Analiza – Page 327 – Dielli

Arsyet pse shqiptaro amerikanët rivotojnë me 3 nëntor 2020 arritjet e administratës së Presidentit Trump

October 19, 2020 by dgreca

Nga Klajd Kapinova/New York/

Ringritja e shpejtë ekonomike/

Për 47 muaj patriotët amerikanë, kanë parë nën drejtimin e Presidentit Donald J. Trump arritje rekord në fushën ekonomike dhe politikën e jashtme, duke rritur prestigjin e shtetit amerikan.

Falë mbështetjes së madhe popullore, që ai gëzon në të gjithë shtetet e Amerikës, duke pëfshirë edhe shtetet që votojnë tradicionalisht për socialistët, vala e madhe e kuqe me elefantë do të përfshijë të gjithë SHBA.

Kështu shteti iMinesotës, sipas sondazheve të pavarur do të votojnë për Presidentin Trump, sepse ai ka rihapur atje minierat e qymyrgurit dhe uzinat e shkrrjes sëçelikut, të cilat ishin mbyllyr me arrogance nga ish Presidenti Barok Hysen Obama dhe Sleepy Joe Biden. Sipas analistëve thuhet se adminstrata Obama-Biden ishte radikalisht socialiste dheantiamerikane si më e keqja në tw gjithë historinë 45-vjeçare presidenciale të SHBA-së.

Në një reportazh të transmetuar para disa ditësh në kanalin televiziv MaxNews TV sipas intervistave të punëtorëve të minierave dhe shkrirjes sëçelikut ata masivisht shprehen se do të votojnë për Presidentin Trump. Kështu 9 major (kryetar bashkie) socialistë të shtetit të Minesotës, janë shprehur hapur në mbështetje të Presidentit Trump, duke e kthyer këtë shtet me ngjyrë të kuqe, valë e cila fatmirësisht ka përfshirë të gjithë SHBA.

Sipas sondazheve të pavaruara mbi 30-40% e popullsisë me ngjyrë afrikano amerikanë (që përbën 13% të popullisë së gjithë SHBA-së), do të mbështesin republikanin Donald J. Trump.

Sipas shifrave federale amerikane popullsia ispanike (kryesisht nga Amerika Latine, Mexico dhe Amerika Qendrore) këtu përbën 34% të numërit të përgjithshëm të popullsisë së SHBA.Pothuajse se gjysma e tyre mendohet se do të votojnë për Trump. Për herë të parë e gjithë komuniteti armeno – amerikanë, që ndodhet me shumicë në shtetin e Californisë, janë shprehur hapur në mbështetje të Presidentit Trump, duke sjellë shqetësimë tepër serioze tek Sleepy Joe Biden në këtë shtet tradicionalisht të mbushur me gomarë blu.

Minesota, qysh nga viti 1972, ka votuar tradicionalisht për partinë “demokratike” amerikane.Trump, po ndryshon historinë për të mirën e popullit amerikan.

Edhe në pjesën perëndimore të SHBA-së, ka shumë gjasa që edhe California dhe New York të votojnë për presidentin Trump edhe pse tradicionalisht ata janë shtete socialiste. Këto dy shtete janë të mbushur me njerëz të varfër dhe taksat më të larta në të gjithë SHBA.

Kështu NYPD (Departamenti i Policisë së shtetit të Neë York), unionet e mëdha të policisë së shtetit metropolitan, për herë të parë në të gjithë historinë e shtetit dhe SHBA-së,do të mbështetin një kandidat politik në zgjedhjet presidenciale të 3 nëntorit 2020.

Të gjithë shtetet e SHBA, duke përfshirë edhe organizatat e mëdha të policisë së SHBA-së, kanë mbështetur hapur Presidentin Donald J. Trump, në rizgjedhje si president i SHBA. Trump, mbeshtet fuqishëm policinë amerikane, është kundër Policisë dhe pro organizatave terroriste dhe anarkiste marksiste Antifa dhe BLM…

Rritjen e ekonomisë amerikane bisnesmeni i suksesshëm TRUMP, do ta bëj përsëri pas rizgjedhjes për herë të dytë në postin e Presidentit të SHBA-së, pas 3 nëntorit 2020.

Edhe pse prej 7 muajsh vazhdon luftra me pandeminë globale të Cocid 19, sërisht për 4 muaj Trump, ka ulur papunësinë dhe ka hapur vende të reja pune me mbi 11,5 milion, bursa apo stak marketi gjithnjëështë në shifrat e larta record,çka tregon se ekonomia amerikane po rimkëmbet me shpejtësi.

Shifra dhe faktet e administratës Trump

Media ultra e majtë marksiste, anarkiste Fake “News” në SHBA, gjithnjë në kor papagalesh vazhdojnë të gënjejnë dhe mashtrojnë ditën për diell shikuesit dhe lexuesit amerikanë dhe ndërkombëtarë mbi Presidentin Trump dhe injorojnë korrupsionin dhe krimin federal te familjes Biden…

Rikthimi i Rritjes së Madhe Amerikane, është në proces dhe Presidenti Donald J. Trump, është njeriu që po e realizon atë me sukses për 47 muaj dhe do ta drejtojë me një ringritje të re ekonominë e vendit edhe në të ardhen mbas fitores së mandatit të dytë në Shtëpinë e Bardhë. Këto ditë pritet shifra e lartë e GDP, që mendohet se do të jetë një tregues se ekonomia amerikane është në rrugë të mbarë.

Në muajin janar 2021 shifrat e rritjes so të jenë record, sipas analistëve dhe ekonomistëve amerikanë.

Për fat të keq edhe media në Kosovë dhe Shqipëri vazhdojnë t’i shpërlajnë trurin bashkatdhetarëve të tyre, duke përhapur lajme dhe“analiza” të mbushur me rrena, të marra të gatshme nga mediat anarkiste, si: CNN, ABC “News”, Boston Glob, The New York Times, Washington Post, Daily News, TIME, etj. Në youtube pothuajse cdo ditë ndjeku me kujdes lajmet nga vendlindja në lidhje më zgjedhjet presidenciale në SHBA.

