Komente – Page 86 – Dielli

Botë dhe mistere

January 16, 2023 by s p

Astrit Lulushi/

Çfarëdo të lexosh – artikull, gazetë a një libër – plot gjëra kuptohen me një fjali; gjithçka duket se humb, por në fund kthehet në një formë tjetër; Bota rrotullohet duke arritur në ditët tona e shpërfytyruar; më e vogël, me ne më afër thelbit që gjithësesi nuk arrihet.

Njeriu ushqehet keq, Atij i thuhet për të ndryshuar, por si mundet, nëse është i lidhur me fijet që nuk e lënë; e bëjnë të përpëlitet. Ligji i natyrës është i ashpër i drejtë, ligji i njeriut është ndrydhës – dhe pse jo – vrasës. Gjërat që duket se ndodhin janë në përputhje me produktet e mendjes. Për shembull, matematika, duke qenë produkt i mendimit, është kaq e përshtatshme për objektet e realitetit. A është arsyeja njerëzore pa përvojë, që thjesht duke menduar, të kuptojë vetitë e gjërave reale?

Puna e matematikanëve shpesh përfshin zgjuarsi dhe logjikë të jashtëzakonshme. Disa teorema dhe prova kërkojnë vite për t’u realizuar. E megjithatë, çuditërisht, shumë nga konceptet më të shkëlqyera dhe më abstrakte rezultojnë të modelojnë në mënyrë të përsosur fenomenet e botës reale. Ndërsa historia shpaloset, ne zbulojmë se ka korrespondencë të saktë midis koncepteve të ndryshme dhe “gjërave që bën universi”. Ka një lloj mbivendosjeje të jashtëzakonshme midis asaj që po ndodh në mendjet tona dhe asaj që po ndodh atje. Dhe shumë shpesh, matematika u përpunua shumë përpara se ne të shkonim në kërkim të botës për një përshtatje.

Në çdo cep të fizikës gjejmë koncepte që askush nuk mendonte se do të shfaqeshin ndonjëherë në botën e njohur. Gjërat që askush nuk i kishte ëndërruar ndonjëherë se do të linin faqet e revistave fantastike-shkencore rezulton të jenë pikërisht ato që nevojiten për të përshkruar atë që bota po bën.

Nëse dikush në histori kishte të drejtë të komentonte për këtë çështje, ai ishte Ajnshtajni. Duke u mbështetur pak a shumë në eksperimentet e mendimit, ai ishte në gjendje të zhbllokonte disa nga sekretet e universit.

“Gjëja më e pakuptueshme në botë është se ajo është e kuptueshme”.

Ajnshtajni foli me nderim, madje edhe fetar, për përvojat duke parë “bukurinë rrezatuese” që shkëlqeu kur ai kërkoi të shikonte misteret e universit, “strukturës së mrekullueshme të ekzistencës” dhe “përpjekjes për të kuptuar qoftë edhe një pjesë të vogël të Arsyes që manifestohet në natyrë”.

Duke folur në veçanti për matematikën, ai shkroi:

“Matematika e pastër është poezia e ideve logjike. …Në këtë përpjekje drejt bukurisë logjike, zbulohen formula shpirtërore të nevojshme për depërtimin më të thellë në ligjet e natyrës.”

Filozofi David Wood e sjell këtë në fokus:

“Para se ta dinit se universi drejtohet nga ekuacione matematikore elegante, a do të kishit arsye ta prisnit këtë? A do të prisnit që universi të ishte i tillë? Sigurisht që jo. Matematika është një gjuhë. Universi funksionon sipas gjuhës. Kjo nuk duhet të jetë aspak befasuese për ata që besojnë në Zot. Duhet të jetë e tmerrshme për ateistët, sepse kjo është gjëja e fundit që duhet të presin”.

Ata që shkelin mbi gjakun e Dëshmorëve të Kombit i mallkon historia!

