Prof.Myrvete & Prof.Begzad Baliu/

Dr. Jakup Krasniqi (Negrovc, Drenas. 1951), mësimdhënës, historian, publicist, pjesëtar aktiv i Lëvizjes Ilegale të Kosovës, zëdhënës i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, shtetar i Republikës së Kosovës. Ky është profili atdhetar, intelektual, shkencor e shtetëror i studiuesit me të cilin po merremi në projektin tonë, me synim sintezën e veprës së tij shkencore.

Ai është autor i veprave me kërkimeve shkencore, polemika, sinteza e diskutime për çështje historike e aktuale të cilat shquhen për kërkimet dhe diskutimet e ideve të mëdha kombëtare, guximit qytetar të artikulimit të tyre në kohë shumë të vështira para gjykatave serbo-jugosllave, përmasën intelektuale të formësimit të tyre gjatë luftës për Kosovën dhe sidomos gjatë ndërtimit të shtetit të Kosovës etj.: Kthesa e madhe – Ushtria Çlirimtare e Kosovës (2006), Një luftë ndryshe për Kosovën (2007), Pavarësia si kompromis (2010), Lëvizja për Republikën e Kosovës 1981-1991 sipas shtypit shqiptar ( 2011) Guxo ta duash lirinë, (2011), Pranvera e lirisë ’81 (2011), Flijimi për lirinë (2011), Pavarësi dhe personalitete: në 100-vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë (2012), Një histori e kontestuar: kritikë librit të Oliver Jens Schmitt: “Kosova – histori e shkurtër e një treve qendrore ballkanike”, (2013), Zhurmuesit e demokracisë, (2015), Reflektime demokratike (2017, Skënderbeu dhe porositë për shekullin XXI (2018), Arti i bisedimeve (2018), Ballafaqime historike për çlirim e bashkim kombëtar (2019), Agresioni serb dhe taksa e Kosovës (2021) etj.

E parë në rrafshin diakronik të kërkimit, vepra e Dr. Jakup Krasniqit përfshinë: a. Periudhën Skënderbegiane, me theks të veçantë Skënderbeun dhe ndikimin e tij në formimin e identitetit shqiptar; b. Periudhën e Rilindjes Kombëtare e atë të Pavarësisë, me theks të veçantë bardët e këtyre proceseve; c. Periudhën e Lëvizjes Ilegale të Kosovës në gjysmën e dytë të shekullit XX me theks të veçantë Frymën Demaçiane, e cila i ka projektuar, përgatitur dhe udhëhequr këto procese deri te Shpallja e Pavarësisë së Kosovës; d. Periudhën e shtetndërtimit të Republikës së Kosovës, duke përfshirë këtu edhe sfidat me Gjykatën Speciale etj.

E parë në kontekstin tematik, vepra e Dr. Jakup Krasniqit trajton përmasën historike të ndërndikimit të periudhave historike dhe personaliteteve të kësaj kohe nga njëra epokë në tjetrën, raportet Lindje-Perëndim dhe vendin e shqiptarëve në histori; konfliktet historike serbo-shqiptare dhe Kosovën si hapësirë mitike (serbe), etnike, historike e kombëtare shqiptare; Shpalljen e Republikës dhe raportet me bashkësinë ndërkombëtare; shtetndërtimin e Republikës dhe qëndrimin kritik ndaj zhvillimeve të kohës.

E parë në kontekstin shkencor të krijimit, vepra kërkimore, intelektuale e politike e Dr. Jakup Krasniqit, nuk shquhet për kërkimet historike arkivore (për shkak të burgjeve të gjata, jetës ilegale, luftës, angazhimit të drejtpërdrejtë në shtetndërtimin e Kosovës), por shquhet për sintezat e mëdha historike e politike, të çliruara nga ndikimi politik, institucional e ideologjik i kohës (nga të cilat nuk janë çliruar veprat shkencore të bashkëkohësve të tij para rënies së komunizmit), si dhe për sintezat intelektuale përtej ndikimeve partiake, ideologjike e klanore, prej të cilave nuk janë liruar pjesa më e madhe e veprave shkencore të shkruara pas Luftës së Kosovës.

