• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

NJË PORTRET QË VAZHDON TË PASUROHET

February 28, 2026 by s p

Harallamb Fandi/

Të bësh një portret, aq me tepër të një poeti, nuk është gjë e vogël. Për të duhen shumë gjëra dhe kjo më nxiti të kërkoj në disa drejtime. Nuk jam duke bërë një portret të vizatuar me mjete e shkathësi si piktorët e afirmuar, po diçka tjetër, diçka ku fjala dhe mendimi sjellin nga ato lloj gjurmësh të cilat, veç të përbashkëtave, kanë edhe të veçantat e tyre. Poeti Kastriot Fetahu është një inxhinier rritur midis naftëtarëve, por që në kohën kur ishte gjimnazist u kultivua, madje arriti të shquhet dhe në krijimtarinë letrare. Me talentin që ka s’mund të mos krijonte vlera të qëndrueshme mes radhëve të poetëve dhe shkrimtarëve. Pas diktaturës, si shumë të tjerë, emigroi në SHBA. (Ai e di pse dhe si e ngarkoi mbi supe peshën e mallit). Çiikagoja, qyteti i vlimit të fantazive dhe i realizimeve gjithashtu fantastike, i dha mjaft gjëra që i duheshin dhe në këmbim, si shumë emgirantëve, edhe i mori plot të tjera, po mallin dhe dashurinë për gjithçka që la përtej oqeanit nuk ia preku, madje ia shtoi. Dhe s’ke si të mos e thuash këtë të fundit, sepse poezia e tij duket menjëherë që mbart e zbulon të njëjin mall si t ë mjaft eemigrantëve…

Njohja ime me Kastriotin filloi kur ai në Çikago e unë në Bari, komunikuam gjatë vlerësimit të disa poezive nëpërmjet facebook-ut , duke filluar nga këto vargje, që tashmë më janë bërë pjesë e pandashme e vetes:

“…në dheun e huaj ndihem i pangopur,

askënd nuk po gjej,

askush s’më kërkon…”

S’kisha shumë që kisha lexuar vargjet e mësipërme, shkruar nga poeti ndoshta në një nga baret e Çikagos, i ulur atje pas endjeve në rrugët e qyteit të madh gjithë lëvizje e zhurmë kur u ndesha ne Yuu tube me një video ku një pianiste po shoqëronte recitimin e një poezie titulluar “Ringjallje”, që Kastrioti e kishte shkruar së fundi. Dëgjoja dhe nuk më shqitet nga mendja eleganca e duarve të pianistes, që e prekte tastierën me një butësi tepër ledhatuese. Kur mbaroi recitimi i poezisë dhe pas recitimit edhe muzika, të vinte keq për ato duar që po tërhiqeshin pa dëshirë prej tastierës me një lëvizje që sado e hijshme, nuk e fshinte dot dhimbjen e shkëputjes pas mbarimit të muzikës. Fjalët e poezisë kishin gjithashtu po atë butësi e shrtirje si ajo e muzikës të bërë një me to.

Nuk është për t’u çuditur që u harrova krejt pas videos. Harrova vërtet çdo gjë tjetër duke parë e dëgjuar ato pamje dhe pa kuptuar Iu riktheva dhe një herë shikimit të tyre. Lexova dhe rilexova vargjet te ekrani, shoqëruar nga një muzikalitet i larmishëm, harmonizuar bukur. Nuk po bëj ndonjë zbulim teksa po shprehem kështu, sepse ai e ka theksuar disa herë në intervista e biseda që poezitë e tij janë shkruar duke patur në veshë muzikën e Bahut, Beethovenit dhe kompozitorëve të tjerë. Dhe ja se sa natyrsheëm zbulohet kjo te poezia për “Universin e nënës”:

“Magjike, me ngjyrë blu,

Nëna…

..Edhe valsi më i bukur

“Danubi Blu”,

ka vetëm ngjyrën

e saj…

..Engjëjt

këndojnë me zërin e saj…

dhe Zoti drejton orkestrën.

Paqja buron

në luginën e kujtimeve,

lotët : ashti i muzikës….

Dashuria këtu duket si simfoni e pambaruar sepse nëna është ringjallur. Asaj… edhe “dy jetë nuk i dalin” Po as poetit nuk i dalin dy jetë. Me këtë poezi të “tjetërllojtë” ai ka treguar se sheh dhe e dëgjon nënën bashkë me “Danubin Blu” në çdo Vit të Ri te salla madhështore e Koncerteve të Vjenës.

Në mjaft raste poezia e Kastriot Fetahut sjell imazhe të tjera, shpesh piktorike ku, gjithsesi nuk mungojnë nuancat filozofike:

Endem i pashpresë, ashtu i vetmuar,

nuk di ç ‘pamje kam, hije a njeri?

