• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Themelohet në New York dega e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Europë

September 27, 2025 by s p

Një hap historik në rrugëtimin e mjekësisë shqiptare në diasporë u hodh më 11 Shtator 2025 në zemër të komunitetit shqiptar të New York-ut, me themelimin zyrtar të degës amerikane të Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Europë – AMFE-USA. Kjo iniciativë u përmbyll me një ceremoni madhështore në ambientet e Federatës “Vatra”, e cila jo vetëm që priti ngjarjen, por e mbështeti me entuziazëm të veçantë, duke vulosur kështu bashkëpunimin me një nga strukturat më aktive të diasporës mjekësore shqiptare.

Struktura Drejtuese e AMFE-USA: Një Ekip Ekspertësh të Përkushtuar

Kryesia e sapozgjedhur e AMFE-USA përfaqëson një grup mjekësh të përkushtuar ndaj misionit të shërbimit profesional dhe përparimit shëndetësor të komunitetit shqiptar në SHBA dhe më gjerë. Në krye të strukturës është emëruar Dr. Zana Nikolla si kryetare, ndërsa zëvendëskryetarët janë Dr. Ermal Zatriqi dhe Dr. Shpresa Xhakli. Në bordin drejtues bëjnë pjesë profesionistë me ekspertizë në fusha të ndryshme të mjekësisë dhe shëndetësisë publike, duke përfshirë:

Renina Varfaj – Koordinatore e marrëdhënieve me publikun. Dr. Fatjona Lubonja – Koordinatore e kërkimeve shkencore. Dr. Leana Sapunxhiu – Koordinatore e projekteve vullnetare. Dr. Arjan Bregu – Koordinator i të dhënave epidemiologjike. Dr. Lydra Tapia, Dr. Skender Murtezani, Dr. Tana Bregu – Koordinatorë të eventeve mjekësore. Olsi Beçi – Koordinator mediatik.

Suporti i “Vatrës”: Partneritet që bashkon traditën dhe përparimin

Ngjarja u shënua nga fjalimet përshëndetëse të përfaqësuesve të Federatës “Vatra”, z. Marjan Cubi dhe Dr. SkenderMurtezani, të cilët vlerësuan këtë hap si një moment kyç për bashkimin e potencialit intelektual shqiptar në mërgatë. Ata riafirmuan mbështetjen e Vatrës ndaj AMFE-USA, duke e konsideruar këtë bashkëpunim si një urë të fuqishme mes brezave dhe misioneve: përparimit profesional dhe ruajtjes së identitetit kombëtar.

Bashkëpunimi me AAMS dhe Pjesëmarrja në Konferencën Shkencore Ndërkombëtare

Themelimi i degës amerikane u kurorëzua me pjesëmarrjen aktive të AMFE-USA në Konferencën e 25-të Ndërkombëtare për Sepsisin dhe Infeksionet Jetëkërcënuese, organizuar në bashkëpunim me Albanian American Medical Society, Inc. (AAMS). Mjekët shqiptarë dhanë kontribut të vyer me referenca shkencore dhe aktivitete sensibilizuese për ndërgjegjësimin kundër abuzimit me antibiotikët dhe rëndësinë e parandalimit të infeksioneve në komunitet.

Kjo konferencë shënoi edhe fillimin e një bashkëpunimi më të strukturuar mes AMFE-USA dhe AAMS, që pritet të sjellë projekte të përbashkëta në trajnimin e mjekëve, shkëmbime akademike dhe ndihmë të drejtpërdrejtë për komunitetet shqiptare në SHBA.

Një Rrjet Ndërkombëtar në Zgjerim: Pjesëmarrje nga Degët e AMFE në Europë

Ngjarja mori karakter ndërkombëtar me pjesëmarrjen e përfaqësuesve nga degë të ndryshme të AMFE në Europë:

Dr. Dhurata Alla – Nënkryetare e AMFE-Suedi

Dr. Blerta Sulaj – Përfaqësuese e AMFE-Angli

Dr. Vjola Fera dhe Marinale Sema – Delegacioni nga AMFE-Shqipëri

Kjo prani dëshmon për fuqinë bashkuese të Federatës dhe angazhimin e saj për të ndërtuar ura bashkëpunimi midis profesionistëve shqiptarë në mbarë botën.