(Hyrje një një sintezë të mendimit atdhetar, shkencor, intelektual, kulturor e shtetndërtues në veprat e dr. Jakup Krasniqit)

Prof. dr. Musa Ahmeti

Center for Albanian studies/

Më 22.02.2026, Konsullata e Republikës së Kosovës në Shtuttgart shënoi Ditën e Pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe përurimin e hapësirave të reja të Konsullatës në Shtuttgart, pra ishte një fstë e dyfishtë e eorganizuar me kujdes dhe pofeionalizëm të lartë.

Me këtë rast morën pjesë një numër i madh bahkëatdhetarësh, të pëfaqësuar në tri gjearata të ndyshme, si penonist nxënës e student, dhe punëtor e krijues e studiues të profesioneve e fushave të ndryshme. Të panishëm ishin edhe përfaqësues të shoqatave shqipatare të Baden Wuternbegut, diplomat dhe mysafir të tjerë.

Përmes kësaj pritjeje u përcollën urimet për të gjithë qytetarët e Republikës së Kosovës me rastin e 18-vjetorit të Pavarësisë, ndërsa u shpreh mirënjohje e thellë për të gjithë ata që sakrifikuan jetën për lirinë e vendit. Dhe Lavdi e përjetshme të rënëve për liri.

Konsulli zori hmdi Bërbatoviërsa u shprehi mirënjohje e thellë të gjithë atre që sakrifikuan jetën për lirinë e vendit. Lavdi e përjetshme të rënëve për liri konsuli, z. Hamdi Bëbatovci në fjalën e ij përshënetëse, teksoi s 17 Shkurti përfaqëson sakiicën dhe përpjekjen shumëvjeçare ë popullit të Kosoëvës ë liri,. Ai vlerësoi në mënyrë të veçantë rolin e pazëvendësueshëm të mëgatës shqiptare në forcimin dhe mbështetjen e Shtetit të Kosovës, si dhe sprehu mirënjohje pë shtetet mike, në veçnati për Gjrmaninë, për përkrahjen e vzhdueshme. Zoti Hamdi Bërbatoci heksoi në vijimse 17 Shkurti është një datë që na bashkon të gjithëve, një ditë krenarie dhe mirënjohjeje për të gjithë brezat që sakrifikuan dhe punuan për lirinë e shtetin tonë.

Ne kemi pë obligim, që këtë sakrificë ta ruajmë, respektojmë dh ta transmetojmë të bezat që vinë, poashtu, nëpërmes të institucioneve të shtetit të Repuklikës së Kosovës, ti tregojmë botës, se jemi të zotët e vendin tonë dhe dimë e mundemi të qevrisim duke respektuar ligjin dhe duke rujatur e kirjuar demokracinë. Pataj ai, theksoi se, sot jemi mbledhur për të shënuar dy ngjarje të rëndësishme: Ditën e Pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe përurimin e hapësirave të reja të Konsullatës sonë në Shtuttgart. Në këtë rrugë të gjatë e me sakrifica për kombin tonë, të bërjes së lirisë e të shtetit, Mërgata jonë ka luajtur një rol vendimtar, duke qenë një nga shtyllat qendrore të saj – Andaj në emër të Qeverisë së Republikës së Kosovës ju falënderoj nga zemra për gjithëve për kontributin tuaj. Kjo ditë nuk është vetëm një festë, por edhe besimi në të ardhmen e Kosovës si shtet demokratik, i zhvilluar dhe i integruar në familjen evropiane.

Në të njëjtën kohë, përurimi i këtyre hapësirave të reja shënon një hap të rëndësishëm në shërbim të mërgatës sonë në Baden-Württemberg, si një nga qendrat kryesore të shqiptareve në Gjermani dhe përtej kësaj. Këto ambiente janë më shumë se zyra administrative, kjo hapësire është shtëpi e përbashkët dhe një vend ku do të : gjeni mbështetje, dhedo të merrni shërbime profesionale dhe bashkëpunim të sinqertë. Angazhimi ynë është që Konsullata të jetë sa më pranë jush, duke ofruar shërbime cilësore dhe duke forcuar lidhjen tuaj me atdheun. Duhet theksuar se Konsullata e Republikës së Kosovës në Shtutgart renditet ndër konsullatat me numrin më të madh të shërbimeve konsullore të ofruara, duke mundësuar në shumë raste kryerjen e shërbimeve edhe pa termin dhe brenda një kohe shumë të shkurtër. Ambientt eja ë konusllatës ihin rreduar me një shije të veçnë duke qenë sa modrne poehe duke uajtur vlerat tradicionale hqiptare.

