s p – Page 311 – Dielli

Albanian Student Organization at Seton Hall is hosting our Second Annual Albanian Independence Day

September 30, 2025 by s p

I’m so excited to share that the Albanian Student Organization at Seton Hall is hosting our Second Annual Albanian Independence Day Celebration on Friday, November 14th at Bethany Hall, Seton Hall University (6:30–10:00 PM)- in collaboration with Emina Cunmulaj Nazarian & Emina’s Hand Foundation.

This night will be full of Albanian culture, music, food, dance performances, raffles, and special guests- and most importantly, 100% of proceeds will go toward the 24-hour Development Center for Children & Adults with Disabilities in Vlorë, Albania, plus other initiatives across the Balkans.

Tickets are only $10 for ALL students, Seton Hall alumni, Seton Hall faculty, and Seton Hall staff and $25 for all other guests. You can RSVP below using the Google Form link- tickets can always be purchased at a later date.

Also, if any Albanian student or nonprofit organizations want to support our mission, please reach out- it would be greatly appreciated!

Would love to see you all there for a night of culture, community, and giving back!

⸻

Përshëndetje miq!

Jam shumë e lumtur të ndaj me ju që Organizata e Studentëve Shqiptarë në Seton Hall do të organizojë Festimin e Dytë Vjetor të Pavarësisë së Shqipërisë më 14 Nëntor në Bethany Hall, Seton Hall University (6:30–10:00 PM).

Do të jetë një mbrëmje me kulturë shqiptare, muzikë, ushqim, valle tradicionale, surpriza dhe mysafirë të veçantë- dhe mbi të gjitha, 100% e të ardhurave do të shkojnë për Qendrën 24-orëshe për Fëmijë & Të Rritur me Nevoja të Veçanta në Vlorë, Shqipëri, si dhe për iniciativa të tjera në Ballkan.

Biletat janë vetëm $10 për TË GJITHË studentët, alumni të Seton Hall, profesorët dhe stafin e Seton Hall dhe $25 për të gjithë mysafirët e tjerë. Mund të regjistroheni duke përdorur lidhjen e Google Form – biletat mund të blihen gjithmonë edhe në një datë të mëvonshme.

Gjithashtu, nëse ndonjë organizatë shqiptare dëshiron të mbështesë misionin tonë, ju lutemi na kontaktoni- do ta vlerësonim jashtëzakonisht shumë!

Do të ishte kënaqësi t’ju shihja të gjithëve aty për një mbrëmje kulture, komuniteti dhe bamirësie!

https://docs.google.com/…/1FAIpQLSfSempSzsEjUk…/viewform

Nga testamenti i Gjon Muzakit (shkruar në vitin 1510)

September 30, 2025 by s p

Virgjil Kule/

…Pas vdekjes së të shoqit, Zonja Skënderbega bashkë me djalin e saj të vogël Zotin Gjon, u vendos në Mbretërinë e Napolit. Bashkë me të edhe dy motrat e mia, burrat e të cilave ishin vrarë në luftra. Njëra ishte Zonja Maria, e shoqja e Zotit Muzakë Kominit që ndryshe thirrej Muzaka i Angjelines, kurse tjetra ishte zonja Helena, që kishte qenë e martuar me zotin Gjergj Karles. Zonja Maria mori me vete vajzën e madhe të quajtur zonja Donna Porfiria, kurse tjetra, Zonja Donna Helena mori të bijën, Zonjën Donna Vojsava. Erdhën edhe zonja të tjera (Ne Napoli) të cilat u mirëpritën nga Mbreti.

