Rafael Floqi – Page 3 – Dielli

S’ka- Ndal!- Ra kjo ndeshje dhe s’u pamë

October 16, 2023 by s p

Satirë nga Rafael Floqi

Njëherë e një kohë në fushën e Diplomacisë panvllazërore, në Air Albania, ku ajri ishte i mbushur me patriotizëm futbollistik, dy liderë të fuqishëm shqiptarësh, kryeministri kokëshkëmb i Albanisë dhe kryeministri kryemushkë i Dardanisë e gjetën veten të ngatërruar në rrjetën e ndërlikuar të heshtjes para turmave të plisave që frymonin e brohorisnin kuq e zi.

Në stadiumin madhështor të Air Albania, ajri ishte i ngarkuar me pritje, ndërsa skuadra vendase, e kombëtares, me më shumë lojtarë dardanë se albanë, përgatitej të përballej me rivalët e tyre Çekinë. Mes detit të fansave, dy mbështetës të përkushtuar, zotërinjtë Rama dhe Kurti u gjendën në një situatë kurioze. Pavarësisht se kishin një dashuri të palëkundur për Kuq e Zinjtë fati i kishte vendosur në tribuna të ndryshme në dy kate të ndryshme të një stadiumit. A thua ishte punë fati apo inati?!

Ndërsa bilbili i arbitrit ra, duke sinjalizuar fillimin e ndeshjes, ata u hodhën në këmbë në unison, me sytë e tyre të mbërthyer në spektaklin elektrizues që shpalosej në fushë. Kuqezinjtë po bënin një shtytje të jashtëzakonshme sulmuese dhe turma shpërtheu në një zhurmë harmonike që jehoi nëpër gjithë stadium.

Por bota e mbajti frymën e saj teksa u shpalos saga e madhe e kokëfortësisë së tyre, duke i lënë qytetarët të pyesin veten nëse ishin dëshmitarë të një bllokimi diplomatik të një ndeshje apo një produksioni të heshtur teatri pa zë, në një fushë të mbushur me plisa dhe parrulla kombëtare dhe vuvuzela.

Zanafilla e kësaj sage të heshtur qëndronte në një mosmarrëveshje “të parëndësishme” mbi ndarjen e hapësirave ndërkombëtare të assosacionit në veri të Dardanisë në kufi me Shkjeninë. Bota shqiptare i pa me mosbesim teksa dy liderët, të dy të njohur për vullnetet e tyre të hekurta, refuzuan të shprehnin aq shumë as sa për një ‘përshëndetje’ për njëri-tjetrin. Valët e transmetimit televiziv që zakonisht gumëzhinin nga muhabetet zhurmat e tifozave, tani u bënin jehonë me heshtjen e sikletshme të dy liderëve të mbyllur në një betejë supremacie të heshtur në tribunat e stadiumit. Kush të ishte i pari ndër shqiptarë, vëllai i madh apo i vogël.

Kryeministri Kokëshkëmb mendonte me vete. Njerëzit mendojnë se jam i fortë. Unë nuk jam i fortë. Ekziston një ndryshim midis një personi të fortë dhe një personi kokëfortë, i cili thjesht nuk do ta ulë shpatën. Unë jam ky i fundit. Përsëri dhe përsëri dhe përsëri … e marr shpatën, e marr shpatën, e mbaj lart nuk e ul as atë as hundën… Ndërsa kryeministi Kryemushkë mendonte unë e kam drejt, unë vetëvendos, unë e sjell fitoren edhe unë sot me çunat e mij, po jua jap fitoren…

Entuziasmi i golave të Jasir Asanit dhe Taulant Seferit kundër çekëve që bashkuan shqiptarët nga e gjithë bota javen e kaluar, por jo kryeministrat tanë. Nuk i tundën dot kryeneçët. Një dashamirës sporti tha se dy kryeministrat shqiptarë mund ta kishin kursyer shfaqjen e papëlqyeshme që dhanë në stadium, teksa qëndronin të ndarë në dy katet e tribunës në Air Albania, por asnjëri, as tjetri duket se nuk e tejkaloi dot inatin e mahisur prej vitesh dhe që tashmë ka infektuar marrëdhënien personale. Secili këmbëgulte me nje inat kokëderri.

Në tribunën VIP, kryeministri i Albanisë bënte tifo familiare ai kishte pranë tij bashkëshorten e tij, Lindën, vajzën e saj Rea dhe djalin e vogël, Zahon. Në krahun e tij të djathtë ishte ulur presidenti i FSHF-së, Armando Duka. Kryeministri i Dardanisë bënte tifo patriotike me djalin e Adem Jasharit, Lulëzim Jasharin dhe të Ministrit të Brendshëm, Xhelal Zveçla dhe dhe për ta zbutur Rama i kishte dërguar zv.kryeministren Belinda Balluku. Të dy në distancë, larg njëri-tjetrit, atje ku nuk kishin as mundësinë e një përshëndetjeje apo shtrëngimi duarsh. Dhe kjo nuk ishte rastësi. Ishte krijuar një “No mans land” heshtjeje…

Po djali i Adem Jasharit çfarë mesazhi përcillte. Ndoshta patriot më i madh është ai që do të kishte djalin e heroit më pranë pat menduar Kryemushka. Po të ishte kaq e lehtë?

Në një konferencë të rrallë për shtyp, kryeministri Kokëshkëmb pat deklaruar: “Unë nuk do të ulem për t’u përfshirë në shkëmbime verbale me dikë që nuk e kupton qartë rëndësinë e Asosacionit. Kjo është një çështje krenarie kombëtare!” Po të cilit komb ? Ai kryqëzoi krahët, duke marrë një pozë, domethënese. Ndërsa plisat brohorisnin në fushë “Oh sa mir me ken shqiptar” Ohe ..ohe!

Për të mos u zgjatur, kryeministri Dardan u përgjigj me një vendosmëri stoike të tij. “Nëse kryeministri Kokëshkëmb që beson se ai thjesht mund ta quajë ngjarjen e Banjës një incident që zgjidhet me asosacion e ka gabim. Unë nuk do ta thyej heshtjen time derisa drejtësia të vihet në vend!”

Disa orë para ndeshjes, Kurti pat publikuar një foto në rrjetet sociale për të paralajmëruar se do ta ndiqte ndeshjen e kuqezinjve nga Air Albania. Pyetja, nëse e kishte njoftuar më parë Ramën për mbërritjen e tij në Tiranë e zbuloi deputeti i PS, Petro Koçi. “Mendoj se Albini duhet të telefononte Ramën dhe t’i thoshte se po vinte” tha Koçi, duke ia lënë mikut nga Kosova përgjegjësinë për takimin e munguar. Kjo nuk do të thotë se Rama nuk ishte i informuar për vizitën e Kurtit në Tiranë. Afërmendsh, ai zgjodhi të bënte indiferentin, duke përgënjeshtruar në fakt atë që kishte thënë disa orë më parë në parlament se “Albinin e kam mik” apo se me “Albinin s’kam pasur kurrë asnjë problem personal, madje në nivelin personal e kam kënaqësi çdo bisedë me të”.

Në një gjykim të parë, mund të duket se i takonte Ramës si mikpritës në Tiranë të bënte hapin e parë për një ftesë ndaj Kurtit në tribunë. Por këtu duhet llogaritur se disa muaj më parë, ishte Rama që shkoi pa ftuar në Dardani dhe atje u përball me të njëjtën kokëfortësi nga Kurti. Në Korrik, kryeministri i Albanisë udhëtoi drejt Dardanisë për një takim me Albin Kurtin, pak pasi kishte anuluar mbledhjen e përbashkët të qeverive në Gjakovë. Dhe Kurti refuzoi ta presë në takim. Dhe ashtu bëri. Rama u takua me të gjithë kryetarët e partive të Kosovës dhe me presidenten Vjosa Osmani, por jo me të.

Pasi dështoi me vizitën në Dardani ai u kthye në Tiranë. Por më parë ia përshkroi në këtë mënyrë gazetarëve ngërçin në komunikimin me Kurtin: “Unë flas, ai dëgjon por nuk flet. Rrallë ma kthen por s’ka lidhje, është çështje komunikimi ose vazhdimisht e përsërit mesazhin e tij”.

Kjo rrëmujë mes liderëve po ngatërron dy vendet dhe u duk dhe nga rezoluta e Kuvendit të Shqipërisë që bashkoi socialistë dhe demokratë për sulmin terrorist të Banjskës, e që pritej që të mbështetej pa asnjë kompleks rezoluta që miratoi parlamenti i Kosovës në datën 28 Shtator, për të njëjtën ngjarje. Kjo mbështetje është e shkruar tekstualisht në një paragraf të dokumentit, por serish nuk mund të thuhet se parlamenti i Shqipërisë ishte i qartë në qëndrimin për vrasjen e policit Afrim Bunjaku.

Sepse në rezolutën e Kosovës atë që ndodhi në 24 shtator i referohet si “sulm terrorist, i organizuar nga Republika e Shkjenisë”, ndërsa parlamenti i Albanisë e quan “sulm të organizuar ushtarak dhe kriminal të një njësie terroristësh shkje”.

Ky detaj, i vogël në dukje është shprehje e dy qasjeve të ndryshme të Dardanisë dhe të Albanisë në raport me rolin e Shkjenisë mbi aktin terrorist. Por shprehja më e mirë e kësaj diference mes dy parlamenteve ishte fjalimi që kryeministri Kokëshkëmb në kuvend. Për 1 ore e gjysëm, alla Kastro. Rama foli per amanetin e Skënderbeut dhe të Ismail Qemalit, varrin e Ibrahim Rugovës, burgosjen e Hashim Thaçit, heroizmat e Ramush Haradinajt dhe viktimat e Millosheviçit dhe të Enver Hoxhës, kaloi madje edhe ne krahasimet e konfliktit mes palestinezeve dhe izraelitevem por iu përvodh dënimit të aktit terrorist nga Shkjenia. Në vend të kësaj u mor me opozitën në Albani, me qeverinë në Dardani dhe me opinionin publik që nuk bie dakort për marrëveshjet e tij me Shkjeninë dhe sinkronizimin qe shfaq me Ujkiçin.

Opozitës shqiptare iu referua si “planeti non grata”, ndërsa qeverinë e Dardanisë e akuzoi se vrasjen e policit Afrim Bunjaku e shfrytëzoi për përfitime elektorale, duke u shprehur se “nuk ka asnjë shans” që Albania “t’u mbajë iso” kryeministrave të Dardanisë.

Qytetarët e Shqiptarisë, fillimisht të hutuar nga absurditeti i situatës, shumë shpejt u gjendën të kapur në zjarrin e kryqëzuar të kësaj përplasjeje epike në stadium. Diplomatët nga e gjithë bota u përpoqën të ndërmjetësonin, por përpjekjet e tyre u ndeshën me shkëlqime të akullta dhe një angazhim të palëkundur ndaj heshtjes dhe në zhurmën e ndeshjes. Ndërkohë, komuniteti ndërkombëtar vëzhgoi me një përzierje dëfrimi dhe shqetësimi. Shkjenia fërkonte duart.

Memet qarkulluan në mediat sociale, duke përshkruar Kryeministrin Kokëshkëmb dhe Kryeministrin Kokëmushkë të përfshirë në një lojë të heshtur shahu, secili lider duke pritur me kokëfortësi që tjetri të bënte lëvizjen e parë. Në meme madje thuhej se kryeministri Kokëmushkë ishte fat sjellës. Secili prej tyre justifikohej “Unë nuk jam kokëfortë. Mënyra ime është thjesht më e mirë.”

Dhe kafiqet mbetën të heshtura, aty klientët dhe tifozat komunikonin përmes pantomimave të përpunuara dhe ngritjes ekspresive të vetullave. Sikur e kishin me turp atë brohoritjen. O sa mirë me qen shqiptar, Ohee, Ohhe. Himni kombëtar u zëvendësua me një interpretim bezdisshëm të “4’33” të John Cage, një pjesë e famshme e përbërë nga katër minuta e tridhjetë e tre sekonda heshtje të plotë. Sikur mos mjaftonte që hymni i Dardanisë është memec. Heshjta sikur të përcillte vargun e madh të poetit “Ra kjo gjëmë dhe u pamë” e përkthyer me sportivitet “ Ra kjo ndeshje dhe s’u pamë”.

Dhe kështu, vazhdoi saga e Kryeministrit Kokëshkëmb dhe kryeministrit Kryemushkë, një përrallë paralajmëruese për brezat e shqiptarëve rreth rreziqeve të kokëfortësisë dhe absurditetit që rrjedh kur liderët të një kombi zgjedhin heshtjen në vend të dialogut. Bota sheh, duke pyetur veten nëse të dy liderët do të thyenin ndonjëherë heshtjen e tyre apo nëse Diplomacia do të kapej përgjithmonë në jehonat e fjalëve të pathëna apo do perseriste “refrenin të gjitha problemet e mia përkulen para kokëfortësisë sime.” “Është një fatkeqësi që mençuria të ndalon të jesh i kënaqur me veten dhe të largon gjithmonë të pakënaqur dhe të frikësuar, ndërsa kokëfortësia dhe marrëzia i mbushin ushtritë e tyre me gëzim dhe siguri.” shkruante – shkruante dikur Michel de Montaigne.

Liderët e Evropit, si dhe ata të shteteve të rajonit do të mblidhen të hënën në Tiranë, në Samitin e Procesit të Berlinit. Tashmë është raportuar se pjesëmarrës do të jenë edhe kryeministri i Dardanisë dhe presidenti i Shkjenisë, Ujkiç. Në një intervistë të vonë për “Euronews Albania”, kryeministri i Kokëshkëmb, pat thënë se nuk është planifikuar ndonjë takim mes dy liderëve, por megjithatë, “mund të ndodhë gjithçka”. Mund të ndodhë!!! Kjo i çoi turmat e bastexhinjëve në ekstazë që po plotësojnë skedinat, 1 – x -2. Takohen s’takohen. A takohet më parë kryeministri Kokëshkëmb me atë Kryemushkë, apo kryeministri i Dardanisë dhe presidenti i Shkjenisë?

Gjithsesi, distanca që mbajtën dy kryeministrat në stadium, nuk kaloi pa komente në rrjete sociale dhe në media. Ohe, ohe. !!1

Por ndoshta komenti më i mirë, për kokëfortësinë e të dyve, ishte një banderolë që tifo-grupi “Plisat” kishin bërë gati qysh para ndeshjes, siç tregon edhe fotoja. “Mallkue qoftë kush s’na do bashkë “ . Aha po me kë e kishin?

Patriotizmi i “gojëtarit” apo aroma e tradhtarit

October 10, 2023 by s p

Satirë nga Rafael Floqi/

Në mungesë të një qëndrimi të qartë dhe mungesës së përkrahjes ndaj Kosovës në këtë periudhë të vështirë, duket se ndihma më e madhe që Edi Rama mund të ofrojë shqiptarëve atje është të mbyllë gojën . Përse kryeministri shqiptar nuk mund të mbajë një qëndrim të qartë, është një pyetje që ka nevojë për përgjigje. Memoria e shqiptarëve është e pasur me histori, dhe kjo nuk mund të injorohet. Duke reflektuar mbi këtë situatë, duket se një mënyrë e mundshme për të shprehur këtë dilemë është përmes shprehjes: ‘Hej këtu ka nevojë për qëndrime të qarta, jo heshtje, përpara sfidave të vështira që po përballojnë shqiptarët, veçanërisht ata në Kosovë.'” Kjo sjell në mend batutën e njohur të aktorit Ndrekë Luca në një film të Realizmit Socialist: ‘Hej këtu ka tradhti burra…’, një shprehje që duket se ka rezonancë edhe në kohën tonë.

A ka tradhti këtu burra?

Pjesa më e nervozuar dhe më e prekur nga qasja e Edi Ramës në raport me Kosovën, por edhe kundërshtarët e tij në Shqipëri që duan t’i shfrytëzojnë këto qëndrime për luftën e brendshme politike, e kanë përgjigjen në majë të gjuhës: u shërben interesave serbe, është “tradhtar”. Një pjesë tjetër e lidh ose me injorancën e tij për rajonin ose me maninë për protagonizëm, edhe kur këtë nuk ia kërkon kurrkush. Është apo nuk është kështu ? Apo dhe kështu dhe ashtu…

Në fakt, gafat e pafalshme të Ramës në lidhje me Kosovën nuk janë rezultat i ndonjë rekrutimi nga Beogradi dhe as mjekim për të kuruar maninë e tij të madhështisë. Ato shkaktohen nga dështimi i një strategjie të paramenduar më parë, por që tani po thërrmohet, kryesisht për shkak të rezistencës së vazhdueshme të Prishtinës dhe sidomos të Albin Kurtit. Rama dhe Vuçiç, të njohur si autokratë që kontrollojnë të gjitha pushtetet në vendet e tyre, kanë tentuar të “blejnë” mbështetjen ndërkombëtare duke paraqitur veten si liderët e shqiptarëve dhe serbëve, duke pretenduar se ata kanë në dorë menaxhimin e krizave dhe, për rrjedhojë, zgjidhjen e tyre.

Banjska -gozhda e fundit e “Ballkanit të Hapur”.

Fatkeqësisht apo fatmirësisht Banjska është gozhda e fundit në arkivolin e “Ballkanit të Hapur”. Fatkeqësisht për humbjen e oficerit të Policisë Afrim Bunjaku hero i Kosovës dhe fatmirësisht pse ktheu fletën ( të shpresojmë të qëndrimit të perëndimit ndaj Kosovës Kjo ngjarje tregoi se nëse ka vetëm një gjë që Tirana duhet ta ketë mësuar tashmë nga akti terrorist në Banjska, është se nuk e njeh Serbinë më mirë se Prishtina.

Duke u hequr më katolik se Papa dhe më shenjtë se shenjtorët, në ditën që duhet të dënonte aktin terrorist kërkon konferencë ndërkombëtare!… Po, një si ato që kemi parë aq shumë dhe që prodhojnë sërish veç debate televizive pasi Beogradi i ka të qarta mendimet: Edhe sikur të na vrasin s’e njohim Kosovën! Apo nuk tha kështu Vuçiçi?

Te jetë kjo vetëm lajthitje siç sugjeronte një dashamirës i Ramës që edhe ai nuk mund ta kapërdijë dilemën mbi këtë deklaratë antipatriotike, apo ka diçka këtu. Nga ato që i madhi Ndrekë Luca do t’i quante në një kontest tjetër “Këtu ka tradhti bre burra, por jo, unë ende s’e besoj .

No man’s land apo KFOR-land?

Rama i ka lënë pa frymë të gjithë, kur në një intervistë për prestigjiozen britanike, Financial Times, e ka cilësuar Kosovën “një pikë të nxehtë” dhe veriun e saj “tokë të askujt”. Një konsideratë e tillë, pikërisht në momentin kur Kosova u gjend përballë një sulmi terrorist të planifikuar nga Beogradi, krijon idenë e një konflikti në një zonë të papërcaktuar dhe, gjithnjë sipas Ramës, për këtë është e nevojshme një konferencë ndërkombëtare, madje në ndërkohë, vënia e këtij territori nën kontrollin e trupave të NATO-s.

Shumë politikanë dhe analistë, në Kosovë e Shqipëri, kanë mbetur të shokuar nga “bomba” e radhës që ka lëshuar kryeministri shqiptar. “Kosova nuk është një pikë e nxehtë dhe nuk ka pjesë të saj që janë “tokë e askujt”. Kosova është shtet sovran dhe i pavarur, i njohur si i tillë me kufijtë që ka sot nga fuqitë perëndimore dhe Gjykata Ndërkombëtare, është demokracia funksionale më e vlerësuar në rajon, është palë në negociatat me Serbinë dhe jo një territor i nxehtë që synon të definojë shtetësinë e saj.

Apo jo Ndrekë a ka tradhti këtu një mut…që në fakt unë se besoj

CNN-Vuçiçi hipokriti

Nga ana tjetër ja si shprehet vëllai Vuçiçi gjersa i ngriti nervat gazetares veterane të CNN, Christiane Amanpour që ia përplasi Ju ndryshe u flisni ndërkombëtarëve, ndryshe popullit tuaj”. Ishte kjo batuta e gjatë intervistës që zhvilloi të hënën me Presidentin e Serbisë, Aleksandër Vuçiç që shkaktoi irritimin e këtij të fundit.

