Frank shkreli – Page 63 – Dielli

FUQIA E LUTJEVE

February 8, 2019 by dgreca

NGA FRANK SHKRELI/

Ashtu si çdo vit tjetër edhe sivjet, mijëra pjesëmarrës nga e mbarë bota, përfshir udhëheqësit më të lartë Shteteve të Bashkuara dhe personalitete të ftuar nga mbarë bota, ishin të pranishëm në organizimin vjetor, “Prayer Breakfast” ose Mengjesi i Lutjeve, në Washington. Për dekada tani, është bërë traditë që në këtë tubim të ketë marrë pjesë çdo president i Shteteve të Bashkuara, ç’prej Dwight Eisenhower-it, në vitin 1953, e deri në ditët e sotëme.

Mengjesi i Lutjeve mbahet çdo vit, zakonisht të ënjtën e parë të muajit Shkurt. Është kjo një ngjarje ku marrin pjesë rreth 3500 të ftuar, përfshirë edhe personalitete politike ndërkombëtare dhe të tjerë, nga më shumë se 150-vende të ndryshme të botës dhe nga të gjitha 50-shtetet e Amerikës. Ky takim vjetor organizohet nën mbikqyrjen e antarëve të Kongresit të Shteteve të Bashkuara, në emër të një Fondacioni të Krishtërë. Ky takim bëhet në një mënyrë të tillë, që përveç lutjeve, shërben gjithashtu edhe si një forum elitash politike, shoqërore dhe tregtare, për tu takuar dhe për të lidhur miqësi e njohuri me njëri tjetrin. Gjatë dekadave, përveç presidentëve të Amerikës, aty kanë folur edhe udhëheqës dhe personalitete amerikane dhe nga mbarë bota, përfshir Nënë Terezen, e cila ka mbajtur fjalimin kryesor para këtij tubimi, në vitin 1994.

Këtë vit, Mengjesi i Lutjeve është organizuar nga dy senatorë të Shteteve të Bashkuara, Senatori Chris Coons, demokrat i shtetit Delaware dhe Senatori republikan James Lankford, i shtetit Oklahoma. Është traditë që ky tubim të organizohet gjithmonë nga një demokrat dhe një republikan, e të cilët njëherazi shërbejnë edhe si bashk-kryetarë të këtij tubimi. Me rastin e emërimit të tyre për të organizuar Mengjesin e Lutjeve të këtij viti, të dy senatorët kanë theksuar rëndësinë që ka feja, si diçka që i bashkon ata. Senatori Coons u shpreh se ishte i nderuar që së bashku me kolegun dhe mikun e tij, Senatorin Lankford po kryesonte tubimin e këtij viti. “Në një kohë kur vendi ynë dhe Kongresi janë të përçarë, kemi nevojë që të gjëjmë më shumë mënyra dhe mundësi për të dëgjuar njëri tjetrin, për të besuar në njëri tjetrin dhe njëherazi të kujtojmë se duhet edhe të duam njëri tjetrin dhe të kujdesemi për të afërmin tonë. Për mua, ashtu si edhe për miliona amerikanësh të tjerë, lutja është një mjet tepër i fuqishëm për të bashkuar njerëzit që i përkasin feve të ndryshme, të dëgjojmë njëri tjetrin, të respektojmë njëri tjetrin dhe të ndajmë shqetësimet tona të përbashkëta, me njëri tjetrin”, tha Senatori demokrat i shtetit Delaware.

Ndërsa Senatori republikan i shtetit Oklahoma, James Lankford, bashkryetar me Senatorin Coons i tubimit të Lutjes së Mengjesit, është shprehur se, “Lutja është një fuqi bashkuese në atdheun tonë. Kur sfidat e jetës shtohen dhe kur politika na përçanë, lutjet na bëjnë të përqëndrohemi rishtas dhe të ri-angazhohemi ndaj marrëdhënieve tona me Perëndinë dhe me njëri tjetrin. Një prej lirive më kryesore në Amerikë është që të jetosh sipas fesë tënde ose të mos ndjekësh asnjë fe. Liria e fesë ka luajtur një rëndësi aq të madhe në themelimin e vendit tonë, ashtuqë është duhet të vazhdojmë të njohim rolin që kanë luajtur dhe luajnë lutjet tona ndaj Perëndisë në jetën e aq shumë amerikanëve, pikërisht nepërmjet tubimit Kombëtar të Lutjeve të Mengjesit.
Në një artikull të shkruar nga të dy senatorët, botuar në vigjilen e tubimit në fjalë, dy bashkyetarët e tubimit të Lutjes së Mengjesit u shprehën se takimi me rastin e Lutjes së Mengjesit na ndihmon — ndër të tjera — që nepërmjet lutjeve, të pajtohemi dhe të zhdukim grindjet dhe përçarjet midis nesh. “Është ky një rast dhe mundësi, që për 67 vite ka bashkuar kombet, fetë, grupet etnike dhe madje edhe politikën”. Ata bëjnë thirrje që të “Lëmë mënjanë dallimet politike, të bashkohemi rreth vlerave tona të përbashkëta, me qëllim që të zhdukim disa prej ndasive dhe përçarjeve në vendin tonë.” Ata shprehen se ndonëse të dy “Mbajmë qëndrime dhe pikpmaje të kundërta politike, ata ndajnë një miqësi të fortë me njëri tjetrin, që i ka rrënjët në besimin fetar dhe në angazhimin e tyre të fortë, në mbrojtje të lirisë së fesë.”

Senatori James Lankford Senatori Chris Coons

Në artikullin e botuar në disa media amerikane, dy senatorët rrëfejnë se ata së bashku me dyzina senatorë të tjerë, demokratë dhe republikanë, marrin pjesë — duke lënë mënjanë dallimet politike midis tyre – në lutjet e mengjesit, çdo të mërkurë në mjediset e Senatit Amerikan. “Të pakën për një orë në javë, të gjithë ne bisedojmë me njëri tjetrin mbi jetën personale dhe travajët e jetës në përgjithësi, këndojmë këngë fetare dhe lutemi për Kombin dhe familjet tona”, shkruajnë ata në artikullin e botuar të ënjtën. Senatorët Lankford dhe Coons, pranojnë se lutjet nuk i zgjidhin të gjitha problemet, por e bëjnë më të vështirë të kritikojmë ashpër njërin ose tjetrin prej kolegëve tanë gjatë seancave në Dhomën e Senatit, ndërkohë që atë mengjes mund të jemi lutur së bashku e dorë për dorë me kokën poshtë, theksojnë ata.

Në artikull, ata u bëjnë thirrje të gjithë “Republikanëve dhe Demokratëve si dhe Amerikanëve dhe miqëve tanë anë e mbanë botës, por edhe përfaqsuesve të gjitha feve, që të luten dhe të bashkohen me njëri tjetrin në lutje. Vetëm nëqoftse dëgjojmë mendimet e njëri tjetrit dhe vetëm nëqoftse lutemi së bashku për të ardhmen tonë — vetëm atëherë do të mund të pajtohemi e të zhdukim ndasitë midis nesh”, theksojnë senatorët dhe bashkryetarët e tubimit të Lutjeve të Mengjesit, mbajtur të ënjtën në Washington, në artikullin me mesazhin drejtuar të gjithë neve, jo vetëm ne këtu në Amerikë, por kudo në botë.

Këtë të ënjte, përfundojnë artikullin e tyre dy ligjëvensit amerikanë, “Tubimi me rastin e Lutjes së Mengjesit në Washington, “Do të bashkojë Kombin tonë në lutje”, ndërkohë që ata kërkojnë nga të gjithë që, “Të bashkohemi me ta, duke iu lutur Perendisë, jo vetëm për vendin tonë dhe për udhëheqsit tanë, por dhe për të gjithë udhëheqsit anë e mbanë botës.”

Ndër udhëheqsit ndërkombëtarë nga mbarë bota, të ftuar dhe të pranishëm në organizimin për Lutjen e Mengjesit ishin edhe delegacionet e dy shteteve shqiptare, Shqipërisë dhe Kosovës, të kryesuara anga Presidenti Ilir Meta dhe Presidenti Hashim Thaçi. Udhëheqsit shqiptarë, siç mund të shihet nga fotot më poshtë, patën mundësinë të përshëndeteshin me Sekretarin Amerikan të Shtetit, Michael Pompeo dhe me zyrtarë të tjerë të lartë të Administratës dhe të Kongresit amerikan.

KËTA E KANË KAPUR PATRIOTIZMIN DHE DEMOKRACINË PËR BISHTI…

February 6, 2019 by dgreca

NGA FRANK SHKRELI/

1 Frank rama Thaci

Në foto, Presidenti Thaçi, kryeministri Ramush Haradinaj, krye parlamentari Kadri Veseli, Kryeministri Edi Rama dhe dy zv.ministrat e Kosovës, Fatmir Limaj e Behgjet Pacolli — Kujtojmë se kjo foto është marrë pas përplasjeve të ashpra javën që kaloi në Kuvendin e Shqipërisë dhe pas përplasjeve mes udhëheqësve të koalicionit qeverisës në Kosovë për taksën ndaj Serbisë e Bosnjës, dhe për përplasjet Thaçi-Haradinaj për tezën e ndryshimit të kufijve me Serbinë. Përplasje, përplasje gjithë andej, por të qeshur rreth sofrës!/

…Dhe jo vetëm patriotizmin që e kanë kapur për bishti, por edhe diplomacinë — e demokracinë, po se po. E kam fjalën për klasën e sotëme politike udhëheqëse shqiptare. Ka disa vite që shpesh i kam kushtuar dyzina shkrimesh modeste, zhvillimit të demokracisë ose më mirë të themi, mungesës së zhvillimit të mirëfilltë të demokracisë në trojet shqiptare. Aq sa që një pjesë e tyre janë përmbledhur në tre vëllime me titull, “Demokracia Nuk Pret”, duke thënë terthorazi, por edhe drejtë për së drejti, se “Demokracia” me germë të madhe, nuk po ze fillë në trojet tona ashtu siç duhet dhe siç ishte kërkuar nga masat e gjëra të popullit pas shembjes së komunizmit, si dhe pas luftës për çlirimin e Kosovës nga regjimi kriminal i Serbisë. Përfundimi është se në kohë lirie dhe paqeje, shqiptarët anë e mbanë trojeve po “votojnë me këmbë”, duke u larguar masivisht nga vendlindja. Mungesa e demokracisë së vërtetë – ashtu si edhe në të kaluarën — Freedom House, vendos Shqipërinë dhe Kosovën, në rreshtin e vendeve, “pjesërisht të lira”, sipas raportit të organizatës së njohur ndërkombëtare me qëndër në Washington. Madje ky raport i botuar të martën, që i karakterizon dy shtetet shqiptare si, “pjesërisht të lira”, nuk përbën më as një lajm të rëndomt, sepse Shqipëria dhe Kosova, në atë kategori pjesërisht të lira, kanë filluar dhe aty mbeten edhe pas pothuaj 30-vjetësh post-komunizëm, është pra një lajm i vjetër që nuk nxitë më ndonjë kureshtje as interesim.Në vend numro!

I kanë kapur punët për bishti! Gjithçka bëhet gjysëmakëshe. Si demokracia, ashtu edhe diplomacia. Por më e rënda është kur edhe patriotizmi “kapet për bishti”, kur mundohen që darkat ku pihet vëra e kuqe dhe ku hahet mishi i dashit, të na i paraqesin si akte kombëtare dhe shfaqje patriotizmi. Bazuar në përvojën e 30-viteve të kaluara, është e qartë për të gjithë tanimë, se klasa politike në Tiranë dhe ajo në Prishtinë, të bëjnë të dyshosh nëse ata me të vërtetë dëshirojnë që Kombi shqiptar të krijojë, më në fund, një shoqëri demokratike të bazuar në një patriotizëm të vërtetë, në një demokraci të mirëfilltë dhe cilësore të standardeve të botës së qytetëruar dhe të ndërtuar mbi baza të një shoqërie të drejtë dhe ligjore — me të drejta dhe përgjegjësi të barabarta për secilin shqiptar, pa dallim. Nëse me të vërtetë kanë për qëllim realizimin e një jete në harmoni dhe mirëqenje për të gjithë shqiptarët pa dallim, për aq sa mund të jetë e mundur në këtë jetë, lot vuajtje e mundime.

Si është e mundur që në fillim të shekullit 21 – që duhej të ishte shekulli i shqiptarëve – sot pothuaj 30-vjet pas shembjes së komunizmit dhe mbi 10-vjet pavarësi e Kosovës — megjithëse në liri, por “pjesërisht të lira”, sipas Freedom House — Kombi shqiptar vazhdon të përballet edhe gjithnjë ndoshta me periudhën më të rrezikshme të historisë së vet, të pakën të 100-viteve të kaluar?

Fatkeqsisht, ndihet dhe shihet një “disconnect” siç thuhet në anglisht, midis shqiptarëve ose më mirë të themi midis kësaj klase politike partiake dhe shqiptarëve – një mungesë pra lidhjesh shpirtërore dhe atdhedashurie me njëri tjetrin. Kjo klasë politike e ka provuar tanimë se është absolutisht e pa përgatitur për t’u marrë me këtë gjëndje politike, diplomatike dhe ekonomike me të cilën përballen shqiptarët sot – e të cilën e kanë krijuar vetë ata. Shqiptarët sikur kanë ra ngusht me këtë situatë – jo të imponuar nga të huajt — por të vet-shkaktuar nga udhëheqsit e tyre politikë, megjithse janë vet të zotët e rrjedhave historike të tre dekadave të kaluara. Me fjalë tjera, i kanë kapur punët për bishti — për të mos thënë krejt për së mbrapshti — ç’prej fillimit.

Është krijuar një mjedis ku mungesa e patriotizmit të vërtetë, e një atdhedashurie pa interesa personale dhe partiake — në kurriz të interesave kombëtare — është ajo që i shumëfishon problemet aktuale. Në botën politike shqiptare, ekziston një mungesë cilësishë morale dhe një boshllëk i dukshëm i një kulture të mirëfilltë politike, që kohët e fundit, ka arritur kulmin në mosmarrveshjet midis partive dhe në diskursin politik në përgjithësi të klasës politike shqiptare, në të dy anët e kufirit. Në vend të një atdhedashurie dhe patriotizmi të vërtetë, na serviret një nacionalizëm përçmues, që po na shitet me anë të fotografive darkash dhe të mbledhjeve të përbashkëta të qeverive të Shqipërisë dhe të Kosovës, që në të vërtetë nuk zgjidhin asgjë hiç.

Por, a është kjo atdhedashuri dhe patriotizëm i vërtetë, në një atmosferë politike si kjo e sotmja, nepër të cilën po kalon sot bota shqiptare, a po diçka tjetër? Dikur patriotët, burgoseshin dhe vriteshin për kauzat e Kombit. Fatkeqësisht, politikanët e sotëm shqiptarë e tregojnë patriotizmin e tyre me kapadaillek dhe jo me vepra heroike prej patriotësh. Sot, fatkeqësisht edhe veprat kriminale të gangsterave konsiderohen dhe mbrohen nga politika, si vepra heroike.

Mbaj mend fjalët e një burri të vjetër i cili më pat thënë me një rast se atdhedashuria dhe patriotizmi nuk shfaqen duke thënë se “E dua Shqipërinë”, që nënkupton ndoshta Shqipërinë si një term gjeografik, por të jesh patriot i vërtetë sipas tij, nënkupton dashurinë jo vetëm për hapësirën gjeografike, por edhe për bashkatdhetarët e tu, vendasit e një gjuhe dhe të një gjaku, me të cilët ndanë përditë të mirat dhe të këqiat e përbashkëta. Nuk është patriotizëm as atdhedashuri kur përdor shpifje dhe gënjeshtra, me qëllim për të ulur nderin dhe vlerat e shqiptarit, edhe kundërshtar politikë qoftë. Kjo është diçka e papranueshme, madje edhe në botën e anarkisë aktuale politike shqiptare, në të dy anët e kufirit shqiptaro-shqiptar.

DHURIMI I PAJISJEVE PËR TË FORCUAR KUJTESËN

February 1, 2019 by dgreca

Nga Frank SHKRELI/

Susanne Schütz: Kush përballet me të shkuarën, ka edhe një të ardhme/

Edhe njëherë shpreh respektin dhe falënderimet e mia, vetëm si një shqiptar i thjeshtë në mërgim, për punën që ka bërë dhe po bën Ambasada e Gjermanisë në Tiranë së bashku me Fondacionin Konrad-Adenauer-Stiftung për përpjekjet e saj për zbardhjen sadopak të kaluarës kriminale të regjimit komunist shqiptar të Enver Hoxhës. E kam thënë dhe e them se Ambasada e Gjermanisë në Shqipëri dhe përfaqësuesit e saj, përfshirë edhe Ambasadoren aktuale në kryeqytetin shqiptar, Znj. Susanne Schütz, është e vetmja përfaqësi diplomatike që ka nxitur me konsekuencë gjatë viteve të post-komunizmit, përballimin me të kaluarën, dialogun në radhët e elitës politike dhe të shoqërisë shqiptare në përgjithësi – për një transparencë mbi këtë kapitull të errët të historisë së Kombit shqiptar – si dhe për hapjen e dosjeve të regjimit komunist. Gjatë viteve, gjermanët kanë dhënë ndihmën e pa kursyer dhe kanë ofruar përvojën e tyre për këtë çështje, ndërkohë që me të drejtë gjithmonë kanë theksuar se u takon vetë shqiptarëve, se si duhet të merren me këtë kapitull të historisë së tyre dhe se suksesi në zbardhjen e kësaj historie të zezë, është detyrë e vetë shqiptarëve dhe, sidomos, e klasës politike shqiptare. Deri më sot, klasa politike shqiptare e periudhës post-komuniste, në përgjithësi, ka dështuar dhe është tepër e vonuar në përballjen serioze me të kaluarën komuniste të vendit, në krahasim me vendet e tjera ish-komuniste. Por, falë punës së Autoritetit për Informim mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit, është ngjallur shpresa, se me hapjen e dosjeve ka filluar diçka e mbarë në zbardhjen e së kaluarës komuniste, megjithëse sipas ekspertëve shumë prej dosjeve janë zhdukur gjatë viteve nga protagonistë të ndryshëm. Por për dosjet që kanë mbetur pa u zhdukur, “Për të gjithë këtë dokumentacion kemi detyrim ligjor ta ruajmë, administrojmë, përpunojmë dhe ta vëmë në dispozicion të publikut”, ka thënë për DW, drejtuesja e Autoritetit, Gentiana Sula.

Ndërkohë që me të drejtë kemi kritikuar mungesën e veprimtarisë dhe angazhimit serioz të klasës politike post-komuniste shqiptare deri tani në këtë fushë, falënderojmë përfaqësuesit diplomatikë të Berlinit në Tiranë, të cilët e kanë marrë seriozisht përballimin me të kaluarën komuniste në Shqipëri. Duke u bazuar në përvojën gjermane, ish-ambasadori gjerman në Tiranë, Z. Helmut Hoffman, ka thënë më herët se procesi për ballafaqimin me të kaluarën, në vetvete, nuk është i lehtë: “Përballja me të shkuarën e vështirë nuk është një detyrë e thjeshtë, por ne e dimë gjithashtu se, nëse bëhet në mënyrë të frytshme, kjo mund t’i shërbejë njerëzve dhe shoqërisë në tërësi”, është shprehur ai.

Besoj se kjo është forca shtytëse që motivon gjithnjë Ambasadën gjermane dhe kryediplomaten e saj aktuale në Tiranë, Znj. Schütz: se përballimi me të kaluarën sado e frikshme dhe e dhimbshme të jetë, në qoftë se bëhet për së mbari, do t’i shërbejë mbarë shoqërisë shqiptare. Gjermanët nuk po e bëjnë këtë për ndonjë interesi vetjak, por vetëm e vetëm se janë të bindur që duhet bërë diçka më shumë në këtë drejtim për të mirën e vet shqiptarëve, ndërkohë që e dinë nga përvoja e vet se, nga përballimi me të kaluarën, ka përfituar jo vetëm shoqëria gjermane por të gjithë vendet që janë përballur me të kaluarën komuniste dhe naziste.

Është nga ky këndvështrim gjerman, që Ambasadorja e Gjermanisë në Tiranë, Znj. Schütz – si përfaqësuese e një vendi mik të shqiptarëve – vazhdon përpjekjet e paraardhësve të saj në atë seli diplomatike, për zbardhjen e krimeve të komunizmit në Shqipëri. Në vazhdën e ndihmave gjermane në këtë fushë, thuhet se një vit më parë Qeveria Federale e Gjermanisë i vuri në dispozicion Autoritetit të Dosjeve, skaner dhe lexues mikrofilmash për digjitalizimin dhe arkivimin e dosjeve të Sigurimit. Ndërkaq, njoftohet se Kryediplomatja gjermane vizitoi këto ditë Autoritetin për Informim mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit, (AIDSSH) për të marrë pjesë në një ceremoni me rastin e dhurimit të pajisjeve për mbledhjen e dëshmive gojore.

Gjatë ceremonisë në mjediset e AIDSSH, Kryetarja e këtij enti Znj. Gentiana Sula, përshëndeti ambasadoren gjermane dhe foli për platformën e dëshmive gojore, zërat dhe fytyrat e viktimave e të përndjekurve politikë dhe për rezultatet e arritura deri tani, që synojnë promovimin e vlerave demokratike të drejtësisë, së vërtetës dhe pajtimit, thuhet në portalin e AIDSSH.

Ndërsa Znj. Susanne Schütz, Ambasadore e Republikës Federale të Gjermanisë në Shqipëri, mbajti fjalën e rastit për vijimin e projektit të mbledhjes së rrëfimeve të viktimave dhe të mbijetuarve të krimeve të së kaluarës komuniste në Shqipëri.

“Një shtyllë e rëndësishme e trajtimit të historisë sonë ishte dhe është pikërisht forcimi i kulturës së kujtesës, mbi të gjitha nëpërmjet deklaratave të dëshmitarëve të asaj kohe. Viktimat e diktaturës kanë të drejtë të kujtohen. Ne e dimë shumë mirë nga eksperienca jonë si gjermanë, se ky nuk është një proces i lehtë. Unë do të doja të falënderoj të gjithë ata që janë të angazhuar për të çuar përpara këtë dialog në Shqipëri – edhe nëse hap të vërtetat të dhimbshme”, është shprehur ambasadorja Schütz, sërish sipas portalit të Ambasadës gjermane në Tiranë.

Ambasadorja Schütz vizitoi mjediset e AIDSSH për t’i dorëzuar Autoritetit për Informimin mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit, kamera, mikrofona dhe kompjuterë me vlerë prej 37.000 Euro. Sipas njoftimit të ambasadës gjermane, dy vitet e ardhshme, pajisjet e dhuruara do të përdoren për të regjistruar zërin e dëshmitarëve të regjimit të Hoxhës në mbarë vendin, për t’i publikuar më pas në një faqe interneti “Oral History”, në mediat sociale dhe në botime të tjera.

Me rastin e ceremonisë në mjediset e AIDSSH, Suzanne Schütz, ashtu siç kishin bërë në raste të tjera edhe zyrtarë të tjerë gjermanë para saj, ka vlerësuar rëndësinë e përballimit me të kaluarën komuniste në Shqipëri, ndërsa është shprehur se, “Unë e di, pak më shumë, sepse jam gjermane, se të merresh me të shkuarën tënde të errët mund të jetë e dhimbshme, por mjaft e rëndësishme për një fillim të ri shoqëror. Shumëkush mund të kishte preferuar t’i vinte kapak së shkuarës, të niste prej zeros dhe kësisoj t’ia linte harresës çështje të tilla si përgjegjësia dhe vuajtjet individuale. Ky nuk është një proces i thjeshtë. Bindja ime është që një shoqëri duhet të përballet me të shkuarën, në mënyrë të hapur dhe të sinqertë. Përvoja jonë tregon se vetëm kush njeh të shkuarën e tij dhe përballet me të ka edhe një të ardhme”, ka thënë ajo për radion gjermane Deutsche Welle. Është e rëndësishme një kulturë aktive e të kujtuarit ka vazhduar ajo për DW duke theksuar se kujtimi dhe përballja me të kaluarën komuniste është, veçanërisht e rëndësishme për të rinjtë e lindur pas shembjes së komunizmit. “Një kulturë aktive e të kujtuarit është e rëndësishme. Që edhe të rinjtë që nuk e kanë përjetuar vetë regjimin e Hoxhës, t’u mprehet vetëdija se paqja dhe pluralizmi demokratik, toleranca mes njerëzve, të pranuarit e njëri-tjetrit në historinë e Evropës nuk kanë qenë – dhe vazhdojnë të mos jenë ende- diҫka e vetëkuptueshme” në Shqipëri, tha Ambasadorja gjermane në Tiranë, Susanne Schütz.

E kam thënë edhe përpara, në disa raste kur kam shkruar për këtë subjekt dhe sidomos për ndihmën që kanë dhënë dhe japin diplomatët gjermanë në Tiranë, për t’u përballur me të kaluarën komuniste në Shqipëri, se për të gjithë ata që dëshirojnë një demokraci të vërtetë, mesazhi i qeverisë gjermane, nëpërmjet përfaqësuesve të saj në Tiranë ka qenë dhe është, që elita politike dhe shoqëria shqiptare në përgjithësi, sa më parë dhe “sa më mirë ta kuptojmë diktaturën aq më mirë formësojmë demokracinë”, për brezat e tashëm dhe për brezat e ardhshëm të kombit shqiptar. Se, siç është shprehur edhe Ambasadorja Schütz këtë javë në Kryeqendrën e AIDSSH në Tiranë, se “Kush përballet me të shkuarën ka edhe një të ardhme”. Por, unë mendoj se me gjithë respektin për punën dhe angazhimin serioz të Gjermanisë dhe diplomatëve të saj në Tiranë bazuar në mbështetjen që Berlini vazhdon të japë në këtë drejtim, duhet të jenë vetë shqiptarët ata që të merren seriozisht me zbardhjen e krimeve të komunizmit, sepse pa u përballur seriozisht dhe sinqerisht me të shkuarën komuniste nuk ka as të ardhme demokratike, siç po e shohim, fatkeqësisht, çdo ditë në jetën politike të vendit.

KËRCËNIMET NDAJ SIGURISË BOTËRORE, NË RREZIK EDHE BALLKANI PERËNDIMOR

January 31, 2019 by dgreca

-Paralajmërimet u bënë nga zyrtarët më të lartë të enteve të Zbulimit Amerikan gjatë një sesioni në Komisionin e Zbulimit të Senatit të hteteve të Bashkuara të martën që kaloi./

Nga Frank Shkreli/Zyrtarët më të lartë të zbulimit amerikan, përfshirë Drejtorin e FBI-së, Chris Wray dhe Drejtoreshën e CIA-s, Gina Haspel, paralajmëruan për kërcënimet në rritje e sipër ndaj sigurisë kombëtare të Shteteve të Bashkuara dhe ndaj sigurisë botërore, si pasojë e bashkpunimit në rritje e sipër midis Kinës dhe Rusisë. Ata paraqitën të martën raportin vjetor — para Komisionit të Senatit për Zbulimin të Shteteve të Bashkuara – dhe për të dhënë dëshmi mbi sfidat e sigurisë me të cilat përballet bota këtë vit.

Përveç dëshmive nga ai vet dhe nga udhëheqsit më të lartë të enteve të Zbulimit amerikan, Drejtori i Zbulimit Kombëtar Dan Coats, i dorëzoi Komisionit të Senatit raportin vjetor me vlerësimet e enteve amerikane të Zbulimit, për paralajmërimet ndaj kërcënimeve që i kanosen sigurisë kombëtare dhe botërore. Z. Coats shkruan në parathënien e raportit që i dorëzoi Senatit se, “Kërcënimet ndaj sigurisë kombëtare të Shteteve të Bashkuara do të shtohen dhe do të marrin forma të ndryshme gjatë këtij viti, shkaktuar pjesërisht nga bashkpunimi i ngushtë midis Kinës dhe Rusisë, ndërkohë që ato do të garojnë më intensivisht në nivel ndërkombëtar me Shtetet e Bashkuara dhe me aleatët dhe partnerët e tyre tradicionalë. Garat po ndodhin në të gjitha fushat, përfshirë konkurrencën për superioritet teknologjik dhe ushtarak, përfshirë gjithnjë e më shumë edhe vlerat, si pjesë e kësaj gare. Rusia dhe Kina po përpiqen të përcaktojnë dinamikat e sistemit ndërkombëtar dhe të sigurisë rajonale dhe të ushtrojnë njëkohësisht influencën e tyre politike dhe ekonomike në të gjitha rajonet e botës, e sidomos në rajonet gjeografike afër tyre”, thuhet në raportin e Drejtorit të Zbulimit Kombëtar. Drejtori i Zbulimit Kombëtar. Z. Dan Coats u tha gjithashtu anëtarëve të Komisionit të Senatit se Rusia dhe Kina e ndoshta edhe vende të tjera do të përpiqen të përdorin mediat sociale dhe mjete të tjera, për të ndikuar në zgjedhjet presidenciale amerikane të vitit 2020.

Në raport theksohet fakti se “Kina dhe Rusia kanë lidhur një aleancë më të fortë se kurdoherë tjetër, ndoshta ç’prej viteve 1950-ave, duke nenvijuar se ka të ngjarë që këto lidhje të forcohen edhe më shumë gjatë këtij viti, sidomos kur përputhen disa prej interesave të tyre, në kundërshtim me vlerat demokratike perëndimore dhe të zbattimit të drejtave bazë të njeriut.” Në parathënie të raportit mbi kërcënimet ndaj sigurisë botërore, dorëzuar të martën Senatit, nënvijohet gjithashtu se, “Ndërkohë që Kina dhe Rusia po përpiqen të shtrijnë influencën e tyre globale, ato njëherazi po shkelin edhe normat e sigurisë, të njohura dhe të pranuara tanimë, ndërkombtarisht, duke shtuar në këtë mënyrë rrezikun për shpërthimin e konflikteve rajonale, sidomos në Lindjen e Mesme dhe në Azinë Lindore”, theksohet në raport.

Eskpertët e Zbulimit amerikan shprehin gjithashtu shqetësimin e tyre se k[saj atmosfere pasigurie për botën kontribon edhe fakti se aleatët dhe partnerët e Shteteve të Bashkuara po kërkojnë një pavarësi gjithnjë e më të madhe nga Washingtoni, në përgjigje të atyre që ata supozojnë se janë ndryshime në politikat amerikane të sigurisë dhe të tregëtisë, ndërkohë që tregohen më të gatëshëm se në të kaluarën që të arrijnë marrveshje për partneritete dypalëshe ose shumëkombëshe. Ndër të tjera, ata paralajmërojnë se sistemi ndërkombëtar i pas Luftës së Dytë Botërore është gjithnjë e më shumë nën trysni — përballë kërcënimeve dhe sulmeve kibernetike, përhapjes së armëve bërthamore, garës në hapësirë dhe konflikteve rajonale.

Raporti i agjencive amerikane të Zbulimit ven në dukje edhe kërcënime të tjera ndaj sigurisë botërore, duke përmendur terrorizmin si një kërcënim ndaj interesave amerikane dhe të aleatëve të Shteteve të Bashkuara anë e mbanë botës. Imigrimi, sipas raporti, përbën gjithashtu një problem që nxit tensionet, jo vetëm midis disa shteteve por edhe në nivel global. Trazirat politike po shtohen në shumë rajone të botës ndërsa po zhbëhet qeverisja e mirë, nënvijojnë shefat e enteve të Zbulimit amerikan.

Si një ndër problemet me të cilat përballet bota këtë vit, sipas raportit të agjencive amerikane të Zbulimit, është edhe rritja e nacionalizmit në Evropë, si një dukuri kjo që nxit tensione në kontinent dhe më gjërë. Dalja e Britanisë së Madhe nga Bashkimi Evropian dhe zgjedhjet për parlamentin evropian, në fund të muajit Maj, sipas raportit, do ta bëjë të vështirë që Bashkimi Evropian dhe udhëheqsit e vendeve të ndryshme evropiane, të mund të përballen me përpjekjet në rritje e sispër të Rusisë dhe Kinës, për t’i përçarë ata nga njëri tjetri dhe për t’i larguar nga Shtetet e Bashkuara. Raporti thekson se ka të ngjarë që Rusia dhe Kina të shtojnë përpjekjet e tyre për të rritur influencën e vet në Evropë në kurriz të interesave amerikane, duke përfituar në këtë mënyrë, jo vetëm nga problemet ekonomike në disa vende, por edhe nga mosmarrveshjet transatlantike dhe nga rezultati i zgjedhjeve për Parlamentin evropian në Maj, ndërsa pritet që parti të ndryshme nacionaliste evropiane të shënojnë fitore të dukshme në ato zgjedhje. Raporti përmend gjithashtu si faktor i pasigurisë edhe, “Ambiciet rajonale të Turqisë, mosbesimi i saj ndaj Shteteve të Bashkuara dhe autoritarizmi në rritje e sipër i udhëheqësve turq, po ndërlikojnë marrëdhëniet dypalëshe, ndërkohë që po e bëjnë Ankaranë më të gatëshme dhe më të vullnetshme të sfidojë objektivat rajonale të Shteteve të Bashkuara.”

Raporti i ekspertëve amerikanë të Zbulimit mbi kërcënimet, gjatë vitit 2019 ndaj sigurisë botërore, parashikon gjithashtu një të ardhme të zymtë për vendet e rajonit të Ballkanit Perëndimor ku thuhet se: “Pothuaj është e sigurt se rajoni i Ballkanit Perëndimor do të mbetet i rrezikuar nga dhuna në nivel të ultë, ndërsa ka mundësi edhe për një konflikt të hapur ushtarak gjatë gjithë vitit 2019. Rusia do të përpiqet të shfrytëzojë tensionet etnike të rajonit dhe njëkohësisht të përfitojë nga korrupsioni i lartë që ka pllakosur vendet e Ballkanit Perëndimor, me qëllim që t’i pengojë ato vende të bëhen pjesë e Bashkimit Evropian dhe e Aleancës së Atlantikut Verior, NATO-s”, thuhet në raport.

Në këtë situatë të zymtë që parashikon raporti vjetor i enteve të Zbulimit amerikan për botën në përgjithsi dhe për Ballkanin Perëndimor në veçanti, Shqipëria dhe Kosova nuk kanë qenë kurrë më në gjëndje të dobët – të pakën këto 30-vjetë post-komunizëm – për të kundërshtuar influencat e huaja, sidomos influencat nga Rusia, Turqia e deri diku edhe Kina. Korrupsioni i lartë, gjëndja e mjerueshme ekonomike dhe mos-stabiliteti politik, si në Shqipëri ashtu edhe në Kosovë, janë një pikë e dobët dhe përbëjnë një fushë të dobishme veprimi dhe shfrytëzimi – në mungesë të normalitetit politik dhe ekonomik shqiptar – për interesat anti-shqiptare të Rusisë, Serbisë, Turqisë, Greqisë, e të tjerëve.

Siç mund të shihet edhe nga raporti amerikan mbi kërcënimet që i kanosen sigurisë botërore gjatë këtij viti, rreziqet janë të mëdha edhe ndaj fatit dhe interesave kombëtare dhe të sigurisë së Shqiptarëve në trojet e veta. I takon kësaj klase politike që të ushtrojë maturi politike dhe diplomatike – por mbi të gjitha atdhedashuri — në këtë botë të pasigurt dhe plot kërcënime, duke ndenjur larg interesave të huaja dhe provokimeve të tyre dhe të mos joshen me “miqësi” të rrejshme — nga shtete që, historikisht, kurrë nuk ia kanë dashur të mirën shqiptarëve. Këto janë kohëra shqetësuese, për të mos thënë të rrezikshme, të cilat nevojitin njerëzit më mendje ndritur dhe më me përvojë që ka Kombi. Rregulloni punët e shtëpisë, dhe ashtu siç jeni betuar, bëni detyrat që iu kanë besuar shqiptarët, para se të jetë vonë. Kujdes, se kjo nuk është koha as vendi për të eksperimentuar me politikën e jashtme dhe me diplomacinë e Kombit shqiptar, sidomos përballë kërcënimeve dhe rreziqeve ndaj sigurisë botërore dhe rajonale, siç paralajmëruan edhe shefat e enteve të Zbulimit Amerikan, në dëshmitë e tyre këtë javë, para Komisionit të Zbulimit të Senatit të Shteteve të Bashkuara.

PRESIDENTI IBRAHIM RUGOVA NUK E HUMBI ASNJËHERË RRUGËN DREJT PAVARËSISË*

January 29, 2019 by dgreca

Nga Frank Shkreli/

Në Janar të vitit 2009, komuniteti shqiptaro-amerikan organizoi një akademi përkujtimore me rastin e 3-vjetorit të vdekjes së Presidentit të parë të Republikës së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovës. Këtë muaj u bënë 13 vjetë nga ndarja prej kësaj jetë e Presidentit Rugova. Me këtë rast e kujtojmë këtë burrështeti me fjalën e mbajtur në akademinë pëkujtimore mbajtur me 17 Janar, 2009, në universitetin e njohur amerikan, Fordham të Nju Jork-ut:

“Presidentin Ibrahim Rugova e kujtojmë si diellin që gjatë viteve të kalvarit të Kosovës nuk e humbi kurrë rrugën drejt objektivit të tij, për një Kosovë të lirë e të pavarur, as nepër vranësitë më të errëta të jetës kombëtare, politike dhe shoqërore të vendit të tij.

Presidenti Rugova na la në kohën kur Kosova dhe Kombi ynë kishin më së shumti nevojë për një njeri si ai, për një hov të pashterrshëm të ndjenjave për atdhedashuri dhe të vlerave tona kombëtare.

Unë kam pasur privilegjin ta njihja Presidentin Rugova, si njeriu i cili megjithë qenjen e tij qëndronte kundër atyre që mohonin traditat tona më të shëndosha dhe kundër sistemit komunist, që për pothuaj 50-vjetë u përpoq të shlyente të gjitha virtytet tona stërgjyshore, në favor të një ideologjie sllavo-aziatike.Disa thonë fati, por unë them ishte Perëndia që përcaktoi Ibrahim Rugovën të jetonte në një periudhë historike për Kombin tonë, kur kënaqjet ishin të paka dhe mjerimet të shumta. Kjo periudhë historike kërkonte guxim e vendosmëri – bërtiste për një udhëheqës ndryshe për shqiptarët. Presidenti Rugova shpesh thonte se gjatë historisë, Kombi ynë ka patur shumë dështime megjithë përpjekjet e mëdha dhe flijimet e patriotëve shqiptarë që nga periudha e Gjergj Kastriotit-Skendërbeut e deri tek rilindasit në fillim të shekullit të kaluar. Megjithë këtë histori dhe vuajtjet personale dhe familjare, Dr. Ibrahim Rugova asnjëherë nuk u dmeoralizua as nuk ndërpreu përpjekjet e tija, por përdori çdo rast, sidomos me të huajt, të lartësonte emrin e Kombit shqiptar dhe të Dardanisë së tij të dashur, duke ndërkombëtarizuar njëkohësisht edhe çështjen e Kosovës dhe vuajtjet e shqiptarëve nga një shtet terrorist.

Ai ishte i bindur në drejtësinë e kërkesave të shqiptarëve të Kosovës dhe nuk kurseu asgjë për të siguruar sigurinë, paqën dhe një jetë më të mirë dhe në liri për popullin e vet.Ç’prej se e kam njohur Ibrahim Rugovën – në fund të viteve 80-ta të shekullit të kaluar, ai asnjëherë nuk u lëkund nga vija e drejtë e shqiptarizmit dhe as nga ideali, përpjekjet e tija dhe as nga bindja e tij se me ndihmën e miqëve tanë perëndimorë, Kosova, më në fund, do të çlirohej nga zgjedha serbe dhe se më në fund do të fitonte lirinë dhe do të siguronte pavarësinë. E kishte shumë të qartë objektivin përfundimtar, si dhe mënyrën për realizimin e këtij objektivi.

Presidenti i parë i Kosovës, Ibrahim Rugova me diplomacinë e tij personale – që në të vërtetë filloi me vizitën e tij të parë në Shtetet e Bashkuara në vitin 1989, e që mund të konsiderohet gjithashtu edhe si zanafilla e diplomacisë moderne të shtetit të Kosovës – ishte një testament para botës, sidomos asaj perëndimore, e cila nuk na njihte vetëm ndoshta si “rebela” – se Ibrahim Rugova në të vërtetë rrjedhte nga një familje dhe nga popull që mendjen, zemren dhe karakterin e tij ia brumosën në frymën e idealeve të burrënisë e të nderit dhe të traditave shekullore të shqiptarit.

Presidenti Rugova vinte nga bjeshkët shqiptare, nga atje ku zanat e malit ruajnë sekretet e thelbit etnik të racës sonë, të një race që si e tillë ka siguruar të drejtën që madhështia e veprës së tij të këndohet me lahutë, si kalorës kreshnik i lirisë dhe i pavarësisë së Kosovës — si shtet i ri dhe i pavarur.

Megjith pështjellimet politike, pasionet e përkundërta dhe grindjet politike të botës së vogël shqiptare madje edhe në periudhën post-komuniste, gjatë gjithë kohës që e njoha, Presidenti Rugova i mbante sytë drejt vlerave kombëtare si baza për realizimin e objektivave afat-gjata. Ai i kishte sytë ngulur në epopenë e Lahutës së At Gjergj Fishtës, në thjeshtësinë burrënore të Bajram Currit dhe në politikën largpamëse të Luigj Gurakuqit, për arritjen e lirisë dhe të pavarësisë së Kosovës.

Fatkeqësisht, ai vdiq pa qenë dëshmitar i shpalljes dhe i njohjes zyrtare të pavarësisë së Kosovës nga shumë vende të botës, e sidomos nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, për të cilat kurdoherë që fliste për Amerikën e përfundote me fjalët, “Zoti e bekoftë Amerikën” dhe në “Miqësi të përhershme me Shtetet e Bashkuara”. Por epopeja e tij nuk vdiq me të. Ai është duke lëshuar dritë përherë e më tepër, duke lulëzuar e duke dhënë fryte agimesh të reja e fatlume për Kosovën dhe për mbarë Kombin shqiptar.

Ndoshta duket si e rastësishme që disa organizata në Shqipëri – në bashkpunim me ambasadën gjermane në Tiranë kanë shpallur ditën e sotëme, 17 Janarin, si Ditë Lutjeje dhe Reflektimi Kombëtar, me qëllim për të nxitur mirëbesimin dhe bashkpunimin midis qytetarëve dhe politikanëve. Pas realizimit të madh dhe historik kombëtar — dmth pavarësisë së Kosovës — i ndjeri President Ibrahim Rugova – në këtë ditë përkujtimore — do na këshillonte se nëqoftse dëshironi të kujtoni mua dhe veprën time, atëherë ju lutem promovoni bashkpunimin midis shqiptarëve për të mirën e përbashkët, duke venë mbi të gjitha interesin kombëtar mbi atë partiak dhe interesin publik mbi atë personal.

I përjetëshëm qoftë kujtimi i tij!

*Fjala e mbajtur nga ish-Shefi i Drejtorisë për Evropën në Zërin e Amerikës, Frank Shkreli me 17 Janar, 2009 në akademinë përkujtimore, në 3-vjetorin e vdekjes të Dr. Ibrahim Rugovës, në Universitetin e njohur amerikan, Fordham të Nju Jork-ut.