Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Gëzuar 87-Vjetorin e lindjes shkrimtarit dhe atdhetarit të ndritur të Kombit akademik Rexhep Qosja!

by

Nga Keze Kozeta Zylo/

Pena që sjellë vetëm dritë dhe Liri për Kombin tonë do të jetojë përjetësisht.

Krenare që jeni “Qytetar Nderi i Tepelenës së Ali Pashait” vendlindjes sime dhe që sic shkruani ju fëmijëria na ndjek në cdo hap të jetës deri në ditën e mbrame…

Në Tiranë kur filluan të na binin në dorë librat tuaja mezi prisnim t’i lexonim dhe të diskutonim me studentët. Ju jeni shqiptari dhe akademiku i fjalës së kulluar shqipe! Dhe këtë e dua shumë, më jep jetë dhe krenari sepse Gjuha Shqipe na bashkon dhe është identiteti ynë.

Të gjitha librat tuaja, kritika, studimet shkencore gjuhësore, dramat moderne janë në panteonin e kulturës kombëtare.

Kur kam lexuar librin: “Vdekja më vjen prej syve të tillë” jam drithëruar sepse mjerisht vendi ynë ka pasur dhe vazhdon të ketë “Danjoll” që të tmerrojnë me natën e zezë nga retina e syve të tyre… Këtë fragment që po sjellë më poshtë e kam lexuar në klasë në një heshtje varri nga “Danjolli” që të tmerronte… Ata më thane se ai u shfaqej para tyre si Ciklopi përbindshi me një sy të rrumbullakët në mes të ballit.

Kujtoj se “Vdekja më vjen prej syve të tillë” u botua në Tirane në vitin 1987

Po sjellë një copëz nga ky libër: “Natën, shpesh më zë ankthi, më kaplojnë djersë të ftohta, më del gjumi kohë e pa kohë, shoh ëndrra të këqija: bolla që dalin prej syve të tu dhe m’i vërsulen kërthizës, tigra, që duke kërcëllitur dhëmbët, më sulmojnë kokën; sorra dhe korba që janë kurdisur në kornizën e fotografisë sime dhe krrokasin, krrokasin, krrokasin, ndjellin zi dhe më shtien tmerrin. Sa shpesh më del përpara syri i Danjollit të Sherkës, i zmadhuar sa një disk, i shpuar në mjedis dhe do të m’i lexojë mendimet. Çohem atëherë, e shikoj derën a është e mbyllur mirë dhe e rrotulloj çelsin edhe një herë; që të mos hyjë Danjolli me syrin e tij”.

Glauk Konjufca: Shqipëria dhe Kosova krah njëra-tjetrës në procesin e integrimit

by

Sot, kryetari i Kuvendit të Republikës së Kosovës, Glauk Konjufca, mori pjesë në konferencën e përbashkët shkencore të Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës dhe Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, me temën “Harmonizimi i legjislacionit mes Kosovës dhe Shqipërisë në procesin e integrimit evropian”.

Në fjalën e tij kryetari Konjufca theksoi se ky takim, në vazhdën e aktiviteteve të përbashkëta, thellon bashkëpunimin ndërmjet Kosovës dhe Shqipërisë, me theks të veçantë në fushën e harmonizimit të legjislacionit mes dy vendeve tona, në kuadër të procesit të integrimit evropian.

“Shqipëria dhe Kosova, si dy shtete aspirante për integrim në Bashkimin Evropian, por para së gjithash si dy shtete që përfaqësojnë ëndrrën e të njëjtit komb, duhet të jenë në krah të njëra-tjetrës në procesin e gjatë e të vështirë të integrimit në BE”, theksoi kryetari Konjufca.

Kreu i Kuvendit shtoi se në këtë proces Shqipëria si shtet me përvojë të avancuar në sferën e integrimit evropian, mund ta ndihmojë shtetin e Kosovës në kapërcimin e pengesave, të cilat ajo i ka tejkaluar.

Gjithashtu kryetari Konjufca tha se mënyra më e mirë e kompensimit të kohës së të qenit të ndarë padrejtësisht, është kjo, nëpërmjet bashkëpunimit në fushën e legjislacionit, krijimit të trupave të përhershëm dhe shkëmbimit të përvojave reciproke. Kreu i Kuvendit tha se kjo mundëson largimin e dallimeve sociale, të cilat janë prodhuar si rezultat i ndarjes juridike e politike të kombit tonë.

