Nga Beqir Sina/

YONKERS NY : Qindra vetë të pikëlluar e përcollën për në banesën e fundit në varrezat qytetare “Kensico Cementary” Vallhala – Yonkers, NY, Sadik Ramë Rugovën, i cili u nda nga jeta në moshën 72 vjeçare. Ceremoni mortore u zhvillua në shtëpinë mortore F. Ruggiero & Sons, Inc. Funeral Home Yonkers. Ndërkohë, që në shenjë respekti për ti dhënë lamtumirën e fundit, erdhën dhe figura të shquara të komunitetit, veprimtarë të dalluar si dhe përfaqësuesit e shtetit të Kosovës dhe Shqipërisë në Nju Jork.

Imam Rifat Halili, nga Xhamia e shqiptarëve në Garfield, kreu të gjitha shërbimet fetare sipas zakoneve të fesë muslimane, dhe mbajti me këtë rast një liturgji të thukët fetare.

Arkivoli me trupin e tij, ishte i mbuluar nga një numër i madh i kurorave me lule të freskëta, dhe i rethuar në të dy anët nga anëtarët e familjes, që prisnin e përcillnin vargun e gjatë të njerëzve që kishin ardhur t’i jepnin lamtumirën e fundit dhe ndanin së bashku hidhërimin.

Kortezhi i madh i njërëzve për në banesën e fundit u shoqëruar edhe nga makinat e policisë së prefekturës së Yonkersit, dhe makinat e trupave të poliicisë shtetërore, deri në në varrezat qytetare “Kensico Cementary” Vallhala – Yonkers, NY, ku ju dha edhe lamtumira e fundit.

Për jetën dhe veprën e Sadik Ramë Rugovës, një fjalë rasti(nekrologji) mbajtën Vesel dhe Riza Rugova .

Sadik Ramë Rugova, u lind më 20 tetor 1940 në fshatin Hakaj treva e Plavë – Gucisë, ku mori edhe njohurit e para shkollore në vendlindjen e tij.

Ai lindi para 72 vjetëve në fshatin Hakaj të Malsisë së Plavës e Gucisë, një fshat ky i cili bënë pjesë në grup fshatrat e kësaj treve, e cila i ka dhënë aq shumë histrorisë sonë kombëtare në luftën shekullore për liri të shqiptarëve.

Sadiku është një nga pinjollët i një familje bujare, dhe me tradita të njohura kombëtare, ku patriotizmi dhe atdhedashuria e mbajti gjallë qënëjen e tyre shqiptare. Ai ishte trashgëmtari i Ramë Rugovës, i cili njihet në këto anë si njeri i burrërisë, bujaririsë dhe trimërisë, sa herë që e lypën nevojat e kohës, për të lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë e kësaj ane, e cila është e dalluar për luftëtar trima, njerëz të mençur dhe të denjë në mbrojtjen e tokave shqiptare, në këtë trevë, që ka qenë gjithmonë djepi i trimërisë dhe patriotizmit.

Traditë, kjo, që u përcoll më pasë edhe nga trashgimtarët e tyre, e ndër ta edhe tek Sadik Ramë Rugova, i cili i kishte vënë detyrë vetes dhe familjes së tij: “për të ruajtur amanetin e të parëve dhe për të ecur gjurmëve të nderit e traditës, për të pasë peshë fjala dhe besa e dhënë”

Në vitin 1971 mbasi jeta e tij në trevat shqiptare nën ish jugosllavi ishte bërë e padurueshme për shqiptarët, për shkak të shtypjes dhe represionit që ndiqte atëhere, regjimi sllavo – komunistë, ndaj shqiptarëve në këto treva, me qëllim spastrimin e shqiptarëve, Sadik Ramë Rugova i detyruar lëshon vendlindjen e tij, së bashku me gruan dhe tre fëmijët Manja, Nimani dhe Isufi.

Përkohësisht qëndroi në kampet e refugjatëve në Itali, derisa në vitin 1974 emigroi në SHBA, ku i lindi edhe një fëmijë, vajza e tij Zoja.

Në SHBA, erdhi së bashku më vëllan Mustafën dhe gjeti mbështetjen e Adem Çelës, një mik i tij – nga këto anë, i cili ishte bërë atëhere garanci për emigrimin e tyre, ashtu si ishte bërë më parë edhe për dhjetra familje të tjera shqiptare, të cilat emigruan në Amerikë, nga këto anë dhe e gjetën një “derë të hapur dhe zemër madhe”.

Sadiku emigroi për në SHBA, në vitin 1971, me mendimin të qëndrimit të përkohëshëm dhe se një ditë do të kthehej përsëri në vendlindjen e tij që e donte aq shumë. Por ashtu si mijëra bashkëatdhetar të tjerë, edhe për të, “ndodhi ajo që ndodh” me të gjithë emigrantët, përkundrejt dëshirës dhe vullnetit, u vendos për të mos u “kthyer” më, nga vëndi i ëndërrave, lirisë, dhe shpresave ; në SHBA, me mëndje dhe zëmer gjithmon kah vendlindja e vet – në Hakaj të Malcisë së Plavë e Gucisë, në Kosovën martire.

Në Nju Jork, menjëher ra në kontakt me veprimtarë të njohur të çështjes kombëtare, patriot e nacionalistë të flakët të çështjes kombëtare, duke pas si ideal të tyre, vetëm një gjë: lirinë, çilrimin dhe pavarësisë e Kosovës, të drejtat e shqiptarëve nën okupimin sllavo – komunist të ish Jugosllavisë.

Ashtu si shumë shqiptarë të tjerë, gjatë asaj kohe, edhe Sadik Ramë Rugova, që panë Shqipërinë si vendin Nënë! ishte shumë i lidhur me Shqipërinë. Aktiviteti dhe veprimtaria e tij shtrihet menjëher në SHBA, në organizatën e njohur në emigracion në atë kohë, atë të vëllezërve Gërvalla, e cila i priu luftës dhe përpjekjeve që bënë shqiptarët në diasporë kundra sundimit të egër sllavo – komunistë të Sërbisë, dhe veglave të tyre në mërgim.

Në SHBA, ishte pranë gjithë Shqipëtarëve në festat kombëtare, tubmi, dhe demostrat, përpjekjet e shqiptarve të Amerikës, rrugve dhe shesheve në Washington dhe New York, aty ku bëhej lufta dhe shtoheshin përpjeket e shqiptarëve të Amerikës, në qëndresën e fortë, dhe mbajtën gjallë të frymës tonë kombëtare.

Ai punojë shumë dhe u bë i sukseshëm në biznes, si tillë u bë shëmbull për bashkëatdhetarët, e tjerë, ku ai shpesh herë ishte strehë e njerëzve në nevojë. Ai ka qenë gjithmon aktivist dhe veprimtar i dalluar në organizmin dhe financimin e shumë aktiviteteve, deri sa më në fund i lumtur e krenar ndjeju gëzimin më të madh të jetës së tij, kur e pa Kosovën të lirë e të pavarur.

Kosova e lirë dhe e pavarur ka qenë gëzimi më i madh i jetës së tij, sa që gjithmonë thoshte “Tash edhe me vdek me duket si me le”, mbasi Kosovën e kemi pa shkajun nbi krye

Sadik Ramë Rugova, i rezistoi dhe përballoi të gjitha vështërsit e jetës, ashtu siç është dhe vetë jeta e emigrantit dhe banorëve të këtyre anëve. Por, ai u shqua edhe për ndershmëri, punë , djersë dhe një përkushtim të pashoq për familjen dhe vendin e tij – atdheun e tij Shqipërinë e Kosovën.

Ai ndërtoi një jetë të mirë për vete dhe familjen e tij duke lënë trashgmninë e tij të lumtur dhe krenar për veprën e babait të tyre, i cili nuk kurrsej asgjë, për familjen, kombin dhe Kosovën që e donte aq shumë.

Sadiku, ishte familjar i devotëshëm duke lënë pas vetit një familje me traditat më të bukura shqiptare, me edukat të lartë dhe të shkolluar, veprimtar të çështjes shqiptare, biznesmen të susksesshëm. Duke e përmbyllyr kështu edhe kaptinën e jetës së tij të suksesshëme; si një shembull i mirë edhe për brezat që do të vijnë.

Dekada e fundit ishte më e vështira e jetës së tij – mbasi vuajti nga një sëmundje e gjatë dhe e pashërueshme. Në moshën 72 vjeç, Sadik Ramë Rugova, i rrethuar nga gruaja e tij, katër fëmijët, plot nipa e mbesa, dashamirë dhe miq të familjes, mbylli syt një erë e përgjithmonë.

Kurse, të shtunën në mesdrekë, anëtarët e familjes Rugova, mbarë farefisi i tij, miq, shok dhe dashamirë të familjes Rugova në SHBA, qindra vetë nga të gjitha trevat erdhën të pikëlluar dhe e përcollën sipas zakoneve tona për në banesën e fundit për në amshim në varrezat qytetare “Kensico Cementary” Vallhala – Yonkers, New York.