Analiza – Page 965 – Dielli

Thëngjilli nuk bëhët ar

July 25, 2013 by dgreca

”Jemi këtu në vënd`/

Që pa lerë Diell` e Hënë”/

Këngë labe 300 vjecare/

Shkruan: Fahri Xharra/

Alkimia është aftësia e arrijtjes së tejjetesës apo pavdekshmërisë me ndihmën e eliksirëve të sajuar nga metalet jofisnike në ari apo në supstanca të ngjajshme me arin! Në historinë e shkencave ,alkimija kuptohej si formë e herëshme e një deshire të njerëzimit në hulumtimin e natyrës si dhe në filozofi dhe shkencat shpirtërore.Që dyja variantat e përmendura të alkimisë i kombinojnë elementet kimike ,metalurgjike ,fizik,ato të mjeksisë astrologjisë ,mistakes dhe spritualizmit si dhe ato të artit. Alkiminë e praktikonin të mençurit në Mesopotaminë e lashtë , Egjypt, Indi dhe Kinë.Mënyra të njejta të alkimisë janë njohur edhe në Greqinë e vjetër dhe në Romën e lashtë,si dhe në vendet islamike -arabe.Njeriu që e praktikonte alkiminë quhej alkimist.

Sa është e njohur dhe sa është e pranishme alkimia si shkencë ose si hulumtim filosofik në kërkim të “Gurit të menqurisë “në literaturën bashkohore? Alkimia e dikurshme nga e cila më vonë janë zhvilluar kimia ,farmacia dhe mjeksia, e në anën tjetër është zhvilluar filosofia si kërkim për “gurin e menqurisë” ,pastaj edhe degët e posaqme të psikologjisë moderne.

“ Studimet alkimike” (K.G. Jung) nuk janë marr vetëm me hulumtimin e arit.Në studimin e tij tridhjet vjeqar K.G . Jungu konstaton që alkimistët e vjetër ishin edhe propagues shpirtëror të cilët i kryenin proceset transmutacionit si në rrafshin e materjës fizike ashtu edhe në rrafshin e shpirtit( transmutacioneve mentale) për të hulumtuar metale me një strukturë të ngjajshme apo të njejt me arin.

Alkimia (lat . alchimia,arab. خيمياء) është degë e filozofisë së natyrës nga e cila në shek.17 dhe 18-të u zhvilluan kimia dhe prodhimi i barërave. Në kohërat e lashta alkimija quhej si aftësi mbretrore ,kurse sot pseudoshkencëtarët quhen «alkimist» Pra Alkimistët mundoheshin të gjejnë «gurin e menqurisë», e cila përshkruhej si «Vepër e madhe»(lat. Magnum opus). guri i menqurisë do të mundësonte që metalet e zakonshme të shndërrohen ne ari dhe në argjend.

Por ,ç`na hyn në punë alkimia në analizën e sotme.? Më behët merak se si alkimia nuk ka zënë vënd edhe në histori , apo shtrembëruesit e historisë nuk janë quajtur edhe ata alkimista. Mënyra më e dukshme e dëshirës me apo pa dhunë që historia të shtembërohet në mënyrë alkimike e kemi hasur në shkrimet e shumta mbi ne dhe për ne. Sa është e njohur dhe sa është e pranishme alkimia si shkencë ose si hulumtim filosofik në kërkim të “Gurit të menqurisë “në literaturën historike.? Shumë ,bile.

Serbia dhe Greqia në mënyrën më të paskrupullt janë munduar dhe mundohen edhe sot e kësaj dite që historinë e tyre ,e cila nuk ka histori , në mënyrën alkimike t`a krijojnë për vete.Nga asgjëja mundohen të sajojnë ar. Por iu është e pamundur . Ari është ar e thengjilli thëngjil. Dhe kështu në mënyrë alkimike e në rastin tonë me vjedhje të krijojnë Historinë e tyre kombëtare .

