s p – Page 2824 – Dielli

Për çfarë e bënë luftën shqiptarët?

September 28, 2021 by s p

Nga Skënder MULLIQI

Pse dhe për çka kemi bërë luftë afër 90 vjeçare? Kemi bërë për çlirimin nga serbosllavizmi. Shumë përgjigje mund të jepën në këtë pyetje. Edhe fëmijët e dinë së lufta është bërë për të mbrojtur lirinë, pavarësinë, vetëvendosjen, të drejtën, demokracinë, sovranitetitin, integritetin territorial, dinjitetin, ardhmerinë tanë …Në jetën e vërtetë njerëzit kan luftuar për shkaqe të ndryshme , por madhore pse është luftuar dhe luftohet janë Atdheu dhe kombi. Të gjitha këto që i numërova nuk guxojnë të mbesin vetëm parulla!Historia e popujve në ish-Jugosllavi na ka mësuar së serbët janë popull më mëndje të humbur, së janë njerëz të retarduar, të cilët nuk po lirohen nga budallakinat dhe nga poshtërsinat, së ata janë fitues të përhërshem dhe pushtues të përheshem të tokave shqiptare.Leksionin së nuk mund të fitojnë nga shqiptarët e morën në vitin 1999, ku humbën luftën në Kosovë. Morën leksionin së triumfon e mira ndaj të keqës, së fiton drejtësia historike. Serbia e Millosheviqit mori grushtin e fortë nga shqiptarët dhe bota demokratike, duke u larguar më bisht nën shalë nga Kosova.Shqiptarët luftuan për të fituar lirinë dhe pavarësinë, dhe e arritën këtë. Nese e fituam luftën së bashku më aleatët tanë, duhet ta din mirë çetniku Vuqiq i cili po kërcënon më luftë në veri të vendit, së jo që nuk do të arrinë të pushtojë, Kosovën , por do të detyrohet të ik deri të Pashallëku i Beogradit, ku edhe serbët e kan vendin.Xhelatët e Beogradit, duket së njohin vëtem dajakun mbi kokë.Kan harruar së ka përenduar koha e sundimit të shqiptarëve në tokën e tyre.Poshtërsitë dhe pandershemeritë e tyre nuk do të pijnë ujë më para botës demokratike, nese dikur iu ka funksionuar kjo punë. Nese çetniku Vuqiq, ka marr hov, ai do të ndalët dhe atë shumë keq, nese mendon së do të jetë ndryshe. Serbia dhe sërbet nuk po lirohen nga epoka e ërret ku janë katandisur. Zgjërimi i Serbisë historikisht më territore në kurriz të shqiptarëve ka përfunduar. Shkaqët që shqiptarët duhet më i urrejtë serbët janë të pa numërta. Vuqiqi po futët në vallët e sadizmit serbomadh. Ai është një gjarpër helmues , të cilit do ti prehet koka në luftën më shqiptarët, të cilën më ngulm po e kërkon. Shqiptarët kan qenë dhe janë popull paqëdashës, janë popull që kërkojnë paqën , por që nuk i shmangët as luftës, kur është në pyetja mbrotja e Atdheut dhe e kombit. Vuqiqi është dehur nga urrejta patologjike që ka ndaj shqiptarëve. Kjo urrejte do ti kthehet si bumerag. Unë e di mirë së shqiptarët dinë të mbrohen nga ata që i sulmojnë …

Nga totalitarizmi në demokraci na duhen burra shteti

September 28, 2021 by s p

Doktorant Eugent Kllapi

Të ardhur nga komunizmi si sistem politik diktatorial dhe me një ekonomi ineficente cetraliste Shqipëria si pjesë e shteteve që aspirojmë një demokraci funksionale futet pas vitit 1990 në ato modele të kapitalizmit që quhen ndryshe demokraci liberale dhe udhëhiqet nga doktrina e liberalizmit, tregut të lirë, paketave të të drejtave të njeriut dhe një sërë të gjata elementësh që formojnë kuadrin e sistemit politik.

