Disa thenje nga Sadik Elshani/
– Ne qiellin e lavdise se kombit tone ka hapesire per shume yje. Secili te shkelqeje me driten qe rrezaton – nuk duhet ta zbehim, ta shuajme njerin qe te shkelqeje tjetri.
– Yjet – trupat qiellore, kur shuhen e humbin shkelqimin e tyre. Yjet ne toke, edhe kur shuhen, vazhdojne te shkelqejne ne perjetesi.
– Edhe yjet e shuar mbahen ne mend per shkelqimin e tyre te dikurshem.
– Sikur te kishim aftesine per t’i pare gabimet, te metat e tona – te gjithe do te ishim njerez te perkryer.
– Miku i mire nuk te ve ne pozite te veshtire.
– Dhimbja eshte metafore e dashurise.
– Bashkimi arrihet me mirekuptim e vullnet te mire, duke ia zgjatur doren njeri – tjetrit dhe jo duke ia treguar grushtin njeri – tjetrit.
– Te mbjellim sot qe te korrim neser.
– Heshtja eshte ar kur nuk duhet te flasesh. Por kur duhet te flasesh e nuk flet, atehere heshtja eshte e papranueshme.
– Ne kopshtin e jetes sone jane hedhur farat e veseve e te virtyteve. Do te korrim ate per te cilen do te kujdesemi me teper – le te lulezojne virtytet.
– Njeriu pa miq e shoke eshte si lulja pa ere, si zogu pa krahe, si burimi pa uje.
– Ngrohtesia e dashurise se nenes eshte me e ngrohet se rrezet e diellit.
– Historia e shtremberuar nuk eshte mesuese e mire e jetes.
– Deshtimi gjithmone nuk eshte humbje, por shpeshhere eshte nje hap me afer arritjes se qellimit.
Sadik Elshani, Philadelphia, 11 prill, 2015