Kur shteti bëhet nga Parku Zoologjik

September 18, 2017 by dgreca

NGA ALFONS GRISHAJ/

Për dyzet e shtatëvjetë,udhëhoqi parku zoologjik.Këmborat tundeshin nga ujqërit dhe derrat e kuq. Ujqërit, ishin mendimtarë dhe gjykatës, udhëheqës dhe Zot. Derrat e kuq propagandues dhe ekzekutues…Dashnorë entuziastë të Zarathustrës (Niche) , anti-Krisht e anti-Zot , shkatërruan Kisha e Xhamia (Tash kanë fillu me shemb kullat e dragojve , por nji ditë , flaka e shpirtnave të tyne ka me i ba shkrumb e hi!”). Këmbanat i grabitën me ceremoni duke i kthyer në çanga zboresh. Ndonjë që kishte përqindje ari më tepër , u nda për stoli. Zilet i kolektivizuan dhe ua dhanë shkollave nga një , me racion për të përgjumur dhe zgjuar fëmijët. Hommo Sapiens mbeti sklla . Vrapoi në miniera , fusha e kodra, malet i bëri fusha, sa, po të vazhdonte me atë temp,nuk do të mbetej më një mal për be, për t’u mbrojtur nga “agresori perëndimor”. Megjithëse kafshëria kishte menduar për mbrojtje , duke bërë 700 000 mijë këpurdha qerpiçi, që zogjtë ndiheshin më rehat të glaconin brenda, sa , kur bëhej ndonjë stërvitje karkalecësh me yll, “yjet” që dilnin nga këpurdhat, me nderë u vinte erë …

Gjatë dyzeteshtatë viteve ç’nuk i punoi aleanca , Ujk-Derr, Hommo Sapiensit, i cili pothuajse u pendua që ishte kthyer nga majmuni në hommo …

Pra , për një gjysëm shekulli, parku zoologjik nuk njihte as luanë , as xhirafë, as ari , biles, as dhelprën moreee ! Se dhelprat mbetën, luanët i patën ekzekutuar …

Siç shihet këmbora (Zilja , Këmbana) tundej nga kafshëria, që njëra ushqehej me gjak dhe tjetra çfarë t‘i dilte përpara…Erdh’ një ditë që këto egërsira u mundën nga Hommo Sapiens. Këmbana u mor nga sapiensët, por nuk kaloi shumë dhe ujku bëri mblesëri me hommon . Parku zoologjik i tradhëtuar u disorientua sa , erdhi koha të përziheshin bashkë predatorë e viktima. Këmbana tundei herë nga njëra palë e herë nga tjetra. Simboli i ziles (këmbanë) u zhvesh .

Historikisht, zilja, këmbana, janë jehona e të vërtetës. Kjo është dhe simbolika në tradicionet e kristianëve, budistëve, islamistëve, indianëve. Për kinezët, këmbana (zilja) simbolizon harmoninë kozmike, bindjen … Për izraelitët, zilet e vogla që stolisin veshjet simbolizojnë shenjën e virgjërisë …

Tingujt e këmbanës (ziles) përhapen në hapësirë duke trumbetuar harmoninë e së vërtetës.… Për Kristianët , këmbanat tregojnë dhe kohën e lutjeve, por jehona e tyre largon dhe djajt …!

Po a është e vërtetë se, jehona e këmbanave largon djatë që ndërrojnë format ? Mitologjikisht, po. Nga përvoja e kaluar, jo! E tashmja është dhe më e hidhur…

Aspak rastësi që në shekullin XXI , ujku grabiti përsëri këmboren dhe e vuri në qafë me vullnetin e gjakut. Atëherë këmbana u ndie e mundur, e tradhëtuar.Në shenjë proteste shurdhoi vetveten …!

Dashi që printe kopenë kundërshtoi ashpër këmboren në qafë të ujkut , jo vetëm se ishte padrejtësi dhe paradoks , por dhe dhunë , injorim për këmboren tradicionale. Me këtë akt, u vra tradicioni dhe u varros virtytit . Përreth qafës së tij nuk ishte më lajmëtari,e vërteta, por zinxhiri dhe kalbëzimi. Shkapërcimi logjik e udhëhoqi në vërvitje brinash mbi shkëmbinj e shkurrre , duke harruar se këmbora i ishte vënë në qafë nga sapiens dhe brirët nuk mund t’a çlironin. E po , dash është ai, dhe nuk i vihet shumë faj se, kur qe qingj, blegërinte dhe ai si të tjerët, pa këmborë.

Cjapi i mërzitur shumë , në shenjë proteste kërceu shkëmb mbi shkëmb si atlet i regjur për t’a çliruar qafën nga zilja, që tanimë i përkiste dhe ujkut. Më këtë veprim mendonte të asgjesonte këmboren e konvertuar në djall, pra djallin vetë, por dhe të çlironte ankthin e dis’harmonisë së elementit…

Lepujt ngritën veshët kartona jeshil, nuhatje intime në unison me çakajt,aleatë në strofullën e ujkut : “Më mirë një superujk gjaksor se sa një Kryelepur pathetic!” (Refreni i Sadit)

E keqja e madhe është se, lopa nuk ka më qumësht. Gjinjtë i kanë shterrë prej kaut të vjetër xheloz, që pat mbyllur shtegun e kullotës me terrin e shpellës qorre . Dreq o punë , e pamundur të merresh vesh me kafshët !!!

Me peshqit, është kollaj të kuptohesh; ata rrëshqasin në ujë, nuk të bezdisin në tokë. Biles, nuk kanë nevojë as për këmbora, për stalla kulture , për kurthe shpellash , se kanë hapësirë oqeanike. Kurrë nuk kanë dëgjuar çfarë do të thotë internacionale, dhe , pse ujqiërit e tradhëtuan himnin , duke e konvertuar në rock and roll. Derri i kuq , dirigjent dhe piktor virtuoz,ia kaloi shkallën e tërbimit të jatit budalla , duke vjellur frakun jeshil Benxhaminit amerikan, tak fak ndau gjysmën plaçkë me Kryeujkun , që grabiti këmboren e urtësisë.

Ujku egërsirë, mbasi kish bërë kasaphanë në të dalë të Prillit , arriti të marrë pjesën e luanit…Kështu e kanë kafshët , ai që gjakos më shumë u prin predatorëve.

Në rrathët olimpikë të kafshërisë rozë hyjnë dhe qentë , kompromisësit e çdo oferte lehin në fillim dhe pastaj mbesin në fund të karvanit , jo pse nuk kanë dhëmbë të fuqishëm, por lehjet krijojnë një ritual frenetik të bezdisshëm . Ata jargaviten dhe heshtin kur marrin racionin e kockave. Karvani i egërsirave gjithnjë mblesëron zhabat me ëmbëlsirën tradicionale të kënetës (propaganda stuzzicadenti), kori i tyre ndihet në prag të datimit final.

Pëllumbat dhe mjelmat , shpirti i paqes shpendore , gjirojnë flladin delikat të shpresës , por fshesat e shtrigave grackojnë webin e tyre jetik në kungujt e halloweenëve.

Paradoks i pafund…

E pra , kjo është një luftë e paprinciptë, e pabarabartë : shtriga , derra të kuq , ujqër , qentë e pabesë, lepuj vitrinash e zhaba… Kolazhi megadeath nuk është në gjendje të funksionojë as si ide abstrakte, as si vizion zhvillimi, as si parajsë pylli , as si shpresë ndryshimi, vetëm si kafshëri ! Kështu , hijet e sapienësve rreshtuar pranë lumit me shporta në duar për të kulluar ar , në vend të metalit të çmuar , marrin gurë , baltë dhe plumba . Kjo është paga e Kopshtit Zoologjik …

Hommo Sapiens, i lodhur , i dëshpëruar , i tradhëtuar , me shpresë kompromisi human me kafshën , ende beson dhe vrapon pas imazhit holografik : “ Republika ime !”

Gjethi është i bukur në pemë , kur bie në tokë , arzohet në mënyrë romatike , por vdes i kalbëzuar në prag të dimrit !

Shqiperia, organizatore e Konferences se Shefave te Shtabeve te NATO-s

September 16, 2017 by dgreca

Sot ne Tirane filloi punimet konferenca e Shefave te Shtabit te NATO-s. Është hera e parë që Shqipëria bëhet mikpritëse e takimit të Shefave të Shtabeve të vendeve anëtare të Aleancës në formatin e Konferencës së Komitetit Ushtarak, i cili është autoriteti më i lartë ushtarak i kësaj Aleance.
tema kryesore e ketij takimi eshte diskutimi i çështjeve të rëndësishme që lidhen me mjedisin e sigurisë në kufijtë e aleancës dhe përtej tyre.
Në sesionin e hapjes së kësaj konference mori pjesë edhe Kryeministri i Shqipërisë, z. Edi Rama, i cili shoqërohej nga Ministrja e Mbrojtjes, znj. Olta Xhaçka.

konferenca2

Fillimisht u mbajt një minutë heshtje në nder të trupave të rënë në krye të detyrës në operacionet e NATO-s, Gjeneral Pavel, i cili në emër të të gjithë aleatëve, shprehu mirënjohjen për angazhimin e fuqishëm të Shqipërisë ndaj aleancës, si dhe për kontributin në misionet, operacionet dhe aktivitetet e NATO-s, përkatësisht misionet në Afganistan dhe Kosovë.

Gjeneral Pavel vlerësoi rolin e Shqipërisë në përkrahjen e bashkëpunimit dhe stabilitetit në Ballkanin Perëndimor, por edhe në luftën kundër të ashtuquajturit ”Shteti Islamik”, siç tha ai “duke kontribuar me mjete e pajisje në koalicionin global kundër ISIS dhe trajnuesit e Forcave Speciale në Irak”.

Në fjalën e tij, gjeneral Pavel përmendi edhe këmbënguljen e Shqipërisë për ngritjen e një Qendre Ekselence të NATO-s në vendin tonë, e cila do të trajtojë fenomenin e “luftëtarëve të huaj”.
Konferencën e përshëndeti dhe Kryeministri i Shqipërisë z. Edi Rama, i cili shprehu kënaqësinë që Shqipëria mirëpret për herë të parë këtë takim duke theksuar vendosmërinë e vendi tonë për të përmbushur të gjitha angazhimet dhe detyrimet që rrjedhin si vend anëtar i NATO-s.” Ne jemi të bashkuar në angazhimet e Aleancës në një nivel mbiprofesional. Misionet e Shqipërisë në NATO nuk kanë marrë asnjë votë kundër në Kuvendin e Shqipërisë. Pjesëmarrja jonë nuk ka qenë e lehtë për shkak të resurseve të kufizuara të vendit, por prania jonë do të fuqizohet me shtimin e shpenzimeve për Mbrojtjen, ashtu sikurse Forcat tona të Armatosura do të jenë prezent në çdo front ku të thirren. Edhe në të ardhmen ne do të japim kontributin tonë për angazhimet e NATO-s”.

Duke u ndalur në situatën në rajon, Kryeministri Rama ripërsëriti qëndrimin e Shqipërisë pro politikës së dyerve të hapura për të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor.” Ne besojmë fort se vetëm integrimi i plotë i vendeve të mbetura jashtë, është rruga për stabilizimin e Ballkanit dhe vetë Evropës. Ne e dimë se as mundemi as na kërkohet punë e madhe, por ka një spektër kapacitetesh që ne japim kontribut të rëndësishëm për Aleancën”, u shpreh Kryeministri Rama.

Gjatë zhvillimi të punimeve të konferencës, Shefat e Mbrojtjes të vendeve të NATO-s do të informohen, diskutojnë, shkëmbejnë ide e vendosin për çështje që lidheshin me mjedisin e sigurisë, misionet dhe operacionet e aleancës dhe adaptimin e strukturave të aleancës në kontekstin e sfidave, rreziqeve e kërcënimeve.

Në sesionin e parë Shefat e Mbrojtjes të vendeve të aleancës do të diskutojnë për konceptin e Projektimit të Stabilitetit duke u fokusuar në arritjen e objektivave strategjikë afat-shkurtër dhe afat-gjatë. Në fokus të konferencës do të jetë koherenca e aktiviteteve të Aleancës, progresi në luftën kundër terrorizmit, iniciativa për Ndërtimin e Kapaciteteve të Mbrojtjes në Irak, si masat implementuese për funksionimin e strukturës (qendrës) për Jugun. Një vëmendje të veçantë do të marri dhe situata e sigurisë në Ballkanin Perëndimor.

Në sesionin e dytë Shefat e Mbrojtjes, do të ndjekin brifingjet e Komandantëve te Komandave Strategjike të Aleancës, respektivisht për Operacionet dhe për Transformimin, mbi përshtatjen nga pikëpamja strukturore të NATO-s. Shefat e Mbrojtjes në këtë takim do të ofrojnë udhëzime shtesë mbi rishikimin e Strukturës së Komandës së NATO-s, përpara ministerialit të Mbrojtjes që do të mbahet në Nëntor.

Misionet i NATO-s në Afganistan (Resolute Support Mission) dhe atë në Kosovë, KFOR do të jenë në fokus të sesionit të tretë të konferencës. Per kete Shefat e Mbrojtjes do të informohen nga Komandanti i Mbështetjes së Përgjithshme, Gjenerali Nicholson dhe Përfaqësuesi i Lartë Civil, Ambasadori Cornelius Zimmermann në Afganistan, mbi Misionet Mbështetëse të Rezolutave, ndërsa Komandanti i KFOR-it, do të informojë në lidhje me Forcën e Sigurisë në Kosovë. Më tej, do ofrohen rekomandime për të dy misionet bazuar në situatën në terren.
Në përfundim të takimit, me daten 17 shtator, Shefat e Mbrojtjes së NATO-s, do të zgjedhin Kryetarin e ardhshëm të Komitetit Ushtarak të NATO-s, i cili e merr detyrën në vitin 2018. {SH.K}.

“BETEJA KUNDËR RUÇIT – FUNDI I ANTI-KOMUNIZMIT”!

September 14, 2017 by dgreca

….problemi kryesor, në mendimin tim nuk është emërimi i Z. Ruçi në vetvete si një person që ka shërbyer në ish-sistemin monist – por është sistemi post-komunist i 27-viteve të fundit, pjellë e dy partive kryesore politike të vendit, që ndonëse me shembjen e komunizmit, shqiptarët e donin Shqipërinë si e gjithë Evropa/

1 Frank shkreli (2)

Nga Frank Shkreli/

Ish drejtor i Divizionit të Euro-Azisë në Zërin e Amerikës/

Ky ishte titulli i një programi televiziv ditët e fundit në Shqipëri, duke iu referuar emërimit të Z. Gramoz Ruçi si Kryetar i Kuvendit të Republikës së Shqipërisë. Nuk e di nëse drejtuesja e programit kishte në mend, që me të ftuarit në studio, dëshironte të pasqyronte qendrimet pro dhe kundër emërimit të Z. Ruçi në karrigën e Kryetarit të Kuvendit, a po të nënvijonte shpresën e saj (wishfull thinking) se me emërimin e tij në detyrën numër dy të shtetit shqiptar, më në fund, do u mbyllet goja njëherë e mirë, anti-komunistëve mbrenda vendit, megjithse është vështirë të përcaktohet se kush janë sot “anti-komunistët”në Shqipëri, ose nëse ekziston një shtresë e tillë — me përjashtim të disa ish-të përndjekurve të regjimit komunist — që kanë mbetur ende gjallë. Këto 27 vitet e fundit të jetës politike në vend, kanë dëshmuar se as në radhët e pozitës dhe as në radhët e opozitës, nga njëra qeveri në tjetrën, nuk ka patur “anti-komunistë”. Kështuqë reagimet ndaj emërimit të Z. Ruçi në detyrën e Kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë nuk përbëjnë një “betejë” dhe as nuk po ndërmerret një “betejë” e tillë nga “anti-komunistët” në radhët e kësaj politike, pasi të tillë nuk ekzistojnë, në asnjërin krah. Prandaj të nderuar panelistë të programeve televizive, merrni frymë lehtë dhe mos u shqetësoni as për fillimin dhe as për mbarimin e antikomunizmit, sepse antikomunizëm dhe “antikomunistë” nuk ka në radhët e klasës politike shqiptare të periudhës post-komuniste. Mendoj gjithashtu se as opozita e sotëme nuk e ka seriozisht kur kritikon emërimin e Z. Gramoz Ruçi në detyrën e lartë shtetërore.…Në fund të fundit, opozita e sotëme, që ishte pozita e djeshme, e ka patur Z. Ruçi aty për 27-vitet e fundit.…Për më tepër, është hipokrizi dhe nuk i takon opozitës të ankohet për këtë emërim, pasi edhe në radhët e saj, në të kaluarën por edhe sot, ka patur dhe ka protagonistë të ish-regjimit komunist, në një nivel ose një tjetër, përgjegjësie. Për më tepër, çfarë bëri opozita e sotëme kur ioshte në pushtet për të zbardhur krimet e komunizmit dhe çfarë masash mori që shoqëria shqiptare të përballej me këtë histori të errët, ashtu siç kanë bërë ish-vendet komuniste të lindjes?

Për mua Gramoz Ruçi nuk është problemi kryesor. Pa marrë parasyshë të kaluarën e tij politike, nuk mund të thuhet se emërimi i tij sot si Kryetar Kuvendi nuk është legjitim, pasi ai është votuar nga zgjedhësit në zonën e tij elektorale dhe u votua me vota të lira të shumicës parlamentare dhe me disa vota të opozitës në Kuvendin shqiptar. Por, emërimi i Z. Ruçi në atë detyrë mund të konsiderohet nga disa, si një vendim që nuk është menduar mire nga udhëheqja socialiste dhe Kryeministri Rama, sepse në çdo shoqëri tjetër një emërim i tillë do të reflektonte një mungesë ndjeshmërie ndaj krimeve ndaj viktimave të komunizmit të gjallë e të vdekur. Prandaj, problemi kryesor, në mendimin tim nuk është emërimi i Z. Ruçi në vetvete si një person që ka shërbyer në ish-sistemin monist – por është sistemi post-komunist i 27-viteve të fundit, pjellë e dy partive kryesore politike të vendit, që ndonëse me shembjen e komunizmit, shqiptarët e donin Shqipërinë si e gjithë Evropa – por ndryshe nga mbarë Evropa ish-komuniste – klasa politike shqiptare e çerek shekullit të kaluar, nuk dënoi kurrë krimet e regjimit komunist dhe as nuk u përballua me të kaluarën komuniste, madje as nuk kanë caktuar minimalisht një ditë në kujtim të viktimave të komunizmit, ashtu siç kanë bërë vendet ish-komuniste të bllokut sovjetik. Caktimi i një dite për të përkujtuar viktimat e komunizmit në Shqipëri nuk nevojitë fonde as debate, por në përputhje me vendet e tjera ish-komuniste, kërkon vetëm kurajo dhe përgjegjësi morale Për më tepër, nuk mbahet mend asnjë debat serioz në Kuvendin e Shqipërisë, asnjë projekt-ligj ose rezolutë që të jetë paraqitur e miratuar nga cilado palë ose parti politike në raport me diktaturën e egër komuniste dhe mbi pasojat e saj që gjithnjë ndjekin fatin e kombit shqiptar sot. Njihen mirë nga të gjithë dokumentacioni, rezolutat dhe ligjet evropiane mbi nevojën e domosdoshme për tu përballuar me krimet e komunizmit dhe për marrjen e masave për të ç’rrënjosur një herë e mirë trashëgiminë e regjimit komunist në kontinentin evropian. Deri, më tani, Shqipëria nuk e ka bërë këtë, prandaj të nderuar panelistë, mos humbni kohë duke debatuar simptomat e sëmundjes së vërtetë të jetës politike dhe parlamentare të Shqipërisë, por merruni me trashëgiminë politike të ishs-regjimit komunist dhe me nevojën e madhe për tu përballur me krimet e ati sistemi. Një debat i tillë nuk kërkon dhe nuk duhet të ketë hakmarrje, pasi kundër hakmarrjes janë shprehur shpesh edhe ata që kanë vuajtur më së shumëti nga komunizmi, ish-të përndjekurit politikë, por kërkon kurajo civile dhe morale nga kjo klasë politike — si pozitë ashtu edhe opozitë — për tu ballafaquar me krimet dhe me të vërtetën historike të së kaluarës. Fatkeqsisht, deri më tani një gjë e tillë nuk ka qenë prioritet për asnjerën pale në Shqipëri.

Prandaj, sado që të dëshirojnë disa analistë e komentatorë “fundin e anti-komunizmit” në Shqipëri, fundi i anti-komunizmit të vërtetë nuk do të realizohet as me një debat në televizion as me emërimin e një protagonisti të lartë, të ditëve të fundit të pushtetit komunist, në detyrën e Kuvendit të Shqipërisë. Por anti-komunizmi do të marrë fund në Shqipëri, ashtu siç ka ndodhur edhe në vendet ish-komuniste të lindjes, kur klasa politike shqiptare të lënë mënjanë arrogancën politike dhe hipokrizinë dhe të vendosë me pjesën tjetër të Evropës se ,“Çdo viktimë e cilit do regjim totalitar qoftë, ka të njëjtin dinjitet njerëzor dhe si e tillë meriton prej nesh drejtësi, kujtesë dhe njohje të vuajtjeve të tyre”, siç është shprehur Komisionerja për Drejtësi e Bashkimit Europian, Viviane Reding.

“Rama 2” që preu në besë Çështjen Çame

September 12, 2017 by dgreca

Nga Arben Llalla/

Kryeministri Edi Rama paraqiti programin katër vjeçar për qeverinë e tij 2017-2021. Ajo që bie në sy është se “Rama 2” nuk ka asnjë projekt për shqiptarët jashtë Shqipërisë që jetojnë në trojet e tyre etnike, për Diasporën e vjetër dhe të re.“Rama 2” nuk ka asnjë plan për hapjen e konsullatës shqiptare në Manastir-Bitola të Maqedonisë, në qytetin e Kongresit të Alfabetit, ku ndodhen sot rreth 17 konsullata të huaja, por konsullatë të Republikës së Shqipërisë nuk ka dhe as që është në mendjen e qeverisë “Rama 2”.

Por, më tragjikja e qeverisë moniste “Rama 2” është se në agjendën e saj nuk ka në asnjë rresht për zgjidhjen paqësore të Çështjes Çame, të pronave të shqiptarëve në Greqi.

Kjo tregon se i gjithë ai zë i Edi Ramës në qeverinë e kaluar pro çështjeve kombëtare është bërë nga presioni i ligjvënësve të PDIU-së, të cilët e mbështesnin Ramën, vetëm pasi ky garantonte se do mbështesë gjithnjë çështjet delikate kombëtare, në veçanti atë Çame.

Koha tregoi se Edi Rama sapo kalojë lumin e nëmi kalin. U shau kalin atyre që u turrën shtëpi në shtëpi për të mbledhur vota për Gramozin dhe Edin në Fier, Tiranë, Durrës, Vlorë. Tani u duhet të mbajnë gishtin në gojë, sepse Gramozi dhe Rama e kaluan lumin për katër vite dhe as telefonin nuk do jua çelin, madje ua kanë harruar emrin dhe fytyrën e jo më të vënë ujët në zjar për Çështjen Çame.

Megjithatë, edhe pse kanë ndodhur shumë gjëra të errëta me thika pas shpine ndaj atyre që gjithnjë kanë punuar dhe mbështetur pa asnjë interes personal çështjet kombëtare, përsëri ka djem dhe vajza që do dinë t’ja dalin në krye që Çështja Çame të mos vdesë, mos të heshtet për këtë problem sa delikat dhe garantues për një fqinjësi të sinqertë dhe miqësore greko-shqiptare.Por, “Edi Rama 2” si për ironi dhe për t’ua larë kokën me akull shqiptarëve që u përvëlohet shpirti për çështjet kombëtare themeloi një ministri pa portofol duke e quajtur Ministria e Diasporës dhe në krye të saj vendosi Pandeli Majkon me mendimin se ky Pandi gëzon simpati tek shqiptarët e Kosovës, Maqedonisë dhe Diasporës. Por, historia ka lënë gjurmë, sepse ky Pandeli Majko për të treguar besnikërinë e tij ndaj Greqisë e pagëzoi vajzën e tij në kishën greke të Athinës dhe jo në kishën ortodokse të Shqipërisë. (Shpresojmë që pagëzuesi të mos ketë qenë ai ministri antishqiptar i PASOK-ut). Ky ministri i shtetit që ka vendosur “Rama 2”, Majko më mirë di vallen greke se ato shqiptare, të Osman Takës, sepse vallen greke ia ka mësuar Papulias në Sotiras.

Pandeli Majko për luftën e shqiptarëve të Maqedonisë në vitin 2001 ka deklaruar se është një dosje e zezë dhe për këtë deklaratë e tij pati shumë reagime, pa folur për epitetin “njerëz me maska” që i etiketojë disa vite më vonë ish-ushtarët e UÇK-së.

Prandaj “Rama 2” dhe ministri i shtetit pa portofol Majko nuk kanë në programin e tyre çështjet kombëtare, atë Çame, për të hapur shkolla shqipe në Greqi, Turqi, Ukrainë, e gjetkë, atje ku ka shqiptarë, por mendjen e kanë vetëm tek votat e emigrantëve të rinj që punojnë dhe jetojnë pas viteve 1990 në Itali dhe Greqi. I gjithë projekti “Rama 2” për ministrin Majko ka për qëllim thithjen e votave të emigrantëve dhe jo për ruajtjen e dinjitetit, kulturën e gjuhën shqipe.

Pse duhet mbështetur Ramush Haradinaj nga VV dhe LDK?

September 11, 2017 by dgreca

-Lista serbe nga ana e saj nuk është përfaqësuese e qytetarëve serbë të Kosovës, por është përfaqësuese e vullnetit politik të Beogradit, të Kishës së Serbisë si dhe të qarqeve nacionaliste në Serbi./

-Kur lista serbe bllokon vendimmarrjen në parlamentin e Kosovës, atëherë këtë ngerç duhet ta zhbllokojnë VV dhe LDK, edhe pse janë në opozitë. Ndërkohë ky vendim i LDK-së, ose Vetëvendosjes, ose të dyjave bashkë, duhet bërë publik që tani/

1 Ramushi4

Shkruan: Enver Bytyçi/

Kosova e mbylli një process problematik për formimin e institucioneve të saj. Ky proces prodhoi një qeveri të kryesuar nga Ramush Haradinaj, i cili në rendjen pas postit të kryeministrit nuk i respektoi gjithnjë rregullat e moralit politik në demokraci. Megjithatë tashmë Kosova ka një qeveri të drejtuar nga zoti Haradinaj dhe ky realitet nuk ndryshohet. Eshtë gjithnjë lajm pozitiv që në Kosovë të formohen dhe veprojnë institucionet e qeverisjes. Do ishte mrekulli që këto institucione të formoheshin me kuota të larta qëndrueshmërie dhe kualiteti. Por gjithësesi tashmë kemi një qeveri, e cila për nga përmasat i ngjan qeverisë kineze 1.4 miliardëshe. Eshtë thënë vazhdimisht se një qeveri e kushtëzuar nga lista serbe është një qeveri e varur, e diktuar, e pasigurt dhe nuk do të kishte sukses. Interesi ynë është që kjo qeveri, si të gjitha ato që do të vijnë pas saj, të ketë sukses, të dëshmojë vendosmëri për të kryer reformat e mëdha dhe për ta forcuar shtetin e shtetësinë e Kosovës. Jemi para një realiteti, të cilin nuk e ndryshojmë, deputetët shqiptarë nuk bëjnë shumicën parlamentare dhe kjo shumicë plotësohet me deputetët e listës serbe. Lista serbe nga ana e saj nuk është përfaqësuese e qytetarëve serbë të Kosovës, por është përfaqësuese e vullnetit politik të Beogradit, të Kishës së Serbisë si dhe të qarqeve nacionaliste në Serbi. Ajo nuk mendon dhe vepron, as voton sipas ndërgjegjës së saj, përkundrazi vepron e voton sipas diktatit të qeverisë dhe presidentit të Serbisë, bazuar ende në Mitin për Kosovën, një mit i cili ka shkaktuar për shekuj gjakderdhje në Ballkan. Në këto kushte lista serbe do t’i bllokojë disa ligje të rëndësishme për Republikën e Kosovës, për qytetarët e saj, përfshirë dhe qytetarët e pakicave, ligje të cilat do ta forconin shtetësinë si dhe karakterin unitar të shtetit. Do të bllokojë psh modifikimet që mund t’i bëhen marrëveshjes për krijimin e asosacionit, bazuar në vendimet e Gjykatës Kushtetuese. Gjuriq ka paralajmëruar bllokimin e shndërrimit të FSK-së në Ushtri të Kosovës. Lista serbe do të bllokojë proceset e privatizimit sidomos të kompanivë publike që veprojnë edhe në veri të vendit. Trepça është në shënjestër të presionit politik të saj. Por nuk besoj se ajo ka ndonjë interes për të bllokuar vendosjen e vijës së kufirit me Malin e Zi. Megjithatë Prishtina dhe Beogradi kanë interesa të kundërta e të ndryshme në Kosovë. Në këto kushte Lëvizja Vetëvendosje dhe Lidhja Demokratike e Kosovës do të kryenin një veprim patriotik, që do të vlerësohej prej shqiptarëve në Kosovë dhe jo vetëm, në mbështetje të qeverisë të kryesuar nga zoti Haradinaj, gjithnjë nëse lista serbe bëhet pengesë për marrjen e vendimeve të rëndësishme, që lidhen me të sotmen dhe të ardhmen e shtetit, me zhvillimet ekonomike e financiare si dhe me çeshtjet politike të brendshme. Këto dy parti opozitare mund ta çojnë opozitarizmin e tyre deri te mosdëmtimi i interesave kombëtare. Kjo do të thotë se kur lista serbe bllokon vendimmarrjen në parlamentin e Kosovës, atëherë këtë ngerç duhet ta zhbllokojnë VV dhe LDK, edhe pse janë në opozitë. Ndërkohë ky vendim i LDK-së, ose Vetëvendosjes, ose të dyjave bashkë, duhet bërë publik që tani, me qëllim që deputetët serbë të mos lodhen për të bërë plane se si duhet ta bllokojnë dhe dëmtojnë qeverisjen në Kosovë. Shumë kush nuk pajtohet me këtë opsion. Disa prej tyre fillojnë e numërojnë padrejtësitë që PDK i ka bërë LDK-së. Disa të tjerë tregojnë patriotizmin e Vetëvendosjes për të mos bërë kompromis “në dëm të interesave të Kosovës”, pasiqë qeveritë në pushtet përceptohen si “të korruptuara” e për pasojë vjen arësyetimi se “nëse i ndihëmon këto qeveri, atëhere ke vepruar kundër Kosovës”! Por qëndrime të tilla, në vend që ta ndihëmojnë e dëmtojnë interesin e Kosovës, sepse nuk është fjala që opozita të marrë pjesë në qeverisje e të “ndajë tepsinë” me mazhorancën. Nuk ka të bëjë ç’bllokimi që i bën opozita qeverisë e mazhorancës kur ajo bllokohet prej listës serbe me mos angazhimin në luftën kundër keqqeverisjes si dhe kundër korrupsionit, krimit të organizuar e të tjera fenomene, të cilat fatkeqësisht janë shumë prezent në qeverisjet tona në të dy shtetet shqiptare. Fjala është që t’i pritet çdo shpresë Beogradit se mund ta intimidojë dhe kushtëzojë qeverisjen në Prishtinë. Nga ana tjetër kjo nuk do të thotë se ky vendim i opozitës në Kosovë shkon në dëm të interesave të serbëve të Kosovës. Përkundrazi, opozita mund të mbështesë dhe komprmiset parimore midis shqiptarëve dhe serbëve në Kosovë, kur ato janë në interes të vendit e të qytetarëve. Pra, bërja publike e një vendimi si ky në mbështetje të qeverisë Haradinaj në kushte të caktuara nuk ka nevojë të shihet dhe interpretohet si nacionalizëm, e më pas liderët e partitë të vrapojnë për të marrë flamurin e fitores. Bërja publike e këtij vendimi duhet bërë si shprehje e kulturës demokratike në një vend normal e me qeverisje normale. E gjitha kjo kërkon krijimin e raporteve të besimit midis palëve, mazhorancës dhe opozitës, gjë për të cilën zoti Haradinaj ka njësoj përgjegjësi sa edhe liderët e opozitës, aq më tepër kur ky besim është cënuar nga veprime politike të papërgjegjshme më parë. Nëse do të ndodhë kjo, nëse VV dhe LDK do të shpallin një qëndrim politik në mbështetje të qeverisë për vendime të cilat kundërshtohen prej listës serbe, atëhere do të rritet fryma e besimit edhe te qytetarët e Kosovës. Midis sistemit politik të qeverisjes e institucioneve të shtetit dhe qytetarëve të Kosovës do të krijohet një lidhje harmonike e ndërsjelltë dhe kjo lidhje do të bëhet burim i mobilizimit të përgjithshëm të të gjitha palëve për përparim dhe zhvillim.