Unë mbeta në vendin tim. Edhe disa zotërinj të tjerë qëndruan në viset e tyre tashmë të zvogëluara ku, me përkrahjen e venecianëve, për rreth 6 vite u munduam për të mbrojtur ato pak territore që na kishtin mbetur pa u pushtuar (nga osmanet). Dhe në kohën kur Mbreti Federik i Aragonës, asokohe princ, u nis me ushtrinë e Mbretit Ferrante për t’ua marrë Durrësin venecianëve, unë ndodhesha në vendin tim, në Muzakinë e Vogël që quhej Tomonishtë. I thirrur nga proveditori i Sinjorisë së Venecias, cili ndodhej në Durrës, unë shkova me shumë këmbësorë e kalorës për të ndihmuar venecianët dhe e clirova qytetin nga i sipërpërmenduri Princi Don Federiko.

Por kur venecianët bën paqe, nuk deshën të më përfshinin edhe mua në të, madje më lanë që të më arrestonin. Ja ky ishte shpërblimi, megjithëse më parë Mehmeti, Princi i Turqve, më pati shkruar disa here duke me thene tekstualisht se në rast se do të doja të shkoja te ai sëbashku me ju, o bijtë e mij, më premtonte me shumë përbetime se do të më linte guvernator të të gjithë atyre viseve dhe do të na mbante në oborrin e tij si zotërinj të medhenj. Por unë nuk desha kurrë që të braktisja fenë time të shenjtë e të vërtetë dhe as t’ju lija juve pa u njohur me të. Me gjithë këmbënguljet e tij, unë nuk ia lejova vetes të pushtohesha nga lakmia dhe etja për pozitë. Por edhe Turku, kur bëri paqe me venecianët pasi ata i dorëzuan Shkodrën (1479-V.K.) nuk deshi të më përfshinte edhe mua (në atë paqe), madje u premtoi se do të më arrestonte. Për këtë më bënë me dije disa fisnikë durrsakë dhe u detyrova të arratisesha. Ika natën i maskuar. Ashtu i panjohur shkova te një varkë që për fat ishte gati për nisje dhe, (i zoti i varkes) duke mos më njohur, më kaloi në këto anë. Duhet të ketë qene rreth vitit 1476 (Muzaki e ka gabim sepse Shkodra ra ne vitin 1479 -V.K.). Kështu ndodhi edhe me zotërinj të tjerë të Shqipërisë, dikush u arratis dikush u bë turk (mysliman), gjithcka u rrënua.

Asokohe ime shoqe, nëna juaj e quajtur Maria Dukagjina, ishte shtatzanë në muajin e fundit me Don Andrianon. Ajo shkoi në Durrës ku u fsheh në shtëpitë e disa fisnikëve miq tanët, dhe aty lindi të sipërpërmendurin Andriano, i cili u cua për pagëzim gjoja si të ishte fëmija i braktisur nga ndonjë varfanjak pa e marrë vesh nuni se biri i kujt ishte. Po kështu edhe Don Teodori dhe Donna Helena u fshehën në shtëpitë e disa fisnikëve të tjerë. Kur ia behën pastaj papritur komisarët turq që po kërkonin nëpër qytet nënën tuaj dhe fëmijët e saj, ajo u fsheh menjeherë poshtë një jorgani të trashë mbushur me pendë, të hedhur crregullt mbi shtrat. Qe hatri i Zotit që komisari turk nuk e pikasi. Kështu ajo i shpëtoi tërbimit të turqve pa rënë në duart e tyre mizore. Derisa, një muaj më pas, fisnikët e sipërthënë me disa burra që kishin qenë vasalët tanë pajtuan një anije me të cilën ajo dhe të bijtë shpëtuan përfundimisht duke u hedhur në Pulia….

30 shtatori – dita botërore e përkthimit

September 30, 2025 by s p

Bujar Leskaj/

“Pa përkthimin do të jetonim në troje që i kufizon heshtja”

Kjo shprehje lapidar i shkon më së miri për shtat, sot Ditës Botërore e Përkthimit, një ditë e cila na kujton aftësinë e jashtëzakonshme të gjuhës për të udhëtuar nga një kulturë në tjetrën, nga njëri vend në tjetrin, duke zhdukur kufijtë, duke na ushqyer shpirtërisht e duke përsosur njerëzimin.

Në këtë ditë kujtojmë me nderim gjithë atë plejadë përkthyesish të jashtëzakonshëm shqiptarë, të cilët sollën në shqip kryeveprat e letërsisë botërore, emancipuan e kulturuan popullin shqiptar, duke dëshmuar njëkohësisht për vlerat, muzikalitetin dhe pasurinë e jashtëzakonshme të gjuhës shqipe.

Kujtojmë me respekt e nderim përkthyesit: Fan Noli, Gjon Shllaku, Gjergj Fishta, Mitrush Kuteli, Vedat Kokona, Jorgo Bllaci, Robert Shvarc, Skënder Luarasi, Kudret Kokoshi ,Sotir Caci, Petro Zheji, Hamit Kokalari, Jusuf Vrioni, Nonda Varfi, Astrit Beqiraj, Afrim Koçi, Amik Kasoruho, Eshref Ymeri,e deri tek shqipëruesit e rinj, të cilët me përkushtim e dashuri sjellin në gjuhën shqipe vepra të rëndësishme të kulturës botërore.

Një nderim të veçantë për të gjithë ata përkthyes “anonimë”, që përkthyen në burgje e kampe përqendrimi, si Mirash Ivanaj, Beqir Ajazi, Kudret Kokoshi, Pjetër Arbnori, Petrit Velaj, Pashko Gjeçi, Guljelm Deda, Daut Gumeni, Ejëll Çoba e dhjetëra të tjerë të burgosur politikë, të cilëve emri asnjëherë nuk iu përmend nga diktatura komuniste, pasi përkthyen në burgje, por që gjurma e tyre në kulturën shqiptare është e pashlyeshme.

Këta intelektualë e të tjerë, të cilët ndjesë që mund t’i kem harruar, janë elita e kulturës së kombit tonë!

Finding Albania – The Dream and the Lie – Elena Dorfman’s Artistic Vision

September 30, 2025 by s p

Rafaela Prifti/

Her Albanian heritage may not be recognizable in the name Elena Dorfman, yet her camera unveils the artistic explorations of the maternal homeland at art exhibits in the West Coast and half way around the world. The photographer and filmmaker-based in Los Angeles since 1989 has gravitated towards the self-isolated land of her ancestors, first in her imagination as a child growing up in New England, and later on, as an artist that went further and deeper in decoding Albania’s past through the language, she is very well versed at, art and cinema.

Though the seventies Elena was raised outside of Boston, by an Albanian mother and a father of Austrian descent, who was fifth generation Bostonian. “My mother was Virginia Spiro, whose parents were born in Korce, and later immigrated from there to Taunton, Mass, around 1915. My siblings and I were raised in the Albanian diaspora of New England, with friends and relatives who lived throughout the region. Unfortunately, I never knew my grandparents who died relatively young. My mother, too, died young, at 52, in 1984. Her funeral was presided over by her dear friend, father Artur Liolin, remembering the passing of his death this month two years ago.”

Elena’s internal curiosity about Albania, which she first visited in 1993 and returned nearly every year since, was to take photographs. And she took thousands of them. In 2016, she found herself captivated by the Northern, mountainous region of Valbona. “From the images I made in the region, I created large-scale mixed media artworks that were included in a series called Transmutation. This series features photographs that were collaged and then gilded, using precious metals — 23 karat gold, palladium and silver — adhered to the surface of the picture, such as the Golden Dome, illustrated below. Also, based on my photographs a beautiful set of woven Jacquard tapestries were produced – these are decorative, heavy, woven textiles with intricate patterns that are woven directly into the fabric. These striking artworks were shown in galleries, such as Modernism, in San Francisco, CA, and Fredric Snitzer gallery, Miami, Florida; and reviewed in ArtForum,” says Elena.

Inclined to exploring images in a broader cultural context, the artist launched a project with the Albanian National Film Archive, in 2018, after meeting then-Director of the Archive, Iris Elizi. What Elena discovered was that nearly none of the films had been digitized in the years since the fall of communism. “In October of 2021, I hired and brought in a professional digitizer from Israel, and we worked together in the theater of the archive scanning as many of the films as we could over the course of the month. In total, we scanned about 80 films, both features and documentaries produced between 1947 – 1991 by Albania’s Kinostudio, and were kept in poor storage conditions. By 2018, the films have been in a climate controlled environment, properly stored.”

Elena did extensive research that involved “watching nearly all of the three hundred features and dozens of documentaries from the Era, but also traveling back to Tirana in 2022 to interview a

number of the actors, directors, technicians and archivists. I read everything available about Albania’ film history in order to both pay homage to this cultural artifact, and also help shape my own film.”

Hundreds of editing hours later, focused on selecting the right shots and cuts in her studio, in 2023 and 2024, Elena created her unconventional film, generally known as video art or installation THE DREAM & THE LIE. A unique reinterpretation of Cold War Albanian cinema, the production is comprised of approximately seventy remixed and reedited films from the New Albania Kinostudio. Intended to disrupt the propagandistic narratives of Hoxha-era films, the style is non-linear and experimental. Just as importantly, it is also an homage to the incredible artistry, creativity and dedication of the actors, technicians, writers and directors of the time.” I very much wanted to give back to the country of my maternal heritage. I felt that this project served two purposes: giving back, and also expanding my own artistic endeavors.”

“With little understanding of the Albanian language, I was drawn to films that were visually arresting, initially gravitating toward the directors who were formally trained in the Soviet Union and other Eastern Bloc countries. Films directed by great directors such as Dhimiter Anagnosti, Piro Milkani, Kristaq Dhamo and Viktor Gjika, among others, that were visually distinctive and identifiable by their signature styles.” With the recent passing of Anagnosti, her project feels like the highest form of tribute to these talented and pioneering artists. In THE DREAM & THE LIE, there are excerpts from popular films like Malet me blerim mbular, Furtuna, Në kufi të dy legjendave, Toka Jone, and many more.

Elena Dorfman’s film premiered in early June followed by a Q&A with the artist in Shkodra’s Festival Ekrani i Artit at the invitation of its founder, Albanian artist, Adrian Paci https://www.instagram.com/adrian_paci/?hl=en. Shkodra Festival caters to experimental and modern works presenting the perfect venue for contemporary artwork such as Elena’s.

“My film is comprised of both feature and documentary films produced by the New Albania Kinostudio, under Hoxha. It plays over three screens—a triptych—and although it loosely follows a narrative thread, it is primarily a non-linear format, offering viewers an impression of the types of films and storylines produced over nearly five decades, but with motifs that also refer to the brutality of life during communism, which I felt very compelled to include.” Albanians who grew up watching these movies, the millennials who are not familiar with them as well as non-Albanian audiences have reacted positively to this artifact – appreciating the artistic breakdown of the government narrative designed to perpetuate the power of the regime. To that point, she deliberately picked the title that echoes Picasso’s first overtly political work “The Dream and the Lie of Franco” that prefigures his iconic painting “Guernica”.

The film’s poster depicts a close shot of the renowned Albanian actor Tinka Kurti in her break out role in Tana (1958) the first full-length Albanian feature movie. Her portrait is overlaid with footage of 35mm film, that appear in the horizontal lines, indicating montages in THE DREAM & THE LIE. The triptych at the bottom of the poster represents the film layout.

