Sylë Ukshini/

Nëse i shohim barrikadat e grupeve rrebel dhe kriminale serbe në veri të vendit, ato menjëherë (për brezin tim) na e kujtojnë rrebelimin e dikurshme të pakicës serbe në Kroaci të nxitur dhe organizuar nga regjimi i Milosheviqit. Si në

Republikën e Kosovës tani, edhe atëherë në Republikën e Kroacisë qëllimet mbesin të bjejta: provohet të çojet përpara ideja e Serbisë së Madhe. Ashtu siç bënë tani Rakiqi me grupet e tij antishtet, edhe serbët e Kninit synonin të njejtën gkë, të sabotonin konsolidimin e shtetit kroat dhe të realizonin synimet serbomëdha të regjimit të Millosheviqit. Si tani në Kosovë, edhe atëehrë serbët filluan të “mbrohen” përmes vendosjes së barrikadave dhe sulmeve ndaj njësive të policisë dhe gardës kroate. Ashtu si sot që në veri të Kosovës që operojnë liderët të lidhur me botën e krimit, ashtu edhe në Kroaci dikur operonin kriminelë me nam si Martic dhe Babic, të cilën e organizonin “popullin duarthatë” kundër shtetit kroat. Përmes barrikadave dhe sulmeve ndaj policisë kroate, synohej të bllokoheshin linjat e qarkullimit të shtetit kroat dhe të pengohej integrimi I Kroacisë së pavarur në institucionet ndërkombëtare dhe t’i aneksohej një pjesë e territorit të saj deri aty ku jetonte qoftë edhe një serb.

Ashtu si serbët e Kosovës dhe autoritetet e Beogradit kanë refuzuar pranimin e Planit të Ahtisaarit dhe njohjen e pavarësisë, edhe në Kroaci grupet paraushtarake serbe, të nxituara nga Beogradi dhe ushtria e tij, kishin refuzuar Plani Z4 – një propozim ndërkombëtar për një ri integrim paqësor të “Republikës Srpska Krajina” në shtetin kroat. Serbët e Kroacisë kishin deklaruar hapur se nuk pranonin të jetonin brenda shtetit të pavarur kroat, qëllimi i tyre ishte i qartë, ndarja e Kroacisë dhe krijimi i Serbisë së Madhe. Si rezultat, u rrit gatishmëria e shteteve perëndimore për të mbështetur kroatët në rimarrjen e territorit të tyre. Ishte e qartë se mjaftë është mjaft.

Për ta krijuar më qartë idenë e rebelimit serb në Kosovës dhe luftën e tyre për “mbrojtje nga kërcënimi” i autoriteteve të Kosovës, duhet njohur dhe parë sesi vepruan ata në Kroaci në vitet 1991-19965.

Barrikadat dhe rebelimi serb në Kroaci (1991-1995)

Menjëherë pas shpalljes së pavarësisë së Kroacisë (qershor 1991), pakica serb në Kroaci e ndihmuar nga Beogradi dhe Ushtrisë Jugosllave, e cila akoma konsiderohej neutral, filloi goditjet kundër policisë kroate dhe shtetit të ri të Kroacisë. Me urdhër të presidenti të atëhershëm jugosllav, nacionalistit dhe përfaqësuesit të ideologjisë serbomadhe, Borisav Joviq, APJ-ja u autorizua të ndërhynte në Kroaci me qëllimin të inkurajimit të rebelëve serbë. Ky intervenim, edhe nuk kishte asnjë vendim nga Presidiumi i Republikës së Jugosllavisë, parashikonte formimin e zonave tampon në të cilat realisht ndodhte bashkëpunimi me paraushtarakët serbë të Kroacisë: Paraushtarakët serbë kishin mundësi të lëvizjes së lirë në zonat tampon të APJ-së.

Paraushtarakët serbë përdorën mbrojtjen e APJ-së për të sulmuar fshatra të ndryshme kroate në Sllavoninë Lindore, afër Osijekut, Vukovarit dhe Vinkovcit dhe për të sulmuar Gardën Kombëtare të Kroacisë.

