• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

MOTHER TERESA: FROM SAINT TO SINNER AND BACK AGAIN

August 19, 2021 by s p

Dr. Stuart Derbyshire

Associate professor of psychology at the National University of Singapore

Gëzim Alpion’s previous monograph on Mother Teresa – 2007’s Mother Teresa: Saint or Celebrity? – painted a far from favourable portrait. Alpion described how Teresa had carefully managed her image and ‘brand’ in a similar way to modern celebrities. And he cast her as self-serving and somewhat narcissistic. Alpion’s latest work, Mother Teresa: The Saint and Her Nation, is much more sympathetic towards its subject. In part, this is because Alpion has access to new information and sources. Both Celebrity and Nation place great emphasis on the early part of Teresa’s life, from her birth on the eve of Albanian independence in 1912 to the death of her father when she was 12 years old. And both explain Teresa’s calling and commitment to God as her way of managing her grief. But whereas Celebrity never questioned Teresa’s religious commitment, Nation describes her faith as tormented and plagued by doubt. This shift in perspective is mainly the result of the discovery of a family member previously unknown to Alpion. Teresa’s first cousin, Filomena, who lost her parents and siblings to the Spanish flu, was taken in by Teresa’s mother in 1922. Filomena and Teresa then shared a room for six years and became close enough to consider each other sisters. Alpion travelled to Melbourne to interview Filomena’s surviving family members (she settled in Australia in 1952, and died in Melbourne in 1979). He was also able to review archival documents with new details about Teresa’s background, as well as personal correspondence between Teresa and Filomena. This new material has resulted in some factual changes. For example, in Nation, Teresa is referred to by her childhood name, Gonxhe, rather than Agnes, as in Celebrity. Nation explains that Gonxhe was the name Teresa believed her father gave her, and it was the name she grew up with and the one used by her family members throughout her life. In addition, Alpion also uncovered new material regarding Teresa’s grandparents, which is where Nation really starts to diverge from Celebrity. Celebrity framed Teresa as a product of ‘celebrity culture’, and explored how she actively constructed her celebrity status. Nation, in contrast, seeks to understand her in terms of her cultural and genetic inheritance. Teresa’s Albanian ancestors were among the many Roman Catholics forcibly evicted from Kosovo in 1690, during the period of Ottoman rule. Alpion explains that many refused to ‘forget the places they had been forced to leave behind in Kosovo’. And so, when it was relatively safe to do so, they migrated back. Teresa’s grandparents did precisely this in the mid-19th century. The move was not to last. Teresa’s paternal grandfather, Ndue, was almost certainly involved in one blood feud following the murder of his father, after which he was probably paid off to put an end to any vendetta. Any payment, however, is unlikely to have been sufficient to fund the large house that Ndue built in Kosovo. Rumours spread about a second blood feud, along with more outlandish claims of Ndue being a middleman for feuding families, or even a hitman. In his late sixties, Ndue avenged his father’s death and was then himself killed in retaliation. The blood feud continued via Ndue’s 16-year-old son, who quickly avenged his father’s death only to be himself killed shortly afterwards. Teresa’s grandmother and her remaining two children fled Kosovo and returned to Albania in the early 1890s. Alpion argues that we can understand Mother Teresa ‘through the study of a special “DNA”… so-called “sociological fossils”. Such “fossils” are transmitters of a collective depository, which – sedimented in the subconscious of the members of a particular group – are perpetually passed from one generation to another.’ Alpion argues that these ‘sociological fossils’ – from the long history of Albanian Catholics’ repression to the painful experience of her father’s death – compelled Teresa towards spirituality. By the age of 12, death, mourning, mystery, intrigue and religion had become fixtures in Teresa’s life. It was then that she announced her wish to become a nun, a wish she fulfilled six years later. Teresa characterised this ‘first call’ to God not as a ‘vision’, but as an epiphany. Alpion says this was ‘a subconscious reaction to what was going on in her worldly life when she was becoming a teenager’. Alpion also reveals that Teresa’s effort to resolve her grief through spirituality was never entirely successful. Throughout her life as a nun, Teresa suffered from the ‘dark night of the soul’, doubting God’s existence and questioning her faith. In 1946, Teresa witnessed the Day of the Great Killing in Calcutta, the huge Hindu-Muslim riots in Bengal, India, which left between 5,000 and 10,000 dead. This triggered a ‘second call’ to deepen her devotion to Jesus in service to the poor, and to overcome her ‘dark night of the soul’. Teresa then left her Loreto convent, moved into the slums of Calcutta, and continued her own version of missionary work through her Missionaries of Charity, founded in 1950. Nation casts Teresa as a vehicle through which psycho-social events play out. This makes her more passive than the Teresa of Celebrity, who was an active creator of a persona. In Nation Teresa is no longer acting to protect her celebrity image. Instead she’s motivated by a ‘fossilised’ psychosocial desire to protect her family honour and heritage: ‘Rather than simply an indication of her modesty or piety, her reticence about her private life and family members was related to three “weakest links”. She avoided talking about her childhood as she never came to terms with losing her father. She kept quiet about her brother because he had served in Mussolini’s army. She remained silent about her mother and sister, living in Tirana during the Communist regime, [so as] not to make their life more difficult.’ The Teresa of Nation is a far more sympathetic figure than that of Celebrity. For example, when the then president of Albania, Sali Berisha, offered Teresa an apology for the mistreatment she and her family suffered under the Communist regime, Alpion writes that the ‘offer was declined by the nun with her characteristic humbleness by saying that she had forgiven them all’. The Teresa of Celebrity was never humble, let alone possessed of ‘characteristic humbleness’. What’s remarkable about all this is that Alpion never addresses the profound alteration in his view of Teresa in Nation. Celebrity is not indexed, and is only mentioned in Nation once – in the short conclusion. One might even think the two books were written by separate authors, except for the fact they share the same difficult, dense style. Nevertheless, serious scholars and casual readers alike will find much to ponder in Nation – a book that at the very least enriches our understanding of one of the 20th century’s most enduring figures.

