dgreca – Page 2417 – Dielli

Thaçi: Vonesat e BE-së dhe NATO-s në integrimin e Ballkanit Perëndimor krijojnë hapësirë për ideologji të rrezikshme

October 23, 2016 by dgreca

-Presidenti i Republikës, Hashim Thaçi: Kosova, një rast i mirë për leksione të rëndësishme për bashkësinë ndërkombëtare/

-Forca e Armatosur e Kosovës do të jetë një hap tjetër i madh në rrugën tonë në aspiratën për t’u bërë vend anëtar i NATO-s dhe BE-së/

-Vonesat e BE-së dhe NATO-s në integrimin e Ballkanit Perëndimor krijojnë hapësirë për ideologji të rrezikshme/

PRISHTINË, 23 Tetor 2016-Gazeta DIELLI-B.Jashari/ Kosova është një rast i mirë për të mësuar leksione të rëndësishme për bashkësinë ndërkombëtare, tha Presidenti i Republikës, Hashim Thaçi, sot në seminarin e 93-të Rose Roth të Asamblesë Parlamentare të NATO-s, i cili ka nisur dje punimet treditëshe në Prishtinë. “Kosova më nuk është burim i jostabilitetit, por përkundrazi është eksportues i paqes dhe dialogut. Kjo e bën Kosovën mundësi të mirë për të mësuar për rastet e ngjashme nga e tërë bota”, theksoi ai.

Presidenti Thaçi përkujtoi se, para 17 viteve Kosova ishte një vend i sapo dalur nga lufta, nga përpjekja për gjenocid, nga një dekadë e represionit dhe aparteidit shtetëror serb dhe nga dekada të tëra të diskriminimit. “Por, në ato ditë të rënda ishte bashkësia ndërkombëtare, veçanërisht NATO, që u vunë në krye të rivendosjes së paqes dhe qetësisë në Kosovë. Qytetarët e Kosovës e pritën krahëhapur forcën paqeruajtëse KFOR, të kryesuar nga NATO dhe misionin e Kombeve të Bashkuara”, tha ai.

Thaçi vijoi se, një mësim tjetër i atyre ditëve të menjëhershme të pas luftës, që është i vlefshëm edhe për një prej sfidave të mëdha me të cilat po përballet sot Evropa dhe Aleanca Veri-Atlantike, është edhe çështja e refugjatëve. “Me përfundimin e luftës dhe vendosjen e paqes, rreth një milion njerëz nuk pritën as UNHCR-në, as ndonjë agjenci tjetër, por u kthyen vetë në shtëpitë e tyre. Nuk u pengonte që i kishin shtëpitë e shkatërruara, që ekonomia ishte rrënuar, që institucionet e shtetit duhej ndërtuar prej zeros. Me rëndësi kishin paqe, ndonëse ende e rëndë, si dhe garanci për siguri dhe stabilitetit, që ishte NATO. Edhe sot kur shohim valët e refugjatëve, duhet të angazhohemi që të krijojmë paqe dhe stabilitet për ta. Ata nuk dëshirojnë asgjë më shumë se sa të kthehen në shtëpitë e tyre, të kenë paqe, të kenë stabilitet, sepse shtëpitë e shkatërruara, shtetin e shkatërruar, do ta ndërtojnë përsëri, siç kemi bërë ne në Kosovë”, tha presidenti kosovar.Më tej, presidenti Thaçi tha se para një viti kemi arritur të nënshkruajmë edhe Marrëveshjen për Stabilizim-Asociim me BE-në.

“Kjo erdhi si rezultat i reformave të shpejta dhe të suksesshme në instalimin e rendit dhe ligjit, në ndërtimin e institucioneve demokratike dhe në shtrimin e bazave të një ekonomie të lirë”, u shpreh ai. Duke folur për procesin e normalizimit të marrëdhënieve mes Kosovës dhe Serbisë, presidenti Thaçi tha se Kosova është e gatshme dhe në fakt kërkon që dialogu të ngritët në një nivel tjetër, të marrë një kualitet tjetër. “Jemi të gatshëm për një proces të mirëfilltë të bashkëpunimit, të marrëdhënieve miqësore dhe të pajtimit. Nuk kemi pasur asnjëherë rast më të mirë, si Kosovë, si Serbi dhe si rajon, se sa muajt në vijim, që të vëmë në binarë të sigurt bashkëpunimin tonë”, theksoi presidenti Thaçi.

Ai vlerësoi se falë përkushtimit për dialog dhe bashkëpunim, sot marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë më nuk janë kërcënim për stabilitetin në rajon, por janë shembull i fuqisë që nëpërmjet dialogut të kthehemi nga e ardhmja më e mirë për të gjithë.“Jemi krenarë edhe për sukseset në konsolidimin e brendshëm të Kosovës. Kemi ndërtuar institucione shumetnike në të cilat janë të përfaqësuar të gjitha komunitetet që jetojnë në Kosovë”, tha Thaçi. Ai shtoi se, edhe ata që dikur qëndronin në barrikada në pjesën veriore të Kosovës e madje sulmonin edhe trupat paqeruajtëse të KFOR-it dhe NATO-s, sot janë pjesë e institucioneve shtetërore të Kosovës, në Parlament, në qeveri, në qeverisje lokale, ku angazhohen për të drejtat e komunitetit të tyre. “Me këtë frymë të bashkëpunimit për të ardhme më të mirë për Kosovën, po punojmë edhe për themelimin e Forcave të Armatosura të Kosovës. Dëshirojmë që vendimi për themelimin e Armatës së Kosovës të ketë miratimin e të gjitha komuniteteve që jetojnë në Kosovë. Përvoja që kemi me Forcën e Sigurisë së Kosovës, që e kemi tani, na bën të jemi optimistë për këtë ambicie”, tha presidenti Thaçi.Forca e Armatosur e Kosovës, u shpreh ai, do të jetë një hap tjetër i madh në rrugën tonë në aspiratën për t’u bërë vend anëtar i NATO-s dhe BE-së.