Rrugëve të qytetit me emër harruar,

më mungojnë të gjithë, mungon edhe ti…

…në Çikago bie shi…

Duke qënë i përfshirë me dhe pa vetëdije në rrjedhat e jetës së qyteteve metropolitane, mendimet e ndjenjat nga njëra poezi te tjetra ndryshojnë befasisht:

“jam gjithmonë dy botë“

shprehet ai te “Autoportreti”, ku zbulohet qartë që është unikal ( me sa kam parë e lexuar s’njoh poet tjetër që ta ketë”pikturuar” veten në një autoportret). Në të autori thekson që është “antiestablishment” : synues i vendosur i ndryshimit të “satus quos”, gjëndjes aktuale të problemeve të shoqërisë. Herë është i vetëdijshëm e herë i pavetëdijshëm, herë realist e herë i ëndërrt: onirist surreal, në disa raste metafizik. Ka dhe poezi ku shfaqet transcedent, pra tejpërshkues e diku tjetër i zhytur në ekzistencilizëm, shpesh metaforik duke qëndruar i distancuar nga hermetizmi. Në shumicën e rateve në poezitë e Kastriot Fetahut zbulohet empatia depërtuese në shpirtin e njerëzve, nëpërmjet të cilës emocionet e të tjerëve poeti i shpreh lirshëm si të ishin te tijat.

Të papriturat filozofike e estetike që shfaqen nga njëra poezi te tjetra më sjellin ndër mend fjalët e filozofit e sociologut francez, 104 vjeçarit Edgar Morin, në librin e tij “Një jetë shekullore”, përkthyer me dashuri e dinjitet në shqip nga Prof. Ilia Lëngu:

“Çdo jetë është një lundrim

në një oqean pasigurie.”

E ky lundrim ridimensionohet herëashere edhe ngaqë poeti, do s’do, gjendet brenda vorbullave të shumta të jetës amerikane:

“Në rrugët e Çikagos,

unë, një atom që lëviz

në orbita të thyera

me shpejtësinë e dritës pa dritë.

Në starbakse,

një filxhan më shumë

që thyhet hera herës

apo një gotë plastike

shkruar me emrin tim,

e shtrydhin

bashkë me kafen.

Në markete

pak dollarë që udhëtojnë si tram

pa stacion dhe pa rrugëkthim…

…Në teatrot e Çikagos,

jam hija ulur në karriget e buta

që nuk e ka të zotin me vete.

Al Kapone më përshëndet,

stampuar në mbulesat e furgonëve

gjithmonë me bojë të zezë

e me puron e pambaruar.

Bluzi më ndjek nga pas

dhe këndon “Çikago Çikago”,

si për të më kujtuar që jam

një flluskë tingulli pa sipërfaqe…

…Një pulëbardhë e trishtuar

te liqeni

më lyp ushqim,

unë

“Çikago Çikago… “

Në një mjedis të tillë s’ka se si si të mos diktohesh fuqishëm në krijimtari. Në të duket qartë që filozofinë Kastriot Fetahu e ka pasion simbiotik me poezinë. E kur flasim për poezinë, kemi parasysh që ajo është e pandarë nga motivet njerëzore, mbartur në qënien e tij nga vendi i lindjes e i rritjes, krahas me vrullet e gjithëkohëshme dashurore.

Përvijimet e derikëtushme duket se më thonë që jam afër përfundimit të portretit, që gjithsesi më jep përshtypjen e veprave që piktorët i quajnë “non finita” (të pambaruara). Dihet se në to mund të shtohen penelata të tjera, nxitur jo vetëm nga leximi , po edhe nga rileximi i vargjeve të tilla si këto:

“Lufthansa do të fluturojë me një njeri më pak.

Nuk e preva biletën e avionit , si zakonisht, në çdo Mars…”

…

“Do të udhëtoj në rrugën e klorofilit të Belshit”…

…

“ Kam harruar zogjtë

që kompozojnë me tingujt e një flauti…”

…

“ Melodia që nuk mbaron

ka ngjyrën e gushës së pëllumbave”

…

“ Vera nuk do të jetë e lehtë,

dimrat i kam larguar jashtë mendjes,

ndërsa një mimozë nuk ndalon të verdhën

prej pranverës së fundit, të palarguar…”

…

“ …nuk i flisja askujt,

më dukej sikur do të më merrnin hapa

që nuk më mjaftonin për të dashurën time.”

…

“Dimri loton shi nga inati

se nuk pushton dot dhomën tënde…”

… ku “gishtat flasin me tastierën e pianos

me një gjuhë që vetëm ditët e mia me ty e njohin.”

Filed Under: ESSE

Përkujtojmë sot, në përvjetorin e ndarjes nga jeta, rilindësin Jeronim de Rada

February 28, 2026 by s p

Rilindësi, studiuesi i trashëgimisë kulturore të arbëreshëve, gazetari, poeti, publicisti, filologu e mësuesi, themeluesi i letërsisë arbëreshe Jeronim de Rada ndërroi jetë më 28 shkurt të vitit 1903.