Para publikut kampione të gënjeshtrave janësot mediat e “pavarura” të majta si RTVSH, Top Channel, Tv Klan, Vizion Plus etj., të cilat përkthejnë “lajme” të rreme propagandisatike, të marrë nga zyrat propagandistike shterpe të partisë demokratikë në SHBA.

Kështu në muajin gusht 2020, u hapen 1.4 milion vende pune të reja, dhe në shtator 661.579 vende të reja pune, të cilat iu shtuan përsëri ekonomisë amerikane, të prekur rëndë nga pandemia botërore e Covid 19.

Sipas statistikave të pavaruara amerikane, që tregojnë sesi po ecën ekonomia e prekur rëndë nga korona virusi, niveli i papunësisë ra sërisht për SHBA, ku, muaji i nxehtë i gushtit shënoi rritjen e katërt më të madh të hapjes së vendeve të punës në historinë amerikane.

Në 4 muajt e fundit, 11.6 milion vende pune janë shtuar në ekonominë e vendit., ku 45,000 punë prodhuese u shtuan sërisht, kurse industria me pakicë arriti të shtoi 249,000 vende të reja pune.

Në sektorin e industrisë u hapën edhe 174,000 vende pune. Shkalla e papunësisë ra 1.8 pikë në shkallë kombëtare, kurse shkalla e papunësisë së grave u ul me 2%. Po ashtu niveli i papunësisë në komunitetin me ngjyrë afrikano amerikanë ra në nivelin 1.6% dhe për komunitetin e madh amerikano-hispanik ra në nivelin 2.4%. Po ashtu ra shkalla e papunësisë për komunitetin aziatiko-amerikane në nivelin 1.3%…

Nën drejtimin e administratës së Presidentit Trump, 5.6 milion njerëz kanë dalë nga pulla ushqimore (asistenca sociale) dhe qysh kur ai mori detyrën në Shtëpinë e Bardhë mbi 2.4 milion amerikanë janë hequr nga varfëria, sikurse 1.4 milion fëmijë amerikanë janë larguar nga niveli i varfërisë.

Po ashtu bursa e aksioneve ka arritur nivele rritjeje record.Kongresi miratoi ulje historike të taksave dhe lehtësime, për amerikanët që punojnë shumë.Akti i shkurtimeve dhe vendeve të punës të taksave,historikisht është reforma e parë e madhe tatimore e nënshkruar në 30 vjet dhe paketa më e madhe e reformës tatimore në histori.

Rritja ekonomike vazhdon

Si rezultat i shkurtimeve historike të taksave në vitin 2019, gati 9,000 Zona të Mundësive u krijuan në të 50 shtetet, DC dhe 5 territore. Zonat e Mundësive nxitën 100 miliard dollarë në investime private të kapitalit dhe ndikojn në afro 35 milion amerikanë.

Akti i shkurtimit të taksave dhe punësimit dyfishoi kredinë për taksën e fëmijëve. Në vitin tatimor 2019, gati 40 milion familje përfituan nga kredia e taksës së fëmijëve (CTC), duke marrë një përfitim mesatar prej 2,200 dollarë gjithsej kreditë prej 88 miliardë dollarësh.

Në vitin tatimor 2019, gati 6 milion familje përfituan nga kredia e taksave për fëmijën dhe kujdesin e varur (CDCTC), duke marrë një përfitim mesatar prej 551 dollarë me kreditë totale prej $3 miliardë.

Politika patriotike America First e Presidentit Trump, ka rikthyer rregulloret e panevojshme për vrasjen e vendeve të punës me një ritëm historik.

Sasia e vendeve të punës të shtuara në ekonominë amerikane gjatë 4 muajve të fundit, ka tejkaluar pritjet me një kombinim prej 12.2 milion vendeve të punës.

Administrata ka eleminuar gati 8 rregullore për çdo rregull të ri. Ky tejkalon shumë premtimin e bërë për të shkurtuar 2 rregullore për çdo 1 rregulloreshtuar.

Kostot rregullatore janë zvogëluar me gati 50 miliardë dollarë dhe i kanë kursyertatimpaguesit me 220 miliardë dollarë, ku janë zbatuar plotësisht veprimet.

Përpjekjet për heqjen e rregullave do të kursejnë familjeve amerikane rreth 3,100 dollarë në vit, kur Presidenti Trump ndërmori veprim, për të rritur transparencën në agjencitë federale dhembrojnë amerikanët nga abuzimi me administratën.

Administrata formoi Nismën e Guvernatorëve për Inovacionin Rregullatore cila synon të harmonizojë më mirë përpjekjet shtetërore dhe Federale, për të ulur rregulloret dhe kostot shtesë të panevojshme.

Masat e administratës Trump kundra koronavirusit

Përgjigja e Administratës së Presidentit Trump filloi herët. Në 31 janar 2020, Trump shpalli koronavirusin një emergjencë të shëndetit publik dhe pezulloi hyrjen në SHBA nga Kina dhe shtetet e Europëspër të ndihmuar në ndalimin e përhapjes.

Kështu Presidenti Trump, CDC dhe Task Force Coronavirus i Shtëpisë së Bardhë, të kryesuar nga Zëvendës Presidenti Mike Pence, lëshuan udhëzime për të ndjekur të gjithë amerikanët.

Më 13 mars, Presidenti Trump deklaroi një emergjencë kombëtare e cila i dha akses 42 miliardë dollarë, për të luftuar koronavirusin.

Për herë të parë, Presidenti Trump deklaroi se një katastrofë e madhe ekzistonte brenda të 50 shteteve në të njëjtën kohë.

Shtëpia e Bardhë njoftoi se Presidenti Trump dhuroi pagën e tij të katërt për të luftuar koronavirusin.

Më 27 mars, ai nënshkroi ligjin bipartizan me 2 trilion dollarë ndihma, Ndihma dhe Siguria Ekonomike e Koronavirusit (CARES). Nga ana e tjetër, Akti Cares, siguroi lehtësimin e nevojshëm për bizneset dhe punëtorët e shtresës së mesme dhe ndihmoi në stabilizimin e ekonomisë.