Albania’s art and cinema of the previous era, depicted in Dorfman’s lens, invites the viewer to “decode” the underlying meaning or the subtext versus the overt representation, what is hidden or implied versus what is explicit and on the surface – it is the artistic vision of the Albanian American artist, Elena Dorfman!

https://www.instagram.com/dorfmanelena/?hl=en

https://www.modernisminc.com/artists/Elena_DORFMAN

SHKOLLA SHQIPE “MIGJENI” NË FANO, ITALI, GJUHË DHE IDENTITET KOMBËTAR TE SHQIPTARËT E ITALISË

September 29, 2025 by s p

Rovena Sinani, mësuese e Shkollës Shqipe “Migjeni” në Komunën e Fanos, Itali, rrëfen ekskluzivisht për gazetën ‟Dielli”, Organ i Federatës Pan-Shqiptare të Amerikës VATRA, New York, historinë e krijimit të shkollës shqipe “Migjeni” në Komunën Fano, angazhimin dhe kontributin në shkollën shqipe si qendër atdhetare, kurrikulat mësimore, tekstet, bashkëpunimet dhe aktivitetet atdhetare e patriotiko-kulturore në dobi të ruajtjes së historisë e gjuhës shqipe si formë e identitetit kombëtar shqiptar në mërgatën shqiptare të Italisë. Me Rovena Sinanin bisedoi Editori i ‟Diellit” Sokol Paja.

HISTORIKU I SHKOLLËS SHQIPE MIGJENI, FANO, ITALI

Shkolla Migjeni u themelua në 18 Mars 2023 nga Shoqata Ilirianët në sallën Kubi, San Lazzaro 8, Fano, PU. Më lejo të përmend themeluesit e këtij projekti madhështor të quajtur “Migjeni” të cilët janë: Eva Cuni, Irma Arapi, Agim Vela, Rezart Vela, me mbështetjen dhe kontributin e dy palëve, si ato Italiane dhe ato Shqiptare: Massimo Seri ish kryebashkiaku i Fanos, Samuele Maskarin ish këshilltari për sherbimet arsimore dhe kulturore, Sara Cucchiaini zëvëndës kryetare aktuale në komunën e Fanos, dhe mbështetja e padiskutueshme e Luljeta Çobanaj oficere e Konsullatës Shqiptare në Milano, Arjana Kosova ish presidente e lidhjes së mësuesve Shqiptarë në Itali, Ambasada e Maqedonisë së Veriut përfaqësohej nga Ambasadori z.Vesel Memedi, Ambasada e Kosovës përfaqësohej nga diplomati z.Kushtrim Kokollari. Shkolla jonë drejtohet dhe organizohet nga këshilli pedagogjik dhe bashkëpunëtorët që janë pjestarët e shoqatës Ilirianët. Aktualisht jemi pesë mësuese: Rovena Sinani, Marsela Bitri, Arjeta Halluni Perdja, Valbona Marku, Elvira Tulla dhe sekretari i shkollës Rezart Vela i cili kujdeset për mbarëvajtjen teknologjike në të gjitha aspektet.

PËR ZHVILLIMIN DHE RRITJEN E PADISKUTUESHME TË KËTIJ PROJEKTI MADHËSHTOR KEMI VENDOSUR NË ZBATIM QËLLIMET KRYESORE:

Zhvillimi dhe ruajtjen e identitetit kombëtar përmes mësimit dhe gjuhës Shqipe, kulturës së prejardhjes,njohja e trojeve dhe e historis kombëtare! Edukimi dhe zhvillimi i interesit për njohjen dhe përdorimin e gjuhës e të letërsisë shqipe. Këtu dua të përmend projektin që kam ideuar dhe realizuar unë në bashkëpunim me Bibliotekën Marin Barletit të Shkodrës, projekti “Dhuro një libër, dhuro një copëz Shqipëri” na mundësoj të kemi një bibliotekë. I gjithë qyteti i Shkodrës iu bashkua këtij projekti duke dhuruar librat për realizimin e bibliotekës së shkollës Migjeni në Fano,Itali. Tashmë kjo ëndërr u bë realitet,dhe falë këtij projekti u realizua edhe biblioteka që numëron mbi 200 libra të cilët presin të shfletohen dhe lexohen këtë vit shkollor falë projektit “Libri miku im” i cili do të praktikohet çdo të shtunë në shkollë. Zhvillimi i qëndrimit pozitiv për historinë,traditat dhe kulturën e kombit Shqiptar me idealin: JAM KRENAR QË JAM SHQIPTAR!