Source: https://www.spiked-online.com/2021/08/16/mother-teresa-from-saint-to-sinner-and-back-again/

Filed Under: Komente Tagged With: Dr. Stuart Derbyshire, Gezim Alpion, Nene Tereza

Shqipëria drejtë gropës dhe jo drejtë Europës

August 17, 2021 by s p

Nga Agustin Mirakaj/

Në 20 vitet e ardhshme rrezikohet mos që të ngelet më këmbë shqiptari në Shqipëri. Shpopullimi është kthyer në një hemoragji të pandalshme. Qeverisja antikombëtare dhe tradhtarët që kanë drejtuar dhe administruar në 3 dekada Shqipërinë po na lënë pa atdhe. Dallaveret, pislliqet, egoja e sëmurë për lavdi personale, a kanë kthyer Shqipërinë në një stan për hallexhinjtë e botës të cilët pa faj importojnë fatet e tyre të trishta dhe problemet e tmerrshme ne zemer te europes.

Shqipëria duhet të ecë përpara drejt Europës por me sa duket plani i Kryeministrit Rama është  që të bëjnë Shqipërinë albanistan dhe ndoshta një ditë ai të jetë mbreti i Albanistanit. Shkëlqesia e tij sillet si sulltan n’ballkan por gjëja me e tmerrshme është se e shuajti popullin, po shkatërron strukturën kombëtare të identitetit tonë. Gënjen sy për sy pa ju prish terezia, një lidër i pabesueshëm, manipulator dhe tradhtar. Shqiptarët ndjehen të tradhëtuar dje, sot dhe neser. Naltmadheni vendimet ti i merr vetëm, pa pyetur njeri, pa referendum, pa teansparencë dhe në fshehtësi të plotë. Shqipëria tregon vlerë që përfshihet në kontribut humanitar, por për shqiptarët që vazhdojnë krizë humanitare prej 30 vitesh në shtetin e tyre JO. Kur thua që vendimet i merr me autorizimin e popullit…kujt populli i ke marrë autorizim o shoki Komisar? A po ke të drejtë deri diku sepse autorizimin e ke marr nga të huajt që të mbushin xhepat dhe të certifikojnë zgjedhjet që vodhe ditën për diell…..Normal.