January 13, 2023 by s p

Prof. dr. Nusret Pllana

Universiteti ‘‘Hasan Prishtina’’

Prishtinë/

(Shqiptarëve që nuk u ngopën me mallra të Serbisë)

Javë më parë shkoi viti 2022. Në këtë vit 370 milion euro i janë dërguar Serbisë nga Kosova. Qeveritë që vijnë e shkojnë në Kosovë, nuk janë aty që të tallen me njëra-tjetrën, se kush ka punuar më shumë me Serbinë, por që ta qeverisin sa më mirë Kosovën. Partitë politike në Kosovë, kur bëjnë gara për ta marrë pushtetin, punën kryesore e kanë që të punojnë mirë për Kosovën, e jo të akuzojnë njëra-tjetrën kush i ka dhënë Serbisë më shumë para. Ato para janë të Kosovës, nga kudo që vijnë, nga mërgata jonë, apo nga djersa e qytetarëve të Kosovës. Prandaj, qytetarët e Kosovës kanë të drejtë t’i shfrytëzojnë dhe t’i harxhojnë atje ku ju thotë mendja dhe atje ku kanë më shumë përfitime. Por, jo duke blerë me çdo kusht mallra të Serbisë, qoftë edhe kur janë më lirë, qoftë edhe pa e ditur mirë kualitetin e tyre, qoftë edhe kur janë me afat të kaluar përdorimi. Vetëm ata që i ka lënë kujtesa historike, mund të mos e dijnë për gjenocidin më shumë se njëqindvjeçar që ka bërë Serbia mbi shqiptarët. Më 1878 deri më 1881 me gjenocid kryhet spastrimi etnik i shqiptarëve nga Kazaja e Nishit dhe e Topanicës. Çka ka mbetur sot nga ato toka, nga ata njerëz, ku janë dhe ku kanë mbetur? Ata pak që kanë shpëtuar nga vdekja, janë diku nëpër botë, në Turqi, në SHBA, në Evropë, por pjesa më e madhe e tyre nuk flasin shqip, nuk dijnë shqip, as nuk kujtohen se çka ka ndodhur me ta. Cili popull e harron kaq shpejt e kaq lehtë gjenocidin që bëri Serbia fashiste, bashkë edhe me disa qendra të Evropës së kohës, kur pjesët më pjellore të tokave shqiptare i jepen Serbisë. A e kujtojnë shqiptarët se çka ka ndodhur me Tivarin, me Çamërinë, me Ulqinin e me viset e tjera të atyre tokave shqiptare. Duhej edhe flota e luftanijeve të Evropës që ato qytete shqiptare t’i dorëzoheshin Malit të Zi, Greqisë e Serbisë. Nëse keni harruar të lexoni shqip, atëherë lexojeni Dimitrije Tucoviqin, një ushtar serb i Luftës ballkanike, që flet për gjenocidin serb në Kosovë dhe në Lumë, që sot është pjesë e Shqipërisë londineze. Sepse e tillë është kjo Shqipëri, atdheu ynë, londineze, ngase e ka copëtuar Konferenca e Ambasadorëve në Londër më 1913. Nëse keni harruar çka u kanë thënë gjyshërit dhe baballarët për Luftën e Shaban Polluzhës, pyetni secilin historian tonë(me ndonjë përjashtim të vogël), nëse njëherë nuk ka shkruar se ajo ishte luftë terroriste, siç e kishte cilësuar politika e Beogradit, kurse pas viteve nëntëdhjetë doli se ishte luftë çlirimtare, luftë për ekzistencë.

Nëse të gjitha këto i keni harruar, si është e mundur të keni harruar Luftën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e cila së bashku me NATON, dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës në krye, e ka çliruar këtë pjesë të atdheut tonë?! E ka çliruar dhe qe më shumë se dy dekada jemi vend i lirë, që nga viti 2008 jemi shtet i pavarur.