Gjithashtu, udhëheqësi i Konsullatës, z. Berbatovci, theksoi se pavarësisht këtyre arritjeve, mbetet ende punë për t’u bërë. Një ndër prioritetet është mësimi plotësues i gjuhës shqipe në Baden-Württemberg. Me këtë rast, ai u bëri thirrje të gjithë prindërve që, për hir të gjeneratave të ardhshme, të mos hezitojnë t’i dërgojnë fëmijët e tyre në mësimin plotësues të gjuhës dhe kulturës shqiptare, sepse asgjë nuk na bashkon më shumë se gjuha dhe kultura jonë e bukur shqipe.

Aktualisht, në Baden-Württemberg janë 25 shkolla (klasa) shqipe, me rreth 500 nxënës dhe 20 mësues. Megjithatë, ky nivel nuk është i mjaftueshëm, duke pasur parasysh numrin e madh të shqiptarëve që jetojnë në këtë Land. Ceremonia u pasurua me një performancë artistike nga grupet e valleve “Besa” – Heilbronn dhe “Kosova” – Fellbach, të cilët sollën një atmosferë festive me valle tradicionale shqiptare.

Për të pranishmit u organizua edhe një koktej rasti, duke krijuar mundësi për bashkëbisedim ndërmjet përfaqësuesve institucionalë, diplomatëve dhe komunitetit shqiptar në Gjermani. konsuli, z. Hamdi BëRbatovci, flënderoj koreografean e shoqërsië Kulturore BESA të heilbronnit. zonjën Greta Bojaj Rrafshi për organizimin programit artistik, veçanërisht të valleve tradicionale shqiptare si dhe të gjithë nxënësit, dhe pjstarët tjerë, të cilët me këngë e valle dhe recitimet e tyre e bënë festën e Pavarësisë më të veçantë.

Shndërrimi fondit arkivor të Milan Shuflajt në trashëgimi të mbrojtur të trashëgimisë kulturore dhe dokumentare evropiane do të përbënte një akt me rëndësi të shumëfishtë shkencore, identitare dhe diplomatike. Një nismë e tillë do të materializonte respektin institucional ndaj kontributit të tij në argumentimin shkencor të vazhdimësisë historike shqiptare dhe në ndërtimin e urave akademike midis botës shqiptare dhe asaj kroate, duke reflektuar njëkohësisht miqësinë tradicionale me popullin e Kroat.

Nga Prof.dr Skender ASANI

Në historinë e mendimit historiografik evropian për Ballkanin, figura e Milan Šufflay përfaqëson një pikë kthese epistemologjike ku albanologjia, arkivat evropiane dhe historiografia kritike ndërthuren në një projekt të përbashkët shkencor. Kontributi i tij nuk kufizohet në studimin e mesjetës shqiptare, por shtrihet në krijimin e një paradigme kërkimore që e vendosi historinë shqiptare në qendër të dokumentacionit arkivor evropian, duke e zhvendosur atë nga interpretimet ideologjike drejt analizës së burimeve autentike. Në këtë mënyrë, albanologjia u konceptua si pjesë e dijes evropiane dhe jo si një disiplinë periferike e studimeve ballkanike.

Hulumtimi i fondit arkivor të Milan Šufflay, i ruajtur në Arkivin Shtetëror të Kroacisë, dëshmon për një univers të gjerë dokumentar dhe metodologjik. Dorëshkrimet, skedat paleografike, korrespondenca shkencore dhe projektet e papërfunduara zbulojnë një ndërmarrje të madhe intelektuale që synonte të ndërtonte historinë e Shqipërisë mbi bazën e dokumenteve të kancelarive mesjetare dhe të arkivave të Vjenës, Budapestit, Venecias, Dubrovnikut dhe Romës. Ky rrjet arkivor e vendosi historinë shqiptare brenda qarkullimit të qytetërimit evropian mesjetar dhe argumentoi vazhdimësinë historike të elementit shqiptar në hapësirën ballkanike. Për mua personalisht, hulumtimi shumëvjeçar i këtij fondi ka qenë një përjetim i veçantë intelektual dhe emocional: prekja e drejtpërdrejtë e materialeve burimore, hulumtimeve shkencore, letërkëmbimeve dhe relacioneve origjinale me Tirana zyrtare krijon një ndjesi afërsie me procesin e ndërtimit të dijes historike dhe me përpjekjen për ta argumentuar historinë shqiptare mbi bazën e dokumentit autentik dhe metodës shkencore.

