• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Nga Besa në New York: Shoqata Besi organizoi një mbrëmje të veçantë për Festën e Flamurit

December 5, 2025 by s p

Sejdin Xhaferaj/

NEW YORK — Shoqata Besi, e themeluar nga komuniteti shqiptar me rrënjë në fshatin Besa të Malit të Zi dhe që operon zyrtarisht nga Queens, N.Y., organizoi më 29 Nëntor 2025, në ambientet e Eastwood Manor, një mbrëmje kushtuar 113-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë. Aktiviteti u karakterizua nga pjesëmarrja e gjerë e komunitetit dhe një program kulturor i përgatitur me kujdes.

Në hapje të evenimentit, Presidenti i Shoqatës, z. Sejdin Xhaferaj, theksoi rëndësinë e ruajtjes së identitetit shqiptar në diasporë, duke nënvizuar se “kur jena bashkë — jena të pathyeshëm; gjuha e gjaku na bashkojnë, e vlerat na mbajnë të lidhun kudo ku rreh zemër shqiptari.” Fjalimi i tij u prit me interes nga pjesëmarrësit dhe vendosi tonin e mbrëmjes.

Organizimi i programit u mbështet nga Nënkryetari Nexhad Xhaferaj, ndërsa kontribuues të rëndësishëm në logjistikë ishin Ramazan Lika, Senad Vela dhe Senad Xhaferaj, të cilët u angazhuan në mbarëvajtjen teknike dhe koordinimin e pjesëve të ndryshme të aktivitetit.

Pjesë qendrore e mbrëmjes ishte programi i Shkollës “Fol Shqip”, një iniciativë edukative e Shoqatës Besi që synon ruajtjen e gjuhës dhe kulturës shqiptare tek brezi i ri. Koordinatorja e shkollës, Medina Xhaferaj, së bashku me mësueset Nevila Kraja dhe Fatbardha Dibra, si edhe koreografët Sebastjan Tinaj, Amela Xhaferaj dhe Ayla Hoxha, prezantuan një seri recitimesh dhe vallesh tradicionale të interpretuara nga nxënësit. Performancat e fëmijëve u pritën me duartrokitje të gjera dhe vlerësime pozitive nga të pranishmit.

Atmosferën festive e pasuruan edhe interpretimet e artistëve Shpresa Gojani dhe Valdet Luka, të cilët sollën një repertor patriotik që ngjalli bashkim dhe entuziazëm në sallë. Momenti kulmor i mbrëmjes u shënua me sjelljen në skenë të një flamuri të madh kombëtar, rreth të cilit fëmijë, prindër dhe pjesëmarrës u bashkuan në këngë si “Kuq e Zi je ti” dhe “Xhamadani Vija-Vija,” duke krijuar një atmosferë të veçantë simbolike.

Në prapaskenë, puna e Komitetit të Shoqatës siguroi funksionimin pa probleme të çdo segmenti të eventit. Kontributi i Sabrina Xhaferaj në koordinimin e disa pjesëve të programit, si edhe mbështetja e Medina Hoxhës, Merime Asanit dhe Servete Xhaferaj, i dha aktivitetit strukturë dhe rend të qëndrueshëm përgjatë gjithë mbrëmjes.

Shoqata Besi shprehu mirënjohjen e saj për prindërit e Shkollës “Fol Shqip”, të cilët luajnë një rol të rëndësishëm në vazhdimësinë e programit, si dhe për të gjithë anëtarët, familjet dhe mbështetësit e komunitetit shqiptar në New York. Sipas organizatorëve, aktiviteti synon të vazhdojë traditën e festimeve kulturore dhe forcimit të lidhjeve brenda diasporës.

Filed Under: Reportazh

Në 90 vjetorin e lindjes së poetit Faslli Haliti

December 5, 2025 by s p

Arben Iliazi/

Më 5 dhjetor 1935 lindi në Lushnjë Faslli Haliti, poet dhe përkthyes i jashtëzakonshëm, një njeri i veçanë dhe me vlera të brendshme, i cili kaloi sprova të fuqishme në jetën e tij krijuese. Kam pasur fatin e mirë ta njoh nga afër Faslliun pas viteve ‘90, kur punoja në shtypin e kohës, dhe ai botonte herëpashere te faqja letrare e “Republikës”, “Ballkanit” etj. Ishte njeri me temperament dhe personalitet, shpirtgjerë, shpesh i tërhequr në vetmi, ku argëtohej më së miri me mendimet dhe fantazinë e tij.

Faslliu ka filluar të botojë qysh në vitin 1963. Më 1969 botohet përmbledhja e tij e parë «Sot», që u dallua për forcën e fjalës dhe veçantinë e stilit, duke tërhoqur vëmendjen e lexuesve dhe kritikës zyrtare. Kjo përmbledhje me vargje fitoi çmimin e dytë kombëtar.

Në vitin 1982 më tërhoqi një cikël poetik i botuar në gazetën “Drita”. Në vitin 1984, kur isha student, u botua përmbledhja “Mesazhe fushe”, një testament shpirtëror, ku vëreheshin ngjyrime të panumërta të jetës së shpirtit, paralele me jetën reale.

Vonë mësova se kjo përmbledhje vinte pas 15 vjet heshtje të detyruar dhe se një pjesë e poezive ishin shkëputur nga cikli i punës së detyruar në Kooperativën Bujqësore të Fier-Sheganit gjatë viteve 1973- 1977:

MESAZHE FUSHE

Netëve,

Nëpër fusha

Ugare

Buçimat e traktorëve filluan të na vijnë

Si mesazhe pranvere,

Yjet filluan të çelin si lule qershie

Në degët e një reje.

PLUGIM PRANVEROR

“Traktoristët punojnë, plugojnë

U japin traktorëve gaz,

Plugjet thurin gërsheta ugaresh.

Tufa pulëbardhash

I ndjekin nga pas.

Dhe nata bie mbi fushë,

Një natë e kulluar,

Një natë e bruztë,

Natë myzeqare,

Plot yje në qiell, si lule bostani;

Hëna si pulëbardhë shetit mbi ugare.”

Faslli Haliti u gjykua rreptë, për 15 vjet me radhë iu hoq e drejta e botimit dha gati sa nuk u burgos, për shkak se në një cikël poezish të botuar në revistën “Nëntori”, të prillit 1972, dhe sidomos në poemën “Dielli dhe rrëkerat”, të botuar fillimisht në gazetën “Zëri i rinisë”, në dhjetor 1972.

Sipas censurës, “Dielli dhe rrëkerat » ishte fryt i një turbullimi ideologjik dhe politik të poetit që shtrembëronte “realitetin socialist dhe rolin e partisë duke prishur kështu unitetin e saj me popullin”.

Ja një fragment nga poema “Dielli dhe rrëkerat”:

“Çatia e shtëpisë sime është qaramane

Shtëpia ime është sentimentale

Dy re në qieëll

Ajo vu lotët

Dy re në qiell

Ajo vu me të madhe”

Haliti kishte guxuar tepër. Me një guxim të padëgjuar ftonte popullin t’i thyente “dhëmbët burokracisë”:

«Urdhër, / me grushtin e klasës punëtore/ thyejani dhëmbët burokracisë!». E akuzojnë si një poet rebel dhe anarkist. Drejtuesit e larë të Partisë së Punës organizuan mbledhje dhe debate publike për të denoncuar poemën.

Poetë të njohur të Lushnjës, si F. Rustemi e B. Xhaferri protesuan kundër dënimit të poetit 36 vjeçar.

Megjithatë poeti rebel i Lushnjës nuk pushoi së shkruari. Me po atë guxim boton edhe tekste të tjera kundër burokracisë dhe po aq të egër: (Djali i sekretarit), (Njeriu me kobure), (Unë dhe burokracia), e të tjerë.

DJALI I SEKRETARIT

Ju jeni burra.

Mos e fusni djalin e sekretarit

Klubeve, pastiçerive, kafeneve.

Mos ja hidhëroni buzët me kafe,

Mos i jepni cigare me filtër,

Mos ja zverdhni dhëmbët dhe gishtat,

Mos e mësoni me birrë,

Me verë,

Konjak

E raki,

Mos i flisni për vajza, për nuse, fejesë

Ai ende është i ri,

Pastaj vajzat tuaja do ta gjejnë shokun vetë.

Ju jeni pleq.

Mos dilni me të përkrahu pazarit përnatë,

Djali i sekretarit nuk është vaksinë,

Nuk është tel përçues i tensionit të lartë.

NJERIU ME KOBURE

Ai pret të fryjë era

Jo që të zhvishen pemët,,

Jo që të shkunden gjethet e verdha,

Por që t’i ngrihet cepi xhaketës,

T’i duket pas brezit koburja.

Ai pret të vijë pranvera

Jo që të bjellë e të korrë.

Por që të xhveshë xhaketën

T’i duket pas brezit

Koburja.

Faslliu u soll me respekt ndaj “vogëlsirave” të përditshme të jetës, duke kërkuar vetëm të përfitojë të mira të përbashkëta. Në zemrën e tij kishte ndjenja të theksuara drejtësie, ndaj ligjet e hartuara nga një grusht njerëzish i shikonte si të rrezikshme. Poeti shikonte përtej vetëvetes dhe kohës kur jetoi.

U fut në poezi si ai valltari që e kërkuan në një kërcim të çalësh. Po për kë të kërcente? Ai ishte një temperament i i lirë, i akorduar, që në lindjen e tij si poet. Shpirtërat vërtet të mëdhenj e ngrenë folenë në tokë, mes njerëzve. Ai gjeti një shoqëri të shkëlqyer te njerëzit dhe fushat. Nuk u bezdis kurrë prej tyre. Dhe ato i dhanë famën. Natyrisht Faslliu nuk mund ta kontrollonte fantazinë, pasi kështu dhunonte shpirtin. Ai trajtonte të gjitha vuajtjet, të gjitha dhimbjet, vulgaritetet e përbashkëta të natyrës njerëzore, duke ndezur ëndërra dhe imazhe, që filluan të ndillnin frikë për regjimin.

Motivet antiburokratike dhe temat ekzistenciale, e çuan përfundimisht në gijotinë “poetin e fushës”. Në vitin 1973, do të vinte plenumi IV i Partisë së Punës së Shqipërisë dhe poetin e akuzuan për “ndikime nga arti borgjez i Perëndimit”, duke e dënuar me punë të detyruar në kooperativën e Fier-Sheganit.

Në gjithë krijimtarinë e tij Faslliu kishte një besim laik në potencialin njerëzor, duke mbajtur syë pishë mbi padrejtësië sociale, mbi diversitetin dhe konfliktet, por edhe mbi nayrën, dashurinë e bukuritë e jetës. Poeti kishte mendime pozitive dhe prirje drejt së ardhmes, një angazhim moral dhe intelektual, me ide dhe energji komunikuese, që vazhdojnë të transmetohen mes ayre që kanë lexuar veprat e tij dhe e kanë dashur poetin e tyre. Ëndjet e tij lirike, që janë bërë melhem për shumë njerëz, kanë hyrë në raportet njerëzore, të bazuar kryesisht në shkaqe të panumërta dhe të fshehta, kështu që motivet fisnikërohen aq shumë, saqë bëhen shumë të dashura. Në poezitë e tij pikturohet një pikëllim i sinqertë dhe i pastër, që i gëzon pashmangshmërisht njerëzit, duke marrë shpesh herë formën e sentencave. Karakterisikë e poezive të tij është se ai ruajti të njëjtin stil, duke u mbështetur te e panatyrshmja e papërkryer, freskia e detajeve, muzikaliteti, përdorimi i sinestezive befasuese, konçiziteti dhe mprehtësia e realizmit. “Poezia e tij nuk ka firo”, është shprehur poeti M.Zeqo.

Deri sa mbylli sytë, në 16 tetor 2020, Faslli Haliti nuk e ndali kurrë të shkruarit e vargjeve magjepsës e mallëngjyes, si një poet “tribun”, që bëri përpjekje për të arritur të pamundurën dhe për të mbijetuar në realitetin dhe në ankthin shpirtëror.

Mëkati i pranverës

Pranverë sykaltër,

Pranverë me faqe të blerta

Që zgjon nga gjumi letargjik

Barin

Sythet

Gjethet

Lulet

Blerimin.

Pranverë, ti s’haroon asnjë vit

Të zgjosh nga gjumi letargjik

Edhe nepërkat, gjarpërinjtë…

BIOGRAFIA

Faslli Haliti ka mbaruar Liceun Artistik për pikturë. Është diplomuar për gjuhë dhe letërsi shqipe në Universitetin e Tiranës. Ka punuar mësues vizatimi dhe letërsie në Lushnjë 1961-1973. Nga viti 1973 – 1983, për gabime ideore në krijimtari dhe veçanërisht në poemën “Dielli dhe rrëkerat”, ka punuar si kooperativist i thjeshtë në një kooperativë bujqësore të rrethit Lushnjë e në Komunale.

Gjatë gjithë kësaj periudhe konvaleshence ideologjike iu hoq e drejta e botimit. Gjatë viteve 1998-2001 ka qenë deputet në Kuvendin e Shqipërisë. Që nga viti 1969 ishte anëtar i LSHASH.

Është nderuar me çmime kombëtare e ndëkombëtare. Është përfshirë në disa antologji në gjuhë të huaja si italisht, anglisht, gjermanisht, greqisht. Është dekoruar me Urdhërin Naim Frashëri të klasit III, të klasit I si dhe me Urdhërin “Naim Frashëri” i Artë.

Është Qytetar Nderi i qytetit të Lushnjës. Është Nderi i Qarkut Fier. Ka fituar çmimin e madh “Poeti më i mirë i vitit” – 2017, dhënë nga Fondacioni Kulturor “Harpa”. Është autor i mbi 20 librave, kryesisht me poezi.

Disa nga veprat poetike të F. Halitit:

Sot – 1969

Mesazhe fushe – 1984

Edhe shkronjat paskan goje – 1986

Motrat – 1987

S’di te hesht – 1997

Lamtumire kapedanet e mi -1997

Mbrapsht – 1998

Krisa – 2000

Deti ma’ deti – 2000

Po s’ish ajo – 2000

Çartje – 2000

“Diellftohti” (2008),

“Para ikjes”(2010),

Kaq

Dielli dhe rrëkerat, me poema, (2010)

Ditë e re ende s’po zbardh – 2020

Lamtumirë kapedanët e mi, etj.

Perkthime:

Pugaçovi, poeme dramatike (S. Esenin, 2001)

Endjet e nje joudhetari (N. Vajenas, 2002)

Çehov (Pese tregime, 2003)

Filed Under: Sofra Poetike

Dilemat e zgjedhjeve të parakohshme parlamentare në Kosovë

December 5, 2025 by s p

Në zgjedhjet e parakohshme parlamentare të cilat do të mbahën me 28 dhjetor qytetarët presin qe partitë politike të bashkëpunojnë duke lënë anash retoriken përçarëse, inatet e interesat personale apo të klanëve të ndryshëm, sepse Kosova, nuk është pronë e një apo disa partive politike, andaj duhet gjetur kompromis në sajë të rezultatit të zgjedhjeve e jo duke kushtëzuar, sepse qytetarët presin për të formuar institucionet qeverisëse si kudo në botën demokratike.

Nail Draga

Në skenën politike në Kosovë, pas zgjedhjeve të 9 shkurtit 2025, u kriua një atmosferë polarizuese ne mes fituesit të zgjedhjeve(LVV) dhe partive tjera opozitare. Fillimisht u vonua në konstituimin e Kuvendit për të zgjedhur kryeparlamentarin e më pas edhe në zgjedhjen e Qeverisë.

Në sajë të rrethanave ekzistuese pavarësisht se nuk i kishte votat e mjaftueshme LVV tentoj të formojë qeverinë dy herë(26 tetor e 19 nëntor), por në mungesë të numrave të nevojshëm, dështoi që është rasti i parë në Kosovë qe partia fituese mos të arrijë të formojë qeverinë. Në një situatë të tillë opozitës i është ofruar mundësia për të formuar qeverinë por ata refuzuan sepse edhe atyre iu mungonin numrat e nevojshëm.

Në tërë këtë situatë del qartë se kundër LVV ishin të gjithë subjektët politike të opozitës, sepse nuk kanë shprehur gadishmëri për bashkëpunim, por kanë kushtëzuar bashkëpunimin që nuk ishte në favor të kompromisit politik në favor të Kosovës. Dhe nga situata e kriuar e vetmja mundësi e mbetur ishte shpallja e zgjedhjeve të parakohshme parlamentare.

Zgjedhjet e katërta në këtë vit

Pikërisht, duke marrë parasysh se janë konsumuar të gjitha mundësitë ligjore presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, pas konsultimit me përfaqësuesit e partive politike, vendosi datën 28 dhjetor për mbajtjen e zgjedhjeve të parakohshme parlamentare. Do të jenë këto zgjedhjet e katërta gjatë këtij viti( dy parlamentare e dy lokale) që është ngarkesë e madhe për qytetarët për të dëshmuar vullnetin e tyre politik, për subjektët e tyre të preferuara.

Analistë të ndryshëm dhe njohës të rrethanave në skenën politike në Kosovë cekin se LVV përseri do të jetë subjekti i parë, por mbetet enigmatike numri i votave të fituara dhe numri i deputetëve të këtij subjekti politik për të arritur shumicën parlamentare. Nga zgjedhjet e 9 shkurtit LVV arriti të kishte 48 deputet, por ishte numër i pamjaftueshëm për të arritur numrin e nevojshëm prej 61 deputetëve për të qenë shumicë parlamentare. Nga ana tjetër numri i deputetëve nga pakica joshumicë serbe ishte 10 deputetë por vetëm 8 prej tyre e kanë mbeshtetur LVV, nga del se për të arritur shumicën parlamentare duhet mbeshtetje nga një tjetër subjekt politik. Opinioni është i njohur se nga LVV ofertë për bashkëpunim i është paraqitur LDK, por ata e kanë refuzuar!

Andaj nuk mund të akuzohet LVV se nuk ka pasur kapacitet për formimin e koalicioneve, sepse për bashkëpunim duhen dy palë, ndërsa në rastin konkret LDK, nuk ka treguar gadishmëri për arritjen e koalicionit qeverisës, andaj përgjegjësia iu takon atyre.

Imponohet bashkëpunimi

Përvoja politike dëshmon se pavarësisht qendrimeve në politikë të imponohet bashkëpunimi edhe me ata të cilët nuk pajtohemi, sepse raportët në skenën politike e kushtezojnë një veprim të tillë. Andaj, gjatë kësaj fushate besoj se të gjitha partitë politike do të përmbahen nga retorika politike sepse nuk përjashtohet bashkëpunimi pas zgjedhjeve që do të jetë i obligueshëm në arritjen koalicioneve për formimin e shumicës parlamentare e me te edhe të institucioneve qeveritare.

Në zgjedhje marrin pjesë 24 subjekte garuese

Sipas informacioneve nga KQZ në zgjedhjet parlamentare të cilat do të mbahen me 28 dhjetor janë certifikuar 24 subjekte garuese prej të cilave 3 janë koalicione, 18 parti politike, 2 iniciativa qytetare dhe 1 kandidat i pavarur.

Nga partitë parlamentare vetëm LVV ka formalizuar koalicionin me tri parti politike: GUXO, Alternativa dhe Partinë Shqiptare Demokristiane.

Ndërsa katër prej partive kryesore Partia Demokratike e Kosovës, Lidhja Demokratike e Kosovës, Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës dhe Nisma Socialdemokrate, kanë vendosur të hyjnë pa koalicione zyrtare në garën zgjedhore.

Në zgjedhje po ashtu do të marrin pjesë një numër i konsideruar i partive minoritare(serbe, boshnjake, turke, rome, ashkali e egjiptiane) të cilat përbëjnë numrin me të madh të subjekteve politike që do të marrin pjesë në zgjedhje.

Në këto zgjedhje bie në sy rënia e numrit të subjekteve politike qe marrin pjesë në në zgjedhjet parlamentare, sepse në ato të 9 shkurtit të këtij viti, kanë qenë të certifikuar 28 subjekte garuese.

Cekim se sistemi zgjedhor me lista të hapura që është duke u praktikuar në Kosovë mund të shërbejë si model për vendet e regjionit të cilët kanë mbetur peng të modeleve të vjetra të cilët për kohën janë të demodura, sepse qytetarët duan të votojnë për kandidatin me të preferuar e jo për ate të cilin iu servon partia.

Dilema pas zgjedhjeve

Në sajë të raporteve në mes pozitës dhe opozitës aktuale mendoj se vështirë zgjedhjet e reja do japin një shumicë absolute, sikurse ndodhi me LVV në vitin 2021. Theksojmë se me 9 shkurt partitë kryesore arriten këto rezultate: LVV në koalicion me Guxo dhe Alternativa 42,27% e votave, PDK (20.96%), LDK(18.28%), AAK/Nisma(7.07%). Ndërsa dalja në votime ka qenë 40.59%. Në ndërkohë në Kosovë janë mbajtur edhe zgjedhjet lokale(12 tetor dhe 9 nëntor) që paraqet një test për elektoratin votues, për zgjedhjet e parakohshme parlamentare me 28 dhjetor. Madje kjo datë paraqet një moment të veçantë për votuesit që ka të bëjë kryesisht me diasporën e cila vjen në vendlindje në pushimin dimëror, dhe mundësi për të eliminuar votimin me postë, duke marrë pjesë drejtëpërdrejt në votime.

Pasi në skenën politike në Kosovë kemi dy blloqe politike LVV dhe opozita, ku asnjëra palë vështirë se do arrijë shumicën absolute, andaj formimi i shumicës parlamentare do varet nga pakicat. Nuk do të ishte në favor të Kosovës mos arritja e formimit të shumicës parlamentare, në afatin optimal sepse qytetarët votojnë për formimin e institucioneve në favor të qeverisjës si kudo në botën demokratike.

Përfundim

Varësisht prej rezultatëve të zgjedhjeve të 28 dhjetorit, në sajë të përvojës se deritashme, çërtifikimi i rezultatit të zgjedhjeve do të marrin kohë. Kështu nja një muaj do të numërohen votat, me mundësi të rinumërimit, ndërsa kur të konfirmohen rezultatet nuk përjashtohet që të nisin përseri skenarët për zgjedhjen e Kryetarit të Kuvendit të Kosovës. Dhe nga një situatë e tillë, kuptohet nëse nuk do të kemi shumicë parlamentare të verifikuar e stabile, do të vijë koha edhe të zgjedhja e presidentit. Nga një situatë të tillë kaotike Kosova, mund të jetë pa Kuvend, Qeveri e President, që nuk është në favor të Kosovës dhe të demokracisë parlamentare.

Filed Under: Rajon

Nga Shkodra në Bejrut…

December 5, 2025 by s p

Marsel Fregjaj/

Në një pasdite gri tipike romake, më 10 maj 2025, Papa Leo XIV doli qetësisht nga Vatikani dhe u drejtua nga një qytetth kodrinor me mezi pesë mijë banorë, i quajtur Xhenacano, tridhjetë kilometra në juglindje të Romës. (Vatican News, 2025; Aleteia, 2025).

Destinacioni i tij ishte Shenjtërorja e Zojës së Këshillit të Mirë, një bazilikë e përulur që administrohet nga augustinët, ku një figurë e Virgjërës Mari e vogël, delikate dhe e ngarkuar me histori ka tërhequr pelegrinë prej shekujsh. (Vatican News, 2025; Wikipedia, “Our Lady of Good Counsel”).

Aty, në udhëtimin e tij të parë jashtë Vatikanit si papë, Leo u gjunjëzua përpara një Madone për të cilën tradita thotë se ka qëndruar dikur në një kishë në Shkodër, në veri të Shqipërisë, përpara se të “fluturonte” në mënyrë mrekullibërëse përtej Adriatikut në vitin 1467, ndërsa ushtritë osmane afroheshin. (Tirana Times, 2015; Tirana Times duke cituar Robert Elsie; Wikipedia, “Our Lady of Good Counsel”)

Sipas Vatican News, Leo u tha besimtarëve të Xhenacanos se ai kishte “dëshiruar aq shumë të vinte këtu në këto ditë të para” të shërbesës së tij të re dhe e rinovoi besimin e tij te Zoja e Këshillit të Mirë duke ia besuar Asaj misionin e Pjetrit. (Vatican News, 2025)

Për pjesën më të madhe të botës, kjo dukej si një ndalesë e qetë devocionale; për shqiptarët që e ndiqnin nga larg, dukej si diçka shumë më e madhe. (Gazeta Express, 2025; Panorama, 2025)

Media shqiptare e përshkroi shenjtëroren si “ikona e shqiptarëve” dhe nënvizoi se dalje e parë e Leos si papë ishte pikërisht drejt “Kishës së Zojës së Këshillit të Mirë, Pajtores së Shqipërisë”. (Gazeta Express, 2025; Panorama, 2025)

Ato vunë në dukje se kjo nuk ishte një ndalesë e rastësishme mariane: shenjtërorja është një shtëpi e madhe shpirtërore e Urdhrit të Shën Augustinit, të cilit i përket vetë Leo, duke e bërë vizitën njëkohësisht një kthim te rrënjët e tij rregulltare dhe një gjest ndaj popullit shqiptar. (Panorama, 2025; Vatican News, 2025)

Në shtypin shqiptar, komentuesit e lexuan vizitën thuajse sikur vetë Shqipëria po e priste papën e ri: ai u lut përpara një ikone “e njohur edhe si Zoja e Shkodrës” dhe më pas bekoi turmën përpara se të nisej. (Panorama, 2025; Shqiptarja.com, 2025)

Zoja shqiptare në zemër të gjithçkaje

Për të kuptuar pse ka rëndësi kjo, duhet nisur nga vetë piktura. Madona e Këshillit të Mirë në Xhenacano jo më e madhe se një fotografi e vjetër lidhet, në legjendë dhe në devocion, me Zojën e Shkodrës, të nderuar prej shumë kohësh nga katolikët e veriut shqiptar. (Tirana Times, 2015; Catholic Encyclopedia, 1911, via Wikipedia)

Sipas rrëfimit, kur Shkodra po rrethohej në vitin 1467, figura e Marisë me Fëmijën u shkëput nga muri i kishës dhe kaloi detin, derisa u ndal në Xhenacano, ku më pas u ngrit një shenjtërore përreth saj. (Tirana Times, 2015)

Me kalimin e kohës, ipeshkvijtë shqiptarë e shpallën Zojën e Shkodrës “Pajtoren e Shqipërisë” dhe shenjtërorja e Xhenacanos u bë një destinacion i dashur pelegrinazhi për katolikët shqiptarë në atdhe dhe në diasporë. (Tirana Times, 2015)

Kisha universale e vuri re: figura, tashmë e njohur si Zoja e Këshillit të Mirë, u kurorëzua me dekret papnor në shekullin XVII dhe sot përmendet zyrtarisht si Pajtorja e Republikës së Shqipërisë, krahas dioqezave dhe bashkësive të tjera në mbarë botën. (Wikipedia, “Our Lady of Good Counsel”)

Për shqiptarët, udhëtimi i parë i Leos si papë ishte një pelegrinazh tek një simbol ku Italia dhe Shqipëria, Roma dhe Shkodra, janë lidhur në mënyrë mistike prej shekujsh. (Tirana Times, 2015; Gazeta Express, 2025)

Dhe për një Kishë që ende vajtonte papën Françesku, ishte e pamundur të mos jehonte një kujtim: në vitin 2014, Françesku erdhi në Shqipëri dhe e quajti vendin një “shembull frymëzues” të bashkëjetesës fetare dhe bashkëpunimit ndërfetar. (Vatican speech in Tirana, 2014; Vatican Radio report, 2014)

Françesku tha se Shqipëria tregonte se bashkëjetesa paqësore dhe e frytshme midis besimtarëve të feve të ndryshme nuk është vetëm e dëshirueshme, por “e mundur dhe realiste”, duke e nxitur vendin të vazhdojë të ofrojë një “shembull frymëzues” për të tjerët. (Vatican speech in Tirana, 2014)

Crux dhe media të tjera vunë në dukje se Françesku donte në mënyrë eksplicite ta ngrinte Shqipërinë si një rast-studim të bashkëjetesës paqësore në një botë të shqyer nga konfliktet e ngjyrosura fetarisht. (Crux, 2014)

Kur Leo XIV, pasardhësi i Françeskut, zgjodhi si ndalesën e tij të parë jashtë Vatikanit një shenjtërore që shqiptarët e shohin si të tyren dhe që Kisha universale e njeh zyrtarisht si ikonën e tyre patrone, ai hyri drejtpërdrejt në të njëjtin rrjedh simbolik. (Vatican News, 2025; Wikipedia, “Our Lady of Good Counsel”; Gazeta Express, 2025)

Gjatë vizitës në Xhenacano, Vatican News raporton se Leo kujtoi se kishte ardhur aty një vit më parë si kardinali Robert Prevost, kur “i kishte ofruar jetën e tij Kishës”, dhe se sërish ia besoi misionin e tij të ri Marisë, duke përmendur fjalët e saj në Kanë: “Çfarë t’ju thotë Ai, bëjeni.” (Vatican News, 2025)

Në librin e vizitorëve, sipas komenteve katolike, ai shkroi një lutje drejtuar Zojës së Këshillit të Mirë, ku ndërthuren besimi, dallimi shpirtëror dhe dëshira për t’u udhëhequr në “kohë të vështira” për botën. (Rorate Caeli, 2025)

Nuk është aspak e tepruar ta shohësh këtë si një akt programatik: një papë që nis shërbesën e tij duke u gjunjëzuar para një Zojë shqiptare, e lidhur historikisht me një popull që sot njihet për tolerancën e tij fetare. (ResetDOC, 2019; Balkan Insight, 2014)

Shembulli shqiptar i bashkëjetesës

Shqipëria moderne është një vend i vogël me shumicë myslimane dhe me pakica domethënëse katolike e ortodokse, ku është e zakonshme që familjet të përfshijnë si të krishterë edhe myslimanë, dhe fqinjët të festojnë së bashku kremtet fetare të njëri-tjetrit. (ResetDOC, 2019; Vatican Radio, 2014)

Gjatë vizitës së tij në vitin 2014, Papa Françesku vlerësoi atë që e quajti “bashkëjetesë dhe bashkëpunim paqësor” midis katolikëve, ortodoksëve dhe myslimanëve në Shqipëri si një dhuratë të çmuar dhe theksoi se kjo përvojë tregon që bashkëpunimi ndërfetar është i vërtetë dhe shpresdhënës. (Vatican speech in Tirana, 2014)

Raportime dhe analiza të mëvonshme e kanë përshkruar rregullisht Shqipërinë si një rast studimor të një bashkëjetese të qetë dhe pluraliste, ku feja nuk është kthyer në shenjë identitare të armatosur në të njëjtën masë si në vende të tjera të rajonit. (ResetDOC, 2019; Balkan Insight, 2014)

Ky ethos i bashkëjetesës ka dalë nga traditat si pjesë e identitetit shqiptar.

Në këtë dritë, vendimi i Leos për të “shkuar te ikona e shqiptarëve”, mund të lexohet si një shenjë e qëllimshme ndaj një populli dhe një historie që paraardhësi i tij e kishte vënë tashmë në piedestal si model për një botë të çarë nga vijat fetare. (Gazeta Express, 2025; Panorama, 2025)

Në sfondin e të gjithave qëndron një botë që dukshëm po rrëshqet drejt pasigurisë: një luftë e përgjakshme në Ukrainë, hija e konflikteve të reja në fronte të tjera dhe një klimë gjeopolitike që ngjan më shumë me mobilizim të ngadaltë sesa me paqe të qëndrueshme. (Reuters, 2024; AP News, 2024)

Në një peizazh të tillë, modeli shqiptar i bashkëjetesës është një prototip, dhe hapat e parë të Leos sugjerojnë se ai mund të jetë duke u përpjekur ta zgjerojë këtë prototip në një metodë për të shfryrë konfliktet kudo ku feja është pjesë e problemit, apo mund të bëhet pjesë e zgjidhjes.

Nga Xhenacano në Turqi e Liban

Gjashtë muaj pas asaj pasditeje të qetë në Xhenacano, itinerari i Leos XIV ndoqi në terren logjikën e pelegrinazhit të tij të parë. (Vatican News, 2025; Reuters, 2025)

Në fund të nëntorit 2025, ai nisi udhëtimin e tij të parë jashtë vendit si papë, duke vizituar Turqinë e më pas Libanin, një udhëtim që Vatikani e paraqiti qartë si vizitë apostolike dhe si pelegrinazh për 1700-vjetorin e Koncilit të Nikeas. (Reuters, 2025; Vatican, 2025 trip schedule)

Në Turqi, Reuters raporton se Leo, në konferencën për shtyp gjatë fluturimit, e ripohoi se një shtet palestinez është, sipas tij, “zgjidhja e vetme” për konfliktin izraelito-palestinez, ndërsa theksoi miqësinë e Selisë së Shenjtë me Izraelin dhe dëshirën e saj për të vepruar si zë ndërmjetësues. (Reuters, 2025)

Po i njëjti raport vëren se ai e lavdëroi Turqinë si shembull të bashkëjetesës fetare, duke nënvizuar se njerëzit e feve të ndryshme mund të jetojnë në paqe dhe duke e quajtur atë realitet “atë që të gjithë do të dëshironim ta shihnim në mbarë botën”. (Reuters, 2025)

Libani, ku ai zbriti menjëherë pas Turqisë, është ndoshta prova më e brishtë dhe më emblematike për këtë ideal. (AP News, 2025; Al Jazeera, 2025)

Vendi është shtëpia e një prej bashkësive më të mëdha të krishtera në Lindjen e Mesme, rreth një e treta e popullsisë, që jeton pranë pranë me myslimanë sunitë e shiitë, druzë dhe pakica të tjera, të gjithë të traumatizuar nga kolapsi ekonomik, paraliza politike dhe shpërhapja e luftërave rajonale. (Al Jazeera, 2025; Reuters, 2025)

Në ditën e dytë të vizitës, në Sheshin e Dëshmorëve në Bejrut, dikur “vija e gjelbër” që ndante Lindjen e krishterë nga Perëndimi mysliman, Leo mblodhi nën një tendë klerikë nga gjithë spektri fetar. (Al Jazeera, 2025; AP News, 2025)

Al Jazeera raporton se ai bëri thirrje për “bashkëjetesë” dhe tha se, në një epokë kur të jetuarit së bashku mund të duket si ëndërr e largët, libanezët tregojnë se “uniteti, pajtimi dhe paqja janë të mundur”. (Al Jazeera, 2025)

Ai shkoi deri aty sa të imagjinonte kambanat e kishave dhe thirrjen myslimane në lutje “çdo kambanë; çdo ezan, çdo thirrje në lutje”, duke u ngritur së bashku si një himn i vetëm, një imazh që përputhet në mënyrë të përkryer me instinktin shqiptar për të nderuar kohët e shenjta të njëri-tjetrit. (Al Jazeera, 2025; Vatican Lebanon address, 2025)

Associated Press theksoi se Leo e paraqiti Libanin si një fener të paqes dhe bashkëjetesës ndërfetare, edhe pse lëvizte në një peizazh të vrarë nga shpërthimi i portit të vitit 2020, rënia e lirë ekonomike dhe kërcënimi i një lufte të re me Izraelin. (AP News, 2025)

Reuters vuri në dukje se, në takimet me drejtues të komuniteteve të shumta sektare të Libanit dhe me punëtorë migrantë e të rinj, Leo i nxiti njerëzit të mos e braktisin atdheun e tyre dhe foli për vendin si simbol të bashkëjetesës që nuk duhet lejuar të shembet. (Reuters, 2025)

Te varri i Shën Sharbelit, një shenjtor maronit i nderuar si nga të krishterët, ashtu edhe nga myslimanët, ai u lut për paqe, një moment që media të tjera e panë si emblemë të dëshirës së tij për të mbrojtur praninë e krishterë në rajon pa e kthyer atë në armë sektare. (Times of Israel, 2025; AP News, 2025)

Të marra së bashku, këto gjeste vizatojnë një itinerar të bashkëjetesës: nga një ikonë shqiptaro-italiane që dikur “i iku” luftës, tek një republikë me shumicë myslimane që shtrihet midis Lindjes dhe Perëndimit, e deri te një vend i vogël, i plagosur, ku kambanat e kishave dhe ezanet përplasen në të njëjtin horizont të thyer. (Tirana Times, 2015; Reuters, 2025; Al Jazeera, 2025; AP News, 2025)

Ato gjithashtu lënë të kuptohet një strategji në formim, që shkon përtej çdo kufiri të vetëm.

Nga Kievi në Kaukaz, nga Mesdheu lindor në Sahelin afrikan, luftërat e sotme rrallë janë “fetare” në kuptimin e pastër, por pothuajse gjithmonë zhvillohen përgjatë vijave ku identitetet fetare përjetohen me intensitet. (AP News, 2024; Reuters, 2024)

Çdo papë që dëshiron të prekë luftën në Ukrainë, apo t’u dalë përpara konflikteve të tjera që po armatosen në heshtje, nuk mund ta bëjë këtë vetëm me diplomaci; ai do të ketë nevojë edhe për ndërgjegjet dhe zërat e myftinjve, patriarkëve, rabinëve dhe pastorëve. (Reuters, 2025)

Duke nisur nga një ikonë shqiptare e bashkëjetesës dhe duke vijuar shpejt drejt Turqisë e Libanit, dy vende ku xhamitë dhe kishat ndajnë në mënyrë të dukshme të njëjtin horizont, Leo XIV duket se po provon një mënyrë veprimi: të mbledhë autoritetet shpirtërore, të nxjerrë në pah traditat lokale të të jetuarit së bashku dhe t’i ftojë ato të rreshtohen, dukshëm, në anën e paqes. (Vatican News, 2025; Reuters, 2025; Al Jazeera, 2025)

Një bast se udhëheqja fetare, nëse është e bashkërenduar dhe e guximshme, ende mund të përkulë harkun e ngjarjeve larg katastrofës.

Duke lexuar vijën nga Shkodra në Bejrut

Asnjë zyrtar i Vatikanit nuk ka shpallur një strategji madhore që nis në Xhenacano dhe kalon përmes Stambollit e Bejrutit, dhe duhet pranuar se një pjesë e këtij kuptimi qëndron në fushën e interpretimit. (Vatican News, 2025; Reuters, 2025)

Megjithatë faktet kanë rëndësi: Leo është augustinian; shenjtërorja e Xhenacanos është një shenjtërore e madhe augustiniane; ikona e saj lidhet historikisht me Shqipërinë dhe njihet zyrtarisht si Pajtorja e kombit shqiptar; dhe ai zgjodhi pikërisht këtë shenjtërore për udhëtimin e tij të parë jashtë Vatikanit. (Vatican News, 2025; Aleteia, 2025; Wikipedia, “Our Lady of Good Counsel”)

Faktet kanë peshë edhe në Liban e Turqi: në fluturimin mes këtyre vendeve ai e ripohoi publikisht mbështetjen për një shtet palestinez dhe dënoi dhunën e kryer në emër të fesë, duke e paraqitur pandërprerë bashkëjetesën fetare si të vetmen të ardhme të qëndrueshme. (Reuters, 2025)

Në terren, në Bejrut, ai vendosi momentet e tij më të fuqishme në Sheshin e Dëshmorëve dhe te varri i një shenjti të nderuar në të gjitha rrymat, duke e vendosur fjalë për fjalë veten në kryqëzimin e bashkësive që kanë gjakosur së bashku dhe janë gjakosur prej njëra-tjetrës. (Al Jazeera, 2025; AP News, 2025; Reuters, 2025)

E parë përmes një lenteje shqiptare, e gjithë kjo duket çuditërisht e njohur.

Historia e vetë Shqipërisë është ajo e ateizmit të detyruar, e kishave dhe xhamive të shkatërruara, dhe më pas e një rishfaqjeje të ngadaltë në një hapësirë publike pluraliste, ku siç përsërisin shpesh vëzhguesit vendas, është krejt normale të shohësh myslimanë në dasma katolike dhe katolikë që vizitojnë fqinjët myslimanë për Bajram, dhe martesa ndërfetare. (ResetDOC, 2019; Vatican Radio, 2014)

Françesku pa në këtë histori një “vëllazëri fetare” nga e cila pjesa tjetër e botës mund të mësojë, dhe shprehu qartë se donte ta ngrejë Shqipërinë në nivel shembulli. (Albanian Times, 2025; Crux, 2014)

Leo, duke nisur pontifikatin e tij te ikona shqiptare e Xhenacanos dhe duke e çuar më pas mesazhin e bashkëjetesës në dy prej fronteve fetare më të tensionuara në hartë, duket sikur po e kthen këtë intuicion në stilin e tij diplomatik. (Vatican News, 2025; Reuters, 2025; AP News, 2025; Al Jazeera, 2025)

Për ata që njohin historinë shqiptare të bashkëjetesës, është e vështirë të mos dëgjosh në këtë gjest një premtim të heshtur: se shembulli i një kombi të vogël ballkanik mund të zgjerohet në ato vende ku paqja nevoitet më shumë se kudo. (ResetDOC, 2019; Vatican Radio, 2014)

Në një epokë kur harta është e plagosur nga lufta në Ukrainë, nga konfliktet e ngrira dhe nga krizat që mund të shpërthejnë nga çasti në çast, klima globale e sigurisë duket gjithnjë e më e brishtë. (Reuters, 2025; AP News, 2025)

Leo XIV duket sikur po vë bast se e vetmja forcë e aftë të kapërcejë llogoret dhe mitet etnike është një koncert autoritetesh shpirtërore që refuzojnë t’i japin bekim luftës.

Udhëtimi i tij i parë te Zoja e Këshillit të Mirë dhe hapat e tij të hershëm nëpër Stamboll e Bejrut lexohen si kapitujt e parë të këtij basti, I cili mund të kulmojë me paqen në Ukrainë: një papë që kërkon këshillë te një Zojë shqiptare për mënyrën se si t’i mbledhë besimtarët e botës, për paqe, dhe për të ndalur konfliktin e radhës, përpara se të ndizet. (Tirana Times, 2015; Vatican News, 2025; Gazeta Express, 2025; Al Jazeera, 2025)

Filed Under: Kronike

Faik Konica, fryma e pavdekshme e një atdhetari dhe dijetari shqiptar

December 5, 2025 by s p

Gjon F. Ivezaj/

Faik Konica lindi më 15 mars 1875 në fshatin Konicë, në zemër të maleve shqiptare, në një familje bejlerësh të njohur për kulturën dhe traditën e tyre. Qysh në fëmijëri ai u rrit mes historive të heronjve, tregimeve popullore dhe mësimeve të para në gjuhët turke, arabe dhe greke, që i dhanë jo vetëm dije, por edhe ndjenjën e përkatësisë dhe krenarisë për kombësinë e tij. Zemra e tij u mbush me dashuri për vendlindjen dhe me një ndërgjegje të hershme patriotike, ndërsa shpirti i ri u ngroh me ëndrrën për një Shqipëri të lirë dhe të bashkuar. Arsimi i hershëm dhe mësuesit e tij të devotshëm i hapën horizontin e dijes dhe formuan themelin e një mendjeje të ndritur, të përgatitur për sfidat që do të vinte përpara popullit shqiptar.

Ai vazhdoi arsimin në kolegjin jezuit të Shkodrës, ku mësimet e thella dhe fryma e disiplinës e formuan si intelektual dhe njeri me ideal. Më pas, në liceun perandorak francez në Stamboll, Konica thelloi njohuritë në letërsi, histori dhe filozofi, duke u njohur me kulturën evropiane, ndërsa zemra vazhdoi të rrihte për Shqipërinë. Në Francë ai ndoqi shkollën e mesme dhe universitetin në Dijon, ku u diplomua në filologji romane dhe letërsi. Studimet e mëtejshme në Paris, në Collège de France, për letërsinë mesjetare, latinisht dhe greqisht, i dhanë një horizont të gjerë dijesh dhe e përgatitën për të shërbyer kombit me mendjen dhe penën e tij.

Më 1895, Konica botoi në Paris broshurën “Shqipëria dhe turqit”, duke shfaqur ndërgjegjen e tij patriotike dhe vizionin për një Shqipëri të lirë dhe të ndërgjegjshme. Më 1897, ai themeloi revistën “Albania” në Bruksel, një organ politik, kulturor dhe letrar, që botohej në shqip, frëngjisht dhe turqisht. Revista u bë mjet i fuqishëm për ndërgjegjësimin kombëtar, për afirmimin e identitetit shqiptar dhe për zhvillimin e gjuhës dhe letërsisë shqipe. Përmes saj, Konica promovoi vlera të larta morale dhe intelektuale, duke i nxitur shqiptarët të ruanin gjuhën, historinë dhe traditat, dhe duke formuar një ndërgjegje kombëtare që tejkalonte kufijtë e vendlindjes.

Revista “Albania” u bë qendër intelektuale dhe letrare për shqiptarët e diasporës dhe ata në vend, duke ofruar artikuj, ese, polemika, shkrime historike dhe vlerësime letrare që formuan bazën e mendimit modern shqiptar. Përmes saj, Konica shërbeu si udhëheqës i mendimit dhe kritikës letrare, duke shfaqur dashurinë e thellë për kombin dhe vizionin për emancipimin dhe zhvillimin kulturor të tij.

Pas mbylljes së “Albania”-s, Konica u vendos në Shtetet e Bashkuara, ku punoi ngushtë me Fan Nolin dhe intelektualë të tjerë të shquar të diasporës shqiptare. Ai u angazhua në themelimin e federatës Vatra, e cila u bë shtylla kryesore e organizimit dhe bashkimit të shqiptarëve jashtë vendit. Konica u zgjodh sekretar i përgjithshëm dhe më vonë kryetar i Vatrës, duke udhëhequr gazetën Dielli, ku shkrimet e tij u bënë një zë i fuqishëm për unitetin, identitetin dhe kauzën kombëtare. Ai punoi për ruajtjen e traditës dhe gjuhës, për ndërgjegjësimin dhe edukimin e shqiptarëve, duke mbajtur një linjë të qartë patriotike dhe kulturore.

Kontributi i tij nuk u kufizua vetëm në diasporë. Ai përfaqësoi Shqipërinë në aktivitete ndërkombëtare dhe diplomatike, duke mbrojtur të drejtat e vendit dhe duke ngritur zërin e kombit shqiptar në arenën ndërkombëtare. Në vitin 1913, ai u zgjodh kryetar i kongresit shqiptar në Trieste, një ngjarje vendimtare për ruajtjen e integritetit dhe unitetit të trojeve shqiptare, dhe më pas përfaqësoi shqiptarët në Londër në konferencën ndërkombëtare, duke artikuluar të drejtat dhe aspiratat e popullit të tij. Përmes këtyre veprimeve, Konica u shfaq si një udhëheqës vizionar, i cili i vendosi interesat e kombit mbi çdo gjë tjetër.

Gjatë gjithë jetës, ai mbeti një shembull i përkushtimit, integritetit dhe dashurisë për Shqipërinë. Në SHBA ai rifilloi botimin e gazetës Dielli, ku vijoi të shkruante artikuj, kolumna dhe komente mbi zhvillimet politike, shoqërore dhe kombëtare, duke nxitur mendimin kritik dhe duke forcuar ndjenjën e përgjegjësisë ndaj atdheut. Në vitin 1926 u emërua ministër fuqiplotë i Shqipërisë në SHBA, duke përdorur dijen, ndikimin dhe integritetin e tij për të mbrojtur interesat e vendit dhe për të përfaqësuar kombin në mënyrë dinjitoze në arenën ndërkombëtare.

Faik Konica ndërroi jetë më 15 dhjetor 1942 në Washington, D.C., larg vendlindjes, por me shpirtin gjithmonë të lidhur me Shqipërinë. Trashëgimia që la pas është e jashtëzakonshme: ai është simbol i përkushtimit, dijes, kulturës dhe dashurisë së pastër për atdheun. Ai kontribuoi në ngritjen e gjuhës dhe letërsisë shqipe, në afirmimin e identitetit kombëtar, në edukimin dhe bashkimin e shqiptarëve kudo në botë. Emri i tij mbetet një dritë udhërrëfyese për brezat, një shembull i pavdekshëm i dashurisë për kombin dhe dëshmi e fuqisë së penës, mendimit dhe zemrës për të krijuar një trashëgimi të paharrueshme.

Në dorën e fundit të jetës së tij, Faik Konica la pas një Shqipëri më të ndërgjegjshme, më të bashkuar dhe më të respektuar në botë. Me çdo fjalë, me çdo artikull, me çdo hap diplomatik dhe me çdo veprim patriotik, ai tregoi se dashuria për atdheun nuk njeh kufij, nuk njeh distanca dhe nuk shuhet kurrë. Ai mbetet frymëzim i gjallë për çdo shqiptar që ëndërron një vend të lirë, të kulturuar dhe të bashkuar. Trashëgimia e tij është përjetësisht dritë udhërrëfyese që do të udhëheqë brezat e ardhshëm dhe do të kujtojë gjithmonë fuqinë e mendimit, të penës dhe të zemrës për të ndërtuar një Shqipëri të denjë për historinë dhe të ardhmen e saj.

Filed Under: Politike

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 105
  • 106
  • 107
  • 108
  • 109
  • …
  • 2858
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • VATRA APEL PUBLIK DREJTUAR KOMUNITETIT SHQIPTARO-AMERIKAN
  • Please join the Albanian American community in celebrating the 18th Anniversary of Kosova’s Independence at New York City Hall
  • VATRA TELEGRAM URIMI QEVERISË DHE PARLAMENTIT TË KOSOVËS
  • Reçaku, një histori e dhembjes, sakrificës dhe ngadhënjimit mbi vdekjen
  • Një shqiptar kandidat për Asamblenë e Shtetit të New York-ut, Shpetim Qorraj: “Dua të jem zëri i fortë i qytetarëve të Distriktit 64”
  • Job-i biblik dhe romani « Brenga » e Pashko Camaj
  • Komuniteti shqiptaro-amerikan kërkon drejtësi
  • Urgjenca dhe Protesta si regjim. Pse ritmi i revoltës prodhon pushtet, jo ndryshim?
  • Kur një korb flet shqip: pse “Korbi” i Nolit nuk është thjesht përkthim i POE-s
  • “Nomos”
  • 𝒁𝒆̈𝒓𝒊 𝒊 𝒅𝒆̈𝒔𝒉𝒎𝒊𝒕𝒂𝒓𝒊𝒕 𝒑𝒆̈𝒓𝒃𝒂𝒍𝒍𝒆̈ 𝒑𝒂𝒅𝒓𝒆𝒋𝒕𝒆̈𝒔𝒊𝒔𝒆̈
  • Kush ishte shkrimtari shqiptar që kishte letërkëmbim dhe vlerësohej nga Viktor Hygo
  • Si u bë Tirana kryeqytet dhe përse Kongresi i Lushnjes nuk mori vendim
  • Shqiptarë – fjala hyjnore që na mban gjallë edhe nga larg
  • Mediat e huaja i kanë bërë jehonë protestës së tretë kombëtare të opozitës në Tiranë

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT