(Nazim Hikmet Ran) 1902 – 1963/

 Nazim Hikmet Ran, shpesh në  Anglisht Nazim Hikmet (IPA: [nɑ‘zɯm hik’met]) (Selanik, 20 nëntor 1901 – Moskën, 3 qershor 1963), ishte poet,, dramaturg dhe shkrimtar turk polak i natyralizuar.

VËLLAI IM

Si akrepi, vëllai im,

Ti je si akrepi

Në një natë të lemerishme.

Si trumcaku, vëllai im,

Ti je si trumcaku

Në minutat e tij të shqetësuara.

Si molusku, vëllai im,

Ti je si molusku

I mbyllur dhe i qetë.

Je i tmerrshëm, vëllai im,

Si goja e një vullkani të fashitur.

Dhe ti, fatkeqësisht, s’je një, s’je pesë,

Por miliona.

Je si dashi, vëllai im.

Kur xhelati i veshur me lëkurën tënde,

Ngre shkopin lart,

Ti ngutesh të futesh prapë në tufë

Dhe shkon duke vrapuar në thertore, gati krenar.

Je krijesa  më e çuditshme, vëllai im,

Më e çuditshëm se peshku

Që jeton në det pa ditur gjë për detin.

Dhe nëse ka shumë mjerim mbi tokë

Kjo ndodh falë teje, vëllai im.

Nëse jemi të uritur, të rraskapitur,

Nëse jemi të rrjepur deri në gjak,

Të shtypur si rrushi për të nxjerrë verën tonë,

Me këtë s’dua të them se gjithë faji është yti, vëlla,

Veç në pjesën më të madhe kjo ka të bëjë me ty, vëllai im.

Përktheu: Faslli Haliti

***

ERNEST H E M I N G U E J

(Ernest Miller Hemingway) 1899 – 1961

Ernest Miller Hemingway (Oak Park, 21 korrik  1899 – Ketchum, 2 korrik 1961). Ai ka qenë shkrimtar, i SHBA-s. Qe autor romanesh dhe tregimesh të shkurtra. Hemingway mori çmimin Çmimin Pulitzer në vitin 1953 për novelën  Plaku dhe deti. Çmimin Nobel per letërsinë e mori në vitin 1954.

ZËRI I SHIUT

Po ti cili je? pyeta shiun që zbriste ëmbël,

Dhe, çudi të thuhet, m’u përgjigj, e përkthej si vijon:

jam Poema e Tokës, tha zëri i shiut,

përjetë ngrihem e pakuptueshme nga vendi e deti i

padepërtueshëm,

lart drejt qiellit, nga ku, në formë fluturake

ndryshuar tërësisht, por ende e njëjta,

zbres për të lag toka të thara skeletike,

shpërfaqjet e pafundme të pluhurit të botës,

dhe atë në to, që pa mua do të ish vetëm farë,

latente,e palindur;

dhe përherë, ditë e natë, i kthej jetë, vetë origjinës

sime,

e bëj të pastër, e qendis;

(Sepse kënga, e dalë nga vendi i saj i lindjes,

pas plotësimit, bredharake,

i intereson asaj ose jo,

kthehet në kohë me dashuri.)

Përktheu: Faslli Haliti