Komunitet – Page 201 – Dielli

“Bijtë e Shqipes” nderuan Nënë Terezën

September 6, 2016 by dgreca

ZËRI I DASHURISË PËR NJËRIUN/

– NËNËMADHJA, SHËNJTORJA JONË NËNË TEREZA- /

NGA LAVER NIKU/

4 Shtator 2016 ! Një ditë e madhe për krishterimin, një ditë më e madhe për popullin shqiptar. Vajza nga Shkupi i Shqipërisë, Gonxhe Bojaxhiu- Nënë Tereza, shpallet e shënjtë. Dhe i folëm shqip, i kënduam shqip, i thurrëm himne shqip, brenda në Vatikan, vajzat dhe djemtë e talentuar të vendit të Nënë Terezës. Ajo i mblodhi të gjithë “bijtë” e saj, të krishterë dhe muslimanë, ateistë dhe besimtarë, shokë edhe miq, miq dhe “armiq” të njëri – tjetrit në paqe, në këtë ditë të madhe të shënjtërimit të saj. NËNA e madhe Terezë i mblodhi të gjithë duke i këshilluar si përherë t’i jepnin njëri-tjetrit, vendit të tyre dhe Botës, më shumë dashuri, më shumë paqe. Është kaq e thjeshtë dhe e madhe kërkesa e saj, sa mjafton vetëm të duash. Pra çdo gjë varet nga unë, nga ty, nga të gjithë ne. Pra le t’i bindemi Nënëmadhes Terezë dhe ta bëjmë këtë botë të trazuar nga egoizmi, indiferentizmi, etja për para të pista, dhuna, urrejtja, krimi – më të mirë, më të bukur, ku dashuria, bashkëpunimi, etja për të mirën, të bukurën të mos rresht kurrë. Ky është mesazhi që na la Nënë Tereza, ky është shëmbulli i jetës dhe veprës së saj.

Me këtë frymë u mblodhën dje bashkatdhetarët e Nënë Terezës në Filadelfia, në sallën e veprimtarive të Shoqatës Atdhetare – Kulturore “Bijtë e Shqipes”. Salla ishte zbukuruar si për një ditë të madhe në nderim të shënjtërimit të Nënë Terezës. Dritan Matraku, Sadik Elshani, Haki Çollaku vazhdonin të bënin diçka deri në minutë e fundit. Në portret i madh i Shënjtores sonë pikturuar nga Odise Lakuriqi zinte vendin kryesor. Një tavolinë me libra të Nënë Terezës dhe të shkruar për të nga autorë të ndryshëm ishin vendosur pranë foltores së sallës. Në sfond Gjergj Kastrioti i madh, Ismail Qemali, më tej Naim Frashëri, Fan Noli… Me atë ç’ka bënë për atdhe dhe popullin e vet, dhe jo vetëm kaq, por edhe për lirinë dhe kulturën evropiane dhe botërore, janë edhe këta shënjtorët e pashpallur të kombit tonë. Le tu falemi edhe atyre.

Nuk ishin pa përvojë zotërinjtë e Shoqatës “Bijtë e Shqipes” në Filadelfia. Ata kishin organizuar edhe më parë veprimtari për Nënë Terezën, edhe kur ishte midis të varfërve dhe të semurëve të Kalkutës, apo diku tjetër, edhe ku u largua prej tyre dhe shkoi në qiell.

Këto ditë është folur dhe shkruar më shumë se kurrë për Nënë Terezën, jo vetëm nga media shqiptare, që është treguar modeste, por nga gjithë mediat botërore. Të gjithë jemi ndjerë mirë. Kombi shqiptar nuk ishte më aq i vogël dhe kufijtë e tij ishin zgjeruar pa fund, në të pesë kontinentet, atje ku kishte dhe ku nuk kishte bashkatdhetarë të saj, se të gjithë biem në një mëndje për sakrificën e saj, për dashurinë që dha, për lutjet që na la trashëgim. Një pasuri e madhe për të gjithë. U bënë bashkë të gjitha racat, dhe besimtarët e feve të ndryshme, jo vetëm të Shqipërisë. A ka më bukur!? Ishte me të vërtetë një ditë e madhe dita e 4 Shtatorit 2016, me një dritë të veçantë, me një frymë të veçantë. U shënjtërua Nënë Tereza. Kjo u ndje edhe midis bashkatdhetarëve në Filadelfia. Ditëve të fundit dukej sikur shënjtërimi i saj ishte kryebiseda e tyre, në të gjitha kafenetë e shqiptarëve në Northeast, në South, në Richmond dhe gjetkë apo në familjet e tyre. Kishte krenari, reflektim dhe më shumë respekt për këtë figurë të madhe të kombit tonë.

Me të drejtë shkrimtari ynë i madh Ismail Kadare duke përmendur Nënë Terezën shkruan ” Nënë Tereza dhe Gjergj Kastrioti, dy personazhet më të mëdhenjë të kombit tonë dhe ndër dy më të mëdhenjtë e Europës e të njerëzimit mbarë, sado të largët të jenë në kohë e sado të ndryshëm të jenë në trajtë, për ne shqiptarët, ka një sublime që i bashkon… . Gjergj Kastrioti simbol i vullnetit tonë për liri dhe qytetërim evropian…dhe Nënë Tereza mëshirimi ynë i madh i harmonisë, i përdëllimit dhe dashurisë për popujtë dhe njerëzimin mbarë, janë vlerat tona morale që do të na shoqërojnë përherë në rrugëtimin tonë të madh.”

Edhe në veprimtarinë e Shoqatës “Bijtë e Shqipes”, që u zhvillua të dielën e shënjtërimit të Nënë Terezës, u folë me një ndjenjë përkushtimi por edhe ndjesë të secilit përpara fjalës dhe veprës së saj. Kështu foli zoti Dritan Matraku, nënkryetar i shoqatës, që mori fjalën pas hapjes së kësaj mbrëmje nderimi nga kryetari i saj, zoti Tajar Domi. Me këtë frymë folën edhe zotërinjtë Sadik Elshani, Llazar Vero, Eqerem Murataj dhe Lumni Shurdhiqi. Në fund e mori fjalën zoti Vlashi Fili, sekretar i shoqatës, që recitoi një poezi të tij kushtuar Nënë Terezës. Mund të kishte edhe të tjerë që donin të flisnin. Të gjithë pjesëmarrësit ndjeheshin të frymëzuar dhe donin të thoshin diçka. Dhe me të vërtetë. Kjo u pa edhe gjatë koktejlit që dha shoqata me këtë rast në kafenenë e Qëndrës së saj Kulturore. Bisedat me të njëjtën temë vazhduan deri në fund. Një anëtar i kryesisë së shoqatës falenderoi zoterinjtë Dritan Matraku, Haki Çollaku, Jakup Domi që e pasuruan koktejlin me dhuratat e tyre, një traditë e bukur kjo në këtë shoqatë.

Vjeshta e këtij viti erdhi e mbarë për popullin shqiptar, dhe për Shoqatën “Bijtë e Shqipes” që nisi me shënjtërimin e Nënë Terezës dhe do të vazhdojme veprimtari të shumta dhe me vlerë për komunitetin shqiptar në Filadelfia. Do të shihemi dhe do të shkruajmë përsëri.

LAVER NIKU

Filadelfia, 4 Shtator 2015

SHQIPTARET E AMERIKES NDERUAN SHENJTEN TEREZA NE BATTERY PARK

September 5, 2016 by dgreca

Nga Dalip Greca/

Shqiptarët e Amerikës në Nju Jork, NJ dhe CT, falë kontributit të ansambleistit Mark Gjonaj, e kanë nderuar Shenjtëreshën Nënë Tereza, në Parkun më të frekuentuar të Manhattanit, në Battery Park, që ndodhet përballë Statujës së Lirisë, ku turistët janë të shumtë. Shumë prej tyre iu bashkuan festës së shqiptarëve. Që në orën 4 të Mëngjesit, tha zv/ Kryetari i Vatrës, Agim Rexhaj,kam qenë këtu për të përcjellë drejtëpësëdrejti Meshën e shenjëtrimit, së bashku me shumë bashkatdhetarë të tjerë. Përcollëm emocione të thella të krenarisë shqiptare, pavarësisht besimeve. Gonxhe Bojaxhiu, Shën Tereza e Kalkutës, është Shënjteresha e Kombit Shqiptar dhe e gjithë Botës, tha për gazetën më të vjetër të Shqipraëve të Amerikës, ” Dielli’,z. Rexhaj.

Disa qindra familje shqiptare i ishin bashkuar kësaj feste, duke e konisderuar shënjtëreshën, bijë të Kombit të Shqipeve. Familja e Marash Mrnacaj, një nga familjet e persekutuara nacionaliste shqiptare, që e gjeti “limanin e shpëtimit” në Amerikë, familja që nxori dhe dëshmorin e Lirisë, Nick Mrnacaj, kishte ardhë e tëra në festë. I shoqëruar nga bashkëshortja Mrije, nga Mark Mrnacaj, nipi i tij, që njohu persekutimin e kampeve të internimit, Marashi, thotë se nuk mund të mungontë në këtë ditë të shenjtë për shqiptarët.

Janë të shumta familjet që i janë bashkuar kësaj feste që pat për organizator ansambleistin Mark Gjonaj, Komunitetet fetare, Federatën Vatra, dhe shuwm organizata e fondacione te komunitetit shqiptar si dhe familjet: Harry Bajraktari, Elmi Berisha me familje, Gjonaj family, Gojcaj family, Malota family, Rusi family, Gjergj Noja Vataj & Family, Benjamin Maintenence etj.

E Diela e 4 Shtatorit kishte një program të ngjeshur për shqiptarët që ishin mbledhur në Battery Park.Që në 4 të mëngjesit u ndoqën veprimtaritë e drejtëpërdrejta nga Vatikani. Më pas Parku ka ushtuar nga këngët dhe vallet e shqiptarëve.

Veprimtaritë e programuara i ka hapë Simon Vukël. Moderatore të aktivitetit ishin Drenica Qeliaj dhe Etrita Ibroci.

Zbulimi i shtatores së Nënë Terezës, vepër e skulpturore e artistit shqiptar që jeton në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Vasiliev Nini, ishte moment i mbushur me emocione. Bishop Gerald Walsh bekoi shtatoren.

Hymni Amerikan u këndua nga këngëtarja Maria Cunneely, ndërsa Hymni Kombëtar Shqiptar nga këngëtari Kino Gara.

Me duartrokitje është shoqëruar egzekutimi i Himnit të Nënë Terezës prej të famshmes Soprano shqiptare Inva Mula.

Tony Dovolani i ka ngritur pjesmarrësit në këmbë tek ka përshëndetur dhe ka shprehu krenarinë për Shën Terezën e gjakut shqiptar. Ai po ashtu informoi se nuk do të jetë më pjesë e spektaklit “Dancing With the stars”, por kontributi i tij do të shkojë së shpejti në Prishtinë.

Ansambëlmeni Mark Gjonaj, tha se shqiptarët ndjehen krenarë për Shenjtëreshën Tereza e Kalkutës, madhështia e së cilës i kalon kufijët e Kombit Shqiptar. Vepra e Nënë Terezës është e përbotshme. Ne kemi qenë shumë me fat që kemi një Shenjte, Nënë Terezën me prejardhje shqiptare.

Gati të njëzëshëm ishin klerikët që përcollën mesazhet e tyrë; Bishop Gerald Walsh, Imam Edin Gjoni dhe Fr. Nathan Preston.

Mesazhin e plotë të Imam Edin Gjonit, që zbërthen filozofinë e bashkëjetesës fetare shqiptare, lexuesit e Diellit do të lexojnë të plotë në Diellin e printuar.

Kanë përshëndetur pjesmarërsit “heroi i Recakut”, sic quhet nga Shqiptaret, Ish shefi i Misionit vëzhgues të OSBE-së, ambasadori William Walker, ambasadori i Indisë, ambasadorja e Shqipërisë në Kombet e Bashkuara Besiana Kadare, Konsullja e Përgjithshme e Kosovës në Nju Jork, ambasadore Teuta Sahatcia dhe të tjerë.

Me duartrokitje të zgjatura u shoqëruar “Lutja” në gjuhën shqipe e Nënë Terezës, e incizuar nga ish gazetari i zërit të Amerikës, Gjekë Gjonlekaj.

Më pas janë recituar poezi për Nënë Terezën.

Haxhi Maqellara, ka kënduar me emocione nga reportori i tij-Këngë për Nënë Terezën, ndër të parat këngë në gjuhën shqipe.

Grupi”Votra” recitoi poezi për nënë Terezën. Po ashtu edhe Nosh Camaj ka recituar vargjet që kishte shkruar enkas për këtë ditë për Nënë Terezën.

Dy folësit për jetën dhe veprën e Nënë Terezës ishin edhe Ines Murzaku-profesore në Seton Hall University, në gjuhën angleze, dhe Profesor Gjon Ivezaj, në gjuhën shqipe.

Performimi i valltarëve të vegjël dhe të rinj të Asmblit”Rozafa”, pranë Qendrës Kulturore”Nëna Terezë” të Kishës “Zoja e Shkodrës”, me koreografe Angjelina Nika, ishte një nga pjesët më duartrokitura të programit argëtues.

Djem dhe vajza të hijshm e kanë performuar në skenë me veshjet tardicionale nga trevat shqiptare prej stilistes së njohur Bora Balaj.

Gëzim Nika, e ka ngritur parkun në këmbë me këngët e tij kushtrim, ndërkohë që në krah të tij ka kënduar edhe e mirënjohura Albërie Hadërgjonaj.

Me një prgram të vecantë është paraqitur edhe komuniteti indian me valle klasike, ku kanë egzekutuar Sahana Madabhushi dhe Aditi Sunil e Deeya Patel, si dhe këngë indiane nga grupiProgrami ka vijuar me Grupin Bashkimi Kombetar dhe grupet e tjera.(Një raport më të gjërë rerth kësaj veprimatrie do të lexoni në Diellin e printuar)

Ekzekutohet biznesmeni shqiptar në Detroit, SHBA

September 1, 2016 by dgreca

Një biznesmen shqiptar është vrarë mëngjesin e sotëm në Shtetet e Bashkuara të Amerikës gjatë një tentative grabtjeje në restorantin e tij.

I qëlluari për vdekje është 59-vjeçari Frano Juncaj, i cili u gjet i goditur me plumb në gjoks në derën hyrëse të restorantit me emrin “Coney Island”

Të shtënat ndodhën rreth orës 9.30 të mëngjesit në Detroit në rrugën “South Ethel”.

59-vjeçari e drejtonte biznesin familjar sëbashku me të vëllain, Tony Juncaj, për më shumë se 35 vjet. Mediat amerikane raportojnë se vëllezërit shqiptarë kanë emigruar në SHBA që në vitin 1975.

Dyshimet janë se autorin e zuri paniku gjatë tentativës për grabitje pasi mendohej se mund të njihte viktimën.

Asisentit i shefit të policisë në Detroit Steven Dolunt tha: “Me çfarë dëgjova, Juncaj ishte një njeri shumë miqësor për komunitetin”.

BASHKIA LEZHE DO TE NDEROJE ELIOT ENGEL DHE HARRY BAJRAKTARI

August 31, 2016 by dgreca

Këshilli Bashkiak i Lezhës ka vendosur të nderojë Kongresmenin Amerikan, Kryetar i Grupit të Miqësisë Shqipëri – Amerikë në Kongres, z Eliot Engel.– Qytetar Nderi i Lezhës, dhe Z Harri Bajraktari – Mirënjohje e Qytetit të Lezhës. Në njoftimin e Bashkisë, të ardhur në redaksinë e gazetës Dielli, shkruhet: Bashkia Lezhë, ka nderin të njoftojë se me dt 1 Shtator 2016, ora 12.00 në prani të Këshillit Bashkiak, Kryetarit të Bashkisë, deputetëve të qarkut dhe miqve tjerë të ftuar, organizon brenda Kompleksit Muzeal të Skënderbeut një veprimtari për nder të Kongresmenit Amerikan, Kryetar i Grupit të Miqësisë Shqipëri – Amerikë në atë Kongres, të nderuarin z Eliot Engel.

Zoti Eliot Engel, një mik i rrallë e shqiptarëve në tërë Ballkanin ka luajtur një rol të rëndësishëm në forcimin e miqësisë së vendit tonë me aleatin tonë më të madh strategjik, Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ai, po ashtu, është i njohur për ndihmesën e dhënë në Kongresin dhe në Administratën Amerikane për çlirimin e Kosovës dhe më pas njohjen e pavarësisë së saj nga ShBA. Kongresmeni Engël shoqërohet nga z Harry Bajraktari, një aktivist i njohur shqiptaro – amerikan i çështjes shqiptare për dekada të tëra. Veprimtarinë e nderon Ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, ShT z. Donald Lu.

Këshilli Bashkiak i Lezhës me vendime tij nr 182 dhe 183 datw 29.08.2016 i ka nderuar këta dy zotërinj me titujt:

Z Eliot Engel – Qytetar Nderi i Lezhës, dhe Z Harri Bajraktari – Mirënjohje e Qytetit të Lezhës.

Kjo ngjarje do të mbetet në kujtesën historike të qytetit tonë.

TAKIMI I MASAR KRASNIQIT ME NËNËN TEREZË NË ZELANDË TË RE

August 27, 2016 by dgreca

Nga Hajro Hajra/

Veprimtari e atdhetari i shquar Masar Krasniqi nga Prishtina është vetëm njëri nga ai lumë i madh shqiptarësh që, i përndjekur nga regjimi titist, në një moshë fare të re, në vitin 1950, kishte qenë i detyruar ta linte Kosovën e të mësynte udhët e botës. Pas shumë peripecish, nga Rijeka e Kroacisë kishte shkuar në Izmir të Turqisë dhe që andej, më 1951, pas një udhëtimi të gjatë me anije, kishte arritur e ishte vendosur në Zelandë të Re. Tash 5-6 vjet jeton në Australi.

Në vitin 1970, në kohën kur pak shqiptarë dinin për Nënën Terezë, Masar Krasniqi kishte takuar humanisten shqiptare, asokohe jo gjithaq e njohur në botë dhe pothuaj fare e panjohur në botën shqiptare.

Njohjen (së largu) me veprimtarin e zellshëm e atdhetarin e madh Masar Krasniqi na e mundësoi para disa vjetësh Sabit Abdyli nga Kabashi i Vitisë (profesor i gjuhës shqipe, gazetar e shkrimtar), i cili meqenëse edhe vetë jeton në Zelandë të Re (në qytetin Auckland) që nga viti 1999, e ka njohur së afërmi Masar Krasniqin dhe ka shkruar disa herë për të.

Gjatë një bisede telefonike me Masar Krasniqin, mësojmë hollësi të këtij takimi që, ndonëse kishte ndodhur në vitin e largët 1970, ruhej shumë i freskët në kujtesën e tij, madje zoti Krasniqi e kujtonte atë ngjarje sikur të kishte ndodhur pak muaj përpara dhe jo para pothuaj gjysmë shekulli.

Ja si e kujton këtë takim zoti Krasniqi:

– Ishte muaji prill i vitit 1970. Ende nuk i kisha mbushur tridhjetë e nëntë vjet dhe kisha afro njëzet vjet që kisha ikur nga Kosova, e cila vazhdonte të ngryste ditët e netët nën çizmen e serbit dhe që, për mërgimtarët si unë, ishte një mollë e ndaluar. Kisha marrë vesh se Nëna Terezë do të vinte për vizitë në Zelandë të Re, pikërisht në qytetin Auckland, ku unë jetoja. Ajo do të vinte nga India, ku jetonte e vepronte që nga viti 1929, kohë kur unë ende nuk kisha lindur. Kisha shumë dëshirë ta takoja e të bisedoja me të, por duke qenë se ajo ishte një vizitë protokollare, ishte paksa e vështirë të realizohej ai takim. Për fatin tim, e njihja peshkopin e Katedrales së Shën Jozefit në Auckland, James Michael Liston, me të cilin isha takuar si i ftuar i tij gjatë pritjes që kishte organizuar për kardinalin e Hungarisë dhe për kardinalin e Ukrainës.

Iu drejtova peshkopit Liston, i cili më premtoi një takim me Nënën Terezë pas konferencës për shtyp, që ajo do të mbante në mbarim të vizitës së saj. “Do të jetë një takim vetëm 15 minuta” – më tha peshkopi.

E njoftova komunitetin shqiptar, në krye të të cilit isha. Ishim pak atëherë, ishim një grusht shqiptarësh në Auckland. U thashë se takimi do të ishte fare i shkurtër dhe ua bëra me dije që, shkaku i kohës së kufizuar, vetëm unë do të flisja me Nënën Terezë.

Ditën e takimit morëm një tufë të madhe me lule dhe shkuam në katedralen ku do të mbahej konferenca e shtypit.

Sapo përfundoi konferencën për shtyp, iu afrova Nënës Terezë, ia dhashë lulet dhe i thashë: – Mirë se na erdhe Nana Terezë në Zelandë të Re!

– “O, biri im, – ma ktheu ajo – a edhe këtu paski mbrri a, në fund të botës?… Sa mirë – tha – po e flitke shqipen… Unë 39 vjet s’kam pasë mundësi me ke me folë shqip.”

Domethënë, shqip keni folur? – e pyesim zotin Krasniqi.

Gjatë gjithë kohës kemi folur vetëm shqip. Nëna Terezë e fliste shumë mirë shqipen. Shqipja e saj ishte një gegnishte e pastër, të cilën ajo e kishte ruajtur, si të thuash, e kishte konservuar që nga fëmijëria.

Çfarë biseduat gjatë asaj kohe të shkurtër? – e pyesim bashkëbiseduesin.