Ky vendim që ti ke marre nuk është për të mirën e Shqipërisë në një kohë kur ti kokëministër ke tradhtuar interesat e popullit tënd. Dita ditës vendimet e tua baltosin (njësoj si parardhesit e tij të një partie) mundin e të parëve tanë që u munduan kaq shumë ta ndërtojnë vendin. Premtove shumë, saqe zëri jot u dëgjua gjerë në Afganistan. Projekti Shqipëria drejt Europës, në fakt synimi yt dhe i shumë politikanve paska qenë Shqipëria drejt gropës.

Ed Rama, ti je fajtor për shkatërrimin e  Shqipërisë. Hodhe jashtë vendit me paramendim gjysëm milioni shqiptarë për ti zëvëndesuar ata përgjithmonë me të huaj. Shqipëria ka nevojë për të rregulluar veten pastaj të tjerët. Je një politikan i paaftë jo vetëm që nuk zgjidh hallet por i shton ato. Deri dje ju si politikë bëtë të pamundurën për të zbrazur Shqipërinë dhe tani ju po dilni si shpëtimtar të një populli të huaj e në të njëjtën kohë po dilni si vrasës i shpresës për një Shqipëri europiane. Një ditë populli do iu gjykojë rëndë, rreziku që po kërcënon më shumë Shqipërinë është frika e një terrorizmi të sjellur nga jashtë me qëllim shkatërrimin e vendit tonë. Ujgurë, Afganistanezë, Iranianë e njerëz me prirje radikale që strehohen në Shqipëri sot, kërcënojnë sigurinë kombëtare të shtetit dhe bëhen problem për rajonin. Ju jeni fajtor përjetë e bashkë me ju do të jeni ju dhe ata politikanë që mbështesin idenë dhe duan të shpërbëjnë Shqipërinë. Shqipëria është në rrezik. Identiteti i shqiptarit tashme është më shumë se kurrë jo drejtë europës por drejtë gropës.

Filed Under: Komente

Jam kritik, por assesi kundëramerikan

August 13, 2021 by s p

DR. ARIAN STAROVA*

ARIAN STAROVA

Që prej 19 majit, kur Sekretari i Shtetit Blinken vendosi që Presidentit Berisha t’i hiqet mundësia për të marrë vizë hyrjeje për në SHBA, debati politik publik në lidhje me të ka vazhduar i dendur dhe i ashpër, duke mos dhënë asnjë shenjë fashitjeje. Ai ka vazhduar sa në median e shkruar dhe atë audiovizive, aq edhe në rrjetet sociale. Dhe kjo nuk ka asgjë të keqe, madje është shumë mirë.

Natyrisht, unë e kam ndjekur me shumë vëmendje këtë debat, përderisa merrem me politikë, por edhe për shkak të kryerjes së studimeve në shkencat politike.

Ajo çka më mërzit dhe dëshpëron (shpeshherë deri në zhgënjim) është logjika e të arsyetuarit e shumë artikullshkruesve, ose shkruesve të rrjeteve sociale, të cilët janë bërë pjesë e këtij debati. [Sa pak qenkan tridhjetë vjet demokraci për kultivimin e mendjeve të hapura e joparagjykuese! Sa vjet të tjera të vështira do të duhet të kalojnë për të shënuar suksese edhe në fushën e mendjes! Megjithatë, si optimist i pazbutshëm, besoj se embrionet e një mendjeje të re tashmë ekzistojnë dhe po përhapen me shpejtësi ndër brezin e ri, para së gjithave dhe këtë e shohim si kudo edhe në media].