Pikat kryesore

Ndihma e drejtpërdrejtë për familjet dhe punëtorët, përmes kontrolleve të rimëkëmbjes. Individët, kishin të drejtë për çeqe deri në 1,200 dollarë dhe çiftet e martuara kanë të drejtë për çeqe deri në 2,400 dollarë, me 500 dollarë shtesë për çdo fëmijë.

Ligji CARES,gjithashtu forcon dhe zgjeron sigurimin e papunësisë, për amerikanët, që nuk mund të punonin për shkak të pandemisë.

I përfshirë në Aktin Cares ishte Programi i Mbrojtjes së Paycheck (PPP), një program me miliarda dollarë, që ofron 8 javë ndihmë për bizneset e vogla.

Financim shtesë në Aktin CARES: 17 miliardë dollarë lehtësim të borxhit të biznesit të vogël dhe 45 miliardë dollarë për fondin e ndihmës nga katastrofat FEMA.

Trump dhe Task Forca e Shtëpisë së Bardhë

Presidenti Trump dhe Task Forca e Shtëpisë së Bardhë për Coronavirus po udhëheqin një të paparë, qasje gjithëpërfshirëse dhe agresive e gjithë Amerikës, për të ngadalësuar përhapjen e virusit vdekjeprurës.

Mbi 159 milion amerikanë morën Pagesë të Ndikimit Ekonomik çeqe. Programi i Mbrojtjes së Paycheck (PPP) e cila fatmirësisht shpëtoi 51 milion vende pune dhe mbi 5.2 milion hua arritën në mbi 525 miliard dollarë.

Rikthimi i shpejtë amerikan

Administra Trump dha mbi 19 miliardë dollarë për Departamentin e Çështjeve të Veteranëve për të mbështetur veteranët tanë, mbi 100 miliardë dollarë për spitalet dhe ofruesit e kujdesit shëndetësor, 16 miliardë dollarë për pajisjet e mbrojtjes personale (PPE), ventilatorët dhe pajisjet mjekësore, 4.3 miliardë dollarë për CDC.

Në muajin gusht, Presidenti Trump ndërmori veprime shtesë, për t’u siguruar familjeve mbështetje nga pandemia.

Veprimet përfshijnë:

Lehtësim i përkohshëm i taksës së pagave, përfitimet e papunësisë në 400 dollarë në javë, për ata që kanë humbur punën e tyre, për shkak të pandemisë. Relieffromresidentialeialeviction ose para mbylljes, lehtësim i huasë studentore.

Media e majtë Fake “news” sistematikisht mundohen të fshehin informacionet zyrtare, se sot Shtetet e Bashkuara janë lider botëror në testime.

Mbi 100 milion teste janë përfunduar, shumë më tepër se çdo vend tjetër, ku 94% e pacientëve po marrin rezultatet e tyre të provës brenda vetëm 3 ditësh.

Presidenti Trump shkatërroi burokracinë dhe nisi “Operacionin Shpejtësia e prishjes”, për të prodhuar një vaksinë sa më shpejt të jetë e mundur.

FDA, ka autorizuar më shumë se 185 teste, nën autoritetet e urgjencës përfshirë teste molekulare dhe antitrupash, ku mbi 270 prova klinike janë aktualisht në proces për trajtime me koronavirus.

Presidenti Trump, ka udhëhequr mobilizimin më të madh kombëtar, që nga Lufta e Dytë Botërore, për të dhënë Pajisjet Mbrojtëse Personale (PPE) dhe furnizimet, më shumë se 200 milion maska 855 milion maska kirurgjikale 36 milion mburoja fytyre, 364 milion fustane dhe mbulesë edhe 21 miliardë doreza.

Kështu asnjë amerikan, që i është dashur një ventilator i është afruar menjëherë. Trupat e Inxhinierëve të Ushtrisë, në një kohë të shkurtër ndërtuan spitale të përkohshme në terren, duke përfshirë një nëJavits Center në New York City. Ata gjithashtu ndërtuan vende alternative të kujdesit nështetet në të gjithë vendin.

Gjithashtu Flota Amerikane vendosi anijet spitalore USNS Comfort dhe USNS Mercy dhe mbi 100 fluturime të Project Airbridge mbërritën në SHBA, duke transportuar gati 750 milioncopa PPE dhe pajisje të tjera mjekësore.

Për më tepër, duke iu përgjigjur thirrjes së Presidentit Trump, kompanitë e sektorit privat përfshirë FordMotor Company, Apple, Ralph Lauren, Brooks Brothers, 3M dhe të tjerët shkelënderi në prodhimin e PPE dhe furnizimeve mjekësore.

Presidenti Trump përdori Aktin e Prodhimit të Mbrojtjes 33 herë për të siguruar pacientët në gjendje kritike.

Aadministrata Trump, ka trefishuar numrin e maskave në më shumë se 40 milion, sikurse trefishoi numrin e fustaneve (pelerinave) në 15 milion, katërfishoi numrin e ventilatorëve në gati 70,000 ndihmojnë në ndalimin e virusit, forcuar rezervat strategjike kombëtare për çdo sfidë.

Administrata Trump shpërndau mbi 12 miliardë dollarë nga Fondi i Ndihmës së Sigurisë

Për t’i ardhur në ndihmë shërbimit shëndetsor amerikanë, u bënë pagesa për 395 spitale në të gjithë vendin.

Presidenti Trump, ka ndërmarrë hapa për të mbrojtur të moshuarit amerikanë dhe më së shumti administrata ngriti standardet e mbrotjes nga sëmundjet infektive në shtëpitë e pleqve dhe furnizimet me ndihma kritike vazhdojnë të shpërndahen tek të moshuarit në SHBA.HHS njoftoi gati 1 miliard dollarë grante, për të ndihmuar të moshuarit, duke siguruar shërbimet e nevojshme.

Sërisht USDA punoi për të shpërndarë 1 milion vakte (ushqim) në javë për fëmijët rurale jashtë shkollës.

Departamenti i Shtetit i kryesuar nga Sekretari i Shtetit Mike Pompei, solli në shtëpi më shumë se 50,000 amerikanë të bllokuar jashtë shtetit si rezultat i kufizimeve të udhëtimit të koronavirusit, në një kohë që shumë shtete të botës nuk kanë mundur të bëjnë një gjë të tillë.

Presidenti Trump, urdhëroi Departamentin e Energjisë të blinte naftë për rezervën strategjike të naftës.

Zyra e Shkencës dhe Teknologjisë e Shtëpisë së Bardhë, njoftoi një konsorcium publik-privat, për të avancuar hulumtimin e koronavirusit dhe për të siguruar hyrje në teknologjinë informatike për studiuesit.

SHBA largohet Organizata Botërore e Shëndetësisë

Vazhdimisht, administrata Trump, mori masa të rëndësishme për të siguruar kufirin dhe për të mbajtur SHBA-në e sigurtë.Ai lëshoi shpejt një njoftim udhëtimi për Kinën dhe rriti kontrollimin e aeroportit, para se të kishte ndonjë rast të koronavirusit në ShBA.

Kështu Trump, siguroi kufirin dhe lëshoi kufizime kritike të udhëtimit, të cilat ngadalësuan përhapjen, ku njoftoi se SHBA po vendos një pauzë 60 ditore për imigracionin në mënyrë që punëtorët amerikanë të mbrohen.

Kështu 2 miliard dollarë janë investuar në qendrat shëndetësore të komunitetit si dhe Presidenti Trump dorëzoi 1 miliard dollarë në Kolegjet dhe Universitetet e komunitetit afrikano amerikanë, institucionet hispanike, që shërbejnë dhe pakica të tjera që shërbejnë në institucionet e ndikuara nga koronavirusi.

Një fakt pozitiv historik ëshë, se Presidenti Trump njoftoi se SHBA do të tërhiqej nga Organizata Botërore e Shëndetësisë, duke i kritikuar ata si përgjegjës për keqmenaxhimin e koronavirusit dhe Presidenti me Task Forcën e Koronavirusit në Shtëpinë, lëshuan udhëzime përkatëse për të mbrojtur amerkanët nga sëmundja pandemike.

Odiseja dhe paradoksi me dosjet e komunizmit

October 19, 2020 by dgreca

Përgatiti: Eneida Jaçaj-New York/

Pas rrëzimit të sistemit më të egër komunist në Europën Lindore, ku vendi u udhëhoq nga një dorë e hekurt gjakatare prej 45 vitesh, pritej që të hapeshin dosjet e bashkëpunëtorëve të ish-Sigurimit të Shtetit. Por, kjo nuk ndodhi asnjëherë! Ishte detyrë e Partisë Demokratike Shqiptare, të nxiste procesin e shumëpritur për hapjen e dosjeve të spiunëve të komunizmit, ish-funksionarëve që kanë mbajtur deryra drejuese në kohën e Partisë së Punës, për të dënuar sistemin diktatorial totalitar dhe, akoma më e rëndësishme, pastrimin e administratës publike, partive politike dhe instancave më të larta shtetërore, nga bashkëpunëtorët e ish-Sigurimit të Shtetit, sistem i cili përndoqi e internoi qindra familje shqiptare, burgosi e pushkatoi pa gjyq mijëra persona me urdhër nga lart, vetëm sepse mendonin ndryshe. Ndryshe nga Gjermania, që zhvilloi një sërë procesesh gjyqësore në Nuremberg, ku u dënuan udhëheqës politikë, ushtarakë, gjyqtarë etj, që morën pjesë në krime gjatë pushtetit nazist, në Shqipëri ende nuk ka asnjë të dënuar apo të përjashtuar nga administrata, që kanë marrë pjesë në rrjetin e spiunazhit dhe krimeve të shumta gjatë sistemit diktatorial të Enver Hoxhës, apo kanë mbajtur detyra të larta gjatë asaj periudhe.

Kryeministri Edi Rama, në vitin 2016, u mburr se do të ishte e para qeveri dhe legjislaturë në historinë e Shqipërisë, që do të hapte dosjet e komunizmit. Në 2016 u ngrit Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit 1944-1991, që ka si objekt mbledhjen, administrimin, përpunimin, përdorimin e dokumenteve të ish-Sigurimit të Shtetit dhe informimin në lidhje me to. Por ky institucion nuk bën lustracionin, pastërtinë e figurës së funksionarëve të lartë të administratës publike. Pra, Autoriteti nuk hap dosjet e atyre që kanë bërë krime apo i kanë shërbyer shtetit komunsit duke mbajtur detyra të larta publike, ku një pjesë e tyre mbajnë ende detyra drejtuese edhe sot. Ky është paradoksi dhe mashtrimi më i madh që bëhet me dosjet e komunizmit!

Ende Shqipëria nuk është ndarë nga e kaluara komuniste, pasi partitë politke në këto 30 vite demokraci, kanë penguar procesin për dënimin e krimeve të sistemit më të egër totalitar dhe pastrimin e administratës dhe gjithë aparatit shtetëror, nga spiunët dhe ish-funksionarët e shtetit komunist. Autoriteti pranon kërkesa nga ata individë që janë kuriozë për të mësuar se kush i spiunonte (komshiu), por nuk pranon hapjen e dosjeve të zyrtarëve të lartë të shtetit komunist dhe bashkëpunëtorëve të ish-Sigurimit. Autoriteti merret me gjëra shumë të vogla, të papërfillshme, vetëm për t’u hedhur hi syve shqiptarëve, se po hapin dosjet!! Madje, një nga ish-anëtarët e Autoritetit, Daut Gumeni, dha doreheqjen, sepse, sipas tij: “Autoriteti nuk ka bërë asnjë verifikim të atyre që dëmtuan vendin dhe vazhdojnë të mbajnë funksione…Na kanë vënë për të mos zbuluar gjë”. Ka patur dy nisma për miratimin e ligjit për lustracionin, por kanë mbetur pezull. Lustracioni apo pastërtia e figurës, ka si qëllim konkretisht përjashtimin nga emërimi, zgjedhja në organe drejtuese dhe punësimi në funksione publike, shtetërore dhe politike të ish-funksionarëve dhe nëpunësve që kanë mbajtur detyra drejtuese nga periudha 28.11.1944 e deri me 8.12.1990.

Bllokimi i komisioneve “Mezini dhe Bezhani”

Kush ka interes të pengojë moshapjen e dosjeve të ish-zyrtarëve dhe spiunëve të ish-Sigurimit, duke marrë pjesë në krime të rënda ndaj individëve dhe internimit të familjeve shqiptare? Sigurisht, ata që kanë qenë pjesë e aparatit të dhunës shtetërore, të cilët kanë marrë peng shtetin edhe sot. Spiunët fshihen si te PD dhe PS, mbajnë detyra të larta drejtuese shtetëtore dhe politike, dhe sigurisht nuk do u interesonte hapja e dosjeve. Madje, në këto parti janë të anëtarësuar edhe pinjollët e nomenklaturës komuniste, duke mbajtur peng të ardhmen e vendit. Odiseja me dosjet e komunizmit është një proces i gjatë, gjithashtu në të shumtën e rasteve është përdorur si “gjuetia e shtrigave” mes kundershtarëve politikë. Në 2004 u ngritën dy komisione “Mezini” dhe “Bezhani”. Komisioni “Mezini” pengoi kandidimin e disa figurave të opozitës së asaj kohe, por që më vonë fituan pafajësinë. Komisioni “Bezhani” tentoi pastrimin e politikës duke bërë lustracion, por që më pas ky komision u bllokua nga politika. Madje, dyshohet se spiunët më famëkeq të Sigurimit, detyruan këto komisione që t’i pajisnin me certifikatë të pastërtisë së figurës. Edhe nëse Autoriteti do t’i hetonte, ata do të dilnin të pacënueshëm. Pra, dosjet e ish-zyrtarëve dhe të spiunëve të regjimit komunist nuk do të hapen asnjëherë, ndërsa Autoriteti po bën një punë farse. Edhe për disa vite, Shqipëria do të mbetet peng i së kaluarës komuniste, me një demokraci të brishtë dhe të pakonsoliduar!

DËNIMI I DMITRIEVIT DHE CAQET E POLITIKËS SONË

October 19, 2020 by dgreca

Nga Giovanni Belardelli-Përktheu Eugjen Merlika /

Ka, kaluar pothuajse i pa vënë re në Vëndin tonë dënimi i fundit i rëndë me trembëdhjetë vite burg, i pësuar 29 shtatorin e shkuar nga Juri Dmitriev, historian rus dhe veprimtar i shoqatës Kujtesë. Vendimi ka shkaktuar protesta në Shtetet e Bashkuara dhe në Bashkimin Evropian, të bindur që mbas padisë së rreme të pedofilisë kundrejt të dënuarit fshihet vullneti për të goditur punën e tij në mbrojtje të kujtesës së viktimave të stalinizmit. Në vitin 1997 Dmitriev qe një prej atyre që zbuluan në Sandarmoh, në pyjet e Karelisë në kufi me Finlandën, më shumë se dyqind varreza të përbashkëta, në të cilat ishin hedhur trupat e mijëra njerëzve, të sapo pushkatuar me një plumb mbas koke. Vinin nga ishujt Solovki, i pari kamp për të burgosur politikë, i themeluar më 1923 në kohën e Leninit; më 1937 u vendos të mbyllej kampi dhe të asgjësoheshin të gjithë të burgosurit.

Në çastin kur ndodhi zbulimi i varrezave të përbashkëta autoritetet ruse dukej se mbështesnin këtë lloj kërkimi dhe bashkëndanin frymën që e përkrahte: në tetorin 1997, përvjetori i gjashtëdhjetë i vrasjes së tyre, viktimave të Sardamohut i u kushtua një ceremoni e më pas një përmendore, e paracaktuar të mbetej e para dhe e fundit e këtij lloji. Me ardhjen në fuqi të Vladimir Putinit gjëndja do të ndryshonte. Gjithënjë e më shumë e shkuara sovjetike (përfshirë edhe stalinizmi) gjykohej në mënyrë thelbësisht pozitive, mbasi përfaqësonte periudhën në të cilën Rusia ishte pohuar si një fuqi e madhe botërore. Kjo vazhdimësi e mëtuar për Rusinë e sotme dhe përvojën sovietike është aq më e fuqishme sa më shumë takon miratimin e sektorëve të gjërë të opinionit publik, prej kohësh i interesuar nga dukuria e – siç është quajtur – mallit sovjet. Beteja në mbrojtje të kujtesës së viktimave të komunizmit është bërë e vështirë (shoqata Kujtesa është quajtur “një agjente e huaj”) dhe sulmohet drejt për së drejti nga një histori zyrtare që priret të errësojë të vërtetën shtypëse e kriminale të regjimit komunist; madje është bërë e rrezikëshme dëshira për të dokumentuar vrasjet masive të ndodhura në epokën staliniane.

Në këtë kuadër rrjeshtohet e shpjegohet edhe ndodhia Dmitriev. I arrestuar në dhjetor 2016, në fillim u lirua më 2018, por në vitin e ardhshëm një tjetër proçes e dënonte me tre vjet e gjysmë burgim. Kjo duhej të thonte se, duke mbajtur para sysh periudhën e kaluar në burg, ai duhej të dilte prej tij në nëntorin e ardhshëm. Dënimi i ri i dhënë në fund të shtatorit – një “rrufe në qiell të kthjelltë” e ka përcaktuar Le Monde – i ndalon kthimin në liri të një historiani veçanërisht të zotuar në mbrojtjen e kujtesës së viktimave të Gulagut.