Botimi i veprës monumentale Acta et diplomata res Albaniae mediae aetatis illustrantia shënon një kthesë metodologjike në studimet albanologjike. Përmes publikimit kritik të dokumenteve mesjetare, Šufflay dhe bashkëpunëtorët e tij e zhvendosën debatin historiografik nga narrativat politike drejt analizës së burimeve primare. Kjo ndërhyrje shkencore krijoi një standard të ri kërkimor dhe një kundërpeshë të fuqishme ndaj interpretimeve që mohonin kontinuitetin historik iliro-arbëror-shqiptar. Qytetet shqiptare, institucionet kishtare, rrjetet tregtare dhe marrëdhëniet diplomatike shfaqen në studimet e tij si pjesë e një sistemi më të gjerë civilizues evropian, duke rrëzuar konceptin e izolimit historik të shqiptarëve.

Një dimension i rëndësishëm i veprimtarisë së tij është dialogu me elitën intelektuale shqiptare të kohës. Korrespondenca me institucionet shtetërore të Mbretërisë Shqiptare dhe me Lumo Skendo dëshmon për përfshirjen e tij në projektin e hartimit të një historie të plotë të popullit shqiptar. Në këtë ndërveprim midis arkivave evropiane dhe mendimit intelektual shqiptar, albanologjia merr dimensionin e diplomacisë kulturore dhe të vetëdijes historike kombëtare.

Në planin metodologjik, Šufflay përfaqëson modelin e historianit-arkivist që ndërton narrativën historike mbi analizën kritike të dokumentit. Përdorimi sistematik i paleografisë, diplomatikës, kronologjisë dhe historiografisë krahasuese krijoi një standard të ri për studimet ballkanike dhe e bëri punën e tij një pikë referimi për albanologjinë moderne. Në një kuptim më të gjerë, veprimtaria e tij mund të lexohet si rezistencë intelektuale ndaj instrumentalizimit politik të historisë në Ballkanin e fillimit të shekullit XX.

Konteksti memorial i përvjetorit të vrasjes së tij në Zagreb në vitin 1931 e rikthen figurën e Šufflay-t jo vetëm si studiues, por si simbol të lirisë akademike evropiane. Atentati ndaj tij u perceptua si një goditje kundër dijes dhe kritikës shkencore, duke shkaktuar reagime ndërkombëtare, ndër të cilat spikat reagimi i Albert Einstein, i cili e ngriti këtë ngjarje në nivelin e një shqetësimi për fatin e intelektualëve në Evropë. Kujtimi i këtij akti dhune mbart një dimension emocional dhe etik: ai rikujton se kërkimi shkencor dhe mbrojtja e së vërtetës historike shpesh kanë kërkuar guxim intelektual dhe sakrificë personale.

Përvjetorët e atentatit, të përkujtuar nga komuniteti shqiptar në Kroaci dhe nga qarqet akademike, e kanë shndërruar figurën e tij në simbol kulturor të marrëdhënieve shqiptaro-evropiane. Kjo kujtesë kolektive e lidh albanologjinë me përgjegjësinë morale të shkencës dhe me rolin e arkivave në mbrojtjen e identitetit historik. Në këtë dimension, figura e Milan Šufflay tejkalon kufijtë e historiografisë dhe bëhet pjesë e ndërgjegjes akademike evropiane. Në vitet e fundit, pata nderin të marr pjesë në shënimin e këtij përvjetori, në prani të diplomatëve dhe autoriteteve zyrtare kroate, ku theksova se populli shqiptar i ka një borxh historik kësaj figure për kontributin e tij të jashtëzakonshëm në argumentimin shkencor të autoktonisë së pandërprerë të shqiptarëve në trojet e tyre etnike. Ky kontribut mori peshë të veçantë në një periudhë kur po hartoheshin projekte dhe plane që synonin jo vetëm zhbërjen e historisë, por edhe zhdukjen fizike të popullsisë shqiptare nga hapësira e saj etnike një qëndresë intelektuale që ai e pagoi me jetën e tij. Në këtë kuptim, përkujtimi i tij nuk është thjesht një akt ceremonial, por një rikthim i vazhdueshëm tek e vërteta historike dhe tek përgjegjësia e shkencës përballë sfidave të kohës.

Në kuadër të bashkëpunimit shkencor evropian dhe të afirmimit të kujtesës historike si pjesë e diplomacisë kulturore, fondi arkivor i Milan Šufflay paraqet një pasuri të jashtëzakonshme dokumentare që tejkalon kufijtë kombëtarë dhe i përket njëkohësisht historisë së albanologjisë, historiografisë kroate dhe studimeve ballkanike në përgjithësi; për këtë arsye, shndërrimi i këtij fondi në trashëgimi të mbrojtur të trashëgimisë kulturore dhe dokumentare evropiane do të përbënte një akt me rëndësi të shumëfishtë shkencore, identitare dhe diplomatike. Një nismë e tillë do të materializonte respektin institucional ndaj kontributit të tij në argumentimin shkencor të vazhdimësisë historike shqiptare dhe në ndërtimin e urave akademike midis botës shqiptare dhe asaj kroate, duke reflektuar njëkohësisht miqësinë tradicionale me popullin e Kroat.

Në këtë kontekst, themelimi i instituteve kërkimore ose qendrave studimore me emrin e tij në Tiranë dhe Zagreb do të përfaqësonte një model të avancuar të institucionalizimit të kujtesës shkencore dhe të bashkëpunimit ndërakademik, duke krijuar një platformë të përhershme për studime albanologjike, historiografike dhe arkivore. Njëkohësisht, kjo do të shërbente si një investim strategjik në ruajtjen e trashëgimisë dokumentare, në promovimin e kërkimit të përbashkët dhe në konsolidimin e dialogut kulturor shqiptaro-kroat, duke e vendosur figurën e Šufflay-t në vendin që i takon në hartën e institucioneve shkencore të Evropës Juglindore dhe në kujtesën kolektive të dy popujve.

Intervistoi: Mirela Kanini/

Mësuesit janë arkitektët e heshtur të së ardhmes. Ata ndezin kureshtjen, mbjellin dijen dhe frymëzojnë guximin për të ëndërruar më shumë. Ndikimi i tyre jeton gjatë, përtej klasës dhe në çdo arritje të nxënësve të tyre.

Në këtë intervistë vjen rrëfimi i mësueses së gjuhës shqipe në Chicago, me një eksperiencë 48-vjeçare në arsim, znj. Suzana Combi.

1. Kush është Suzana Combi?

Unë e personifikoj veten, para së gjithash, si një nënë e dy fëmijëve të mrekullueshëm dhe shumë të suksesshëm në Chicago. Klodiana, sot farmaciste, e martuar dhe nënë e dy vajzave 20 dhe 16 vjeçe, të cilat dallohen për rezultatet e tyre të larta në shkollë. Andis, djali im, biznesmen që ushtron aktivitetin e tij në Chicago, i martuar dhe baba i dy vajzave 10 dhe 5 vjeçe. Zoti më ka bekuar me fëmijët e mi dhe katër mbesa. Jam bashkëshorte dhe mësuese me një eksperiencë prej më shumë se katër dekadash.

2. Rruga drejt suksesit kalon përmes sfidave. Na tregoni diçka për jetën tuaj dhe fillimet në SHBA.

Kemi ardhur në SHBA në vitin 1998 me Lotarinë Amerikane. Edhe pse ishte diçka që e dëshironim për një jetë më të mirë, na duhej të linim pas gjithçka që dinim të bënim: karrierën dhe profesionet tona. Unë atëherë isha arsimtare prej 25 vitesh, ndërsa bashkëshorti punonte në rafinerinë e naftës.

Erdhëm në Amerikë pa ditur asgjë, madje as gjuhën. Fillimi ishte i vështirë dhe mbështetja më e madhe na vinte nga njëri-tjetri. Vajza ime, Klodiana, dinte pak anglisht nga kurset që kishte ndjekur. Megjithatë, e morëm jetën me guxim dhe iu futëm punës aty ku na u dha mundësia, pa bërë naze, me vendosmërinë se një ditë do t’ia dilnim.

Puna ime e parë ishte në një hotel “Marriott”, ndërkohë që ndiqja mësimet në Truman College për të mësuar gjuhën angleze. Më vonë fillova punë nëpër shkolla, jo në profesionin tim, por si janitore. Nuk më mbante vendi — shkollat ishin habitati im dhe dëshiroja me gjithë zemër t’i kthehesha mësimdhënies.

3. Kur menduat se kjo ishte rruga juaj?

Gjatë kohës që ndërtonim jetën tonë në kontinentin e largët, shkonim rregullisht në kishën shqiptare. Atje ndiheshim mirë, sidomos kur takonim bashkëatdhetarë. Të dëgjosh të flitet shqip në tokë të huaj tingëllon më bukur dhe të ngroh zemrën.

Një ditë dikush tha: “Do të hapim një shkollë shqipe.” Për mua ishte sikur u ndez një dritë jeshile. Drejtoresha e shkollës, kur mori vesh që isha arsimtare, më dha mundësinë të punoja fillimisht si “assistant teacher” (ndihmëse mësuese). Kisha hyrë në rrugën që kërkoja prej kohësh.

4. A ishte e vështirë të realizonit ëndrrën amerikane?

Së pari, njeriu duhet të ketë ëndrra konkrete dhe më pas t’i realizojë ato me përkushtim dhe devotshmëri. Punova për CPS për 14 vjet, me nxënës nga të gjitha kombësitë. Jam vlerësuar shpesh për punën time, jo vetëm nga kolegët, por edhe nga drejtuesit.

Gjatë kësaj periudhe pata rastin të prezantoj Shqipërinë përmes valleve, kostumeve dhe këngëve tradicionale. Nxënësit jo vetëm që i këndonin e i kërcenin me dëshirë, por i pëlqenin shumë. Festonim edhe Festën e Pavarësisë, duke sjellë kulturën shqiptare në shkollë.

5. Çfarë ju motivoi për të arritur këtu ku jeni sot?

Motivimi dhe forca kryesore për të tejkaluar vështirësitë kanë qenë familja dhe fëmijët e mi. Ndihem një grua e realizuar dhe kam dhënë më të mirën e mundshme në çdo etapë të jetës sime.

6. A keni pasur ndonjëherë momente kur keni dashur të tërhiqeni?

Asnjëherë nuk kam thënë “mjaft” apo “u lodha”. Kam parë gjithmonë përpara dhe kam menduar si të jap kontributin tim, duke realizuar njëkohësisht ëndrrat e mia.

7. Flitet me shumë vlerësim për kontributin tuaj në komunitetin shqiptar. Cili është sekreti?

Nuk ka sekret. Është shumë e thjeshtë: dashuria për profesionin dhe për komunitetin që më do dhe më vlerëson.

8. Ju keni mbështetur vazhdimisht degën e Vatra Chicago. Çfarë mund të na thoni për këtë angazhim?

E mbështes dhe kontribuoj për këtë organizatë sepse kam ndjekur me kujdes aktivitetin e saj. Vatra është një organizatë prestigjioze dhe një aset për komunitetin shqiptar. Në këto tre vite ka lënë gjurmë dhe ka realizuar objektiva konkrete në ndihmë të komunitetit. Të kontribuosh për një organizatë të tillë është thjesht logjike.

9. Cilat janë planet tuaja për të ardhmen?

Do të vazhdoj të jap mësim për aq kohë sa të mundem, edhe pse kam vite që punoj përtej daljes në pension. Shoh një interesim të madh nga prindërit shqiptarë për t’u mësuar fëmijëve gjuhën shqipe.

Prej katër vitesh jap mësim në shkollën shqipe “Kongresi i Manastirit”. Punoj me fëmijë të moshës 5–6 vjeç dhe kam 31 nxënës — një numër i konsiderueshëm. Ndihem e privilegjuar që ndaj eksperiencën time 48-vjeçare me ta.

Një nga sfidat tona të vazhdueshme është sigurimi i librave shkollorë. 28 abetare u mundësuan nga mikja jonë Arjana Jaupi, e cila i solli nga Shqipëria. Shpresojmë që në të ardhmen ta zgjidhim përfundimisht këtë problem.

10. Çfarë do t’i thoshit dikujt që ndjek një rrugë të ngjashme me tuajën?

Sidomos atyre që vijnë rishtaz në SHBA do t’u thosha: mos prisni që në fillim të ushtroni profesionin tuaj. Mos kërkoni shumë menjëherë. Pyesni — nuk është turp. Ndërkohë, punoni diku, edhe nëse ju duket e vështirë. Dhe kurrë, kurrë mos hiqni dorë nga ëndrrat.

11. Çfarë ju frymëzon më shumë?

Njerëzit e fortë, me vullnet të palëkundur. Tek ata gjej veten dhe dëshirën për të realizuar ëndrrat e mia.

12. Cilat janë hobet tuaja?

Më pëlqen shopping-u (pazaret), sepse më bën të ndihem mirë — e kam si terapi. Gjithashtu më pëlqen të vishem bukur. Eleganca dhe prezenca e një gruaje për mua kanë qenë gjithmonë pjesë e rëndësishme e jetës.

13. Një thënie që mund të jetë motoja juaj?

“E dua jetën dhe dua të jetoj.”

Intervistoi: Sokol Paja/

Shpetim Qorraj, kandidat për Asamblenë e Shtetit të New York-ut në Distriktin 64, në një intervistë ekskluzive dhënë gazetës Dielli të Vatrës në New York, paraqet platformën e tij elektorale, angazhimin politik, rëndësinë e përfaqësimit të komunitetit shqiptar në politikën amerikane, lidhjen historike-familjare me UÇK dhe vizionin e tij për një politikë më të afërt me qytetarin dhe komunitetin.

1. Z. Qorraj, cila është platforma juaj elektorale? Pse duhet t’ju votojë elektorati?

Platforma ime elektorale bazohet në përmirësimin e jetës së përditshme të qytetarëve të Distriktit 64, duke u fokusuar në gjashtë shtylla kryesore: përballueshmëria ekonomike, shëndetësia, siguria publike, arsimi cilësor, infrastruktura funksionale dhe mbrojtja bregdetare.

Banorët po përballen me kosto të larta jetese, qira dhe taksa të papërballueshme, transport publik të ngadaltë dhe mungesë investimesh reale. Unë kandidoj për të qenë një zë praktik, i qasshëm dhe i drejtë, që sjell zgjidhje konkrete, jo premtime boshe. Elektorati duhet të më votojë sepse vij nga komuniteti, i njoh problemet nga afër dhe jam i gatshëm të luftoj çdo ditë për interesin e qytetarëve, jo për interesa personale apo politike.

2. Cili është angazhimi juaj politik në New York dhe në distriktin ku kandidoni?

Angazhimi im politik në New York ka qenë i vazhdueshëm dhe i bazuar në pjesëmarrje aktive në komunitet, bashkëpunim me organizata lokale, shoqata, prindër, biznese të vogla dhe përfaqësues institucionalë.

Si kandidat i Partisë Demokratike, besoj në barazi shansesh, drejtësi sociale dhe mbështetje për familjet punëtore, emigrantët, të rinjtë dhe të moshuarit. Nismat që synoj të shtyj përpara lidhen me lehtësimin e barrës ekonomike për familjet, investime në shkolla dhe siguri, si dhe projekte infrastrukturore jetike për Staten Island, përfshirë mbrojtjen bregdetare dhe ndërtimin e murit mbrojtës në South Beach.

Një thirrje e veçantë shkon për komunitetin shqiptar: pjesëmarrja jonë në politikë është forcë. Mbështetja juaj nuk është vetëm për mua, por për përfaqësimin dinjitoz të shqiptarëve në institucionet më të larta të këtij shteti.

3. Sa i rëndësishëm është pozicioni për të cilin kandidoni dhe ku e mbështetni suksesin e garës suaj?

Pozicioni i Asamblesë së Shtetit të New York-ut është thelbësor, sepse aty merren vendime që ndikojnë drejtpërdrejt në ligje, buxhete dhe politika publike që prekin jetën e përditshme të qytetarëve.

Suksesin e garës sime elektorale e mbështes në punën në terren, komunikimin e drejtpërdrejtë me njerëzit, ndërtimin e besimit dhe përfshirjen e komunitetit. Fushata ime nuk bazohet vetëm në slogane, por në dëgjim aktiv dhe zgjidhje reale.

4. Çfarë ndjeshmërie ka për ju kandidimi si një shqiptar për një pozicion kaq të rëndësishëm?

Kjo kandidaturë ka për mua një domethënie të veçantë. Jam djali i një heroi dhe që i vogël kam mësuar çfarë do të thotë të punosh për popullin, të sakrifikosh për të tjerët dhe të mos e shohësh pushtetin si privilegj, por si përgjegjësi. Kjo është vlera që më udhëheq çdo ditë për të qenë zëri i qytetarëve dhe për të punuar me ndershmëri për ta.

Është përgjegjësi, por edhe krenari. Vij nga një popull që ka kaluar sakrifica të mëdha për liri, dinjitet dhe demokraci.

Ndjeshmëria ime është e dyfishtë: të përfaqësoj denjësisht komunitetin shqiptar dhe njëkohësisht të jem zëri i fortë i çdo qytetari të Distriktit 64, pa dallim origjine apo bindjeje.

5. Si po ecën fushata dhe cila është strategjia juaj e fitores?

Fushata po ecën shumë mirë, me energji pozitive dhe mbështetje në rritje. Strategjia ime e fitores bazohet në kontakt të drejtpërdrejtë me votuesit: takime lagje më lagje, derë më derë, evente komunitare dhe dialog të hapur.

Për elektoratin gri, ofroj ndershmëri, transparencë dhe qasje praktike. Njerëzit nuk kërkojnë ekstremizma, por përfaqësim serioz dhe zgjidhje reale – dhe kjo është ajo që unë sjell.

6.Kush është Shpëtim Qorraj?

Jam sipërmarrës dhe organizator komunitar, me formim akademik në fushën e drejtësisë, dhe besoj në sundimin e ligjit dhe barazinë para ligjit. Kam ndërtuar karrierën time me punë të ndershme në biznes dhe në fushën e pasurive të paluajtshme, duke qenë gjithmonë aktiv në shërbim të komunitetit shqiptaro-amerikan.

Jam i angazhuar në organizata jofitimprurëse, veçanërisht në mbështetje të komunitetit. Hobet e mia përfshijnë sportin, palestrën, leximin, aktivitetet familjare me fëmijët dhe punën vullnetare.

Motoja ime në jetë është:

“Puno me ndershmëri, udhëhiq me shembull dhe mos harro kurrë nga vjen.”

Cilësitë që i konsideroj të veçanta janë durimi dhe vullneti për të punuar me njerëzit. Jam punëtor i palodhur që zgjedh të mos ankohet, por të krijojë mundësi dhe zgjidhje. Kjo vjen nga shembulli që kam marrë nga prindi im, si ushtar dhe komandant i UÇK-së.

7.Cila është prejardhja juaj familjare dhe historia e emigrimit në SHBA?

Jam me origjinë nga Kosova, nga një familje me histori sakrifice dhe qëndrese. Emigrimi në Shtetet e Bashkuara ishte një rrugëtim i vështirë, por plot shpresë. Si shumë emigrantë, fillimet ishin sfiduese, por me punë, durim dhe mbështetje të familjes dhe komunitetit, sidomos atij shqiptar, arrita të ndërtoj një jetë të qëndrueshme në SHBA.

Kjo histori emigrimi më ka mësuar vlerën e punës, të arsimit dhe të mundësive që ky vend ofron. Pikërisht për këtë dua të kontribuoj për ta bërë sistemin më të drejtë për të gjithë dhe të jap kontributin tim për këtë vend që ka bërë shumë për ne si popull shqiptar dhe për mua personalisht.

Çdo informacion gjendet më poshtë:

https://www.timforassembly.com