Jeronim de Rada lindi më 19 nëntor 1814 në fshatin e vogël dhe piktoresk Maki në Kalabri. Në Napolin e vitit 1834, De Rada, një i ri rreth të 20-tave që studionte drejtësi, e ndiente nga larg Shqipërinë. Në mësimet e para që mori në kolegjin e Shën Adrianit të Shën Mitër Koronës apo leximet e para shqip, ai e ndiente veten më shumë të lidhur me të shkuarën kombëtare shqiptare.

De Rada ishte nismëtari i letërsisë moderne shqiptare. “Botimi i Këngëve të Milosaos” në vitin 1836, jo vetëm që shënoi fillimin e një faze të re në letërsinë shqipe, por i hapi shtegun europianizmit që do të karakterizojë veprat e autorëve të mëvonshëm.

Në vitet 1847-1848, De Rada botoi “Rrëfimet e arbrit”, që përmblidhte katër novela në vargje, ku ideja patriotike shprehej me lirizëm të theksuar. Në drejtimin e kësaj figure qendrore të periudhës së Rilindjes u botua në Napoli gazeta e parë në historinë e shtypit shqiptar, “L’albanese d’Italia”. Ai ngriti përmes penës së tij çështjen shqiptare.

Nga viti 1861, De Rada nisi një fazë e re, ku shfaqet si një nga figurat më në zë të Rilindjes Kombëtare të shqiptarëve. Pas traktatit “Parimet e estetikës” (Principii di estetica, 1861) ai botoi veprat “Lashtësia e kombit shqiptar” (“Antichità della nazione albanase”, 1864) dhe “Rapsodi të një poeme arbëreshe” (“Rapsodie d’un poema albanese”, 1866), që luajtën një rol të rëndësishëm për propagandimin e çështjes kombëtare.

Në vitet 1890, De Rada përfundoi poemat “Skënderbeu i pafan” (që konsiderohet një nga veprat më të mira) dhe “Gjon Huniadi”.

Më 1878-n De Rada përkrahu Lidhjen Shqiptare të Prizrenit dhe ngriti zërin kundër gjymtimit tokësor të Shqipërisë. Ai i dha një ndihmesë të çmuar çështjes kombëtare me revistën “Flamuri Arbrit”, që e botoi në vitet 1883-1885.

De Rada është nga të parët studiues të strukturës gramatikore të shqipes. Në të dyja veprat gramatikore që hartoi (1870, 1894) vuri në dukje aspekte të patheksuara më parë nga dijetarë shqiptarë dhe albanologë dhe dukuri gjuhësore të pastudiuara ose të panjohura. Në veprat e tij gjuhësore jepen të dhëna me interes për të folmet arbëreshe. Bëri përpjekje të vijueshme për një alfabet të përbashkët të shqipes që të jepte një sistem sa më të plotë dhe të përshtatshëm për shqipen me karaktere latine.

Në veprimtarinë gjuhësore të De Radës duhet përmendur edhe organizimi i dy kongreseve gjuhësore të shqipes, i pari (1895) në Koriliano Kalabro të Provincës së Kozencës, i dyti (1897) në Lungro, provincë e Kalabrisë.

De Rada luajti një rol të madh në historinë e letërsisë shqiptare. Në Itali janë botuar tashmë mbi 10 vëllime të veprës së De Radës që përfshijnë jo vetëm krijimtarinë poetike, por edhe atë gjuhësore, politiko-filozofike, letërkëmbimin etj.

Studiuesi i veprës së tij akad. Matteo Mandalà shkruan se “De Rada ishte një idhull për të rinjtë e kohës. Nismëtar dhe organizues tubimesh shkencore dhe kulturore, nxitës botimesh që përndryshe do t’i kishim humbur, mbledhës i palodhur dhe studiues i këngëve popullore, De Rada ishte një vizionar i madh që arriti të parashikonte historinë e aspiratat e Shqipërisë si askush tjetër”.

www.akad.gov.al

Filed Under: Kulture

LETËR E HAPUR KRYEMINISTRIT TË KOSOVËS, Z. ALBIN KURTI

February 28, 2026 by s p

Screenshot


New York, më 28 shkurt 2026

I nderuari Kryeministër,
I nderuari z. Albin Kurti,

Po ju drejtohem si një përkrahës i palëkundur i juaji dhe si një veprimtar i angazhuar për çështjen kombëtare në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Mbështetja ime, si dhe ajo e shumë kolegëve të mi në Ligën Qytetare Shqiptaro-Amerikane dhe më gjerë, bazohet në bindjen e fortë se ju përfaqësoni interesin shtetëror dhe integritetin politik të Republikës së Kosovës.