Mungesa n’Itali e kundërveprimeve zyrtare për çështjen Dmitriev shënon një cak të përhapur të klasës sonë politike si – edhe se mund të duket e pabesueshme tridhjetë vite mbas fundit të BRSS – përsa i përket gjykimit historik të dhënë komunizmit sovjetik, ashtu edhe qëndrimit për t’u mbajtur kundrejt Rusisë së Putinit. Sa i përket vështrimit të parë caku ka të bëjë më shumë me të majtën. Kujtoj, për shembull, se kur një vit më parë Parlamenti evropian miratoi një rezolutë dënimi si të fashizmit e të nazizmit po ashtu edhe të regjimeve komuniste, ANPI (Shoqata kombëtare e partizanëve italianë) protestoi ashpër duke kujtuar se si sovjetikët kishin qënë ”çlirimtarët” e Evropës (pohim i vërtetë, madje i afërmendshëm, por që harronte në të njëjtën kohë se brënda BRSS e kundrejt regjimeve të Lindjes, Pushteti sovjetik kishte ushtruar rolin e shtypësit e shpesh të xhelatit). Në anën tjetër, n’atë të qëndrimit të marrë kundrejt “demokraturës” putiniane, dallohen – në një aleancë të nëndheshme verdh-jeshile – si Pesëyjet ashtu edhe Lega. Pak ditë më parë, në fakt, një dokument i Parlamentit evropian që kërkonte një hulumtim ndërkombëtar mbi helmimin e Aleksej Navalnit, mori votën e kundërt të Legës, ndërsa përfaqësuesit e L5Y kanë abstenuar së bashku me ata të Fdi (Vëllezërit e Italisë). Nuk është për t’u habitur pra që, për një arsye apo për një tjetër, fati i njërit si Juri Dmitriev që lufton për të shpëtuar gjurmët e viktimave të komunizmit i intereson pak ose aspak politikës italiane, që megjithatë nuk le rast t’i kalojë për të na ftuar (ndoshta në mënyrë pak hipokrite) në detyrën e kujtesës.

Vetëm Referendumi na shpëton nga “Srspska zajednica”, ndryshe, “dobro jutro, Republika srpska”!

October 17, 2020 by dgreca

Shkruan:Prof.Dr.Mehdi HYSENI/

Vetëm Referendumi na shpëton nga “Srspska zajednica”, ndryshe, “dobro jutro, Republika srpska”!

*** Nëse kjo “zezonë” na gjen, atëherë, të gjithë do të jemi të turpëruar dhe të humbur në Kosovë, sepse hap pas hapi do të rrëshqasim drejt ish-sovranitetit kolonial shekullor të Serbisë së Madhe (1912-1999).

Për këtë rrezik të ricopëtimit dhe të rikolonizimit të territorit të Kosovës (jo më pak se 20 vjet-1999) kemi paralajmëruar me dhjetra e qindra herë. Mirëpo, drejtuesit e shtetit të Kosovës, Hashim Thaçi dhe Isa Mustafa, që në vitin 2015 patën nënshkruar Marrëveshjen për formimin e “Srpska zajednicës” në Veriun e Kosovës.

Këtë rrezik e pati paralajmëruarr edhe Vetëvendosja qysh para pesë vitesh, duke vën në dukje faktin se “ ‘Zajednica paraqet rrezik për Republikën e Kosovës, atëherë Presidenti Thaçi, duhet të bëjë së paku tre gjëra: të distancohet dhe të marrë përgjegjësi për marrëveshjen e prillit 2013, që është themeli i ‘Zajednicës’ që e nënshkroi si Kryeministër; të marrë përgjegjësi për ‘Zajednicën’ e gushtit 2015 të nënshkruar nga Kryeministër Isa Mustafa i shoqëruar nga vet Hashim Thaçi si Zëvendëskryeministër dhe Ministër i Punëve të Jashtme, i cili garantonte se ajo ishte në përputhje me Kushtetutën. Mirëpo, ndërkohë doli se ajo e shkelë atë, së paku 23 nene të saj. Prandaj, Hashim Thaçi, duhet të japë përgjegjësi për nënshkrimin e saj…” (https://insajderi.com/vetevendosje-thaci-eshte-baba-i-zajednices-e-jo-kundershtar-i-saj/).

Të merret pëlqimi i SOVRANIT !

-Jo të anashkalohet dhe të shpërfillet sikurse këtu e 12 vjet më parë nga ana e institucioneve shtetërore të Kosovës (2008-2020), por urgjentisht shtrohet nevoja, që të braktiset një praktikë e tillë antiligjore dhe antikushtetuese, dhe, në vend të saj, për çdo çështje relevante dhe me interes të përgjithshëm të popullit dhe të shtetit të Kosovës, SË PARI, të pyetet POPULLI-SOVRANI, jo Hashimi e as Isa, të marrin vendime arbitrare në kundërshtim me të drejtat legjitime dhe legale të SOVRANIT.

Prandaj, nëse duam ta shpëtojmë veriun e Kosovës nga rikolonizimi dhe nga ricopëtimi nga ana e Serbisë dhe e partnerëve të saj, atëherë urgjentisht duhet të mblidhet Kuvendi i Kosovës, dhe, në përputhje me Nenin 65 (kompetencat e Kuvendit), Pika (3), të shpallë REFERENDUMIN , ku SOVRANI me votën e tij të ligjshme dhe demokratike, do ta thotë fjalën e fundit për statusin e Veriut të Kosovës, për Gjykatën Speciale të Hagës dhe për Dialogun e Brukselit.

Lajçaku mund t’i diktojë vetëm Bratisllavës, Jo Prishtinës, sepse kësaj radhe do të vendosë populli me Referendum, jo Hashimi, as Isa, as Hoti e as vasalët e tyre !

-Emisari i BE-së për Dialogun e Brukselit, Miroslav Lajçak, mund ta sugjerojë Bratisllavën, që ta ndryshojë Kushtetutën e Sllovakisë për njohjen e Republikës së Kosovës, si dhe Beogradin për ndryshimin e Kushtetutës në fuqi sipas së cilës “Kosova është krahinë e Serbisë”, por, JO, assesi t’ia imponojë Hashim Thaçit (si president), Qeverisë ose Kuvendit të Kosovës, që ta ndryshojnë Kushtetutën për formimin e “Srpska zajednicës” në Veriun e Kosovës.

-Jo vetëm Miroslav Lajçak, por të gjitha ata që janë të involvuar në Dialogun e Brukselit kinse për t’i normalizuar marrëdhëniet mes Beogradit dhe Prishtinës, duhet të mbajnë parasysh faktin se një gjë e këtillë, është e pamundur të arrihet, nëse si bazë merret Rezoluta 1244 e AP-së së OKB-së (10 qershor 1999), sepse kjo nuk njeh pavarësinë e Kosovës. Ndaj, e logjikshme është, që kjo nuk mund të merret si bazë juridike e as politike për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Serbisë dhe Kosovës.

Vërtet Kushtetuta e Kosovës “nuk është bibël” siç ka deklaruar M. Lajçaku, porse nuk mund të ndryshohet sa herë “i teket” Beogradit, mbase as historikisht, as de fakto e as de jure Kosova nuk është KOLONI e Serbisë (1912-1999), por e pavarur dhe sovrane, e njohur nga më se 100 shtete të Kombeve të Bashkuara .

M.Lajçaku mund ta ndryshojë Kushtetutën e Sllovakisë, por jo të Kosovës !

Së pari, për të vazhduar dialogun në Bruksel, Lajçaku, duhet të kërkojë nga presidenti Aleksandar Vuçiq dhe nga Kuvendi i Serbisë, që ta ndryshojnë Kushtetutën e Serbisë, sepse Kosova nuk është krahinë e saj, ashtu siç figuron në faqet e saj (Kushtetuta e RS-së, 2006).

Ky duhet të jetë KUSHTI NUMËR 1 i Miroslav Lajçakut për ta filluar vazhdimin e Dialogut të Brukselit (2011-2020).

Pasi Beogradi ta ketë plotësuar këtë kusht, atëherë Lajçaku mund t’u kërkojë ndihmë nga Hashimi, nga Isa dhe nga Hoti. Ndryshe, pavarësisht se çka ka deklaruar se “Kosova duhet ta ndryshojë Kushtetutën për Asociacionin, ajo nuk është Bibël”, kjo, de fakto e as de jure nuk len asgjë për Kuvendin e Kosovës (si organi më i lartë legjislativ i vendit), cili, që tani duhet të mblidhet urgjentisht për të shpallur REERNEDUM këto 3 çështje me prioritet të jashtëzakonshëm:1) Të vazhdojë apo të pezullohet Gjykata Speciale në Hagë për “krimet e luftës” së UÇK-së; (2) Të vazhdojë apo të pezullohet Dialogu i Brukselit (2011-2020) dhe (3) Të formohet apo jo “Srpska zajednica” në veriun e Kosovës.

Pavarësisht se për të tria këto çështje Presidenti aktual i Kosovës, Hashim Thaçi (dikur në rolin e kryeministrit të Qeverisë së Kosovës) dhe Isa Mustafa (ish-kryeministër i Kosovës) së bashku me Qeverinë dhe me Parlamentin e Kosovës, i kanë nënshkruar dhe “aminuar” këto 3 çështje tejet delikate, që thell prekin substance e sovranitetit territorial dhe shtetëror të Republikës së Kosovës, kanë bërë shkelje ligjore dhe kushtetuese, sepse për të arritur një objektiv të tillë, kanë detyruar deputetët e Kuvendit, që t’i votojnë këto 3 “tema”, të cilat Serbia i ka ngritur për debat në kuadrin e Dialogut të Brukselit, me qëllim të revidimit të statusit politik, juridik dhe kushtetus të Kosovës. Gabimi më i madh dhe i pafalshëm i tyre është se, për këto 3 çështje kanë ndryshuar Kushtetutën, duke manipuluar edhe Gjykatën Kushtetuese të Repubikës së Kosovës, pa e pyetur fare SOVRANIN.

Sa më sipër, që të përfundojnë të gjitha “maskaradat” (rrenat, mashtrimet, premtimet, manipulimet, keqinterpretimet nga shtetarët e papërgjegjshëm të Ksoovës) e deritashme të vënies në pikëpyetje të shthurjes së shtetit të pavarur dhe sovran të Kosovës, duke luajtur “pingpong politik” me Aleksandar Vuçiqin (president), dhe me Ivica Daçiqin (nënkryeministër dhe ministër i Jashtëm) të Serbisë, ka ardhur momenti i fundit për ta shpëtuar Kosovën e pavarur nga Serbia kolonialiste dhe neokolonialiste, duke e konsultuar dhe , duke marrë pëlqimin e SOVRANIT-VOTËN E POPULLIT NË REFERENDUM : (1) Duam apo nuk duam Dialog me Serbinë në Bruksel?;

(2) Duam apo nuk duam Gjykatë Speciale për dënimin e “krimeve të luftës” së UÇK-së?;

(3) Të formohet apo të mos formohet “Srpska Zajednica” në Veriun e Kosovës.E logjikshme, e ligjshme, e drejtë dhe plotësisht demokratike, do të ishte, që, për këto 3 çështje të deklarohej populli me votën e tij në REFERENDUM, e jo kursesi të anashkalohet dhe të diskriminohet sikurse deri tash nga ana e “pingpongistëve” të Presidencës, të Qeverisë dhe të Kuvendit të Kosovës.

What can be done to rein in Turkey and bring peace to the South Caucasus?

October 16, 2020 by dgreca

By David L. Phillips-The spiral of deadly violence in the South Caucasus is intensifying. While conflict between Azerbaijan and Armenians has simmered for at least the past thirty years, recent violence escalated when Azerbaijani forces attacked Nagorno-Karabakh, an ethnic Armenian enclave in the southwest of Azerbaijan, on September 27. The current war is more deadly and intractable because of Turkey’s extensive involvement.

Turkey’s President Recep Tayyip Erdogan is both directly stoking violence and undermining diplomacy aimed at achieving a ceasefire. Turkey has fueled conflict since 1993 when it imposed a blockade of Armenia. Erdogan scuttled the 2009 protocols to open the border and establish diplomatic relations with Armenia, which were negotiated by Turkish diplomats.

Erdogan has encouraged Azerbaijan’s recent aggression. In the Turkish leader’s own words, “Turkey stands with and will continue to stand with friendly and brotherly Azerbaijan with all our means” in its “great operation…to liberate the occupied Karabakh.” Confronted with joint Turkish-Azerbaijani efforts, he says, “[Armenia] has encountered an unexpected end.”

These words are accompanied by substantive support. At the conclusion of joint military exercises between Turkey and Azerbaijan last month, Turkey provided Azerbaijan with sophisticated weapons that are being used in the current fighting. According to a reportby Reuters, Turkish arms sales to Azerbaijan surged from under $1 million in July to $33 million in August and $77 million in September.
Today Turkish troops are also engaged on the battlefield. Credible sources indicate that around 150 Turkish Special Forces are on the front lines commanding Azeri battalions. Private contractors hired by Turkey have also been deployed.