Nëse bëhët një krahasim me alkimikët kimist ,ata që nga shekulli i 18-të e panë që është e kotë të mëndohet dhe të mundohet që nga thëngjilli të krijojnë ar ,dhe me një evoluim shkencor lindën kimija e vertetë që pa njohuritë e saja sot do të ishte e pa mundur jeta moderne.; ashtu edhe edhe nga alkimia farmaceutike lindi farmacia moderne që me barërat e sotit bëhet mrekulli në shërimin e sëmundjeve njerëzore .shtazore dhe bimore.

Po ç`ndodh me alkimistet serb të historisë ? Ata ende jetojnë në aftësitë e tyre të kohërave babilonase dhe mesopotamike të shndërrimit të një të vërtete në rrenë , apo mund të themi të kundërten shndërrimin e një e më shumë rrenave në të vërtetë të tyre.

Serbët vuajnë shumë nga ajo që janë të paorigjinë,prandaj edhe me instiktin e tyre prej mashtruesi i kanë veset e tyre shumë të këqija që e qorodisin historinë dhe origjinën e tyre e me këte e njollosin atë të të tjerëve e me këtë rast t`tonën.. Është për çudi që Perendimi iu “hanë”rrenët e tyre; se ku e kanë qëllimin nuk e dij.

Në mënyrën më fëmijëjore dhe aspak shkencore por qesharake ata dalin me “zbulimet” të tyre .

“Po serbët kush janë”?! Pyetej dr. Skender Rizaj dhe përgjegja e tij ishte kjo: “Gjykuar sipas burimeve historike të njohura deri tani, mund të thuhet se serbët me prejardhje “nuk janë sllavë, siç nuk janë autokton në Ballkan, aq më pak në Kosovës. Ani pse për këtë flasin me të madhe thuajse bota, sidomos shkenca nuk i njeh”.Për origjinën e një populli, qofshin ata edhe sllavët, rol të veçantë kanë shkencat ndihmëse të historisë sidomos: Arkeologjia dhe poçaria e filigranologjia, armët dhe mënyra e varrosjes te Ilirët, paleografia çirilike, te sllavët, diplomatika (sidomos dokumentet në latinisht dhe greqisht, kronologjia, seragjistika, heraldika, gjenealogjia, bibliografia, arkivistika, toponimia, fitonomia etj., në përgjithësi te popujt etj.

“Serbët në të vërtetë kanë origjinë turke. Kanë prejardhje nga fisi turko-avar”

Por dëshira alkimike e tyre që nga tunxhi ,bakri ,thëngjilli të bëjnë ar nuk ndalet e për këte m`u desht që personalisht të “bindem “ me dy libra të botuara në Beograd: Vesna Pešić “ Prećutana Istorija Albanci – lažni Iliri 2008 “Historia e Heshtur, Shqiptarët – Ilir të rrejshëm ) si dhe Grupa autora :” Kavkaski Albanci- Lazhni Iliri ” (“ Shqiptarët e Kaukazit – Ilir të rrejshëm” 2007) .

“Qëllimi i hulumtimit të prejardhjës së Shqiptarëve, qëndron në atë që përfundimisht të hidhet poshtë një falsifikim historik, një mit ideologjik, me të cilin ishte arsyetuar dhe legjitimuar rrëmbimi i tokave të huaja , e në këtë rast tokave tona( serbe f.xh.) , toka të cilat e kanë një vlerë që nuk maten me asgjë për historinë kulturën dhe gjeostrategjinë e popullit serb ; toka nga të cilat populli serb, kurr nuk do të hjek dorë .”( Akademik Mihajlo Markoviq). Pastaj vazhdohet:

“ Ç`farë faktesh e arsyetojnë lidhëshmërinë historike në mes të Shqiptarëve dhe Ilirëve, a egziston ndonjë lidhje gjenetike në mes tyre? Asnjë “. “ Nuk gjëndet asnjë dokument historik i cili e vërteton qëndrimin e shqiptarëve në Ballkan deri në shek. e XI-të. Nuk ka indikacione arkeologjike për praninë e tyre në këto anë.Të gjitha toponimet shqiptare verehen pas shekullit të mesëm ; ndërsa sipas formave të saja strukturore gjuha shqipe nuk ka asnjë gjë të përbashkët me Ilirishten”.(Shqiptarët e Kaukazit…)