Pra, nëse nuk e keni harruar këtë luftë, doemos i vizitoni Varret e Dëshmorëve të Kombit, se vetëm aty ende ka mbetur Flamuri Kombëtar, me të cilin ka dhënë jetën secili luftëtarë i lirisë sonë. Nëse të gjitha këto mund t’i keni harruar, ju shqiptarë të dashur, e ju qeveritarë të nderuar, si është e mundur t’i keni harruar 1432 fëmijë të vrarë, nga barku i nënës e deri në moshën 17 vjeçare. Ku ka gjenocid më të madh se kjo gjëmë me përmasë kombëtare, janë 1432 fëmijë që sot nuk e gëzojnë lirinë e Kosovës, kurse shqiptarët blejnë mallra të Serbisë pa ju dridhur syri nga turpi i historisë. Në anën tjetër, qeveritarët tanë luajnë politikash duke akuzuar njëri-tjetrin, sa për tradhti kombëtare, sa për hajni, sa për prostitucion, sa për shitje të interesave kombëtare, duke e fajsuar her Serbinë, her Evropën, e ndonjëherë tjetër edhe Amerikën. Kurse Institucionet tona shkencore, Akademia jonë e shkencave, jo vetëm nuk kanë kohë të merren me ndonjë proces historik që ka hapur Lufta e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, por ata siç ishin dje kundër kësaj lufte, edhe pas luftës, janë kundër atyre që kanë sjellë lirinë. Atyre, pra shumicës së dijetarëve tanë, shumicës së Institucioneve tona shkencore, Akademisë sonë, jo vetëm nuk u bën goja punë ta thonë një fjalë të mirë për luftën që solli lirinë dhe çlirimin e kësaj pjese të atdheut tonë, Shqipërisë, por akuzojnë këtë luftë e këta çlirimtarë edhe më keq se Serbia.

Në një pjesë të shtypit tonë, në një pjesë të botimeve tona, edhe të Akademisë së Kosovës, ajo që është shkruar dhe shkruhet edhe sot, kundër luftëtarëve të lirisë dhe kundër luftës çlirimtare, edhe shtypin e Beogradit e lë pa tekst!!

Kurse statistikat thonë se 370 milion i janë dërguar Serbisë. Por, kjo nuk është me rëndësi, sepse në vitet e tjera paskan dhënë edhe më shumë, herë 600 milion euro, herë 800 milion, andaj jemi shumë të kënaqur që kësaj radhe, Serbisë i janë dhënë vetëm 370 milion euro. Thuhet kështu, edhe kur në kopshtin e fëmijëve që mban emrin ‘‘Nëna Zahide’’, pra emrin e nënës së Komandantit Legjendar, Adem Jasharit, fëmijëve të kopshtit u jepen dhurata nga firmat e Serbisë. Thuhet kështu, edhe për faktin se qeveritë tona, pa marrë parasysh cilës parti i takojnë, nuk janë të zonjat ta qeverisin edhe këtë pjesë të jetës së shqiptarëve, se ndoshta e bëjnë në emër të mos cenimit të të Drejtave të Njeriut, andaj fusin në Kosovë kudo mallra të Serbisë, edhe në kopshtet e fëmijëve. Mallrat kancerogjene të Serbisë nuk vijnë në Kosovë dhe në Shqipëri, vetëm kur bllokohen rrugët nga ata që i mban Beogradi, jo vetëm me paga të majme, por edhe me çdo gjë tjetër, edhe duke ju ndërtuar komplekse banimi e objekte kulture, universitete dhe shkolla të mesme, lapidar të heronjve kishtarë e kriminelë serbë në mes të Kosovës.

Kështu që pasi e ndajnë përgjysmë Mitrovicën, askush qe sa vjet nuk i zë në gojë ata 11 mijë shqiptarë që janë përzënë nga shtëpitë e tyre, pak vjet pas Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Rrugët mund të bllokohen, por qarkullimi i mallrave serbe, kryesisht nga tregtarët shqiptarë, nuk bllokohet kurrë. Nuk bllokohet, as kur vritet shqiptari, Artan Zymberi, ngase paska pasur në trup dy tatu, Skënderbeun dhe Adem Jasharin. Mallrat serbe, nuk bllokohen të hyjnë në Kosovë, edhe nga të shumtët tugjarë shqiptarë të frymës projugosllave e proserbe, dhe askush nuk ka kohë të reagojë, as nga Presidenca, as nga Qeveria, as nga ministri të ndryshme, por as nga ndonjë institucion yni shkencor, si Akademia jonë, fjala vjen, sepse ata nuk i shohin as kolonat e shqiptarëve duke pritur me orë të tëra në kufirin që na ndanë me Serbinë, sepse ata nuk i shohin as reagimet e organeve të pushtetit tonë, as të ndërkombëtarëve, qoftë edhe kur ndonjë shqiptar në vetëmbrojtje për të mos e ndotur uniformën e ushtarit të Ushtrisë së Kosovës, shkrep në ajër dy-tre plumba. Atëherë bëhet hataja, reagojnë aq ashpër, pa zgjedhur as fjalorin, dhe duke u përzierë në punët e organeve të drejtësisë, kurse bashkë me ta, reagojnë të gjitha institucionet e Evropës si dhe ambasadorë të disa vendeve.

Prandaj, del sheshit se asnjë institucion yni, as qeveritar, as shkencor nuk ka kohë të merret me praninë milionëshe të mallrave serbe në Kosovë, e në anën tjetër, e kemi plotë gojën liri, demokraci, drejtësi. Për turp të zotit, se sa duket, mjafton që janë në pushtet dhe mjafton që mund ta shajnë njëri-tjetrin deri në cilësimin tradhtar i kombit.

Në fund, asgjë më mirë nuk i shkon gjendjes sonë, se sa mençuria e një plaku në një fshat të Kosovës. Nipin e tij të vogël që ruante bagëtinë, e kishte rrahur një burrë i moshuar, se ai kishte bërë sherr. Kur vjen në mbrëmje në shtëpi, nipi i tregon gjyshit, se babanë nuk e kishte, ia kishin mbytur në Aksionin e armëve në vitin 1955. Gjyshi i thotë nipit, dil në sheshin e fshatit mos po shoshësh dikë të vdekur. Nipi, që e kishte parë babanë e tij të shtrirë si kufomë, mendonte se i vdekuri duhej të ishte i shtrirë. Del, por nuk e sheh askënd të shtrirë. Kthehet dhe i thotë gjyshit se nuk ishte askush i vdekur. Mendova mos ka vdekur kush nga turpi, nipi im, i thotë gjyshi. Do të thotë, as tashti, askush nuk vdes nga turpi.

Po të ngjallej për një moment gjeniu i letrave shqipe, i Madhi Faik Konica, sërish zemërplasur do të thoshte: “ Ruaje Zot Shqipërinë prej shqiptarëve”!

Prishtinë, janar, 2023

Një dekadë nga largimi i lapidarit të UÇPMB-ës në Preshevë

January 11, 2023 by s p

Shkruan: Refik HASANI/

Më datën 20 janar të këtij muaji, mbushen një dekad që është larguar në mënyr të dhunshme Lapidari i UÇPMB-së kushtuar dëshmorëve të kombit të rënë në luftën e UÇPMB-së, e vendosur para objektit të Komunës në Preshevë.
Lapidari tani as pas një dekade nuk është kthyer në vend, por është në mendjet e Ushtarëve të Ushtrisë Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë e Bujanoc dhe gjithë popullit të kësaj krahine të mbetur padrejtëisht nën administrimin e Serbisë.
Ky viti shënon largimin me dhunë të pllakës përkujtimore kushtuar dëshmorëve të kombit të rënë në luftën e UÇPMB-ës, kurse vitin që e lam pasi ishin tri dekada nga mbajtja dhe organzimi i mbajtjes së Referendumit më 1 e 2 mars të vitit 1992.
Shqiptarët në Republikën e Serbisë, vazhdojn të përballen duke u diskriminuar, pasi mungon rregullimi me ligjë për përdorimin e simbolit tonë Komëtarë shqiptarë Flamurit.
Ende mbetët për t’u dëshiruar rritja e të punësuarve në administratën Komunale të tri Komunave, veçmas mungon përfaqësimi si në Gjykata, Prokurori, Shëndetësi, Administratë Tatimore. Policia Multietnike ende në numër të vogël në krahasim me numrin e popullatës dhe mungon përfaqësimi në zingjirin komandues të Policisë në këtë Krahinë Shqiptare.
Kjo Krahina shqiptare vazhdon të mbetët Rajoni më i prapambetur në gjithë Evropën, është Krahina më e diskrimunuar në gjithë Evropën,kemi pasivizim e diskriminim, një pastrim etnik dhe shkelje e të drejtave e lirive të njeriut dhe të drejtave kolektive.

Forca e Sigurisë së Kosovës krah për krah me forcat Amerikane

January 10, 2023 by s p

Armend Mehaj/

Forca e Sigurisë së Kosovës krah për krah me forcat amerikane dhe aleatëve tjerë në finalizim të fazës planifikuese të Stërvitjes së përbashkët ” Defender- Europe’23”

Ekipi planifikues i FSK-së së bashku me ekipin e forcave amerikane dhe forcave tjera aleate janë duke zhvilluar konferencën finale planifikuese katërditore të Stërvitjes “DEFENDER- Europe’23” në Budapest të Hungarisë.

Stërvitja “DEFENDER- Europe’ 23” është stërvitje e shkallës së gjerë që organizohet nga Ushtria Amerikane për Evropë dhe Afrikë me forcat e vendeve aleate të 25 vendeve të NATO-s dhe partnerëve të saj.

Vendi ynë do të jetë ndër vendet pritëse të kësaj stërvitje dhe FSK merr pjesë me mbi 1300 pjesëtarë.

Objektivat kryesore të FSK në këtë stërvitje janë rritja e ndërveprueshmërisë, validimi i kapaciteteve të këmbësorisë, validimi i kapaciteteve të mbështetjes dhe vlerësimi i mbështetjes mjekësore.

#StrongerTogether

MIQËSIA E VËRTETË DHE E PËRHERSHME ME AMERIKËN

January 9, 2023 by s p

Çështja jonë e drejtë, interesat e përbashkëta strategjike dhe lobimi në Washington e bëjnë të mundur mbështetjen amerikane.

Nga MSc. Agim Aliçkaj

Amerika është vendi i drejtësisë dhe demokracisë, ruajtëse dhe garantuese e paqes botërore. E krijuar nga kombet e të gjithë botës, edhe pse joperfekte, ndien përgjegjësi, synon dhe punon me përkushtim në ruajtjen e rendit botëror.
Nuk ka dyshim se Amerika është shpëtimtarja e Kosovës, drita dhe shpresa e mbarë kombit shqiptar. Interesat tona strategjike në masë të madhe përputhen me ato amerikane. Roli, fuqia dhe rëndësia e Amerikës janë të qarta. Por, si vend i të gjithëve, këtu mund të depërtojnë edhe armiqët tanë. Për t’i bllokuar ata, me Amerikën duhet punuar në mënyrë të përhershme.
Ata që e njohin sistemin amerikan e dinë fare mirë se Amerika në plan të parë i ka interesat e veta nacionale. Politikanët i japin përgjegjësi vetëm votuesve të vet dhe popullit amerikan. Demokracia amerikane funksionon në mënyrë impresive me dy parti kryesore dhe tre degë të qeverisjes, ekzekutive, legjislative dhe gjyqësore. Secila degë i ka detyrat e veta, bashkëpunojnë me njëra tjetrën por edhe e kontrollojnë njëra tjetrën.
Për afër katër dekada të bashkëpunimit intensiv me Amerikën, Kosova ka patur përkrahje të jashtëzakonshme, por edhe probleme, sidomos me degën ekzekutive, me disa zyrtarë të administratave të ndryshme. Disa të influencuar nga Serbia, tjerët për interesa taktike të ruajtjes së qetësisë relative në Ballkan ose të lënies së përgjegjësisë në kompetenca të Evropës.
Është interesant se shumë ambasadorë amerikan që kanë shërbyer në Beograd e kanë mbajtë anën e Serbisë, si Zimmerman, Eagleburger, Montgomery etj. Shihet se edhe ambasadori Hill ka filluar të ketë mirëkuptim për veprimet destruktive të Beogradit, jashtë sjelljeve normale diplomatike. Serbia gjithmonë e ka gjetë mënyrën t’i përvehtësojë diplomatët e huaj në mënyra të ndryshme.
Rast i veçantë ishte ambasadori Grenell i cili pas përpjekjeve të dështuara për ndarjen e Kosovës dhe rrënimin e demokracisë, u shëndrrua në një pro-serb të dalldisur. Marrëveshja e tij, nënshkruar në Washington, e ndryshuar nga ajo politike në atë për kinse “normalizim të marëdhënjeve ekonomike,” ishte sa e çuditshme e utopike, aq edhe anti-shqiptare. Populli amerikan e shpëtoi Kosovën nga Z. Grenell.
Kosova prapë doli me fat sepse u njoh nga Izraeli gjë që ishte në interes të kampanjës Trump dhe Izraelit për vendosjen e Ambasadës së Kosovës në Jerusalem. Për këtë u zotua edhe Serbia por nuk e realizoi kurrë dhe askush nuk e përmendë më, madje as vet Grenelli. Serbia i thyen marrëveshjet ndërkombëtare sipas qejfit dhe perëndimoret nuk brengosen fare.
Përuljen pa kushte ndaj diplomatëve amerikanë dhe evropianë e proklamojnë dembelat, qyqanat, naivët, mashtruesit, karrieristët e sëmurë për pushtet dhe tradhëtarët. Sipas tyre, Amerika “i di dhe i kontrollon të gjitha punët tona, na mbronë dhe na i rregullon të gjitha”. Na i mbjellë edhe specat në kopsht, ne veç duhet t’i pjekim e t’i hajmë, edhe nëse janë të idhëta. Kjo për ta është “miqësia e përhershme me Amerikën”!
Nuk e kanë të qartë se Amerika, nuk i do qyqanat, kriminelët dhe politikanët e korruptuar. I përdorë për t’i arritur qëllimet e veta taktike dhe i hedhë sipas nevojës. I kupton dhe respekton, në afat të gjatë, ata liderë që e mbrojnë lirinë, demokracinë dhe interesat e veta të drejta kombëtare dhe shtetërore, që kanë plan të qartë dhe strategji të veprimit, si dhe punojnë me zell për t’i arritur. Kritikat dhe mospajtimet janë gjë normale, zakonisht të përkohshme dhe të ndryshueshme varësisht nga situata.
Disa deklarata të fundit të emisarit amerikan Gabriel Escobar ishin të paqarta dhe kundërthënëse. Kërkesa e tij për asociacion i cili nuk e cënon Kushtetutën dhe nuk e dëmton funksionalitetin e shtetit të Kosovës ishte në rregull, por ndryshoi brenda disa ditësh. Gazetarët e pavarur shqiptar, do të duhej ta pyesin ate dhe ambasadorin Hovenier për arsyen e këtij ndryshimi dhe se a është i informuar për këtë Presidenti Biden.
Edhe budallai më i madh e kupton se kërkesa për krijim të Asociacionit të pastër etnik me kompetenca ekzekutive nuk ka të bëj asgjë me të drejtat e njeriut të minoritetit serb, pasiqë ata kanë të drejta më shumë se çdo minoritet tjetër në botë, por është kundër Kosovës, me qëllim të shkatërrimit të shtetit të Kosovës. Është edhe kundër vlerave të proklamuara multietnike evropiane dhe amerikane.
Deklarata e ambasadorit amerikan në Beograd Christopher Hill se “i vjen keq që është bombarduar Serbia” është e pamatur dhe jodiplomatike. E rehabiliton shtetin serb dhe e ndihmon për të vazhduar me veprime kriminale. Kjo është edhe kundër interesave kombëtare amerikane. Imitimi i ish ambasadorit Grenell nuk i shkon për shtati një diplomati të emëruar nga presidenti Biden.
Ai e di shumë mirë se vendimi për bombardimin e Serbisë gjenocidale është marrë në mënyrë demokratike me miratimin e Kongresit Amerikan. Për më tepër, ai dhe të gjithë ata që përpiqen të përdorin fuqinë e Amerikës për të ndërmarrë veprime të pajustifikuara dhe për të mbështetur kauzat e gabuara, duhet të kuptojnë se kjo ka kufij. Amerika ka forcë për të mposhtur shtetet kriminale, fashiste si Serbia dhe Rusia, por jo për të nënshtruar popujt që luftojnë për liri, drejtësi dhe demokraci.
Mbështetja e popullit amerikan është thelbësore për vendimet me interes jetik të SHBA-së. Zoti Hill, diplomatët dhe zyrtarët amerikanë duhet t’i arësyetojnë veprimet e tyre përpara Kongresit Amerikan. Një shembull i ballafaqimit me zyrtarë të tillë është puna e Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane në Washington, e udhëhequr nga legjendat e lobimit Joe DioGuardi dhe Shirley Cloyes DioGuardi. Kjo punë e madhe është e dokumentuar mirë dhe mund të mësohet përmes faqes së internetit “aacl.com”.
Përfundimisht, me Amerikën nuk ka nevojë për përulje qorre pa kushte. Duhet konsultim, bashkëpunim dhe bashkëveprim i përhershëm. Qëndrimet e kundërta duhet të argumentohen me fakte. Mospajtimet duhet të shprehen me respekt, pa frikë, dhe në takime të mbyllura. Çështja jonë e drejtë, interesat strategjike të përbashkëta dhe veprimtaria në Washington e mundësojnë përkrahjen e përhershme amerikane.
Kjo është miqësia e vërtetë me Amerikën. Kjo është rruga e vetme e shpëtimit dhe ndërtimit të shtetit të Kosovës.
Evropa është e komplikuar. E përbërë nga shtete me interesa të ndryshme, me kombe dhe besime fetare të ndryshme, e ngulfatur me probleme të shumta, me padrejtësi të theksuara dhe paragjykime ndaj kombit shqiptar. Po të mos ishte Amerika, rusishtja do të ishte gjuhë zyrtare në Evropë.
Përkedhelja e vazhdueshme e Serbisë, tolerimi i kërcenimeve me luftë, përkrahja e hapur e veprimeve vandaliste, kriminale dhe terroriste, si dhe presioni nga Evropa mbi Kosovën për ta akomoduar Serbinë, të cilave ju bashkangjitën me deklarata të paqarta kontradiktore edhe disa diplomatë amerikanë, janë të padrejta dhe po bëhen të neveritshme.
Përpjektet e dëshpruese të Evropës për ta tërhjekë Serbinë nga Rusia në kurriz të Kosovës janë të kota. Nuk do të ndodhë edhe nëse ja japin, jo Kosovën, por edhe gjysmën e Evropës.
Serbia është shtet kriminal, fashist, racist, shovinist dhe hegjemonist, njësoj si Rusia, e kontrolluar plotësisht nga Rusia. E sëmuar nga urrejtja për shqiptarët dhe kombet tjera përrreth. Fati i Kosovës, Ballkanit dhe mbarë Evropës është se Serbia nuk kufizohet me Rusinë. E rrethuar nga shtetet e NATO-s nuk ka kaqik për të shkaktuar ndonjë luftë tjetër frontale dhe okupuese.
Barrikadat janë mjet për të ushtruar presion mbi Kosovën. Ato janë edhe dështim i KFOR-it për kryerjen e detyrës së ruajtjes të rendit dhe qetësisë në Ballkan. Pretendimet serbe dhe evropiane se janë mjete të protestave paqësore, janë qesharake.
Shqyrtimi i vonuar i kërkesës serbe për kthimin e forcave të tyre terroriste në Kosovë dhe hezitimi për refuzimin e saj nga KFOR-i, është gjithashtu një formë presioni ndaj Kosovës. Ata duhet të kuptojnë se çdo ushtar apo polic serb në territorin e Kosovës, me ose pa lejen e KFOR-it, do të konsiderohet armik dhe do të luftohet me të gjitha mjetet e mundshme.
Lejimi i kthimit të kriminelëve serbë në vendin e krimit është i papranueshëm. Do të ringjallë komandantin Adem Jashari dhe do të ngrejë në këmbë Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës e cila ende ekziston në mendjet dhe zemrat e çdo shqiptari.
Republika e Kosovës e udhëhequr nga Presidentja Vjosa Osmani Sadriu dhe Kryeministri Albin Kurti, në përballje me Serbinë fashiste, po mbron lirinë dhe të drejtën e saj për të ekzistuar, si dhe vlerat demokratike perëndimore. Të gjitha vendimet dhe veprimet e deritashme ishin të matura dhe të drejta. Më të mirat të mundshme në ballafaqim me dreqin. Kishte lëshime taktike por jo strategjike, të cilat mund të cënojnë fuksionimin e shtetit. Kjo duhet vazhduar me forcë dhe vendosmëri.
Njohja e pavarësisë së Kosovës është e pamundur derisa të krijohet presioni real ndaj Serbisë. Dialogu i udhëhequr nga evropianët është një dështim, i padrejtë dhe i mbrapshtë, i projektuar vetëm për të akomoduar Serbinë. Kosova nuk ka zgjidhje tjetër veçse të marrë pjesë në të, por nuk duhet të presë ndonjë rezultat të mirë dhe nuk duhet të nënshkruajë asnjë marrëveshje finale që nuk përfshinë njohjen reciproke. Pikë.
Ata që trumbetojnë se Serbisë duhet t’i jepet diçka për të arritur një marrëveshje përfundimtare dhe se veriu “është edhe ashtu i humbur”, janë torollakët dhe halldupët më të mëdhenj të shekullit XXI. Kjo nuk është mënyra për të arritur një marrëveshje përfundimtare me Serbinë hegjemoniste. Pas çdo marrëveshjeje të arritur me kompromis dhe lëshime, do të ketë kërkesa të reja deri në shkatërrimin e plotë të Kosovës. Veriu nuk do të humbasë kurrë për sa kohë që ushtria serbe nuk lejohet të shkelë atje.
Serbisë duhet ndalur turri dhe t’i thyhen dhëmbët që të mos kafshojë më. Nuk ka rrugë tjetër. Vetëm fuqizimi i policisë, njësive speciale dhe ushtrisë së Kosovës do t’i ndalë veprimet e saj agresive. Forcat e NATO-s e parandalojnë luftën frontale, por vetë Kosova duhet të merret me strukturat ilegale, terroriste serbe në veri. Ato duhet të neutralizohen gradualisht përpara se të jenë në gjendje të kryejnë sërish akte kriminale. Është më e lehtë të mos lejosh barrikada sesa t’i heqësh ato me dhunë. Mbështetja e fondit të sigurisë është me rëndësi jetike për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës.
Krahas sigurisë dhe mbrojtjes ushtarake, duhet luftuar korrupsioni, ndërtimi i ekonomisë dhe shërbimeve sociale, demokracia dhe funksionimi i shtetit, bojkotimi i produkteve serbe, reciprociteti i të drejtave, kthimi i familjeve shqiptare në veri, ndëshkimi i kriminelëve serbë, kthimi i të zhdukurve me dhunë, dëmshpërblimet e luftës, luftimi i propagandës mashtruese serbe, infiltrimi i diasporës në institucionet perëndimore, shtimi i përpjekjeve lobuese në Amerikë dhe gjetkë, luftimi i ekstremizmave fetarë, reduktimi i imigrimit të të rinjve, rritja e lindjeve dhe forcimi i familjeve.
Është koha e fundit që opozita e Kosovës t’i korrigjojë gabimet e së kaluarës dhe të rreshtohet me pozitën në përballje me Serbinë. Vetëm në këtë mënyrë ata mund të fitojnë mbështetjen e popullit, përndryshe do të përshëndeten me pushtetin për dekadat e ardhshme. Të njëjtën gjë duhet të bëjnë edhe Mediat dhe politikanët e të gjitha Trojeve Shqiptare. Është momenti i fundit që kryeministri shqiptar, z. Edi Rama t’ua kthejë shpinën kriminelëve Vuçiç dhe Putin dhe t’i bashkohet përpjekjeve të kombit të tij dhe botës demokratike për një të ardhme më të mirë dhe të sigurt.
Bashkëpunimi me armikun e vetëshpallur e të dëshmuar të popullit shqiptar, Serbinë hegjemoniste, në çfarëdo forme dhe mënyre, është tradhti kombëtare.
Me strategji kombëtare dhe përpjekje të përbashkëta të të gjithë shqiptarëve të mirë dhe patriotë fitorja përfundimtare ndaj Serbisë fashiste është e sigurt.