Fjala e Presidentes së AMFE: Një Angazhim për Misionin Kombëtar dhe Shkencor

Presidentja e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Europë, Dr. Aurora Dollenberg, përmes një videomesazhi përshëndetës, përgëzoi themelimin e degës amerikane dhe theksoi rëndësinë strategjike të saj për zhvillimin profesional dhe përfaqësimin dinjitoz të mjekësisë shqiptare në nivel global. Ajo nënvizoi se Federata do të vijojë të forcojë rrjetin ndërkombëtar nën moton: “We Make Medicine”.

Konkluzion: Një Platformë për Brezat e Ardhshëm

Themelimi i AMFE-USA nuk është vetëm një strukturë formale; është një platformë për bashkëpunim, inovacion dhe solidaritet profesional ndërshqiptar në diasporë. Me mbështetjen e “Vatrës”, në partneritet me AAMS dhe nën kujdesin e Federatës Europiane, kjo degë pritet të shndërrohet në një shtyllë të rëndësishme të avancimit mjekësor, edukimit profesional dhe misionit kombëtar në diasporë.

Filed Under: Komunitet

This is our moment, this is our chance…

September 27, 2025 by s p

Martin Vulaj

President of AARC/

Honorable Dignitaries, Members of the Board, distinguished guests, ladies and gentleman, I remember standing on this stage 23 years ago, as the Executive Director of NAAC, when we honored President Bill Clinton for his leadership in stopping the Serbian genocide in Kosova. It feels like both yesterday — and a lifetime ago.

Back then, the stakes were urgent. The community was united. Our voices — though still young — carried weight in the halls of power. And we stood side by side, not just as individuals, but as one people, determined to fight for justice, recognition, and peace.

The Albanian-American community has a rich history of making a meaningful impact. Vatra was so instrumental in the creation of the Albanian state over a hundred years ago. In the early 90s, The Albanian American Civic League brought the case of Kosova to the halls of Congress. Then, many of the same people who helped create the Civic League, Jim Xhema, Harry Bajraktari, Rexh Xhakli, Ekrem Bardha, Dino Erbeli, Dino Asanaj and others, decided that they wanted to professionalize our advocacy and create a fully staffed full time office in Washington DC and the National Albanian American Council was born. The call has been made over and over again and our people have always risen when history demanded it. We have answered the call to fight injustice with the unwavering principles of freedom, liberty, and human dignity.

And we saw extraordinary progress. Kosova is free and independent. Albania is in NATO and firmly on her European path. Albanians in North Macedonia, Montenegro, and beyond have made important gains and, by doing so, have helped those countries democratize and move west. And here in America, our diaspora has thrived — in business, politics, academia, and civic life.

We were there when NATO bombs fell on Belgrade. We were there when the Ohrid peace agreement was signed to end the aparteid in Macedonia (in fact we dispatched Dr. Paul Williams who drafted the first version of the Agreement. Elmi Berisha, who is now the President of Vatra also accompanied Paul and myself to deliver the first draft Constitution of Kosova to President Rugova). We were there….and then we weren’t.

Because with progress came something dangerous: complacency. And comfort led to quiet. We told ourselves the work was done. We allowed our institutions to fade. NAAC, once a force in Washington, closed its doors, our voice went quiet and the seat at the table — our seat — was left empty.

And in that vacuum, others rushed in. With different goals. Different agendas. In some cases, with the intent to erase or distort our truth. And today, we see the result: Serbia spending Millions in Washington trying to rewrite history portraying Kosova as unstable and dangerous, when, as the Gallup poll showed just yesterday that it’s the safest country in Europe The Kosovo Liberation Army — once celebrated by American leaders as freedom fighters — now being dragged into courtrooms as criminals. History is being rewritten. Our story is being manipulated because we were no longer in the room to defend it.

This is what happens when we stop showing up. This is what happens when silence replaces advocacy.

But tonight is not about what we’ve lost. Tonight is about what we can rebuild — together. Because in recent years, we have seen a reawakening. Veterans of our struggle are stepping back in: Harry Bajraktari, Rich Lukaj, Nik Mehmeti, Bruno Ceka in Dallas, Ismet Smaili, and of course Sal Rusi — who does so much and asks for nothing in return. Sal, where are you? From the bottom of my heart: we need a lot of money. Like a lot! (humor)

These leaders have shown that our community still has power, still has access, still has influence. But let’s be clear: a fundraiser here, a gala there, a tweet of support — that is not advocacy. Advocacy is showing up. Advocacy is staying in the room when decisions are made. Advocacy is shaping policy — not reacting to it.

That is why the Albanian American Relations Council — AARC — was formed. Not to replace the past, but to build on it. Not to compete, but to collaborate with all who share this mission. AARC was born out of necessity: to fill the vacuum with a permanent, professional, strategic voice for Albanian-Americans in Washington.

But let me pause here and underline something critical: Our diaspora is different from the rest — because America is different from the rest.

When America was founded, the world was ruled by kings, warlords, and despots — where a man’s fate and possessions could be taken in an instant. But our Founding Fathers created something radical: a system rooted in liberty, human dignity, and the rule of law. They didn’t just create a nation — they built a civilization.

Unlike Europe’s parliamentary systems, where power often concentrates in the hands of party leaders, America put power in the hands of the citizen. Here, the citizen can walk into a Congressman’s office. Here, the citizen can demand accountability. Here, the citizen is not just a voter — but an advocate.

And that is why our diaspora is powerful. Because America makes us powerful. It turns us from immigrants into advocates. It transforms us from bystanders into stakeholders.

Here is the most recent example:

Three ordinary Albanian-Americans in Texas — Gino Mulliqi, Doc Vranici and Gezim Rushiti — decided to act. They reached out to Congressman Keith Self. They told him the truth about the Balkans. They brought him to New York, where we showed him why America’s interests and Albanian interests are aligned: to stop Russia, China, and Iran from spreading their influence in the region. And only months later, because three citizens acted, because Congressman Self listened, Chairman Brian Mast introduced language in Congress that:

· Reaffirms Kosova’s independence,

· Calls for her membership in NATO, and

· Exposes Serbia’s ties to Moscow, Beijing, and Tehran.

THAT is advocacy. That is the power of the active citizen. That is the power of the Albanian-American community when we show up and speak out.

And let’s be clear: the world has grown dangerous. Powder kegs are everywhere. Old lines are being redrawn, and new ones are being carved across the globe.

But finally — finally — Albanians stand clearly in the West. Our destiny is not in doubt. Our place is with the free world. And we must stand shoulder to shoulder with the United States, with our interests fully aligned.

And here is the most important lesson: this was not luck. This was not a miracle. This is a technology. The technology of advocacy and influence and our community is well versed in it.

This is our moment. This is our chance. We don’t need permission. We don’t need to wait. The tools are in our hands. The responsibility is on our shoulders. And the future is ours to shape.

So tonight, I ask you — support the work of AARC. With your time, with your talent, with your resources, and with your networks. Help us rebuild what we once had — and create something even stronger for the generations to come.

Let us ensure that Kosova’s freedom is never questioned. That Albania’s future is never sidelined. And that the voice of our people is never again absent from the rooms where decisions are made.

But before I close, I need to say this: advocacy takes sacrifice. It takes time, energy, resources — and a willingness to keep fighting even when it’s hard.

And while we sacrifice, those standing behind us often sacrifice even more.

Suzy… sometimes you come to me with challenges you face at work, and you tell me I’m good with words. But the truth is — all the words I have are not enough to thank you. Thank you for the love and support you give me to be able to do this. Thank you for the love and support you give our family.

We are coming up on our 10th anniversary. And once, Suzy asked me if I wanted to renew our vows. I said no! I figured it was a trap — that she’d say no at the altar! (humor)

But in all seriousness — none of this work is possible without her, and without the families who stand behind all of us as we serve. So tonight, as much as we honor our community, I honor her — and all the families who make this possible.

We are one people — from the mountains of Tropoja to the plains of Drenica, from Tirana to the Bronx, from Detroit to Dallas. Our strength is in our unity. Let us reclaim it — together.

Thank you. May God bless the Albanian people. And may God bless the United States of America.

Filed Under: Opinion

Presidenti i Shqipërisë Begaj dhe Kosovës Osmani, u takuan me Presidentin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës Donald Trump

September 27, 2025 by s p

Presidenti i Republikës së Shqipërisë z.Bajram Begaj dhe Presidentja e Republikës së Kosovës znj.Vjosa Osmani u takuan me Presidentin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës Donald Trump. Presidenti z.Bajram Begaj pas takimit ceremonial shkroi: “Miqësia shqiptaro-amerikane – një lidhje e fortë dhe e pathyeshme, një aleancë historike dhe strategjike”. Presidentja e Kosovës znj.Vjosa Osmani pas takimit ceremonial shkroi: “Një takim i planifikuar si protokollar me Presidentin Trump u shndërrua në një bisedë të gjatë dhe shumë përmbajtësore. Faleminderit Presidentit Trump për interesimin e veçantë që tregoi rreth rolit të pazëvendësueshëm të Amerikës në Kosovë dhe në rajonin tonë, si dhe për angazhimin e tij të palodhshëm për paqe! Miqësia dhe aleanca me Shtetet e Bashkuara mbetet boshti i pathyeshëm. Kosova do të jetë gjithmonë në anën e demokracisë, lirisë dhe partneritetit me SHBA-të, sepse pikërisht aty rreh zemra e lirisë sonë”.

Filed Under: Kronike

Telegrafi i Morsit dhe shpallja e Pavarësisë së Shqipërisë

September 27, 2025 by s p

Prof.as.dr. Hasan Bello/

Në fillim të shekullit XX, telegrafi i Morsit ishte një nga mjetet kryesore të komunikimit zyrtar nëpër kancelaritë dhe administratat shtetërore. Pajisje të tilla, me leva metalike, bobina dhe tinguj të shkurtër e të gjatë, bënin të mundur dërgimin e mesazheve në distanca të mëdha brenda pak minutash.

Për shtete të vogla e të sapokrijuara, telegrafi përfaqësonte një armë diplomatike.

Pas aktit historik, Ismail Qemali dërgoi një notë telegrafike drejtuar Fuqive të Mëdha (Britanisë, Francës, Austro-Hungarisë, Italisë, Gjermanisë dhe Rusisë), ku shpallte mëvetësinë e Shqipërisë dhe kërkonte njohjen ndërkombëtare.

Kështu, aparati i thjeshtë i Morsit u bë një instrument i heshtur, por i fuqishëm, në lindjen e shtetit shqiptar. Ai e shndërroi aktin e shpalljes së Pavarësisë nga një ngjarje lokale në një lajm ndërkombëtar. Nëse flamuri në Vlorë i dha ngjyrë simbolit të kombit, telat e telegrafit e shndërruan atë në fakt politik të njohur në kancelaritë e Europës.

Ky është telegrafi me të cilin shqiptarët, për kushtet dhe rrethanat që ndodheshin kanë bërë “shakanë” më serioze në histori…

Filed Under: Histori

Paradoksi i përdorimit të asteriskut si shenjë pikësimi “turpi”

September 27, 2025 by s p

Opinion nga Rafael Floqi/

Në një vend ku politika bërtet më shumë se ligji, ku televizioni ka më shumë pushtet se parlamenti, dhe ku tabloidët lexohen më shumë se kushtetuta, është e kuptueshme që edhe një shenjë e vogël shkrimi * një yllth i pafajshëm, një asterisk i dorës së dytë – të shndërrohet në armë morale, censurë, dhe farsë njëkohësisht. Po flasim për yllthin, atë simbol të vogël që shfaqet në titujt tanë mediatikë si një copëz turpi e printuar: dr*ge, p*rdhunim, s*ulm, se*si. Një gjuhë e re ka lindur, një dialekt i yllthit, ku fjalët e vërteta fshihen pas një ylli të vogël që nuk i fsheh fare. Në fakt, nuk ka shenjë më ironike në gjithë alfabetin e botës sonë të shkruar.

Yllthi: shenja e pikësimit e turpit

Ka presje, ato kuajt e përulur të punës së qartësisë. Ka pika, ndalesat e plota dhe dinjitoze të qytetërimit. Ka pikëpyetje, aq të guximshme sa të pranojnë padijen. Dhe pastaj, fshihet në hijet e tastierës, yllthi: shenja e pikësimit e turpit. Yllthi kurrë nuk qëndron krenar në fjali. Jo, ai ul kokën dhe i largon lexuesit nga teksti kryesor, poshtë në fund të faqes, aty ku banojnë të gjitha rrëfimet turpëruese. “Po, ky statistika është mbresëlënëse… por vetëm nëse injoroni shkrimin e vogël më poshtë.

Jeta e tij e dytë është edhe më poshtëruese. Në shoqërinë e “sjellshme”, ne censurojmë fjalët me të, sikur yllthi të ishte ndonjë superheroi moral që na shpëton nga mëkati. Në vend që të shkruajmë thjesht fjalën e ndaluar, lëshojmë një rresht me yje të vegjël: “Ik p***.”O k**e!”. Sikur lexuesi të ishte shumë i pastër për të kuptuar se ç’fshehin ato yje të ndrojtur. Po kë gënjejmë? Yllthi nuk po mbron askënd nga pafajësia—ai thjesht po na bën me sy, ndërsa bën sikur mbulon sytë e vet. Dhe pastaj vjen kthesa më mizore: yllthi si shkopi i policisë gramatikore të internetit. Në nxehtësinë e debatit, asgjë nuk turpëron më shumë sesa ai korrigjim njëfjalësh, i shoqëruar me një yllth. Një simbol, një rrokje, një poshtërim i pafund. Asnjë filozof, asnjë burrë shteti, asnjë tiran nuk ka dhënë ndonjëherë një goditje më shkatërruese se komentuesi anonim i armatosur me një yllth.

Pra, le ta pranojmë: yllthi nuk është ndihmës. Nuk është udhërrëfyes. Është spiun i pikësimit, censori i tij, mësuesja pasive-agresive që na qorton. Është ajo njolla e vogël e kuqe që na kujton përjetësisht gabimet tona drejtshkrimore, shkrimet e imëta dhe mendimet tona të paprintueshme. E megjithatë, nuk mund t’i shpëtojmë. Çdo faqe me shkrim serioz ka shënime fund faqeje. Çdo kontratë mbytet në yje. Çdo sharje që bëjmë sikur nuk e themi, mbulohet me shkëlqime. Yllthi na ndjek kudo, duke tingëlluar si kambanat e turpit. Ja njё titull. Motrat Ora dhe Dua Lipa në listën e londinezëve më se*si.

Këtu asterisku është “burri i turpit”: të gjithë lexuesit e dinë që fjala është “seksí,” por gazeta bën sikur ruan moralin, duke e fshehur nën një yll të vetëm. Rezultati? Lexuesi jo vetëm që e kupton fjalën, por e lexon me edhe më shumë kureshtje. Ndoshta gjëja e vetme e ndershme për të bërë është ta përqafojmë. Të mos e përdorim yllthin për të fshehur fajet, por për t’i pranuar ato. Ta lejojmë të jetë shenja e pikësimit që bërtet atë që ne do të preferonim ta pëshpërisnim:

“Gënjeva në paragrafin e mësipërm.*”

“*Nuk kam asnjë ide se për çfarë po flas.”

“*Ky editorial ishte thjesht një justifikim për të fyer pikësimin.”

Të paktën atëherë, yllthi do të bëhej më në fund ajo që gjithmonë ka dëshiruar të jetë: jo një mbulim, jo një censurë, jo një korrigjim mendjemadh, por shenja e pikësimit të së vërtetës.

2. Yllthi si censori i moralit publik

Në një shoqëri që nuk ka frikë të tregojë gjithçka – nga korrupsioni deri te videot intime të VIP-ave – papritur shfaqet një druajtje e çuditshme për disa fjalë të thjeshta. Gazeta mund të botojë pa problem fotografi të dhunës, por nuk shkruan dot “përdhunim” pa e mbuluar me një yllth. Mund të publikojë lista të gjata me emra të kapur me kilogramë drogë, por në titull do të lexosh vetëm “dr*gë.” ,p.sh : “Gordon Ramsay kalon nëpër një op*racion për k*ncerin e lëkurës: Mesazhi i tij për fansat … çfarë shpreh fjala “operacion”. Ky është absurdi i parë: fjala del më e rrezikshme se realiteti. Nuk është gjaku që duhet fshehur, por shkronjat e tij. Nuk është tragjedia që na trondit, por emërtimi i saj.

3. Yllthi si reklama e fjalës së ndaluar

Në teori, yllthi është aty për të mbrojtur lexuesin. Në praktikë, është karrem. Një titull që thotë “Rast i ri përdhunimi” është lajm. Një titull që thotë “Rast i ri p*rdhunimi” është thirrje: ej, shiko këtu, ka një fjalë të pistë që s’ta tregoj dot, por ti e kupton! Kështu, yllthi nuk censuron – përkundrazi, e ndriçon fjalën si një reflektor në skenë. Është si ai prindi që mbulon sytë e fëmijës gjatë një filmi horror, por e lë hapur një hapësirë mes gishtërinjve, që fëmija të shohë gjithçka edhe më mirë. Gazetat tona nuk janë as të pafajshme, as të moralshme. Ato thjesht e kanë kuptuar që një fjalë me yllth klikohet më shumë se një fjalë pa yllth. Në epokën e klikimeve, yllthi është shenjë dollari, është valuta e re e vëmendjes.

4. Yllthi si armë poshtërimi

Nga gazetat kalojmë në internet. Në rrjetet sociale, yllthi ka marrë një funksion tjetër: është bërë shpata e korrigjuesve të pavullnetshëm. Një i gjorë shkruan “ti je shum i mir,” dhe brenda pak sekondash shfaqet një shpëtimtar me një koment të ftohtë: “*shumë.” Një tjetër gabon “faleminderit,” dhe korrigjuesi i pamëshirshëm lëshon një yllth: “ti je tr*p.” Nuk ka poshtërim më të madh. Një simbol i vetëm, një yllth, shndërrohet në çekiç që godet krenarinë e tjetrit. Nuk është thjesht korrigjim – është turpërim publik, është shenjë e gishtit të ngritur, një “unë jam më i zgjuar se ti” i koduar në një shenjë të vogël.

5. Yllthi si metaforë kombëtare

Nëse do ta shikonim më gjerë, yllthi është metafora më e bukur për shoqërinë tonë. Ne nuk kemi problem me faktet e rënda – korrupsionin, dhunën, varfërinë – por kemi problem t’i quajmë ato me emrin e tyre. Nuk na shqetëson turpi i realitetit, na shqetëson turpi i fjalës. Dhe kështu jemi bërë Republika e Yllthit:

Një vend ku krimi shkruhet, por vetëm me gjysmë fjale.

Një vend ku morali është fasadë, jo përmbajtje.

Një vend ku yllthi është bërë simbol i hipokrizisë, një censurë e vogël mbi një shoqëri që nuk guxon të shohë veten në sy.

6. Një thirrje (me yllth)

Në vend që ta përdorim yllthin për të fshehur fjalë të vogla, pse të mos e përdorim për të zbuluar turpe të mëdha? Të shkruajmë:

“Qeveria është një turp kombëtar*.”

“Drejtësia është një farsë*.”

“Shpresa për një të ardhme normale? Zero*.”

Kështu, yllthi do të bëhej i ndershëm më në fund. Jo një maskë për të mbuluar, por një shenjë për të treguar. Një mënyrë për ta kthyer turpin atje ku i takon: jo te fjala, por te realiteti.

Përfundim

Yllthi është bërë më shumë se një shenjë pikësimi. Është një pasqyrë e kulturës sonë mediatike dhe shoqërore. Një pasqyrë që tregon se sa shumë kemi frikë nga fjalët, por sa pak nga faktet. Një pasqyrë që na kujton se ne jemi gati të lexojmë gjithçka, por jo ta emërtojmë gjithçka. Në fund, yllthi nuk është turpi ynë – është dëshmia jonë. Një dëshmi e një vendi ku censura nuk fsheh, por thekson; ku morali nuk ndalon, por komercializon; ku një shenjë e vogël ka marrë rolin e një ligji të padukshëm. Shihni këtë titull nga shtypi i ditëve të fundit dhe kuptoni paradoksin : Kodi i ri Penal, propozimi i Arben Rakipit: Të legalizohet pr*stitucioni në Shqipëri! Në Francë ushtrimi i këtij profesioni s’dënohet. Dhe ndoshta kjo është tragjedia më e madhe: që një yllth i vogël të jetë bërë flamuri i hipokrizisë sonë të madhe.

Filed Under: ESSE

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 313
  • 314
  • 315
  • 316
  • 317
  • …
  • 2946
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • KUJTIME PER ITALIANIN DOM ANTONIO SHARRA
  • MASAKRA E TIVARIT MARS-PRILL 1945
  • Kuptimi i Pashkëve Ortodokse – midis ritualit dhe ringjalljes së ndërgjegjes
  • RIKTHIMI I MUSTAFA MAKSUTIT NË FAQET E HISTORISË
  • Shqipëria në politikën ballkanike të Austro-Hungarisë
  • Eliot Engel, in memoriam…
  • VATRA TELEGRAM NGUSHËLLIMI PËR NDARJEN NGA JETA TË ELIOT ENGEL, MIKUT TË MADH TË KOMBIT SHQIPTAR
  • Përkujtojmë në përvjetorin e lindjes një nga figurat e Rilindjes Kombëtare, Aleksandër Stavre Drenova
  • GËRSHËRA E ARGJENDTË
  • Përgjithmonë vetëm mirnjohës për Kongresmenin Eliot Engel
  • PËRKUJTIM PËR ELIOT ENGEL, NJË MIK I PAZENDËVËSUSHËM, ZËRI I SHQIPTARVE NË SHBA
  • Meditim para varrit të Faik Konicës
  • Bashkimi i Diasporës Shqiptare të Greqisë
  • “Fortifikimi ilir i Komlikut në Fregen dhe Ungrej të Lezhës (Mirdita Etnografike)”
  • “The Real Thing”: A Conversation with Luljeta Lleshanaku

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT