Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

FIORENTINA GASHI: ADHUROJ BUKURINE E BRENDSHME

by

-Flet modelja dhe ish MISS-Shkodra, Fiorentina Gashi/
-Gjithmonë kam simpatizuar bukurin e brendshme tek njeriu/
– Princin e Kaltër e dua të mos më pengojë në qëllimet e jetës/
Intervistoi: Albert Z. ZHOLI/
Ka mbaruar për Juriste por modelingun kurrë nuk e lë pas dore. E dashuruar fort më librin, kohën e lirë e kalon me librat nëpër duar, duke përzgjedhur çka është në reklamat e ditës. I pëlqen të shoqërohet dhe me meshkuj dhe me femra pasi nuk paragjykon asgjë në shoqëri. Është korrekte e sinqertë dhe tepër rigoroze në mardhënie pune.
Cilat janë aktivitetet dhe pjesëmarrjet e tua të kohëve të fundit?
Kam pozuar për disa Agjensi Mode, p.sh një bashkëpunim me të madhin Joni Peci, Agjensia Life Style Albania ku jam dhe Producente në Organizimin e Miss Mister Kukësit. Aktualisht jam imazhi në një Compani Modelingu: Modeles in Copenhagen Barbara i Gongin.
A është rritur konkurrenca mes modeleve shqiptare?
E ndjej që po rritet gjithnjë konkurrenca por personalisht ndjehem akoma dhe më energjike ….hahahaaa
A ka fituar terren modelingu në Shqipëri dhe cilat janë arsyet e tregut të vështirë?
Arsyet janë të shumta pasi ka shumë gjëra që nuk u kushtohet rëndësi, mosmenaxhimi i duhur ka bërë që në Shqipëri Modelingu të jetë një Treg pa kushte dhe cilësi.
Femra më shumë respektohet për bukurinë, si ndiheni për këtë vlerësim?
Një femër e bukur sigurisht që vlerësohet në mënyra të ndryshme, reagimi gjithnjë mund të parashtrohet sipas mënyrës që unë reflektoj nga pamja e jashtme.
Si e fillove këtë rrugëtim të vështirë?
Në qytetin tim të lindjes, ka qenë organizuar Miss Mister Shkolla për herë të parë dhe mora vendin e parë.
Zakonisht në cilat sfilita merr pjesë?
Kur më pëlqen diçka jam gjithnjë aty, kam qenë shumë aktive në pjesëmarrjen pjesë në sfilata janë të panumërta.
Pika më kulmore e konkurseve të bukurisë për ju?
Do përzgjidhja Kurorëzimin tim si Miss Shkodra në një qytet ku di të vlerësoj më së miri të bukurën.
Profesioni aktual?
Profesioni im është Juriste, por mendoj të vazhdoj studimet për Shkenca Politike në të ardhmen.
Modelingu është i përkohshëm?
Modelingu ngelet një pasion që s’do ketë asnjëherë një fund, por për momentin po i alternoj gjërat mes politikës dhe pasioneve të mia.
Çfarë vlerëson tek një njeri?
Gjithmonë kam simpatizuar bukurin e brendshme tek njeriu, por të jesh fakto i veshur me vlera, dinjitet, respekt ndaj vetes dhe bukuri atëherë duhet të dimë të zgjedhim se si të investojmë ke vetja në ndërtimin e te qenurit zgjuarsi e bukur.
E keni praktikuar plazhin nudo?
Jo nuk e kam praktikuar, nuk besoj ta praktikoj, thjesht çështje dëshirash.
Veshjet më të pëlqyera?
Veshjet i përzgjedh sipas rastit, por më shumë e gjej veten ke veshjet sportive .
I përdor shpesh minifundet?
Minifundet jo zakonisht por në disa raste sigurisht që po.
Si e mendon Princin e Kaltër?
Të mos lerë pas dore gjërat që dua, karriera dhe Pasionet .
Çfarë është dashuria për ju dhe a jeni ndjerë mirë në dashuri?
E rëndësishme është që njeriu të ndjehet gjithmonë e dashuruar, në çdo moment të ditës, me çdo gjë që të rrethon, me pak fjalë të ndjehesh e plotësuar, për fat unë jam e plotësuar në gjitha aspektet dhe e dashuruar.
Ku ke dëshirë ti bësh pushimet?
Ndoshta në Azi ose Copenhagen
Me kë ndihesh më mirë me femra apo me meshkuj?
Ndjehem mirë me të dy gjinitë, pasi jam unë ajo që jap maksimumin për të krijuar një ambient të dëshirueshëm , me meshkujt jam gjithnjë e rezervuar…. hahah.
Ushqimi i preferuar në verë?
Frutat e detit dhe ushqimet pa yndyrë.
Parfumet?
Parfumet i alternoj sipas stinëve, psh Dkny, Guçi, Acura di Parma, chanel etj. Moss Lipoë, Style 23 apo Prada.
Çfarë do lexosh në pushime?
Romanin tuaj “Kush e vrau dashurinë?”. Më kanë folur shumë për të.