Kështu pra, të nderuar lexues, kam vërejtur ndër të tjera se një pjesë e autorëve të shkrimeve që mbështetin vendimin “Blinken” e quajnë çdo qëndrim tjetër, i cili është kritik, ose kundërshtues i tij, si të gabuar dhe shumë të gabuar. Pra, sipas logjikës së tyre, vendimi “Blinken” është i pakritikueshëm, thjesht sepse lidhet me SHBA-në. Dhe përsëri, sipas logjikës së tyre, SHBA nuk gabon asnjëherë. Pra, sipas kësaj logjike, ajo çka thuhet ose bëhet nga një aktor i rëndësishëm shtetëror është gjithnjë e pagabueshme.

Edhe po të lemë mënjanë faktin që një pjesë e këtyre shkruesve nuk e bëjnë këtë gjë me mendjen e vet (por si detyrë të urdhëruar nga “bosi politik”), përsëri mbetet varfëria e skajshme e logjikës së përdorur. Në kohën e sotme, një nga aftësitë kryesore që synohet t’u mësohet studentëve të shoqërive demokratike (dhe një prej kritereve vlerësues të arsimit modern) është aftësia për të qenë kritik, sepse asgjë e kësaj bote nuk është e përsosur dhe e pakritikueshme. Edhe vetë shoqëria pluraliste demokratike mbështetet mbi një themel të tillë, mbi larminë e mendimeve që ndryshojnë prej njeri-tjetrit dhe e kundërshtojnë njeri-tjetrin.

Shkruesit në fjalë shkojnë edhe më tej, i cilësojnë të gjithë kritikët si kundëramerikanë, duke bërë arsyetimin tjetër logjik të pasaktë, duke e shndërruar kritikën për diçka të veçantë të një objekti në kritikë për të gjithë atë objekt. Pa dashur, këta i “hedhin dru edhe një zjarri” ku “gatuhet” një konflikt i rremë ndërmjet pro-amerikanëve dhe kundër-amerikanëve në Shqipëri. Para së gjithash, kjo është qesharake të mendohet për shqiptarët, por në kushtet e ripërtëritjes së vrullshme të konkurrencës gjeopolitike, ky “zjarr” mund t’u shërbejë aktorëve gjeopolitikë që kërkojnë të ushtrojnë ndikim në Shqipëri.

Kam vërejtur edhe diçka tjetër në shkrimet që mbështetin vendimin “Blinken” apo shkrimet kundër-Berishë. Ata kritikojnë kundërpërgjigjen e Presidentit Berisha nëpërmjet institucioneve të drejtësisë dhe çdo gjë tjetër që ai thotë dhe bën kundër këtij vendimi. Si është e mundur që këta njerëz nuk e kuptojnë se njeriu ka dinjitet dhe duhet të gëzojë lirinë për të mbrojtur të vërtetën e tij?

Le të vijmë tani në thelbin e problemit.

Po e marrim të nënkuptuar idenë se Departamenti i Shtetit ka burime të afta dhe të shumta informacioni, që i shërbejnë si themel për të marrë një vendim. Pra, në rastin tonë, edhe për vendimin “Blinken” mbi Presidentin Berisha. Po e pranojmë (në dobi të analizës) edhe rregullin sipas të cilit këto burime informacioni nuk bëhen publike.

Atëherë pyetja shtrohet: si do ta kërkojë njeriu ta gjejë dhe ta mbrojë të vërtetën e tij, nëse e ndjen se ajo është shtrembëruar? A duhet të nënkuptojë kjo (siç thonë shkruesit arsyetimcekët) se Presidenti Berisha nuk ka asgjë se çfarë të bëjë, porse vetëm duhet të heshtë? Kjo ide mund të jetë pranuar në raste të tjera, por Presidenti Berisha është një politikan me personalitet të fuqishëm, ndryshme prej shumë të tjerëve dhe as nuk i shkon ndërmend të heshtë kur bëhet fjalë për të vërtetën. Prandaj ai, në vend që të heshtë (meqë Departamenti i Shtetit nuk gabon) dhe të “kafshojë gjuhën” duke pranuar një vlerësim negativ të cilin nuk e meriton, është duke bërë këtë çka po bën tani duke e futur veten në një “betejë” të vështirë, por jo me SHBA-në, por për të vërtetën.

Tani, po përpiqem ta analizoj duke hyrë më drejtpërdrejt në thelbin e debatit, duke shtruar përsëri disa pyetje, fillimisht.

E përse nuk mund të kritikohet edhe vendimi “Blinken”?! Cila është e keqja e kësaj kritike?! Në fund të fundit, çdo kritikë e argumentuar a nuk ndihmon për saktësimin dhe përmirësimin e gjërave?! A nuk duhet që një mendje e hapur t’u përmbahet vetëm fakteve dhe arsyetimeve të saktë, pavarësisht nëse ato mund të vijnë në kundërshtim me një autoritet çfarëdo?! A nuk na paska mjaftuar ne shqiptarëve e gjithë koha nën komunizëm kur partia jepte udhëzime për gjithçka si në kushtet e një kalifati komunist të përfytyruar, ku e vërteta vinte vetëm prej mendjes së elitës së lartë komuniste dhe drejtonte të gjitha anët e jetës shoqërore deri edhe vetë shkencën, që për nga natyra e saj, nuk pranon asnjë autoritet tjetër përveç së vërtetës?!

Pyetja fare konkrete që vjen tani është: a mund të ketë gabuar Departamenti i Shtetit për rastin e Presidentit Berisha?

Parimisht, po, kurse për rastin në fjalë (për Presidentin Berisha) nuk e dimë, sepse nuk kemi parë asnjë provë, ose fakt. Nëse do të shikonim provat, do të shpreheshim më saktë, por këmbëngulja e vetë Presidentit Berisha parakupton se është gabuar. Si mund të ketë ndodhur kjo gjë? Përsëri dhe të paktën për mua, pa fakte asgjë nuk mund të thuhet.

Diçka megjithatë është krejtësisht e qartë. Vendimi “Blinken” është mbështetur në informacione që parakuptohen si të sakta, kurse Presidenti Berisha ka vënë në dyshim pikërisht saktësinë e informacionit përkatës. Rrjedhimisht, nëse bëhet fjalë për dy shoqëri demokratike, atëherë sqarimi i informacioneve mbi të cilat është mbështetur ai vendim do të duhej të ishte detyrim moral kundrejt publikut shqiptar, i cili në shumicë dërrmuese e vështron SHBA-në si “Earthly God”.

Duam nuk duam, tani në fund vjen edhe një pyetje tjetër: nëse rrethanat e përcaktimit të një politikani të rëndësishëm si “i pazgjedhshëm për të marrë vizë hyrjeje amerikane” (si Presidenti Berisha) qenkan të tilla (edhe të diskutueshme), atëherë përse vazhdon kjo praktikë e Departamentit të Shtetit, e vlerësimit moral të politikanëve të caktuar, pa dhënë shpjegime? Ndoshta, kjo praktikë mund të ishte shumë e dobishme nëse vinte pas kryerjes së proceseve përkatëse të drejtësisë ligjore. Megjithatë, ashtu siç është tani, kjo praktikë edhe nëse mund të ketë ndonjë dobi, çmimi shoqëror i saj duket tepër i lartë, i paguar me imazh publik të SHBA-së. [Këtu nënkuptoj se është diçka e mirënjohur se të paktën 40% e shqiptarëve e vlerësojnë lart Presidentin Berisha dhe mbi të gjitha, si të pakorruptueshëm].

Po e mbyll këtë shkrim duke përsëritur çka kam thënë edhe më parë në një bisedë televizive: “Do të guxoja me shumë modesti t’i këshilloj Departamentit të Shtetit ta rishikojë, ose heqë këtë praktikë të padobishme dhe jodemokratike të përcaktimit si ‘të pazgjedhshëm për marrje vize amerikane’ të individëve të caktuar. Një praktikë e tillë e dëmton imazhin e SHBA-së, por ndikon për keq edhe në mendësinë e shumë shqiptarëve. Ne shqiptarët kemi përvojë prej së kaluarës sonë nën rrëgjimin totalitar se të vërtetat e detyruara në kushte padije nuk zënë asnjëherë rrënjë në mendjet e njerëzve, madje më shumë dëmtojnë.

Dhe ndërkohë që debati mbi vendimin “Blinken” vazhdon, shumë dhe më shumë shqiptarët po vazhdojnë të habiten me heshtjen amerikane mbi “bëmat superkorruptive” të qeverisë së “kryerilindasit” Rama.

Pra, siç e shikoni, unë jam kritik, por assesi nuk jam kundëramerikan dhe dëshiroj shumë t’i shërbej idealit të demokracisë amerikane!

*President i Këshillit Atlantik të Shqipërisë

Filed Under: Komente Tagged With: Arian Starova, Berisha

SHQIPTARË, SHQIPNIA ASHT E JUEJA,NUK ASHT PRON’E ASKUJT

August 3, 2021 by s p

Photo by: skopjediem.com

Nga Fritz RADOVANI

Melbourne, 3 Gusht 2021.

Ne ishim dikur Europë Juglindore… Ashtu na njifte gjithë Bota e qytetnueme… Prej Atij Gjergjit të Madh të Kastriotve dhe Nanës Tereze emni Shqipni nderohej edhe nga armiqtë! Pikrisht tashti kur Shqiptarët pritshin hapjen e dyerve t’ Asaj Europe që i perket, kryeministri Rama si gjithnjë rifillon ashtu si ka “rilindë” edhe PPSh, me sigurimin famkeq kriminal, disa marrveshje po i themi me sllav, turq, grek e as dreqi nuk di me e marrë vesht se ku donë me dalë perveç tradhëtisë s’ Atdheut. Po, kanë harrue “disa” se “Shqiptari jep jeten para Atdheut!” Kryeministri Rama në fjalimin e tij tha se, “kush thotë që kjo është një nismë e projektuar në bodrumet e ish-Jugosllavisë, për të rikompozuar Jugosllavinë dhe …” Vazhdoi… “Ne jemi këtu për të ardhmen…” Me siguri! Me të lanë kush aty, jam i sigurt se sot 30 vjet apo 50, ti nuk lot vendit! Po, mos harro se nuk dij sa pranojnë turqit e sllavët me vazhdue me i mbushë portofolat tuej me pare e bar të kulloses s’ ate! Mos harroni se rruga e tradhëtisë s’ uej nuk asht e pashkelun nga shumë prej paraardhësve tuej, po gjithmonë hesapet kur janë ba pa hanxhiun “Popull”, edhe atyne i kanë deshtue. Shqiptari të duron deri një ditë… E, mandej, i gjenë dy rreshta me i lexue sa mos me tretë rrugen…At Gjergj Fishta ka pyet 100 vjet para “Gomarin e Babatasit”:  

“Pasaportat kush ua pau,

Për me thânë se kta s’janë Slav.

Nuk janë Slav, Turq, as Bulgarë,

Por janë fjesht burra shqiptarë?…

Shka punuen kta për Atdhé?…

Librat shqip qi kanë botue?…

Edhe ndihmët qi kanë kushtue

Për triumf të liris s’onë?

Për posë emnit se si u thonë,

Kurrkush gjâ nuk di, për tà:…”

“Komunizmi i juej në Shekullin XXI asht një burim tmerresh: Dhune, terrori, vllavrasjesh e vujtje per Atdhetarë Shqiptarë! Thesari i juej janë vetem spijunët e sigurimit të shtetit!” Nuk besoj se Shqiptarët.., i ka xanë narkoza!!