Televizioni serb N1, një nga të paktët që kritikojnë qeverinë e Aleksandër Vuçiç në këtë vend ka bërë një krahasim të deklaratave të fundit të kreut të shtetit për çështjen e Kosovës dhe sulmit në Banjskë. Sipas analizës së publikuar, Vuçiç i parapriu veprimit të prokurorisë për të ndaluar Milan Radoiçiç.

Sipas N1, Vuçiç ndryshe foli në CNN dhe ndryshe në një intervistë që dha të martën për televizionin serb Happy Tv. Nëse intervista në CNN ishte e tensionuar dhe jo aq specifike, ndryshe ka ndodhur me gazetarin serb Milomir Mariqin ku Vuçiç ka qenë i relaksuar.

“Ne nuk kemi nevojë për luftëra dhe konflikte me NATO-n, përkundrazi, ne duam të kemi një prani më të madhe të KFOR-it, veçanërisht në veri të Kosovës”, – tha Vuçiç për CNN.

Ne duam të kemi një prani më të madhe të KFOR-it, veçanërisht në veri të Kosovës këtë tha me përpikëri dhe “gojtari guru i PR-it”,-Rama

Dekonspirimi i “draftit të pa kërkuar” për asociacionin

Nisur nga qëndrimet e Ramës, si ato të dikurshmet për shkëmbim territoresh apo Ballkanin e Hapur, ashtu edhe ato më të vona si drafti i pa kërkuar për asociacionin, anulimi i mbledhjes së dy qeverive, propozimi për futjen e KFOR në veri kur më parë këtë e kishte cilësuar si skenarin më katastrofik për Kosovën, e deri tek ideja absurde për një konferencë ndërkombëtare për të vendosur për “tokën e askujt”, është e vështirë të kuptosh se përse kryeministri i Shqipërisë nuk zgjedh më mirë të heshtë. Hesht, hesht, hesht, Pusho mor burrë ! Nëse biseda është e lirë, atëherë të heshtësh është më shtrenjtë. Dhe shumë njerëz duket se nuk kanë mundësi ta blejnë atë.”

Pse nuk është kjo si një PR që kënaq vetëm fansat e tu Politikë në OKB dhe ata që besojnë tek gojëtari që ia mblodhi edhe Rusit? “

Për sa kohë e ka të pamundur të mbajë qëndrime si Kroacia, vend i NATO-s dhe BE, për sa kohë nuk flet dot si palë me Prishtinën por si dikush mbi palët, për sa kohë nuk e përmend dot direkt Serbinë dhe Vuçiçin si shkaktarë të tensioneve në Kosovë, për sa kohë nuk ngre zërin për dhunën ndaj shqiptarëve në Luginë, atëherë përse duhen dhe për çfarë shërbejnë qëndrimet e kryeministrit të shtetit shqiptar? Cili është suksesi i politikës së tij të jashtme. Kjo më sjell në mendje thënien

“Nëse njerëzit budallenj do të kishin vetëm inteligjencën për të mbyllur gojën ndërsa diskutojnë për çështje serioze, bota do të shkonte shumë më mirë!

Këmbëngulja e Albin Kurtit, e nxori Ramën “jasht loje

“Rama, për një kohë të gjatë u përmbajt nga përfshirja në konfliktin e Kosovës, në vend të kësaj, ai ndërtoi lidhje të përzemërta me Beogradin ndërsa kërkonte të bënte progres në rrugën e anëtarësimit në BE për Ballkanin Perëndimor”, shkruan Financial Times. Të dy liderët e provuan me shkëmbimin e territoreve, pastaj me Ballkanin e Hapur, por strategjia për të marrë fatet e rajoni në dorë u rrëzua. Qëndresa e Albin Kurtit, e nxori Ramën “të papunë”, sepse duke humbur peshën në Kosovë, ai nuk i duhet më as Vuçiçit.

Mbetja pa një rol kyç, në një kohë kur vëmendja e SHBA dhe BE është tepër e madhe ndaj Kosovës, e nxjerr jashtë loje strategjinë e Ramës si lideri që pretendonte të arrinte mes serbëve dhe shqiptarëve atë që francezët dhe gjermanët bënë pas Luftës së Dytë Botërore.

Ftohja e mundshme me Vuçiç, si pasojë e pamundësisë për të ndikuar në Prishtinë, e ka prishur balancën e strategjisë së dikurshme Beograd- Tiranë. Ky çrregullim si dhe dështimi i nismave të mëparshme (shkëmbimi i territoreve dhe Ballkani i Hapur) ka bërë që edhe liderët perëndimorë ta konsiderojnë kryeministrin shqiptar si një faktor të dorës së dytë në planet e tyre për rajonin.

Dhe Edi Rama mund të durojë gjithçka, por jo këtë. Platforma nuk ka nisur sot ajo ka qenë e gatshme ,Në propozimin e tij sekret për paqe,. Pra propozimi paska qenë , që Mitrovica të mbetej territor tampon që KFOR-i e kontrollon. No man’s land apo KFOR-land.

Me cilën palë, është Rama palë?

Kushdo që e ka dëgjuar dy ditët e fundit Edi Ramën ka mbetur ndoshta i befasuar nga ndryshimi i kursit patriotik në fjalorin e tij. Ai, për herë të parë kritikoi vendimin e Beogradit për të mbajtur zi kombëtare për paramilitarët që ushtruan dhunë dhe vranë një polic pranë Zveçanit. Ai shkoi edhe më tej, duke shpallur se qe një premierë në këtë dekadë të sundimit të tij, që Shqipëria po mbante një linjë të kundërt nga ajo e BE-së, e cila nuk e dënoi, sipas Ramës, me forcën e duhur këtë akt.

Në një shikim sipërfaqësor dhe të pavëmendshëm duket sikur kryeministri ynë e ka bërë ndarjen midis viktimave dhe agresorëve dhe ka vendosur të marrë anë në favor të të parëve.

Por, në fakt thelbi nuk është ashtu siç duket nga forma. Në konferencën e shtypit në kryeministri, ai nuk e fshehu dot çoroditjen e njerëzve që kanë diçka për të fshehur. Në qëndrimin e tij kishte një disproporcion absurd, mes goditjes së fortë që i bënte hallkës më të dobët në Bruksel, zëdhënësit të BE, dhe druajtjes për të etiketuar Vuçiçin, si ideator të sulmit kriminal të 24 shtatorit.

Aty kishte inkoherenca qesharake. Kur BIRN e pyeti nëse ishte i gatshëm të negocionte mes Kosovës dhe Serbisë, ai tha se kjo qe e pamundur, pasi si kryeministër i Shqipërisë e konsideronte veten palë. Ama kur iu desh të përgjigjej nëse ia kishte treguar propozimin e vet për asociacion, Prishtinës dhe Beogradit, ai u mbrojt duke argumentuar se kishte paraqitur një propozim mbi palët. Të vjedhësh ide nga një person është plagjiaturë; të vjedhësh nga shumë është kërkim

Ai pohoi se pavarësisht ngjarjes së rëndë që ndodhi në Banjskë do i vazhdonte takimet bilaterale me Vuçiçin, ndërkohë që për një gjë shumë më të papërfillshme sesa kaq, ai anuloi mbledhjet mes dy qeverive me Kurtin. Prandaj ai nuk mund të heshtë. Deklaratën shok në Financial Times do ta pasojnë të tjera, ku ashtu si më parë, do të lexohet qartë ngërçi që ai ka: edhe të joshë Vuçiçin edhe të rifitojë vëmendje në skenën ndërkombëtare. Çështja është që për këtë, nuk ka pse të paguajë Kosova.”

Banjska –një deluzion madhështie

Këto deklarata janë thjesht një iluzion i madhështisë, një besim i rremë në epërsinë, madhështinë ose inteligjencën e tij. Njerëzit që përjetojnë iluzionet e madhështisë nuk kanë vetëm vetëbesim të lartë; në vend të kësaj, ata besojnë në madhështinë dhe rëndësinë e tyre, edhe pse provat dërrmuese shfaqen kundër tyre. Një individ mund të mbajë bindjen se është i destinuar të jetë lideri i botës, edhe pse mungon përvoja drejtuese dhe ka vështirësi në marrëdhëniet ndërpersonale. Deluzionet e madhështisë shpesh karakterizohen nga këmbëngulja e tyre dhe janë thjesht momente fantazie apo shpresa për të ardhmen. Ky çoroditje dhe varg inkoherencash rrjedhin nga përpjekja për të kombinuar dy gjëra të pamundura: një fjalor patriotik, por me legenllëkun e përgjithshëm të një vasali “të vëllait” Vuçiçit. Ndaj me jehon ne vesh refreni i Ndrekës, se “Këtu ka tradhti burra, dhe pse unë s’e besoj, por më vjen ca si erë….

Heshtja është hapësira që ne krijojmë kur e gjithë zhurma rreth nesh më në fund kupton se nuk ka thënë asgjë, se nuk do të thotë asgjë, por se nuk mund ta mbajë veten gojëkyçur.

Dhe gjer atëherë, po ta them me dashuri dhe në anglisht Edi -“shut up or fuck up”.Është më mirë!

****

Opinion: Sulmi i Hamasit, 11 shtatori i Izraelit

October 9, 2023 by s p

Ka shumë gjëra që Izraeli ka bërë gabim. Por asgjë nuk e justifikon atë që Hamasi sapo ka kryer. Siç kanë theksuar shumë njerëz të ditur, ajo që ka bërë Hamasi është qartësisht një akt terrorizmi, pavarësisht përkufizimit tuaj.

