Me hidhërim të thellë mësuam lajmin e hidhur, se me datën 27 dhjetor 2025, pushoi së rrahuri zemra e nacionalistit të shquar, Kryetarit të Lidhjes së Tretë Shqiptare të Prizrenit Ismet Ukë Sadik Berisha (1933-2025). Ai mbylli sytë në Boca Raton, Florida, në shtëpinë e tij, i rrethuar nga vëllai i tij Selimi me familje. 

Ismet Berisha për shumë dekada sa jetoi dhe punoi në SHBA, ai ishte një figurë e madhe, që nderohet dhe respektohet vazhdimisht në mesin e shqiptarëve patriotë dhe atdhetarë, si një personalitet i shquar në botën shqiptare, si simbol i patriotizmit, anti-komunizmit, anti sllavizmit serb, dhe si një qendrestar i vendosur i misionit historik, për bashkimin e trojeve etnike shqiptare, në një shtet të vetëm etnik rreth nënës së dashur Shqipëri. 

Ai me mendje dhe zemër të madhe, vuri të gjithë fuqitë e tij intelektuale, influencën e tij patriotike dhe antikomuniste në shërbim të vendlindjes së tij Kosovës dhe shtetit amë Shqipërisë. 

Shteti i New York-u, dallohet nga çdo vend tjetër, ku janë të vendosur sot shqiptarët, për më shumë së gjysmë shekulli, ku në mënyra të ndryshme kanë vepruar dhe punuar në të mirë të çeshtjes shqiptare, figura të shquara kombëtare për lirinë dhe për çlirimin e të gjitha trojeve shqiptare.

Tomë Mrijaj

Shtetet, kombet, qytetet, komunat, komunitetet dhe familjet, kanë historitë e tyre. Ata zënë fill që herët në shekujt e kaluar, për të ardhur në ditët tona, kur studiuesit, historianët, analistët dhe gazetarët gërmojnë ose hulumtojnë (investigojnë) vazhdimisht në arkivat e tyre, duke ndriçuar gradualisht atë pjesë të lavdishme të faqeve të ndritura të historisë të lënë në heshtje dhe harresë me ose pa qëllim gjatë shekujve.

E tillë ishte dhe mbeti ndër dekada edhe familja zëmadhe e mirënjohur në Dardani e nacionalistit të vendosur antikomunist dhe antisllav Ismet Ukë Sadik Berisha, të cilën do të përpiqem ta zbardh dora-dorës me modesti dhe fakte, dokumente dhe dëshmi të shumta të lënë në dorëshkrim nga bashkëkohësit, arkivat e pasura të Lidhjes së Tretë Shqiptare të Prizrenit me qendër në New York, SHBA, për të ardhur gradualisht tek arkivat e pasura private, që ruante me kujdes dhe dashuri pinjolli i tyre nacionalist.

Ai sot mbylli sytë i qetë, për të mbetur i pavdekshëm në zemrat dhe mendjet e të gjithë bashkadhetarëve, dashamirësve të familjes Berisha dhe popullit martir të Kosovës, të cilës iu përkushtua me mish dhe shpirt deri në ditët e fundit të jetës së tij.

Historia e kësaj familje të madhe, është e lidhur me vetë historinë e lavdishme të Lidhjes së Prizrenit të Parë, të Dytë dhe të Tretë, që vetëm në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ka një veprimtari të gjërë dhe të pasur patriotike me vijimësi të pandëprerë të punës së palodhur dhe aktivitetit patriotike 1962-2026.

Historia e familja së Sadik Ramës ndër shekuj

Në historinë e popullit shqiptar, familjet e mëdha fisnike brez pas brezi, kanë transmetuar dhe ruajtur përherë cilësitë më të mira të popullit shqiptarë, si: bujarinë, trimërinë, urtinë, mirësinë, atdhedashurinë, duke luftuar gjithnjë me pushkë dhe pendë në dorë dhe mendje të shëndoshë (për ndërgjegjësimin e të gjithë shqiptarëve patriotë), në mbrojtje të interesave të shenjta të Atdheut. 

Herë pas here, në historinë e çdo kombi, fati e sjell që të provohet forca morale dhe vendosmëria e mbijetesës nder shekuj nga bijtë më të shquar të tij. 

