Komente – Page 454 – Dielli

Dite e re Z/Kryeminister

July 6, 2013 by dgreca

Nga Ilir Levonja/ Florida/

Sa here që kam ndjekur, lexuar apo dëgjuar Edi Ramën, kam pëshpëritur një pyetje, sa larg mund të shkonte ky njeri pa megallomaninë? Ndofta shumë, ndofta asgjëkundi. Por ndofta edhe këtu, ku është tani, është pikërisht prej saj. Kutadish?
Po a ka rëndësi të merresh me tiparin e mendjemadhësisë së Tij? Sigurisht, është Kryeministri I vendit tim. Domethënë, I pari I shtetit. I pari, është si ushtari dhe ashtu siç thotë Stënesku, ”poeti, ashtu si ushtari nuk ka jetë vetjake”. Pra, njeriu me mision, njeriu në detyrë. Kështu edhe shtetari.
Për më tepër që nuk jemi popull mendjemadh, por I (të) përvujtuar. Po kemi tipa mendjemëdhenj dhe, me shumicë biles.
Konkretisht, po lexoj intervistën e Kryemintrit Edi Rama, dhënë në Klan Kosova gazetarit Baton Haxhiu, në lidhje me breshkat. Nuk besoj se ka shumë njerëz që nuk e dine, se breshkat sipas mjeksisë popullore të vendeve afrikane, ndihmojnë njerëzit që vuajnë nga astma. Një problem civil I mbarë njerëzimit, ashtu si sëmundjet e gjakut, tensioni, sheqeri apo kolesteroli. Autizmi, etj…, gjëra për të cilat komuniteti mbarë global, ka një përkushtim të jashtëzakonshëm në sensibilizimin e masave. Edhe në kompaninë ku unë punoj, bëhet një punë e paimagjinueshme për të ndihmuar në mbledhje fondesh për nevojtarët në mbarë botën. Pra, jo vetëm në Amerikë. Gjithsesi, më vjen mire që Kryemistrit tim, prania e breshkave e ndihmon në problemet që Ai ka me astmën. Por nuk e kuptoj përse këto krijesa të javashta, tështitëse, plot koracë, etj., duhet t’i nominoj me emrat e para ardhësve të tij, Nano e Berisha.?. Apo kur thotë se ngjyra purpurt, është nga bashkimi I blusë me të kuqen.
Të gjithë e kanë kuptuar, megjithëse pak po analizojnë se, një politikë më e butë ndaj Nanos, sigurisht sot do I kish dhënë Ramës më shumë se numri 65, që është më I vogël se 66. Dhe po të shikosh dhe emrat e ndërfutur, shifra bie akoma. Dhe pa diskutim më pak se numrat që ka LSI. Mirëpo per Ramën e rëndësishme është të na tregojë se si lind ngjyra e purpurt, pavarsisht se ne shohim se si po zmadhohet e kuqja. E rendësishme per Ramen, është nominimi I breshkave me emrat e Nanos dhe Berishës.
Nga ana tjetër, këmbëngul me krenari se po I merr prej dore Nanon me Berishën, me
analogjinë tekstore të Ismail Qemalit, kur u tha Osmanëve se, ”me sjelljen tuaj po tregoni se jemi ata që keni qënë, këtu e pesëqind vjetë me radhë”. (Nga filmi, Nëntori I dytë). Kaq e vështirë qënka, që një politikan shqiptar të bëj përjashtim? Ju e keni shancin, mos humbni.

Votimet më të mira të organizuara ndonjëherë në Shqipëri dhe qejf mbetja gazetareske

July 5, 2013 by dgreca

Shkruan:Hajro Çini M.A. Economics/

Në liri e drejta e shprehjes, e drejta e përzgjedhjes, e drejta e vlerësimit, apo jo, dhe shumë të drejta të tjera janë vlera kaq themelore sa që ti imponohesh dikuj, qoftë edhe me dashamirësi, është e jashtkohshme. Kështu edhe me letrën që një djalë 16 vjeçar, plot ëndërra, i lutet Dr. Berishës të mos largohet nga politika dhe Dr. Berisha me shumë kulturë përgjigjet. Një akt i tillë ka shqetësuar jo pak një zonjën Buçpapaj, që e mban veten për gazetare, dhe përpiqet ti imponohet të tjerëve që të mos e lexojnë atë këmbim.

Me zonjën në fjalë, unë jam ndeshur shpesh, kështu që edhe kjo përgjigje e rradhës nuk përbën risi.

Zonja në fjalë deklaron se është gazetare dhe merr kredit që i përket antikitetit, më konkretish Kasandrës, në lidhje me rezultatin e zgjedhjeve, ku ajo shprehet se e kishte paralajmëruar verdiktin e popullit, “sovranit” siç kanë qejf ta quajnë shpesh politikanët kur janë të mbështetur nga ai.

Janë bërë disa analiza edhe në gazetën Dielli, ku më të spikaturat, për mendimin tim, kanë qënë shkrimet e Dr. Enver Bytyçit dhe shkrimi i Dr. Elton Marës, “Fitoi apo humbi sovrani/populli”.

Si cilësia e shkrimeve, si niveli etik dhe profesional i të dy personave ka qënë shumë i lartë. Pakrahasueshmërisht më i lartë krahasuar me të tjerë, që, vend e pa vend përmëndin titullin gazetar.

Unë nuk do ti hyj arsyeve personale dhe vetiake të zonjës në fjalë, për ngazëllimin e humbjes së PD-së, se nuk dua të bie në atë nivel, por po parashtroj disa gjëra që mua më kanë bërë përshtypje në këto zgjedhje dhe pak më gjërë.

Së pari, është hera e parë që komunistët, të kamufluar si socialistë apo LSI-stë, vinë në pushtet pa dhunën e armëve, por me një mënyrë pak më paqsore. Ata erdhën në pushtet me votën e blerë të “sovranit”. Ka me qindra raste të kapur në Shqipëri në këtë aktivitet. Edhe pse kjo dhunë quhet në perëndim, për standartet ku ka kaluar Shqipëria është progres.

Së dyti, për herë të parë, pala humbëse e njeh rezultatin pa asnjë kontensim, edhe pse atje ka me mijra raste të regjistruara. Edhe ky është një progres për tu përshëndetur. Këtu dallon ana që punon për kombin dhe jo për veten me palën që nuk do t’ja dijë asfare për komb, por për interesa të shovinizmit fqinjë, që edhe i organizoi më 8 nëntor 1941 në një parti kriminale.

Së treti, pas 8 vitesh në pushtet rotacioni është një gjë normale në një demokraci, qoftë edhe të brishtë.

Së katërti, të gjithë akuzat që i bëheshin Dr. Berishës si diktator, që po përpiqej të zaptonte të gjithë institucionet, për të sunduar, morën fund mbrënda natës. (Zonja në fjalë ka qënë ndër zërat më të çjerrë kundër kësaj “diktature”).

Së pesti, humbi ajo anë që kishte bërë shumë për çështjen kombëtare, që kishte bërë shumë për zhvillimin kombëtar, për progres dhe përparim. Kishte futur Shqipërinë në NATO, kishte hequr vizat për shqiptarët në Europë, kishte ndërtuar një infrastukturë fantastike nëpër gjithë Shqipërinë, dhe “sovrani” votoi anën tjetër, që për 50 vjet e kishte vrarë “sovranin”, e kishte shkatërruar në çdo anë, qytetare, kombëtare, ekonomike, politike shoqërore etj. Më e çuditshmja pa asnjë program të qartë elektoral.

Së gjashti, pala humbëse, e drejtoi Shqipërinë për 8 vite. Me gjithë progresin në shumë fronte, qeverisja pati edhe mangësi. Pati edhe fusha ku dështimi ishte total, si tek pronat, pati fusha ku duhej të ishte bërë më shumë. Është dëmshpërblyer vetëm 25% e asaj që duhej bërë për shtresën e persekutuar, (edhe pse kjo qeveri është e vetmja që ka bërë diçka dhe ajo që po vjen jo vetëm që i ka shkaktuar krimet, jo vetëm që i neglizhoi kur ishte në pushtet për 8 vjet, por edhe do të bëj të njëjtën gjë sapo të marrë pushtetin.)

Administrata tregoi një paaftësi, arrogancë me qytetarin, dhe një korrupsion të papranueshëm. Por etika, mendoj unë, është problem kombëtar. Njeriu i Ri që formoi rregjimi komunist nuk ka as ndërgjegje as etikë. Duke shtuar këtu edhe faktin se prokuroria, ajo që duhet me kushtetutë të luftojë korrupsionin, ishte një celulë komuniste në shërbim të agjendës politike, në shkelje të Kushtetutës, të ish Presidentit Bamir Topi. Megjithatë pavarësisht nga shkaqet “sovrani” ndëshkoi këtë aspekt të kësaj qeverie, duke vërtetuar qartazi, se ai ka mundësi, me votime, të shprehet pa frikë.

Së shtati, “sovrani” ndëshkoi jo vetëm partinë më të madhe që kishte qënë në pushtet për 8 vjet, por edhe partinë më të madhe opozitare. Nga 66 deputetë që kjo parti kishte më 2009, sot ka vetëm 61. Dhe kjo duke mos qënë në pushtet, pra e pakonsumuar nga pushteti, nuk arriti të fitojë, të paktën të kishte qënë në nivelin e para 4 viteve. “Sovrani” shpërbleu me shumë gjenerozitet, partinë e tretë më të madhe në Shqipëri. Atë që kishte qënë në pushtet per 45 muaj dhe opozitë pak më pak se 3 muaj. Kjo parti kishte edhe një specifikë shumë domethënëse. Kryetari dhe nënkryetari i saj, kur ju prishën pazaret, u shfaqën në TV me zë dhe figurë, me bllok në dorë duke kordinuar aktete e tyre korruptive. Të dy dolën jo fajtorë, sepse pavarësisht se çfarë shprehu gjykata, regjistrimi ishte bërë pa aprovimin e një gjykate dhe për rrjedhim prova ishte ligjërisht e papranueshme në gjykatë. Por ndërsa Meta mund të mos dënohej ligjërisht, me të drejtë, kjo nuk mund të thuhet moralisht. Bota perëndimore ka një standart interesant, konliktin e interest në fakt dhe në aparencë. Kur ka një hije dyshimi për një shkelje standarti, qoftë edhe e pafaktuar, personi i dyshuar nuk mund të kryejë funksionin. Thënë qartë, një gjykatës që është pare për shëmbull në një klub sporti, ku rastësisht shihet edhe dikush që do të gjykohet në atë gjykatë është arsye e mjaftueshme që ai gjykatës të mos jetë pjesë e gjykimit, edhe pse ai mund të mos ketë pasur asnjë kontakt me personin që po gjykohet.

Së fundi, të marrësh atributet dhe statusin e gazetarit, duhet në rradhë të parë duhet, mendoj unë, të mos jetë ithtar politik i cilido krahu qoftë, apo më keq, kur të prishen pazaret, të hidhet nga ithtar në kundërshtar të rreptë. Një rast i tillë tregon shumë edhe për integritetin professional apo etik të gazetarit dhe sipas standardeve ndërkombetare të gazetarit profesionist, të skualifikon direkt nga ai status.

Hajro Çini M.A. Economics

NË KËRKIM TË ZËVENDËSIT TË BERISHËS

July 5, 2013 by dgreca

Basha apo Olldashi? Njëri prej dy kandidatëve tashmë të vetëm do të jetë pasardhësi i Sali Berishës në Partinë Demokratike të Shqipërisë.

Gara për pasardhësin e kryetarit historik të Partisë Demokratike,(PD) Sali Berisha do të ketë vetëm dy finalistë: Lulzim Bashën, kryetar i Bashkisë së Tiranës, dhe Sokol Olldashin, Minisër i Transporteve dhe i Punëve Publike, në qeverinë në largim të kësaj partie. Dy kandidaturat u zyrtarizuan dje kur Berisha, kur deklaroi se “Kryesia paraqet para anëtarësisë Lulzim Bashën dhe Sokol Olldashin si kandidatura zyrtare të PD për postin e kryetarit të saj”. Pas rreth dy javeësh, më 22 Korrik, gara do të përfundojë dhe në krye të PD do të jetë njëri prej të dyve.
Paraqitja e kandidaturave filloi një javë më parë kur Berisha vendosi të japë dorëheqjen nga të gjitha postet drejtuese në PD, si reflektim për humbjen e thellë të zgjedhjeve parlamentare të 23 qershorit. Edhe pse gara ishte e hapur dhe për këtë post mund të kandidonte çdo anëtar i PD, pati vetëm 4 kandidatura, nga të cilat kryesia e PD përzgjodhi vetëm dy. Pasardhësi i Berishës do të marrë përgjegjësinë “ të ngrejë PD nga humbja e thellë në një fillim tëri , të fuqishëm” si deklaroi Berisha në ditën e shpalljes së vendimit për dorëheqje.

Fillim i ri për rikthimin në pushtet – një anëtar, një votë.

Fillim i ri projektohet në një mënyrë të re zgjedhjeje të pasardhësit. Për herë të parë që nga krijim i saj në vitin 1991, Partia Demokratike, do të votojë për dy kandidaturat sipas parimit “një anëtar, një votë”. Zgjedhjen e kryetarit të ri të PD sipas këtij parimit e deklaroi vetë Z. Berisha kur tha se “PD ka pësuar një humbje dhe për të është jetike një fillim i ri”. Fillimin e ri e premtojnë dy kandidatët për të marrë postin e kryetarittë PD. Lulzim Basha, kryetar i Bashkisë së Tiranës, premton se qëllimi i tij si kandidat për të qënë pasardhës i Berishës do të jetë” ringritja e PD dhe fitorja e ardhëshme, ngritja e një sistemi të qartë dhe transparent të meritës dhe kreditimit për kontributet e çdo anëtari të saj”. Ndërsa Sokol Olldashi, Ministër i Punëve Publike dhe Transportit, deputet në katër legjislatura, premton të “rindërtojë themelet morale, mbi të cilat PD do të duhet të rikthehet në pushtet”.

Pasardhësi i Berishës, demokracia e brendshme dhe ridimensionimi i PD

Votimi më 22 korrik do të përcaktojë se cili do të jetë fituesi i garës për të marrë postin e kryetarit të Partisë Demokratike. Aanalisti i pavarur politik në Tiranë, Aleksandër Çipa mendon se nuk ka reflektim për humbjen, nuk ka garë të vërtetë. ”Mënyra sesi u zgjedhën dy kandidaturat, e ka përjashtuar leximin drejt të votës kundër që më se 1 milion qytetarë të Shqipërisë i dhanë PD. Votimi sipas parimit demokratik “një anëtat, një votë” kur dy kandidaturat i përzgjodhi me dorën e vet Berisha, mendon se kthehet në një alibi përballë opinionit publik, përballë anëtarësisë së PD lidhur me mungesën e dermokracisë së brendshme në PD, zotërimin e të gjitha pushteteve nga kryetari i partisë. Përsëris, dy kandidaturat finale janë dizenjuar nga kryetari historik, Sali Berisha. Dy kandidaturat nuk qetësojnë grupet e përfaësimit në PD dhe aq më pak idealistët e PD”.

Përzgjedhja e Bashës dhe Olldashit si kandidatët e vetëm për të qënë pasardhës të Berishës, shihet më tepër sesa si kandidatura në inters të Berishës sesa për ringritjen e PD nga gropa e thellë e humbjes. “Berisha me përzgjedhjen vetë të pasardhësit, kërkon garanci politike dhe garanci pë trashëgiminë politike. Kjo zgjedhje do të bunkerizojë PD. Ridimensionim i PD për të riardhur në pushtet është vetëm një utopi, sepse nuk ka asnjë provë për reflektim ndaj votës së sovranit popull” thotë Aleksandër Çipa .Ish deputeti i PD, anëtar i forumeve të larta të saj, Aleksandër Biberaj, mendon se “përzgjedhja nuk reflekton humbjen në 23 qershor. “ Berisha vazhdon të sillet me të njëtën arrogancë që e coi në humbje. Nuk ka konkurrencë reale, nuk ka garë, kandidatët janë të emëruar nga lidershipi aktual i PD. Do të jetë një lidership i ri, që do të vazhdojë në rrugën e lidershipit të vjetër” thotë Biberaj. Ai e cilëson arrogancë ekstreme faktin që nuk u lejua të depozitojë dokumentacionin për të vënë kandidaturën e tij për postin e kryetarit të PD.

Lideri historik dhe pasardhësi

Modeli politik i drejtimit të PD nga Berisha humbi më 23 qërshor. Por deri tani duket se kjo nuk e ka zbehur vendimmarrjen, pothuajse absolute në PD.

“Askush nuk e zëvendëson dot Sali Berishën, ai është lideri ynë historik, burim i pashtershëm force, energjie dhe krenarie për çdo demokrat” tha pasardhësi i tij potencial, Lulzim Basha. Opinioni i analistëve politikë të Tiranës mendon se Basha do të jetë kryetari i PD. Nëse kjo ndodh atëhere ai do të drejtojë partinë e djathtë më të madhe në Shqipëri, që në shtator kalon në opozitë, duke mos qënë deputet në Parlament. Kjo do ta vërë atë në të njëjtën pozitë si kryeministri i ardhshëm Edi Rama, kur ishte kryetar i Bashkisë së Tiranës dhe i PS, pozitë që Basha e kritikoi me forcë, në fushatën e zgjedhjeve lokale të 2011-ës, kur erdhi në krye të bashkisë së Tiranës me vendim të Kolegjit Zgjedhor.

”Ky është një tregues i mungesës së qëndrimeve parimore dhe integrale të PD” shprehet për DW Aleksandër Çipa. PD fitoi në mënyrë plebishitare zgjedhjet parlamentare të vitit 1992 dhe Berisha u zgjodh President i Shqipërisë. Ai erdhi sërish në krye të PD në vitin 1997, kur humbi zgjedhjet e parakohshme parlamentare të atij viti, pas trazirave që shkaktuan rënia e firmave piramidale dhe rënia e qeverisë së PD, me kryeminister Aleksandër Meksin. Për 16 vjet me rradhë, 1997- 2013, PD, më e madhja në spektrin e djathtë të Shqipërisë u drejtua nga Sali Berisha. Gjatë kësaj periudhe, PD ka qënë 8 vjet në opozitë dhe 8 vjet në qeverisje , ku Sali Berisha ka mbajtur të dyja postet : atë të kryetarit të PD dhe të kryeministrit të Shqipërisë. Partia Demokratike e Shqipërisë ështe anëtare e Partisë Popullore Europiane dhe e Bashkimit Ndërkombëtar Demokrat.(Ani Ruci, DW)

Beogradi me lojë të dyfishtë në veri

July 5, 2013 by dgreca

Beogradi zyrtar ka kritikuar të ashtuquajturin Kuvend i përkohshëm i Kosovës, të cilin përfaqësuesit e serbëve të veriut e kanë themeluar ditën e enjte në Zveçan.
Por, njohësit e zhvillimeve politike në Kosovë, kanë shprehur dyshimet dhe vlerësimet se Beogradi po bën lojë të dyfishtë dhe se themelimi i këtij kuvendi nuk ka mundur të ndodhë pa dijen dhe pëlqimin e Beogradit.
Kryeministri i Serbisë, Ivica Daçiq, i ka thënë Radios Evropa e Lirë se Serbia dhe serbët duhet të nxjerrin mësime nga historia e tyre dhe nuk duhet të punojnë në dëm të vetvetes.
Ai ka theksuar se themelimi i të ashtuquajturit “kuvend” në veri të Kosovës nuk do ta ndihmojë popullin serb atje.
Sipas tij, mjetet dhe mënyrat me të cilat populli serb sot lufton për interesat e veta janë të tjera nga ato që janë përdorur deri më tash.
“Neve nuk na ka informuar askush lidhur për këtë që ka ndodhur dhe kjo nuk është bërë në përputhje me ligjet aktuale, kushtetutën etj. Krejt çka mund të them në këtë moment është se kjo nuk shkon në favor as të Serbisë e as popullit serb në Kosovë”, ka thënë Daçiq, duke shtuar se nuk do të ketë reagim në raport me diçka që nuk ekziston, duke aluduar në kuvendin e themeluar në veri.
Por, politologu Behlul Beqaj, vlerëson se është e sigurt që negociatat ndërmjet Prishtinës dhe Beogradit nuk kanë shkuar në formën e duhur, për faktin se ata që do të duhej të jenë zbatues të marrëveshjes, kanë dalë kundër saj.
“Unë besoj se situata do të komplikohet, në vend se të shtjellohet, në vend se të zgjidhen problemet, të cilat janë hapur, posaçërisht, në mënyrë dinake, pasi që Serbia e ka marrë datën e negociatave“.
“Në këtë kuptim, nuk e përjashtoj mundësinë që edhe kjo të jetë pjesë e lojës së dyfishtë që është nisur nga Beogradi, e kinse se nuk është bërë në lidhje me njohuritë që i ka pasur për veprimet në veri edhe pse atje, dihet mirëfilli se ata i kanë bazat e veta të informacionit dhe njerëzit që punojnë me vite të tëra”, ka thënë Beqaj.
Analisti i çështjeve politike, Ardian Arifaj ka theksuar se ajo që ka ndodhur ne veri ka ngritur shumë pikëpyetje.
Sipas tij, veprimi i përfaqësuesve serb të veriut të Kosovës mund të jetë në kundërshtim me interesat e Beogradit dhe, siç thotë ai, është normale të ketë fërkime ndërmjet Beogradit dhe liderëve politik të serbëve të veriut të Kosovë.
Por, sipas tij, ekziston edhe bazë e fortë për dyshime se kjo është një lojë e dyfishtë e Beogradit zyrtarë.
“Në anën tjetër, po e shohim se kryetari i kësaj organizate më të re që e shpallën serbët në veri të Kosovës, në fakt, është nga partitë të cilat sot janë në pushtet në Serbi. Pra, është i afërt me pushtetin politik që është në Serbi”.
“Po ashtu, pra, janë me të drejta edhe dyshimet se prapa kësaj ekziston edhe një lojë tjetër e Beogradit, për të vazhduar për ta cenuar shtetin e Kosovës, por edhe për më tepër, për të vazhduar ta ruaj prezencën e vet në pjesën veriore të Kosovës, e pse jo edhe në tërë Kosovën”, u shpreh Arifaj.
Arifaj shpreh mendimin se Serbia po përpiqet të gjejë arsye për ta zvarritur zbatimin e marrëveshjes për normalizimin e marrëdhënieve me Kosovën.
E gjithë kjo situatë, sipas tij, siç kanë vlerësuar njohësit e zhvillimeve politike në vend, tregon se me nënshkrimin e marrëveshjes së Brukselit, Serbia nuk ka dëshiruar që t’i normalizoj marrëdhëniet me Kosovën dhe nuk shihen shenja që Serbia dëshiron ta ndryshojë në thelb qasjen e saj ndaj Kosovës.
Politologu Beqaj, ka theksuar se, marrëveshja e Brukselit, nuk do të jetë përfundimtare, dhe se koha do të dëshmoj se ajo është vetëm një zgjidhje e përkohshme.(Kortezi: Bekim Bislimi)

Çfarë do të thotë të jesh lider?

July 5, 2013 by dgreca

Në mjediset shqiptare flitet shpesh se si politikanë blejnë vota. Pse? Sepse ata nuk kanë asnjë nga cilësitë që një lider duhet të ketë./

Shkruan: Faik KRASNIQI/

Dwight D. Eisenhower thotë: “Lidershipi është arti kur dikush tjetër bën diçka që ju doni të bëhet, sepse ai dëshiron ta bëjë”.

Colin Powell thotë: “Më jep njerëzit e duhur dhe nuk më intereson se çfarë organizate do më japësh. Gjëra të mira do të ndodhin”.

“Strategjia pa taktika është rruga më e ngadaltë për fitore. Taktikat pa strategji janë zhurma para mposhtjes”, thoshte Sun Tzu

Duke qenë se kam lexuar pak nga Makiaveli, po shkruaj një thënie të tij, sepse në detaje dhe fakte siç e përshkruan ky diplomat gjenial pozicionin e një lideri, nuk besoj se e përshkruan ndonjë diplomat tjetër i mëvonshëm.

“Nuk është e rëndësishme për një lider (Princ) të këtë të gjitha cilësitë që kam përmendur unë, por është e nevojshme për liderin të duket sikur i ka të gjitha ato cilësi… ai duhet të rrezatojë i gjithi (vetëm duke e parë dhe duke e dëgjuar atë) mëshirë, besnikëri, integritet, dashamirësi, besim, por mendja e tij duhet të jetë e përshtatur në atë mënyrë që në qoftëse është e rëndësishme të mos ketë gjithë këto cilësi, atëherë ai duhet të dijë se si të ndryshojë në të kundërtën e këtyre cilësive… ai duhet të dijë sesi të hyjë nga ana e ligësisë kur është e nevojshme.

Njerëzit në përgjithësi gjykojnë më shumë nga sa shikojnë, sesa nga sa ndiejnë, kështu që të gjithë shikojnë se si dukesh, po pak e kuptojnë se çfarë je, dhe ata pak që e kuptojnë, nuk guxojnë të kundërshtojnë mendimin e të shumtëve të cilët kanë madhështinë e shtetit si mbulesë që i mbron”, është shpjegimi perfekt nga Makiaveli. Kjo është e vërteta sesi duhet të jetë një lider i suksesshëm.

E. M. Kelly thotë: “Ndryshimi midis bosit dhe liderit është ky: ndërsa një bos thotë: ‘Shko!’ – një lider thotë: ‘‘Le të shkojmë!’”.

Lider i mirë është ai që atë që thotë me gojë e zbaton me vepra! Për një lider nuk është e domosdoshme njohuria, besimi në vetvete, humori etj. Një lider e ka të shkruar në sy. Lider lind në jetë.

Lidershipi ka dy përbërës: Sakrificën plus mbrojtjen e së drejtës! Lidershipi ka dy produkte: Bashkimin plus inspirimin!

Liderët e mëdhenj dallojnë nga demagogët, se ata gjithmonë sakrifikojnë gjithçka nga jeta e tyre për një kauzë më të madhe se vetja dhe gjithmonë mbrojnë të drejtën me çdo çmim, edhe atëherë kur kjo e drejtë mund t’u kushtojë pushtetin personal. Liderët dinë të kërkojnë edhe falje kur gabojnë; demagogët i mbulojnë gabimet e tyre me premtime të gënjeshtërta. Liderët janë të mirëpritur kudo dhe gëzojnë respektin e popullit të tyre duke u kthyer kështu në një burim inspirimi dhe shembulli të mirë për brezat në vazhdim.

Dale Carnegie thotë: “Shfrytëzoje rastin! E gjithë jeta është një rast. Ai njeri që shkon më larg, zakonisht është ai që është i gatshëm të bëjë dhe të guxojë. Barka e sigurt kurrë nuk lundron shumë larg bregut”.

Motivimi, që është pasioni për të punuar për arsye që shkojnë përtej parasë apo famës. Tendenca për të arritur objektivat me energji e këmbëngulje. Karakteristikë kryesore e motivimit është dëshira e madhe për të arritur diçka, dhe optimizmi, edhe në rast dështimi. Motivimi i njerëzve kërkon vërtet talent. Propaganda nuk ndihmon. Të inspirosh njerëzit kërkohet më shumë se para.

Në mjediset shqiptare flitet shpesh se si politikanë blejnë vota. Pse? Sepse ata nuk kanë asnjë nga cilësitë që një lider duhet të ketë.