1. Stefano Benni/ 1947/

 Stefano Benni (Bolonjë, 12 gusht 1947) është  shkrimtar, gazetar, skenarist, poet, dramaturg e humorist italian.

Benni është autor romanesh të ndryshme e antologjish  me tregime të suksesshme; ka bashkëpunuar me gazetat javore L’espresso e Panorama, etj.

 Dy liderët

Kaçiari: fashizmi është larg
Oketo: Fashizmi afër
Kaçiari, po ku e sheh ti?
Oketo: atje, mbi terrenin e disniveltë
Kaçiari, por është vetëm një pikë e vogël
Oketo: por është e madhe, budalla
Kaçiari: është një re e ulët
Oketo: është një skuadër fashiste
Më falni nëse po ju ndërpres bisedën
tha shefi i skuadër së pushkatimit

 Mos e përçmo të paktin/

Mos e përçmo pakicën, të paktën, jo të mjaftueshmen,
Të përulurin, jo të dukshmin, të zbehtin, të heshturin
Sepse kur do të kenë kaluar dashuritë dhe betejat
Në të ecurin e fundit, në dhomën e zhveshur
Nuk do të mbeten zjarri dhe madhështorja, triumfi dhe fanfara
Por thëngjinj, një gllënjkë uji, një fjalë e pëshpëritur, një shënim
E pakta  më e pakta e pa mjaftueshmja.

Ekzitpolli i ardhshëm

Në rastin e luftës civile
sipas një sondazhi të kohëve të fundit
qeveria dhe ushtria
kanë një avantazh të lehtë.
Bokassa Rap

Gjyqtarët nëse duan të gjykojnë duhet të  zgjidhen
gazetarët nëse duan të shkruajnë nuk duhet të kritikojnë
sindikalistët duhet të ngrihen në këmbë kur më shohin të hyj
opozita nuk duhet të kundërvihet përndryshe vlen
shkurt më lini një herë të paktën të punoj
kam gjashtë vila në Sardenjë dhe faturat për të paguar
dhe mbase do të më duhej të shtrohesha në spital
Më lejoni më lejoni dëgjoni
ka shumë anomali në këtë shoqëri të dhunshme

Gjyqtarët në duan të qëndrojnë s’duhet të na arrestojnë
shtypi i huaj s’duhet ta mbikëqyrë Italinë
dhe unë ha në shtëpinë time me atë që më  pëlqen
dhe më në fund ti Betino pusho së telefonuari
më shumë se ajo që kam bërë pikërisht nuk mund ta bëj
kam gjashtë televizione për t’i mbajtur mbi supe

dhe ndoshta do më duhej të shtrohesha në spital
më lejoni më lejoni, më dëgjoni
ka tepër financë në këtë shoqëri të dhunshme

Dhe tre të urtët nëse janë të urtë nuk duhet të ngatërrohen
dhe Rai duhet të jetë plotësuese komplementare
për Perëndi shpjegomëni se ç’do të thotë komplementare
dhe mos thoni se unë nuk di italisht se  më  bëni të  zemërohem
dhe gjyqtarët duhet t’i regjistrojnë proceset gjyqesore
dhe gazetarët nuk duhet ta teprojnë me acarimin
dhe ndoshta do më duhet të shtrohem në spital
më lejoni më lejoni, dëgjoni
ka shumë pak Fininvest në këtë shoqëri të dhunshme

Dhe gjykatësit të ngrihen në këmb para se të gjykojnë
po nëse mafia voton për mua ç’ mund të bëj unë
dhe milionin e vendeve të punës, e kam thënë me shaka
dhe dua tre mijë truproje që duhet të më ruajnë
dhe një portret gjashtë metra veshur si perandor
dhe që jam fashist s’duhet të ma ma thoni
dhe gazetarët para se të shkruajnë duhet të zgjidhen
dhe penalltitë kundër Milanit nuk duhet t’i jepni
dhe agjit-propët të shkojnë në Rusi për të propaganduar
dhe mos më quani Bokassa  ose ju pushkatova
dhe gjykatësit nuk mund t’i nxjerrin vendit rropullitë
dhe mua lajmërimet e garancisë nuk duhet  të m’i dërgoni
dhe mbase do të më duhej të qetësoj pak veten
por nëse unë jam Perëndi ç’mund të bëj
më lejoni më lejoni më dëgjoni
nuk ka më fe në këtë shoqëri të dhunshme.
Udhëheqja e madhe e majtë (Një ëndërr)

Gjysmë sekretari
sovjet ose komiteti qenve të zgjidhur,

vullnetarëve
të qendrave sociale të punëtorëve
atij që kurrë nuk dallohet
atij që kundërshton
edhe nëse nuk është inkuadruar
nga direktivat e marra,
nga telekamerat e ndezura.
Ku janë sytë e tu të zinj,

Ai – Ku janë sytë e tu të zesë,
dhe profilin yt si hyjneshë,
konsumohem në mendimin
si mund t’i shoh përsëri.

Ajo – janë të kaltër tani sytë e mi,
sepse kam lente kontakti,
dhe hundën e kam ribërë,
njihmë pra i dashuri im.

Ai – Nuk e shoh më buzën tënde,
gonxhen e vogël rozë
që e puthja me epsh.
Dhe gjoksi yt i paprekur
që e mbaja në një dorë
tani më duket mjaft më i madh
katër herë së paku u rrit.

Ajo – Oh më shqetëson ky kujtim
por unë jam përherë po ajo
goja ime është pak më e madhe
dhe gjoksi im i derdhur.
Më ndryshoi silikoni
por s’ndryshoi aspak pasioni im.

[këndojnë] Oh, dashuria jonë s’do të plaket [aspak]
së bashku me të s’do të plakemi dhe ne
edhe sepse unë s’e di më se kush jam
dhe as s’e di më kush je ti.

Ajo – zemra jote rreh në gjoks,
ndiej zërin dhe ngrohtësinë tënde
por nuk njoh prekjen
e dorës tënde burrërore .

Ajo – Oh fat i mjerë
kaq shumë na ka ndryshuar.
Duke pritur me shpresë dhe vajtim

edhe unë pësova një transplantim
dhe këmbeva seksin tre herë,
por dashuria ime për ty është po ajo.

Ai – Oh fat i mjerë
kaq tepër na ka ndryshuar.
Nuk mundem më aa fsheh
do të të them të vërtetën.
I dashuri yt, jo, nuk jam
I dashuri yt ndiq ushtar

por një pikë e gjakut të tij
u klonua dhe u linda unë
kopje e saktë dhe e përsëritur
e të dashurit tënd të ëmbël antik.
Dhe dashuria mbeti njëlloj
mos më largo edhe nëse
unë nuk jam origjinali.

Ajo – Kjo e vërtetë e fshehtë
praron dhe  gëzon zemrën time

As unë s’jam dashnorja jote.
por një kopje mjaft e arritur.
Atë e hëngri tuberkulozi
unë mushkëritë nuk i kam.
O i dashuri im bëj ç’të duash
me materialet e mia.
Zemra ime jotja do të jetë
dëshirave të tua u jepem
unë të betohem për besnikëri
ja telekomanda ime .

[së bashku] dashuria jonë s’do të plaket kurrë
dhe së bashku me të nuk do të plakemi ne].

[ajo fillon të humbasë zërin e saj, sikur të shkarkonte baterinë

si një disk me tridhjetë e tre xhiro]

Ai – Mimi … Violeta [publikut] bateria nuk i lë  … vese

pak orë …

Ajo – I dashur … po vdes … shkarkohem … të mallkuarit !
E shkreta jeta ime,

isha ende nën garanci.

nga libri «Beatriçet»

 Kartolinë

Jo më kambanat
do t’i zbulojnë të dashuruarit
por telekamerat
ose Gijomi
Dëgjoj kuartetet
pikturoj vogëlushe
të dërgoj kartolinë
nga ëndrrat,
të shkruaj nga deti
një ishull për tavolinë
si pullë i vë një lulekuqe.

Dyshime

Çfarë thua çfarë them
Çfarë thonë për ne
Çfarë mendon çfarë mendoj
Çfarë mendoj për ty
Çfarë thua për mua
Çfarë thonë ata
që kthehen nga deti
brenda autove në rresht
çfarë dreqin dua
çfarë dreqin do
çfarë duan nga ne
çfarë besojnë se bëjnë
ato që nuk besojnë

çfarë do të dish
çfarë do ti që të thotë

çfarë është një shtëpi bosh         
ku askush më nuk thotë
çfarë nuk shkon më
ku je ku je
çfarë them o zot
çfarë ke bërë zot
çfarë do të bëj vallë
çfarë të ka ngjarë
çfarë ka ndryshuar
çfarë do të ketë qenë
mbase të ngrënit e tepërt
në kthimin nga deti
çfarë do të ketë menduar
kur plasi
çfarë do të bëjë tani
çfarë do jetë  më pas
më pas çfarë pastaj
çfarë thua çfarë them
çfarë do të dish
çfarë do të doje ti të bëje
çfarë është sonte
që nuk ishte dje?

Luftë yjore
lapidar për një lojtar të videogamës

Vrau tre mijë anije kozmike
pastaj u vra nga një motoçikletë në rrugë

Përngjasim

Ajo vallëzonte mbi çati
ai flinte në shtrat
ai shkonte për peshkim
ajo qëndronte për të hekurosur
ajo kishte një dashnor permanent
ai një papagall të kuq
ajo ëndërronte shpesh
ai jo

Ajo u nis për në Lindje
ai qëndroi të peshkonte
ajo u kthye të hekuroste
ai u hoq sikurur s’kuptoi gjë
ai zuri një dashnore
ajo një qetësues
ai shkonte në stadium
ajo e ndiqte në radio
ai tymoste cigaret zinxhir
ajo vetëm pas darke
një ditë vdiq
ajo jo…

Perktheu :Faslli Haliti