Njësi të ndryshme paraushtarake u mblodhën gjithashtu në rajonin rreth Kninit dhe Likës. Knin, një qytet rreth 60 km nga bregu i Adriatikut të Kroacisë, u vu në qendër të vëmendjes kur administratorët vendas hodhën poshtë zbukurimet e shtetit të ri kroat. Për të “mbrojtur” veten nga presioni nga pala kroate, ata bllokuan rrugët dhe qendrat e transportit të zonës – dhe menjëherë pas kësaj ata shpallën të ashtuquajturin “Shtetin e pavarur të Republika srpska Krajina”. Një nga drejtuesit dhe zbatuesit e kësaj ideje ishte ish-oficeri i policisë Milan Martiç, i njohur më vonë si “Sherif i Kninit” ( më pas i dënuar me 35 vjet burg nga gjykata e krimeve të luftës në Hagë).

Për t’u “mbrojtur” edhe më shumë nga kroatët, kroatët e mbetur u vranë, u dëbuan, mallrat e tyre u plaçkitën dhe në fund u krijua një republikë pothuajse e pastër etnike. Ish-oficeri i policisë bëri karrierë. Në vitin 1993 ai u emërua President i Republikës së Krajinës Serbe me ndihmën e “mëmëdheut Serbia” dhe sundimtarit të atëhershëm Sllobodan Millosheviq. Ai e mbajti këtë “funksion” deri në fundin e hidhur të republikës së tij në 1995. Atë vit, kroatët arritën të lidhnin territorin e tyre me shtetin e tyre me një operacion të mire organizuar ushtarak.

Pasi u bë e njohur masakra e Srebrenicës, ushtria kroate pushtoi zona të tjera në Bosnjën jugore në Operacionin e Verës 95 në fund të korrikut 1995 dhe kështu rrethoi pjesën jugore të Krajinës, e cila ishte nën sundimin serb, nga tre anët

Më 4 gusht 1995, policia dhe ushtria kroate filluan operacionin ushtarak Oluja dhe brenda pak ditësh çliruan të gjithë territorin e RSK-së. Sipas burimeve perëndimore, Millosheviçi i sakrifikoi serbët e Kroacisë sepse dëshironte të përqendrohej në Bosnjë.

Armend Mehaj/

I vetmi zhvillim i Serbisë këto 23 vite është përditësimi i politikës së Millosheviqit me metodat ruse të luftës hibride!

Deklaratat e Vuçiq dhe Bërnabiq, me tentim destabilizimin e veriut të Republikës së Kosovës janë plotësisht të papranueshme.

Periudhës së shantazheve, kërcënimit, i ka ardhur fundi.

Qeveria e Republikës së Kosovës, të gjitha autoritetet dhe institucionet e sigurisë, do të zbatojnë dhe marrim veprime në përputhje me ligjshmërinë, kushtetueshmërinë dhe obligimin që e kemi ndaj qytetarëve tanë pa dallim etnie.

Në Republikën e Kosovës nuk do të lejohet më veprimi i grupeve kriminale serbe që udhëhiqen nga Beogradi, e asnjë formë e ilegalitetit që pengon integrimin e komunitetit serb në veri të vendit, dhe që ka për qëllim sabotimin e institucioneve.

Dorëheqjet e pjesëtarëve të komunitetit serb nga Policia e Republikës së Kosovës si dhe deklaratat e autoriteteve serbe për dërgimin e trupave ushtarake brenda territorit të Republikës së Kosovës, flasin shumë për një mendësi që vazhdon të funksionoj bazuar në politikën Millosheviqiane e edhe ruse, që don kaosin e edhe luftën, por që është fantazi e një mendjeje të sëmurë, e parealizueshme në realitetin e çdo shteti që është ndërtuar mbi bazën e vlerave demokratike evropiane dhe vullnetin e popullit.

Tendencat serbe të Rusisë së Ballkanit nuk kanë vend në shtetin tonë. Nuk do të ndodhin ngase nuk do të lejohen asnjëherë.

Shteti i Republikës së Kosovës në gjithë gjatësinë kufitare dhe tërësinë territoriale ka burra e gra, pjesëtarë të Policisë e të Ushtrisë, që i dalin për zot në çdo kohë, që e duan atdheun e mbrojnë qytetarët e vet.

Mendësia destabilizuese ruse nuk ka vend në Ballkanin evropian proamerikan që në lëkurën e vet ka përjetuar mjaftueshëm trazira sa për t’i njohur dhe mos t’i lejuar më.

Në koordinim me aleatët tanë jemi për paqe dhe dialog, aq sa jemi të vendosur për mbrojtje dhe siguri.

Republika e Kosovës synon të ardhme demokratike dhe prosperuese si pjesë e Bashkimit Evropian dhe NATO-s, çdo përshkrim tjetër nuk përkon me realitetin tonë si shtet.

See Insights and Ads

Boost post

1616

1 comment

Like

Comment

Share

Veri Talushllari/

Edhe ushtarakët shqiptarë (në pension e të liruar), familjarë dhe miq të tyre, me banim në New York dhe New Jersey i janë bashkuar mjedisit festiv të Nëntorit, në Tiranë dhe në Prishtinë, në Vlorë dhe në Shkup, në Europë e kudo në botë ku jetojnë e punojnë shqiptarë.
Në një festë të bukur familjare e shoqërore, nën tingujt e orkestrës së këngëtarit Muharrem Borova e miqve të tij, zv. Presidentja e Shoqatës Dirka Xhakolli, pasi ftoi pjesëmarësit të nderojnë Himnin e Flamurit dhe Himnin e ShBAve, njoftoi për rezultatet e zgjedhjeve të reja për Kryesinë e Shoqatës.
Tashmë President Nderi i Shoqatës, Kapiten i Rangut të Parë(P), z. Bujar Hasani uroi për detyrën e re dhe ftoi të mbajë fjalën përshëndetëse Presidentin e sapozgjedhur, Prof. Assoc. Dr. Kol. (L) Gëzim Mustafaj.
Profesor Mustafaj bëri një sintezë të rrugës dhe luftës së popullit shqiptar duke evidentuar ngjarjet e mëdha të historisë sonë nga 28 Nëntori i Skënderbeut e i Ismail Qemal Vlorës, fitoren mbi nazifashizmin në krah të Bllokut Antifashist, ndryshimet demokratike në Shqipëri e deri te fitorja e UÇKsë në aleancë me NATOn mbi regjimin gjakatar serb dhe krijimin e shtetit të dytë shqiptar, Republikës së Kosovës. Ai përmendi faktin që 110 vjetori i pavarësisë i prin 110 vjetorit të krijimit të Ushtrisë Shqiptare.
Dhe për gëzimin tonë, këto festa përkojnë edhe me 5 vjetorin e krijimit të Shoqatës sonë.
Me këtë rast u dhanë çertifikata mirënjohjeje për veprimtarë të saj, dhe në një moment të bukur u soll një tortë për datëlindjen dhe daljen në pension të z. Agim Pira, një nga veprimtarët më aktivë të Shoqatës dhe punës në komunitet.
Për lexuesin, “Association of SKËNDERBEJ USA” në Nju Jork, ka në radhët e saj ushtarakë në pension ose në lirim tashmë me banim në Nju Jork dhe
zonën verilindore të Nju Xhersit, familjarë të tyre, miq e dashamirës. E krijuar më 10 dhjetor 2017 dhe e miratuar nga Departamenti i Shtetit të NY në shkurt 2019, Shoqata jonë ka një historik të pasur veprimtarish.
Ne festojmë madhërisht Pavarësinë e Shqipërisë dhe Fitoren mbi Nazifashizmin, Ditën e Pavarsisë së ShBAve dhe përkujtojmë data e ngjarje historike të Atdheut tonë. Duke pasur një antarësi me nivel të lartë shkollimi dhe intelektual, Shoqata “SKËNDERBEJ USA” ka zhvilluar veprimtari shkencore e letrare, si Simpoziumi për 100 vjetorin e Kongresit Kombëtar të Lushnjës dhe Luftës së Vlorës, promovimin e librave me përmbajtje letrare apo studimore të botuara nga anëtarët e Shoqatës, ka përkujtuar Dëshmorët e luftrave për liri e pavarësi, apo të rënë në krye të detyrës viteve të fundit etj.
Në bashkëpunim me Shoqatat simotra të ushtarakëve në Shqipëri, kemi kontribuar me shkrime apo me pará për botime librash dhe shfaqje dokumentarësh për historikun e Ushtrisë shqiptare, që këtë vit shënon gjithashtu 110 vjetorin e krijimit më 4 dhjetor.
Kështu, në 5 vjetorin e krijimit të saj Shoqata “SKËNDERBEJ USA” NY, vjen me një bilanc të pasur veprimtarish, çka e bën të ligjshëm gëzimin dhe harenë në këtë festë të bukur të 110 vjetorit të Pavarsisë së Shqipërisë.
Dhe me urimin për më shumë veprimtari të pasura e të larmishme, festuesit shpërndahen në të pestë lagjet e Nju Jorkut dhe në Nju Xhersi, për t’u takuar, siç thuhet në moton e Shoqatës “Së bashku për punë të mira!”
NY, 30 Nëntor 2022.