“E kuptojmë që sot BE nuk e ka mendjen tek zgjerimi. Kriza financiare, vala e refugjatëve, BREXIT janë tema që kanë tërhequr vëmendjen e Brukselit nga Ballkani Perëndimor. Por, vonesa e BE-së dhe e NATO-s që të afrojë afër vetes rajonin e Ballkanit Perëndimor nuk do të lë thjeshtë një vakum. Ideologji tjera, nga kontinente tjera, me axhenda tjera për botën, po përpiqen të depërtojnë në rajonin tonë. Këto mezi presin të mbushin vakumin që do të lë vonesa e BE-së dhe NATO-s”, tha presidenti Thaçi. Ai theksoi se, është qenësore për rajonin, por edhe për vetë BE-në, për NATO-n, për kontinentin, që mos të vonohemi në proceset integruese të rajonit në NATO dhe në BE.

Në kryeqytetin e Kosovës, Prishtinë, nesër përmbyllë punimet treditëshe Seminari i 93-të ROSE-ROTH i Asamblesë Parlamentare të NATO-s, në të cilin u pritën më shumë se 100 pjesëmarrës, përfshirë gati 70 deputetë nga 21 vendet anëtare të NATO-s dhe vendet partnere.Perspektiva e Kosovës në marrëdhëniet me Bashkimin Evropian dhe në rolin evolues të NATO-s në rajon, po diskutohet në Seminarnin në Prishtinë që pason Samitin e Aleatëve, të krerëve të shteteve dhe të qeverive, të mbajtur në muajin korrik, në Varshavë.Ligjvënësit e NATO-s po shqyrtojnë zhvillimet politike, socio-ekonomike dhe të sigurisë në Kosovë, perspektivat për bashkëpunim të mëtejshëm ekonomik rajonal, si dhe reagimin e Ballkanit Perëndimor ndaj sfidave që vijnë nga terrorizmi ndërkombëtar dhe menaxhimi i fluksit të migrimit nëpër Evropë.Seminari është organizuar në bashkëpunim me Kuvendin e Kosovës, nën udhëheqjen e kryetarit të delegacionit të Kuvendit të Kosovës në Asamblenë Parlamentare të NATO-s, Xhavit Haliti, dhe me përkrahjen e qeverisë zvicerane.Qëllimi kryesor i Seminareve Rose-Roth është që ta lehtësojë dialogun, që lidhet me çështjet e sigurisë rajonale, në mesin e ligjvënësve të NATO-s dhe vendeve partnere. Kuvendi i Republikës së Kosovës merr pjesë në sesionet e Asamblesë Parlamentare të NATO-s në statusin e vëzhguesit, të fituar që nga qershori i vitit 2014.Forca paqeruajtëse e NATO-s, KFOR, është në Kosovë nga viti i lirisë 1999.

KUSH PO E RREZIKON SHTETËSINË E KOSOVËS

October 23, 2016 by dgreca

KRYESHTETARËT, ME VETËKËNAQËSI E LOJËRA DIPLOMATIKE E POLITIKE, PO E RREZIKOJNË SHTETËSINË E KOSOVËS/

Nga Ramiz LUSHAJ/

1.Kosova, në mbi 8 vite i shpallur shtet i pavarur e sovran, është njohur nga 111 shtete të botës. Ajo po ecën në rrugën e vështirë e të gjatë të Shtetësisë së vet, falë dhe Ndërkombëtarëve, sidomos atyne euro-atlantik. Po, në mbi dy vitet e fundit (gusht 2014- tetor 2016) kemi vetëm nji njohje (20 maj 2015) nga Antigua dhe Barbuda në ishujt Karaibe të Amerikës së Veriut. Dhe kjo, me ndihmën e të tjerëve.

Pse ndodh kjo? Mjafton të shohësh në websajtin e Presidentit të Kosovës (Hashim Thaçi) e të Ministrisë së Jashtme (Enver Hoxhaj) dhe e merr vesh të vërtetën reale: i ka kaplue vetëkënaqësia e pafalshme. Ata e thonë troç, njejtësisht: na kanë njohur 111 shtete dhe “në këtë mënyrë kemi arritur qëllimin për të pasur më shumë se 100 vende që e njohin Kosovën”(!)

Çka do të thotë kjo sjellje politike, ky absurd politik i shtetarëve të Kosovës?!

Ta mbash Kosovën larg antarësimit në OKB. Pasi duhen dhe 82 shtete të tjera ta njohin atë. Pasi ende nuk janë siguruar në shumësi as dy të tretat me njohje ndërkombëtare nga shtete të OKB-së? Përndryshe: 128 shtete (vota) në OKB, që të ndërmerret nisma për të qënë shteti i 194-të antar i saj. Pra, duhen dhe 17 shtete të tjera për t’ia arritë këtij qëllimi madhor kombëtar shqiptar dhe euro-atlantik. Ndaj nuk ka vend për vetëkënaqësi të tilla nga (krye)shtetarët e Kosovës.

Kjo vetëkënaqësi e (krye)shtetarëve e pengon shtetin e ri të Kosovës të ecin në rrugën e zhvillimeve të mira e të shpejta politike, ekonomike, ushtarake, etj.; po mbetet në batakun e problematikave të vjetra; po i shtohen hallet dita-ditës, etj. Kjo ka kosto të madhe e të pandalun për vet popullin e Kosovës, për vet kontributin e madh të Ndërkombëtarëve ndaj Kosovës.

2.As Hashim Thaçi – president, as Isa Mustafa – kryeministër, as Enver Hoxhaj – ministër i Jashtëm, as ndonji tjetër shtetar i Kosovës, nuk kanë të drejtë morale, politike e kombëtare të dalin me të tilla deklarime vetëkënaqësie për njohje të Shtetësisë së Kosovës.

Kjo për faktin se shkaktarët e sotëm, fajtorët e mëdhenj të ngecjes në vendnumëro të këtyne njohjeve janë dy kryeshtetarët e Kosovës: presidenti Hashim Thaçi me të vetët dhe kryeministri Isa Mustafa me të vetët. Këta e provokuan dhe e prodhuan Krizën Paszgjedhore 6 mujore (4 korrik–9 dhjetor 2014). Këtu e ka përgjegjësinë e saj në nji masë të caktuar edhe Opozita e sotme e Kosovës, e cila nuk mund të justifikohet dhe as përjashtohet prej saj. Të gjithë e dijmë se çka dhe si ndodhi në ato 6 muaj të “politikës së zezë” dhe për çka do t’i denojnë Historia ata që janë ma kokëkëqinjtë e Kosovës, por çështja qëndron këtu, e kështu: realisht, Kosova humbi dhe po e humbet mbështetjen e Ndërkombëtarëve.

Ndokush don fakte: E sjellim nji prej tyne. Kosovën, me 13 gusht 2014 e njohën Ishujt Solomone, në fillimet e “Krizës Paszgjedhore” dhe dekteri në ditë të sodit e ka njohur vetëm nji shtet amerikano-verior: shteti dy-ishullor Antigua e Barbuda.

Kjo gjendje e mosnjohjeve ndaj shtetit të Kosovës do të vazhdojnë prapë, pasi fajtore mbetet ende politika e shtetarëve të Kosovës, “dy luftimi në Parlament Pozitë-Opozitë” me gaz lotsjellës e me pranga, etj. Dhe, për ma tepër e ma keq: Kosova po ia shton problematikat e hallet vetëvetes si dhe me Ndërkombëtarët si me nji farë “Dualiteti Diplomatik Ndërkombëtar” (Pas Zgjedhjeve të 4 korrikut 2014); Marrëveshjet me Serbinë; me Demarkacionin me Malin e Zi; me disa rryma e qëndrime islamike deri në rradhët e ISIS-it; me “lojen” me ose pa vetëdije diplomatike e politike me kahje e krahun sllavo-ortodoks e aleatët e tyne në BE e jashtë saj dhe të përkrahur me ose pa vetëdije dhe nga Tirana zyrtare; etj.

3.Kosova, pas Shpalljes së Pavarësisë më 17 shkurt 2008, qyshce të nesërmen, me njohjet nga Amerika, Mbretëria e Bashkuar, Franca, Shqipëria, Turqia, Afganistani e Kosta Rika, ia mbrrini me e kapërcye rastin diplomatik “Qipro Veriore”. Kjo, për faktin se Qipron Veriore e ka njohur vetëm Turqia dhe Kosovën e kishte njohur vetëm Shqipëria në vitet ’90 të shekullit të kaluar.

Kosovës iu deshtën vetëm dy javë kohë nga Shpallja e Pavarësisë së saj që ta kapërcente rastin “Tajvani”, të cilin e kishin njohur apo mbetë me njohje vetëm 23 shtete të botës.

Kosova shpëtoi në vitin 2004 që të mos kthehej në nji “Palestinë të dytë” në Ballkan nga disa revolta të inspiruara, dirigjuara e sfomuara nga skenarë sllavo-ortodoks afër e larg kufinjve të saj.

Çështja shtrohet dhe kësisoj, kështu: si mund të shfaqet nga krye-shtetarët e Kosovës kjo vetëkënaqësi për njohjet e shtetësisë së Kosovës, ndërkohë që edhe Palestina na ka lanë mbrapa, pasi ajo ka sigurue 136 njohje nga shtete të botës, ku së fundit (14 shtator 2015) nga Santa Luçia në ishujt Karaibe të Amerikës së Veriut. Pra, ma shumë se dy të tretat e vendeve antare të OKB-së e kanë njohur Palestinën si shtet të pavarur, pavarësisht kundërshtarëve e kundërshtive ndaj saj. Përndryshe, tjetra, ndryshe nga Kosova: Palestina e ka Statusin e Vëzhguesit në OKB.

Kryeshtetarët e Kosovës, klasa politike e Kosovës në Pozitë apo Opozitë, duhet të tejkalojnë vetëkënaqësitë e shpalluna publikisht e paturpësisht me deklaratat e rrezikshme “ia kemi aritur qëllimit për njohjet”, të mos bajnë lojëra diplomatike e politike, etj., por të lobojnë vet, si shtetarë të Kosovës, si rasti “Pacolli”, etj.; të lobojnë në bashkari dhe me miqtë tanë ndërkombëtarë si me Amerikën, me Mbretërinë e Bashkuar të larguar nga BE, me Gjermaninë, Francën e vende të tjera në BE, me Turqinë –antare në NATO, etj., për të rritur numrin e njohjeve ndërkombëtare ndaj saj. Kosova duhet ta tejkalojmë çdo rast tjetër, edhe si ky i Palestinës së sotme, etj. dhe të krijojmë nji rast tjetër të ri, rastin “Kosova” në OKB.

Kosova kur të arrijnë mbi dy të tretat duhet të ecin me nisma konrete drejt antarësimit në OKB, si shtet me të drejta të plota, me status të barabartë me të tjerët, si shteti i 194-të i saj. Në se do të ngrihet ndonji “Veto” në Këshillin e Sigurimit të OKB kundër antarësimit të Kosovës në OKB, atëherit duhet që Kosova të bashkohet me Shqipërinë, ose me Maqedoninë, ose me Malin e Zi. Njëra prej këtyre do të ndodhin së shpejti me konfigurimin e ri të Ballkanit, ndaj duhet të jemi të përgaditur të gjithë, njëherash e vazhdimisht: edhe Shqiptarët (të jemi fitues), edhe Ndërkombëtarët.

Attachments area

NATO mbetet në Kosovë

October 23, 2016 by dgreca

-Ambasadori i SHBA, Greg Delawie: NATO nuk po shkon askund. Ajo do të mbetët këtu për një kohë të gjatë. NATO nuk mund të tërhiqet përderisa Kosova nuk e ka aftësinë vetëmbrojtëse/

-Sesionin e tretë të seminarit të 93-të Rose Roth të Asamblesë Parlamentare të NATO-s e moderoi kryesuesi i delegacionit shqiptar, Pandeli Majko/

PRISHTINË, 23 Tetor 2016-Gazeta DIELLI-Behlul Jashari/ Në Prishtinë, sot, në sesionin e tretë të Seminarit të 93-të Rose Roth të Asamblesë Parlamentare të NATO-s, të cilin e moderoi kryesuesi i delegacionit shqiptar në AP të NATO-s, Pandeli Majko, panelistët diskutuan për të ardhmen e NATO-s në Ballkanin Perëndimor, si dhe rolin e NATO-s si një ofrues i sigurisë. U analizuan, gjithashtu, kontributet e NATO-s për stabilizimin e rajonit dhe partneritetet e saj.

Sesioni u hap me diskutimin e komandantit të KFOR-it, Giovanni Fungo, i cili foli për rolin e kësaj force ushtarake në krijimin dhe ruajtjen e një mjedisi të sigurt dhe lirinë e lëvizjes për të gjithë qytetarët e Kosovës. Ai tha se KFOR-i kontribuon në krijimin e kapaciteteve vendore, përfshirë edhe mbështetjen e veprimeve të pranisë ndërkombëtare civile në Kosovë. Gjendja e sigurisë në Kosovë, shtoi gjenerali Fungo, është përmirësuar dukshëm që nga viti 1999, kur KFOR-i ka luajtur rol kryesor në krijimin e stabilitetit. Megjithatë, sipas, tij, ende mbeten shumë sfida.

“Kam besim në këtë aspekt se ky proces do të vazhdojë edhe më tej me mbështetjen e plotë të të gjithë akterëve të rëndësishëm, qoftë në nivel lokal apo në arenën ndërkombëtare, duke ndarë të njëjta objektivat, siç janë: paqja, stabiliteti, prosperiteti, të drejtat e njeriut, rendi dhe ligji”, theksoi komandanti i 21-të i KFOR-it në Kosovë.

Gjeneral Dietmar Mosmann, drejtor, Këshilltar i NATO-s dhe Ekipit Ndërlidhës (NALT), tha se NATO-ja mbetet e përkushtuar për stabilitetin dhe sigurinë e Ballkanit, duke mirëpritur aspiratën e Kosovës që të përmirësojë aftësinë e saj për të garantuar siguri për të gjithë banorët e saj dhe të kontribuojë për sigurinë e përgjithshme të rajonit.

Në vazhdim, ambasadori amerikan në Kosovë, Greg Delawie, foli për rolin e NATO-s në Ballkan, nga pikëpamja e SHBA-ve. Ai tha se për rreth 25 vjet rresht NATO-ja ka qenë garantuesi kryesor i sigurisë në Ballkan dhe KFOR-i si shprehje e këtij përkushtimi. Delawie tha se KFOR-i ka qenë destimulues i dhunës dhe i jostabiletit. Sipas tij, ky mision është treguar i suksesshëm dhe roli i tij nuk ka përfunduar ende.

“NATO-ja nuk po shkon askund. Ajo do të mbetët këtu për një kohë të gjatë. NATO-ja nuk mund të tërhiqet përderisa vendi nuk e ka aftësinë vetëmbrojtëse”, theksoi ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Kosovë, duke shtuar se mbështet transformimin gradual të FSK-së në Forcë të Armatosur të Kosovës.

Ambasadori amerikan Delawie tha se tre vende të rajonit, Sllovenia, Kroacia dhe Shqipëria, tashmë janë anëtare të Aleancës Veri-Atlantike, ndërsa së shpejti kjo do të ndodhë edhe me Malin e Zi. Këtë hap, ambasadori i SHBA-ve e konsideroi të arritur të madhe dhe sinjal të fuqishëm për të gjitha vendet e tjera të rajonit, të cilat aspirojnë anëtarësimin në këtë organizatë.

Duke u ndalur në luftën kundër terrorizmit dhe ekstremizmit të dhunshëm, ambasadori amerikan theksoi se Kosova është lider në këtë aspekt.

Për rolin e NATO-s në rajon dhe perspektivën e Kosovës, foli edhe ambasadori Istvan Gyarmati, kryetar i Qendrës Ndërkombëtare për Tranzicion Demokratik në Hungari. Ai tha se edhe pse Kosova është një prej vendeve të rajonit në binarët e duhur drejt Evropës, ky progres, sipas tij, mund të rrezikohet nga zhvillimet në rajon. Ai tha se rajoni po përballet me kërcënime të vjetra, por në forma të reja.

“Kemi deklarime se nuk rrezikohemi nga terrorizmi. Kjo është edhe e vërtetë edhe e pavërtetë. E vërtetë ngase në këtë moment s’po shohim shumë rrezik. Por e pavërtetë ngase kemi përpjekje në tentativë”, tha Gyarmati, duke shtuar se konfliktet e vogla nuk mund të përjashtohen as këtu e as larg prej këtu.

Në sesionin e katërt të seminarit, të cilin e udhëhoqi Antje Fritz, zëvendësshefe e Operacioneve në Evropën Juglindore, Qendra e Gjenevës për Kontrollin Demokratik të Forcave të Armatosura (DCAF), u diskutua për progresin në reformën e sektorit të sigurisë në Kosovë dhe rëndësinë e forcimit të mekanizmave të llogaridhënies, në funksion të transferimit të ardhshëm të mandatit të Forcës së Sigurisë së Kosovës në një strukturë tradicionale ushtarake.

Duke folur rreth mundësisë së këtij transformimi, ministri i FSK-së, Haki Demolli, tha se kjo çështje ende nuk është vënë në rend dite të Kuvendit, ngaqë nuk ka pasur gatishmëri të deputetëve nga komuniteti serb, ndërkohë që ka konsensus midis pozitës e opozitës dhe deputetëve të pakicave tjera joserbe. Ai foli për angazhimet e ministrisë dhe të FSK-së në këtë proces, duke shtuar janë bërë të gjitha përgatitjet e duhura dhe se pritet vetëm vendimi politik.

“Ne jemi të interesuar që të transformojmë FSK-në në FAK dhe jemi të gatshëm për këtë transformim”, theksoi ministri Demolli.

Ai përmendi edhe Medaljen e artë që Skuadra e Brigadës së Reagimit të Shpejtë e FSK-së, ka fituar ditë më parë në Uells të Mbretërisë së Bashkuar, në një ndër ushtrimet më sfiduese dhe më prestigjioze në botë, “Cambrian Patrol’’. Demolli e konsideroi këtë dëshmi të përgatitjes së lartë të pjesëtarëve të kësaj Force.

Anëtarja e Komisionit për Punë të Brendshme, Siguri dhe Mbikëqyrjen e FSK-së të Kuvendit të Kosovës, deputetja Ganimete Musliu, foli për integrimin gjinor në sektorin e sigurisë së Kosovës dhe rolin e komisionit parlamentar në mbikëqyrjen e mekanizmave të sigurisë.

“14 % e gjithë strukturës së Policisë së Kosovës përbëhet nga femrat, e ku më shumë e ku më pak edhe në strukturën komanduese është afërsisht kështu. Ndërsa, uniformën e FSK-së e kanë të veshur 8,52% femra. Më mirë në përfaqësimin gjinor femra është në Doganat e Kosovës, ku rreth 30 % e stafit përbëhet nga gjinia femërore”, theksoi deputetja Musliu.

Mbi perspektivat për reformën e sektorit të sigurisë në Kosovë, me qëllim të orientimit të Kosovës drejt NATO-s, foli Besfort Rrecaj, profesor në Universitetin e Prishtinës. Ai tha se NATO-ja ende e sheh Kosovën në prizmin e Rezolutës 1244 të KS të OKB-së, ndërsa shtroi nevojën që NATO-ja të gjejë një zgjidhje për këtë, duke tejkaluar këtë rezolutë dhe duke i ofruar Kosovës perspektivë të qartë.

Panelistët u përgjigjën edhe në pyetje të të pranishmëve.

Gratë dhe lufta për në Shtëpinë e Bardhë

October 23, 2016 by dgreca

Më shumë se 200 gra kanë kandiduar përgjatë shekujve për postin në zyrën ovale. Ndërkohë SHBA-ja me sa duket është e gatshme për një presidente, mendon historania Ellen Fitzpatrick./

Ellen Fitzpatrick Geschichtswissenschaftlerin

Nga Helena Kaschel/DW/

DW: Ka mjaft literaturë për presidentët amerikanë, po ashtu si edhe për gratë në politikë – përse opinoni nuk ka thuajse aspak njohuri për shumë gra që kanë kandiduar në SHBA për postin e presidentes?

Ellen Fitzpatrick: Asnjëra prej tyre nuk e ka fituar ndonjëherë garën për të kandiduar për presidente, ndaj për historianët e psecializuar për presidentët amerikanë, këto kandidate nuk kanë paraqitur interes të veçantë. Ndërsa studiuesit e çështjeve të gruas nga ana tjetër kanë pasur pak interes sa i përket historisë së presidentëve në SHBA, sepse në të gratë nuk kanë luajtur ndonjë rol.

E para grua që ka kandiduar ndonjëherë për presidente në SHBA ka qenë Victoria Woodhull. Kjo ka ndodhur në vitin 1872, kur gruaja nuk kishte as të drejtën e votës. Sa të ndryshme kanë qenë armiqësitë që ka përjetuar asokohe Woodhull nga problemet që përjetojnë gratë sot?

Woodhull iu desh të luftojë me rezistencë të jashtëzakonshme, shumë më tepër se sa kandidatet sot. Ajo nuk lejohej të zgjidhte veten, por thoshte qartë, se të tjerët mund ta zgjidhnin atë.

Victoria Woodhull

Në kohën e rindërtimit pas luftës së recesionit në SHBA ka pasur një debat dinamik për rëndësinë e lirisë. Në Kongres debatoheshin nenet 14. dhe 15. të shtojcës kushtetuese, në të cilat bëhej fjalë për nënshtetësinë dhe të drejtën e votës për burrat afro-amerikanë.

Pikërisht në këtë moment Suffragette-t përfituan nga rasti për të kërkuar të drejtën e votës për gruan. Ndonëse ato nuk patën sukses, kandidatura e Woodhull-it dhe ideja e një gruaje presidente u respektua shumë. Disa u mrekulluan prej idesë, ndërsa të tjerët e refuzuan atë kategorikisht. Tonet seksiste në raportim ishin më pak të dukshme se sa gati 100 më vonë gjatë kandidaturës së Margaret Chase Smith.

Margaret Chase Smith ishte gruaja e parë në historinë e Kongresit, e cila u zgjodh në të dyja dhomat. Më 1964 republikania kandidoi në zgjedhjet paraprake për postin e presidentes, por ajo humbi sepse nuk kishte financim të mjaftueshëm. Çfarë roli luan Smith?

Smith bëri histori si gruaja e parë emri i së cilës u rendit ndër të nominuarit e një partie të madhe politike. Për më tepër, ajo erdhi në garën për nominim të republikanëve si senatore me shumë përvojë dhe shumë e respektuar prej dekadash në jetën politike kombëtare. Ajo ka qenë ndoshta ndër femrat më mirë të kualifikuara ndonjëherë për këtë kandidaturë përpara Clinton.

Margaret Chase Smith

Disa vjet më vonë në vitin 1972, Shirley Chisholm ishte gruaja e parë që kandidoi për t’u nominuar nga Partia Demokrate. Ajo ishte gjithashtu gruaja e parë afrikano-amerikan për t’u zgjedhur në Kongres. Chisholm, duke bërë një përpjekje të dyfishtë si grua dhe me ngjyrë për të hyrë në garën presidenciale, hasi në penegsa jo vetëm prej kundërshtarëve të saj politikë, por edhe të kolegëve përparimtarë: Feministet, elita demokrate dhe burrat me ngjyrë hezitonin ta mbështesnin atë. Përse?

Midis të dyja grupeve aktivistëve të të drejtave civile dhe atyre feministe e sigurisht edhe tek Partia Demokratike ishte përhapur mendimi, se Chisholm nuk do të mund ta fitonte kurrë një garë dhe kësisoj energjitë e tyre ata donin t’i fokusonin për të luftuar Richard Nixon. Prandaj ata zgjodhën George McGovern, i cili sigurisht humbi vota në masë.

Shirley Chisholm

Si e ka ndryshuar seksizmi me kalimin e kohës në përballjen e femrave kandidate për presidente?

Ajo është bërë më pak i theksuar, më pak i dukshëm pasi amerikanë sot në përgjithësi pohojnë se nuk kanë në parim hezitim në lidhje me zgjedhjen e një presidenteje femër. Megjithatë, shumë thonë se ata thjesht nuk janë entuziastë për Clinton në vetvete.

Në të njëjtën kohë edhe sot ka sigurisht shumë jehonë nga e shkuara. Trump, për shembull, i ka mëshuar fort nocionit, se Clinton-it i mungon qëndrueshmëria, forca, energjia e madje edhe shëndeti për të kryer detyrat e presidencës. Kjo është thënë edhe për Margaret Chase Smith në vitin 1964, kur disa komentues dhe qytetarë nuk hezitonin të flisnin hapur, se kjo kishte të bëntë me gjininë e Smithit, që në sytë e tyre ishte në thelb e diskualifikuar.

Hillary Clinton

A ka ardhur më në fund koha kur çdo grua mund të bëhet Presidente e Shteteve të Bashkuara?

Absolutisht. Unë mendoj se kjo është e mundshme. Por unë jam një historiane dhe mund t’ju them se çfarë ka ndodhur, por nuk mund të parashikoj në të ardhmen.

Ellen Fitzpatrick është profesore e historisë në Universitetin e New Hampshire. Libri i saj “The Highest Glass Ceiling” për kandidatet presidenciale femra në SHBA u botua për herë të parë në shkurt 2016.

Ambasadori Walker mes nxënësve të Shkollës Shqipe “Alba Life”

October 23, 2016 by dgreca

*Diplomati i lartë amerikan, një Hero real i shqiptarëve, Ambasadori Walker midis nxënësve të Shkollës Shqipe “Alba Life” në Staten Island/

1-walker-ok

*Ta gëzoni këtë mjedis të shkëlqyer të shkollës publike amerikane, shpresoj që të gjitha klasat në të ardhmen të mbushen plot me nxënës shqiptaro amerikanë- Ambasadori Walker/

Nga Keze Kozeta ZYLO/

Ambasadori dhe diplomati i lartë amerikan z.William G.Walker erdhi plot thjeshtësi dhe respekt për t’u takuar me gjeneratën shqiptaro amerikane që kanë lindur dhe po rriten në Amerikë. Në se e përdor fjalën thjeshtësi në këtë rast e ndjej se kjo fjalë është më se e përshtatshme se kudo në kulturën dhe traditën amerikane.

Në hyrje të shkollës publike amerikane PS:9 Ambasadori William Walker u prit përzemësisht nga prindërit si dhe themeluesi dhe drejtuesi i shkollës Shqipe “Alba Life” z.Qemal Zylo, ndërkohë nxënësja Dea Watkins në emër të shkollës i dhuroi një buqetë me lule të freskëta.

Ambasadori William Walker ishte i shoqëruar nga patrioti dhe aktivisiti i mirënjohur i diasporës z.Sab Gashi, Dr.Bajram Doka, z.Lulzim Shabiu.

Ardhja e Tij brenda në klasën shqipe ishte tejet emocionuese. Ambasadori Walker u mirëprit me duartrokitje nga të gjithënxënësit të cilët ishin mbledhur në klasën e mësueses se dashur Entela Muda.

Z.Qemal Zylo pasi i ka uruar mirëseardhjen ambasadorit Walker pranë shkollës shqipe “Alba Life”, e falënderoi përzemërsisht diplomatin e lartë amerikan për punën e tij heroike për Kosovën dhe popullin shqiptar. Më vonë fjalën përshëndetëse e mori Ambasadori Walker i cili midis të tjerash tha: Mirëdita, fjalë që e shqiptoi në shqip. Jam shumë krenar të jem midis jush, kam folur në shumë auditore me shqiptarë qe ka më shumë burra, por këtu po shikoj dhe vajza të reja që mësojnë shqip. Unë jam në një moshë madhore, kam pasur plot takime me të rritur, por në moshën tuaj ështëhera e parëqë marr takim direkt me përjashtim të nipave dhe mbesave të mia. Jam tejet i lumtur që ndodhem midis gjeneratës më të re shqiptaro amerikane dhe takohem me ju në bangat e shkollës ku keni ardhur sipas informacioneve për të mësuar gjuhën shqipe, gjuhën e të parëve tuaj. Unë dua të falënderoj themeluesit e kësaj shkolle dhe gjithë stafin që punojnë për ju. Unë kam një lidhje tejet speciale me Kosovën dhe popullin shqiptar ndaj udhëtova nga Washingtoni për t’u takuar me ju personalisht. Ju jeni këtu në një mjedis të shkëlqyer në shkollën publike amerikane, ta gëzoni dhe shpresoj që të gjitha klasat në të ardhmen të mbushen plot me nxënës shqiptaro amerikanë. Falënderoj të gjithë prindërit tuaj që sakrifikojnë dhe ju sjellin këtu cdo të shtunë për të mësuar Gjuhën Shqipe, sepse shumë mirë mund t’ju çonin në aktivitete të ndryshme që janë aq të larmishme nëAmerikë, por ata kanë preferuar që gjuhën shqipe mos ta harroni kurrë. Nuk ka më mirë kur ju flisni dhe gjuhën e prindërve tuaj, ndërkohë ju keni shansin të komunikoni direkt me gjyshërit, kushërinjtë, shokët dhe shoqet, dmth pa përkthyes. Unë do të dëshiroja shumë të komunikoja shqip se kur shkoj në Kosovë ata të gjithë duan të flasin shqip me mua”.Duke e dëgjuar me vëmendje të posaçme Ambasadorin Walker rreth mësimit të Gjuhës Shqipe medoemos mendoja për inkurajimin, kushtet tejet të rehatshme që të krijon Amerika si vendi më demokratik në botë për hapjen e shkollave shqipe, ndërkohë nga shume miq bashkatdhetarë që kemi në Greqi, Turqi etj na shkruajnë me keqardhje diskriminimin qe iu bëjnë qeveritë për të mos lejuar të hapen shkollat shqipe.

Pas përshëndetjes së tij tejet emocionuese e vazhdoi bisedën me pyetje dhe përgjigje të ndryshme si: Ambasadori Walker i pyeti me radhë nxënësit se nga cilat vende ishin prindërit e tyre? Pyetjen që kishte më shumë merak ishte se sa veta ishin në këtë shkollë me origjinë nga Kosova? Sa prej nxënësve flisnin vetëm shqip në shtëpi?

Shumë interesant ishte kur nxënësi i talentuar Arsi Muda e pyeti se a kishte punuar për CIA-n? Ambasadori Walker qeshi dhe e pyeti se si kishte dëgjuar rreth CIA-s? Pastaj u përgjigj me shumë kujdes duke iu përshtatur profesionalisht moshës sëtyre dhe për cfarë ishte ndodhur konkretisht në Kosovë që e kishte filluar me Recakun. Ai foli me krenari të ligjshme për përmbushjen e detyrës së tij në mbrojtje tëtë drejtave të popullit të Kosovës dhe të drejtave humane kudo në botë.

Ambasadori Walker pasi përfundoi pyetjet me plot kuriozitet të nxënësve dëgjoi disa recitime nga nxënës të ndryshëm në shqip dhe anglisht si Elira Xhemali e cila citoi një thënie të Nënë Terezës si: “I alone cannot change the world, but I can cast a stone across the waters to create many ripples.” Qëdo thotë se:”Unë nuk mund ta ndryshojë botën e vetme, por mund të hedh një gur në ujë dhe të krijojë plot valëzime”.Nxënësja Janan Boljevic recitoi vargje nga Naim Frashëri si: Gjuha jonë sa e mire/ Sa e ëmblë, sa e gjerë/ Sa e lehtë, sa e lire/ Sa e bukur, sa e vlerë!

Pastaj ka vazhduar me Arsi Muda me vargje nga Nënë Tereza si: “Gjej kohë të mendosh/ Gjej kohë të lutesh/ Gjej kohë të qeshesh/ Është burimi i fuqisë/ Është fuqia më e madhe mbi tokë/ Është muzika e shpirtit/ Gjej kohë për të luajtur/ Gjej kohë të duash dhe të duhesh/ Gjej kohë të japësh/ Është sekreti i rinisë së përjetshme/ Është privilegj i dhënë prej Zotit/ Dita është shumë e shkurtër për të qenë egoist”…

Nxënësja e vogël me dëshirën e saj të madhe Lisa Pilku këndoi këngen aq popullore “Xhamadani vija vija”…

Ambasadori Walker u përcoll nga nxënësit e Shkollës Shqipe “Alba Life” me plot dashuri, respekt dhe mirënjohje për vizitën e tij nga më mbresëlënëset… Ata i thanë të gjithë në anglisht se jeni i mirëpritur gjithmonë pranë nesh sepse ju jeni miku ynë mëi afërt.

Bota e fëmijëve është e mahnitshme, në se vërtetë ju hyn në zemër me vepra, nga ata nuk mund të harrohesh kurrë… Janë fatlum ata që s’harrohen nga fëmijët, dhe një prej tyre do të jetë Ambasadori William Walker, mbështetësi i shkollave shqipe, miku i ngushtëi shqiptarëve, Heroi real i popullit shqiptar.Pas takimit me nxënësit Ambasadori Walker dha një intervistë shumë interesante per TV “Alba Life” intervistë qe do të transmetohet së shpejti në kanalet televizive.

Më vonë me stafin e shkollës Shqipe “Alba Life” në Staten Island dhe një grup bashkatdhetarësh që e shoqëronin midis tyre dhe z.Florin Krasniqi ish deputet për katër vjet i parlamentit tëKosovës, sipas traditës shqiptare patëm një drekë pune nërestorantin “Nino”, që u organizua nga themeluesi dhe drejtuesi i kësaj shkolle z.Qemal Zylo dhe u sponsorizua nga z.Safet Doci, prind i kësaj shkolle dhe një aktivist i devotshëm nëkomunitet.Biseda me Ambasadorin Walker ishte e jashtëzakonshme, mbresëlenëse, e dhimbshme dhe e mahnitshme. Ajo që do të më bënte më shumëpërshtypje ishte dëshmia ei tij me plot emocion dhe dhimbje për masakrën që pa në fshatin Reçak te Kosovës dhe dëshmoi disa herë në gjyqin e Hagës ku kishte përballë dhe ia përplasi në fytyrë kriminelit botëror, Hitlerit serb, Sllobodan Miloshevic.Në orët që kaluam me Ambasadorin Walker m’u duk se në gjysmën e kohës lexova një libër dhe pashë një film me histori horror, ndërsa në gjysmën tjetër të kohës u njohëm më direkt me jetën shumë të pasur tënjë ambasadori dhe diplomati të lartë amerikan.

Pak biografi nga jeta e Ambasadorit William Walker marrë nga Wikipedia

Walker u lind në Kearny, New Jersey, dhe ka shërbyer kryesisht në Amerikën Latine, veçanërisht në Bolivia, Brazili, El Salvador, Honduras, Peru, në Argjentinë dhe në Departamentin e shtetit Amerikan.

Nga 1985-1988, ai shërbeu si Zëvendës Ndihmës Sekretari i Shtetit në Byronë e Çështjeve Ndër-Amerikane, me përgjegjësi për marrëdhëniet me Amerikën Qendrore dhe Panama. Nga 1988-1992, ai shërbeu si ambasador në El Salvador. Ai ishte zëvendës President i Universitetit Kombëtar të Mbrojtjes në Uashington, D.C. mes viteve 1994-1997.

Në gusht të vitit 1997, Walker u emërua si Përfaqësues Special i Sekretarit të Përgjithshëm dhe u emërua në krye të një administrimi kalimtar të Kombeve të Bashkuara të Sllovenisë Lindore, Baranjës dhe Sirmiumin Perëndimor (UNTAES). Ai udhëhoqi një mision të përbërë nga rreth 800 UN civile dhe 2.500 paqeruajtës dhe administratorë ushtarake. Misioni kishte përgjegjësi për mbikëqyrjen e ri-integrimit paqësor të këtij rajoni të kontrolluar nga serbët e Sllovenisë lindore në Kroaci, pas përfundimit të Luftës së Kroacisë.

Ambasadori Walker u emërua më pas në krye të Misionit Verifikues në Kosovë, duke çuar 1400 ndërkombëtar dhe 1500 staf lokal në mes të tetorit 1998 dhe qershorit të vitit 1999, së bashku me British gjeneral Major Xhon Drewienkiewicz, këshilltar ushtarak.

Ky ishte një mision paqeruajtës montuar nga Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë në një përpjekje të pasuksesshme për të ndalur dhunën e vazhdueshme në provincën serbe të Kosovës.

Misioni ishte ndërprerë pas përfundimit të Luftës së Kosovës në qershor të vitit 1999.

Në janar të vitit 1999, Walker u shpall persona non grata nga Qeveria Federale Jugosllave.

Më 24 nëntor 2008, ai u bë qytetar nderi i Republikës së Shqipërisë, titullin e dhënë nga Presidenti Bamir Topi.

Më 15 janar 2009, me rastin e 10 vjetorit të perkujtimit te masakrës ne Reçak, ai u nderua me medaljen e Artë te lirisë nga Presidenti dhe Kryeministri i Republikës së Kosovës.

22 tetor, 2016

Staten Island, New York