Two Turkish F-16s have been photographed at Azerbaijan’s air force base in Ganja, and an Armenian Sukhoi-24 was shot down by a Turkish F-16 in Armenian air space.

Turkish drones, including the Bayraktar TB2, provide close support to Azeri troops and jihadists fighting on Azerbaijan’s behalf.
Erdogan is driven by ambitions to restore Turkey’s influence in former Ottoman territories. Turkish troops are deployed in Syria, Iraq, Libya, and Somalia. Its naval warships are challenging Greece, Cyprus, and Israel in the Eastern Mediterranean.

Turkish involvement in foreign wars is a distraction from growing domestic unrest and provides an opportunity to stifle dissent arising from Erdogan’s mismanagement of Turkey’s economy. In 2002, the exchange rate was two Turkish lira to one US dollar. Today the lira is trading at 7.9 to the dollar. Unsurprisingly, Erdogan’s Justice and Development Party has lost traction; in 2019, it was repudiated in local elections in Istanbul, Ankara, Izmir, and elsewhere.

Desperate to shore up domestic support, Erdogan has made a game-changing move: deploying jihadists to the Caucasus. According to the Syrian Observatory for Human Rights, at least 1,600 mercenaries have been deployed from Syria and Libya to Nagorno-Karabakh. They are affiliated with ISIS, Al-Nusra, Ahrar al-Sham, and factions of the Syrian National Army – Sultan Murad, Suleyman Shah, and Hamza factions, which are notorious for committing atrocities and crimes against humanity including sexual violence.

After killing eighteen Armenian soldiers, jihadists wearing Azeri uniforms desecrated the bodies of their victims. They were recorded in Arabic calling them “Pigs and Jews.”Atrocities are not limited to combatants: there is credible evidence that on October 10, Turkish-backed special forces entered the Armenian town of Hadrut and executed at least four civilians in their homes. Meanwhile, Azerbaijan continues its campaign of indiscriminate bombardment against civilian targets, including the use of internationally-condemned cluster bombs. These brutalities, underscored by Erdogan’s promise to “fulfill the mission of our grandfathers in the Caucasus,” and his reference to Armenians as “leftovers of the sword,” demonstrate that we are on the verge of another Armenian Genocide.

Turkey’s behavior should not come as a shock to observers of the region. Ankara’s support for jihadists dates back to at least 2013, when the Turkish National Intelligence Agency established the jihadi highway from Urfa (in Turkey’s southeast) to Raqqa—then under the control of ISIS. More than 40,000 foreign fighters from about 100 countries transited through Turkey to Syria. Turkey provided weapons, money, and logistical support, as well as medical services to wounded fighters.

Turkey made little attempt to hide this support for jihadists. At Harvard University in October 2014, Vice President Joe Biden indicated: “President Erdogan told me…we let too many people through.’ Now, they’re trying to seal their border.”

Despite Erdogan’s assurances, Turkey’s support for jihadists continued unabated. Its jihadist proxies committed war crimes against the Kurds in Northeast Syria—and now they are deployed to Nagorno-Karabakh.

After the outbreak of fighting in Nagorno-Karabakh, NATO Secretary-General Jens Stoltenberg declared, “I expect Turkey to use its considerable influence to calm tensions.” To the contrary, Turkey is defiantly rejecting calls from the United States, France, and Russia for a cease-fire. Moreover, Turkey has been working behind the scenes to scuttle the recent ceasefire mediated by Moscow.

Turkey has gone rogue. It has long since given up on the EU, and now openly ignores NATO entreaties.

NATO is more than a security alliance. It is a coalition of countries with shared values. Turkey under Erdogan’s dictatorship is Islamist, anti-American, and an egregious abuser of human rights. If Turkey applied for NATO membership today, its application would be summarily dismissed.

What can be done to rein in Turkey and bring peace to the South Caucasus?

Canada this week announced it was halting some weapons sales to Turkey after allegations its equipment was used by Azerbaijani forces. The United States should do the same.

Additionally, sanctions are required under the Countering American Adversaries Through Sanctions Act (CATSA) for Turkey’s purchase of S-400 missiles from Russia.

U.S. efforts should also extend to Azerbaijan. In 1992, President George H.W. Bush signed into law Section 907 of the Freedom Support Act, which prohibits assistance to Azerbaijan “until the President determines, and so reports to the Congress, that the Government of Azerbaijan is taking demonstrable steps to cease all blockades and other offensive uses of force against Armenia and Nagorno-Karabakh.” This legal requirement must be enforced, and assistance to Baku—which swelled to $120 million in military support over the past two years—must immediately stop.

Beyond enforcing Section 907 and suspending this aid, the United States should impose economic and diplomatic sanctions on Azerbaijan to punish its aggression.

The United States should more strongly support mediation by the Minsk Group. Negotiations should include representatives of Nagorno-Karabakh. As a party to the conflict, Turkey should be excluded from any mediation role. Moreover, measures are needed to prevent Turkey from undermining other states’ mediation efforts.

However, it is unclear whether the Trump administration is prepared to take these urgently necessary steps. President Donald Trump has opaque business ties in both Turkey and Azerbaijan. He has received millions of dollars from licensing agreements in Turkey as well as fees from Azerbaijani oligarchs. He may owe money to Turkish and Azerbaijani concerns or need future financing to service the Trump Organization’s $400 million debt.

Given his financing requirements, Trump may be unwilling to put the U.S. national interest ahead of his personal financial interest. The United States needs a new direction to end the grinding war in Nagorno-Karabakh and prevent more civilians from dying.

David Phillips is Director of the Program on Peacebuilding and Human Rights at Columbia University’s Institute for the Study of Human Rights. He served as a Senior Adviser and Foreign Affairs Expert to the State Department during the Clinton, Bush and Obama administrations. Phillips is the author of Unsilencing the Past: Track Two Diplomacy and Turkish Armenian Reconciliation, as well as Diplomatic History: The Turkey-Armenia Diplomatic Protocols, and many other books and articles. This article draws on his presentation at Harvard Law School on October 12, 2020

October 16, 2020