Për përshkrimin e ndërgjegjëshëm të pandërgjegjshërisë serbe ,pë alkimizmin e tyre në trillimet e tyre në historinë e saj i morra për analizë (zbërthim) tri libra të cilat të japin një ide të vërtetë se deri ku shkon imagjinata e tyre për gjetjen e vetvetës ( sllavizmit- serbizmit) në të kaluarën historike në këto toka: “Homer’s Blind Audience, An Essay on the Geographical Prerequisites for the Site of Ilios. San Antonio: Scylax, 1984 të Roberto Salinas Price-it; “O trojansko-slovenskoj Misteriji “2003 ( Misteri trojano –sllav) të Branko Vukosiqit (Ish ambasador i Jugosllavisë në Meksikë ) dhe “„Montenegro– Cradle of Homer” (Mali i Zi ,djepi i Homerit)«Troyan language is Slavic) ‘Gjuha trojane është Sllave) të Novak Andesilić -it.

Branko Vukosiq ,Mbi misterin Trojano-sllav, 2003 . Autori i lartëpërmnedur e mbronë qëndrimin se Troja dhe dhe tokat e Trojës janë në Ballkan ,por se Troja është në lidhje me civilizimin sllav ,duke e potencuar mendimin e meksikanit Robert Salinas Prajs, i cili gjithashtu thot se Troja është në Luginën e Neretvës ,vendi i quajtur Gabela ,por duke shkuar edhe më largë : Iliada dhe Odiseja u përkthyen nga sllavishtja në greqishten e vjetër(?). Lokaliteti i Trojës përmendet edhe në vitin 1872 ,kur historiani serb Milosh S.Milojeviq në faqën 173 të librit të tij “Fragmente nga jeta e serbeve”(1872) “thot se trojanët ishin serb”. E bukur kjo, ? Po, por vetëm si alkimi historike.

Por ,kur nuk duam të bindemi që i ka kaluar koha e alkimisë si asaj kimike ,farmaceutike por edhe asaj historike , atëherë “fabrikat “ alkimike prodhojnë alkimist të rinj të historisë të cilët mundohen që me metoda kundër ligjeve të natyrës të bëjnë mrekullira.

Tash së fundi doli në shqip libri i Oliver Jens Schmittit ‘”Kosova, histori e shkurtër e një treve qendrore ballkanike” E unë duke e ditur që alkimisti i përmendur e di gjuhën shqipe , e kisha këshilluar që të lexon Hanko Hallën e Ali Asllanit e cila që moti e kishte kuptuar me alkimi nuk vazhdohet jeta: “Fët e fët e nxorra nji gjerdan prej ari por edhe e morra nji thëngjill nga zjarri , Thash: trazohu ,nuk trazohen kurr , njëra për në gush` e tjetra për në furrë.”

Thëngjilli nuk bëhet ar !Nuk i ka mbet Kosovës që të na krijoni paqavure nga ajo.

Unë nuk do të hyj në detale të zbërthimit të «veprës «alkimike «të fundit mbi Kosovën ,por kësaj rradhe do të jap një fragment të një analize të thukët nga ata të vërtetës historike: ” Kishat ortodokse, përpjekje për ri-interpretim .Duke komentuar përpjekjet e disa studiuesve shqiptarë të cilët thonë se kishat ortodokse janë ndërtuar nga shqiptarët katolikë gjatë shekullit të 14-të, Schmitt pa menduar dy herë i bjen mohit duke thënë se “ky ri-interpretim…nuk ka bazë shkencore” (f.283). Një gjykim kaq i cektë nuk i jep përgjigje faktit që në disa prej manastireve kryesore ortodokse në vendin tonë, enterieri shquhet për një ikonografi të begatë e cila ka përjetësuar elemente të botës shqiptare, të cilat më tepër duhen parë si një reflektim i përbërjes etnike të ortodoksëve që vizitonin këta tempuj.( Schmitt, një rrëfim për një post-modernist – Salih Mehmeti )

Kot e keni, thëngjilli nuk trazohet me ar!

Understanding President Obama’s Vision on Economic Policy

July 25, 2013 by dgreca

By: Ermira Babamusta, Ph.D./

On a special video message I received yesterday via email, President Obama recorded a personal message for his supporters prior to giving his Knox College speech on economy and education. He emphasized the idea of how working together is key to building a strong foundation for America. The President advocated for change coming from the bottom-up and not top-down.

A better-bargain for the middle class was the emphasis of President’s Obama’s speech he gave at Knox College, Illinois on July 24, 2013. The President laid out six priorities to rebuild the cornerstone of middle-class security.

Job Security with good wages: since the President took office, 7.2 million jobs have been added in the private sector in the past 40 months. He is pushing for job perspectives in renewable energy, infrastructure and manufacturing. He has also advocated for energy efficiency on federal buildings.

A good education: the President is focusing on making college more affordable and cutting interest rates on student loans. On bipartisan efforts, senators from both parties have come up with a plan to reduce interest rates of student loans. Because of this agreement 11 million borrowers will save money before the start of the new school year. The deal proposes the following cuts: undergrads from 6.8% to 3.85%, graduate students from 6.8% to 5.4%, plus loans from 7.9% to 6.4%.

A home to call your own: reducing rates for home mortgage owners. The president is working with both parties to build a housing finance system to strengthen home ownership.

A secure retirement: reforming the tax code to secure retirement for families.

Affordable healthcare for when you get sick: expanding access and lowering costs for families. The President is on his way on implementing the Affordable Care Act. This means security and coverage for middle class families and small business owners. As of January 1, new benefits and even better coverage will be available for those 85% who are already covered (free checkups, mammograms, etc). And for those who are uninsured, starting October 1, they will have opportunities to buy insurance packages right for them, regardless of preexisting conditions.

More opportunity and less inequality: Income inequality has been higher since the great depression. The last increase on minimum wage was in 2007 under President Bush. Raising the minimum wage will help strengthen the economy overall.

During the official policy briefing organized by Organizing for Action held yesterday, Wednesday, July 24, 2031, OFA emphasized the priorities the President laid out in his speech. The middle class – out approach not the top-down is where the President is focusing his energies for the remainder of his presidency. He called upon private sector and businesses to invest in the future and set an example by providing decent wages and good benefits to his employees.

Prona e shqiptareve mes Berishes dhe Rames

July 23, 2013 by dgreca

Shkruan Loro STAJKA/ SHBA/

Në vijim të diskutimit për problemin e pronës që e trajtuan të gjithë kryetarët e partive gjatë periudhes së fushatës elektorale para zgjedhjeve të 23 Qershorit, tani mebtet detyrë kruesisht e z. Edi Rama. Por dëshiroj të shtoj se z. Sali Berisha duhet të pranojë gabimet e tij dhe të ndihmojë për korigjimin e tyre ndërsa Edi Rama të kryej detyrat për të bërë realitet funksionimin e shtetit ligjor dhe zbatimit besnik të detyrimeve kushtetuese. Prona do të ishte zgjidhur shumë mirë, që në vitin 1991-92 nga z. Sali Berisha dhe z. Fatos Nano, nese ata do të kishin ndershmërinë, patriotizmin, integritetin moral dhe formimin e duhur për të zbatuar parimet bazë të demokracisë. Sot pas 23 vjetësh kuptohet qartë ata i dhanë Partisë Demokratike dhe Partisë Socialiste karakterin e klanit dhe të grupimit që për 23 vjet luftoi dhe zbatoi me fanatizëm parimet e Katovicës dhe këshillat e Ramiz Alisë. Presidenti i Republikës z. Bujar Nishani që është njëkohësisht kryetar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë dhe garantuesi për zbatimin e Kushtetutës, nuk duhet të ndihet i qetë në karriken e presidentit përderisa kushtetuta shkelet dhe prona e trashëguar që përbën themelin e lirive dhe të drejtave të njeriut vazhdon të dhunohet për të mbushur xhepat e politikanëve. Eshtë shumë e qartë se derisa nuk ka pefunduar kthimi fizik, procedurat e kompensimit dhe legalizimit janë vjedhje e pronës. Jam i mendimit se jo vetëm gazeta Telegraf, që po e kryen shumë mirë detyrën e një shtypi të lirë dhe të pavaruar, por të gjitha gazetat e tjera dhe stacionet televizive duhet të mos heshtin derisa prona të kthehet tek i zoti dhe të zhduken pasojat e Ramiz Alisë. Nëse kjo është berishizmi i të djathtës që reflektoi edhe në të majtën, kjo është politika antishqiptare të cilës duhet ti japi fund Kryeministri i ri z. Edi Rama, përndryshe edhe ai do jetë vazhdimësi e politikës antikombëtare. Do të ishte me interes për demokracinë një përgjigje në media e zotit Berisha për çka ka gabuar dhe e zotit Edi Rama se si e mendon shkëputjen nga gabimet e gjetura.

Shqiptarët në Mal të Zi dhe skenarët e vjetër të Kral Nikollës

July 22, 2013 by dgreca

(Reagim i SHSHA-së në Çikago)/

Shkruan: Skënder Karaçica/

Në tëejtër gjitha vendet e Ballkanit ku shqiptarët jetojnë të ndarë padrejtësisht po përjetojnë skenarët e vjetër të kohës antishqiptare të regjimeve pansllaviste,thuhet në fillim të reagimit të SHSHA-së në Çikago.Në të gjitha qarqet politike dhe diplomatike të BE-së në bashkërenditje më SHBA-në i kanë dhënë transformimit dhe të kohezionit të vlerave universale të demokracisë dhe të lirisë së popujve të këtij rajoni të trazuar me luftërat shekullore për liri dhe të ndarjes së vijave të mëvetësisë kombëtare.Në këtë rrugëtim të shpalimit të vlerave europiane,në Mal të Zi shqiptarët ende po përballën me politikën ditore të regjimit me skenarët e vjetër të Kral Nikollës,që dihet historikisht përmasat e përbuzjes dhe të shtypjes kombëtare të vrasjeve kolektive deri te debimi me dhunë nga toka etnike.
Pushteti aktual në Mal të Zi ndaj shqiptarëve po lejon para syve të Europës ,,standardet,,e dyfishta dhe pse jo me auforinë me sytë e urrejtjes që dalngadalë po e zbraz truallin shqiptar përmes udhës së mërgimit si dhe të mekanizmave tjerë të ligjor,që kanë shkuar aq larg sa në tokën shqiptare tashmë ia kanë vënë syrin për të ndërtuar kishat artodokse si shënja të kultit dhe përthekimi i tërë çështjes shqiptare nën hijen malaziase,kështu thekson ky asociacion kombëtar nga Amerika për opinionin e gjerë dhe të institucioneve relevante ndërkombëtare të BE-së,të SHBA-së dhe të OKB-së.
Kujt i duhen tashti dhe para syve të Europës,shpalimi i skenarëve të vejtër të kohës së Kral Nikollës dhe shpërblimi i Shoqatës Vullnetare të vrasjeve të shqiptarëve (1912-1918)që është organizuar para subjekteve politike dhe të shetit malazias,qkëta në mes dledhjet e përbashë hapi plagët e vjetra dhe lëkundi eshrat ndër varre të qindra shqiptarëve të vrarë në Mal të Zi,pyet me indijatë ky asociacion politiko-kombëtar në Çikago.Krejt diçka tjetër trumbetohet gjatë ditës për spektrin e gjerë të proceseve të demokracisë dhe të barazisë së qytetarëve në këtë vend të vogël dhe problematik gjatë shekullit të kaluar,e krejt diçka tjetër po veprohet në praktikë me ,,standardet,,e dyfishta kur kihet parasysh çështja e popullit shqiptar në truallin e vet.Nuk është e rastësisheme vizita pas dhjetë vjetësh në Beograd e kryeministrit Gjukanoviq dhe aktivizimi i programeve të përbashkëta politike në Ballkan.Kësaj rruge kohë më parë u nis edhe qeveria e Nikolla Gruevskit që mbajti mbledhje të përbashkëta në mes të dyja qeverive serbo-maqedonase për të krijuar frymën politike të Jugosllavisë së Tretë(!).Tërë këto lëvizje të përbashkimit rretqiph boshtit pansllavsit kanë për qëllim të dalin përball realitetit të ri politik dhe demokratik të krijimit të shtetit të ri të Kosovës dhe për ballansimin me çdo kusht të çështjes shqiptare.
SHSHA-ja në Çikago,përmes këtij reagimi,u bënë thirrje të gjithë shqiptarëve të shpërngulur nëpër botë dhe SHBA që të kthejnë në tokën e tyre etnike në Mal të Zi dhe të kërkojnë që përmes ,,shtetit ligjor,,dhe të përkrahjes me zërin tuaj të faktorit ndërkombëtar të krijihen kushtet e parandalimit të skenarëve të vjetër hegjemonist të Kral Nikollës dhe të regjimit komunist të ish-Jugosllavisë,që çështje shqiptare në këtë vend të brishtë të marrë kahet e reciprocitetit aq sa kërkon pushteti në Mal të Zi për pakicën malazeze në Kosovë,po aq të kenë të drejtat legjitime dhe kombëtare për shqiptarët në Mal të Zi.Në gjithë transformimet e jetës politike dhe të pushtetit lokal,propozojmë që komuna e Ulqinit të marrë statusin e veçantë si qendër e afrimit të pushtetit për shqiptarët në të gjitha fushat e jetës.Ndërkaq,përmes privatizimit të objekteve kapitale ekonomike(hoteliere)përgjtë bregdetit rreth Ulqinit nga biznesmenet nga Rusia,ky kapital të participohet edhe për shqiptarët dhe të krijohen kushtet për të jetuar me dinjitet dhe i barabartë me popullin malazias dhe pakicat tjera.Kërkojmë nga institucionet e BE-së dhe Uashingtoni që të jenë më afër me shqiptarët që kanë mbetur në geto dhe pa përkrahjen e duhur të ligjeve kushtetuese të Malit të Zi dhe nën hijen e kohës politike të shtetit i diskriminuar para derës së shtëpisë!E gjitha loja e strucit ka filluar në bregdetin malaziasë kur për çdo ditë vijnë nga 100 aeroplanë i pushtuar me turistët rusë që tregon qartë se privatizimi i objekteve ekonomike(hoteliere)edhe në Ulqin ka për qëllim (ri)pushtimin e tokës shqiptare dhe në heshtje të krijojë politikën e spastrimit etnik dhe para syve të botës së lirë demokratike europiane,thekson zëshëm SHSHA-ja në Çikago për aktualitetin shqiptar të pambrojtur në trojet e veta etnike në Mal të Zi.

Disa vrejtje për mikun tim dhe hapja e Dosjeve

July 22, 2013 by dgreca

Mendoj se një zgjidhje e kësaj është ajo që kemi vite që e kërkojmë, hapja e dosjeve të Sigurimit të Shtetit, hapja e dosjeve të aparateve të Partisë dhe Komiteteve Ekzekutive, hapja e dosjeve të prokurorive, gjykatave dhe komiteteve të internim-dëbimit, hapja e dosjeve të organizatave të masave, rinisë, gruas, bashkimeve profesionale, këshillave popullore të lagjeve dhe rretheve. Mendoj se pa hapjen e tyre askush nuk ka të drejtë të përgojojë ndokënd. Por a do të hapen vallë? Gjithë vendet e Europës Lindore i kanë hapur me kohë. Vetëm ne, si në çdo gjë, jemi të fundit. A do të presim shumë. Nuk jam në gjendje të jap përgjigje. Po mundët, jepeni ju i dashur mik./

Nga Reshat Kripa/ Kryetar i Shoqatës Antikomuniste të të Përndjekurve Politikë Demokratë të Shqipërisë/

Dëgjova këto ditë intervistën e një mikut tim, në një nga kanalet televizive të vendit. Miku im i përket asaj shtrese që për gati një gjysmë shekulli nuk pa veçse ditë të errëta. Një ish i burgosur politikë që kurrë nuk iu nënshtrua dhunës komuniste. Pasardhës i një personi naconalist të dëgjuar, që kishte dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në historinë e këtij vendi dhe që i kishte mbyllur ditët e fundit të jetës së tij në qelitë e errëta të burgut të Burrelit. E dëgjova me interes intervistën e tij. Shpresoja të dëgjoja veten time në atë intervistë. Por kjo nuk ndodhi. Këtë e kuptova më vonë, kur në faqet e shtypit ultra të majtë, shikoja citate nga intervista e tij. Vini veshin! Shtypi ultra i majtë na qenka mahnitur me këtë intervistë dhe, për këtë, e ngrinte në qiell deklaratën dhe personalitetin e këtij të përndjekuri politikë. A thua kaq shumë i dashkan këta të përndjekurit politikë? Shumë shpejt qenkeni kthyer nga qabeja zotërinj! Do të desha të pyesja mikun tim: A mos vallë ke mbetur aq keq sa të arrish të marrësh lëvdata nga ata që të shkatërruan jetën, që doje të studioje dhe nuk të linin për të studiuar, doje të punoje dhe nuk të linin për të punuar, doje të jetoje dhe nuk të linin as për të jetuar. Në rast se këto nuk janë të vërteta atëherë, i dashur mik, më thuaj dhe unë jam gati t’ju kërkoj të falur.

Tani le të futemi në temë. Midis shumë gjërave, për të cilat ju kishit të drejtë, cituat, madje sulmuat, disa individë për të cilët, t’ju them sinqerisht, nuk më erdhi mirë. Në intervistën tuaj sulmuat kryetaren e një shoqate joqeveritare për faktin se nuk paska kërkuar ndjesë për atin e saj, sipas jush, agjent i Sigurimit të shtetit. Sulmuat dy analistë, që paskan qenë bashkëpunëtorë të këtij sigurimi. Së fundi sulmuat edhe një bashkëvuajtësin tuaj, tashmë të dekoruar nga Presidenti i Republikës, duke e quajtur atë spiun të komunizmit. Unë nuk dua t’i dal në krah askujt, pasi nuk kam asnjë të dhënë për secilin prej tyre por, duke u nisur nga intervista juaj, arrij në përfundimet e mëposhtme.

Lidhur me kryetaren e shoqatës jo qeveritare, ju deklaruat se babai i saj u paska dalë dëshmitar juve dhe të tjerëve në proceset e montuara. Në rast se kjo është e vërtetë, dhe këtë duhet ta vërtetojë ose jo e interesuara, atëherë, me të drejtë, ajo duhet t’ju kërkojë ndjesë. Për dy analistët, di se ata e kanë pranuar prej kohësh një gjë të tillë, madje ky ishte shkaku përse njeri prej tyre refuzoi propozimin e bërë për President i Republikës, pikërisht për këtë shkak. Unë mendoj se një gjest i tillë duhet përgëzuar dhe jo denigruar. Ky xhest tregon fisnikëri dhe jo harbutëri. Në rast se sot ushtrojnë të drejtën e profesionit të gazetarisë, unë mendoj se kjo është një e drejtë e tyre, qoftë edhe sikur të jetë e vërtetë ajo që thoni ju. Sa për bashkëvuajtësin tuaj, nuk ju dëgjuam të thoni asnjë fakt që ai paska qenë spiun, se cilin paska spiunuar, cilit i ka dalë dëshmitar në një seancë gjyqësore të montuar apo diçka tjetër të kësaj kategorie. Një gjë e tillë do ta kishte bërë deklaratën tuaj plotësisht të besueshme dhe detyrimisht do të kishte vënë në lëvizje edhe organizmat e tjera që merren më këto çështje. Në të kundërt ajo mbetet një shashkë e hedhur në erë.

Sido që të jetë më lejoni, i nderuar, t’ju përshkruaj, shkurtimisht, përmbajtjen e romanit tim, “Shkallët e Ferrit”, bazuar në një ngjarje të vërtetë, botuar në vitin 2008. Agron Canaj, biri i një dëshmori të luftës nacionalçlirimtare, inxhinier elektrik studiuar në Çekosllovaki, vihet para presionit të Sigurimit të Shtetit për të deponuar kundër dy shokëve të tij me prejardhje nga shtresa e përmbysur. Karakteri i tij nuk e lejon të pranojë një veprim të tillë. Presioni i Sigurimit të Shtett arrin deri aty sa të tentojë përdhunimin e gruas dhe vajzës 15 vjeçare, gjë që , më në fund e detyroi të nënshkruajë gjthshka donin ata. Më thoni, i nderuar mik, a do ta dënoni një njeri të tillë?

Edhe një rast tjetër. Diskutohej ligji mbi dëmshpërblimin financiar të të përndjekurve politikë. Midis neneve të projekt-ligjit ishte një pikë e nenit 6 që përjashtonte nga ky dëmshpërblim ata që kishin nënshkruar deklaratën e bashkëpunimit. Atëherë, bëra një shkrim që e botova në një nga gazetat e përditëshme. Në atë shkrim ngrija arsyet që i kishin detyruar një pjesë prej tyre për këtë nënshkrim. Sillja edhe rastin e përmendur në roman. Pas disa ditësh më vjen një letër anonime ku midis të tjerave shkruhej:

“Ju falënderoj për shkrimin tuaj dhe mendimet e shprehura në të. Unë jam një nga ata që përfshin neni 6. Vetëm unë e di se si isha i detyruar ta pranojë atë veprim të turpshëm. Mund edhe t’jua tregoj por më duket një justifikim i kotë . Ndaj po hesht. Qëndroj i vetmuar , me ndërgjegje të copëtuar, në strofkullën time, ku jetoj së bashku me familjen. Vetëm një gjë nuk di. Si do t’ua shpjegoj fëmijve të mi se përse nuk e përfitoj dëmshpërblimin? Kjo është brenga ime më e madhe.”

Kështu më shkruante i panjohuri. E lë në logjikën tuaj të mendoni se a ia vlen sot, pas njëzetetre vjetësh të hapen ato letra?

Këto ishin vrejtjet e mia për mikun tim. Nuk e di se si do t’i kuptojë ai. Unë vetëm dua t’i them se do të vazhdoj të jem miku i tij, se do ta respektoj gjithmonë ashtu siç e kam respektuar deri tani. Këto që kam shkruar, i kam bërë me të vetmin qëllim për t’i bërë të ditur se duhet të shkëputet nga pasionet e errëta ndaj bashkëvuajtësve të tij. Dua t’i bëjë të ditur, gjithashtu, se sot nuk është koha të sulmojmë njeri- tjetrin, qoftë edhe sikur ndonjeri të ketë shkarë në pellgun e së kaluarës. Mendoj se shigjetat tona duhet të drejtohen kundër atyre që shkatërruan jetën tonë, atyre që gatuan mynxyrën e këtij kombi. Të mos i harrojmë. Ata i gjen kudo. Disa kanë arritur edhe majat më të larta të politikës. Në këto kushte a ia vlen të merremi me njeri-tjetrin?