KURRIKULA MËSIMORE

Metodologjia e mësimdhënies është e bazuar në: Metoda tradicionale, bashkohore, të drejtpërdrejtë, audio dhe metoda komunikuese. Përfshihen të gjitha lëndët dhe aktivitetet e konfirmuara nga “Ministria e Arsimit, sSortit dhe Rinisë së Shqipërisë” si dhe “Ministria e Arsimit, Shkencës, Teknologjisë dhe inovacionit të Kosovës”. Programi didaktik realizohet çdo vit nga mësueset e shkollës dhe realizohet në 36 javë nga dy orë çdo të shtunë. Programi mësimor çdo vit planifikohet duke u bazuar në kurrikulën e mësimit plotësues të gjuhës Shqipe dhe kulturës Shqiptare në diasporë dhe mërgatë. Dhe ne si staf pedagogjik pretendojmë të realizojmë qëllimet kryesore të programit shkollorë dhe këtë vit do ti dedikohemi përvetësimit të gjuhës shqipe, rritjen e aftësis në të shkruar, të lexuar, formuluar fjali, përcjelljes të traditave dhe kulturës shqiptare,si dhe njohja gjeografike e qyteteve të ndryshme të Shqipërisë dhe Kosovës.

SHKOLLA BASHKON SHQIPTARËT

Shkolla në rastin tonë nuk është vetëm vatër dije dhe kulture por edhe mundësia që afron dhe bashkon shqiptarët me njëri-tjetrin. Ne celebrojmë festat kombëtare si:
•Festa e pavarësisë së Shqipërisë në muajin nëntor
•Festat e fundvitit në muajin dhjetor
•Karnavalet
•Festat e 7 dhe 8 Marsit, mësueses dhe nënës
•1 Qershori i fëmijëve
Gjithashtu dua të përmend edhe projektet e shumta që realizojmë me Komunën e Fanos, ku komuniteti Shqiptar ka bashkëpunim dhe lidhje të vazhdueshme në çdo aktivitet të qytetit si : •Qyteti i lojrave që zhvillohet çdo vit në rrugët e qytetit
•Festa e popujve
•Festa e fund verës
•Dita e gjuhës nënë e cila organizohet nga Mediateka Montanari. Gjithashtu dhe në organizime dhe manifestime të ndryshme kulturore, politike ku roli i komunitetit tonë dhe i shkollës është i një rëndësie të veçantë në promovimin e shumë projekteve dhe iniciativave.

MËSIMI I GJUHËS SHQIPE SI FORMË E RUAJTJES E IDENTITETIT KOMBËTAR TË SHQIPTARËVE NË ITALI

Itali tashmë është një ndër vendet që numëron një vazhdimësi të konsiderueshme të shkollave Shqipe. Për shkollën Migjeni shembulli më i mirë janë Arbëreshët, ruajta dhe përcjellja e Shqitaris në tërësinë e saj brez pas brezi është misioni ynë. Kemi hasur interes të vazhdueshëm nga një pjesë e mirë e komunitetit Italian, sidomos nga ato familje që njëri nga prindërit është shqiptar, por dua të përmend edhe një pjesë të atyre që për arsye përsonale apo pune janë afruar të mësojnë gjuhën tonë të bukur! Ndërsa nga organet shtetërore kemi mbështetjen totale,dua ttheksoj që salla ku zhvillohet mësimi është e disponuar me të gjitha shpenzimet falas nga Komuna e Fanos, pavarësisht nga drejtimi politik që udhëheq në çdo zgjedhje elektorale.

FREKUENTIMI I NXËNËSVE, SFIDË E VAZHDUESHME

Këto janë vitet e para të dygjuhësisë në diasporë, një ndër sfidat më të vështira për ne mësueset i kemi hasur në frekuentimin sistematik të nxënësve. Një objektiv tjetër që dëshirojmë të realizojmë me nxënësit tonë duke studiuar dhe mësuar gjuhën tonë është “Mendimi në Shqip si gjuhë e dytë”. Pak nga pak përpiqemi tu mësojmë fëmijëve të mendojnë në gjuhën tonë, gjë që arrihet me shumë praktikë dhe dialog me familjarët në çdo shtëpi gjithashtu edhe në shkollë me nxënësit dhe mësuesit. Në vitin shkollor 2025-26 projektet janë të shumtë.Shkolla hapi dyert me tringëllimën e ziles së parë në datën 20/09/2025 dhe vijon me një larmi projektesh: Libri miku im, çaste poetike, konkurs teatral në Kroaci, festa e abetares, festa e pavarësisë, projektet e bredhit të vitit të ri, maskat e karnavaleve, të gatuajmë për mamin në 8 Mars, përvjetori i shkollës Migjeni, eskursion në zonat e Fanos, ekspozitë fotografike nga fotografi Agim Vela që vijon me projektin “Me sytë e Shqiponjave”, qyteti i lojrave, festa e popujve, 1 Qershori dhe lojrat argëtuese me aktivitete të larmishme për ditën e fëmijëve dhe festa finale e mbylljes së shkollës dhe shpërndarja e certifikatës për çdo nxënës që ka frekuentuar vitin shkollor.

“KRENAR QË JAM SHQIPTAR”

Kjo është një çështje që ndiejmë në thellësinë tonë gjithësecili prej nesh “PATRIOTIZMI”. Kjo shkollë na nxit dhe motivon ti japim kuptim, vlerë, identitet asaj ç’ka ne jemi, idealit tonë me ken KRENAR QË JAM SHQIPTAR! Duke filluar nga emocioni i papërshkueshëm që më përshkoj trupin kur shfletova abetaren me të cilën jemi furnizuar rregullisht nga QBD qendra e botimit për diasporën, në zilen e parë që tringëlloj me 18 Mars 2023, në çdo përshëndetje në Shqip me nxënësit “Mirë se vini të dashur nxënës”. Në çdo falenderim me prindërit, gjyshërit dhe bashkëatdhetarët, kjo shkollë kontribon dhe bashkon më së miri komunitetit tonë i cili shënon një rritje të dukshme të veprimtarisë së edukimit kombëtarë Italo-Shqiptare, bashkëveprimin dhe njohjen me anëtarët e kombit tonë në Fano.

KUSH ËSHTË ROVENA SINANI?

Unë jam Rovena Sinani, lindur edhe rritur në Shkodër në 11/07/1981. E diplomuar në Shkodër në Universitetin Luigj Gurakuqin në vitin 2004, dega “Cikël i ulët mësuesi”. Kam ushtruar profesionin mësuese në Shkodër, dhe vazhdimësinë e profesionit e kam zhvilluar në Itali si mediatore interkulturale në shkolla të ndryshme në Fano, e ngarkuar në detyrë nga Komuna e Fanos. Që nga viti 2007 që jetoj në Itali, kam punuar në shkolla private duke ushtruar profesionin tim edhe në ciklin parashkollorë, pasi diploma ime njihet në Itali me anë të deklarimit të vlerave në Ambasadën Italiane në Tiranë që e mundëson. Në vazhdimësi formimi im profesional është pasuruar me kurse formative, seminare që shërbejnë për formimin profesional si në kontekstin Italian ashtu dhe në angazhimet me shkollen Shqiptare Migjeni. Unë jam nënë e dedikuar e katër fëmijëve: Istiron Sinani, Klea Sinani, Joena Sinani dhe Robin Sinani. Angazhimi me shkollën Migjeni është një mision fisnik që kryej me pasion e udhëzuar nga ndjenja e paepur dhe patriotike në mënyrë vullnetare. Faleminderit për interesimin që keni ndaj shkollave në Itali.