The Council of Albanian Ambassadors welcomes Secretary Blinken’s visit to Albania and believes that it underscores the unwavering commitment of the United States to stand by Albania and the entire region, by offering continuous support for their security, stability and prosperity.

We believe that such diplomatic engagements reinforces the strong bonds of friendship and cooperation, as strategic partner countries, NATO members and contributors to peace and stability.

Secretary Blinken’s visit to Albania also represents a pivotal moment of solidarity and commitment from the United States in addressing pressing issues affecting not only the Republic of Albania but also Albanians in the region.

The Council of Albanian Ambassadors appeals that a much stronger focus is needed on resolving the situation in the north of Kosova by establishing state authority throughout the country, as well as advocating for the rights of the Albanians in the Presheva Valley.

The Council of Albanian Ambassadors cherish the strong strategic partnership with USA and appreciates their efforts to fight corruption at all level, build the rule of law and strengthen a democratic society.

Dom Gjergj Meta/

Çdo ditë mediat tradicionale dhe portalet na servirin ngjarje të kronikës së zezë. Nga më të shumëllojshmet. Shumë portale janë bërë si një morg ku tashmë ekzistenca e kufomave nuk bën më përshtypje. Madje disa vendosin edhe fotot jashtë mureve si për të tërhequr sytë e kalimtarëve. Mësohemi me to. Të paktën në dukje, pasi shtresat që krijohen në nënvetëdijen tonë, nga përmbajtja toksike e tyre, janë aty e herët a vonë do të dalin në sipërfaqe me pasoja të paparishikueshme.

Ajo që unë vë re me shumë trishtim është mungesa e një narrative (ose e narrativave) që çon drejt të vërtetës së një ngjarjeje. Shumë zëra nuk janë gjithmonë garantë të një vështrimi shumëpërmasor, por shpesh janë burim pështjellimi e madje nxitës të ndjenjave të përzjera ndaj ngjarjes dhe njerëzve të përfshirë.

Pjesa më e madhe njerëzve nuk kanë në disponim filtra leximi apo kuptimi të asaj që thuhet, sidomos një farë moshe e rritur që janë viktima të çdolloj gjëje që shkruhet apo vendoset në një video me zë e figurë në rrjetet sociale që si rrjeta u kanë rënë mbi krye. Të rinjtë? E vërteta e tyre është se nuk janë të interesuar, por kjo është një çështje tjetër.

Profesioni i gazetarit është në krizë të thellë më shumë se kurrë. Lajmsi, sepse ky është gazetari, është e vërtetë që nuk hyn në gjak, por ka detyrën e përcjelljes së saktë të asaj për çka është lajms. Kjo sepse ngjarja dhe lajmi për të nuk janë pronë e tija. Ai duhet vetëm ta përcjellë. Por si mund ta bëjë këtë nëse nuk e ka strukturën e duhur profesionale për ta bërë?

Jo çdo foto e shkrepur në një vendngjarje, jo çdo filmim apo çdo llafe e thënë, ka vlerën e së vërtetës. E vërteta është një puzzle ku pjesët duhet të pranëvendosen harmonishëm dhe në përkim me njëra-tjetrën. Ja pse shumë lajme dhe ngjarje janë një “mozaik” mediatik i ndërtuar keq, i pashikueshëm dhe madje të lë një shije të hidhur.

Ka shumë ngjarje që kanë bërë bujë e sidomos ngjarjet me karakter familjar apo histori të mëtuara si rozë që më shumë nxisin një lloj epshi thathethemi se sa dëshirën për të vërtetën dhe nxitjen për të reaguar. Agjencitë mediatike janë të interesuara më shumë për algoritmin e klikimeve, për shikueshmërinë, sesa për të vërtetën objektive të informimit. Mjafton të shohësh ndotjen që vjen nga komentet në një çfarëdolloj ngjarjeje.

Nuk mund dhe nuk duhet të mësohemi me kufomat dhe jetët e shkatërruara. Ato janë jetë që dikur lëviznin në rrugët e lagjet tona. E dikur mund të jemi edhe ne të tillë. Kontributi për një jetë cilësore dhe të mbrojtur është detyrë dhe e drejtë e çdokujt.

