22 tetor 2022, 

Gjermani – Mannheim

Në panel ishin të pranishëm: Naser Hoxhaj – Kryetar i Shoqatës DARDANIA të Mannheimit, Tefik Ramadani, Nusret Pllana, Driton Gashi, Xhafer Leci, Baki Mustafa e Can Tahiri. Nga një organizim shumë dinjitoz të Shoqatës DARDANIA, në Mannheim, u mbajtë suksesshëm promovimi i librit të xhepit „Vergiss Niemals – Mos harro kurrë“, të autorëve: Nusret Pllana e Agim Aliçkaj, të librit „Në gojën e gjarpnit“, të Prof. Tefik Ramadanit (veprimtar i devotshëm i çështjes kombëtare dhe i burgosur politik) dhe librit “Mit Doppeladler in Ruhrppott“, të autorit Driton Gashi nga Mannheimi. Përveç shumë aktivistëve, afaristëve e veprimtarëve të shumtë të çështjes kombëtare, morën pjesë edhe shumë bashkëatdhetarë gjithandej Gjermanisë, studentë e studente të Organizatës rinore të Universitetit të Mannheimit, me Gjentila Bajren – Kryetare, bashkëluftëtarët e Nusret Pllanës, Ilir Krasniqi( vëllai i Heroit të kombit Adrian Krasniqi) e Abedin Sadrija, si dhe shumë dashamirë të artit e të kulturës, të cilët me prezencën e tyre aktive, e krijuan një atmosferë madhështore të promovimit të këtyre veprave publicistike e dokumentare, autorët e të cilëve, shpeshherë nderoheshin edhe me duartrokitje frenetike nga të pranishmit. Faleminderit Shoqatës “Dardania“ të Mannheimit për këtë organizim të suksesshëm, por një falënderim shumë i veçantë i shkon edhe z. Baki Mustafa – Kryetar i Ansamblit PAVARËSIA, të Shtutgartit, i cili qe më tepër se dy dekada e përkrah moralisht e materialisht autorin Nusret Pllana, me promovimet e shumta gjithandej Evropës, si dhe veprimtarit të çështjes kombëtare, gazetarit e ambasadorit të paqës, z. Can Tahiri, të cilët e shoqëruan për tri ditë rresht, autorin N. Pllana, në promovimet që i kishte për një kohë shumë të shkurtër ( brenda dy dite), në Keln dhe Mannheim. Shumë faleminderit piktorit të mirënjohur shqiptar, z. Halit Nezaj(King Lita), për pikturën e bukur dhuratë, me figurën e Komandantit legjendar Adem JASHARI, për çka i jam mirënjohës përjetësisht. Autorët: Nusret Pllana e Agim Aliçkaj, përzemërsisht iu falënderohen të gjithë pjesëmarrësve, për prezencën e tyre dhe respektin e treguar në vazhdimësi ndaj punës dhe veprimtarisë tonë aktive në shërbim të çështjes kombëtare, e që e kanë të vetmin qëllim, denoncimin e barbarisë dhe mizorisë serbe deri në shkallë gjenocidale mbi shqiptarët, dënimin e Serbisë nazifashiste dhe gjakatare për gjenocidin mbi shqiptarët dhe, mos – harresën e kujtesës historike, defekt ky, pothuajse „gjenetik“, i shqiptarëve shekuj me radhë!

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, priti në takim komandantin e ri të KFOR-it, gjeneralmajor Angelo Michele Ristuccia, të cilin e uroi për detyrën.

Presidentja Osmani i ka shprehur falënderimin gjeneralmajorit Michele Ristuccia për kontributin e forcave shumëkombëshe të NATO-së për paqen dhe sigurinë në Kosovë dhe rajon.

Tutje, Presidentja Osmani ka përmendur bashkëpunimin në mes të KFOR-it dhe institucioneve të Republikës së Kosovës, duke ritheksuar përkushtimin e vendit tonë për anëtarësim në NATO.

Ndërkaq gjeneralmajor Michele Ristuccia ka shfaqur gatishmërinë për vazhdimin e bashkëpunimit dhe konsultimeve të rregullta në kuadër të mandatit që ka KFOR-i në Kosovë.

… Libri bashkoi shtëpitë botuese, krijuesit, studiuesit, nxënësit,  prindërit  dhe mësuesit e shkollave shqipe, nën organizimin e mrekullueshëm të Shoqatës “Bashkimi”.

Pjesëmarrësit e Panairit të Librit “Diaspora 22” përcjellin me vëmendje prezantimet e autorëve pjesëmarrës 

Të dielën, me datë 18 shtator 2022, nën organizimin e Shoqatës “Bashkimi” në Uster të Kantonit të Zyrihut u organizua Panairi i Librit “Diaspora 22”. Një organizim që la “pa fjalë” shumë pjesëmarrës, të cilët shprehën fjalët më të bukura për organizimin dhe skenarin e Panairit. Fakt është se ky Panair po zhvillohet për herë të dytë sepse nga Panairi i parë 2019 pati një ndërprerje dyvjeçare për hir të pandemisë. 

Panairin e hapën kryetari dhe nënkryetari i Shoqatës “Bashkimi”, Guximtar Alushi dhe Bekim Bajkraktari, të cilët falënderuan aktivistët e Shoqatës, për punën dhe përkushtimin rreth organizimit, pjesëmarrësit si dhe të gjithë ata të cilët kontribuuan që Panairi të hap dyert e tij. Pas tij fjalën e nderit e kishte prof. Dr. Agim Vinca (profesor dhe shkrimtar), i cili falënderoi Shoqatën për ftesën si dhe i uroj Panairit të Librit jetëgjatësi dhe suksese. 

Një fjalë rasti – prof. Dr. Agim Vinca, në hapjen e Panairit të Librit “Diaspora 22”

Salla e qytetit ishte rregulluar për mrekulli, tavolinat ishin të mbuluara me libra nga studiues, krijues dhe shtëpi botuese. Çdo gjë sillej rreth librit. Organizatorët kishin përgatitur skenën dhe programin e prezantimit, ku aktorë të ndryshëm patën mundësinë të prezantojnë punën dhe aktivitetet e tyre. Vlen të dallojmë prof. Agim Vincën, i cili sivjet feston 50 – vjetorin e krijimtarisë së tij. Prandaj organizatorët ishin kujdesur që poetit t`i bëhej një befasi e këndshme për punën e tij, jo vetëm si poet por edhe si profesor, fjala e të cilit ishte dhe është gjithmonë në shërbim të çështjes kombëtare. Në programin e panairit prezantuan krijimtarinë e tyre edhe krijuesit në Diasporë Brahim Avdyli, Muharrem Blakaj, Bujar Salihu, Çun Lajçi  etj., përkthyesja e poezisë  shqipe  në gjermanisht Loreta Schillock, studiuesit Aleksandër Hasanas, Butrint Balaj etj. Me interes ishte edhe prezantimi i shkrimtarit Mustafë Krasniqi nga Gjermania, i cili prezantoi monografinë kushtuar heroit të kombit Xhavit Hazirit.

Befasia e Panairit ishte prezantimi i “Shkollës Shqipe” në Zvicër ku nëpërmjet fotografive të botuara në  mediat shqiptare gjatë 3-4 viteve te fundit,  në formë vizuale u prezantuan të gjitha shkollat e hapura deri më tani, vendet, klasat, mësuesit, nxënësit. Pra ishte një pamje faktografike që dëshmonte të gjitha ato pika shkollore të hapura me një punë dhe përkushtim të jashtëzakonshëm, ku në fund u shoqërua me duartrokitje. 

Një prezantim i “Shkollës shqipe” në Zvicër, prezantim që fletë për një punë dhe përkushtim të veçantë ndaj organizimit të pikave shkollore 

Në këtë panair ishte edhe drejtoresha e Shtëpisë Botuese “Albas” nga Tirana, znj. Rita Petro, e cila si zakonisht është e gatshme të mbështes projekte të këtilla që kanë për synim përhapjen e librit. Ajo së bashku me Edlira Dedjen prezantuan botimet e kësaj shtëpie si dhe krijimtarinë  e njërit nga klasikët e letërsisë për fëmijë poetit Bedri Dedja. Nga shtëpitë botuese ishte “Litera Academy” nga Shkupi e cila prezantoi revistat dhe materialet e ndryshme shkollore për fëmijët e moshës parashkollore, që ndoshta mund të përdoren edhe për nxënësit e nivelit të parë, në mërgatë. 

Drejtoresha e Shtëpisë Botuese “Albas”, znj. Rita Petro, së bashku me Edlira Dedjen, gjatë prezantimit të botimeve të shtëpisë botuese

Sintetizimi i prezantimeve nga autorë të ndryshëm u shoqërua edhe me pushime të shkurtuara, të cilat pushime valltarët e shoqatës i shfrytëzuan për mrekulli duke prezantuar vallen e bukur shqipe.  

Vaxhid Sejdiu

– nga Visar Zhiti -/

Dua të flas thjesht, ashtu siç e kujtonin im atë dhe ime më, e kishim Mik të familjes në Berat, burrë i lartë nga dera e madhe e Frashërllinjve, – e lavdëronin me shpirt, – bir i Abdyl Frashërit dhe nip i Samiut dhe i Naimit të pavdekshëm, zemërgjerë dhe fisnik si ata, me kulturë të madhe europiane, patriot dhe idealist, iu përkushtua Shqipërisë, Kryetar i Ballit të Kombit, lider moral dhe shkrimtar fin…

Kur im atë u fejua me nënën time në kohë shqetësimesh të mëdha, ishte Lufta II Botërore, ajo donte t’i dhuronte tim eti një qëndismë, qëndiste mahnitshëm dhe im atë vizatoi mbi një copë atllasi të kuqe shqiponjën e zezë dyjkrenore dhe shkruajti 4 vargje për Flamurin Kombëtar, por në atë krizë të rëndë që kishte pllakosur vendin, s’gjendeshin moline për të qëndisur.

– I gjej unë, – tha Mit’hat Frashëri dhe sytë i ndrinin, – por dua të më qëndisësh dhe mua një Flamur ashtu.

– Me shumë dëshirë, – u lumturua nëna ime dhe qëndisi dy flamuj me penjët e artë që solli Mit’hati, ndoshta nga Vjena, Roma a Parisi. Lufta vazhdonte, ata burra luftonin jo vetëm me armë, por dhe me kulturë e dhëmbje duke mbetur njerëz edhe kur ishte aq e vështirë, gati e pamundur dhe nëna ime qëndiste si me fije të arta ëndrre atë që ishte ideal. Një Flamur për tim atë në martesë dhe tjetrin dhuratë për mikun e tyre të shtrenjtë.

Flamurin tonë nëna e ruajti gjithë jetën. Dhe vonë Doktoreshë Linda Spahiu, antropologe dhe koleksioniste e pasionuar, na e vuri Flamurin në një korrnizë të bukur, krijoi një vepër arti që u ekspozuan në Tiranë me rastin e 100 vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së vendit. Aty janë bashkë vargjet dhe vizatimi i tim eti, duart qëndistare të Nënës time dhe fijet e arta të idealit Frashërjan, që duket sikur zoti Mit’hat i hedh ende nëpër Atdhe si rreze të diellta shprese dhe dashurie.

Sot, në këtë përvjetor të tij u përurua dhe Vepra VII e kolanës së Mit’hat Frashërit nën kujdesin e historianit Uran Butka, që drejton dhe Institutin e Studimeve Historike që mban emrin e atij letrar, “Lumo Skëbdo”. Fijet e arta të Mit’hat Frashërit lidhin në vazhdimësi kujtesën Kombëtare me ardhmërinë…

Veprimtaria shkencore e publike e profesorit dhe rektorit të Universitetit të Prishtinës, Ejup Statovci, u shfaq sonte në dokumentarin kushtuar jetës dhe veprës së tij.

Në fjalën e tij para të pranishmëve, Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, vlerësoi kontributin e rektorit Statovci, si një ndër ekspertët që hartuan Deklaratën Kushtetuese të 2 korrikut 1990 dhe Kushtetutën e Republikës së Kosovës më 7 shtator në Kaçanik. “Mes ekspertëve e juristëve që hartuan këto dy dokumente themeltare në historinë institucionale të Kosovës, ishte edhe një profesor i të drejtës civile, atë kohë 50 vjeçar. Emri i tij ishte Ejup Statovci”, tha kryeministri.

“Deri në moshën 51 vjeçare, jeta e Ejup Statovcit ishte ajo e një profesori të përkushtuar dhe e një shkencëtari prodhimtar. Ajo do të mund të vazhdonte me këtë rrjedhë, sikur më 1991, kur Serbia i dëboi shqiptarët nga Universiteti i Prishtinës, të mos vinte në krye të Universitetit të Prishtinës si rektor. Në historinë e Universitetit tonë, ai është rektori i 10-të në radhë, por Ejup Statovci është rektori më jetëgjatë, që e drejtoi Universitetin e Prishtinës, nga 26 nëntori i vitit 1991 dhe deri më 31 dhjetor 1997”, tha kryeministri Kurti.

Profesor Ejup Statovci i qëndroi besnik formimit të tij kulturor, duke i përkthyer mendimet dhe bindjet e tij nga dije dhe besim, në guxim për të folur dhe vullnet për të vepruar. Ai i kuptoi saktë dhe drejt detyrat që ia jepte pozita e rektorit të Universitetit të Prishtinës dhe rolin që ia kërkoi koha në shoqëri, tha kryeministri Kurti. Ai shtoi se profesor Ejup Statovci u bë pjesë e historisë në një mënyrë shumë autentike. Ajo listë e gjatë e publikimeve shkencore të Profesor Ejup Statovcit gjatë viteve të ’70-ta dhe të ’80-ta, u rrallua dukshëm në vitet ’90-ta, sepse në dekadën e fundit të jetës së tij, Profesor Ejup Statovci u kthye në akademik të rezistencës.

I përhershëm qoftë kujtimi ynë për Profesor Ejup Statovcin dhe i lexueshëm qoftë roli i tij në historinë e Kosovës, tha kryeministri Kurti në pëmrbyllje të fjalës së tij.