Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

VERIU I KOSOVËS, QËNDRESA E KRYEMINISTRIT KURTI DHE AVENTURAT E EDI RAMËS

by

Sokol Paja/

Tensionet në vëri të Kosovës e kanë futur në një spirale të rrezikshme shtetin e Kosovës, Ballkanin e mbarë Europën. Dhuna, tensionet, provokimet e orkestruar nga Serbia nëpërmjet bandave kriminale në Komunat me shumicë serbe në veriun e Kosovës kanë vënë në rrezik sigurinë kombëtare të shteteve në rajonin e Ballkanit e më gjerë. Konflikti në veri tashmë është kthyer në konflikt me vëmëndje ndërkombëtare jo vetëm ballkanike. Kosova në të drejtën e saj Kushtetuese të vendosjes së ligjshmërisë në çdo cep të territorit të republikës ka hasur në sulme të dhunshme të bandave kriminale të organizuara prej Serbisë e Rusisë për të cilët diplomacia e perëndimit fajëson kryeministrin Kurti për tensionim të situatës në veri. Sulmet e serbëve në veri të Kosovës mbi forcat e KFOR, Policinë e Kosovës, gazetarët në krye të detyrës e popullsinë civile janë akte që duhen dënuar e ndëshkuar nga bota perëndimore e demokratike. Aktet e dhunës janë akte kundër civilizimit njerëzor. Cënimi i sovranitetit dhe integritetit territorial është i pa pranueshëm. Në asnjë shtet normal të botës së qytetëruar dhe demokratike nuk mund të lejohen dhe tolerohen ngjarjet dhe situatat si në veri të Kosovës. Kryeministri Kurti i ka cilësuar masat pezulluese të BE-së si të padrejta ndaj shtetit të Kosovës, dhe se qeveria e tij nuk do të bëjë kompromis me sundimin e ligjit e as me kushtetutshmërinë e vendit. Këmbëngulja e Serbisë të Asociacioni është thjesht një tjetër mjet i presidentit serb Aleksandër Vuçiq për të mbajtur një konflikt artificial në veri të Kosovës. Diplomacia e Perëndimit prej kohësh nuk është treguar e ndershme në trajtimin e marrëdhënieve mes Kosovës e Serbisë. Është arritur në një pikë sa që Kosova si shteti që ka përjetuar ndër gjenocidet më të tmerrshme në historinë e shekullit që jetojmë prej Serbisë, të trajtohen më keq se Serbia kriminele. Pra viktimës i është veshur petku i kriminelit. Edhe sot Perëndimi me diplomacinë e padrejtë, të pa ndershme dhe të dështuar të Macron-Shols e Borrell-Lajcak po e fusin Kosovën e Ballkanin në një zonë të rrezikuar të sigurisë e integrimit. Perëndimi nuk duhet të joshë e ledhatojë në asnjë mënyrë Serbinë. Vetëm njohja reciproke mes Kosovës dhe Serbisë dhe zhvillimi i dialogut me pjesëmarrjen ekskluzive dhe udhëheqjen e Shteteteve të Bashkuara të Amerikës do ta zgjidhte një herë e përgjithmonë konfliktin Kosovë-Serbi ku shtetet e mbarë rajoni i Ballkanit do të kishte zhvillim e normalitet të qëndrueshëm. Nëse i referohemi të kaluarës, Perëndimi në historinë e shekullit që lamë pas ka luajtur në mënyrë jo të ndershme me kombin shqiptar. Katër hapat e qeverisë së Kosovës për shtensionimin e situatës në veri: 1) Reduktimi i pranisë së Policisë së Kosovës në ndërtesat komunale dhe rrethina e tyre, gradualisht dhe proporcionalisht me reduktimin e dhunës;

2) Qasja e plotë në proceset gjyqësore të kryesve të dhunës, dhe monitorimi i proceseve, nga ana e EULEX-it dhe OJQ-ve të interesuara të të drejtave të njeriut;

3) Zgjedhje të parakohshme aktivizohen në katër komunat veriore nga një peticion për tërheqje i përkrahur nga të paktën 20 përqind të elektoratit, siç parashihet në legjislacionin e Kosovës. Pas konfirmimit që janë përmbushur kërkesat për tërheqje, data e zgjedhjeve shpallet nga Presidentja;

4) Katër kryetarët e komunave në fjalë do të udhëzohen që t’ua dorëzojnë autoritetin e tyre kryetarëve të rinj të komunave pas certifikimit nga KQZ-ja në përputhje me legjislacionin e Kosovës, janë një mundësi e shkëlqyer që duhet të shoqërohen me masa e reflektim edhe nga pala serbe në mënyrë që situata në veri të kthehet në normalitet. Perëndimi duhet të ushtrojë presion edhe mbi Serbinë jo vetëm gjithmonë mbi Kosovën. Vetëm Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë qenë ndershmërisht përkrah kombit shqiptar në të gjitha proceset historike të kombit tonë duke dëshmuar miqësi, aleancë dhe partneritet besnik në çdo kohë. Vetëm Shtetet e Bashkuara të Amerikës do të japin zgjidhjen më të drejtë dhe më të pranueshme si për Kosovën dhe Serbinë. Diplomacia e Uashingtonit duhet të marrë në dorë edhe një herë fatet e Ballkanit në të kundërt plani Franko-Gjerman do të sjellë të njëjtat pasoja siç ka prodhuar deri më sot. Qëndrimet e kryeministrit Kurti kanë qenë në zbatim te territorialitetit e sovranitetit e në respekt të ligjeve e kushtetutës së Republikës së Kosovës. Z. Kurti ka treguar vazhdimisht përgjegjësi dhe vullnet të palëkundur për zbatimin e Marrëveshjes së Ohrit. Një kordinim më i fuqishëm diplomatik me Amerikën do ti jepte garanci dhe forcë Albin Kurtit në raport me diplomacinë e Perëndimit. Vetëm Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë qenë aleati më besnik i kombit shqiptar. Sot më shumë se kurrë kemi nevojë që të jemi përkrah SHBA-së. Nëse Kurti nuk kordinohet me Amerikën, pasojat për Kurtin, Kosovën e kombin tonë do të jenë fatale. Në një kohë që Kosova përpëlitet në luftë me bandat dhe agresionin serbo-rus, Kryeministri i Shqipërisë Edi Rama në vend që të ishte në përkrahje të Republikës së Kosovës e lidershipit të saj, kryen veprime aventureske, amatoreske dhe të dëmshme për republikën e Kosovës. Loja me Ballkanin e Hapur, drafti drejtuar Macron e Shols për Asociacionit, anullimi i mbledhjes me qeverinë e Kosovës ku do të nënshkruheshin 13 marrëveshje nga ku do përfitonin shqiptarët e Kosovës e Shqipërisë, e kanë kthyer Ramën në një kryeministër të dëmshëm dhe të rrezikshëm në kushtet ku ndodhet Kosova dhe kombi shqiptar. Edhe ideja më e fundit e Ramës për një konferencë ndërkombëtare për Kosovën dhe Serbinë, përveç se një aventurë për protagonizëm delir të madhështisë së Ramës, në kushtet e sotme favorizon vetëm serbët. Situata e tensionuar në mes të Serbisë dhe Kosovës mund të ndihmohet nga Shqipëria vetëm përmes komunikimit të drejtpërdrejtë e konstruktiv me institucionet e Kosovës dhe Kryeministrin Albin Kurti. Refuzimi i Rames per te takuar Albin Kurtin bashke me qeverine, por takimi vetem me Presidenten Osmani dhe vajtja ne takim me Vuçiç e turi i paralajmeruar diplomatik ne Ballkan, eshte veprim i papergjegjshem dhe i demshem per Kosoven ne keto dite te veshtira sidomos. Qeveria shqiptare në asnjë moment nuk duhet të ndërmarrë hapa politik e diplomatik pa u kordinuar me Qeverinë e Kosovës. Rama duhet të ushtrojë trysni e presion mbi Vuçiç jo mbi kryeministrin Kurti. Republika e Kosovës nuk ka nevojë për patronazhistë diplomatik si rasti i kryeministrit Rama por për mbështetje të sinqertë, përkrahje të vazhdueshme e kordinim politik kombëtar me qëllim që interesat e kombit të prevalojnë mbi interesat e politikë së ditës. 

“ALEXANDER MOISSI”, TRADITË E KULTURË SHQIPTARE NË SALZBURG TË AUSTRISË

by

Lulavera Dasch, kryetare e shoqatës “Alexander Moissi” në Salzburg të Austrisë në një rrëfim ekskluziv dhënë Editorit të Diellit të Vatrës në New York Sokol Paja, rrëfen organizimet dhe projektet kulturore shqiptare që mbajnë gjallë traditën, kulturën dhe identitetin shqiptar në Austri.

HISTORIKU I SHOQATËS AUSTRIAKO-SHQIPTARE “ALEKSANDËR MOISSI”

Shoqata “Alexander Moissi” është një organizatë jo-fitimprurëse, anëtarët e së cilës janë individë të fushave të ndryshme. Kjo shoqatë synon që nëpërmjet aktiviteteve dhe programeve të ndryshme të mundësojë njohjen dhe shkëmbimin e eksperiencave (kulturore, artistike etj), ndërmjet dy shoqërive asaj austriake dhe shqiptare si dhe të kultivojë ndjenjen e ndikimit pozitiv në zhvillimin e shoqërisë.

MISIONI, QËLLIMI DHE BASHKËPUNIMET E NGUSHTA

Qëllimi i kësaj shoqate është që të realizojmë projekte, ku kanë mundësi të dy shoqëritë, si ajo shqiptare, dhe ajo austriake, të shkëmbejnë me njëra tjetrën. Unë mendoj që ne jetojmë në një qytet dhe shumë pak dimë për njëri tjetrin. Dy projektet para Festës së popujve “Fest der Volkskulturen”, Filmi HIVE dhe “Diaspora Blues”, publiku austriak ishte aq magjepsës, kureshtar dhe shumë të kënaqur që kishin rastin,të mësojnë për kulturën tonë. Për fat të keq, në media austriake, po flas në Salzburg, gazetat i ke të mbushura me lajme jo të mira për ne shqiptaret,çka do të thotë, se neve na duhet, edhe më shumë punë të bëjmë, se kemi kulturë, jemi popull punëtor, dhe jemi shumë më shumë të kulturuar e integruar. Bashkëpunime kemi me të gjitha shoqatat, varet për cilat projekte bashkëpunojmë, në qytetin e Salzburgut. Për nga shoqatat shqiptare më së shumti bashkëpunime kemi me shoqatën kulturore-sportive “K”, Ermal Vejsa dhe Lirjeta Avdiu. Për mua shoqata “K”,është nder shoqatat më produktive dhe qualitative, që kemi në Austri. Bashkëpunime me shoqatat austriake, qytetin, kemi po ashtu. Qyteti i Salzburgut është i vogël por ka një domethenie të madhe kulturore, ne kemi këtu “Salzburger Festspiele“, “Osterfestspiele Salzburg “, dy festivale me fame botërore, etj. Qyteti i Salzburgut i jap shumë hapsir kulturës tradicionale, në krahasim me krahinat tjera, këtu kemi shtëpinë e kulturave të popujve “Salzburger Volkshaus “, aty janë të regjistruara më shumë se 55 shoqata të veta austriake, të qytetit të Salzburgut me rrethin, në këtë shtepi, janë të regjistruara edhe shoqatat e popujve të ndryshme, që jetojnë në Salzburg, e ne po ashtu si shoqatë shqiptare jemi të regjistruar dhe marrim pjesë në projektet e ndryshme, ku ne prezantojmë kulturën tonë shqiptare. Projekti fundit më 18 qershor, ishte Festa e Popujve që u mbajt, për të 6-tën herë. Mund të them se të gjitha projektet, çka realizohen me shtëpinë e “Salzburger Volkshaus”, dalin me shumë ngjyra, vetë pjesëmarrja e shumë popujve, me traditat e tyre, është me të vërtetë diçka magjike.

AKTIVITETET PATRIOTIKE DHE KOMUNITARE KRYESORE TË SHOQATES KOHËT E FUNDIT

Aktiviteti i fundit ishte festa e popujve “Fest der Volkskulturen“, ku ne e ftuam ansamblin AKKV “SHOTA“, një falenderim shumë të madh që na përkrahi Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit . Financiarisht do ishte e pamundur të realizohet vetë. Ansambli erdhi me gjithë trupën e saj, 35 anëtarë. Ata ishin atë dite secili valltar dhe valltare ambasador në vete, atë detyre e kanë kryer me shumë profesionalizëm, që atë ditë i gjithë qyteti i Salzburgut këndoi dhe kërceu shqip, me valle, muzikë, veshje dhe bukuri shqiptare. Për mbi 30 nëna shqiptare që jetojnë në Salzburg, përgaditen ushqime tradicionale shqiptare, me shumë vullnet dhe dashuri. Shumë duar punuan vullnetarisht, që ajo ditë të jehojë sa më bukur, me traditën tonë shqiptare. Në festën e popujve, ne kemi për qëllim të ftojmë grupe nga trojet shqiptare, herën e fundit kishim grupin Tradita nga Ulqini. Është shumë kënaqesi,se si ata kanë mundësi, ta njohin qytetin e Salzburgut, dhe po ashtu të na prezantojnë ne si shoqatë shqiptare, me traditat që i kemi. “Diaspora Blues“ ishte projekti i para fundit në “Literatur Haus” Salzburg, dy të rinj shkrimtar shqiptar, Elonë Beqira dhe Fatbardh Kqiku, ditën ta mbushin sallen me lot, me poezitë dhe shkrimet e tyre,në gjuhën gjermane. “HIVE“ filmi që u shfaq premierë në “Das Kino” Salzburg, plot 4 ditë më radhë. Premiera ishte plot salla e mbushur, e pranishme ishte vete Zonj.Fahrije Hoti nga Krusha e Madhe. Ishte shumë emocionale, ta kemi atë në sallë, dhe pasi u kry filmi, dha intervistë për pytjet e hapura nga dy shoqëritë austriake dhe atë shqiptare. Në fund të vitit të kaluar kishim turne shfaqjen “HOLLYSHIT“ nga regjisori Ilir Bokshi, në bashkëpunim me tri shoqatat WIEN-GRAZ-LINZ-SALZBURG, lista ëdhtë e gjatë ,sa vetë harroj sa projekte i kemi realizuar.

PLANET DHE ANGAZHIMET PËR SEZONIN E RI

Festa e popujve është e vetmja që e dimë që është fix vitin që vjen, të tjerë projekte rrjedhin ashtu me kohën, ka aq shumë plane, dëshira të mëdha të miat, ide që vijnë kohë pas kohe nga kolege dhe kolegë, ide nga rrugtarët e mị,me kohen secili projekt gjen vendin e vet. Vullneti i mirë, puna e mirë, ja vlen, të lindin projekte të bukura, që neve shqiptarëve na përfaqësojnë, me kulturën tonë që kemi, në qytetin e Salzburgut.

MBRESA NGA AKTIVITETI I FUNDIT ME “SHOTËN” DHE PIKTORIN GAZMEND FREITAG

Mbresa qe na ka lënë ansambli Shota, jo vetëm për mua, por për të gjithë shqiptarët që ishin atë ditë prezent, nuk mund të përshkruhet, ishte vetëm tërqethje lëkure,kishte shumë emocione. Ansambli AKKV “Shota”, sidomos për shqiptarët nga Kosova, është simbol që i bashkon të gjitha gjeneratat, të mëdhenjë e të vegjël. Unë si kryetare e shoqatës,arsyje organizimi,kisha të bëj me ta personalisht, dhe i njoftoja të gjithë, për së afërmi, nga drejtori Z.Mehmed Xhemajli, maestro Ylber Asllnaj, organizatori Shpend Rudi, ikonës së valles shqiptare Besnik Grajqevci etj. Secili valltar the valltare, këngtar dhe këngëtare, orkestra dhe përfaqësuesit, u shihej pasioni që kishin, për punën që bënin. Ishte një kënaqësi dhe privilegj i madh, ti kemi në qytetin e Salzburgut. Shpresoj se nuk do jetë hera e fundit. Piktori Gazmend Freitag ishte një rastësi shumë e këndshme dhe perfundon me një miqësi shumë të çmueshme nga ana ime. Mua më kontakton Gazmendi në Facebook, ku shkruan, ndoshta ne kemi dëshirë të postojmë portretin e “Alexander Moissi”,që kishte realizuar ai, meqënëse shoqata jonë e mban emrin e Alesandër Moisiut. Së pari më erdhi tej masę mirë, qe ka nje piktor si Gazmendi shqiptar dhe qe ka piktoru aq bukur, ai me tregon që ka 20 portrete të figurave shqiptare,të pa prezantuara. Mua aty më lindi idea dhe dëshira. Një javë më herët unë kisha takimin në shtëpinë e “Salzburger Volkshaus“, edhe aty na pyetën ne shoqatave, a kemi dëshirë të prezantohemi me ekspozitë, unë thashë jo, se nuk kisha ide. Kur Gazmendi trokiti te unë, e pys Gazmendin nëse kishte dëshirë ti prezantonte në festën e popujve punimet e tij, pa menduar fare më tha po. Ishte një kombinim, them i përsosur, madhështor, portretet e tij me figurat e pavdekshme shqiptare së bashku me ansambin “Shota”, nuk kishte si të ishte më mirë, së bashku në qytetin e Salzburgut. Aleksandër Moisi, luajti për herë të parë rolin e “Jedermann-it” në teatrin, si pjes e “Salzburger Festspiele”,portreti i tij së bashku me figurat historike në praninë e ansamblit “Shota”,në qytetin e Salzburgut, ku ai la hapat e tij shpirt artisti, frymëzonte ditën 18 qershor, kulturë e traditë e mirëfilltë shqiptare, po në qytetin e Salzburgut. Të punohej me Gazmendin ishte për mua shumë lehtë, në telefon, kuptoheshim pothuajse sikur njihemi me vite, personaliteti i tij,shumë i ëmbël, një artist shumë i madh. Shumë professional, i nivelit të larte artistik. Në festën e popujve u pamë personalisht, ishte kënaqësi shumë e madhe, punimet e tij nuk ngopeshe me i pa, aq bukur i kishte qëndisur, ishte një privilegj i madh për ne, të kishim Gazmendin dhe ansamblin AKKV “Shota“ në Salzburg. Këto projekte janë që më bëjnë të dua punën që bëj,me shumë dëshirë të madhe, nga këto projekte rrjedhin njerëzit që une i njohë, e ata janë njerëzit, si Gazmend Freitag e shumë artistë të tjerë nga trojet shqiptare.

KUSH ËSHTË LULAVERA, KARRIERA, FORMIMI DHE ANGAZHIMET

Lulavera ka lindur në Gjakovë me mbiemrin e vajzërisë Islami, ka studiuar Gjuhë dhe Letërsi Gjermane, tek Fakulteti i Filologjisë në Prishtinë. Ka kaluar në vitin 2007 në qytetin universitar të Salzburgut,për punimet Master. Në vitin 2017 është martuar me bashkëshortin Maximilian Dasch, dhe kanë dy vajza, mosha 6 dhe 3 vjeç, me emrin Ana dhe Nora. Kohën e lirë që ka, kontribon me shumë dëshirë për projektet e shoqatës. Shoqata u formua që në vitin 2012, ku ka filluar si anëtare e thjeshtë, në atë kohë studente, që nga viti 2015 është kryetare e shoqatës. Kur e pyesin se ku e merr vullnetin për punën që bën vullnetarisht, u përgjigjet se atë çka ndjen e jeton shumë vite larg vendit të saj, këtë punë që bën,i sjell një copëz të vockërr të vendit të saj tek ajo. Thotë një copëz, se vendlindja është shumë e madhe, por ajo copëz e vockërr, për të ka shumë vlerë. Kur dikush nga bashkëpunuesit, bashkërrugëtarët, e falenderojnë për gjërat që kanë të bëjnë për shoqatën, ju thotë falenderoni veten, nuk e bëni për mua personalisht, ne e bëjmë së bashku, secili për vete, për kulturën tonë.

Independence Day and the commitment to the values we share

by

Rafaela Prifti

Sokol Paja/

What started as a unanimous adoption of the Declaration of Independence on July 4, 1776 by the Continental Congress, gave rise to a revolutionary war and the birth of a nation. This is the 247th year of an annual celebration. The activities of observing the holiday across the nation include parades, concerts, fireworks display, family cookouts and more. The fanfare might be showy and grand but the meaning is clear and straightforward for all of us – it is a celebration of a country built on ideas of equality and principles of “life, liberty and the pursuit of happiness”. Such words carry significant weight and are never to be taken for granted particularly at the time of democratic backsliding and increased erosions on equality.

The first readings of the Declaration were made in Philadelphia squares and met with bonfires and the ringing of bells. No other holiday is so intricately linked with a document and consequently its power. From a young age and through most of our lives, we are used to seeing it appear in textbooks, reproduced in museums, presented in libraries and shown in works of fiction and nonfiction. Each time and in every appearance the Declaration of Independence makes a powerful statement about us. The Founding fathers wrote a document that announced the expressed desire of a people to be freed from their ruler. In early 20th century, Vatra’s founders recognized their shared commitment to the same ideals that inspired the hearts of many patriots and fueled the Albanian national movement for independence. At the end of that century, the fulfillment of human aspirations was at the basis of Kosova’s war for freedom that led to its liberation in 1999. Two American statesman, respectively, President Wilson and President Clinton have advocated for and played a major role in the history of Albania and Kosova. The 42nd President, who is currently in Albania, was honored for his part in bringing peace and stability to the Balkan region.

The path forward is laden with challenges for Albanians in the Balkans. In the ongoing battle that requires hard work and dedication, Albanians honor the long-term friendship with America rooted in the commitment to the principles outlined in a forward thinking document adopted in 1776.

In the course of the activities you may have planned for today, it might be prudent to read the Declaration of Independence, which is pivotal in the history of the United States and the history of democracy.

God Bless America!

God Bless the Albanian nation!

Bamirësi shqiptare në New York

by

Sokol Paja/

Shqiptarët në mërgatën e Amerikën lartësojnë çdo ditë emrin, vlerat, historinë dhe krenarinë tonë kombëtare. Në veprimtarinë e tyre patriotike dhe komunitare shqiptarët gjithmonë shkëlqejnë dhe tregojnë vlerat më të çmuara si popull, si kulturë dhe si komb karshi kombeve e popujve të tjerë. Bamirësia i ka kthyer sytë e botës te shqiptarët si vazhdues të misionit e shpirtit human global të Nënë Terezës. Në kulmin e Pandemisë Globale dhe me krizën e çmimeve, shqiptarët bamirës mrekullojnë çdo ditë njerëzit në nevojë dhe pamundësi.

Shoqata Humanitare Shqiptaro-Amerikane “Duart e Hapura” në Bronx, New York, bashkë me veprimtaren e komunitetit Samantha Zherka shpërndanë ushqime për rreth 1500 persona me kombësi shqiptare, spanjolle dhe amerikane. Samanta Zherka juriste dhe veprimtate e komunitetit i sponsorizoi për veprimtarinë e bamirësisë në Boston Road në Bronx New York dhe rrugë të tjera. Shoqata Humanitare Shqiptaro-Amerikane “Duart e Hapura” në Bronx e drejtuar nga Aleksandër Nilaj dhe ekipi i vullnetarëve prej 11 vitesh është e përfshirë në aktivitete komunitare bamirësie ku vetëm në kohën e Pandemisë Covid-19 kanë shpërndarë rreth 10 mijë arka me ushqime në javë për njerëzit në nevojë. Kjo organizatë humanitare ka numëruar përmbi 100 vullnetarë shqiptarë e të huaj të angazhuar në aktivitete bamirësie. Në ditët e sotme çdo të enjte kjo organizatë ndihmon rreth 800 persona në javë, për të sëmurët dhe të pamundurit ua dërgojnë pakot ushqimore në shtëpi.

Përveç individëve në nevojë Shoqata Humanitare Shqiptaro-Amerikane “Duart e Hapura” ndihmon dhe organizata partnere bamirëse dhe subjekte religjioze. Në Shqipëri vazhdon të dërgojë edhe sot mjete motorike për persona me aftësi ndryshe, pajisje elektroshtëpiake, ndihma nga më të ndryshmet për njerëz në nevojë dhe fatkeqësi. Shqiptarë që shërbejnë, ndihmojnë e ofrojnë kapacitetet, infrastrukturën e kohën e tyre në shërbim të njerëzve në nevojë, përbëjnë një krenari kombëtare në mërgatën e Amerikës.

“AVDYL GJOCAJ, MËSUES DHE LUFTËTAR” SI DËSHMI E LUFTËS SË LAVDISHME TË UÇK PËR LIRINË DHE PAVARËSINË E KOSOVËS

by

Sokol Paja/

Libri “Avdyl Gjocaj, mësues dhe luftëtar” i shkruar nga Prof.Besim Muhadri është një dëshmi e gjallë e luftës së lavdishme dhe sakrificave heroike për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës. Luftëtari dhe mësuesi Avdyl Gjocaj është një dëshmitar i çmuar i përpjekjeve të lavdishme dhe heroike dhe sakrificave familjare në shërbim të lirisë së atdheut. Libri “Avdyl Gjocaj, mësues dhe luftëtar” ka vlera historike dhe studimore të veçanta pasi rrëfen betejat ky Avdyl Gjocaj ishte pjesëmarrës, përshkruhen me detaje aspekte të panjohura të luftimeve në zonën e Junikut, Kosharës e zonave përreth, paraqet dimensionin e një luftëtari dhe edukatori në kushte të jashtëzakonshme që kalonte Kosova e kombi shqiptar në përballje me regjimin gjenocidal serb.
Sakrifica e familjes Gjocaj për çlirimin e Kosovës përbën një faqe të ndritur, krenare dhe të lavdishme në historinë e luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Rrëfimet e kujtimet e familjes, miqve, bashkëluftëtarëve e patriotëve për Avdyl Gjocajn përbëjnë një kontribut të çmuar në memuaristikën dhe historinë moderne të shtetit të Kosovës në luftën për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës. Libri “Avdyl Gjocaj, mësues dhe luftëtar” i shkruar nga Profesor Besim Muhadri është një libër që i shërben çdo Instituti Historik, Katedrave Universitare, shkollave e qëndrave të edukimit pasi shpaloset më së miri virtytet dhe vlerat më të larta të shqiptarit trim, patriot. Luftëtar e burrit të mirë siç ishte Avdyl Gjocaj.
Ky libër na njeh me shumë personazhe të lirisë së Kosovës që nëpërmjet kujtimeve përjetësohen në memorien e çdo shqiptari. Patriotizmi, forca, besimi, qëndresa, trimëria, bujaria ishin vlera që Avdyl Gjocaj i transmetoi edhe të bashkëluftëtarët e tjerë, duke qenë një pikë kyçe e mbështetjes së luftës për liri e pavarësi ku me trimërinë e tij, me urtësinë e tij, vendosmërinë e tij dhe dinjitetin e tij, bashkë me trimat e luftëtarët i dhanë lirinë Kosovës. Rroftë përjetë e mot Ushtria Çlirimtare e Kosovës, nderim dhe mirënjohje përgjithmonë luftëtarëve, çlirimtarëve dhe heronjve të lirisë së Kosovës.