Ndonëse shkurt, folëm për shumëçka. I fola për situatën në Kosovë, për shtypjen e egër që ushtronte regjimi titist ndaj shqiptarëve…

Më dukej sikur po flisja me nënën time, prandaj nuk e lashë pa i thënë: – Ti që ke mundësi me u takue me mbretën e me kryetarë shtetesh e me ministra të punëve të jashtme, mund ta bash nji punë të mirë për Kosovën, po edhe për Shqipninë, ku po ashtu sundon nji diktaturë e egër dhe ku feja asht e ndalueme me ligj…

-“E di, – tha – e di. Unë i kam nanën e nji motër atje dhe kam tentue me shkue me i vizitue dhe s’më kanë dhanë leje… Nji vlla me familje e kam në Palermo…”

Të lutem Nanë – i thashë – po mujte me ba diçka, do t’ishte nji nder i madh për kombin prej teje…

-“Biri im – tha – lutjuni Zotit për mue e për bijat e mija… Edhe unë çdo mëngjes lutem për Kosovën.” E preku me dorë sarin që kishte veshur në trup dhe tha: “Veshja ime…” – dhe, ndonëse nuk e përfundoi, u vetëkuptua: ishte veshja e saj që nuk e lejonte të bënte hapur atë që ne kishim dëshirë. Ajo kishte filluar të bëhej Nënë e krejt botës dhe jo vetëm e shqiptarëve që ishin të gjakut të saj.

Pastaj u nisëm shkallëve teposhtë. Ajo shoqërohej nga disa murgesha të Indisë dhe nga dy murgesha zelandeze. Gjatë gjithë kohës sa zbritnim shkallët, ajo nuk ma lëshonte dorën. Pasi u përshëndetëm si nënë e bir, ajo hipi në veturë. Në fytyrë i shihej dëshira e madhe që kishte që ai takim të zgjaste sa më shumë…

Sapo u largua vetura me Nënën Tereze, m’u vërsulën gazetarët, duke më pyetur në ç’gjuhë kishim biseduar. U thashë se kishim biseduar shqip dhe, po ashtu, u thashë se ajo kishte lindur jo fort larg qytetit nga vija unë, nga Prishtina.

Gjatë gjithë këtyre viteve kam takuar shumë personalitete të rëndësishme politike, pothuaj në të gjitha kontinentet – thotë zoti Krasniqi – dhe të gjitha këto takime kanë pasur një të vetëm qëllim: sensibilizimin e çështjes shqiptare në Ballkan,në veçanti sensibilizimin e çështjes së Kosovës, Megjithatë, takimi im i parë me Nënën Terezë ka qenë disi i veçantë, një takim i zhveshur nga çdolloj protokolli, thjesht një takim nënë e bir.

Ajo ka punuar shumë, ajo ka sakrifikuar shumë për t’i ndihmuar nevojtarët, jo vetëm në Indi. Megjithatë popullin e vet nuk e ka harruar kurrë. Kontributi i saj për popullin e vet ka qenë i heshtur, por s’ka reshtur kurrë. Duhet të kalojë kohë, duhet të kalojnë vite që të kuptohet se ç’ka bërë Nëna jonë e Madhe për popullin me të cilin e lidh gjaku – përfundon rrëfimin e tij për këtë takim, zoti Masar Krasniqi, i cili ka takuar Nënën Terezë edhe disa herë të tjera, si me rastin e vizitës në Shqipëri të Papa Gjon Palit II më 25 prill 1993 e të tjera.

Nëna Terezë nuk është personaliteti i vetëm i madh që ka njohur Masar Krasniqi. Ai jo vetëm ka takuar, por edhe ka shoqëruar të madhin Ibrahim Rugova gjatë takimeve të shumta që ai kishte pasur me kryetarin Clinton, me nënkryetarin Al Gore, me senatorin Bob Dole, me kongresmenin Benjamin Gilman, me kongresmenin Joseph Dioguardi e të tjera personalitete të shquara dhe të gjitha këto takime janë bërë në funksion të sensibilizimit të çështjes shqiptare, sidomos në kohën kur çështja e Kosovës kishte vënë në lëvizje bijtë e saj më të mirë. Masar Krasniqi, sot 85-vjeçar, është njëri nga ata bij besnikë të Tokës Mëmë, i cili, sikurse edhe Gonxhe Bojaxhiu, vepronte në heshtje, se punët e mëdha e me peshë, në heshtje bëhen.