Përgatiti Rafael Floqi

Miliona izraelitë u zgjuan të shtunën nga tingujt e shpërthimeve dhe tingujt e sirenave të urgjencës. Grupi palestinez Hamas kishte nisur një sulm të paprecedent në vend disa orë pas 50 vjetorit të asaj që izraelitët e quajnë Lufta e Yom Kipurit dhe vendet arabe e quajnë Lufta e 6 Tetorit. Menjëherë u bë e qartë se sulmi shumë i organizuar nga toka, ajri dhe deti do të kthehej në një tërbim terrorist. Hamasi i mbështetur nga Irani, i cili ka sunduar Rripin e Gazës qysh nga viti 2006, duke forcuar kontrollin e tij në vitin 2007 kur dëboi rivalët e tij palestinezë Fatah në një luftë të shkurtër të brendshme, lëshoi mijëra raketa ndërsa operativët e tij depërtuan në territorin izraelit duke përdorur motoçikleta, kamionë, paragliderë (parashuta me motor)dhe skafe.

Brenda Izraelit, ata ndoqën ushtarët dhe civilët, madje postuan video në mediat sociale, pasi bota pa prova se si ata synonin, gjuanin dhe brutalizonin izraelitët e të gjitha moshave. Shumë u rrëmbyen dhe u dërguan në Gaza dhe u tërhoqën zvarrë nëpër rrugë. Ka shumë gjëra që Izraeli ka bërë gabim. Por asgjë nuk e justifikon atë që Hamasi sapo ka kryer. Siç kanë theksuar shumë njerëz të ditur, ajo që ka bërë Hamasi është qartësisht një akt terrorizmi, pavarësisht nga përkufizimi juaj. Pak izraelitëve u mungon ironia se Gaza, territori nga i cili u tërhoq në 2005, është baza e nisjes për sulme të tilla vdekjeprurëse. Izraeli dhe Egjipti, fqinjët e Gazës, kanë vendosur një bllokadë të territorit. Por nuk ka asnjë okupim të Gazës, e cila tani është në duart e Hamasit, një grup terrorist i shkëputur nga Vëllazëria Myslimane, me një statut që e detyron atë të shkatërrojë Izraelin.

Të shtunën, izraelitët u grumbulluan nga frika ndërsa u përhap lajmi se persona të armatosur rëndë të Hamasit po bredhin në jug të vendit, duke vrarë pa dallim burra e gra dhe duke rrëmbyer të rritur e fëmijë, duke çuar shumë prej tyre në Gaza. Hidhen raketa drejt Izraelit nga Rripi i Gazës, të shtunën, 7 tetor 2023. Raketat u hodhën ndërsa Hamasi njoftoi një operacion të ri kundër Izraelit. CNN dhe të tjerët vërtetuan shumë nga videot. Në njërën, të vendosur nga CNN në një lagje të Gazës, persona të armatosur hapin bagazhin e një makine dhe nxjerrin një grua të tmerruar – zbathur, me kyçet e kyçeve të lidhura me kabllo pas shpine – dhe e zhvendosin në sediljen e pasme. Në një video tjetër, të vendosur në jug të Izraelit, pranë Gazës, shihen militantët e Hamasit duke marrë robër izraelitët. Mediat sociale janë kthyer në një shfaqje horror terrori dhe ligësie, me imazhe të trupave të vdekur dhe grave dhe fëmijëve të frikësuar, disa prej tyre tashmë në robëri. Kanali 12 i Izraelit foli me izraelitët në komunitetet ku ata thanë se militantët e Hamasit po përpiqeshin të hynin në shtëpitë e tyre. Në raport, një burrë në një kibuc në jug të Izraelit, një komunitet bujqësor, tha se gruaja dhe fëmijët e tij u zhdukën dhe ai gjurmoi telefonin e saj te Khan Younis, në Gaza. Nuk kishte asnjë përgjigje për thirrjet e tij, dhe ai tha se kishte frikë se gruaja dhe fëmijët e tij ishin marrë peng. Në qytetin kufitar të Sderot, një objektiv i shpeshtë i raketave të Hamasit gjatë viteve, një fotograf i Associated Press kapi trupat e të paktën gjashtë personave, të cilët u vranë ndërsa qëndronin nën një nga strehimoret e përforcuara të autobusëve. Deri të dielën në dreke , me raketa që plagosën civilë deri në veri deri në Tel Aviv, media izraelite raportoi të paktën 600 të vdekur dhe më shumë se 2000 të plagosur, me një numër të panjohur të marrë peng dhe robër lufte.

Është një nga ditët më vdekjeprurëse në historinë e Izraelit dhe një dështim i sigurisë që të kujton si fatkeqësinë e 11 shtatorit ashtu edhe atë të Izraelit të vitit 1973. Ndërsa Izraeli u përpoq të ndalonte sulmet e Hamasit dhe nisi sulme hakmarrëse ajrore mbi objektivat në Gaza, viktimat filluan të rriteshin edhe mes palestinezëve. Të paktën 232 palestinezë janë vrarë dhe 1697 të tjerë janë plagosur, sipas Ministrisë palestineze të Shëndetësisë. Sulmet ajrore izraelite shënjestruan edhe zyrat e Hamasit në qytetin e Gazës. Pas paralajmërimit se do të qëllonte, siç bën zakonisht, Izraeli rrafshoi një 14-katëshndërtesë. Si gjithmonë, civilët palestinezë do të paguajnë një çmim të rëndë dhe tragjik.

Udhëheqësit e Hamasit thonë se janë “gati për skenarin më të keq”, plotësisht të vetëdijshëm për atë që ata shpalosën qëllimisht.

Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu deklaroi të qartë kur u tha izraelitëve se vendi ishte në luftë. Kur kjo të përfundojë, Netanyahu dhe zyrtarët e lartë izraelitë të sigurisë do të duhet të llogarisin me dështimin mahnitës të inteligjencës dhe përgatitjeve bazë mbrojtëse. Kjo fatkeqësi po ndodh në një kohë të pwrçarjve të thella politike në Izrael. Do të vijë koha për akuza dhe pasojat politike të këtij dështimi do të jenë të rënda. Por prioriteti është diku tjetër tani. Benny Gantz, një gjeneral në pension dhe një nga liderët e opozitës, deklaroi, në atë që ai tha se ishte një mesazh për Iranin, “I gjithë populli i Izraelit është i bashkuar… Nuk ka koalicion dhe opozitë tani”.

Për momentin, Izraeli po përballet me kërcënimin e menjëhershëm. Dhe së shpejti, Izraeli padyshim do të përballet me një dënim të zbehur, siç ndodh gjithmonë. Deri më tani, Izraeli ka marrë mbështetje solide nga shumë anë. Presidenti Joe Biden foli me Netanyahun, duke ofruar mbështetjen dhe ndihmën e SHBA. Izraeli, tha Biden, ka të drejtë të mbrohet, duke përsëritur se “mbështetja e Amerikës për sigurinë e Izraelit është e fortë dhe e palëkundur”.

Presidentja e Komisionit të BE-së, Ursula von der Leyen “pa mëdyshje” e dënoi sulmin si “terrorizëm në formën e tij më të neveritshme”. Presidenti francez Emmanuel Macron tha “Unë dënoj fuqishëm sulmet aktuale terroriste”, duke ofruar solidaritetin e tij. Kancelari gjerman Olaf Scholtz tha se vendi i tij “qëndron në krah të Izraelit”. Kryeministri holandez lëshoi një deklaratë duke thënë se ai “dënon pa mëdyshje këtë dhunë terroriste dhe mbështet plotësisht të drejtën e Izraelit për të mbrojtur veten”. Kryeministri indian Narendra Modi u shpreh i tronditur, duke u zotuar për “solidaritet me Izraelin”.

Ministri i Jashtëm i Brazilit, duke bërë thirrje për një takim urgjent të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, shprehu “solidaritetin e tij me popullin izraelit”, duke thënë se nuk ka asnjë justifikim për dhunë, “veçanërisht kundër civilëve”. Ukraina deklaroi “mbështetjen e saj për Izraelin në të drejtën e tij për të mbrojtur veten dhe popullin e tij”. Mbështetja për Izraelin, megjithatë, vështirë se ishte unanime.

Si Irani, sponsori kryesor i Hamasit, ashtu edhe Hezbollahu, një tjetër organizatë terroriste e lidhur me Iranin, e angazhuar për shkatërrimin e Izraelit, vlerësuan Hamasin. Dhe Katari, ndërsa bëri thirrje për de-përshkallëzimin dhe përmbajtjen maksimale, tha se “e mban Izraelin përgjegjës të vetëm për përshkallëzimin e vazhdueshëm për shkak të shkeljeve të vazhdueshme të të drejtave të popullit palestinez”.

Arabia Saudite, e cila ka negociuar një marrëveshje të mundshme diplomatike me Izraelin, bëri thirrje gjithashtu për përmbajtje dhe një “ndalim të menjëhershëm të përshkallëzimit midis dy palëve”, por gjithashtu dukej se fajësonte Izraelin, megjithëse më pak drejtpërdrejt se Katari, duke përmendur “të përsëriturat” të mbretërisë, paralajmërime për rreziqet e shpërthimit të situatës…”

Emiratet e Bashkuara Arabe, xhevahiri i kurorës së Marrëveshjes së Abrahamit, bëri thirrje për “përmbajtje maksimale dhe një armëpushim të menjëhershëm”.

Mediat sociale, natyrisht, ishin plot me aktivistë anti-izraelit, tashmë të përgatitur për atë që vjen më pas. Meqenëse nata pason ditën, Izraeli do të hakmerret dhe miliona në mbarë botën do të fajësojnë Izraelin – dhe hebrenjtë – duke injoruar atë që ndodhi këtë të shtunë të përgjakshme.

Konflikti izraelito-palestinez është jashtëzakonisht i ndërlikuar. Por nuk mund të mohohet se ajo që ndodhi të shtunën ishte një akt terrorizmi, një akt që meriton dënim të qartë dhe të qartë dhe nga gjithë shqiptarët, miq të popullit hebre.

Fundi i marrëzisë apo marrëzia e fundit

October 3, 2023 by s p

Koment nga Rafael Floqi/

Qeveria shqiptare e sulmoi tregun e paligjshëm të lojërave të fatit përmes operacionit “Fundi i Marrëzisë” në vitin 2013, dhe në vitin 2015, miratoi një ligj që u komentua si radikal për frenimin e kësaj industrie. Megjithatë, lojërat e fatit lulëzuan edhe më shumë pas miratimit të ligjit të ri, çka e shtyu qeverinë të vendoste ndalimin e plotë të tyre në vjeshtën e vitit 2018.

Kushdo që e ka provokuar fatin, të paktën një herë në jetë me bastet sportive, duhet ta ketë të qartë se ligji i ri që propozon qeveria Rama e rikthen fuqishëm fenomenin e kumarit, në përmasa më të mëdha se ç ‘ishte më parë.

Shqipëria është një nga vendet me numrin më të lartë të lotove për frymë popullsie. Krahasimi i të dhënave zyrtare tregon se, numri i pikave të basteve për frymë popullsie lë pas me diferencë të theksuar edhe vendet që kanë traditën më të hershme të kumarit në botë. Sipas të dhënave zyrtare nga Qendra Kombëtare e Biznesit, në maj të këtij viti, në Shqipëri numëroheshin 3.916 pika bastesh, ose 1 loto për çdo 730 banorë.

Nxitimi i kryeministrit për t’i mbyllur bastet dhe kazinotë nga 1 Janari i vitit 2019 është zëvendësuar nga nxitimi për t’i hapur sa më shpejt ato. Rama e pranon me gjysmë zëri dështimin e masave ekstreme që mori nga 1 Janari i vitit 2019, por justifikohet kur thotë se ky fenomen nuk është ndalur as në Kinë.

Por çfarë tha kumarxhiu kur humbi të gjitha kursimet e jetës? “Epo, mendoj se kjo dëshmon se nuk duhet të vendosni kurrë bast kundër vetes!” Po ja që dikush kësaj here po vë bast kundër vetes

Por a thua të jetë kështu me kryeministrin tonë “Loja më intereson shumë,” thoshte Hermanni, shkruante Aleksandër Sergejviç Pushkini “por nuk jam në gjendje të sakrifikoj të nevojshmen me shpresën për të fituar të tepërtën.” Ah ha i mençur…

Ta ketë kuptuar këtë kryeministri ynë . Apo ka ndryshuar diçka . Çfarë ka ndryshuar nga situata e tre viteve më parë?

Çfarë argumentesh përdori Rama kur u mbyllën bastet dhe kazinotë? A ishin ato thjesht propagandë për të mbuluar kapjen e industrisë së kumarit? Apo kujt ia hedh ai , ato ishin kumar me kumarin.

Të kalojmë tek kontrolli i tregut të kumarit nga krimi i organizuar

“Po i heqim miliarda krimit të organizuar”, kështu deklaronte kryeministri Rama në dhjetor të vitit 2018, kur justifikonte aksionin e mbylljes së basteve dhe kazinove. Sipas kryeministrit, kjo industri po furnizonte krimin e organizuar ndaj duhej të merrte fund.

“Industria i ka dhënë një hapësirë të pajustifikueshme një pjese njerëzish që janë drejtpërdrejt të lidhur me krimin e organizuar dhe një pjesë e konsiderueshme e pronarëve të këtyre kompanive janë njerëz që kanë kaluar përmes burgjeve, plagosjeve, peng marrjeve dhe shfrytëzimit të prostitucionit e kështu me radhë” shprehej kryeministri.

Pavarësisht demonizimit që i bëhej aktorëve në treg, ata zhvillonin një aktivitet të ligjshëm dhe paguanin taksa për këtë.

Po absurdi qëndron në faktin se të njëjtin argument që kishte për mbylljen e basteve, Rama e sjell prapë pas 3 vitesh për hapjen e basteve. Ah po përsëritja mëma e dijes dhe babai i bezdisë.

“Ne nuk flasim këtu për hapje, por për marrjen e këtij aktiviteti nga duart e ekonomisë së zezë” thotë sot Rama që flet për “portofola të zeza individësh me profil kriminal”. Sikur nuk ka qenë ai vetë në krye të qeverisë. Ah këta kriminelët? Ku është ai Ahmetaj, more.

Që më kërcënuan dhe ke shtëpia ime në Surrel. Këtyre kriminelëve ia bëmë që të mos i dihet nami as i gjallë dhe as i vdekur s’po i del.

“Bixhozi është një akt besimi i kumarxhinjve. Profecia është një akt besimi i shenjtorëve. ”E në këtë mes kumarxhinjtë janë shqiptarët dhe shenjtorët janë të qeverisë nuk e di a thuhet apo jo në ‘Biblën e Bixhozit“. Ligji i ri parashikon që personat që do të marrin licencat duhet të kenë dëshmi të pastër penaliteti.( në rregull këtu) Përveç kësaj ata duhet të kenë eksperiencë jo më pak se 3 vjet dhe në disa vende të Bashkimit Evropian. Po kjo është e thjeshtë ku do ti në Londër e do, Në Monako , në Ekuador në Doha apo në Kretë. Problemi qëndron në faktin se kush do ta ndalë krimin të vazhdojë të përfshihet në këtë biznes, përderisa shteti dalka përherë i humbur në këtë arenë, siç e pranon vetë kryeministri (Sic!)

Siç e dinë të gjithë kumarxhinjtë e vërtetë, disponimi i fatit, qoftë i keq apo i mirë, është po aq i ndryshueshëm sa erërat. Një moment ajo mund të jetë me ju, duke ju udhëhequr butësisht drejt një parajse të largët që nuk keni shpresuar kurrë ta shihni; tjetra, ajo mund të të godasë për vdekje kundër shkëmbinjve. Prandaj, kumarxhiu i rëndësishëm, kishte thënë një plak, nuk është ai të cilit fati nuk e kthen kurrë shpinën, por më tepër ai që di momentin për të marrë fatin në duart e veta. Dhe kjo po bën qeveria , pasi dihet, ai që fiton nga kumari është vetëm shtëpia , në këtë rast qeveria.

Kumari si gomari plagë sociale

Rreth tre vite më parë, kur përgatitej të mbyllte pikat e basteve dhe kazinotë, kryeministri Rama shkoi të marrë përgëzimet e grave dhe vajzave në Lushnjë. “Ajo që na ka bërë përshtypje është mbështetja e kësaj nisme nga 90% e grave dhe vajzave” u shpreh Rama, duke u solidarizuar me shqetësimin e zonjave për paratë, që burrat dhe djemtë e tyre humbnin në baste.

Rama fliste edhe për tragjedi të shkaktuara nga bixhozi në familjet shqiptare. Në një dalje në emisionin “Zonë e lirë”, ai renditi disa pasoja të rënda nga kumari kur tha se “Më shumë se 70% tregojnë se kanë probleme stresi dhe nervozizmi. 1 lojtar në 4, tregon se kanë tentuar një herë të vrasë veten”. Këtyre statistikave, kryeministri u vuri vulën me një premtim të fortë për gratë dhe vajzat. “Në datë 31 Dhjetor (2018), nënat, gratë dhe vajzat do të marrin mbrapsht djalin apo burrin e sëmurë nga bixhozi” tha ai.

Dikush nuk e kuptoi pse kuiste i vetëm Deputeti i PS-së, Erion Braçe që tha se ligji nuk ishte konsultuar me të gjithë grupet e interesuara dhe kërkoi të dëgjohej shoqata e personave të dëmtuar nga bastet, si dhe AKSHI për mënyrën se si do të kontrolloheshin bastet on-line. E këto shoqata ishin ato shoqatat e grave të zhgënjyera të Lushnjës që i kishte gënjyer asokohe kryeministri

“Këtij komisioni i lind detyrimi që edhe të kërkojë llogari, edhe të japë një zgjidhje që s’i çon prapë te banditët,” tha Braçe, duke parashikuar se “edhe ky aktivitet do kthehet në një betejë mes atyre që janë legalë dhe ilegalë”.

Problemi është se me ligjin e ri, bastet sportive janë shumë herë më pranë lojtarit. Nëse dikur, një lojtar duhej të dilte nga shtëpia për të paguar skedinën në pikën e basteve, me ligjin e ri i mjafton smarphone që ka në duar. Pasi ke shkarkuar aplikacionin në celular në çdo moment, kudo që të jesh, mund të vendosësh bastin. Këtë shans jua ofron ligji i ri i qeverisë Rama, pa qenë nevoja të mundoheni dhe të dilni nga shtëpia. Gratë dhe vajzat që e dëgjonin kryeministrin atëherë, sot duhet të jenë dyfish të shqetësuara. Dhe kanë marrë vendimin si tek Lisistrata, që nuk do t’u japim më burrave … celularin.

Përfitimet ekonomike nga mbyllja e pikave të basteve. Përfitime ku jeni….

“Ne vendosëm të ndalojmë krejtësisht lojërat e fatit duke pasur parasysh një situatë dramatike me kërpudhëzimin e gjithë infrastrukturës së lojërave të fatit, me pafundësinë e sallave të bingove, makinetave, ekraneve, basteve”, ishin fjalët e kryeministrit para mbylljes së mijëra bizneseve në të gjithë vendin.

Sepse në 31 dhjetor të vitit 2018 në Shqipëri ulën qepenët më shumë se 4 mijë pika bastesh, një pjesë e mirë e vendosur në ambiente me qira. Mijëra persona mbetën pa punë. Shteti humbi taksat që deri dje vilte nga kompanitë e licencuara të basteve. Sipas Ramës, ishin afërsisht 700 milion euro që nga industria e kumarit do kalonin në xhepat e qytetarëve.

Për të qenë më i drejtpërdrejtë, shpërndau një meme, që paraqiste një tufë me para të kursyera nga bastet.

Faktikisht, ndodhi e kundërta. Bixhozi i njohur si biznes, duket me një disfavor të ashpër ndaj biznesit të njohur si kumar.” Kështu që paratë që pritej të hynin në ekonomi, devijuan drejt industrisë së paligjshme të basteve. Shteti humbi paratë që do të kishte arkëtuar nga taksat, ndërsa kumari siç thotë shefi i qeverisë kaloi në duart e krimit. Pra humbi katandia , nuk fitoi shtëpia , as qeveria. E jo ku njerëzia. Po le të shkojmë tek ligji i ri që propozon qeveria…

Modeli i basteve sportive që propozon qeveria nuk parashikon asnjë kufizim për kumarin si një gangrenë të shoqërisë për t’u mbajtur nën kontroll, as nuk garanton tërheqjen e krimit nga kjo industri dhe as nuk premton ndonjë të mirë për xhepat e qytetarëve , bërtet opozita që po luan kumar me emrin dhe vulën e saj.

Kumari konceptohet thjesht si një mekanizëm përfitimi nga kompanitë e basteve që pritet të licencohen dhe nga shteti që do përfitojë më shumë para nga taksat.

Ndoshta pikat e basteve nuk do të mbijnë sërish si kërpudhat pas shiut, por kumari do të shtrihet kudo, në punë, në shtëpi, në udhëtim, brenda apo jashtë vendit, thjesht nëpërmjet përdorimit të një smartphone. Prandaj përbetimet e vitit 2018, kur Rama i shpallte luftë fenomenit, sot kërcasin si propagandë ashtu si një barcaletë bajate për të justifikuar zhvendosjen biznesit nga njëra dorë tek tjetra.

I vetmi që e ka kuptuar këtë është Erion Braçe, i vogël i vogël po zhurmën e ka të madhe. Deputeti i PS-së, Erion Braçe tha se ligji nuk ishte konsultuar me të gjithë grupet e interesuara dhe kërkoi të dëgjohej shoqata e personave të dëmtuar nga bastet, si dhe AKSHI për mënyrën se si do të kontrolloheshin bastet on-line.

Deputetja demokrate, Jorida Tabaku që ju ndez çakmaku tha se ligji prekte disa ligje të tjera të rëndësishme si ai për lotarinë kombëtare, për bankat dhe Autoritetin e Mbikëqyrjes Financiare. “Është rreziku potencial i pastrimit të parave,” tha Tabaku, duke shtuar se rrezikon dhe konkurrencën pasi kriteret për subjektet që aplikojnë janë të kufizuara.

Pra pesë vjet pas ndalimit të lojërave të fatit, qeveria po tenton të legalizojë bastet online, por projektligji u prit me kritika dhe pikëpyetje si nga deputetët e opozitës, ashtu edhe ata të mazhorancës. Por vetëm zhurmë. Zhurmë , zhurmë sa zhurmë thoshte një herë një rrep i Edi Ramës…

Pesë vjet më pas, qeveria pretendon se do ta vendosë sërish në shina ligjore këtë sektor përmes një projektligji që u prezantua të mërkurën në komisionin parlamentar për Ekonominë dhe Financat nga zv.ministrja e Financave, Vasilika Vjero. Sipas Vjeros, drafti ishte konsultuar me grupet e interesit dhe federatat sportive dhe garantonte që të ardhurat nga licencimi i këtij aktiviteti do të shkonin në mbështetje të sportit.

“Një nga risitë e projektligjit është krijimi i një fondi të posaçëm, që do përdoret për të mbështetur projekte të sportit, kulturës, inovacionit,” tha Vjero.

I vetmi që e kapi për veshi ligjin ishte profesori Edmond Spaho e quajti të rrezikshëm hapjen e basteve online, pasi sipas tij ky aktivitet është i lidhur direkt me pastrimin e parave dhe shteti nuk e kontrollon dot. Dhe ky ishte inovacion i krimit. “Fakti që pranohet se ky aktivitet ka vazhduar ilegalisht, tregon që s’ka kapacitete,” tha ai.

Xhelili ngriti pikëpyetje mbi formulën e përllogaritjes të të ardhurave, e cila është shumë e lartë se ajo që ishte kur bastet ishin të ligjshme dhe paguanin taksa. Atë e shqetëson binomi të ligjshëm të paligjshëm “Të ardhurat bruto për një vit janë përllogaritur në masën 6,5 miliardë. Pyetja është a mendoni se do trefishohen bastexhinjtë?” Po ashtu, ai tha se 95 për qind të vlerës totale të basteve e lozin të paligjshmit dhe projektligji nuk sqaron se si do të futen në sistemin e ligjshëm.

“Po, unë mund të kuptoj se një njeri mund të shkojë në tryezën e lojërave të fatit – shkruante i madhi Honoré de Balzac,tek Lëkura e gomarit të egër, kur sheh se gjithçka që qëndron midis tij dhe vdekjes është kurora e tij e fundit e lavdisë para saj ” Të jetë kështu dhe për qeverinë?…

Jeta është si një kumar që askush nuk mund ta fitojë. Në fund, të gjithë përfundojnë duke vdekur. Në fund, të gjithë përfundojnë duke humbur. Kjo është veçanërisht për shkak se ka një fund, që njerëzit, gjatë një loje kumari të shkëlqejnë. Apo jo , Apo luan Edi këtu. Në një mjedis çmimesh në rritje, kultura e partisë dhe një mentalitet kumari të gjithë marrin përsipër. Njerëzit mendojnë se është e lehtë të fitosh para dhe se është argëtuese. Tregu i aksioneve është një kazino e madhe gjigante ku shanset janë në favor të kumarxhinjve. Sa më shumë të luani, aq më shumë fitoni. Megjithatë, faktet janë pikërisht të kundërta Njerëzve u pëlqen të rrezikojnë qindarkat për të fituar dollarë.

Impulsi i lojërave të fatit madje i paraprin njerëzimit: Një shumëllojshmëri kafshësh, nga bletët tek primatët, përqafojnë rrezikun për një shans për shpërblim. Një studim i Universitetit Duke i vitit 2005 zbuloi se majmunët makakë preferonin të ndiqnin një objektiv “më të rrezikshëm”, i cili u jepte sasi të ndryshme lëngje, sesa një “të sigurt”, që jepte gjithmonë të njëjtën gjë – atyre u pëlqente bixhozi.

Si të ndaloni një të varur nga bixhozi të mos luaj kumar? Vini një bast. Shqiptarët nuk do të refuzojnë. Dhe kjo është kjo çka ai po bën Rama , pa meme kësaj here. A nuk ka vënë ai sa herë bast për zgjedhje të fituara

“Nuk është çudi që shumica e atyre që erdhën në fushat e arit në kërkim të pasurisë në Perëndim të Amerikës u kthyen në shtëpi duarbosh. Drejtimi i një shtëpie kumari ishte mënyra më e lehtë për të nxjerrë ar. Në një shkrim për qytetin e mëkatit Las Vegasin shkruhej:

“Kam parë burra të fitojnë dhe i kam parë ata të humbasin. Ata po luanin një kazino të drejtë. Asgjë nuk ju ngarkua. Shtëpia mori përqindjen e saj të vogël dhe ajo u pasurua. Kështu paratë e bëra nga vjedhjet dhe rrëmbimet me armë dhe kontrabanda e drogës dhe kurvëria u investuan siç duhet në një qytet të tërë të ri që qëndronte si një monument i marrëzisë njerëzore, një qytet bum në shtetin me popullsinë më të rrallë dhe njerëzit më të dendur në vend.”

Ndaj turistët që po shtohen pse të mos u japim këtë kënaqësi . “Në një qytet ku gjithçka që ndodh aty mbetet aty”, që do quhet Las Ramas.(ndryshe të Dy Ramat).

Narcizi dhe mediat sociale

September 28, 2023 by s p

Parimi i vetëm që drejton mendjet e tyre është pyetja “Si dukem?” Narcistët kujdesen për imazhet. Pothuajse çdo gjë që bëjnë, e bëjnë për t’u dukur mirë. Ata i lidhin pamjet e tyre fizike, arritjet dhe statusin shoqëror me vlerën e tyre. Dhe ata do të bëjnë gjithçka në fuqinë e tyre për të lavdëruar veten e tyre. – Haruki Murakami

Nga Rafael Floqi, shkëputur nga libri im në proces ‘Psikologjia e vetvetes”

Marrëdhënia midis narcizmit dhe mediave sociale është një temë komplekse dhe shpesh e diskutuar. Narcizmi i referohet një tipari të personalitetit të karakterizuar nga një ndjenjë e tepruar e rëndësisë për veten, një nevojë për admirim dhe mungesë ndjeshmërie për të tjerët. Këtu është një analizë se si narcisizmi dhe mediat sociale janë të lidhura:

Vetë prezantimi dhe vërtetimi:

Narcistët shpesh tërhiqen nga platformat e mediave sociale sepse ato ofrojnë një mundësi për vetë-prezantim dhe vërtetim. Ata mund të kurojnë me kujdes personazhet e tyre në internet, duke shfaqur arritjet, pamjen dhe stilin e jetës së tyre. Mediat sociale i lejojnë narcisistët të kërkojnë admirim dhe vërtetim nga një audiencë e gjerë. Pëlqimet, komentet dhe shpërndarjet shërbejnë si një formë e vërtetimit të jashtëm, ushqejnë egon e tyre. Kështu narcistët priren të angazhohen në vetë-prezantim madhështor në mediat sociale. Ata mund të ekzagjerojnë arritjet e tyre, të postojnë foto të dukshme dhe ta portretizojnë veten si superiorë ndaj të tjerëve. Ata gjithashtu mund të angazhohen në vetëpromovim, duke përdorur mediat sociale për të shfaqur talentin, bukurinë ose suksesin e tyre. Njeri prej tyre më thoshte “unë jam person publik pasi kam ndjekës në ‘facebook” Narcistët mund të jenë më të prirur ndaj varësisë nga mediat sociale, sepse rryma e vazhdueshme e vëmendjes dhe e vërtetimit përputhet me dëshirën e tyre për admirim. Shpenzimi i tepërt i kohës në mediat sociale apo në lista me e-maile mund të përkeqësojë më tej tiparet narcisiste.

Ndërsa narcisistët mund të jenë autorë të bulizmit në internet, ata janë gjithashtu të prekshëm ndaj kritikave dhe reagimeve në internet. Komentet negative, kritikat ose turpërimet publike në mediat sociale mund të shkaktojnë lëndime narcisiste, duke çuar në përgjigje agresive ose mbrojtëse.

Për Diana Diamond, një psikologe klinike në Universitetin e qytetit të Nju Jorkut, gjetje të tilla sugjerojnë se modeli i maskës është shumë i thjeshtë. “Pamja është shumë më komplekse – cenueshmëria dhe madhështia ekzistojnë në lidhje dinamike me njëra-tjetrën dhe ato luhaten sipas asaj që individi po has në jetë, fazës së zhvillimit të tij.”

Por Josh Miller, një psikolog në Universitetin e Xhorxhias, dhe të tjerë e kundërshtojnë plotësisht idenë se individët madhështorë po fshehin një anë të cenueshme. Megjithëse njerëzit me delir madhështie ndonjëherë mund të ndihen të pambrojtur, kjo dobësi nuk është domosdoshmërisht e lidhur me pasiguritë, argumenton Miller. “Mendoj se ata ndihen vërtet të zemëruar sepse ajo që ata vlerësojnë më shumë se çdo gjë është një ndjenjë epërsie dhe statusi – dhe kur kjo vihet në pikëpyetje, ata do të kundërshtojnë”, shton ai. Psikologu Donald Lynam i Universitetit Purdue pajtohet: “Unë mendoj se njerëzit mund të jenë budallenj për shumë arsye – ata thjesht mund të mendojnë se janë më të mirë se të tjerët ose po pretendojnë statusin ose dominimin – që është një motivim krejtësisht i ndryshëm dhe mendoj se motivimi ka qenë i lënë pas dore.”

Është e rëndësishme të theksohet se jo të gjithë ata që përdorin mediat sociale shfaqin tipare narcisiste dhe narcisizmi ekziston në një spektër të gjerë. Për më tepër, jo të gjithë individët me tipare narcisiste përfshihen në sjellje negative në mediat sociale. Marrëdhënia midis narcizmit dhe mediave sociale mund të ndryshojë shumë nga personi në person dhe ndikimi varet nga tiparet specifike të personalitetit të individit dhe nga mënyra se si ata zgjedhin t’i përdorin këto platforma. Ndërsa disa mund të përdorin mediat sociale në një mënyrë të shëndetshme dhe konstruktive, të tjerët mund t’i nënshtrohen aspekteve negative që lidhen me narcisizmin. Si e tillë, është thelbësore të promovohet vetëdija dhe sjellja e përgjegjshme në internet për të zbutur pasojat e mundshme negative. ‘Njeri syresh madje deklarohej se ishte person publik pasi kishte një llogari në Facebook.

Mungesa e empatisë

Një shenjë dalluese e narcisizmit është mungesa e ndjeshmërisë për të tjerët. Në mediat sociale, kjo mund të shfaqet si një shpërfillje ndaj ndjenjave dhe privatësisë së të tjerëve. Narcistët mund të shfrytëzojnë informacionin personal, të përfshihen në ngacmime në internet ose të përfshihen në ngacmime kibernetike pa marrë parasysh ndikimin tek të tjerët. Mosgatishmëria për të kërkuar terapi është veçanërisht e vërtetë për “narcisistët malinjë”, të cilët, përveç karakteristikave të zakonshme, shfaqin tipare antisociale dhe psikopatike, të tilla si gënjeshtra kronike ose shijimi i dhimbjes ose vuajtjes së të tjerëve.

Mariana (emri i së cilës është ndryshuar për privatësi) kujton babanë e saj, një shkencëtar një profesionist brilant, të cilin terapisti i saj e konsideroi një narcisist malinj pasi lexoi letrat voluminoze që ai kishte dërguar gjatë viteve. (Ai kurrë nuk kërkoi terapi.) “E gjitha kishte të bënte me ndëshkimin e vazhdueshëm”, thotë Mariana. Ai zbatoi rregulla të rrepta, të tilla si vendosja e një kufiri kohor të rreptë, për sa kohë do të zgjaste familja e tyre prej pesë anëtarësh të shkonte në banjë. Fëmijët nuk mund të përdorin banjën gjatë udhëtimeve të gjata rrugore. Nëse, në kohën kur ai do të kishte mbushur rezervuarin, të gjithë nuk ishin kthyer në makinë, ai do të largohej. Në një rast, Mariana u braktis në një pikë karburanti kur nuk mundi të kthehej në kohë. “Vështirë se kishte një ditë pa atë lloj drame –që një person të izolohej, ndëshkohej, poshtërohet, thirrej”, kujton ajo. “Nëse do të qante, ai do të thoshte se po tregohesh i dobët. Ai nuk e shoqëronte atë të qarë me veprimet e tij; ai mendoi se ishte performuese.”

Babai i saj gjithashtu vuri përballë kundër njeri-tjetrit vëllezërit e motrat dhe nënën e tyre për t’i parandaluar ata të krijonin lidhje të ngushta – dhe ai vazhdimisht kërkonte të meta tek ata që e rrethonin. Mariana kujton darkat në shtëpi ku babai i saj kalonte orë të tëra duke u përpjekur të identifikonte dobësitë midis burrave të tjerë dhe të lëndonte opinionet e çifteve për njëri-tjetrin. Kur Mariana solli të dashurin e saj në shtëpi, babai i saj i sfidoi atë dhe u përpoq të provonte se ishte superior. Dhe pavarësisht se ishte një akademik verbues që i magjepste lehtësisht njerëzit kur u takoheshin për herë të parë, ai pushohej herë pas here nga puna për shkak të konflikteve aty ku punonte. “E gjitha kishte të bënte me një punë të vetme,” thotë ajo. Impulsi i tij për të shkatërruar çdo gjë që ishte me shkëlqim, çka ishte popullore, ishte e dashur e mbizotëronte mbi gjithçka tjetër.

Një sjellje që kërkon vëmendje:

Narcistët dëshirojnë vëmendjen dhe platformat e mediave sociale ofrojnë një rrjedhë të vazhdueshme të vëmendjes së mundshme nga të tjerët. Ata mund të postojnë shpesh, të ndajnë përmbajtje provokuese ose të përfshihen në sjellje që kërkojnë vëmendje për të mbajtur në qendër të vëmendjes. Narcistët shpesh përfshihen në krahasimin social, duke përdorur mediat sociale për të matur vetëvlerësimin e tyre ndaj të tjerëve. Ata mund të ndihen të kërcënuar nga individë që duken më të suksesshëm ose tërheqës. Kjo mund të çojë në ndjenjën e zilisë, konkurrencës dhe një nxitje për të kaluar të tjerët në botën virtuale. Ata mund të krijojnë profile të rreme të shoqatave në të cilat kanë qenë anëtarë në Facebook , boll per t’u kundërvënë të tjerëve. Dhe kujtojnë se me këtë veprim ilegal kanë arritur zenithin, kur në fakt kanë kryer një krim digital. Dikush, tashmë i vërtetuar dhe i denoncuar pat krijuar një faqe alternative të Gazetës Dielli, me idenë se do të sulmonte kundërshtarët pa u diktuar.

Komunikimi i përqendruar te vetja:

Narcistët priren të dominojnë bisedat dhe të drejtojnë diskutimet drejt vetes. Në mediat sociale, kjo mund të përkthehet në postime të përqendruara tek vetja, ku përvojat, mendimet dhe ndjenjat e tyre janë në qendër të vëmendjes. Narcizmi përfshin një sërë tiparesh të personalitetit, duke përfshirë një dëshirë të fortë për admirim, një besim në cilësitë e jashtëzakonshme të dikujt, një mungesë ndjeshmërie dhe një tendencë për të shfrytëzuar të tjerët për përfitime personale. Këto tipare mund të formojnë mënyrën se si individët ndërveprojnë me platformat e mediave sociale, të cilat janë krijuar për të lehtësuar vetë-prezantimin dhe lidhjen sociale.

Platformat e mediave sociale si Facebook, Instagram, Twitter(X) dhe TikTok u ofrojnë përdoruesve mundësinë për të krijuar dhe kuruar identitetet e tyre dixhitale. Përdoruesit mund të ndajnë foto, video dhe postime që pasqyrojnë mënyrën se si ata duan të perceptohen. Për narcisistët, kjo ofron një mundësi ideale për të shfaqur arritjet, bukurinë, pasuritë materiale dhe talentet e tyre.

Çfarë mund të na thotë Instagrami për narcisistët? Pak, në fakt.

Ka dy lloje të ndryshme narcisistësh përdorin Instagramin. Ky është rezultati kryesor nga kërkimet e fundit nga Universiteti i Swinburne. Ju nuk mund të habiteni kur ta dëgjoni këtë duke pasur parasysh se sa të njohura janë selfiet për momentin, por ky është një nga studimet e pakta për të kërkuar narcisizëm në një platformë të mediave sociale përveç Facebook ose Twitter. Duke pasur parasysh se sa është Instagrami i fokusuar në imazhe, nuk është për t’u habitur që studiuesit e zgjodhën atë për të parë se sa popullor ishte me narcisistët e vetë-përshkruar.

“Një kampion prej 200 pjesëmarrësish iu përgjigj një sondazhi në internet i cili përbëhej nga Inventari i Narcizmit me Pesë Faktorë (FFNI); shkalla e vetëvlerësimit të Rosenberg; dhe Pyetësori i Përdorimit, Sjelljeve dhe Përgjigjeve Afektive në Instagram (IUBARQ) i ndërtuar posaçërisht për qëllimet e këtij studimi”, shkruajnë autorët në studimin e vitit 2016, i cili u publikua nga Scientific Research Publishing.

Në thelb, njerëzve iu kërkua të bënin një kuiz të personalitetit anonim që mat narcisizmin dhe vetëvlerësimin. Pasi u arritën këto rezultate, studiuesit kishin të dhëna të matshme nga 154 përdorues të Instagramit.

Ekipi hulumtues gjeti prova për dy lloje narcisizmi – madhështor dhe të prekshëm. Narcizmi madhështor përfshin tipare të tilla si “ekspozicionizmi, pashpirtshmëria, ekstraversioni, manipulimi, epërsia, agresioni, indiferenca dhe kërkimi i vlerësimit”, shpjegoi Swinburne në një deklaratë për shtyp. Narcizmi i cenueshëm përfshin tipare të tilla si “papërshtatshmëria, zbrazëtia dhe turpi, zemërimi reaktiv, pafuqia, hiper-vigjilenca ndaj fyerjes, ndrojtja dhe shmangia ndërpersonale”, thuhet në njoftimin për shtyp.

Dallimi midis të dyjave është delikate. Narcisistët madhështorë janë ato që do t’i konsideronit narcistë tipikë: “… ata kanë një ndjenjë të fryrë të vetvetes, janë të sigurt në marrjen e vendimeve dhe nuk duket se mësojnë nga gabimet e tyre”, siç shpjegon Psychology Today. Narcistët e pambrojtur janë më të pasigurt: ata ndihen “inferiorë” dhe janë më “të pakënaqur me jetën”, sipas një studimi nga Universiteti Shtetëror i Iowa-s. Këto dallime janë delikate, por domethënëse në atë që zakonisht prodhojnë lloje të ndryshme veprimesh.

Të dy narcisistët madhështorë dhe të pambrojtur kishin më shumë gjasa të angazhoheshin në sjellje për të kërkuar vëmendje në Instagram si “Hashtagimi i markave të njohura ose të shtrenjta”, “Postimi i fotove të gjërave që dëshironi, por nuk i keni” dhe “Postimi i fotove të të famshmëve ose njerëzve që admironi. ”, raporton studimi.

Narcisistët e pambrojtur kishin më shumë gjasa të merrnin pjesë në sjellje, duke përfshirë “Postimin e fotove të vetes në ngjarje ose funksione mbresëlënëse” dhe “Kërkesë për ndjekës” që ata raportojnë. “Narcisistët e pambrojtur përdorin Instagramin si një platformë për të kërkuar reagime pozitive, përputhet me nocionin që njerëzit kërkojnë vërtetim nga të tjerët për të ndihmuar në rritjen e vetëvlerësimit,” përfundojnë ata.

Ata janë në rrugën e duhur; Fotot me fytyra njerëzore kanë “38 për qind më shumë gjasa për t’u pëlqyer dhe 32 për qind më shumë gjasa për t’u komentuar”, sipas një studimi në Instagram nga Georgia Tech College.

Asnjëri nga grupet nuk kishte gjasa të përfshihej në sjellje empatike si thirrjet. Kishte pak rëndësi statistikore në ato sjellje, megjithatë, sipas studimit: “marrëdhëniet midis vetëvlerësimit dhe qëndrimeve në Instagram dhe sjelljeve në Instagram nuk ishin domethënëse”.

Por kishte një korrelacion të rëndësishëm midis të dy llojeve të narcisistëve dhe vetëvlerësimit.

“Përdoruesit e Instagramit me nivele më të larta të narcizmit madhështor kishin tendencë të raportonin nivele më të larta të vetëvlerësimit, ndërsa narcisistët e cenueshëm raportuan nivele më të ulëta të vetëvlerësimit”, shkruajnë autorët e studimit. Pas llogaritjes së korrelacionit midis narcizmit dhe vetëvlerësimit, ata zbuluan se, “të dhënat cilësore identifikuan ata që ishin të lartë në vulnerabël, por të ulët në narcisizëm madhështor, treguan reagime më të forta emocionale ndaj reagimeve në Instagram”, sipas studimit, që do të thotë se ata përdorues ishin më të shpejtë. për të bllokuar ose fshirë komentet që ishin edhe pak kritike.

“Ata me narcizëm të pambrojtur dukej se ishin më të interesuar për të rritur popullaritetin e tyre dhe për të kërkuar miratimin e të tjerëve, ndërsa narcisistët madhështorë përdorën përpjekje të hapura për të tërhequr vëmendjen te vetja në mënyrë që të admiroheshin”, shtojnë autorët e studimit. Autorja kryesore Olga Paramboukis i mbështeti këto gjetje në deklaratën për shtyp, duke thënë se “sjelljet që vëzhgova vetë në Instagram dukej se vinin nga një vend i dyshimit për veten.

Kultura “Selfie”:

Rritja e kulturës së selfie-ve është një shembull kryesor i kryqëzimit midis narcizmit dhe mediave sociale. Selfie, autoportretet të realizuara me telefona inteligjentë, shpesh postohen për të tërhequr vëmendjen dhe miratimin. Narcistët mund të angazhohen në bërjen dhe modifikimin e tepërt të selfieve për të përmirësuar pamjen e tyre dhe për të tërhequr më shumë pëlqime dhe komente. Nga ana tjetër, platformat e mediave sociale ofrojnë kënaqësi të menjëhershme përmes pëlqimeve, komenteve dhe shpërndarjeve. Narcistët tërhiqen nga ky lak reagimi, pasi ai siguron një rrjedhë të qëndrueshme të vërtetimit të jashtëm. Një numër i madh pëlqimesh dhe komentesh pozitive mund të rrisin vetëvlerësimin e një narcisisti dhe të përforcojnë besimin e tyre në epërsinë e tyre.

Parimi i vetëm që drejton mendjet e tyre është pyetja “Si dukem?” – Haruki Murakami Narcistët kujdesen për imazhet. Pothuajse çdo gjë që bëjnë, e bëjnë për t’u dukur mirë. Ata i lidhin pamjet e tyre fizike, arritjet dhe statusin shoqëror me vlerën e tyre. Dhe ata do të bëjnë gjithçka në fuqinë e tyre për të lavdëruar veten e tyre.

Krahasimi social dhe zilia:

Narcistët shpesh përfshihen në krahasimin social, ku vlerësojnë vlerën e tyre në krahasim me të tjerët. Mediat sociale e përforcojnë këtë sjellje, pasi përdoruesit mund ta krahasojnë lehtësisht jetën e tyre me postimet e kuruara me kujdes të të tjerëve. Të shohësh jetët në dukje të përsosura të të tjerëve mund të shkaktojë ndjenja zilie te narcisistët, duke i bërë ata të konkurrojnë për vëmendje dhe admirim. Kështu një drejtues TV online në internet krijoi një personazh të idealizuar në internet që mund të mos pasqyrojë me saktësi veten e tyre të vërtetë. Ky person mund të jetë një mjet për vetëmbrojtje, pasi i mbron ata nga kritika dhe cenueshmëria. Ruajtja e kësaj fasade mund të jetë rraskapitëse dhe çdo kërcënim për imazhin e tyre në internet mund të çojë në reagime mbrojtëse. Nje drejtues i tillë i një TV shpifi në mënyrë të hapur kundër një drejtuesi të një televizioni etnik me akuza të shpifura dhe krejtësisht të pavërteta Kontroll- freaks Askush nuk mërzitet më shumë se një narcisist që akuzohet për atë që ata bënë patjetër.

Ngacmimi kibernetik dhe ngacmimi në internet:

Disa narcistë mund të përfshihen në ngacmime kibernetike, trolling ose ngacmime në internet për të ushtruar pushtet dhe kontroll mbi të tjerët. Ata mund të shfrytëzojnë anonimitetin dhe distancën e ofruar nga mediat sociale për të synuar individë. Në të kundërt, narcisistët mund të reagojnë fuqishëm ndaj kritikave ose refuzimeve të perceptuara në internet, duke u përgjigjur me zemërim, agresion ose mbrojtje. Narcistët mund të jenë më të prirur ndaj varësisë nga mediat sociale për shkak të nevojës së vazhdueshme për vërtetim dhe vëmendje. Përdorimi i tepërt i mediave sociale mund të ndërhyjë në marrëdhëniet dhe përgjegjësitë e jetës reale.

Ndikimi në shëndetin mendor:

Ndërsa mediat sociale mund të ofrojnë një platformë për narcisistët për t’u shprehur, ato gjithashtu mund të kenë efekte të dëmshme në shëndetin e tyre mendor. Ndjekja e vërtetimit mund të bëhet një obsesion, duke çuar në ankth dhe depresion kur pritjet nuk përmbushen. Jo të gjithë individët me tipare narcisiste përfshihen në sjellje të dëmshme në mediat sociale. Shumë njerëz i përdorin këto platforma për të ndarë interesat e tyre, për t’u lidhur me të tjerët dhe për të promovuar kauza pozitive. “Nuk është rastësi që narcisistët dhe altruistët shpesh kanë një tërheqje magnetike ndaj njëri-tjetrit. E shihni sa perfekt është përshtatja? Altruisti ndjen nevojën për t’u shërbyer me vetëmohim të tjerëve dhe kjo është pikërisht ajo që dëshiron narcisisti. Narcistët duan të adhurohen dhe të kënaqen në çdo mënyrë të mundshme, dhe kjo është pikërisht ajo që ofrojnë altruistët, duke menduar se kjo tregon virtytin e tyre moral.”

Inkurajimi i vetëdijes dhe sjelljes së përgjegjshme në internet është thelbësor për të siguruar që media sociale të shërbejë si një mjet për vetë-shprehje dhe lidhje të shëndetshme dhe jo një burim përforcimi narcisist. Si përfundim, roli i mediave sociale në lehtësimin e vetë-prezantimit dhe vërtetimit përputhet me tiparet e narcisizmit, duke e bërë atë një platformë tërheqëse për individët me prirje narcisiste. Sidoqoftë, ndikimi i mediave sociale në narcisizëm mund të ndryshojë shumë nga personi në person dhe është thelbësore të promovohet përdorimi i ndërgjegjshëm dhe i përgjegjshëm i këtyre platformave për të zbutur pasojat e mundshme negative si për individët ashtu edhe për shoqërinë në tërësi.

Narcistët janë mësuar të largohen nga gabimet e tyre. Sipas mendimit të tyre, rregullat nuk vlejnë për ta pasi janë superiorë. Kur mohimi nuk funksionon, ata kthehen në zemërim. Pas zemërimit qëndron pasiguria e tyre e maskuar.

Narcistët janë si shumë si miq të rremë. Ata ju përdorin vetëm për të marrë atë që duan. Kur nuk e bëjnë, ata tregojnë ngjyrat e tyre të vërteta.

Ju mësoni shumë për njerëzit kur ata nuk e marrin atë që duan.

PS. Çdo ngjashmëri në detaje dhe veprime nuk është e rastit është marrë nga realiteti i përditshëm. Emrat nuk kanë rëndësi

Literatura

32 Hard-hitting Narcissist Quotes To Walk Away For Good, https://www.ourmindfullife.com/narcissist-quotes/

Bipolar disorder. (2022). https://www.nimh.nih.gov/health/topics/bipolar-disorder#part_2262

Isham L, et al. (2021). Understanding, treating, and renaming grandiose delusions: A qualitative study.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7984144/

Joseph SM, et al. (2022). Delusional disorder. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK539855/