TONIN MIRAKAJ, RRËFIMET E NJË VATRANI GJYSËMSHEKULLOR NË VATËR

by

NGA DALIP GRECA*/
Tonin Mirakaj e ka nisë veprimtarinë në Federatën Vatra që në vitin 1961, pesë vite pasi kishte lënë vendlindjen. Me 20 shtator 1956 familjarisht ishin larguar nga Shqipëria për të fituar lirinë, por sapo shkelën në Jugosllavi, e ndjenë se kishin rënë nga shiu në breshër.Sistemet e qeverisjes dhe shtypjes të drejtave njerëzore, ngjasonin si vëllezërit siamezë. Gjithësesi azilkërkuesit shqiptar përfitonin në atë kohë nga që mes dy shteteve vazhdonin mosmarrëveshjet ideologjike. Sipas z. Tonin Mirakaj egzistonte edhe një tjetër faktor i favorshëm për emigrantët azilkërkues:Jugosllavia si nënshkruese e traktatit të Kombeve të Bashkuara për të drejtat njerëzore, duhej të pranonte refugjatë politik, për të cilët edhe merrte ndihma të konsiderueshme nga Komisariati i Lartë i Refugjatve në Gjenevë.Natyrisht që këto ndihma kontrolloheshin nga shërbimi sekret i shtetit, UDB-a, që fuste në rrjetën e saj refugjatët shqiptar dhe i perdorte si akrrem ndihmat.Gjuetia e UDB niste me ata që ishin të njohur, nëse nuk pranonin të futeshin në agjenturën e shërbimit sekret për t’u përdorur kundër Shqipërisë, atëherë futeshin në lsitën e armiqëve të Jugosllavisë dhe asgjësoheshin.
Në fund tëvitit 1959, Toninin me vëlla e motra i dërguan në kampin e refugjatëve të Gerovës në Kroaci, një kamp i njohur për keqtrajtime e vuajtje. Kalimi nga Kroacia për në Perëndim ishte një aventurë më vete, që nisi në gusht 1960. Zgjodhën mesnatën si aleate dhe së bashku me një mik të familjes lanë kampin në terr dhe u arratisën.Aventura zgjati plot katër ditë e net, duke zgjedhur rrugë të parrahura, shtigjeve të maleve të Kroacisë dhe Sllovenisë, arritën në Itali.
Mbërritjen e tyre në aeroportin “Idle Wild” të New York-ut dhe historinë që sillnin me vete e ka përshkruar Gazeta”Daily News” e datës 25 shkurt 1961.
Tonini pat fatin që të takonte dhe të bashkëpunonte me disa nga përfaqësuesit historik të diasporës,nacionalistët që kishte ardhur në ShBA pas Luftës së II Botërore. Ai kujton se si njohu atdhetarë të tillë si :Miko Kokolari, nje patriot i vërtetë, dhe një ndër udhëheqësit e Vatrës. Profesor Nexhat Peshkëpia, editor i gazetës “Shqiptari i Lirë”, Prof. Rexhep Krasniqi, kryetar i Komitetit Shqipëria e lirë, Ing.Vasil Gërmenji, përfaqësues i Shqipërisë, në organizatën e kombeve të robëruara,A.C.E.N. ( Assembly of European Captive Nations), Kostandin Vangjel, sekretar i Komitetit dhe të tjerë.
Po si shkoi tek Federata “VATRA”, Tonini? Në majin e vitit 1961, ai kujton se kishte shkruar një tregim dhe ia dërgoi gazetës “Shqiptari i Lirë”. Pas pak ditësh mori një telefonate nga Prof. Peshkëpia, i cili e ftoi për një takim në zyrën e tij, që ishte në14 East 34th Street, në Manhattan,N/Y. Profesori e priti me dashamirësi.Takimi i ka mbetë në kujtesë.Tregimi i shkruar nga Tonini“Kokrrat e Misrit” u botua në qershor të vitit 1961. Nexhatit i kishte pëlqyer tregimi, dhe e inkurajoi Toninin.U botuan disa tregime e shkrime dhe bashkëpunimi me “Shqiptari i Lirë” vazhdoi deri në vitin 1991, kur u mbyll.
Tonin Miraka u bë pjesë e veprimtarive të komunitetit shqiptar. Ai kujton se me kërkesën e Kryetarit të Komitetit Shqipëria e Lirë, prof. Rexhep Krasniqit dhe bashkëpunëtorve të tij, Tonini kryesoi kremtimin e 28 Nëntorit të vitit 1970, ku morën pjesë me qindra shqiptarë dhe amerikanë, si dhe përfaqësues të 9 shteteve të Europës Lindore, antarë të A.C.E N.it. E ka përcjellë këtë ngjarje gazeta Shqiptari i Lirë, Nëntor-dhjetor 1970. Por kur dhe nëç’rrethana shkoi Tonini në Vatër?
Profesor Nexhat Peshkëpia, që në takimin e pare e pat këshilluar që të zgjidhte një një shoqëri kulturale, siç ishte Federata“Vatra” dhe jo partitë politike qe kishin grindje me njëra-tjetrën.
Në fund të bisedës, Prof. Peshkëpia i kishte dhënë Kanunoren e Vatrës dhe e kishte këshilluar që ta lexonte, të shihte c’program kishte dhe më pas do të bisedonin. Tonini e lexoi menjëherë Kanunoren dhe iu duk Vatra cerdhe atdhetarie e idealizmi.Pikat 1,2, 5 dhe 28, e binden se kjo ishte shoqeria, ku duhej të shkonte.U anëtarësua në verën e vitit 1961, 51 vite të shkuara.
Tonini sjell ndërmend disa “coffee houses” në zonën ku banonte,të cilat frekuentoheshin nga shqiptarët e vjetër, që nuk i kishin në sy të mirë emigrantët politik.Mendonin se Shqipëria ishte e lirë, me qeveri shqiptare, dhe emigrantët e pas luftës i cilësonin reaksionarë. Ishte vështirë të merrje përkrahje prej tyre.Bënte përjashtim Miko Kokolari, i cili, sipas Toninit, përpiqej të balanconte marrdhëniet mes të vjetërve dhe emigrantëve politik.Me kalimin e kohës, kjo situatë ndryshoi. Miko e kishte zyrën në Revington Street,dhe aty u vinte në ndihmë emigrantëve të rinj dhe të vjetër, pa dallim.Aty, gjendej gazeta Dielli, si edhe lajmërime të tjera për aktivitete në komunitet.
Tonini u anëtarësua në degën e Vatres # 29, N.Y.dhe N.J., e cila bënte dy mbledhje në vit.Njëra ishte për të zgjedhur delegatët për në kuvend, që ishte i përmotshëm, dhe mbahej në Boston. E dyta mbas kuvendit, ku bisedohej për vendimet, që ishin marrë në kuvend, dhe zgjidhej udhëheqja e re e degës.Këto mbledhje, bëheshin në sallën e kulturës, pranë kishës Orthodokse të Shënkollit në 48th street, ndërmjet 10 dhe 11th avenue, në Manhattan.Në mbledhjen e parë që mori pjesë si Vatran, ndjeu një gëzim të veçantë.Në atë mbledhje kishte ardhë Hirësia e Tij Peshkop Fan S. Noli.Ishte hera e parë që e takonte.
Në kuvendin vjetor të vitit 1970-71, Tonin Mirakaj ishte një ndër delegatët e degës #29, N.Y. dhe N.J.
Kujton udhëtimin nga Nju Jorku së bashku me Muharrem Babameto, Agim Karagjozi, dhe Hajdar Tonuzin.Ishte kuvendi i parë që merrte pjesë dhe u takua edhe me Anthony Athanas, Barny Kirka,Gregory Chiriako, Kristo Thanas,Rev. Arthur Liolin. U njoh me delegatë nga shtete të ndryshme.Nga Detroit me ing. Ahmet Dervishi, dhe Fehmi Kokolari, nga Toronto, u njoh me Ibrahim
Kullën e të tjerë. U familjarizua me punimet e kuvendit vjetor, dhe zbatimin e kanunores, si edhe me kulturën dhe pjekurinë e vatranve të vjetër si Ramadan Ali Arza, Florence Pano, Nik Kreshpani, Pauline dhe Peter Lukas,Harry Stoja e të tjerë.Të gjithë kishin një dashuri të zjarrtë për Vatrën dhe Atdheun. Kjo shprehej në diskutimet në Kuvend.Përmes jetës në Vatër fitoi pjekurinë e një aktivisti që mori përsipër edhe organizimin e drejtimin e veprimtarive.
Tonin Mirakaj ka qenëanëtar i bordit,i zgjedhur në disa kuvende, ka qenë zv/ kryetar i përgjithshëm i Vatrës më 1980, 1981, 1982, ndërkohë që kryetar ishte Dr. Andrea Elia, dhe 1984-85 me kryetar Harry Stoja. Po ashtu ai është zgjedhur kryetar i Deges # 29 New York dhe New Jersey, 1978-79, me N/kryetar ing.Mahmut Tsungu, sekretar Rasim Sina, arkëtar Zef P. Deda, dhe anëtare Nexhmije Zaimi, Ramiz Dani, Zef Perndoca e te tjere.Ka kryer edhe detyrën e arkëtarit të kësaj dege me 1976-77, kur ishte kryetare zonja Nexhmije Zaimi. Detyrën e arkëtarit të degese ka kryer edhe më 1977-78, kur ishte kryetar Selahedin Velaj.
Ndër veprimtaritë ai veçon Seminarin e vitit 1972,kushtuar 100 vjetorit të lindjes të At Gjergj Fishtës, ku ishte bashkorganizator me Muharrem Babameto, që u organizua në Waldorf Astoria Hotel, ne New York. Po ashtu në kuvendin vjetor të vitit 1978, u zgjodh kryetar i kuvendit të Federatës Vatra, mbajtë në Hilton Hotel, New York, duke patur si sekretar Rasim Sina, dhe reporter Gjeto Sinishtaj. Në vitin 1979, ishte sekretar i kuvendit te Vatres, mbajtur ne Anthony’s Pier 4, ne Boston, Mass.Ndërkohë që në vitin 1982,Tonin Mirakaj ishte një ndër organizuesit e seminarit të 100 vjetorit të lindjes së Fan S. Nolit, mbajtë në New York Hilton Hotel.Ai qe përgjegjës për mbledhjen e ndihmave për shpenzimet e rastit, dhe botimin e librit “Flamurtar i Kombit”, me autoreditorin e Diellit, Edward Licho.
Kronika e pjesmarrjes së tij në veprimtaritë e Vatrës është e pasur: Me 6 nëntor 1983 ishte folësi kryesor në drekën organizuar nga Vatra, për nder të editorit tëgazetës Dielli,z.Xhevat Kallajxhi, mbajtë në Anthony’s Pier 4, në Boston.Fjalimi gjendet në Dielli,March 16,1984.
Në vitin 1984,Mirakaj ishte sekretar i kuvendit të Vatrës,që u mbajt në Detroit, Michigan, ku u kremtua edhe 75 vjetori i gazetës Dielli, ndërsa në kremtimet e 28 nëntorit 1994, kryesoi kremtimet e festës së Flamurit, që u mbajt në New York Hilton, organizuar nga Vatra, në bashkëpunim me komunitetin shqiptar.
Tonin Mirakaj ka kryer edhe detyrën e sekretarit për Vatra’s Permanent Fund, me kryetar ing. Agim Karagjozin.Po ashtu ishte anëtar i Vatra’s “Konstitutional Revision Committee”, bashkë me profesor Sami Repishti, Harry Stoja, Agim Karagjozi e të tjerë si dhebashkorganizator me ing. Agim Karagjozin i transferimit të eshtrave të Faik Konicës, në Atdhe, 1995.
Z. Miraka ka punuar me disa kryetarë të Vatrës, si me Kristo Thanas,Nik Kreshpani, Barny Kirka,Gregory Chiriako, Ahmet Dervishi, dr. Andrea Elia, Harry Stoja, Arshi Pipa dhe ing.Agim Karagjozi. Ai pohon se tëgjithë kishin një dashuri të zjarrtë për Vatrën.Ka qenë në strukturat udhëheqëse nga viti 1970,deri më 1997. Ai veçon Anthony Athanas dhe Prof. Arshi Pipa.
Z. Mirakaj mendon se shkruhet e flitet shumë për 50 vitet e para të jetës së Vatrës,dhe fare pak ose aspak, për 50 vitet e dyta, përpjekjet dhe dedikimin e shumë vatranëve,për ta mbajtë dhe forcuar Vatrën.Nga kontribuesit udhëheqës të gjysmës së dytë të shekullit, ai veçon Peter Chikos,Kristo Thanas, Barny Kirka, Ramadan Ali Arza, Ing. Ahmet Dervishi, Dr. Andrea Elia, Pauline Lukas, Anthony Athanas. Nga aktivistët në degën # 29, New York dhe New Jersey, veçon Miko Kokolari, Vahit Çika,Muharrem Babameto, Nexhmije Zaimi,Petraq Ktona,Ing. Mahmut Tsungu e të tjerë.Nuk harron të përmend edhe editorët e Diellit Dr.Athanas Gega, Refat Gurazezi, dhe Xhevat Kallajxhiu.Të gjithë këta në Botën e Amshuar. Nga ata që ende janë në këtë Botë, çmon punën e ing Agim Karagjozit,Hajdar Tonuzit, prof. Sami Repishti, Selahedin Velaj, vëllezerit Seidi dhe Sabit Bitici, Zef Pernoca, kryetarit të tanishëm, Dr. Gjon Buçaj,Anton Çefa,Esat Bilali e të tjerë, të gjithë vatrane të “Dimrit dhe të Beharit”.
Vatrani gjysëmshekullor, mendon se Vatra ka meritën se ka ditur që të ruajë marrdhënie të shkëlqyera me bashkësitë fetare në Amerikë, veçanërisht në festën e Flamurit, aplikon rotacionin në lutjen fetare.Levizja kombetare e shqiptarve te Amerikes e ka bazen te Kisha Orthodokse dhe Vatra, qe u formua 3 vjet mbas Kishes.Të dyja mbështetën njëra tjetrën në mbrojtjen e interesave kombëtare. Keto institucione, paten ne fillim udheheqes te perbashket, qe kordinonin perpjekjet per te bashkuar mergaten shqiptare.Udheheqes te shquar, largpames, patriotë të
vertete dhe intelektualë te persosur si Fan S.Noli, Faik Konica,Llambi Çikozi, Kristo Kirka e shume te tjereorganizuan mitingje nder qytete e shtete, ku banonin shqiptare, dhe shumë shpejt themeluan Vatrën dhe degët e saj duke bashkuar në federatë më shumë se 5 mijë shqiptarë.
Për Mirakën shembull i veprimtarive të Vatrës mbetet kremtimi i 60 vjetorit te gazetes ‘Dielli’, ne Nëndor te vitit 1969, mesha ne Kathedralen e Shen Patrikut, ne Manhattan, New York,me celebrant kryesor Eminencen e Tij Terence Cardinal Cooke, dhe pjesemarrje te mijra shqiptarëve, duke qene të pranishëm klerikë te tri besimeve, Katolik, Orthodoks dhe Musliman.Pati gjithashtu nje grup klerikesh dhe besimtaresh arbereshte ritit Bizantin,ardhur nga Italia.
Duke qenë një veprimtar aktiv, z. Mirakaj, ka qenë pjesë e pritjeve dhe përcjelljeve të personaliteteve nga trojet shqiptare. Ai veçon dr. Ibrahim Rugovën, që u ftua në ShBA në tetor 1989, nga Kisha katolike “Zoja e Këshillit të Mirë”, që organizoi në Fordham University seminarin për 300 vjetorin e vdekjes së Pjetër Bogdanit. I ndjeri I.Rugova ishte nder folesit e seminarit, i ftuar nga komisioni organizator, që e kryesonte Tonin Mirakaj.Ai kujton se kaluan një javë bashkë nën shoqërimin e jë rrethi miqësh si: Dom Rrok Mirdites, Dom P.Popaj, Gjek Gjonlekaj, Fran Shala, Vellezerit Bitiçi,Simon Simolacaj,i ndieri Pretash Curanaj, etj.
Dr. Rugova kishte informacion të gjërë për Vatrën dhe konsideratë të lartë.Në përshëndetjen përpara ligjëratës mbi Bogdanin, ndër të tjera tha: “Nisma e kishës katolike shqiptare për të shënuar këtë jubile, është nismë e mirë… Pa ndonjë kompliment të tepruar, kjo nismë sikur e vazhdon traditën e Vatrës së Bostonit,ecila me decenie veproi në planin kulturor e kombëtar”.
Mirakaj kujton porosinë e Rugovës: “ Forcojeni Vatrën, se u duhet shqiptarëve”.
– E ndiej veten tëlumtur, që isha një ndër personat kryesor,që bënë të mundur, ardhjen e parë të dr. Rugovës në Amerikë, thotë Mirakaj.
Po ashtu ai kujton pritjen e dr. Berishës me 16 Qershor 1992, si presidenti i parë i Shqiperisë demokratike:”I beme nje pritje madheshtore, me pjesemarrjene 2000 bashkatdhetarve në Hilton Hotel, në New York.Mbrëmja u kryesu nga z.Seidi Bityçi, fjalën përshëndetse e mbajti Profesor Sami Repishti.Komisioni përgatitës pati Co-Chairman z. Sokol Neçaj dhe Tonin Mirakën.
Ndër personalitetet e botës shqiptare, Miraka kujton me shumë dashuri, profesor Martin Camaj, icili kishte respekt dhe konsideratë tëveçantë për Vatrën.Sa herë që vinte në Amerikë, e kishte mysafir në shtëpinë e tij.
Po ashtu kujton edhe takimin me presidentin Rexhep Mejdani në New York, ku Tonini ishte i ftuar së bashku me bashkëshorten në darkën e shtruar ne Roosevelt hotel me 2 Maj 2000.Ai thotë se presidenti la përshtypje të mirë me vizion intelektual.
Me një respekt të veçantë ai kujton Nexhmije Zajmin, zonjën e Vatrës, e cila pat studiuar ne Wellesley College, ku edhe botoj librin “Doughter of the Eagle”. Mori pjesë në disa mandate, në këshilla të degës # 29, NY dhe NJ, si edhe në bordin e Federatës, me qendër në Boston.Në kuvendin e vitit 1977 u zgjodh nënkryetare e Vatres, me kryetar ingj. Ahmet Dervishin.Ne NY ajo kishte nje rreth aktivistesh me te cilet kishte nje bashkepunim shumë të mirë si: Petraq Ktona, Agim Karagjozi, Hamdi Oruchi, Selahedin Velaj, Zef Pernoca,Tonin Mirakaj etj.Kur i vinte ndonje mysafir nga larg, Nexhi i therriste miqet e saje per “Wine and cheese”, ku bisedohej gjithmone, ne nje atmosfere te kendshme miqsore. Ajo, banonte ne 120 East 79th street, dhe Tonini me familje ne 81 street dhe 5th Ave. Kjo afersi i bente vizitat me te shpeshta.Ai kujton një rast kur në shtëpinë e saj takuan të Hasan Dostin.Biseda kishte zgjatur 4 orë.
Tonin Mirakaj ndjehej i gëzuar që përjetoi atmosferën e 100 vjetorit të Vatrës, pasi është anëtar i saj për më shumë se gjysëm shekulli dhe uron federatën për shekullin e dytë të jetës së saj.
Mesazhi i tij, është mesazh urimi për të gjithë vatranët, që nuk kursyen mundin e tyre për të ndihmuar federatën, me të cilën mburren shqiptarët e Amerikës, veçanërisht vatranët.Shqiptarët e Amerikes, këshillon ai,duhet t’i japin përkrahje asaj.Brezi ri po trashëgon një “pasuri” të çmushme, që duhet ta çojë më të konsoliduar në shekullin e dytë.
*Dielli-Arkiv-Ne foto: Nga e djathta: I perndershmi Rrok Mirdita, Sejdi Bitici,dr. Ibrahim Rugova, Tonin Mirakaj dhe Engjell Sejdaj gjate diteve te Seminarit organizuar me rastin e 300 vjetorit te Pjeter Bogdanit, ku Rugova dhe Sejdaj ishin ligjerues.Nju Jork , Tetor 1989.

Ambasadori Lu: Vetëm reforma e kthen besimin tek drejtësia

by

Ambasadori amerikan, Donald Lu rideklaroi sot, e martë 14 korrik, se reforma gjithëpërfshirëse është një nga mënyrat që e kthen besimin e publikut tek drejtësia.
“Qytetarët shqiptarë të kuptojnë se cilët gjyqtarë e prokurorë janë të korruptuar dhe cilët janë të ndershëm që bëjnë punën e tyre.
Si mund ta fitojnë qytetarët besimin tek gjyqësori, që ai të marrë një vendim të drejtë pa marrë në këmbim një thes me para?
Përmes reformës gjithëpërfshirëse.
Ekspertë nga SHBA, BE dhe KiE kanë investuar në mbështetje të kësaj reforme.
Deputeti Eduard Halimi bëri të ditur se opozita do të marrë pjesë në komisionin e reformës.
Qytetarët duhet të ndihen të sigurtë që ky proces të ecë përpara”, deklaroi Lu.
Ambasadori tha se, mënyra tjetër është përsosja e teknologjisë me anë të të cilës drejtësia do të mund të shënojë edhe zyrtarë të lartë përballë drejtësisë, raporton TCH.
“Neve jo vetëm që na intereson që qytetarët e zakonshëm të marrin drejtësinë prej gjykatësve të tyre, por shpresojmë që përmes reformës në drejtësi dhe teknologjive të reja më shumë kriminelë të dhunshëm, personazhe të krimit të organizuar dhe zyrtarë të korruptuar të nivelit të lartë të dënohen dhe të shkojnë në burg. Shqipëria do të ishte më mirë me më pak kriminelë që lëvizin në rrugët e saj”, theksoi Lu.
Ndërkohë, edhe ministri i Drejtësisë, Nasip Naço përshëndeti përfshirjen e opozitës në reformën e drejtësisë. Deklaratat u bënë gjatë inagurimit të Arkivit Qëndror, ku do të ruhen regjistrimet dixhitale audio të seancave gjyqësore.

Histori suksesi/ Shqiptarja e suksesshme Mirela Athanas

by

Shqiptarja e suksesshme Mirela Athanas, njé Ekonomiste ne karriere, Pianiste e mire , dhe krijuese e talentuar/
Profili i Mirela Athanas/
Nga Liliana Pere/
Mirela lindi dhe u rrit ne Tirane, nga dy prinder artiste. Gjate femijerise ajo u afrua shume me boten e artit, aq sa i ndiqte prinderit e saj edhe ne prova, pa permendur te gjitha cfaqjet, babai tenori i njohur Xhoni Athanas dhe e ema ballerina soliste Sekine Sharofi. Ne edukaten e saj ndikuan shume edhe gjysherit nga ana e babait, me te cilet ajo u rrit, te cilet ishin nga Korca, gjyshi Prift ortodox ne kishen e Metropolise ne Korce, dhe gjyshja shtepiake.
Mirela vazhdoi paralelisht dy shkolla, ate te edukimit te pergjithshem dhe shkollen e muzikes Kongresi i Permetit. Ne vitin 1974 kur po pregatitej per konkursin e Liceut, per te vazhduar ne pasionin e saj te pianos, nuk ju dha e drejta nga kryetarja e keshillit te Lagjes 5 as edhe te konkuronte per te vazhduar studimet ne Liceun Artistik, aresyeja e dhene ishte per disa aresye familjare politike nga ana e familjes se te emes. Keshtu qe pasioni per pianon dhe muziken, si nje femije i prinderve artiste, dhe vete talenti i saj, u keputen ne mes. Megjithe perpjekjet e saj per te vazhduar studimet pas shkolles Kongresi i Permetit, me mesuesen Lali Gabeci, paralelisht me shkollen e mesme te pergjithshme, nuk pati mundesi te vazhdonte studimet ashtu sic e kerkonte profesioni i pianistes. Mirela vazhdoi studimet ne universitetin e Tiranes si Ekonomiste, fale rezultateve te saj te shkelqyera ne shkolle te mesme, dhe u dipllomua ne vitin 1985. Megjithe aftesine e saj ne matematike, ne te cilen ishte shquar ne gjimnaz, Ekonomiku ishte vetem nje shkolle te cilen ajo e vazhdoi pa ndonje pasion te madh, duke vazhduar here pas here studimet e saj ne piano. Pervec kesaj, Mirela ishte shquar edhe per aftesite ne gjuhe te huaja, si Italisht dhe Anglisht, dhe pas mbarimit te shkolles, u morr me shume me mesimin e Italishtes me studente ne shtepi.
Pyetje:Liliana Di që ju tani jetoni ne USA dhe jeni njé Ekonomiste shume e mire e vleresuar Keni studiuar ‘’Computer Learning Center, dhe Business Management e Accounting’’. Ne CLC, Mirela ishte e para shqiptare qe frekuentoi kete shkolle, dhe pershtypjet e te gjithe mesuesve dhe stafit te pedagogeve ishin qe shqiptaret ishin njerez shume te zgjuar,Si mundet Ta arrinit kete sukses?
Pergjigjet Mirela:Ne vitin 1994 i jepet mundesia per te emigruar ne Amerike, vend ne te cilin kishin emigruar gjysherit e saj shume vite me pare, dhe ku kishte lindur edhe i ati i saj Xhoni. Amerika, ashtu sic e kishin pare gjithmeone ne te vetmen dritare ndaj botes, ishte vendi i “endrrave”. Sapo mberiti ne Amerike, i vuri detyre vetes te perfeksiononte gjuhen, dhe e dyta te mesonte te perdorte kompjuterin, meqenese e pa qe teknollogjia e kompjuterit ishte shume e rendesishme ne Amerike ne ate kohe dhe gjithcka po kompjuterizohesh. Rastesisht viziton nje shkolle qe kishte prane shtepise, Computer Learning Center, qe studionte per Komputer dhe Business Management e Accounting, dhe u inkuadrua ne shkolle ku e morren menjehere. Mireles i mungoi nje ndihme konkrete nga dikush qe kishte ardhur perpara ne amerike qe ta drejtonte persa i perket shkolles, keshtu qe inkuadrimi ne kete shkolle ishte menyra e vetme qe ajo pa per te vazhduar studimet dhe per t’u pregatitur per kete bote te re. Anglisht kishte mesuar ne shkolle te mesme dhe dy vitet e shkolles se larte, por ishte shume me ndryshe te komunikoje me njerez qe e kishin ate gjuhen e nenes. Keshtu qe si detyre kryesore i vuri vetes perfeksionimin e anglishtes. Shkolla e ndihmoi shume per kete, ku nder lendet kryesore ishte dhe business English. Me shume zell Mirela filloi te mesonte te gjithe terminologjinne e kompjuterit, businessit dhe accounting, te cilen e kishte studjuar ne universitetin e Tiranes, por qe ne ekonomine e marketit ishte ndryshe. Filloi edhe nje pune ne po ate shkolle, ne nje work study, ku te gjithe e vleresonin shume. Ne CLC, Mirela ishte e para shqiptare qe frekuentoi kete shkolle, dhe pershtypjet e te gjithe mesuesve dhe stafit te pedagogeve ishin qe shqiptaret ishin njerez shume te zgjuar, kjo ndodhte gjithmone kur pas saj vinin shqiptare te tjere te regjistroheshin ne shkolle, te gjitheve ju permendej Mirela.
Pyetje:Liliana: Amerika, ashtu sic e kishin pare gjithmone ne te vetmen dritare ndaj botes, ishte vendi i “endrrave”.Tek ju shoh née , kembengulje , pune sistematike paralele per te ecur ne disa fusha dhe per te qene e suksesshme,Cfarë ju pëlqen tjetër të ushtroni apo ti përkushtoheni?
Pergjigjet Mirela:Sic ndodhi edhe me vone ne te gjitha kompanite ku Mirela punoi, kur po mbaronte shkollen, meqnese kishte permendur studimet e pianos shokeve te shkolles, i kerkuan te luaje ne piano ne momentin e diplomimit te studentave te shkolles Pops & Circumstances. Mirela ishte shume e lumtur per kete, sepse do te ishte hera e pare qe do t’i binte pianos per publik, pas shume shume viteve, studjoi pjeset qe i kerkuan, qe luhen per dipllomim dhe te gjithe mbeten shume te kenaqur ne ate mbremje.
Pyetje:Liliana: Si filloi rruga e karieres se Mireles ne USA? Mirela fillon karrieren tuaj ne vitin 2002 si ekonomiste ne nje kompani investimesh dhe sot keni arritur te merrni Titullin Senior Associate ne Finance Department
Nje rruge e gjate poor e kenaqshme per te mberritur ne kete sukses?
Pergjigjet Mirela: Mbas mbarimit te shkolles Mirela fillon kerkimet e saj per te filluar nje pune qe te perdorte aftesite qe kishte mesuar ne shkolle. Vitet e para ishin pak te veshtira per te care ne boten e corporatave, keshtu qe ajo filloi pune temporare me kompani te ndryshme qe te krijonte resumene e saj. Pas kesaj, ne vitin 1997 fillon pune si sekretare ne nje kompani ku merrej me statistikat e pacienteve, aty punoi per 2 vjet, dhe krijoi nje program regjistrimi te cilin ia kerkuan ta prezantoje ne mbledhjen e boardit te kompanise. Ne vitin 1999 fillon nje pune ne Business Office te shkolles ku kishte studjuar ne 1994. Kjo ishte nje enderr per te, sepse ajo shkolle per te kishte qene kontakti i pare me ameriken, dhe kjo zyre, ajo qe i kishte dhene financial aid, ishin njerezit dhe zyra e pare ku ajo kishte komunikuar. Puna qe filloi ishte si nenpunese llogarie, dhe per pranimin ne pune e ndihmuan rezultatet qe kishte arritur ne shkolle. Ne vitin 2002 Mirela punon si ekonomiste ne nje Kompani investimesh, qe prej ketij viti deri ne vitin 2007 pozicioni i saj dhe detyrat erdhen gjithmone ne rritje. Pas ketij viti ne 2008-2009 punon si ekonomiste nje tjeter kompani investimesh. Ne vitin 2010 Punon si ekonomiste nje tjeter kompani investimesh, ku rrittet ne pergjegjesi brenda vitit, dhe pas nje vitin arrin titullin Senior Associate ne Finance Department, nje titull qe ne kompani i jepej studenteve qe kishin mbaruar shkolla te larta nga me te degjuara te Amerikes. Ne kete kompani Mirela punoi shume me buxhetin e kompanise, te cilin e kishte pasion sepse me buxhetin kishte punuar e studjuar edhe ne Shqiperi. Gjate punes ne kete kompani Mirela morri pjese ne shume seminare dhe klasa qe sponsorizoheshin nga kompania per zhvillim te metejshem studimor, dhe fitoi kredite te vazhdueshme. Nje eksperience e vecante ishte marrja pjese ne Konferencen e Simmons College, nje kolegj vetem per femra, ne te cilin speakers flasin per eksperiencen dhe rrugen e tyre te suksesit.
Pervec karieres se saj si ekonomiste, Mirela ka qene e aktivizuar edhe me komunitetin Shqiptar te Bostonit. Me ardhjen ne Amerike, pervec punes si ekonomiste, Mireles ju zgjua edhe nje here pasioni per pianon.
Pyetje:Liliana:Ju jeni diplomuar neFakultetin ekonomik,jashte deshires tuaj dhe tashme, ju e zoteroni kete profesion madje nuke late pas dhe muziken, per te permbushur talentin dhe deshiren tuaj per Piano? c’fare mbeshtetje keni pasur…. nga familja cfare mund të më kujtoni?
Pergjigjet Mirela: Gjeja e pare qe ata bene si familje ishte blerja e nje pianoje. Keshtu Mirela filloi te rifreskoje pjeset qe kishte studjuar shume vite me pare dhe te mesoje repertor te ri. Ajo u vu ne kontakt me nje pedagoge ruse, me te cilin aktivizohej i ati, ku morri edhe disa mesime. Repertori i ri filloi edhe me kerkese te kompanive ku ajo punonte.
Ne CLC i kerkuan te luaje Pops & Circumstances ne Diplomimin e studenteve. Gradualisht Mirela filloi te studionte pervec pjeseve klasike dhe kenge te lehta amerikane dhe boterore. Ne cdo kompani qe ajo ka punuar gjithmone i kane kerkuar te luaje ne piano, si per pervjetoret e krijimit te kompanise, mbremje festive etj. Me komunitetin Shqiptar te Bostonit,
Pyetje:Liliana – C’fare motivi gjeni ju ne jeten tuaj ne raport me artin , nga se frymëzoheni Tregoni ju lutem nje emocion te ndonjë ndjesie të thjeshtë që e përftojmë me shumë dashuri dhe sensibilititet per të gjithë ne…
Pergjigjet Mirela: Mirela eshte aktivizuar shume, per t’u permendur jane koncerti fondmbledhes ne Harvard University ku ajo mbajti gjithe programin, si me shoqerimin e Xhonit dhe Etleva Hima(violiniste) ashtu edhe me pjese solistike shqiptare. Me vone koncerti ne Boston University, ku shoqeroi te jatin me arien e Skenderbeut. Me arien e Skenderbeut jane paraqitur ne shume koncerte ne Boston. Ne vitin 2010 Mirela u aktivizua me korin e femijeve te shkolles shqipe ne Boston per t’u paraqitur ne festivalin e pare qe u be ne boston me kengen Ne pervjetor te ditelindjes, kjo ishte nje kenaqesi e vecante sepse asaj i pelqen komunikimi me femije. Pervec ketyre aktivitete me piano, Mirela ka edhe studion e saj ku jep mesime pianoje nxenseve nga 6-14 vjec, gje te cilen e ka me shume pasion. Recitalet e studenteve i pergatit me shume kujdes sepse do qe sejcili prej femijeve te ndihet sikur eshte ne skene dhe te duartrokitet si profesional.
Pyetje:Liliana Di që ju tani jetoni ne USA dhe jeni njé Ekonomiste shume e mire e vleresuar me, njënje Pianiste shume e dashur dhe e kerkuar per publikun jep koncerte te mirepritura,pra Mirelen e shikoj te kompletuar dhe te suksesshme , cfarë ju pëlqen tjetër te plotesoni ne ne endrat dhe prirjet tuaja ?
Pergjigjet Mirela: Ajo ka edhe nje pasion tjeter, ate te poezise. Ajo ka shkruar kur ishte ne Shqiperi, dhe ka nje permbledhje poezish ne shqip, pervec kesaj tani ajo po pergatit nje tufe me poezi ne anglisht dhe do te pergatise nje volum poezish ne shqip dhe anglisht, te cilin shpreson ta botoje ne vitin ne vazhdim.
Liliana
Ju faleminderit e dashur Znj. Mirela per intervisten ne lidhje me aktivitetin tuaj te suksesshem.
Ju uroj suksese nga zemra.
Mirela
Kam falenderimet e mija per org ‘’GSHB’’ dhe per ju personalisht znj.Liliana per kete mission kaq te bukur dhe te rendesishem per venjen ne pah te vlerave te Gruas shqiptare . Ju faleminderit.

*Liliana Pere
Presidente
Gruaja Shqiptare ne Bote

DY DASHURITË E KADRI MORINËS

by

Ne Foto: Gjate vizites ne Shqiperi 21 Shtator 2014, Papa Francesku ne restorantin e Kadri Morines/
Kadri Morin ka lindur dhe është rritur në trevën e njohur tregëtare prej kohës së Mesjetës, -në fshatin Shikaj të komunës së Vaspasit, Kukës. Dhe pikërisht në majën e malit qëgjendet mes lumit Drin dhe Krumës, ngrihet madhështore si vetë historia Kalaja e Lekë Dukagjinit, -e cila- jo vetëm është pasuri e çmuar historike e kombëtare, por ka edhe një domethënie të rëndësishme,përvetë pozitën gjeografike rreth 400 metra mbi nivelin e detit. Sipas zakonit shkrehën edhe pushkën, për ardhjen në jetë të djalit të parë në familje, mbas tre vajzave.Ka lindur në natën e Kadrit, dhjetë ditë para mbarimit të muajit të Ramazanit. Babai i tij një besimtar i devotshëm, e quan birin e vetëm, për hir të natës së shenjtë që lindi, – Kadri. Djaloshi kukësian pavarësisht merakut dhe këshillës të prindërve për të mos shkuar në majë të malit, ai e vizitonte shpesh atë, sepse nuk mundej të jetonte dot pa ajrin e pastër të malit, gurgullimën e luginës, cicërimën e zogjve, gjurmët e historisë dhe hijeshinë e kalasë së Lekë Dukagjinit, të meditonte, biles edhe kur e mbulonte bora.Era e gjakut e thërret për mirënjohje, në ndikimin që pati për formimin e tij shpirtëror, profesional, si ekonomist-bisnesmen dh intelektual. Koha ecën me hapa të ngadaltë, dhe Kadri Morina nuk e pati menduar se në dhjetëvjeçarin e parë të shekullit 21-ë, do të bëhej një nga investitorët më të suksesshëm e të fuqishëm në ekonominë e tregut shqiptar. Ndonjëherë edhe ka falimentuar, por i vetëdijshëm për uljet e ngritjet e bisnesit, kurajoz dhe i pademoralizuar, me besim e optimizëm, hidhej për sfidën e rradhës. Sot për sot Kadri Morina është një nga investitorët e sukseshëm e të rëndësishëm në ekonominë e tregut shqiptar. Në vitin 1993-e, nën drejtimin dhe përkushtimin e tij, u themelua“Euro-AlbaEA, dhe më pas zgjeroi investimet në fushën e ndërtimit, dhe atë të kulinarisë. Së fundmi investimet i tij i ka shtrirë edhe në Kosovë, me blerjen eKompanisë e Sigurimeve “Dardania”, sfidë e re disa milioneshe.
Kadri Morina përveçse një investitor modest, shëmbullor dhe i suksesshëm në tregun kapitalist shqiptar, gëzon ndjeshëm virtytin e bamirësisë. Bamirësinë e sheh si diçka të shenjtë.Sponsorizimet financiare të këtij investitori lenë gjurmë mirësie e inteligjence. Ka dhënë kontributin e tij financiar në restaurimin e Xhamisë së Et’hem Beut në qendër të Tiranës, jo vetëm për rëndësinë shpirtërore si një kult fetar, që ka kjo xhami, por edhe si një vlerë kombëtare, monumentale dhe historike, por kontribuon në rehabilitimin e afreskeve të xhamisë, pajisjet elektrike,etj, ngjyrimin e afreskeve duke ruajtur origjinalet. Për këtë sponsorizim madhështor e shpirtëror, Shoqata “Tirana”, e vlerëson duke i dhënë titullin më të lartë “Fisnikërija e Tiranës”. Është vlerësuar Qytetar Nderi i Hasit, Durrrësit, në Komunën e Mali të Zi, etj. Ka sponsorizuar në ndërtimin e kulteve fetare, në Peshkopi, Marikaj, Zall Bastar. Sikundër thuhet se; Mirësia prodhon inteligjencë!Sponsorizoi drekën e Papa Franceskut,në vizitën që ky i fundit, bëri në Shqipëri.Jo rastësisht u zgjodh Kadri Morina që Papa të shijonte drekën nga duart e një myslimani, për të treguar virtytin e shpirtit shqiptar, tregues tejet i veçantë ky se Shqipëria është mbretëria e tolerancës fetare që ekzistonnë Ballkan. Investitori dhe filantropisti shqiptar Kadri Morina u dekorua me medaljen e 319-ë nga 4000 medalje që ekzistojnë dhe jepennga Papa Francesku.
Ai vazhdon të ndihmojë financiarisht njerësit në nevojë, njerësit e sëmurë për kurimin e trajtimin e tyre jashtë shtetit.Jep kontributin e tij financiar për Fondacione të ndryshme, Shtëpisë së Fëmijës “Zyber Hallulli” Tiranë. Nuk kursehet aspak të sponsorizojë në botimin e librave historikë, Festivalin e Filmit, libra të autorëve të ndryshëm shqiptarësi një dashamirës i artit e letërsisë. Në këtë bashkëbisedim me investitorin dhe filantropistin e suksesshëm, Kadri Morina, ai na rrëfen me modesti dhe përgjigje unike e të admirueshme, se si arrriti ai të ngrejë bisneset e tij dhe investimet ne fusha të ndryshme të ekonomisë së tregut në Shqipëri e më tej.Gjithesesi dy dashurite e tij, sic zbulohen ne interviste jane:Familja dhe Çështja Kombëtare. Për më shumë ndiqni bisedën.
Bisedoi: Raimonda MOISIU/

-Si e filluat karrierën tuaj dhe si u integruat në fushën e bisnesit?Si është eksperienca tuaj duke punuar në sektorë të ndryshëm?

Tradita e familjes sime ka qenë fermerë, në gjëndje të mirë ekonomike për kohën që jetonim.Të parët e fisit kishin emigruar në Turqi, Anadoll , por që edhe kishin bërë prokopi. Mbaj mend që gjyshi na kishte sjellë një tevlik dhe një mulli kafeje. Ishim dy shtëpi të pasura të zonës; Sali Aga dhe gjyshi im -Niman Alia.Te Sali Aga shkonin merrnin këpucët për dasmë, ndërsa te shtëpija e gjysh Niman Alisë- merrnin mullirin e kafesë, për gëzime apo mort. Pozicioni i shtëpisë sonë ka qenë në anë të rrugës së madhe, -ku bashkoheshin lidhjet tregëtare midis Kukësit, Tropojës dhe Prizrenit. Prindërit e mij, si një derë fisnike që ishin, e mbanin derën hapur gjithmonë. Hynin e dilnin shumë mysafirë, veçanërisht tregëtarë, të cilëve u binte rruga për të bërë tregëti. Vija re që gjendja ekonomike e popullit të zonës sonë ka qenë tejet e varfër.Me dashurinë, dëshirën dhe vizionin për t’i parë sa më mirë bashkëfshatarët e mij, vendosa të sfidoj. Morra guximin të reagoj, për këtë gjendje të mjerueshme të tyre. Me aq sa më lejonte pushteti i kohës, takova Ministren e Bujqësisë të asaj kohe Themie Thomain. I them tekstualisht: -:Zonja Ministre, vij nga Kukësi, duam një plan shtesë me 300 kg esencë pishe, se e gjithë organizata e partisë do të mbytet në Drin, populli i zonës është në mes të katër rrugëve. Dhe nuk vonoi shumë, brenda një ore erdhi përgjigjja pozitive nga ministrja, duke na i plotësuar kërkesën.Nga 30 lek që ishte ditë e punës, shkoi në 150. Unë jo vetëm u gëzova nga kjo mbështetje, por tashmëkisha treguar edhe disa vlera dhe ambicje të mijat për t’u marrë me tregëti. Pra prirjet e familjes time për tregëti dhe fakti që përmenda më lart, më maturuan para kohe, për t’i hyrë më pas rrugës së biznesit. Pasi mbarova detyrimin ushtarak, qëndrova në Tiranë, me punësim në Ministrinë e Mbrojtjes, instruktor i rinisë. Që këtu zë fill ambicja ime për bisnes.Në vitin ’90-ë më thërrasin në zyrën e komandës, dhe më kërkojnëtë sjell disa kamiona me patate nga Kukësi. Mendoni flitej për disa kamiona jo për një. Koha ishte e tejet e vështirë. Sepse gjeje patatet, por nuk kishte kamiona. Si fillim gjeta 5 kamiona, ma pas edhe 51-ë kamiona të tjerë dhe çmimi i patates nga 80 lek për kg,-kaloi në 170 lekë për kg. Në disa muaj pata sukses dhe fitime financiare jashtëzakonisht të kënaqëshme. Kjo më inkurajoi dhe më dha forcë e kurajo për të ecur përpara, por edhe me idenë që fitimet t’i investoja në sektorë të tjerë.

-Cila është filozofia e një investitori të suksesshëm në këndvështrimin tuaj? Cilat janë obligimet tuaja të bisnesit tani e në të ardhmen?

Ekziston një thënje popullore shumë sinjifikative: “Paraja e hedh ujin përpjetë!”Kjo proverbë e përfolur qysh në kohën e Lekë Dukagjinit, gjeti vend së pari te të parët e mij, të cilët kishin besimin se një ditë uji do të vinte lart në kala. Dhe vërtet, “uji hidhet përpjetë”sot, në zemër të luginës, ku është ndërtuar Hidrocentrali i Fierzës. Ashtu si në atë kohë edhe sot kur shkoj me pushime në vendlindje shoh gjurmët e mallit e dashurisë, nostalgjinë, ndërrthur ngjarjet dhe kujtimet, sjell ndërmend brezat, në antitezë e analogji me të renë e të vjetrën. Era e gjakut më thërret për mirënjohjen e thellë ndaj tyre, ndikimit dhe efektit që ata/ato patën në formimin tim shpirtëror, qytetar, intelektual dhe profesional veçmas në fushën e bisnesit. Koha bën të sajën, ecën herë me hapa të ngadaltë, herë me hapa të shpejtë, por ai impresioni mbetet ashtu sa afër e larg, si vërshimi i ujit nga Diga e Fierzës, përplasja e tij, që sjell dritën, për të lënë gjurmë të pashlyeshme, me dritësimin e kohës e kujtesës. Nuk e pata shkuar ndërmend se në dhjetëvjeçarin e parë të shekullit 21-ë, do tëshëndrrohesha në një nga investitorët më të suksesshëm e të fuqishëm në ekonominë e brishtë të tregut shqiptar. Kam pasur ulje e ngritje gtai edhe në falimentim, por nuk jam dorëzuar , sepse jam i vetëdijshëm për rrisqet; uljet e ngritjet e tregëtisë, por me kurajo e besim, pa u demoralizuar hidhesha “në sulm” për sfidën e rradhës.

-Jeni i mirënjohur dhe i cilësuar si një nga investitorët e sukseshëm në fushën e bisnesit veçmas asaj të ndërtimit? A mund të na thoni çfarë ndjesish dhe obligimesh ju shkakton kjo?

Sikundër e përmenda më lart atë kapital financiar që fitova nga tregëtia e patates, e investova fillimisht duke katër fabrika buke nga Turqia-franxolla. Përgati një vit bisnesi eci mirë, me fitime të konsiderueshme dhe të kënaqëshme. Por kjo nuk zgjati shumë dhe më troket në derë falimentimi në disa qindra mijra dollarë. Kur baba im e morri vesh, më qortoi dhe ndërkohë më jep disa këshilla:
-Nuk është bërë kush i pasur me bukë e ujë.
-Para me fajde mos merr kurrë!
-Taksidarin e shtetit shlyeje gjithmonë.
Isha i ri si në moshë e biznes, por isha edhe i vetëdijshëm për sfidat që më prisnin. E dija fare mirë se nuk do të kishte vetëm fitim por edhe humbje. Nuku dorëzova, i vura detyrë vetes;Të humbasësh me klas dhe të fitosh me guxim! Sepse jeta i përket atij që guxon. Kështuqë me atë kapital të vogël që më mbeti, , -si pesë maune- i hyra transportit të çimentos. Qëndroja vetë me orë të tëra në shi e furtunë në karrocerinë e maunes për të mbajtur plasmasin që të mos lagej çimentoja. Në vitin 1993-e, nën drejtimin dhe përkushtimin tim maksimal, u themelua“Euro-AlbaEA. Më pas fillova të zgjeroj investimet në fushën e ndërtimit. Pak-nga-pak. në vitet ’96-ë,’97-ë kur edhe ra shteti, pikërisht në vitin -’98-ë,- së bashku me vëllanë ngritëm një zdrukthari për mobilje, dritare për firmat ndërtuese, të cilat i sillnim nga Sllovenia. Aktualisht vazhdoj të jem investitor në fushën e ndërtimeve e në industrinë imobiliare, ku kam të punësuar qindra veta, dhe administratën me një bord drejtues të kompanisë së ndërtimit. Më pëlqen të riskoj e sfidoj! Para disa viteve me guximin e sfidës së rradhës në investime, bleva një nga lokalet më të mira dhe të mëdhaja në Shqipëri në qendër të Tiranës “Piazza”-apo si njihej në atë kohë –Lokali i Ekrem Bardhës, ndërsa sot jam i lumtur që thonë të “Pazza” e Kadri Morinës.. Lokali është shumë i bukur, ku ndërrthurret modernja me klasiken. Për mua ky është jo vetëm lokal argëtimi e relaksi, por edhe një institucion ku bashkohen e ndërthurren idetë, kulturat, ballafaqohen e takohen brezat. Pra, është një vlerë kombëtare e historike, në qendër të metropolit shqiptar. Të jemi sinqertë dhe transparent se Z.Ekrem Bardha ka bërë një investim madhështor.Unë e kam ruajtur ashtu si e ka lënë ai.Nuk kam bërë asnjë ndryshim, biles edhe personelin që ka pasur ai vazhdon të punojë edhe sot.”

-Ju jeni i angazhuar në kaq shumë fronte njëkohësisht e prapë gjeni kohën të informoheni mbi çështjet aktuale Shqipetare. Si arrini të menaxhoni projektet tuaja të bisnesit, profesionale e filantropike, ambicjet tuaja në fushën e biznesit, dhe obligimet tuaja familjare?
Bamirësinë e shoh si diçka të shenjtë. Krahas investimeve që përmenda më lart, nuk lija pas dore edhe sponsorizimet në fusha të ndryshme dhe ndihmat për njerëzit në nevojë. Kjo vinte edhe si rezultat i ambientit familjar ku isha rritur, ku dera jonë rrinte gjithmonë hapur dhe ndihmonim njerëzit e varfër. Kam dhënë kontributin tim financiar në restaurimin e Xhamisë së Et’hem Beut në qendër të Tiranës, për rehabilitimin e afreskeve të xhamisë, ngjyrimin e afreskeve duke ruajtur origjinalet, pajisjet elektrike etj.Kam financuar në ndërtimin e kulteve fetare, në Peshkopi, Marikaj, Zall Bastar, Durrës. Sponsorizimet e mija shtrihen në fusha të ndryshme, ndihmoj studentët duke ju dhënë mundësinë të studjojnë jashtë shtetit, findacione të ndryshme që nga Shtëpija e fëmijës “Zyber Hallulli” në përkthimin e Kuranit, art, kulturë, p.sh. Festivalin e Filmit në Durrës, në histori e letërsi kam sponsorizuar në botimin e librave historikë e letrare, deri edhe në shërbimet funerale, njerëzit në nevojë, kurimin e fëmijës M. për transplatimin e një organi, dhe vazhdoj të jap kontributin tim financiar për ruajtjen e vlerave kombëtare dhe historike. Fizikisht dhe financiarisht kam ndihmuar luftën në Kosovë, për Kosovën e atdheun jap shpirtin e jetën.

-Ç’ mund të na thoni për zhvillimet politike në Shqipëri. A ndikojnë ato në procesin e zhvillimit të rajonit Ballkanik, në Shqipëri e Kosovë?

Kësaj pyetje po i përgjigjem me një kujtim të dhimbshëm e të hidhur.Ishte vetëm 18 vjeç, dhe punoja si tip menaxheri e veterineri në kooperativë. Dikush këmbëngultë për rihapjen e dosjes së babait që do të më sillte pasoja më vonë. Më implikojnë në Gjyqin e Famshëm të Kukësit, për esencën e rrëshirës së pishës. Mbas një kalvari dhimbjesh dhe terrori psikollogjik shumë të rënduar për moshën time, me një sërë kërcënimesh, pyetjesh e séanca hetuesie,-duke më kërcënuar orë e minutë: “Trego se do të futim në burg, falë qëndresës sime, unë ia arrita të dalë i pafajshëm. Pamvarësisht moshës ishë shumë skeptik se e drejta do të dilte një ditë. E ndjeja që drejtësia nuk ekzistonte. Nuk më dënojnë, por fatkeqësisht miqtë e shokët e tij i dënuan nga 20 vjet. Kishte filluar lëvizja studentore me në krye Azem Hajdarin, dhe e ndjeja që edhe unë kisha ëndrra e aspirata për një demokraci, dhe ju bashkova idealit demokratik duke u rreshtuar në krah të heroit të demokracisë, duke e ndihmuar ekonomikisht dhe me informacion për lëvizjet e ushtrisë. Këtu më duhet të saktësoj diçka tepër të saktë: Ditën që studentët e dhjetorit kanë dalësë bashku me popullin në protestë për të rrëzuar bustin, dolëm me tank, te Pallati i Brigadave, për të ruajtur varrin e Enverit. Urdhri ishte nga lart me municion luftarak të hequr nga tanku dhe armët. Morrëm fishekë manovër për kundërajrorë, vetëm të gjuanim në ajër. Që të nesërrmen e rrëzimit të bustit dorëzova armën dhe rroben ushtarake. Paçka këtyre situatave jo të këndshme që kam kaluar, bisnesin nuk e përzjej me politikën, dhe kërkoj që edhe politika të mos më sjellë asnjë pengesë në investimet e tija. Dua dhe pëlqej në maksimum bashkimin e trojeve, por jo në kuptimin ekstrem., dua Shqipërinë etnike, pa piramida në kufi, një lëvizje e lirë mes trojeve shqiptare. Për çështjen kombëtare dhe Kosovën jam gati të shkrij pasurinë dhe jetën time. Më 17 shkurt 2008 lokali, ditën kur u shpall Pavarësia e Kosovës, TV Shtetëror, lokal e privat jepnin drejtpërsëdrejti pamjet festive nga “Piazza”, në qendër të Tiranës. Nga gëzimi, enthusizmi, dhe mbështetja fizike e financiare që idhashë Kosovës , e shëndrrova lokalin në një ambient festiv, për 24 orë, ku çdo gjë ishte falas, pijet, ushqimi. Më duhet të theksoj se bar restorant “PIAZZA” është kthyer tashmë edhe një qendër e takimeve të figurave të ndryshme si presidenti, kryeministri, partive politike, opozitës, personalitete të huaja të akredituara në Tiranë.
– Kush është Kadri Morina dhe mesazhi tuaj pë komunitetin në të gjitha trojet nga Kosova, Shqipëri deri në Çamëri?

Jam lindur dhe rritur në një trevë të njohur tregëtare të kohës së Mesjetës, -në fshatin Shikaj të komunës së Vaspasit, Kukës. Aty në majën e një mali qëgjendet mes lumit Drin dhe Krumës, ku është ndërtuar Kalaja e Lekë Dukagjinit, -e cila- ka një domethënie të rëndësishme jo vetëm për vetë pozitën gjeografike rreth 400 metra mbi nivelin e detit, por është një pasuri kombëtare e historike. Prindëritmë këshillonin shpesh për të mos shkuar në majë të kalasë. Mirëpo që të shkoje në atë lartësi, nuk të besonte askush. Ndërsa mua më pëlqente të sfidonte.. Më pëlqente shumë të ngjitesha çdo ditë, të mbështesja kokën pranë historisë qindra vjeçare të kalasë dhe meditoja, biles edhe kur e mbulonte bora.
Si familje u lidhëm me luftën nac-çli,-jo direkt-por i ndihmonim. Në shtëpinë ka fjetur shtatë ditë e netë Fadil Hoxha,-mbas betejës në Qafën e Camit të Shënmrisë. Me ardhjen e pushtetit popullor, si gjithë familjet e tjera edhe ne besuam në atë që ata propagandonin se do të sillnin shumë të mira, do të ndërtohej demokracia,-arësyeja që familja ime- Morina-e mbështeti. Familja ime me mbiemrin Morina mbahet nga familjet më fisnike të zonës. Babai im, Tahir Morina kaushtruar zanatin e kuzhinierit.E thërrisnin në besueshmëri të plotë për ta futur në shtëpi. Sepse ashtu e kërkonte zakoni e tradita, nderi i familjes, që për shqiptarin dhe familjen Morina është e shenjtë:-mikun që ta fusje në shtëpi duhet ta njihje mirë, që të mos të shihte fustanin e gruas, motrës, vajzës, të shkurtër apo të gjatë. Edhe sot e kësaj dite bashkëqytetarët e thërresin Babë Tahiri. Tahir Morina ka punuar shumë, ditën e natën, vetëm e vetëm për të shkolluar pesë fëmijët e tij; tre vajza e dy djem. Për fisnikërinë dhe influencën e babës tim, në trevën e Vaspasit tregojnë një histori. Për një kohë, në vitet e para të pushtetit popullor, ai ka qenë sekretar i Partisë. Në një mbledhje të popullit, për prishjen e marrëdhënieve me Bashkimin Sovjetik,-i deleguar ka qenë Tahir Minxhozi. Baba im, Tahiri Morina merr fjalën : “Me lejë Sh.Sekretar, kam një pyetje :Si mund ta ndërtojmë socializmin pa mbështetjen e kësaj fuqie të madhe?! Tahir Minxhozi i ndodhur ngushtë, dhe i befasuar nga guximi i tij, i thotë: “Çohu, çohu ti që bëre pyetjen!Si quhesh?”-Tahir Morina ! -Ty përgjigjen ta jap në mbledhjen e Partisë! Keshtu e mbylli mbjedhjen Tahir Minxhozi. Që në mbledhjen e parë të saj, babain e përjashtojnë nga Partia. Pas 6 muajsh i kërkojnë të bëjë lutje për revizionim dhe deputet. Por burrëria dhe fisnikëria e këtij birifisnik të Kukësit nuk u përul. Por baba, me një mllef shpirtëror i përgjigjet:-Hiqmuni nga sytë, nuk dua t’u shoh më! Që prej asaj dite në shkollë filluan të më shikonin me sy të dyshimtë. Kam qenë një çun i pakët në trup, por tejet i shkathët. Bëja batuta me shokët, më pëlqenin shumë, dhe isha mistrec –pëlqeja t’i vija në lojë shokët,-gjithmonë me dashamirësi, respekt e mirëkuptim. Motrat më ruanin si sytë e ballit se mos lahesha në Drin, në rrjedhën ku bashkohet Drini i Bardhë me Drinin e zi, në Kukësin e vjetër. Më pas vazhdova shkollën e mesme për veteriner, për 4 vjet në konviktin “Kosova” në Krumë.Jeta konviktore me dha suportin e një pjekurie të parakohëshme.Kisha fituar lirinë, pavarësinë, isha vetvetja. Gjithçka duhet ta bëja e përballoja vetë, megjithëse meraku, kujdesi i familjes veçmas vëmendjen e përkushtimin e babës e kisha mbi kokë, jo vetëm financiarisht po e po, por edhe materialisht e financiarisht, dhe tregonte kujdes të veçantë për rezultat e mësimeve.Mbarova të mesmen me mesataren 9.2. Kisha një dëshirë e pasion të vazhdoja shkollën pedagogjike, pa lënë në hije edhe një dëshirë tjetër, për të vazhduar ekonomikun. Për shkaqe ekonomike e arësye familjare kthehem në fshat dhe fillova punë në zanatin e veterinerit. Në të njëjtën kohë aplikova për të vazhduar ekonomikun me korrespodencë. Isha i ri në moshë, kisha ëndrra vizione e aspirata, ambicioz për të bërë karrierë, diplomohem edhe si ekonomist, dhe me pjekurinë e moshës kam kërkuar me këmbëngulje të rihapej dosja e babait tim të shtrenjtë. Sot jam i martuar, dhe kam katër fëmijë. Njërit nga djemtë i kam vënë emrin e gjeneralit amerikan, i cili ndihmoi në Luftën e Kosovës Ëesly Klark. Kumbarë në pagëzimin e fëmijës me këtë emër është rregjizori i famshëm shqiptaro-amerikan, Stan Dragoti. Miqësia me Stan Dragotin, nisi pak vite më parë e pikërisht te Bar-Restorant “Piazza”. Kjo miqësi do të kulmonte në një festë të madhe në zemër të Neë Yorku-t, kur unë udhëtova enkas përtej oqeanit për të festuar kumbarinë me rregjizorin e shquar shqiptaro – amerikan në shenjë respekti e admirimi për rregjizorin dhe gjeneralin amerikan, në pagëzimin birit tim, me emrin: Wesly Klark. Propozim që StanDragoti i madh e priti me shumë gëzim. Ja si m’u shpreh rregjizori i shquar shqiptaro-amerikan, Stan Dragoti: “Unë vetë nuk kam fëmijë, por duke qenë kumbara i djalit tuaj, unë sot u bëra me fëmijë! Të gjithë sa ishin në sallë u emocionuan nga dlirësia e mirësia e shpirtit shqiptar. Ëesley sot është në klasën e dytë fillore. Djali i madh quhet Kreshnik, me rezultate të shkëlqyera në studime, me prirje inteligjence për matematikë, i cili ka fituar Olimpiadën e matematikës.Kreshniku është në vitin e dytë për marrëdhënie ndërkombëtare te Epoka University.Ndërsa djali, Klajdi studion në Cambridge University, me rezultate të shkëlqyera për administrim biznes dhe ka qenë pjesëmarrës në Samitin Botëror të ujit në Stamboll. Vajza Klara ka talent për muzikë dhe dëshiron të bëhet pianiste. Klara krenohet me pjesëmarrjen e saj në koncertin e Selin Dion, në Las Vegas. Ajo ç’ka dua të shpreh këtu, tërë barrën e shtëpisë, kujdesit, rritjes dhe edukimin e fëmijëve ia kan lënë nuses time, Kozetës. Kjo mirëkuptohet për shkak të impenjimeve të mija të shumta ndaj biznesit e investimeve. Në momente të caktuara ndjehem keq, por Kozeta dhe unë me mirëkuptim, besim, respekt e dashuri për familjen e fëmijët tanë i kemi ndarë detyrat. I shpreh mirënjohjen, falenderimin dhe admirimin tim për të:Faleminderit, Kozeta, për këtë familje kaq të bukur që kemi ngritur-, veçmas ju me përkushtimin dhe inteligjencën tuaj.
Bisedoi:Raimonda MOISIU