“Është në dorën tonë, si shtete dhe si parlamente, që ta kompensojmë kohën e gjatë e të qenit të ndarë padrejtësisht, që tani përmes legjislacionit të sheshojmë dallimet sociale që kanë prodhuar rendet e ndara politike e juridike mbi kombin tonë, veçanërisht në Kosovë dhe trojet e tjera jashtë Shqipërisë. Në modernitet identiteti kombëtar dhe kultura kombëtare kultivohen çdo ditë me mekanizma shtetërorë, me synimin për ta mirëmbajtur homogjenitetin dhe kohezionin social e identitar, të domosdoshëm për ekzistencën dhe prosperitetin e kombit tonë”, përfundoi kryetari Konjufca.

Përcjellja e aktorit

by

(Përshtatur në shqip nga Astrit Lulushi)/

Bernie Brillstein, agjent i John Belushit, duke komentuar jetën dhe vdekjen e John Belushit:

Një ditë në fillim të marsit 1982, unë fluturova me John Belushin nga Los Angeles në Martha’s Vineyard me një avion privat. Ne i kishim të gjitha. Ai ishte tridhjetë e tre vjeç. Unë isha pesëdhjetë e një. Akomodimet ishin të klasit të parë. Në fakt, John Belushi nuk kishte më jetë. Ai ishte shtrirë në dy ndenjëse të ngushta në avionin e vogël.

Destinacioni ynë ishte funerali i tij.

Të gjithë e donin John Belushin. Problemi ishte se ai nuk e donte veten aq sa të besonte se kishte vlerë në botë dhe se nuk ishte i pathyeshëm. Ndërsa televizori, më pas filmi, karriera e John Belushit u ngrit dhe fama e tij u rrit, kështu që bëri paaftësinë për të kontrolluar orekset e tij. Pasi u largua nga Saturday Night Live, jeta e tij humbi kontrollin dhe sjellja e tij e çrregullt u bë më e shpeshtë. Njerëz që s’e njihnin i jepnin drogë vetëm për t’u afruar. Dhe Belushi i konsumoi të gjitha. Nuk ishte thjesht një epsh tepër të madh për jetën; ai përpiqej të mbushte një vrimë brenda. Nëse Zoti nuk do të kishte krijuar drogën, John-i do të kishte gjetur diçka tjetër për të abuzuar Lorne dhe unë menduam se Belushi dëshironte dashuri dhe pranim. Unë mund të identifikohesha me këtë. Doja të njëjtat gjëra; ne të gjithë i duam. Por në vend që të përdor drogë, u bëra një menaxher personal.

Belushi në vitin 1976

Belushi mund të ishte, dhe shpesh ishte, një djalë i mrekullueshëm. Pjesën tjetër të kohës, teksa kujdesej drejt fundit, ai ose rrëzohej ose dilte nga kontrolli. Ata që kujdeseshin për të thoshin: ‘Ti po e lëndon veten dhe njerëzit që të duan’, por ai thjesht do të përpiqej të magjepste rrugën e tij pas paralajmërimeve.

E kam pyetur veten vazhdimisht nëse atëherë duhet të kisha provuar edhe më shumë. Përgjigja, mendoj, është jo. Shikoni Chris Farley-n, i cili gjithashtu vdiq nga një mbidozë droge kur ishte tridhjetë e tre vjeç — ashtu si heroi i tij, John Belushi. Ne përfaqësonim Farley. Menaxheri i tij, Marc Gurvitz, bëri gjithçka njerëzore për ta ndihmuar. Farley shkoi në rehabilitim aq shumë herë. Në fund ai bëri një gabim budalla dhe vrau veten.

Nuk ka asgjë më të dhimbshme sesa të shikosh një njeri që do të shkatërrojë veten. Nuk e di pse ndodh. Unë nuk jam psikolog, megjithëse ndonjëherë në punën time më sillem si i tillë. Mendoj se ka aq shumë arsye sa ka njerëz: Frika nga suksesi. Frika nga dështimi. Frika nga të qenit fals sjellje të tjera të çuditshme që janë të vështira për t’u imagjinuar. Madje edhe interpretuesit që nuk janë të çoroditur ndonjëherë veprojnë në këtë mënyrë, kështu që është e vështirë të thuash se çfarë do të ndodhë ose sa serioze është – derisa ndonjëherë të jetë tepër vonë.

E dija vetë frikën, por më dukej se kishte pak lidhje me atë që e shtyu Belushin në skaj. Do të doja që para se ta humbnim, të më kishte thënë se çfarë e shtyu. Më besoni, e pyeta, edhe pse nuk është natyra ime për të bërë shumë pyetje personale. Mendoj se e nuk pyeta mjaftueshëm. Ndoshta nëse ai do të ishte më i shprehur për dhimbjen, ndoshta nëse do ta kishte ndarë atë, kjo nuk do të kishte ndodhur. Por ai i mbajti të gjitha “brenda në shishe deri sa u fryu tapa”.

Pas vdekjes së Belushit, Lorne Michaels i tha New York Times se John kishte ‘vështirësi për të kontrolluar orekset e tij’. Pasi u largua nga Saturday Night Live, Belushi jetoi në një mjedis me më pak kontrolle. Jam dakord. John ishte një personalitet i tepruar. Në zemrën e tij ai donte të bëhej një yll rock.

Në vend të kësaj, ai thjesht jetoi dhe vdiq si i tillë. Në Çikago ishte pothuajse e pamundur që John të dilte në rrugë.

Të gjithë e njihnin, e donin, e përqafonin. Një natë kur sapo ishim ulur ai tha: “Duhet të dal — por do të maskohet”. Ai mbante grim, kapele dhe syze të errëta. Shkuam në një lokal dhe u përziem me njerëzit. Pas gjysmë ore ai hoqi fasadën dhe tha: “Unë jam këtu!” Ai duhej t’i bënte të ditur. “Pije për të gjithë!” Pastaj, “Bernie, a ke njëqind dollarë?”

Belushi nuk bënte kurrë drogë para meje. Mendoj se jam si baba. Nëse dikush më ofronte drogë kur ishim bashkë, Belushi do t’i largonte dhe do t’i thoshte “Mos e ofendoni kurrë ashtu”

Natyrisht, e dija që ai bënte diçka – shumë njerëz drogoheshin në atë kohë – por për shkak se nuk e etiketova, nuk e kuptova kurrë shkallën e saj.

Photo: https://www.nytimes.com/…/john-belushi-documentary.html

PERËNDIMI PO IA VESH LËKURËN E QENGJIT UJKUT TË DIKURSHËM TË MILLOSHEVIQIT!

by

Perëndimi po gabon kur nuk po e ndihmon Serbinë por Vuçiqin, duke e lënë vathën e deleve në gojën e ujkut dhe me këtë pa nevojë po humb kohë dhe para. Serbia mund të demokratizohet një ditë, por pa Vuçiqin, prandaj Perëndimi duhet t’i ndihmojë atij të bie sa më shpejt nga pushteti. Në të kundërtën, Serbia një ditë ka rrezik të shndërrohet në një vathë ujqish të tërbuar.

Nga Emin AZEMI

Raportet Kosovë-Serbi nuk po komplikohen për shkak të qëndrimeve të forta të Kurtit, por për shkak të qasjes së njëanshme e joproprcionale të Perëndimit ndaj këtyre raporteve. Nëse para 24 viteve Perëndimi e bombardoi Serbinë për ta larguar atë nga marshimi hegjemonist në Kosovës, sot i njëjti Perëndim po e dekonstrukton kauzën e vet të drejtë. I njëjti Perëndim po ia vesh lëkurën e qengjit ujkut të dikurshëm të Millosheviqit.
Duke e mbështetur qorrazi një pinjoll të Millosheviqit në Beograd (lexo: një këlysh ujku), Perëndimi nuk po i ndihmon Serbisë që të largohet nga Rusia, por po ia zgjatë jetën një regjimi autokratik, i cili u ngrit kryesisht duke pasur frymëzim politikat antiperëndimore të Kremlinit.
Perendimi po gabon kur nuk po e ndihmon Serbinë por Vuçiqin, duke e lënë vathën e deleve në gojën e ujkut dhe me këtë pa nevojë po humb kohë dhe para. Serbia mund të demokratizohet një ditë, por pa Vuçiqin, prandaj Perëndimi duhet t’i ndihmojë atij të bie sa më shpejt nga pushteti. Në të kundërtën, Serbia një ditë ka rrezik të shndërrohet në vathë ujqish të tërbuar.
Perëndimi ka përvojë të mjaftueshme se si duhet të sillet në rrethana të caktuara me politikanët serbë. Millosheviqi ishte një shembull shkollor që ia kujton Perëndimit mendësinë e një politike e cila nuk e njeh dialogun por vetëm forcën e bombave të NATO-s.
Vuçiqi tani po sillet njësoj, si Milosheviqi dikur, ndërkohë që Perëndimi ka ndryshuar. Vuçiqi refuzon të vë sanksione ndaj Rusisë, dhe të trashë miqësinë me kinezët, instrumentalizon serbët e Kosovës për llogari të “botës serbe”, kontrollon dhe shantazhon media dhe intelektual, aeroportin e “Surçinit” në Beograd e ka shndërruar në parajsë transiti të hajdutëve të kamur të Kremlinit që ndodhen në listat e zeza amerikane, u krijon kushte që papengueshëm të helmojnë eterin mediat e Putinit – “Sputnik” dhe “Russia Today” etj. etj.
As vet Vuçiqi nuk ka pritur se Perëndimi do të jetë kaq zemërgjerë me të edhe pas krejt këtij qëndrimi antiperëndimor që ka ai. Vuçiqi thjeshtë po habitet me katarsisin negativ të Perëndimit, i cili ka zgjedhur të kompensojë politikat e drejta ndaj Kosovës me njëfarë shfajësimi absurd ndaj Serbisë. Prandaj Vuçiqi papengueshëm kidnapon policë në territorin e Kosovës dhe urdhëron huliganët të rrahin gazetarët shqiptarë të Prishtinës. Vuçiqi tani saktësisht e di se çfarë qëndrimi do të mbajë Perëndimi pas çdo padrejtësie që i bëhet Kosovës. Prandaj ai përmes Listës Serbe ngulfat pluralizmin politik te serbët e Kosovës, duke minuar çdo urë bashkëpunimi konstruktiv me Qeverinë e Kosovës. Kjo e fundit po sillet normalisht, si çdo qeveri që ka synim të pastër administrimin e gjithë territorit, përmes ligjeve dhe rregullave të mirënjohura demokratike.
Në veriun e Kosovës aktualisht kryqëzohen dy mendësi politike: Ajo mesjetare e përfaqësuar nga politika proruse e Vuçiqit dhe Perëndimore, Demokratike përfaqësuar nga Albin Kurti.
Disa burokratë të Brukselit, në krye me Josef Borrelin, kanë zgjedhur të mbështesin politikën mesjetare proruse të Beogradit në Kosovë dhe të shantazhojnë politikën properëndimore të Qeverisë në Prishtinë.
Borreli dhe Lajçaku në fakt nuk kanë lidhje me parimet demokratike mbi të cilat është ngritur Europa e bashkuar, sepse ata, para se të jenë evropianë, parapëlqejnë të jenë spanjollë dhe sllovakë. Me valixhet diplomatike të BE-së ata kontrabandojnë thërmia të rrezikshme të mendësisë politike të vendeve të tyre që nuk e njohin shtetin Kosovës.
Për rrjedhojë, Borreli dhe Lajçaku janë duke ia nxirë imazhin Europës demokratike, e cila është bërë peng i një politike të jashtme që vazhdon ta sheh Kosovën me syzet e Vuçiqit!

Shkup, 18 qershor 2023

Diplomats and their sanctions come and go, the violation of sovereignty and territorial integrity is irreversible

by

OPEN LETTER TO THE PRIME MINISTER OF KOSOVA Mr. ALBIN KURTI

From MSc. Agim Aliçkaj

Dear Prime Minister Kurti,

You have chosen the difficult path, the path of state building and national glory. All the rest of us, who love our country with our hearts and understand the situation correctly, are at your service and your governance coordinated with President Vjosa Osmani and the Speaker of the Assembly Glauk Konjufca.

The most important thing is to stay unique together and not lose the extraordinary support of more than 75% of the people of Kosova and more than 90% of Diaspora, especially here in the USA.

The open injustice and undermining of the Republic of Kosova by European and American officials and diplomats has crossed all limits, it has become senseless, disgusting and unbearable. Their futile desire to take fascist Serbia from fascist Russia at any cost, at the expense of Kosova, has turned them into failed but dangerous politicians for Kosova.

This Serbian deception and lie is being forcefully pushed by the American Ambassador in Belgrade, Christopher Hill, who has openly put himself at the service of the criminal Vucic. His apology for the bombing of Serbia by NATO to stop the Serbian genocide against the Albanians is against the decision of the American Congress and the interests of the American people. The connections of Mr. Escobar’s wife with Belgrade are very suspicious. While Mr. Lajçak is not a mediator, but a Serbian representative in the dialogue.

As an American, I was filled with shame, watching the Serbian criminals sent to Kosova by the master criminal Vučić beat innocent NATO soldiers. Their beating with batons were slaps in the faces of Mr. Hill, Mr. Escobar, Mr. Lajcak and other diplomats who are flattering them. As an Albanian, I am disappointed and surprised with their efforts to justify the Serbian criminals, blaming you, instead of demanding their arrest.

Their ultimatum to forcibly meet the conditions of Serbian bandits is flagrant interference in the internal affairs of the Republic of Kosova and exceeds all diplomatic norms. You have already fulfilled the normal requirements, you have announced the early elections in the four municipalities and you have accepted the Ohrid Agreement as a whole. This is an extraordinary contribution to the de-escalation of the situation. Fascist Serbia does nothing for de-escalation, only makes conditions, and the international community calls this “constructive behavior”.

The withdrawal of the special police from the northern part and the handing over of state facilities to Serbian gangs means a loss of sovereignty. Therefore, the security forces need to be increased until the criminals disappear, not reduced. The creation of any Serbian association as a precondition opens the way for endless other preconditions and leads to the destruction of the state. These conditions should not even be considered.

Please draw an association without executive powers, based on the constitution of the Republic of Kosova, give the photocopy to Mr. Escobar and Lajcak and assure them that the implementation will begin within the framework of the agreement, after it is signed and accepted by fascist Serbia. And, let them know that the participation of the Serbian minority in the elections cannot be considered a concession, but it is a democratic obligation and privilege. At the same time, Serbian criminals should go to prison, not to elections.

In the historic hearing in the US Senate, organized by the powerful Senator Bob Menendez, the Counselor of the US State Department, Mr. Derek Chollet officially admitted that the Serbian dictator Vucic and his regime are connected to organized crime in Serbia and northern Kosova.

In Senator Menendez’s question why, even after a year of his asking, there is no information to guarantee that the Serbian association will not turn into a “republika srpska”, the Deputy Assistant Secretary for Eurasian Affairs and the Balkans, Mr. Gabriel Escobar, had no answer. His statements that the association aims to integrate the Serbian minority in Kosovo is an illusion or a deliberate deception.

This hearing was made possible by the extraordinary commitment of the Albanian American Civic League led by historic figures Joe DioGuardi and Shirley Cloyes DioGuardi, the League’s Board and its many supporters. We will continue to lobby Washington even more strongly, for our just cause. To see the main part of the hearing you can click the link:

Continue with public presentation of the facts documenting that Kosova is the victim and Serbia the aggressor, in the international and constructive press of the country. Speak none stop about issues only with facts and arguments, with skills and competence that you possess, such as democracy, well-being, respect for human rights, inclusion, equality, law and order, and Kosova’s pro-American orientation.

Destroy the criminal Vucic with facts about the Serbian genocide, current Serbian criminal behavior, their support for Russian aggression in Ukraine and their pro-Russian orientation. There is a pocket book of Dr. Nusret Planës and MSc. Agim Aliçkaj, in which 200-year-old Serbian crimes against Albanians can be learned in just twenty minutes. Take it handy with you and use it as needed

Expressing disagreement with diplomacy and respect on various issues with Western diplomats is your right and obligation, especially in closed meetings. Make it clear to them, that they cannot ask for concessions from you just to please the criminal Vucic, they must present and try to convince you with facts and arguments. Leave it to the rest of us, especially in the Diaspora to expose them, openly oppose them and criticize them by name, regardless of their position.

We all love America with all our heart and forever, but if certain American officials in current positions, for different or geo-political reasons, harm the interests of Kosova which they themselves created, our answer must be absolutely NO. Not by our will. If they find a way to force us, it is their historical shame and responsibility. Freedom is freedom and cannot be considered a debt to anyone.

We don’t need friendship with anyone if we have to cripple the state of Kosova. If a friend asks us to kill ourselves, we should not listen to him because he is no longer a friend. We are never allowed to step on the blood of 1,432 children massacred by the Serbian terrorist army, hundreds of thousands of civilian victims, thousands of martyrs and heroes of freedom led by the legendary commander Adem Jashari and his martyred family who gave their lives in defense of the threshold of the house and the Albanian lands.

Diplomats come and go, along with possible sanctions, injustices, interests and their caprices. But, if the sovereignty and territorial integrity of the state is violated, the damage is irreversible and permanent. Stand by your decision not to hand over the democratic Republic of Kosova to Serbian criminal gangs. You can only do this with a strong and well-prepared army and police. Serbia only understands the language of force.

The Albanian-American community is very concerned and irritated beyond measure with the recent actions of representatives of the State Department. The effects of this anger will be quickly felt by American officials in the short term but also in the presidential campaign which has just begun.

Demands for your resignation due to Serbian criminal behavior and the fault of others are absurd. You are working with wisdom, courage and dedication in dealing with fascist Serbia. Even if you wanted to, you have no one to hand Kosova over to. Most of the opposition of Kosova and Albania’s government headed by PM Edi Rama, as well as their supporters in the media are among the main culprits who have given and are giving courage to fascist Serbia to continue with aggressive actions in the hope of subjugation of Kosova.

The fate of the country of Kosova and the future of the Albanian nation depends on your success. You will have a hard time for a while, but together we will make it. Justice may be delayed but it will prevail over injustice. Victory is ours.