Duhet një narrativë e jetës dhe e bukurisë së saj në mënyrë që t’i çirret maska të keqes e të mos mësohemi me të.

Astrit Lulushi/

Londra kishte disa nga pikturat më të mëdha në botë:

Në sheshin Leicester, në vitin 1794, mbretëresha Charlotte, gruaja e mbretit Xhorxh III, ishte aq e përzier nga një vepër arti saqë e bëri atë të vjellë në një shami dantelle, duke lënë njolla dekorative. Edhe më e çuditshme, kjo zonë pa dalje në det e Londrës qendrore, ishte zgjedhur për shkak se mbretëreshën e zinte deti.

Kisha katolike romake Notre Dame de France në sheshin Leicester përkufizohej nga kupola e saj e madhe rrethore, një aluzion i jetës së kaluar, por të harruar, kur ndërtesa ishte atraksioni më popullor argëtues i Londrës. “Rotunda”, siç njihej, u ndërtua nga arkitekti skocez Robert Mitchell me porosi të Robert Barker (1739-1806) për të ekspozuar veprat e artit të këtij të fundit – pikturat më të mëdha të bëra ndonjëherë në atë kohë. Këto ishin “panoramat” gjigante, 360 gradë (një term i krijuar nga Barker), vepra të pikturuara me dorë që shtriheshin në një sipërfaqe marramendëse 250 m2 dhe ishin krijuar për të dhënë ekuivalentin gjeorgjian të një realiteti virtual, përvojë me pamje të jashtëzakonshme të qytetit, peizazhe detare, fshatra dhe skena beteje në të cilat spektatorët mund të humbnin veten.

Për të ndihmuar këtë efekt, kufijtë e kanavacave u fshehën dhe rekuizitat u futën në plan të parë. Ndërtesa krejtësisht e rrumbullakët kishte një rreth të poshtëm dhe një rreth të sipërm, që do të thoshte se dy panorama mund të ekspozoheshin në të njëjtën kohë, njëra sipër, tjetra, nën një çati të madhe konike prej xhami, që ofronte edhe ndriçim mbi veprat e artit. Korridoret dhe shkallët e errëta që lidhnin dy panoramat kishin për qëllim të vepronin si një ‘pastrues i qiellzës’ për shikuesit midis pikturave përpara se të përjetonin mbingarkesën tjetër shqisore.

Pikturat ishin aq të mëdha sa që vizitorët pajiseshin me harta për të gjetur rrugën e tyre. Në 1794, Mbreti George Ill dhe Mbretëresha Charlotte bënë një vizitë private. Panorama e gjerë e një skene detare të Barkerit ishte aq realiste sa mbretëresha Charlotte, pasi hodhi sytë përtej oqeanit të pikturuar, u godit nga sëmundja e detit. Kjo histori, natyrisht, bëri mrekulli për publicitetin e Barkerit dhe panorama u bë hiti argëtues i kohës. Londinezët paguanin tre shilinga për pamjet e Londrës, të cilat u bënë kaq efektive nga teknika e arritur e Barkerit për të manipuluar perspektivën më mirë se stili i “këndit të gjerë” të përdorur nga artistët e tjerë të mëparshëm.

Veprat e artit ishin jashtëzakonisht fitimprurëse për Barkerin, por edhe për komunitetin artistik të Londrës. Shfaqjet panoramike të kopjuara u shfaqën në të gjithë qytetin – midis viteve 1793-1863 të paktën 126 panorama të ndryshme u ekspozuan në Londër dhe të gjitha kishin nevojë për piktorë të aftë.

Panorama të tilla gjigante qëndrojnë në zemër të kinemasë moderne – popullariteti i panoramës statike gradualisht ia lëshon vendin ‘panoramës në lëvizje’, të cilat ishin piktura jashtëzakonisht të gjata që një operator i rrotullonte ngadalë përpara një publiku si peizazhe që kalonin pranë dritares së trenit. Në Amerikë, për shembull, më të famshmet prej tyre ishin skenat panoramike të Luginës së Misisipit nga John Banvard (1815-1891). Panorama më e madhe e Banvard ishte ‘kanavaca prej tre miljesh’ (siç e quajti ai), e cila në fakt ishte rreth 1.5 km e gjatë. Me fitimet nga turneu i punës së tij ai ishte në gjendje të ndërtonte një imitim gjigant të Kështjellës Windsor në Long Island, e cila u mbiquajt ‘Banvard’s Folly’. Gradualisht, këto panorama lëvizëse i lanë vendin popullaritetit të fotografive lëvizëse – dhe kinemaja lindi.

Vatikan, 08 shkurt 2024 – Sot në Selinë e shenjtë, në Vatikan, u organizua një pritje për Prof.dr. Skender Asanin , drejtor i Institutit të Trashëgimisë Shpirtërore dhe Kultrurore të shqiptarëve nga ana e monsignor Khaled B. Akasheh, përgjegjës i digasterit për dialog interreligjoz. Ky i fundit në vitin 1982 e kishte takuar Nënën Tereze në Palestinë dhe ky ishte një shkas që pikërisht kjo figurë të zëjë gati pjesën qëndrore të takimit, me ç’rast drejtori Asani shpalosa gjithë punën dhe vizionin e ITSHKSH, sidomos ato segmente që në mënyrë shkencore dhe të përkushtuar trajtojnë çështje të komunikimit dhe mirëbesimit qytetar e fetar në vendin tonë, duke përmendur edhe punën që është bërë në kuadër të Departamentit për studimin e trashëgimisë së Gonxhe Bojaxhiut-Nënës Tereze.

Organizimi i disa tribunave shkencore dhe eventeve me karakter kulturor e shhpirtëror, botimi i shumë titujve me interes të veçant si dhe fokusimi në mbrojtjen e figurës së Nënës Tereze përmes rregullativave ligjore të shtetit, ishin disa nga çështjet që drejtori Asani i ngriti gjatë bashkëbisedimit me nikoqirin, duke i paraqitur me këtë rast edhe interesimin e kahershëm që në Shkup të dërgohet një famullitar shqiptar, i cili do të përhapte porositë biblike edhe në gjuhën e Nënës Tereze, me të vetmin qëllim që komuniteti shqiptar-katolik i Shkupit të mos përjetojë edhe më tej dramën e zhbërjes. Të gjitha këto preokupime, sipas drejtorit Asani, janë pjesë e strategjisë së ITSHKSH që shoqëria ku bashkëjetojnë shumë etni me fe e gjuhë të ndryshme të kenë një mirëkuptim qytetar në mes veti. Një strategji e tillë nuk ka mbetur pa u vërejtur edhe nga faktorët ndërkombëtarë, përfshi ambasadat dhe organizatat e ndryshme të cilët në raportet e tyre e ka ranguar ITSHKSH si një shembull i shkëlqyer i kultivimit dhe përhapjes së tolerancës qytetare e fetare midis njerëzve.

Duke qenë dëshmitar i një ekspozeje të tillë të drejtorit Asani, nikoqiri i Vatikanit, monsignor Khaled B. Akasheh, mbeti i entuziuazmuar, me ç’rast u falenderua për informacionet burimore që mori dhe u zotua se bashkëpunimi në mes të zyrës që ai drejton dhe ITSHKSH tash e tutje do të ngritet në një nivel më të lartë.

Në shenjë faleminderimi për mikëpritjen dhe gatishmërinë për bashkëpunim, drejtori Asani bibliotekës së Vatikanit i dhuroi disa tituj të botuar nga ITSHKSH, ku spikasin sidomos ato botime që trajtojnë fushat për të cilat u fol më lart. Ndër të cilët edhe libri për “Familjet katolike shqiptare”, për Gonxhe Bojaxhiun- Nënë Tereze si dhe “Ipeshhkvia Shkup-Prizren nëpër shekuj”.

Pjesë e vizitës së Prof.dr. Skender Asanit në Selinë e shenjtë ishte edhe njohja nga afër me ambientet e Vatikanit, përfshi edhe bazilikën e Shën Pjetrit, një vepër arti që bashkon magjinë e arkitekturës me misonin e shenjtë që mbart ky tempull i lashtë fetar e civilizues.

Në fund të kësaj vizite, drejtori Asani premtoi se Institutin e pret një e ardhme premtuese me plot veprimtari shkencore-hulumtuese, ku Vatikani me të gjitha resurset e veta arkivore do të jetë një prej adresave që do të përdoren për këto veprimtari.

Gjeneral ®Piro Ahmetaj/

Sigurisht e kam ndjekur me interes të shtuar, konfirmimin e nisjes së stërvitjes së NATO-s:“Steadfast Defender 2024” e cila do të zgjasë deri në Maj 2024. Në kapacitetin e “Ekspertit për Sigurinë Kombëtare, Rajonin dhe NATO-n”, në vijim po paraqes një përmbledhje me mesazhet gjeostrategjike si dhe kakofoninë politike rreth kësaj ngjarje madhore për historinë e Aleancës:

Së pari, qëllimi ose mesazhi gjeopolitik i stërvitjes “SD-2024”: “të testojë, kompaktësojë dhe përmirësojë fuqinë ushtarake të NATO-s për të shkurajuar (deterrence), përballur si dhe mposhtur sulmet e armiqve potencial ndaj tërësisë teritoriale të 31 vendeve anëtare dhe ndaj interesave të Aleancës-Transatlantike”!

Ndërsa qëllimi dhe mesazhi strategjik i “Steadfast Defender 2024”: “të demonstrojë fuqinë e pamposhtur ushtarake, përfshi aftësitë manovruese të NATO-s për të dislokuar me shpejtësi forcat nga Amerika e Veriut dhe 29 vendet Europiane si dhe të përmirësojë ndërveprueshmërinë e trupave në fushbetejë”, nën moton: “të bashkuar mbetemi të pathyeshëm”.

Po ashtu objektivi/mesazhi operacional i kësaj stërvitje: “të çertifikojë ekzekutimin e planeve të mbrojtjes që NATO ka përgatitur/planizuar në tre dekadat e fundit”. Edhe pse në deklaratën e Komandantit Suprem të NATO-s, njëherësh edhe i Forcave Amerikane në Europë, Gjeneral me 4 yje, Christopher Cavoli, ndoshta për “kujdes diplomatik” nuk përmendet Rusina – Putiniste, por nënvizoi se: “kjo stërvitje do të zhvillohet mbi një skenar të simuluar të konfliktit në zhvillim me një kundërshtar të afërt, duke i’u përgjigjur kështu një sulmi nga armiqë potencial”. Ndërsa, duhet thënë se mbas sulmit neo-Nazist ndaj sovranitetit të Ukrainës, nuk ka mbetur më asnjë sekret që në planet strategjike të NATO-s, Rusia – Putiniste është (vetë) identifikuar si: “kërcënimin serioz ndaj rendit global të sigurisë, ndaj integritetit territorial të 31 anëtarëve si dhe ndaj interesave gjeopolitike të Aleancës Euroatlantike”.

Më konkretisht, në “Steadfast Defender 2024″ do të angazhohen qindra njësi luftimi dhe ato të mbështetjes nga 31 vendet anëtare të NATO-s, përfshi Suedinë (që pret vetëm nënshkrimin e Ankarasë). Qëndra e gravitetit të kësaj stërvitje do të jenë vendet Baltike si dhe ato të vijës parë, të cilat shihen më të rrezikuara nga një sulm ushtarak i Rusisë, ndërsa peshën kyçe për mbështetjen do e mbajë Gjermania dhe vendet në skajet e aleancës si Norvegjia dhe Rumania.

Në këtë stërvitje do të angazhohen: “rreth 90,000 trupa; mbi 50 asete strategjike detare, përfshi aeroplanmbajtëse, fregata, destrojerë, etj; mbi 80 kapacitete ajrore si F-35, etj avion luftarakë nga USA, UK, Norvegji, Finlanda, Spanja, Polonia, Hungaria; Helikopterë luftimi dhe drone; të paktën 1,100 automjete luftarake, duke përfshirë 166 tanke, 417 transportues të blinduar (APCs) si dhe 533 automjete luftimi të këmbësorisë (IFVs), etj.”!

Në përmbledhje të sa më sipërpër, mund të themi se “Steadfast Defender 2024″ është një mesazh i fortë jo vetëm i forcës së kohezionit të vendeve anëtare dhe i vendosmërisë së Aleancës: “për të mbështetur pa asnjë kompromis Ukrainën martire deri në fitoren e saj ndaj Rusisë, por edhe një demonstrim i fuqisë së pamposhtur ushtarake në mbrojtje të tërësinë teritoriale të 31 vendeve anëtare si dhe interesave gjeopolitike të Aleancës Transatlantike (ShBA/NATO/UK)”.

Së dyti, megjithë sasinë e konsiderueshme të trupave dhe mjeteve, numurin e vendeve pjesëmarrëse dhe shtrirja gjeografike, stërvitja “Steadfast Defender 2024”, nuk është më e madhja e zhvilluar nga NATO pas viteve 90 (luftës së ftohtë). Për shkak edhe të vërtetës, na duhet të zgjojmë memorjen strategjike që: “stërvitja më e madhe në historinë e Aleancës së pas viteve 90 mbetet “Reforger – 1988 me 125,000 trupa”, e cila i parapriu (ndoshta për koncidencë…), të parës luftë fitimtare të NATO-s, pra fushatës ajrore për çlirimin e Kosovës në gjashtëmujorin e parë të vitit 1999!

Duke marrë shkas nga ky fakt, shtoj se stërvitjet dhe aktivitetet e mëdha të NATO-s, në rrafshin rajonal, apo kombëtar qofshin, nuk planifikohen apo zhvillohen kurrësesi mbi interestat e politikës së ditës. Pra nuk zhvillohen as për të mbajtur “me demonstrime ushtarake” një grupim politik (Parti) në qeverisje, as për të dhuruar (me fuqinë e ekspozimit të armëve) rotacion politik të pushtetit; as për të arrestuar zyrtare të korruptuar (siç turfullonte në Prill 2021 avokat Ngjela !) si dhe as për të ushqyer tallavanë gjeopolitike të opinionistëve të gjithëditur në 31 vendet e NATO-s. Kështu, si një “ndër dëshmitarët modest të planifikimit strategjik në SHAPE/NATO” mund të konfirmoj se: “stërvitjet e mëdha të NATO-s, planizohen dhe zhvillohen vetëm mbi bazën e peshimit strategjik të rreziqeve potenciale si dhe të nevojës për zhvillimin e respektivisht aftësive operacionale për të përmbushur misionin e mbrojtjes kolektive (artikulli 5)”.

E thënë edhe më drejtpërdrejtë, “Steadfast Defender 2024, nuk ka asnjë lidhje me ndonjë konspiracion global; as me fushatën e Presidentit Biden apo rivalit Trump në USA; as me zgjedhjet apo me ndonjë axhendë të protagonistëve politik në 31 vendet anëtare të NATO-s”. Kjo pasi, kolegët e planifikimit në Komandën Supreme të NATO-s (SHAPE), i ndërtojnë skenarët e stërvitjes: “vetëm për mbrojtjen kolektive nga kërcenimet ndaj tëresisë teritoriale të NATO-s” dhe për asnjë arsye nuk mund të ndërhujnë në problemet e brendshme të vendeve anëtare !

Gjithësesi “Steadfast Defender 2024” është stërvitje ushtarake kryesisht e trupave Amerikane, Kanadeze si dhe 29 vendeve Europiane të NATO-s. Nga ana tjetër, është fakt i mirënjohur që të gjitha vendet NATO-s, përfshi RSh e vetë-shpallin ShBA-në partner strategjik! Kjo pasi përtej “prapagandës elektorale”, kur vjen fjala për ShBA, të gjitha qeveritë Europiane e pranojnë që: “ShBA-mban peshë kritike për sigurinë ndërsa forcimi i lidhjeve transatlantike mbetet me rëndësi jetike për NATO-n”!

Së treti, sjellim në vëmendjen strategjike që me përjashtim të Serbisë, në këtë stërvitje, marrin pjesë, Sllovenia, Kroacia, Mal i Zi, Shqipëria, Maqedonia e Veriut, etj. Prandaj duke e parë në planin rajonal, kjo stërvitje do të shërbejë, ndoshta “jo vetëm rastësisht” si demonstrim i fuqisë së pakonkurrueshme të ShBA/NATO ndaj ambicjeve dhe kërcënimeve gjeopolitike të Kremlinit edhe në rajonin e ballkanit perëndimor si dhe vendet e Europës jug-lindore.

Prandaj, kjo stërvitje do të shërbejë edhe si mesazh i fuqisë ushtarake të ShBA/NATO, drejtuar Beogradit: “për të mos vijuar të (keq) përdorohet për interesat e Moskës në Rajon; të mos e armatosë deri në dhëmbë Serbinë (me Mig29, raketa dhe së fundmi me Drone Rus);

të mos frymëzojë radikalet e tipit Dodik në Bosnje si dhe Grupet Kriminale në Veriun e Kosovës, etj.

E thënë edhe më shkurt: “Serbia të mos kërcënojë me agresion ushtarak ndaj tërësinë teritoriale të Kosovës; status-quonë gjeopolitike si dhe investimin e USA/NATO për paqen, stabilitetin dhe axhendën Euroatltantike të Rajonit të ballkanit perëndimor”!

E thënë në dimensionin operacional, kjo stërvitje do të shërbejë edhe si konfirmim i mesazhit konstant që ShBA dhe NATO, i kanë përcjellë Serbisë prej Qershor 1999: “një agresion ushtarak kundër sovranitetit të Kosovës, do të konsiderohet edhe si sulm ndaj trupave të KFOR-it/NATO-s”!

Prandaj, shpresoj që kjo stërvitje të shërbejë edhe si një mesazh për vendet e ballakanit, në mënyrë që paqen dhe stabilitetin afatgjatë: “të mos e bazojnë përjetësisht as si dhurata me prezencën dhe aktivitetet madhore të NATO-s”, por do u duhet ta para-kushtëzojnë me zhvillimin e Masave të Mirëbesimit Reciprok, nëpërmjet të cilave Beogradi Zyrtar “të imponohet” se: (1) do të ruajë balancat e fuqisë ushtarake sulmuese (si Mig -29, raketa Pantsir-S, Helikoptere, Tanke dhe Drone Rus) deri në nivelin që të mos kërcënojë integritetin territorial të asnjë nga vendet (përfshi Republikën e Kosovës); (2); si dhe nuk do të vendos instalime dhe aktivitete ushtarake (20 km distancë ajrore dhe 5 tokësorë), në kufijtë shtetërore mes vendeve ndërkufitare. Më tej këto kushte me peshë duhen të monitohen nga NATO që mbetet faktor kritik për paqen dhe integrimin e 6 vendeve të ballkanit perëndimor.

Po ashtu, prezenca e KFOR, “Steadfast Defender 2024” si dhe dhjetëra aktivitete të NATO-s në Rajon, janë arsye më shumë për vendet e Ballkanit, në mënyrë që paqja të mos keqpërdoret as kërcënohet nga Moska apo axhendat elektorale të udhëheqësve lokale. Gjithësesi shpresoj/a që edhe kjo stërvitje t’ju shërbejë elitave mendjehapura, jo vetëm në Beograd si “mesazh mirëbesimi reciprok” për të punuar kundër rikthimit te errësira e urrejtjes dhe gjakderdhjes shekullore mes popujve. Prandaj besoj fortë, se jo LUFTA, por mirëbesimi, PAQJA dhe axhenda e integrimit në NATO/BE mbeten misioni i vetëm i ardhmërisë së Serbisë si dhe 5 vendeve të tjera të Ballkanit perëndimor.

Së katërti, në planin kombëtar, RSh në 15 vite si vend anëtar (2009 – 2024), ka konsoliduar ndjeshëm standartet e planifikimit, kapacitetet opercionale dhe kulturën bashkëpunimit me NATO-n. Kjo për vetë faktin se me qindra ushtarakë/e kanë shërbyer në Shtabet e NATO-s si dhe me mijëra (për të mos thënë 100 % e personelit aktiv) kanë kontribuar në operacionet e Saj, në Afganistan, Bosnjë, Irak, Kosovë, Mali, etj. Prandaj, jam shumë i sigurt, që FARSh do të demonstrojnë profesionalizëm elitar në këtë stervitje, duke përmirësuar edhe aftësitë e planifikimit, drejtimit si dhe ato luftarake (veçanërisht Tokësore & Detare pasi kapacitetet e luftimit ajror kanë kosto përtej mundësive reale të RSh).

Përfshi jo vetëm këtë ngjarje madhore të NATO-s dhe përtej kakofonisë së politikës së ditës, e përsëris fort se edhe: “kjo stërvitje, nuk ka asnjë lidhje as me deliret e (mbi) Pushtetit; as me delekuencën e Opozitës (vulëhumbur) dhe as me sekserët e oligarkëve që hedhin valle rreth e tepsisë së qeverisë për të privatizuar (përfshi edhe dashurinë dhe besnikërinë për Atdheun) çështjet e sigurisë kombëtare, interesat gjeopolitike si dhe partneritetin strategjik me SHBA dhe NATO-n”.

E thëne më drejtpërdrejtë, “Steadfast Defender 2024” nuk ka si të ketë lidhje me: “pluralizmin fasadë, me deformimet e demokracisë nga fuqia e (mbi) Pushtetetit dhe as me populizmin bollshevik”. Për edhe më qartë: “nuk ka asnjë lidhje me deliret e qeverisë për të vijuar kalërimin e sigurt të Shqiptarëve edhe në mandatin e katërt, por as me mjerimin e opozitës, e cila që prej humbjes turpëruese të 25 Prillit 2021, vijon të luftojë me vetëveten, jo për rotacionin demokratik të Pushtetit, por për vulën, bravat, karriket dhe ofiqet e Opozitës zyrtare”. Ndërsa përtej humorit: “kjo stërvitje sigurisht nuk ka asnjë lidhje me oshilacionet vetë-diskretituese (50 milionë euro ndihmë ushtarake për FS Kosovës) të mavroGjeneralit/Kryetarit të ushtrisë së vdekur”, si dhe të një grushti egocentrikësh të sëmurë që për interesa tërësisht cinike, në mos perverse:“po i rrotullojnë thikën deri në palcë vlerave të së djathtës moderne në Shqipëri” !

Në shtesë, ndërsa 32 vjet pluralizëm politik dhe 15 vite anëtarësim në NATO, stërvitja “Steadfast Defender 2024”, etj ngjarje madhore të NATO-s, janë eksperiencë me mesazhe të gjeopolitike ndaj Tiranës: “për të forcuar qasjen gjithëpërfshirëse, kohezionin e kombit si dhe konsensusin e gjerë në adresimin e interesave kombëtare; forcuar partneritetin strategjik me ShBA/NATO-n, duke rikthyer pluralizmin si dhe besimin e Shqiptarëve në vlerat perëndimore dhe demokracitë funksionale”.

Thënë këto, dëshiroj ta ritheksoj, se “Steadfast Defender 2024”, etj janë ngjarje madhore të fuqisë së partneritetit strategjik me ShBA/NATO, të cilat “mbartin mesazhe me peshë kombëtare, që mbi të gjitha tejkalojnë interesat e çdo partie politike, të një apo disa mandate qeverisjesh, apo përtej çdo protagonisi të politikës sado i mbi-pushtetshëm të jenë”. Me këtë rast, shpreh konsideratat ndaj Shtabit të SHAPE/NATO, Belgjikë si dhe Ambasadës së SHBA-së në Tiranë, për mesazhet e qarta gjeopolitike në mbrojtjen e tërësisë territoriale si dhe interesave të Aleancës Transatlantike (përfshi të RSh).

Gjithashtu do t’i këshilloja përfaqësuesit politik dhe shtetërorë të Tiranës zyrtare që: “mesazhet e stërvitjes Steadfast Defender 2024” apo aktivitete të ngjashme të NATO-s, kurrsesi të mos i adresojnë me kakofoni bollshevike, por: “si përgjegjësi e lartë shtetërore jo vetëm për mbrojtjen e interesave kombëtare por edhe për promovimin e peshës konstruktive që mban Shqipëria në stabilitetin demokratik dhe agjendën e integrimit Euroatlatik të 6 vendeve të ballkanit përëndimor”.

Së fundmi, duke shprehur nderimin për përkushtimin shëmbullor dhe sakrificat sublime për paqen, ju uroj përzemërsisht suksese ushtarakëve të RSh dhe të 31 vendeve të tjera pjesëmarrëse jo vetëm në këtë stërvitje.

Me këtë rast, rikonfimoj se, mbetem ushtar i Atdheut, për të kontribuar me përulësi në mbrojtjen e interesave kombëtare si dhe forcimin e partneritetit strategjik me USA/NATO-n!