Sot, më shumë se kurrë, Kosova ka nevojë për unitet në qeverisjen e shtetit. Populli ju ka dhënë besimin për të udhëhequr qeverinë, ndërsa znj. Vjosa Osmani gëzon mbështetje të gjerë për postin e Presidentes. Ky konfigurim institucional është rezultat i vullnetit të qytetarëve dhe duhet respektuar si i tillë.

Çdo mospajtim i mundshëm është pjesë normale e qeverisjes demokratike, por qytetarët presin që ato të trajtohen me maturi, në mënyrë konstruktive dhe brenda kornizës institucionale.

Çdo përçarje ndërmjet jush do ta dëmtonte drejtpërdrejt stabilitetin e vendit dhe do t’u shërbente kundërshtarëve të shtetit të Kosovës. Historia na ka mësuar se momentet e brishta kërkojnë lidership të matur, jo tensione të panevojshme.

Shpresoj që do të gjeni një zgjidhje për ruajtjen e unitetit institucional dhe për vazhdimësinë e stabilitetit politik. Zgjedhjet e parakohshme do të ishin të dëmshme dhe një hap prapa në konsolidimin demokratik. 

Në këtë moment nuk shoh asnjë kandidat që i plotëson kushtet qoftë edhe për së afërmi sa Presidentja Osmani. Kushdo që bojkoton rizgjedhjen e saj dhe shkakton mbajtjen e zgjedhjeve të reja do të ndëshkohet nga vota e popullit.

Populli pret vendime të mëdha nga liderë të mëdhenj në momente vendimtare. Ky është një nga ato momente.

Jam i bindur se vendimet që do të merrni do të jenë në funksion të stabilitetit, unitetit dhe të ardhmes afatgjatë të Republikës së Kosovës.

Me respekt të veçantë,
Agim Aliçkaj
Drejtor Ekzekutiv i
Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane

Filed Under: Fejton

Skënderbeu në prozën dhe shtypin amerikan

February 28, 2026 by s p

Halil RAMA

Sakip CAMI

  • Përmes narrativave të tyre përkatëse, Ludlow dhe Crabb zbulojnë se si heroi shqiptar i shekullit të pesëmbëdhjetë u rikthye dhe u riimagjinua në forma që gëzuan rezonancë përtej kufijve kombëtarë dhe kohorë….
  • Reverend James M. Ludlow, dhe John H. Crabb, me penat e tyre të fuqishme e shpallën, e përhapën dhe e ruajtën në prozë legjendën e Skënderbeut në Amerikë…

Studiuesi Halit Daci, ish Nënkolonel i ushtrisë shqiptare, tani me banim në Nju Jork të ShBA, pas disa kërkimeve e studimeve për Heroin tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu, botime në gjuhën angleze dhe amerikane, sjell për lexuesit librin voluminoz me mbi 600 faqe me titull: “Skënderbeu në Prozën dhe Shtypin Amerikan”.

Ndërsa libri i N/Kol. Dacit është shkruar për një audience) anglishtfolëse, në vijim po japim për lexuesin shqiptar poi u referohemi parathënies, shënimeve editoriale, hyrjes dhe permbledhjes në faqen e pasme të librit. 

Libri përmbledh dy romane të panjohura, si për lexuesit e apasionuar pas shkrimeve për Skënderbeun, ashtu edhe për kritikët letrar, të shkruara nga autorët James M. Ludlow dhe John H. Crabb. 

Romani i auorit Ludlow është aq i njohur për lexuesit e huaj dhe ato shqiptar, saqë një botim tjetër, në dukje, është pothuasje i panevojshem. Ai eshtë botuar si serial i përditshëm në vitin 1905 në 15 shtete Amerikane dhe 26 gazeta Amerikane. 

Botimi i N/Kol Dacit është krejt i ndryshëm nga botimet e mëparshme dhe ato aktuale që gjenden në shitje në formë libri dhe digjitale. Ai bën të ditur se romani i njohur i autorit Ludlow u përgatit për botim në forme seriali të përditshëm nga Shoqata e Shtypit Amerikan në vitin 1903. 

Ndryshe nga botimet në formë libri, që përmban 56 kaptuj, seriali gazetaresk përmban 38 kapituj dhe është i pasuruar me ilsutrime të piktururara nga piktorë të panjohur më parë nga lexuesit aktual për më shumë se një shekull.

Romani tjetër i botuar nga Dorrance Publishing në vitin 1952, është i plotesisht i panjohur dhe nuk gjendet lehtë ne shitje.

Studiuesi Halit Daci na i jep të plotë këto dy romane të hershme për Skënderbeun nga autorët amerikanë. 

Libri i tij i sapobotuar, që gjendet në Amazon) ndjek rregullat standarte të industrisë amerikane te botimeve, atë të Chicago Muanual of Style. 

Botimi sjell për here të parë, pas më se një shekulli, më shumë se 150 ilustrime, piktura, imazhe të marra nga arkivat, gazetat e kohës dhe koleksionet private, duke filluar nga viti 1885 deri në vitin 1970, deri tani të panjohura për publikun. 