Këto raste të jashtëzakonshme historike, janë monomente të privilegjuara, ose shpesh herë tragjike, por tregojnë fisnikërinë e masave popullore dhe në mënyrë të veçantë guximin e tyre të jashtëzakonshëm, dhe si të thuash, fati i fton të tregojnë burrërinë dhe përkushtimin e tyre ndaj Atdheut, në formën e saj më të lartë. 

Ata hyjnë natyrshëm në larminë e heroizmit, për një moment të vetëm, që është momenti suprem i jetës së tyre. Dhe kësisoj, ata bëhen heronj të pavdekshëm me jetën dhe veprën në dobi të interesave të larta të kombit shqiptar, flamurit të Heroit Kombëtar Gjergj Gjon Kastriotit, të cilin e lanë vazhdimisht me gjakun e tyre të pastër. 

Këtë fat dhe privilegj të mirë e kemi ndeshur fatmirësisht, gjatë hulumtimeve tona në tre brezni të familje heroike Berisha, të mirënjohur nga të gjithë shqiptarët ndër shekuj. 

Familjet më të njohura të Dardanisë, ishin miq dhe bashkëpunëtorë të ngushtë të Sadik Ramës së Gjurgjevikut, gjatë luftrave për Pavarësi, që zhvilloheshin për mbrojtjen e Kosovës. 

Më vonë të njëjtat familje ishin përkrahës të Ukë Sadikut, në mbrojtje të vazhdueshme të interesave të larta të Atdheut. 

Të gjithë këto familje të njohura nacionaliste dhe anti-nazikomuniste më vonë, që cituam më lart, e kanë pësuar (vuajtur) vazhdimisht shumë rëndë, gjatë periudhës së sundimit të errët të nazikomunizmit shqiptaro-sllav, duke kaluar nëpër kalvarin e madh të përsekutimit, masakrimeve, djegie shtëpish etj. 

Kujtojmë, se e njëjta histori tragjike në të gjithë krahinën e Kosovës, është përsërit vazhdimisht në fund të shekullit XX dhe më saktë në vitin 1999. 

Në ditët tona, të rinjtë dhe të rejat pasardhës pinjoll të këtyre dyerve të miënjohura në Kosovë, në emigracion dhe vendlindje, me përkushtim ndihmojnë pa kursim këtë familje, gjatë aktivitetit patriotik të përhershëm të “Lidhjes së Tretë të Prizrenit” (1962-2026), me qendër dhe zyrat e saj sot në SHBA. 

Dhurimi i Arkivave të Organzatës “Lidhja e Tretë e Prizrenit” me qendër në New York, SHBA

Dorëzimi apo dhurimi me bujari i arkivave të organizatave të ndryshme panshqiptare të SHBA-së, në drejtim të shtetit amë, si në: Shqipëri, Kosovë, Mal të Zi, Maqedoninë e Veriut, është një nismë e re bujare, që duhet vlerësuar shumë në disa drejtime në vendlindje.

Fatmirësisht shteti i ri i Kosovës, dorëzimin e dokumentëve të shumta historike të arkivit original të Lidhjes së Tretë Shqiptare të Prizrenit me qendër në SHBA dhe zyrat e saj në New York e vlerësoi si një nismë me shumë rëndësi historike, për rishkrimin e historisë së komunitetit tonë nga studiuesit kosovarë.

Historia e nismës së dorëzimit të materialeve të pasura arkivore të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, në drejtim të shtetit të ri të Kosovës, ka qenë një ëndërr e kryesisë, kryetarit Ismet Berisha, një pinjoll i shquar i familjes së mirënjohur të Derës së Sadik Ramë Gjurgjevikut, nacionalistëve të shquar Ukë dhe Shaban Sadiku, Ismet Ukë Berisha, kryetar i Lidhjes së Tretë Shqiptare të Prizrenit dhe Sekretarit të Përgjithshme të saj Tomë Mrijaj.

Gjatë kontakteve të vijueshme të studiuesit Mrijaj me prof. Muhamet Shatrin, që nga viti 2013, historiani Shatri i kishte kërkuar, që të interesohej në komunitetin e madh shqiptaro amerikanë tek shoqatat dhe miqtë e tij të sigurojë materiale arkivore historike, me vlera për pasurimin e Arkivit të Kosovës.

Asokohe organizata në fjalë, doli me një deklaratë publike, ku ndër të tjera theksonte, se: “Lidhja Shqiptare e Prizrenit me qendër në New York, ShBA dhe degët e saj në shumë shtete të botës, i dhuron Agjencisë Shtetërore të Arkivave (AShAK) të Kosovës të gjithë dokumentacionin nga viti 1962-2014…”

NJOFTIM:

Vellai i të ndjerit Selim Berisha me familje, së bashku me Kryesinë e Lidhjes së Tretë Shqiptare të Prizrenit hapin të pame (presin ngushëllime) ditën e Diele me 25 Janar 2026 nga ora 11:00 am deri në ora 4:00 pm, në adresën:

(Inside: 165 Tuckahoe Rd. Yonkers, NY, 10710, Royal Regency Hotel, Aroma Trattoria Restorant.)  

I am humbled, grateful, and honored to announce that I am running for re-election to the Wylie City Council, Place 6.

Serving the City of Wylie has been one of the greatest honors of my life. Over the past term, I have worked every day to represent our residents with integrity, accountability, and a deep respect for the responsibility you entrusted to me. I am especially thankful for the opportunity to continue serving as Wylie City Council Place 6 , a role that has allowed me to support our city’s leadership and help guide Wylie through a period of growth and opportunity.

Wylie is more than just a fast-growing city it is a community built on families, faith, hard work, and neighbors who look out for one another. Our strength comes from people of different backgrounds coming together with a shared commitment to this city we proudly call home. I believe strongly that when we lead with respect, common sense, and collaboration, Wylie succeeds.

During my time on Council, my priorities have been clear:

• Protecting public safety and ensuring our police, fire, and first responders have the resources they need

• Supporting responsible growth and smart development that preserves Wylie’s character while planning for the future

• Practicing fiscal responsibility, being a careful steward of taxpayer dollars

• Improving infrastructure, city services, and quality of life for our residents

• Maintaining open communication and transparency, so residents always have a voice in city government

If re-elected, I will continue working to ensure that growth does not outpace infrastructure, that neighborhoods are protected, that small businesses are supported, and that Wylie remains a safe and welcoming place for families and future generations.

Leadership is about listening, showing up, and making decisions based on what is best for the community not politics, not pressure, and not personal gain. I take that responsibility seriously, and I am committed to continuing to serve with honesty, humility, and hard work.

I am deeply thankful to my family, friends, supporters, fellow council members, city staff, and most importantly the residents of Wylie for their trust and encouragement. Your support has meant everything to me, and I do not take it for granted.

I respectfully ask for your continued support and your vote so I may continue serving Wylie and representing you with pride as your Councilman and Mayor Pro Tem.

Together, we will continue building a strong, responsible, and united Wylie today and for generations to come.

With gratitude,

Gino Mulliqi

Candidate for Wylie City Council, Place 6

Mayor Pro Tem

Zgjedhjet e lira dhe të ndershme përfaqësojnë nivelin më të lartë të demokracisë. Katër procese zgjedhore, përfshirë balotazhet, secili më i mirë se tjetri dhe pa probleme serioze, janë një arritje e jashtëzakonshme. Ato janë një shembull demokracie në Ballkan dhe Evropë. Populli i Kosovës dhe spektri politik kanë arsye të jenë krenarë. Përveç disa rasteve të izoluara individuale, gjithçka ka shkuar mirë. 

Fitorja bindëse, me mbi 50%, e LVV-së në koalicion me Guxo, Alternativa dhe PSHDK është plotësisht e merituar. Kryeministri Kurti e bindi popullin se puna dhe veprimet e qeverisë së tij ishin në interes të qytetarëve, në interes të zhvillimit dhe të forcimit të shtetit. Populli e shpërbleu atë me votë.

Humbësit e zgjedhjeve—PDK, LDK, AAK dhe NISMA—ishin të këqij në pushtet dhe u bënë edhe më të këqij në opozitë. Ata kanë hyrë në një labirint të errët dhe nuk janë në gjendje të gjejnë rrugëdalje. Ata kishin nevojë për një nokaut klasik për të reflektuar, për t’u kthjelluar dhe për të dalë nga ky labirint i pafat. Shpresoj se e kanë nxjerrë mësimin.

Mësimet që dolën nga këto zgjedhje për të gjithë janë të qarta.

Populli voton për ju që të mbroni interesat e tij dhe të shtetit tuaj, jo për të zbatuar urdhrat e diplomatëve ndërkombëtarë. Ata kanë interesat e tyre dhe disa mund të korruptohen nga armiqtë tanë. Të gjithë janë të përkohshëm. Vetëm populli është i përhershëm. Grenellët, Hillët, Escobarët, Lajçakët dhe Borrellët nuk kanë të drejtë vote në Kosovë. Bashkëpunimi dhe koordinimi me miqtë, pa përulje, është e vetmja rrugë e qeverisjes.

Nëse jeni parti opozitare dhe qeveria e shtetit tuaj ndodhet në një përballje të ashpër me armikun, duhet të merrni anën e qeverisë suaj, e jo ta kritikoni atë. Pushteti nuk fitohet duke e dobësuar shtetin. Dhe nëse, rastësisht, qëndrimet tuaja përputhen me ato të armikut, ndryshoni shpejt, sepse karriera juaj politike ka marrë fund.

Pushteti nuk fitohet përmes fyerjeve, sharjeve, shpifjeve dhe kritikave të pabazuara ndaj kundërshtarëve politikë, por përmes programeve konkrete qeverisëse dhe sjelljes konstruktive. Duket se opozita ende nuk e kupton se për ta mposhtur Kryeministrin Kurti dhe koalicionin e tij, duhet të bëhen më të mirë se ata, jo më të këqij.

Bllokada e krijimit të institucioneve, e orkestruar nga opozita nën direktivat e ish-ambasadorit amerikan Richard Grenell, ishte goditja përfundimtare për ta. Ata shkuan deri aty sa të refuzonin votimin e buxhetit të shtetit dhe të buxheteve të disa komunave, si dhe kredive të vlefshme ndërkombëtare, me shpresën se do ta nxisnin popullin e Kosovës kundër Kryeministrit Kurti dhe do ta merrnin pushtetin pa vota, në mënyrë të paligjshme.

Humbësi më i madh i këtyre zgjedhjeve është Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK). Deklaratat e udhëheqësve të LDK-së se nuk kanë problem me Listën Serbe, por me Kurtin; se Kurti po e keqtrajton pakicën serbe njësoj si Miloševiqi dhe Rankoviqi shqiptarët; dhe se diçka duhet t’i jepet Serbisë, ishin gabime fatale. Refuzimi i tyre për të hyrë në koalicion me LVV-në për të zhbllokuar situatën e vulosi humbjen e tyre.

Këto dhe shumë gabime të tjera në organizimin e brendshëm—si kontrolli absolut i strukturave partiake, largimi i kuadrove të aftë dhe devijimi nga rruga e Rugovës—e bëjnë reflektimin nga udhëheqja e LDK-së të domosdoshëm. Duke i marrë parasysh të gjitha rrethanat, dorëheqja e kryetarit dhe e kryesisë së partisë është minimumi i nevojshëm për të filluar ndryshimet e domosdoshme për ecjen përpara. Kosova ka nevojë për parti të forta konstruktive opozitare.

Pas fitores bindëse, Kryeministri Kurti përballet me shumë detyra për ta kthyer shtetin në një gjendje normale. Formimi i shpejtë i institucioneve, plotësimi i ministrive me kuadro të aftë, miratimi i buxhetit dhe shumë çështje të tjera janë të një rëndësie jetike. Zbutja e diskursit politik dhe afërsia më e madhe me opozitën, me qëllim realizimin e shumë projekteve të rëndësishme shtetërore, janë thelbësore.

Me rëndësi të veçantë është arritja e konsensusit me partitë e tjera për zgjedhjen e Presidentit në prill të këtij viti dhe shmangia e zgjedhjeve të tjera të jashtëzakonshme. Do të ishte një gabim i pafalshëm nëse Presidentja Vjosa Osmani nuk do të zgjidhej në këtë post të rëndësishëm. Kualifikimet e saj për pozicionin e Presidentit janë të padiskutueshme. Performanca e saj gjatë pesë viteve të fundit ka qenë mbresëlënëse

Vërejtjet e disa opozitarëve dhe shtypit të shitur se ajo ka favorizuar partinë LVV janë të pabaza. Presidentja ka detyrë të bashkëpunojë me të gjitha partitë, por më së shumti me partinë në pushtet. Ajo ka të drejtë të ketë simpati. Nëse partitë e Kosovës duan një President plotësisht të pavarur, kushtetuta duhet të ndryshohet dhe ai/ajo duhet të zgjidhet nga populli. Kushdo që voton kundër Presidentes Osmani duke e çuar vendin në zgjedhje të reja do të përballet me ndëshkim edhe më të madh nga populli i Kosovës.

Liga Qytetare Shqiptaro-Amerikane, e udhëhequr nga Presidenti Joe DioGuardi dhe Këshilltarja për Çështjet e Ballkanit Shirley Cloyes DioGuardi, e mbështet plotësisht Kryeministrin Kurti dhe Presidenten Osmani. Ne nuk mbështesim parti politike, por udhëheqës që dëshmojnë se interesat shtetërore dhe kombëtare i vendosin mbi interesat personale dhe partiake.

Personalisht, si Drejtor Ekzekutiv i LQSHA-së, drejtpërdrejt përgjegjës për ndihmën ndaj situatës në Kosovë dhe qeverisë aktuale në rrugën e duhur të ndërtimit të shtetit dhe kombit, jam shumë i lumtur me arritjet e Kosovës, veçanërisht në përballjen me Serbinë, që kulminuan me rezultat zgjedhor tepër të favorshëm për Kosovën. Mbështetja e komunitetit dhe e shumë bashkatdhetarëve anembanë botës për punën time dhe të Ligës është e jashtëzakonshme.

Puna jonë, në bashkëpunim me qeverinë e Kryeministrit Kurti, partitë që punojnë për interesa shtetërore dhe kombëtare, si dhe organizatat e komunitetit shqiptaro-amerikan, në promovimin dhe avancimin e interesave të vendeve tona dhe të kombit shqiptar në Kongresin Amerikan dhe në të gjitha nivelet zyrtare në Washington, vazhdon.

Urime Kryeministër Albin Kurti!                                                                                                          

Urime për zgjedhjet madhështore, Kosova jonë dardane!                                                                       

Zoti e bekoftë Kosovën dhe kombin shqiptar!

Agim Aliçkaj, Drejtor Ekzekutiv i LQSHA                                                                                            

Nju Jork, 30 dhjetor 2025

Opinion nga Rafael Floqi/

Në një botë që ndryshon me shpejtësi marramendëse, ku teknologjia shkurton distancat por shpesh thellon vetminë, Krishtlindjet mbeten një nga ato pak momente kur koha duket se ndalet. Ato vijnë çdo vit jo vetëm si një datë kalendarike, por si një ftesë e heshtur për reflektim, bashkim dhe rikthim te vlerat themelore njerëzore. Pikërisht këtu qëndron rëndësia e Krishtlindjeve sot: në aftësinë e tyre për t’i dhënë kuptim njeriut modern, mes zhurmës së përditshmërisë dhe pasigurisë globale.

Një ngjarje e lashtë me mesazh të përjetshëm

Në thelb të Krishtlindjeve qëndron lindja e Krishtit, një ngjarje që për besimtarët përfaqëson mishërimin e dashurisë hyjnore, ndërsa për shoqërinë më të gjerë një simbol universal shprese dhe përulësie. Lindja në një stallë, larg pushtetit dhe luksit, përçon një mesazh që mbetet tronditës edhe sot: madhështia e vërtetë nuk buron nga forca apo pasuria, por nga dashuria dhe sakrifica.

Në një epokë ku suksesi shpesh matet me shifra, ndjekës në rrjete sociale apo pushtet ekonomik, Krishtlindjet na rikujtojnë një rend tjetër vlerash. Ato vendosin në qendër njeriun, marrëdhënien me tjetrin dhe përgjegjësinë morale ndaj komunitetit.

Familja: streha e festës

Pavarësisht transformimeve shoqërore, familja mbetet bërthama e Krishtlindjeve. Edhe sot, kjo festë është një arsye e fortë për t’u kthyer në shtëpi, për të udhëtuar qindra kilometra, për të lënë pas përkohësisht ritmin e vrullshëm të jetës. Tryeza e Krishtlindjes nuk është thjesht një ritual ushqimi; ajo është një hapësirë kujtese, pajtimi dhe ndarjeje emocionesh.

Për fëmijët, Krishtlindjet janë magji, drita, pritje dhe dhurata. Për të rriturit, ato shpesh shndërrohen në një pasqyrë të jetës: kujtime nga ata që mungojnë, gëzim për ata që janë pranë, dhe një ndjenjë përgjegjësie për brezin që vjen. Në këtë sens, Krishtlindjet funksionojnë si një urë midis brezave, duke ruajtur vazhdimësinë kulturore dhe emocionale të familjes.

Solidariteti si gjuhë universale

Një nga aspektet më domethënëse të Krishtlindjeve sot është dimensioni i solidaritetit. Në këtë periudhë, shoqëritë aktivizohen: organizohen ndihma për të varfrit, për të moshuarit, për të sëmurët dhe për ata që ndihen të harruar. Edhe njerëz që nuk i përkasin besimit të krishterë përfshihen në këtë frymë dhënieje, duke e bërë Krishtlindjen një festë me karakter thellësisht human.

Në një botë të dominuar nga individualizmi dhe konkurrenca, ky solidaritet merr një vlerë të veçantë. Ai dëshmon se, pavarësisht dallimeve, ekziston ende një nevojë e përbashkët për empati dhe kujdes ndaj tjetrit. Krishtlindjet na kujtojnë se shoqëria nuk mbahet vetëm nga ligjet dhe institucionet, por edhe nga gjestet e vogla njerëzore.

Përballë komercializimit

Nuk mund të flitet për Krishtlindjet sot pa përmendur komercializimin e tyre. Qytetet ndizen me drita, vitrinat mbushen me oferta dhe festa shpesh reduktohet në një garë konsumizmi. Në këtë realitet, ekziston rreziku që mesazhi i Krishtlindjes të zbehet, të mbulohet nga reklamat dhe presioni social për “festë perfekte”.

Megjithatë, kjo sfidë ka sjellë edhe një kundër-reagim. Gjithnjë e më shumë njerëz po zgjedhin forma më të thjeshta festimi: më pak dhurata materiale, më shumë kohë së bashku; më pak luks, më shumë kuptim. Kjo tendencë tregon se Krishtlindjet nuk janë humbur, por po riformulohen sipas nevojave të kohës.

Një festë në shoqëri pluraliste

Në shoqëritë moderne multikulturore, Krishtlindjet kanë tejkaluar kufijtë strikt fetarë. Ato janë bërë pjesë e kulturës globale, një simbol i dritës në mes të errësirës së dimrit. Kjo i jep festës një dimension të ri: atë të dialogut ndërkulturor.

Edhe pse ekziston rreziku i shkëputjes nga rrënjët shpirtërore, ky universalizim dëshmon fuqinë e mesazhit të Krishtlindjes. Ideja e paqes, e lindjes së re dhe e shpresës është e kuptueshme për çdo njeri, pavarësisht besimit apo prejardhjes.

Rëndësia emocionale në kohë izolimi

Krishtlindjet kanë edhe një ndikim të fortë psikologjik. Ato zgjojnë ndjenja të thella gëzimi, por edhe mall, vetmi apo reflektim. Në një kohë kur izolimi social dhe ankthi janë bërë pjesë e jetës moderne, kjo festë shërben si një thirrje për lidhje njerëzore më të sinqerta.

Një telefonatë, një vizitë, një fjalë e ngrohtë mund të ketë një domethënie të jashtëzakonshme në këtë periudhë. Kështu, Krishtlindjet na mësojnë se prania njerëzore është dhurata më e madhe.

Krishtlindjet si fillim i ri

Në fund të vitit, Krishtlindjet marrin edhe kuptimin e një kufiri simbolik mes së shkuarës dhe së ardhmes. Ato na ftojnë të reflektojmë mbi atë që kemi qenë dhe të mendojmë për atë që duam të bëhemi. Mesazhi i lindjes dhe i dritës mbart premtimin e ndryshimit, të rinovimit moral dhe shpirtëror.

Rëndësia e Krishtlindjeve sot qëndron në aftësinë e tyre për të ruajtur thelbin, ndërsa përshtaten me kohën. Ato janë një festë e besimit dhe e familjes, e traditës dhe e solidaritetit, e kujtesës dhe e shpresës. Në një botë të fragmentuar, Krishtlindjet mbeten një nga momentet e rralla kur njerëzit ndalen, shikojnë njëri-tjetrin dhe kujtojnë se, përtej gjithçkaje, ajo që i bashkon është nevoja për dashuri, paqe dhe kuptim.

Krishtlindjet dhe lumturia

Lumturia dhe gëzimi përdoren shpesh si sinonime, sidomos gjatë Krishtlindjeve. Por ato nuk janë e njëjta gjë. Të kuptuarit e kësaj dallese mund të ndryshojë mënyrën se si e jetojmë këtë festë dhe si e përjetojmë atë, emocionalisht dhe shpirtërisht.

Lumturia është një ndjenjë. Ajo është një reagim emocional ndaj diçkaje të këndshme që na ndodh. Gjatë Krishtlindjeve, lumturia shpesh lind nga një dhuratë e menduar mirë, nga një këngë e dashur festive, apo nga gëzimi i fëmijëve kur shohin dhuratat nën pemë. Këto momente janë reale dhe të bukura, por mbeten të përkohshme dhe varen nga rrethanat.

Pikërisht për këtë arsye, Krishtlindjet ndonjëherë mund të bëhen të lodhshme dhe stresuese. Festa sjell pritshmëri për familje perfekte, organizime pa të meta, apo një magji filmash sentimentalë. Dhe kur realiteti nuk përputhet me këto imazhe, lumturia zhduket shpejt.

Gëzimi është ndryshe.

Ai nuk varet nga rrethanat dhe nuk kërkon përsosmëri. Për të krishterët, gëzimi është një gjendje e zemrës. Ai është i rrënjosur thellë në shpresën, paqen dhe premtimin që erdhi në botë përmes dashurisë së Zotit.

Gëzimi lind nga reflektimi mbi kuptimin e vërtetë të Krishtlindjes: Zoti na deshi aq shumë, sa dërgoi Birin e Tij për të sjellë shpëtim, dritë dhe shpresë të përjetshme. Ai rritet përmes mirënjohjes, duke njohur bekimet edhe në kohë të vështira, dhe nga besimi se Zoti është gjithmonë me ne dhe ecën me ne në çdo stinë të jetës.

Gëzimi mbetet edhe pasi lumturia venitet. Njeriu mund të ndiejë gëzim edhe mes dhimbjes, stresit apo pasigurisë. Ai është forca e qetë që i mban besimtarët të dhembshur, të qëndrueshëm dhe të përqendruar. Gëzimi i Krishtlindjes nuk gjendet te dhuratat nën pemë, por te prania e Zotit, te prania e njerëzve që duam dhe te paqja që Zoti vendos në zemrat tona.

Festat ndonjëherë janë të vështira. Disa njerëz përjetojnë vetmi ose humbje. Të tjerë ndiejnë presion për të krijuar një Krishtlindje “magjike” për familjet e tyre. Disa përballen me vështirësi financiare ose personale që e bëjnë “të qenit i lumtur” pothuajse të pamundur.

Por gëzimi nuk kërkon përsosmëri. Ai rritet edhe në momente të papërsosura.

Lumturia është kalimtare, por gëzimi i mbështetur te Zoti është ajo që mbetet edhe pasi dritat fiken dhe zbukurimet hiqen. Gëzimi lind nga mirënjohja, besimi, qëllimi dhe marrëdhënia. Gëzimi i dhurimit nuk vjen nga shpenzimi i parave, por nga shprehja e dashurisë, mirësisë dhe zemrës.

Lumturia e bën Krishtlindjen të gëzuar.

Gëzimi e bën Krishtlindjen domethënëse.

Teksa kaloni nëpër këtë stinë – ditët e zëna, netët e qeta, mbledhjet dhe traditat – dëgjoni atë zë më të thellë brenda vetes. Lumturia mund të shkëlqejë për një çast, si dritat e Krishtlindjes, por gëzimi ndriçon vazhdimisht, si drita që erdhi në botë atë natë të shenjtë në Betlehem.

Uroj që Krishtlindja juaj të jetë e mbushur me momente lumturie, por e rrënjosur në një gëzim të ankoruar te Zoti – një gëzim që zgjat gjatë gjithë vitit.

Gëzuar Krishtlindjen !

Nga Keze Kozeta Zylo/

Shenjtorët e Gjuhës Shqipe, nxenës të lindur dhe rritur në Mërgim me prindër shqiptarë ose shqiptaro-amerikanë, erdhën në dhjetorin e festave me plot dashuri dhe respekt për të festuar së bashku mbylljen me plot sukses të semestrit të parë.

Ajri në të gjitha qytetet e Nju Jorkut deri në Albany u mbush me zëra shqip. Ishte si simfoni bilbilash, kur dëgjon Himnin Kombëtar me fëshfërimën e Flamurit që përndrit. Ndërsa kënga tradicionale shqiptare “Ja Na Erdhi Viti I Ri” të jep një nostalgji të madhe dhe një ngazëllim të parrëfyer.

Të gjithë nxënësit me mësueset nëpër shkollat si: Staten Island në klasat e Elonës, Entelës, në Brooklyn të Fatlindës, Rozetës, në Bronx të Helenës, Erindës, Migenës në Queens të Gentës Nazlijes, në Albany të Edvinës, Kristianthit dhe në Online të Gresilës shndritën duke interpretuar poezi nga autorë shqiptarë, kënduan dhe vallëzuan shqip. E pamundur t’i ndjekësh të gjitha shkollat shqipe në këto ditë festash, por programet ndihmojnë në përshtatje me format pedagogjike, psikologjike sipas moshës dhe niveleve të tyre gjuhësore. Nga ana tjetër duke parë rezultatet flasim të sigurtë se Shkollat Shqipe “Alba Life” po punojnë si orat zvicerane pa u ndalur kurrë.

Metodologjia në mësimdhënie e mësuesëve profesionistë përfshijnë strategjitë, metodat, teknikat për të arritur qellimin final. Një metodologji e strukturuar ka bërë që të lehtësoje të kuptuarit e të zhvillojë aftësitë kreative dhe bashkëpunuese të nxënësve.

Nxënësit janë Ëngjëjt mbrojtës të Gjuhës Shqipe, e mbrojnë duke mësuar dhe jo duke u asimiluar.

Sa krenarë jemi që vimë pranë këtyre shkollave na shkruajnë prindër shqiptare dhe ju lutemi nga thellësia e zemrave tona mos ndaloni kurrë! Kartolinat e urimit të tyre janë pothuajse në nderim të ABC-së, në nderim të fëmijëve të tyre që vinë me aq dashuri dhe gëzim pranë mjediseve të shkollave publike amerikane nëpër New York.

Vitin akademik 2025-2026 e filluam me një ditë te veçantë në shtator me vizitën e Presidentit të Republikës së Shqipërisë z. Bajram Begaj, vizitën e të cilit e konsiderojmë një vlerësim që i bëhet punës 19 vjeçare të stafit të Shkollave Shqipe “Alba Life” rrjetit më të madh të shkollave në Diasporë. Ka qenë një moment i veçantë që nderon kontributin 19-vjeçar të kësaj shkolle në ruajtjen e gjuhës dhe kulturës shqiptare në diasporë.

Presidenti Begaj dhe Ambasadori Bushati u shprehën se ndjeheshin krenarë për themeluesit, punën e palodhur të mësuesve, nxënësve dhe komunitetit që mbajnë gjallë traditën tonë edhe pse larg atdheut.

Ka qenë sukses i madh festim me madhështi i Ditës së Flamurit. Shkollat Shqipe në Staten Island, Brooklyn dhe Queens dhanë një koncert madhështor në auditoriumin e Shkollës Publike Amerikane Ps:42 në Staten Island, ndërsa shkollat e tjera si Bronx, Online performuan me plot profesionalizëm në shkollat e tyre, për shkak të numrit të madh të nxënësve. Edhe në Albany gjëmoi shqip Alba Life!

Nuk ka më shqip dhe më atdhetare se sa të festosh dhe të përkujtosh këtë ditë të shenjtë të Kombit Shqiptar si dhe t’i presësh me dashuri festat e fundvitit bashkë me nxënësit e Alba Life. Në fund sipas traditës z.Qemal Zylo ndau dhurata modeste në shenjë mirënjohje për të gjithë mësuesit, duke iu uruar festa të gëzuara dhe Viti 2026 sjelltë më shumë energji dhe më shumë të folur shqip nëpër nxënësit shqiptarë në Diasporë.