             

Filed Under: Komente Tagged With: Ballkani Perendimor, Fritz Radovanai, shqiperia

VIRUSI PYET PO KET A E DINI: “SHKA THANE BAGETIA

July 31, 2021 by s p

Nga Fritz RADOVANI – Melbourne, 31 Korrik 2021

Fatkeqsi! Madje fatkeqsi e madhe! Shqipnia Europjane, e të Madhit dhe të Pavdekshmit Gjergj Kastriotit Skenderbeut e Nanë Terezes, prap me u drejtue nga komunistët barbarë e tiranë trashigimtarët e Enver Hoxhës, e shka asht ma e keqja tue rikthye nen sundimin e Beogradit, Stambollit dhe injorancës antieuropjane, tue kenë dhe antare e NATO-s, në një kohë kur pritej hapja e dyerve t’ Europës, me porosi të Papës Gjon Pali II. Bisedohet per “minishengen”, gjoja e mendueme nga tre drejtuesit e tre vendeve, njeni thonë asht votue nga “minishqiptarët”.., mik i Erdoganit ! E ky po thonë se asht edhe “kokëbosh”, por jo sa ata që kanë votue per te! Ai tallet e vazhdon me mbushë xhepat… E ata, kujtojnë se asht budallë!.. Kështu kujtuene dikur edhe per Ahmet Zogun me Pashiqin, per Enverin me Titon e Ramizin që vriste: “Edhe gjak do bëjmë, po pushtetin nuk do t’ ua lëshojmë…” E qe, ku janë me thesare, dekorata e tituj varg’eqafë…E kush asht budalla?! – Nuk ju mjaftojnë 109 vjet histori ?! Do t’ Ju kujtoj rreshtat e fundit të fjalimit At Fishtës, në Paris në 1919, me titull: “Shqiptarët e të drejtat e tyne”, lexue nga Imz. L.Bumçi: “E pra, kujtoj unë, se, për me kenë burra fjalet, na duhet me thanë edhe për Shqipninë ato shka thomi për të tjerë në Paris, Romë, Athinë, Varshavë…Në mos paça harrue, si kam ndij prej Profesorave të mij, Grotius ka pasë thanë se, tashma asht ba si zanat me ua shndrrue Zotin popujve. Por përkundrazi, Jean-Jacques Rousseau vërret: “Ani, por të paktën pyetni ma parë, mostjeter, këto bagëti njerzore!”. “Shumë interesant, edhe per “minishengen”.., duhet studjue At Fishta !!”

     

Filed Under: Komente Tagged With: Fritz radovani, shqiperia

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 122
  • 123
  • 124
  • 125
  • 126
  • …
  • 482
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Amerika dhe Rendi i Ri Botëror: Forca, Përgjegjësia dhe e Ardhmja e Perëndimit
  • Këmbana lufte – “Gruaja që Vinte nga Mjegulla” botohet në gjuhën angleze
  • The Last Besa…
  • FRANG BARDHI ME VEPRËN E TIJ, APOLOGJI E SKËNDERBEUT MBROJTI ME BURIME TË SHEK.XV E XVI, ORIGJINËN SHQIPTARE-ARBËRORE  TË SKËNDERBEUT
  • Ismail Qemali, 16 janar 1844 – 24 janar 1919
  • Letërsia si dëshmi e së vërtetës…
  • Mirënjohje për atin tim…
  • Isa Boletini, 15 janar 1864 – 23 janar 1916
  • “Yll’ i Mëngjezit”
  • “Histori e shtypit arbëresh: nga zanafilla deri në ditët e sotme”
  • “Personalitet Historik” – Bajram Curri: Një jetë në shërbim të çështjes kombëtare
  • Shqiptarët dhe parimet themelore të së drejtës ndërkombëtare dhe përgjegjësia evropiane
  • Në Ditën e Gjenocidit në Kosovë, nevoja e Kualifikimi Juridik Ndërkombëtar për Krimet e Kryera në Kosovë (1998–1999)
  • FUNDI I REZISTENCËS SË NACIONALIZMËS 1946-1947
  • ZBULOHEN KONGRESET E BALLIT KOMBËTAR

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT