Nga Fahri XHARRA/

Unë njoh një shqiptar, që donë ta ndryshojë emrin/

Unë njoh një, që donë ta ndryshojë mbiemri/

Njoh një shqiptar, që donë të ndryshoje edhe emrin, edhe mbiemrin/
N
jë tjetër, që donë ta ndryshojë origjinën
( Lis Bukuroca )/
Zhvillimi i kësaj teme është i inspiruar nga ato vargje më siper, vargje të cilat e shprehin të vërtetën e amullisë së mendjeve tonë jo vetëm kohëve të fundit por që besa bukur gjatë që nga paslufta e fundit .
Autori i vargjeve thot “Njoh një shqiptar, që donë ta ndryshojë origjinën “ .Unë i njoh me mijëra të tillë. Njohim shkrimtar, gazeta ,Tv-stacione që duan ta ndryshojnë origjinen , jo vetëm origjinën kombëtare por edhe vendin e tyre duat ta “falin” , ta tjetërsojnë , t`ia dhurojnë dikujt. E ,sa shumë që janë !

Por, unë e njoh një shkencëtar historie , një francez i cili e sheh të vërtetën ashtu si ishte, ashtu pa komplekse , ashtu i pa dirigjuar nga askush , ashtu thjeshtë e bindshëm e shkruan dhe e dokumenton atë sa edhe sikur qiejt të binin nuk do ta lëviznin nga ajo që e thot. Unë e njoh të madhin Alain Ducellier !
Unë e njoh një libër të madh “Les Albanais ont-ils envahi le Kosovo “ A e pushtuan shqiptarët Kosovën ?”
Unë e njoh një zotëri të madh që i përgjigjet kësaj pyetjeje që ai e shtron në librin e tij, Unë e njoh një zotëri që iu mbyllë gojën hasankaleshave , olivershmittave , noelmalcolmëve dhe të gjithë 
“hyzmetçarëve “të tyre shqiptar Ky është Alain Ducellier. sa pak nga që e njofim. Marre !
“ Sidoqoft, të mirremi vesh se kishte serbe në Kosovë edhe në shekullin e 13-të.Por lind pyetja: Kush jetoi më herët në këto anë>? (But then the question arises: who lived in this region before ? The Slavs are an Indo-European people who came to Europe at a later period, since the frequent waves of their invasions occurred in the 6th and 7th centuries. (3)) Sllavët janë një popull indoeuropian , të cilët erdhën në Europë që nga valët e tyre pushtuese të shek 6-të fdhe 7-të. Në para kohë , para kësaj , për shumë shekuj dështoi romanizimi dhe zhdukja e popullit autokton “ Dakëve në Rumani , Thraksave në Bullgari, dhe Ilirëve në Dalmaci, Shqipër dhe Maqedoni . Ashut eshe për Kosovën është e pa mohueshme që nga shek 18 paraKr. shumë shtete politike Ilire u shkrinë dhe kaluar gradualisht nga organizimi fisnor në mbretëri të vogla si ajo e Dardanëve, e Penestëve , e Pajonëve ( Vetëm të përmenden e ka vlerën e saj)

 Si të themi , çka të mohojmë këtu? Ky libër është shkruar , për ta bindur botën për një të vërtetë shqiptare të Kosovës . (Bota e tregoi vetën me bombardimin e Beogradit ne vitin 1999.) Mua më nxiti për këtë shkrim, mohimi katërcipërisht i të vërtetës nga ana e “shqiptarëve” .

Më bëhet zemra mal kur lexoj se çka shkruan Alain Ducellir. ( Si mendoni t`i kënaqem thenjeve të Shmittit, Nartalie Clayerit ?)” Të gjithe hulumtimet si ato gjuhësore dha ato arkeologjike provojnë që Ilirët ishin paraardhësit e shqiptarëve. Cdo studim e vërteton trashëgimin e jashtzakonshme të Ilirëve në
shqiptarët . Ai thot se e kemi Delmacen e Komanit, Meljen e Virpazarit ( sot Mali i Zi) dhe keshtjellat e Ohrit në Maqedoni . Duan gjë më shumë mohuesit e vetvetës?

 
Athua serbet munden ta zbrazin Kosovën nga shqiptarët . Jo kurr ! (Did the Serbian domination wipe out the ancient Illyrian-Albanian population? In fact, the Serbian text–, show the opposite: on the occasion when, in 1348, Stefan Dusan. endowed a gift to the monastery of Saint Michael and Gabriel in Prizren, we learn that in the vicinity of that town there were at least 9 villages decribed as Albanian (Arbanas). (10) )
Fahri Xharra,01.08.15, Gjakovë


Shkrimi im e ka qëllimi për informimin e të gjithë mohuesve si shqiptar ashtu edhe të huaj , që kemi shumë litertyrë që e flet të vërtetën . Kjo më pashtë ështa baza e saktësisë së shkencëtari Alain Ducellier. Per zotin Ducellier , do te flasim edhe më shumë , herave tjera.

I Michel Aubin, Du my the serbe au nationalisms albanais, Le Monde, 5-6 April 198 1, p.2.
2 Georges Ostrogorskij, Serska Oblast posle Dusanove smrti (Seres region after the
death of Dusan), Belgrade 1965.
3 On Serbs, in particular, H.Gregoire, The Origin and the Name of the Croats and the
Serbs, “Bizantin”, 17, 1945 and S.Novakovic, Serpske Oblasti X, XI veka (Serbian
territories in the X-XI centuries), “Glasnik Srpskog drustva”, 1880, p.48.
4 Bibliography on the Illyrians is considerable. Suffice it to mention the archaeological
collection “Illyria” (6 published volumes, Tirana 1971-1976); The Illyrians and the Genesis
of the Albanians, Tirana 1971 and The Acts of the Conference of Illyrian Studies, two
volumes, Tirana 1974.
5 S.Anamali and M.Korkuti, The lllyrians and the Genesis of the Albanians in the Light of
Albanian Archaeological Studies, in the collection of the same title, pp. 1 1-39; regarding
linguistic data, E.Cabcj, The Illyrians and the Albanians, in the same volume, pp.41-52.
6 B.Covic, Osnovne karakteristike materialne ilira na njihovom centralnom prodrucju,
“Sarajevo Symposium”, 1964, p. 101. c.f.S.Anamaii and M.Korkuti, The lllyrians and the
Genesis of the Albanians, p.35.
7 S.Anamaii, From the Albanian Civilization t)f’the Early Middle Ages, “Illyrians…… pp.
184-187.
8 lbidem, p. 185, 192.
9 A.M. Selishev, Slav.iansko naselenie v Albanii, Sofia 193 1, to be carefully studied
because of his great Bulgarophil prejudice.
10 S.Novakovic, Zakonski spomenici srpskih drzava srednjega veka (Juridical sources of
the Serbian state in the Middle Ages), Belgrade 1912, pp. 628-701.
11 See, in particular, chapters 77 and 82 of the Dusan code (N.Radojcic. Zakonik Cara
Stefana Dusana, Belgrade 1960, pp. 57-58).
12 J.Kantakuzen, Histoire, Ed.de Bonn, 1, p. 55, vol.1, p.279.
13 Bokardus, Directorium ad passagiumfaciendum, “Historians of the Crusades”,
Armenian Historians, 11, pp. 484-485.
14 Laonikos Chalkokondylis, Histoire, Ed.E.Darko, Budapest 1922-1926, 1, pp. 277-278.
15 lbidem, 11, pp. 277-278.
16 Hierax, Chronique sur 1enipire des Turcs, Sathas; Biblioreca graeca, 1, p.247.
17 ldrisi Bitlisi, Chronique sur 1empire des Turcs, fols. 188-190, a); in S.Pulaha, The
Albanian-Turkish War of the ]5th Century (Ottoman sources), Tirana 1968, pp. 134-138,
142. 18 S.Pulaha, op.cit.,pp. 251-252, 297.
19 Published by Radonic, Gjuragi Kastriot Skanderbeg i Arbanija u XV veku, Belgrade
1942, p.2.
20 The archives of the state of Dubrovnik, “Litterae et Con-tmissiones Levantis”, X, p.84 v.
(March 17, 1428).
21 lbidem, XIU, f.248 (January 5, 1448).
22 Dukas, lstotia Turko-Byzantina, XXIII, 8. Ed. Grecu, Bucharest 1959, p. 179.
23 Kemalpasazade, Chronique, f.254 in Pulaha, op.cit., p. 19 1.
24 S.Pulaha, The Cadastral Register of’the Shkodra Sandjak of 1458, vol. 2, Tirana 1974.
25 S.Pulaha, ol). cit., pp. 31-32.
26 lbidem, pp. 33-34.
27 lb., p. 34, counts 15 villages in this case.
28 S.Pulaha, op.cit., pp. 34-35. It must be no,,ed that this is the conclusion of the great
Yugoslav historian, Milan Sufflay, killed in 1925 by the ustasi (M.Sufflay, Povijest sjevernih
arbanasa, reprinted in Prishtina 1968, pp. 61-62).
29 A.Hanzic, Nekoliko vijesti o arbanasima na Kosovu i Metohiji v sredinom XV vijeka
(some data on the Albanians of Kosova and Metohija in the middle of the 15th century),
“Symposium on Skanderbeg”, Prishtina 1969, pp. 201-209. S.Pulahal Albanian Element
according to the Ononwstics of the Regions of the Shkodra Sandjak in the Years 1485-
1582,”Studime historike”, 1972, 1, p. 63 ss.
30 Consult especially the documents supplied by M.Dinic taken from the state archives of
Dubrovnik, and particularly Livre de Comptes by Mihal Lukarevic (M.Dinic, Iz Dubrov”kog
arhiva 1; Belgrade 1957. example p. 65 (“Dom Marin de Antivaro”, “Andria Nicholich
Arbanexo de Matia”).
31 M. Dinic, op.cit., p.68.
32 lbidem, also the state archives of Dubrovnik, Pacta Matrimonalia II, f. 103 v. (December
11, 14-59).
33 1. Zamputi, Reportv on the Situation of Northern and Central Albania in the ]7th
Century, volume 1 (1610-1634), Tirana 1968, and the report of apostolic visitor, Pjeter
Mazreku. in 1623-1624.
34 L. von Thalloczy, Die albanische diaspora, “Illyrisch-Albanische Forschungen” (Vienna
1916), vol. 1, p. 314, ss. This article is based on, apart from the archives of Karlovac’s
metropolis, the Archiv des Gemeinsamen Finanzministeriums, Vienna, especially, VI, p.
25, 1739.