Në qendër të pikëpamjes liberale është tregu i lirë dhe sidomos si aksiomatike qëndron fakti që qeveritë dhe politika nuk duhen të ndërhyjnë në ekonomi. Kjo zhvillon një terren të lulëzuar për individët e shoqërisë me anë të konkurrencës. Kërkesa dhe oferta rezulton të jetë si sukses dhe besim në/mbi tregun e krijuar. Në këtë moto Shqipëria nuk nguroi të futet por e mësuar nga një ndrydhje 45 vjecare u drejtua lirisë së madhe. Kjo liri anashkalonte padrejtësisht detyrimet kundrejt së tërës si funksionim. Lëshojeni një qën të mbyllur 45 vjet në kafaz, kjo do jetë liria më e madhe e kafshës edhe për të kafshuar pa u interesuar për gjë tjetër.

Ndryshe nga modeli i ekonomisë liberale modeli i ekonomisë së përzier është bërë tashmë në modë në sistemet nordike politike ku mbizotëron qasja social-demorkate. Nga kjo qasje modeli ekonomik shikojmë se shteti duhet të jetë rregullator dhe aksioner në ekonomi në qoftë se privati e kufizon apo tjetërson lirinë, përqëndron kapitalin, merr pushtetin në dy tri duar dhe mënjanon konkurrencën, ofertën e fikson kundrejt një kërkese që ajo e imponon dhe merr përfitimet më të majme duke i lënë të tjerët duarthatë. Modeli i ekonomisë së përzier, që ndryshe kritikohet edhe si një lloj qasje për komunizëm jep drejtimin që shteti futet si aktor dhe rregullues në çmime, në mbarëvajtje dhe strategji, në tavane apo dysheme të pranueshme çmimesh në bazë të standartit të ekonomisë së asaj shoqërie, në krahëmarrjen e individit dhe të grupeve të interesit përkundrjet ekonomibërjes dhe politikbërjes në gjithpërfshirje, ai kthehet në një lloj katalizatori i individit kur nuk ka asnjë pushtet dhe gardianit kur pushteti i klaneve apo i grupeve do të sundojë mbi shtetin dhe individin. A duhet mirëqënia dhe lumturia e të gjithë individëve në demorkaci sic proklamon kushtetuta?

Në forma të ndryshme, si modeli puritan i ekonomisë së lirë të tregut, si ekonomia e përzier si filozofi funksionojnë në qoftë se zbatohen parimet dhe normat, duke u nisur që nga virtyti, vlera të individit dhe shoqërisë e deri te pikëpamjet kushtetuese.

Një pikëpamje e tretë e ekonomisë si model është ajo e Keisianizmit ku shkurtimisht bota e ka provuar të veprojë në/ pas 1929 në SHBA dhe Europë, 2008 në SHBA dhe Europë. Kjo ndryshe quhet edhe një qasje radikale e shtetit mbi ekonominë ku qeveritë rrisin kërkesën për të qarkulluar ekonominë dhe kanë kontroll të gjithanshëm në ekonomi. Kjo ka shpëtuar kapitalizmin më shumë se dy herë.

Sot për sot shihen këto tri qasje të zhvillimit të kapitalizmit në sistemin demokratik dhe disa derivate. Shqipëria futet në ato derivate që krijon një apendiks apo përjashtim nga rregulli. Pse?

Duke iu kthyer vitit 1990 si premisë për të ndërtuar kapitalizmin ndodhën privatizimet dhe privati e mposhti qasjen publike edhe si e mirë konceptuale e të gjithëve por u pa që qeveritë për 30 vjet ndërhynë në ekonomi në mënyrë të drejtpërdrejtë, të tërthortë apo të fshehtë. Kjo favorizoi qasje të përqëndrimit të kapitalit, depresionin social, papunësinë, emigracionin e lartë, zhvdrejtëismin e çmimeve, falimentimin e bisnesit sidomos të vogël, tkurrjen e bisnesit të mesëm, rolin apatik të mediave si industri që i shërbente më shumë politikës sesa target grupeve që përfaqësonte apo interesit publik. Media ndërtonte të vërtetën për ato që i duheshin publikut në vend të parashtronte e kritikonte të vërtetën ku dhe vetë u bllokua në dy tre duar monopolesh të industrisë së medias. Grupet e presionit psh si Sindikatat që ishin shumë të nevojshme u zhdrejtësuan sa nuk funksionuan më, grupet e interesit të shoqërisë në politikbërje që ndihmonte dhe nismat ekonomike u bënë servile të pushteteve, ojf dhe roli i shoqatave u zbeh në mos u ble dhe më e rëndëishmja nga të gjitha është se inelektualizmi e elita intelektuale nuk mundet dot të japë një ideal të kulluar politik ashtu si ajo e mendon për debatin publik në këtë qasje ku nuk e kalon dot as Ekzistencializmin. Një grevë studentësh nuk gjen dot asnjëherë një Volter dhe si përfundim institucionet e pavarura u kapën brutalisht nga pushteti që ishte në duar të disa klaneve me prapavijë tribale. Panorama tashmë shfaqet e tillë ku qasja monopol me prirje oligopoli dominon në ekonomi dhe partitë nuk kanë as pluralizëm idesh po me prirje nga autoritarizmi dhe roli i politikanit thjesht kthehet në zëdhënës i kryetarëve ku mbisundon modeli social[sikologjik i kultit të individit. Shfaqet e plotë aksioma e demokracisë funksionale që:

‘’Nga totalitarizmi në demokraci ka valë të shumta autoritarizmash’’.

Kjo po ndodh në Shqipëri.

Nga ana tjetër bisnesi i vogël është i pambrojtur, bisnesi i mesëm inekzistent, shoqëria përplaset midis atyre që kanë shumë të ardhura dhe i bëjnë akoma më shumë dhe atyre që kanë pak të ardhura dhe u përgjysmohen akoma më tepër. Shfaqet e plotë edhe panorama si në dempresionin e madh të 1929 por me karakteristikë që nuk ka falimente.(përvec rasteve ekstreme të piramidave financiare 1997). Pa faliment nuk dallohet as kriza ekonomike dhe mungesa e trasparencës e ndihmon akoma më tepër.

Në këto kushte Shqipëria ka zbatuar në mënyrë coroditëse nga një qeveri në tjetrën të tri modelet ekonomike njëkohësisht që me pak njohuri nga filozofitë ekonomiko-politike këto qasje kur bashkohen janë paradoksale. Psh, mund të krijosh PPP po nuk mund të pretendosh më pas liberalizmin pasi qeveria ndërhyn 7 pash mbi ekonomi.

Kapitalizmi shqiptar vuan nga dy elementë të zhvillimit të saj. Nga shkatërrimi i saj pas 1990 vuan nga intelektualizmi që të shpikë dhe të prodhojë shabllone, marka, modele dhe ekonomi të lirë, nga ana tjetër vuan nga industria e lehtë si formësim kyc i zhvillimit ekonomik me burim kryesor nga bujqësia dhe blektoria pasi banka nuk mund të shpikë e as raketa bërthamore.

Qasja oligopol ashtu si dikur thoshte kritika e Marksit mbi kapitalizmin e hershëm klasik ose difektoz nuk e ndihmon ekonominë por prodhon më shumë papunësi kur paradoksalisht për 13 vjet të arsimimit kanë dalë me diploma nga sistemi i Bolonjës mbi 500 mijë studentë që tregu i punës jo prodhues por i shërbimeve nuk e mban dot këtë armatë që kthehet në një minë me sahat për zhvillimin e kapitalizmit. Ata emigrojnë si në cdo etapë të mijëvjecarit të njerëzimit. Edhe qasja e Shumpeter mbi ‘’shkatërrimin krijues’’ nuk doli efektiv pasi shoqëri totalitare që kthehen autoritare dhe janë postraumatike në kuptimin socialpsikologjik i shkaterrojnë të gjitha dhe nuk krijojnë asgjë sic thonë kritikët e Shumpeterit të famshëm, pra e asgjesojnë të mirën e përbashkët dhe kthehen në shoqëri parazitare. Përvecse parazitare edhe imituese, në cdo kënd lokale pasi nuk dieht cfarrë mund të bëhet tjetër dhe aty ku duhet farmacia apo kasapi mungon. ‘’Imitimi është forma më e shëmtuar e origjinalit’’ po a e kuptojmë dot ne këtë pas ndrydhjeve 45 vjecare?!

Këtë e shfrytëzojnë fare mirë rivalet simotra dhe sivëllezër që nuk e duan fort Shqipërinë dhe historia na e ka mësuar shpesh këtë.

A ka dritë në tunel? Nga filozofia politike e Kosovës hidhet një qasje e modelit të ekonomisë së përzier për të zhvilluar Kosovën dhe për ta hequr nga thundra e oligopoleve. Kosova për nga konteksti është më e mësuar me kapitalizmin duke qënë në një model gjysmë totalitar dhe me një ekonomi të tregut që zhvillohesh me kah nga socializmi i dikurshëm me pikëpamje nacionaliste në federatë. Por nga Kosova del një model i qartë i ekonomisë së përzier të tregut ku shteti duhet të mos jetë indiferent, parazit me mjelës i taksave si sukses i vetëm kur individi vuan. Shteti duhet të jetë kotributor në mirëqënien e individit. Duhet të jetë rregullator dhe katalizator. Në një ekonomi globale me risqe të shumta edhe fatkeqësish si pandemia luksi për të qënë liberal është i tepërt.

Shteti duhet të jetë shtet dhe jo pavion ku të indetifikohet deliri i madhështisë i politikanëve. Ndryshe nga qasja klasike demokracia funksionale zbaton parimin se, ‘’problem nuk është mbledhja e të ardhurave por shpërndarja e tyre’’. Po a mundemi ne të shëprndajmë në cdo zë që vuan kur ne vuajmë si formë intelektualizmi nga mugnesa e vetvetes?!

Ku jemi ne sot? Asgjëkundi në rrugën e askushit. Jemi një apendiks i të gjitha modeleve pasi jetojmë nga ndrydhjet e mëdha ku njerëzit akoma arratisen nga një vend që u duket si i huaj. E para ishte fjala, por ajo në një mizëri shqetësimesh donte një zë të fuqishëm të shprehej qe të merrte rrugë nga një hap i vogël.

Nga totalitarizmi në demokraci neve na duhen burra shteti.

Tribut humbjes

September 28, 2021 by s p

Mbi romanin ‘’Mbyllur për pushime’’ të Stefan Çapalikut

Nga Gladiola Jorbus

Padyshim që luftërat kanë frymëzuar, ndikuar apo infektuar letërsinë, kinematografinë dhe krejt artin në përgjithësi. Ky i fundit duhet konsideruar një aleat për të kuptuar më mirë të djeshmen.

‘’Mbyllur për pushime’’, romani më i ri i Stefan Çapalikut transmeton fragmente nga Lufta e Dytë Botërore që nga dita e kapitullimit të Italisë, në shtator të vitit ‘43 deri në ardhjen e komunistëve në pushtet, në nëntor të vitit ’44. Vetvetiu në periudhat gjatë dhe post bellum evidentohen raportet midis kostos dhe fitores. Ana nga e cila zhvendoset peshorja, vulos fatin e jetës së njerëzve. Rëndom jemi mësuar të himnizojmë fituesit e të anashkalojmë humbësit. Por në të vërtetë, cili është fati i këtyre të fundit?! Me se përballen ata ?!

Në sfondin e romanit, imazhet e dashurive të humbura, mungesa e të drejtës për të zgjedhur, privimi i lirisë, shpalosin kohën e zymtë (si stina e pambarimtë e shirave të Shkodrës), por në të njëjtën kohë dhe vlera të mëdha që do të jetojnë në zemrat dhe kujtimet e të dashuruarve, të humburve, miqve e armiqve.

Portrete me valenca politike, historike e artistike, ngjyrosin peizazhin e luftës; fatet e personazheve kontrastohen nga dëshirat dhe synimet që spikasin për papërpuethshmërinë me atë që ofron koha historike, ideologjia apo vetë fakti i të qenit në momentin e gabuar, në vendin e gabuar.

Romani i Çapalikut është një ylber që shkëlqen përtej konfuzionit të një epoke gri, një dëshmi e brishtë që na pëshpërit se si, kundër të gjitha fatkeqësive, njeriu tenton të jetojë përtej asaj që imponon lufta, përtej jehonës së vdekjes, së disfatës a nënshtrimit, si një ngërç tronditës brenda të cilit duam të rrëmojmë, të qëmtojmë lojërat e dyfishta, emocionet e forta dhe të dhimbshme. Deri ku mund të arrijë fataliteti dhe çmenduria njerëzore?!

Personazhet dramatike janë ngatërruar në skemat mjeruese të jetës e kështu përpiqen të gdhendin këndin e tyre të qetësisë dhe të vërtetës. Ngjarjet në romanin ‘Mbyllur për pushime’ janë vendosur në boshtin Tiranë – Beograd – Shkodër. Vetë shkrimtari është shprehur se i intereson të merret me

fatet e njerëzve që kanë jetuar epokën në një kontekst të gabuar, dhe jo faktet historike në vetvete.

Çapaliku është medium i fjalës. Në krijimtarinë e tij artistike që përfshin zhanre letrare si poezia, proza, eseistika, dramaturgjia, fjala nuk ka assesi prirjen për të qenë një ndërgjegjje e vetme, një zë i vetëm.

Teksti dhe konteksti historik nuk janë thjesht thelbi i ngurtë i fakteve që do të interpretohen, ndaj mbetet e nevojshme që fillimisht të konstatohen të dhënat e më pas të zhytemi në detin e interpretimit. Mesazhi lëshohet nga autori dhe merr një jetë më vete. Është e nevojshme që dhe lexuesi të endet në të njëjtin horizont interpretues, që mesazhi të mbërrijë tek ai deri diku i paprekur. Umberto Eco, në lidhje me teorinë hermeneutike të komunikimit, thekson se interpretimi i teksteve nënkupton kufij, ai nuk mund dhe nuk duhet të jetë plotësisht i lirë, por duhet të ndjekë qëllimin e autorit, kontekstin në të cilin u lëshua mesazhi, sistemin e domethënien, dhe kështu me radhë.

Përmes talentit krijues autori mund të rrëfejë, denoncojë apo përshkruajë protagonistët e harruar, humbësit, viktimat. Ata shfaqen në apatinë e tyre, si spektatorë të brishtë të një drame që është vetë jeta e tyre; një dramë që frymon përmes pauzash herë të shkurtra e herë të gjata.

Vepra fiction është skalitur si një procedurë kompozicionale që turbullon kufijtë midis “realitetit të të dështuarve” dhe të krijimit letrar, andaj për këtë arsye ofron një lojë pesimizmi, konfuzioni e kotësie. Përvoja e shfaqjes së humbjes dhe të pikëllimit te këta njerëz është kaq subjektive apo e veçantë. Kjo i bën ata që herë-herë të ndihen të izoluar apo të shkëputur nga bota.

Meqenëse personazhet vuajnë humbje të një rëndësie vitale a esenciale, harku narrativ i historive të tyre jetësore paraqitet i fragmentizuar, si minidrama që tregojnë për betejat e jetuara, përmbushjen apo dështimin e sfidave dhe vlerësimin e ndjenjave e reagimeve. Stefan Çapaliku ka aktivizuar talentin e tij si shkrimtar e dramaturg për të shtrirë kufijtë dhe për të shqyrtuar temat e natyrës njerëzore.

Si një dramaturg bashkëkohor, ai i ka eksploruar ato përmes një lenteje mirëkuptuese duke u shndërruar kështu, në një zë sa humanist, aq dhe të admiruar të shekullit XXI.

OPEN LETTER

September 28, 2021 by s p

Valentin Lumaj/Michigan

Michigan, September 27, 2021

The Honorable Ms. Yuri Kim

Ambassador of the United States in Tirana, Albania

Dear Honorable Ambassador Kim,

Firstly, I would like to extend my thanks to you and your staff, for all the good work you have done in my birth country, Albania.

Your role in Albanian politics is of an extreme importance, as Albania is still going through a long transition and politicians are still gaining the necessary experience and they need to be guided and advised through the new paths of democracy. Your role becomes absolutely crucial, considering the fact that actual corruption and organized crime in Albania is at the highest levels of the democratic countries of the world.

Ms. Ambassador, I fully understand your mission to represent the interests and policies of the United States in Albania and region. As an American, from the bottom of my heart, I would love to see in you, the strong leader, the excellent manager, a resilient negotiator and the respected representative of the United States. But again, as an American citizen, I am a little concerned that your figure as a respected US representative has started to diminish slightly among Albanians (I wish I was wrong). I will try to explain briefly from my perspective, why this is happening:

Dear Ambassador, if you are honestly “dead serious about the fight against corruption and impunity” in Albania (as you often like to say), then it would be wise to start your commitment, with the recent and current corruption within the government. A good and widely-known example of corruption would be the Prime Minister Edi Rama (Mr. 20%) along with his previous and current staff, Tahiri, Xhafaj, Kodheli, Gjiknuri, Klosi, Beqaj, Ahmetaj and so on. These individuals covered with power, during the last 8 years, regularly have stolen the elections, have history of links with foreign and domestic criminals, have been accused for active and passive corruption and have “cannabis-ized” the entire territory of Albania. As a result, Rama’s regime during the previous two mandates and to continue, have brought Albania closer to the Latin America than Europe, it has taken Albania astray and faraway from the path of integration into the EU. Today Albania lumps together with the countries with the highest risks of money laundering in Europe. High level of crime, drug and human trafficking has identified Albanians as the most criminalized people in Europe. Albanians have been stripped out of their future, thousands of educated youths do not know what the future holds for them. In eight years, massive departures of entire families or over half of a million hopeless Albanians fled their country, seeking for a better life, freedom, safety, human rights and a democratic society without corruption.

To support my above statement, below I have listed a few reports from the US State Department and the European institutions:

In 2017 and again in 2018, the US State Department designates Albania as a, “country of primary concern in respect of money laundering” and emphasized that “illicit proceeds are easily laundered due to rampant corruption and weak legal and government institutions…Albanian serves as a base of operations for regional organized crime organizations”.

Based on a The Council of Europe report, Albania remains a country of origin and a transit country for human trafficking, because “the government of Albania does not fully meet the minimum standards for the elimination of trafficking…Corruption, particularly in the executive branch, is widely spread and omnipresent” and “remains a serious problem”.

According to the Transparency International Index, “Albania is among the most corrupted countries in Europe. There is also clear evidence showing that the state is a “hostage” of private and criminal interests”.

ODIHR Report:

“Widespread practices of vote-buying, as alleged by many IEOM interlocutors, remained a problem. The leaking of sensitive personal data of some 900,000 Albanian citizens before elections, including their political preferences, was of serious concern and made voters vulnerable to pressure”, the Report states.

Dear Ambassador, these are only a small and superficial manifestation of the massive corruption, only “the tip of the iceberg”, which is destroying Albania’s economy and future. As the State Department’s report states above, corruption lies within the government, also in the opinion of many Albanians and mine, that is where you and all diplomatic bodies in Albania must concentrate their efforts and energies against corruption. Your visible one-sided attitude, supporting and comforting the government or the Socialist Party officials and targeting the opposition, attacking the Democratic Party historic leader Mr. Sali Berisha, has resulted to a negative effect against you. People of Albania expect from you to have one standard when it comes to the fight against corruption, not only on the right of the political spectrum, but on the left too, or wherever it occurs.

Dear Ambassador, when you say “[Albanian democrats] cannot move with one foot stuck in the past”, in order to keep balance, at least say something about the Socialist Party as well, as its moral biography has been a burden to Albanians for over 75 years. The Socialist Party has remained the same rigid, autocratic and communist regime, which originates from the “Communist Party”. Or, if you consider Mr. Sali Berisha ‘the past’, please tell the Albanian people about your boss, our President Biden at 78, who has been engaged in politics for 50 years, is currently serving as the President of the greatest nation on earth. Politics does not require a strong body, but a bright mind and wisdom. Mr. Berisha certainly is the past, but obviously, he is also the present of the Democratic Party. He is still a mountain of knowledge and wisdom, a column of democracy, and more importantly, he is telling the democrats how their future must be: with dignity, integrity and sovereignty.

Dear Ambasador, The Democratic Party of Albania is going through the worst crisis ever since it was established in 1990. Again, I am not happy to say it, but I throw a good part of the blame to you and the head of the State Department.

Based on Albanian public perception, Mr. Sali Berisha was not one of the corrupted politicians. The State Department decision to declare him “non-grata” along with their accusations, appeared like “a lightning in a clear sky”. Like every other Albanian, I have been patiently waiting to see some evidence related to such accusations. If the State Department has real evidence to support their allegations, but they do not make it public, then the whole process gets suspicious. As the time passes, this story has started to look like a conspiracy theory, or more precisely, a “witch hunt”. If State Department, since 2017 and on, has been clear about “rampant corruption in the Albanian government”, then people of Albania need answers of what you have done Ms. Ambassador, to fight this corruption and why are you fully concentrated on one person, who neither has any position or power, nor any access to government or public funds for more than eight ears. Furthermore, such actions, instead of destroying Mr. Berisha’s reputation and career, they had a boomerang effect. Mr Berisha is gaining power and sympathy amongst Albanians. He is becoming the main figure of importance and the absolute majority of the Democratic Party members adore and follow him.

On the other hand, Mr. Lulzim Basha, obviously under your pressure and in conflict with the statute of the Democratic Party, took an extreme individual act by expelling Mr. Berisha, the legendary democrats’ leader from the parliamentary group. This was a “verdict” without any evidence in possession, while Mr. Berisha should have been presumed innocent until proven guilty. Again, this action didn’t hurt Mr. Berisha, but in contrary, it has obviously damaged the Democratic Party, it has destroyed Mr. Basha’s credentials and most likely his political career as well.

Mr. Basha’s autocratic actions showed us that, he is not a man of integrity, he takes decisions under pressure and he betrays his co-workers. As a result, he is losing ground and also his party’s respect as a chairman. In other words, Mr. Basha is not the trustworthy person to lead the Democratic Party any more. Mr. Basha’s history results to be a failure. Even though he lost several and all of the elections ever since he took the lead of the Party, he, unfairly and in contradiction with the democratic standards, was elected again as the chair of the DP. His ego for undeserved power has blocked his vision and his conscience to understand that the Democratic Party belongs to democrats of Albania, and not to him. Please, help him realize that. Many democrats and I, for the reasons I explained above, don’t like Mr. Basha and we are not comfortable with anyone who tries to sell him as our leader or tries to direct our feelings. Mr. Basha failed democrats several times, he betrayed them and probably one day, he will fail and betray you as well Ms. Ambassador.

To conclude, as you have been recently fighting the corruption spotty and selectively, taking side between political parties, also taking side within Democratic Party, this has made the Albanian democrats lose some trust in you. But, this must not give anyone the right to accuse democrats of Albania as anti-Americans. If there is a lack of trust between you Ms. Ambasador, and the democrats of Albania, this does not, at any circumstances, condition their love and respect for the United States of America. Albanians in general beyond their political views and especially democrats, are pro-Americans. Such relationship has been established over a century ago, and it will continue in the centuries to come. Obviously, I am an Albanian democrat and I support Berisha. Democrats of Albania and I have given a lot from our lives to the Democratic party, we gave our time, our energy and our passion. We were in danger many times from socialist criminal militia for years and decades, lives and blood have been given to build and protect our party. But today we are heart-broken and betrayed. Also, I am an American and I love America as much as you do and I love Albania a bit more than you do Ms. Ambassador.

I completely understand that you and your staff are working very hard, and as you work, mistakes are made, errors happen. But it is never too late to fix them. I believe it would be the right thing to do so you gain the trust back, to fight the corruption in the government, to stay a bit away from the Democratic Party and let the democrat people of Albania choose their leader without you promoting your favorite one. Democrats of Albania, especially those in Diaspora “do not eat grass”, they are smart, educated and capable to make their own political choices and more importantly they don’t like suppression.

Respectfully, Valentin Lumaj/Michigan

Kryetari i Vatrës vizitoi ekspozitën artistike të Sergio Bytyqit

September 27, 2021 by s p

Dielli

Kryetari Vatrës z.Elmi Berisha së bashku me një delegacion nga Vatra mori pjesë në një ekspozitë pikture në galerinë me realizime të punuara mjeshtërisht nga Vatrani senior Sergio Bytyqi në qytetin e vjetër dhe piktoresk Hudson në New York. Pikturat e Sergio Bytyqit shquhen për kreativitet, ide, cilësi, dhe mesazhe të forta artistike. Kryetari i Vatrës z.Berisha e përgëzoi zotin Bytyqi për punimet fantastike, nivelin e lartë të artit të tij dhe e uroj përzemërsisht për sukseset e tija më të larta në fushën e artit dhe pikturës. Në delegacionin që vizituan dhe uruan për punën e shkëlqyer artistike Sergio Bytyqin morën pjesë veteranët e spikatur të Vatrës, patriotët e veprimtarët Sejdi Husenaj, Sabit Bytici, Sherif Nezaj, anëtari i kryesisë së Vatrës z.Anton Raja dhe George Kolaj. Biseda vëllazërore vazhdoi mes miqsh rreth fuqisë së artit dhe ndikimit që ka piktura në transformimet shoqërore dhe shijet estetike të individit e shoqërisë.