Përmbajtja është ndarë në tre pjesë kryesore dhe ndjek strikt e stilikisht formën e pasqyrës, paralelizmit, për pjesët dhe autorët. 

Pjesa e parë jep detaje mjaft të çmuara dhe deri tani të panjohura në lidhje me angazhimin e James M. Ludlow me figurën e Skënderbeut, duke filluar nga viti 1885. Më tej në pjesën e parë jepet një pasqyrë e burimeve arkivore të botimit në formë seriali, kryesisht në vitin 1905, formë e cila e rriti ndjeshëm numrin e lexueseve të përditshëm amerikan dhe ju dha mundësi të njohin me hollësi figurën legjendare të Skënderbut.

Në pjesën e dytë jepet transkriptimi i plotë i serialit të nxjerrë nga gazeta të ndryshme amerikane nga shkurti i vitit 1905 deri në tetor 1911. 

Në pjesën e tretë N/Kol Daci prezanton burimet hulumtuese arkivore në lidhje me romanin e panjohur In the Crescent’s Dark Shadow (Nën Hijen e errët te Gjysëm Hënës). Në këtë pjesë, autori gjithashtu sjell të dhëna deri tani të panjohuara me anë të të cilave rindërton biografinë John H. Crabb. Ai paraqet për lexuesin një analizë kritike të romanit të Crabb-it, dhe e sjell atë më të plotë (nga ai i skaduar copyright ose i parinovuar).

Libri gjendet në Amazon ose mund të porositet direkt nga autori, duke paguar vetem koston e shtypshkrimit, pa fitim. 

PREZANTIMI I LEGJENDËS SË SKËNDERBEUT 

NË NJË PUBLIK TË GJERË AMERIKAN

“Skanderbeg në Prozën dhe Shtypin Amerikan” riprezanton dy tregime fantastike për heroin legjendar shqiptar, Gjergj Kastriotin — i njohur gjithashtu si Skanderbeg ose Iskender Beu. Autori Halit Daci ka meritën se i sjell ato për lexuesin pas një distance kohore prej rreth gjysmë shekulli. Rëndësia e këtij botimi konsiston në faktin se, këto tregime kapin momente të ndryshme në transmetimin transatlantik të legjendës së Skanderbeut. 

“Ndërsa njëri prej këtyre novelave, ai i James M. Ludlow, ka pasur një prani të qëndrueshme, edhe pse në evolim, për lexuesin nëpërmjet botimeve të ndryshme që nga viti 1886 deri në ditët e sotme nëpërmjet pranisë digjitale, tjetri, ai i John H. Crabb është pothuasje i panjohur për lexuesin dhe kritikët letrar. Megjithatë, këto tekste të rikthyer mbeten thuajse të panjohura për lexuesit dhe studiuesit bashkëkohor”, shkruan autori në parathënie të librit. Sipas tij, romani i njohur i James M. Ludlow, The Captain of the Janizaries, ka qenë mjaft i sukseshëm si në format librash ashtu edhe dixhital, duke e bërë një botim të ri të vetë tekstit në dukje të panevojshme. Ky volum, megjithatë, rikthen një manifestim të shquar të punës së Ludlow: serializimin e ilustruar të saj në gazetë. Përgatitur për botim serial në gazetat e përditshme amerikane në 1903 dhe botuar në 1905, ky version — i dallueshëm nga botimet e librit të lidhur — ishte i pari që e prezantoi legjendën e Skanderbeut në një publik të gjerë amerikan.

Në kontrast, vepra e dytë, In the Crescent’s Dark Shadoë e John H. Crabb, botuar në 1952, është zhdukur pothuajse nga kujtesa letrare amerikane. Vetëm një numër i vogël kopjesh mbijetojnë në koleksionet e bibliotekave dhe koleksione private, dhe romani nuk ka prani të njohur dixhitale. Mungesa e tij në diskursin akademik është e dukshme, veçanërisht duke pasur parasysh angazhimin e vazhdueshëm me narrativën legjendare të Iskender Beut. 

“Pavarësisht nëse romani ishte një ushtrim i hershëm në ardor scribendi-në e një autori (historiani) të ri ose thjesht i mungonte mbështetja promovuese e një botuesi të vendosur, ai rrëshqiti në heshtje nga qarkullimi publik”, shprehet autori H. Daci.

Së bashku, këto dy romane gjurmojnë lëvizjen e legjendës së Skanderbeut përmes prozës amerikane dhe shtypit periodik. Ato tregojnë se kjo trashëgimi u formua jo vetëm nga imagjinata autoriale, por edhe nga mekanizmat specifikë të kulturës së shtypit — përkatësisht, serializimi, ilustrimi dhe praktikat e leximit të një audiene në zgjerim. 

Përmes narrativave të tyre përkatëse, Ludlow dhe Crabb zbulojnë se si heroi shqiptar i shekullit të pesëmbëdhjetë u rikte dhe u riimagjinua në forma që gëzuan rezonancë përtej kufijve kombëtarë dhe kohorë.

Rikthimi i këtyre teksteve për këtë botim nga Halit Daci u bë i mundur falë arkivave rajonale, shoqatave historike, bazave të gjera të të dhënave të gazetave dixhitale dhe koleksioneve private të librave. Prandaj, sipas autorit Daci, ky volum ofron një mundësi të re për të shqyrtuar se si historia e Skanderbeut u ndërtua, u përhap dhe u riimagjinua në kulturën e shtypit amerikan. 

“Ky botim shërben si një rivendosje e veprave letrare të harruara prej kohësh dhe si një ftesë për rishqyrtimin e përfaqësimit të Skanderbeut brenda kornizës më të gjerë të historisë letrare amerikane”,-pohon autori Halit Daci.

ORIGJINALITETI I TEKSTEVE

Skanderbeg në Prozën dhe Shtypin Amerikan riprezinton dy tregime të rralla: historinë e ilustruar të serializuar të James M. Ludlow, The Captain of the Janizaries, dhe tekstin e plotë të romanit të vështirë për t’u gjetur të John H. Crabb, In the Crescent’s Dark Shadoë. Autori Halit Daci, ka meritën e padiskutueshme se pas një punë studimore skurpuloze disavjeçare ka rritur ka arritur t’i paraqesë këto tekste në formën e tyre origjinale, me ndërhyrje redaktuese të kufizuar në korrigjimin e gabimeve të dukshme tipografike dhe të pikësimit për qartësi. 

Karakteristikat periodike tipike — duke përfshirë dikcionin karakteristik, praktikat e ndarjes me vizë, mospërputhjet e brendshme dhe strukturat episodike — janë ruajtur gjatë gjithë tekstit.

Për të ruajtur integritetin historik të veprave, gjuha që mund të duket tashmë arkaike është lënë e pandryshuar — duke përfshirë ruajtjen e përdorimit të ndryshueshëm të Crabb-it të drejtshkrimit britanik dhe amerikan.

Tekstet pasqyrojnë gjuhën, qëndrimet dhe supozimet e periudhës dhe preferencat e të dy shkrimtarëve, dhe ato mund të përmbajnë terma ose përfaqësime që disa lexues bashkëkohorë mund t’i gjejnë ofenduese.

Autori Daci bën të ditur se të gjitha materialet e përfshira në këtë volum janë verifikuar se janë në pronësi publike (public domain) ose janë përdorur nën licenca të përshtatshme në kohën e botimit. Shënime të hollësishme të burimit shoqërojnë tekstet.

RIFORMATIMI I HISTORISË SË ISKENDER BEUT

BRENDA KONVENTAVE TË ROMANIT HISTORIK

Në këtë botim të një rëndësie tejet të veçantë, Heroi ynë ombëtar Gjergj Kastrioti (rreth 1405–1468), i njohur gjithashtu si Skanderbeg ose Iskender Beu, qëndron ndër kundërshtarët më të fortë të Perandorisë Osmane në histori. Në hyrje të librit, autori Halit Daci, qëllimisht jep një historik të shkurtër të Gjergj Kastrioti Skënderbeut.

“Një fisnik shqiptar i marrë në oborr osman përmes sistemit devşirme në rini, ai u rrit dhe edukua ushtarkisht në shkollat ushtarake osmane, duke u ngritur më në fund në gradën e sanxhakbeut. Në 1443, ai hoqi dorë nga besnikëria osmane dhe e kërkoi përsëri tokën e tyre të paraardhësve.

Nga ajo kohë deri në vdekjen e tij në 1468, Skanderbeg zhvilloi një rezistencë të vazhdueshme dhe shumë efektive kundër forcave osmane shumë superiore. Fitoret e tij i siguruan titullin “Mbrojtës i Kryqit”, dhe emri dhe reputacioni i tij kanë zgjatur për shekuj, duke e siguruar vendin e tij në histori dke duke frymëzuar një traditë të pasur dhe të vazhdueshme letrare”,-shkruan autori i këtij libri. Ndërkohë ai argumenton se megjithëse sulmet ushtarake të Skanderbeut u zhvilluan në të gjithë Shqipërinë dhe Perandorinë Osmane, ruajtja dhe transmetimi i trashëgimisë së tij letrare u formuan kryesisht nga shkrimtarë evropianë — dhe më vonë amerikanë. Kjo për faktin se nga Rilindja e tutje, sulmet e tij frymëzuan historianë, poetë, dramaturgë, novelistë dhe artistë të tjerë. 

“Teksti themelor në këtë traditë ishte Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis e Marin Barleti, e botuar për herë të parë në Romë në fillim të shekullit të gjashtëmbëdhjetë. E përkthyer gjerësisht, kjo biografi tipike siguroi vendin e Skanderbeut në kujtesën kulturore evropiane dhe vendosi kornizën narrative mbi të cilën janë bazuar shumica e autorëve historik dhe letrar”, pohon autori H. Daci. Ai argumenton se tradita evropiane gjeti shprehje të rinovuar në Amerikë, ku legjenda e Skanderbeut hyri në kulturën letrare amerikane përmes qarkullimit transatlantik të librave, periodikëve dhe arsimit klasik. Ndërsa studiuesit dhe krtikët letrar, sipas tij, kanë vënë në dukje prezantimin e figurës së Skënderbeut në vepra të tilla si— si George Castriot, Surnamed Scanderbeg, King of Albania (1850) e Clement C. Moore, poema “Scanderbeg” (1873) e Henry W. Longfellow, dhe The Captain of the Janizaries (1886) e James M. Ludlow — nuk ekziston aktualisht asnjë studim gjithëpërfshirës në lidhje me prezantimin e Skënderbeut në letërsinë amerikane, për ta veçuar atë nga letersia dhe botimet specifike angleze.

Në të vërtetë, kërkime të mëtejshme zbulojnë se Skanderbeg u shfaq në një gamë të gjerë të produkteve letrare dhe artistike amerikane, duke përfshirë drama, prozë, poezi, ese dhe artet vizuale. Shumë prej këtyre materialeve jane dokumentuar ne librin e botuar privatisht nga autori ne Amazon, Skanderbeg (2022) — botimi me i plote per veprat anglo-amerikane deri më tani — i cili bashkoi si vepra të njohura më parë ashtu edhe vepra të risjella angleze dhe amerikane, së bashku me evidenca të adaptimeve të tjera dramatike të skenizuara në kolegjet katolike në fillim të shekullit të njëzetë.

“Një arritje mjaft e rëndësishme e atij projekti ishte rindërtimi i historise se dramës më të spikatur të periudhës për këtë temë, Iskander, Soldier of the Cross (2022) — performanca dhe pritja kritike e së cilës u dokumentuan dhe ruajtur gjerësisht në shtypin periodik të kohës — duke kulmuar në një studim të rrallë arkivor, gjithashtu të panjohura për lexuesit. Me këtë bazë të vendosur, ky volumen i kthehet dy tregimeve të harruara fantastike amerikane që dikur hynë — dhe më vonë u zbehën nga — vetëdija letrare amerikane, duke gjurmuar se si legjenda dhe trashëgimia e Skanderbeut u përfaqësuan në prozë dhe u përhapën përmes shtypit periodik në Shtetet e Bashkuara”,-shkruan autori i këtij libri. Ai bën të ditur për lexuesin se e para, The Captain of the Janizaries e Ludlow, transkriptohet nga serializimi i saj i gazetave të 1905-ës, një adaptim i mëvonshëm dhe i dallueshëm i botimit të njohur të librit të 1886-ës. 

I përmirësuar nga ilustrime të rralla, ky version i lejoi lexuesve të përballeshin me narrativën vizualisht dhe në mënyrë episodike. Rikthimi i tij nxjerr në pah rolin qendror të shtypit periodik në formimin e angazhimit letrar amerikan me Skanderbeun.

Vepra e dytë, In the Crescent’s Dark Shadow e John H. Crabb, e riformaton historinë e Iskender Beut brenda konventave të romanit historik. Ajo thekson çështjet e formimit të identitetit dhe zgjimit kombëtar në Shqipërinë e shekullit të pesëmbëdhjetë, ndërsa detajon me kujdes pozicionin gjeopolitik të Shqipërisë midis Perandorisë Veneciane dhe Osmane. 

Pavarësisht meritave mjaft të çmuara për prezantimin e figurës së Skënderbeut, romani është harruar plotësisht, është i panjohur dhe mbijeton sot vetëm në kopje të rralla, vetëm në tre biblioteka, dhe është e vështirë për t’u gjetur në shitje. Si pasojë, si Crabb ashtu edhe vepra e tij kanë mbetur margjinale në studimet për Skanderbeun dhe kryesisht të panjohura për lexuesit bashkëkohor.

Së bashku, këto romane tregojnë përshtatshmërinë e vazhdueshme dhe të qëndrueshme të legjendës së Skanderbeut në letërsinë amerikane. Ato ilustrojnë se si pena autoriale nga periudha dhe profesione të ndryshme e përshtatën legjendën e Skënderbeut në periudha të ndryshme. Duke i vendosur këto vepra brenda konteksteve të tyre specifike historike dhe studimeve më të gjera mbi Skanderbeun në Amerikë, kjo botim kritik ofron një kuptim të ri se si një figurë e vetme legjendare bëri të mundur të lidh shekuj, kontinente, dhe median. 

Filed Under: Histori

Kur harrojmë historinë dhe rrënjët tona, rrezikojmë të humbasim vetveten

February 28, 2026 by s p

Armend Baloku/

Para disa ditësh, në New York, një rrugë është emëruar me emrin “Ali Pasha Sabanagić”, duke iu referuar Ali Pashë Gucisë. U befasova kur pashë deri ku mund të arrijë injoranca njerëzore. Në këtë rast, Ali Pashë Gucia paraqitet si boshnjak dhe iniciativa për emërtimin e rrugës në Astoria, Borough of Queens, është ndërmarrë nga komuniteti boshnjak nga Plava dhe Gucia, duke e simbolizuar atë si figurë të tyre kombëtare.

Megjithatë, historia, të cilën e njohin mirë si shqiptarët ashtu edhe boshnjakët, e dëshmon qartë se Ali Pashë Gucia ishte shqiptar, dhe kjo është e padiskutueshme.

Është e vërtetë se ai ka mbështetur edhe Bosnjën në kuadër të Lidhjes së Prizrenit, pasi në atë kohë synimi ishte mbrojtja e territoreve shqiptare në Perandorisë Osmane me shumicë myslimane, përfshirë edhe terene të popullsisë muslimane në Bosnje. Dihet po ashtu se shumë shqiptarë kanë luftuar me armë në dorë kundër forcave sllave në ato treva, deri në Novi Pazar, në luftëra të përgjakshme dhe të ashpra, që nga koha e Lidhjes deri ne luftën e dytë botërore.

Problemi nuk qëndron te fakti që figura e tij vlerësohet edhe nga boshnjakët e Bosnjës, por te mënyra se si një pjesë e komunitetit nga Plava, Gucia apo Rozhaja duket se ka humbur lidhjen me rrënjët dhe historinë e vet. Kjo shpesh nuk vjen nga pamundësia për ta njohur të vërtetën, por nga mungesa e vullnetit apo informacionit.

Para disa vitesh, gjatë një qëndrimi në Guci, pata një përjetim domethënës. Pas xhirimeve, vonë në mbrëmje, u ula me mikun tim Adrin për të pirë nga një birrë. Një kamarier na shërbeu dhe, nga mbiemri që mbante, e kuptova se ishte shqiptar. Ai këmbëngulte se ishte boshnjak, ndonëse gruaja e tij ishte nga një familje e njohur shqiptare. Pas një bisede të shkurtër dhe disa pyetjeve të thjeshta, edhe vetë ai u bind për origjinën e tij. Nuk pashë rezistencë, por një mjegull informimi që mjaftoi të sqarohej me pak kujtesë historike.

Natyrshëm lind pyetja: sa e mundshme është që një boshnjak nga Sarajeva të lërë qytetin e tij për të jetuar në thellësi të bjeshkëve të Gucisë, mes një popullsie shqiptare? Apo anasjelltas, sa shqiptarë nga Prishtina, Tirana apo Shkupi do të zhvendoseshin për të jetuar në Stolac të Bosnjës? Këto pyetje flasin vetë.

Prandaj, më shumë se debat për përkatësi, kjo çështje është një thirrje kundër injorancës. Sepse kur harrojmë historinë dhe rrënjët tona, rrezikojmë të humbasim vetveten.

Filed Under: Analiza

  • 1
  • 2
  • 3
  • …
  • 2885
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • NJË PORTRET QË VAZHDON TË PASUROHET
  • Përkujtojmë sot, në përvjetorin e ndarjes nga jeta, rilindësin Jeronim de Rada
  • LETËR E HAPUR KRYEMINISTRIT TË KOSOVËS, Z. ALBIN KURTI
  • Skënderbeu në prozën dhe shtypin amerikan
  • Kur harrojmë historinë dhe rrënjët tona, rrezikojmë të humbasim vetveten
  • SHBA-ja dhe Izraeli nisën njё sulm të madh ndaj objektivave në mbarë Iranin
  • “Portret Historik” – Mehdi Frashëri: Një profil mes shtetformimit dhe historiografisë
  • Drejtësia ndërkombëtare, narrativat gjeopolitike dhe kohezioni shqiptar
  • EDITORI I DIELLIT DR. ATHANAS GEGAJ, PERSONALITET I VATRËS E SHQIPTARËVE TË AMERIKËS
  • Kosova’s Fight For Justice And Healing Starts In Albanian Homes
  • FILARMONIA E KOSOVËS  KONCERT FESTIV NË VJENË
  • Refat Gurrazezi, djaloshi nga Skrapari që drejtoi në SHBA për 11 vjet gazetën “Dielli” dhe për 14 vjet ishte sekretar i “Vatrës”
  • JAKUP KRASNIQI, MISIONARI I MADH LËVIZJES KOMBËTARE
  • Kush e bleu kokën e Ali Pashë Tepelenës: Fundi i luanit të Janinës
  • PËR LIBRIN E SHPENDI TOPOLLAJT “KADAREJA I PAVDEKSHËM”

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT