Opinion – Page 778 – Dielli

Edhe, Maqedonia ashtu si “ish “Jugosllavia “…!

January 4, 2014 by dgreca

Maqedonia, nuk pyet fare për shqiptarët, dhe se ashtu si “Siamezja e saj” ; ish “Jugosllavia” do të shpërbëhet …/

Nga Beqir Sina/

BENSONHURST – BROOKLYN NY : Në New York, pranë selisë së OKB-së, sheshin e njohur Dag Hamarskjold Plaza në prag Krishtëlindjes, u mblodhën dhjetëra shqiptar, përfaqësues nga disa shoqata dhe organizata të komunitetit, për më shumë se dy orë për të protestuar si thanë ata: “kundra Planit të Qeverisë Maqedonase, për të ndërruar rrjedhën e lumit historik të Radikës, ku uji i këtij lumi sipas planit Maqedonas – do të derdhej në Vardar dhe më tej drejt detit Egje, në vend të rrjedhës natyrore drejt perëndimit.

Megjithëse, pjesëmarrja ishte e vogël – gjithësesi protestuesit e ngritën zërin e tyre, për një të drejt që thyen edhe ligjet ndërkombëtare, sië është :”Ajo për kontrollin e ujërave në mes dy shteteve”. Por, ajo që ra në sy në këtë protestë, ishte se në fjalime u permend shpesh se është ” Maqedonia, ajo që nuk po pyet fare për shqiptarët, dhe se ashtu si siemzja e saj – ish “Jugosllavia” e gjashtë Republikave dhe dy Krahinave do të shpërbëhet !” kështu si vepron ajo me shqiptarët.

Lind pyetja; se përse mund dhe do të ndodh që Maqedonia të shpërbëhet si “Jugosllavia” e Titos!!! dhe kur…!?

Përgjegjja ishte sepse! në rradh të parë: dihet që Maqedonia, nuk ka atë “potencial politik si Ish Jugosllavia” që mundi t’a mbajë krijesën, si Jugosllavia, me ish 6të Republikat dhe me dy ish Krahinat, me 10të kombësi e disa raca. Mbasi dihet që “Maqedonia “, ka dy dekada që ajo u shkëput nga “Jugosllavia”, dhe ende nuk ka një emër, por, herë thirret Maqedoni dhe herë zyrtarisht: “Republika ish Jugosllave e Maqedonisë- FYROM”, të paktën kështu e njehë OKB-ja, dhe më shumë se 3/4 e botës.

Së dyti: Qëndrimin e Shkupit me shqiptarët, krahasohet sot shpesh her me atë të Ish “Jugosllavisë” dy dekada më parë. “Shkupi, thuhet se nuk po i pyet fare, ( ashtu si për shqiptarët dhe për Dibrën ), të cilët janë 28 përqind e Maqedonisë, një e treta e saj dhe ashtu si vepronte edhe nën ish”Jugosllavinë” që u shpërbë dhe nuk egziston më. Kohë, kjo kur shqiptarët dikur ishin qytetar të dorës së dytë apo të tretë…apo ku di unë si i konsideronin ata atëhere, edhe shqiptarët sot!”
Së treti : Dibra e Madhe, dihet që është sot nën Maqedoni! dhe është 97 përqind shqiptare, por ka mbetur për fatkeq “Zorrë Qorre” i thonë- ashtu si ishte ajo nën vitet e 90-ta, e ndoshta ma keq kur ishte ish “Jugosllavia” e cila falemintoi, dhe u shkërrmoq, sikur të mos kishte qenë dhe kjo republikë, e cila mbeti si një mbetje e saj me emrin që e thërrasin sot në OKB – Republika e Maqedonis e ish Jugosllavisë FYROM, pra, e thënë ma shqip ka ngelur edhe sot pa emër….. Së katërti : A e harroi Shkupi atë se çfarë bën shqiptarët për këtë shtet, që të ndahet nga e ashtuquajtura “Jugosllavia” e 20 vjetëve më parë, se Maqedonia, të shpallte pavarësinë e saj – Por, që fatkeqësisht ky vend që pretendon te jet shtet dhe t’i bashkëngjitet BE, dhe Nato-s, ende ka mbetur pa emër dhe po thirret IRJM! Dhe kjo a e dini pse ? falë atij nacionalizmit të sëmurë të Shkupit, dhe sidomos të Kryeministrit ultra-nacionalist Nikolla Gruevskit, që shpenzon qindra milionë dollar nga parat e popullit të vet, për të mbushur Shkupin me statujat e nacionalizmit Maqedonas, dhe të “Car Dushanit”, dhe i harron shqiptarët. Kryeqyteti i Maqedonisë Shkupi, është tjetër qytet në urë e sipër dhe është qytet tjetër “çuditërisht” në urë e poshtë, pikërishtë aty ku jetojnë shqiptarët etnik!

….pse?…shpërbërje !

Shpërbërja e Jugosllavisë, ka ndodhur si rezultat i një seri të trazirave ndëretnike dhe politike, që nisën të parët me shqiptarët e Kosovës, në 1964 dhe 1981 dhe e përfunduan fatkeqësisht më të fundit, në mes konflikteve, dhe luftërave gjatë dhe mbas viteve të 90ta . Pas një periudhe të krizës të gjatë ndëretnike dhe politike, sidomos atyre në vitet 1980 , në të cilën e futën shqiptarët sajesën “Jugosllavi” me gjashtë republikat përbërëse të ashtuquajturës ish – Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë, ajo çahet, dhe shpërbëhet, shkërmoqet dhe nuk egziton më, sikur të mos kishte qenë fare. Dhe kjo erdhi nga çështjet e pazgjidhura të shkaktuara dhe akumuluara gjatë, për më shumë se gjysmë, shekulli, të cilat përveç protestave me udhëheqjen e fundit të ultranacionalistit Sollobodan Millosheviq, sollën dhe disa luftëra të hidhura ndëretnike “Jugosllave” luftëra të përgjakëshme.

Protestat dhe Luftërat në ish “Jugosllavi” kan qenë të ndikuar nga ultra – nacionalizimi i sëmurë dhe një “gjarpëri, serb që kur i vjen ngordhja ai bëhet edhe më helmues” .

Pas fitores komuniste në Luftën e Dytë Botërore , Jugosllavia u krijua nga Marrshali Tito, si një federatë e të gjashtë republikave , me kufijtë e vizatuar në baza etnike dhe historike : Slloveni, Kroaci , Bosnjë-Hercegovinë , Serbi , Mal të Zi dhe Maqedoni . Përveç kësaj , në këtë vizatim u krijuan edhe dy krahinat autonome, të themeluar në kuadër të Serbisë, Vojvodinës dhe Kosovës . Secilia, nga republikat kishin degën e vet të partisë Komuniste dhe një elitë në pushtet , dhe të gjitha tensionet janë zgjidhur në nivelin federal .

Ky është “Modeli Jugosllavë” që jo si shtet, por si qeverisje në një vend si Maqedonia me pesë kombësi nga Kryeministri Gruesvski, që është zgjedhur për organizimin e funksionimin sipas një marrëveshje (Marrveshje Ohrit) të shtetit , si dhe një ” mënyrë e mesme ” në mes të ekonomisë së planifikuar dhe liberale dhe pakënaqësirva të thella ndëretnike. E cila, në kohën e Ish “Jugosllavisë”, thuhej se na ” kishte qenë një sukses relativ , dhe vendi përjetoi një periudhë të rritjes së fortë ekonomike dhe të stabilitetit relativ politik deri në vitet 1980 , nën sundimin e fortë të kryetarit të saj – Marshallit, si i thërrisin ata Josip Broz Titos . Mirëpo, pas vdekjes së tij në vitin 1980 , sistemi i qeverisë federale, ishte”kalbur” ishte dobësuar dhe u la në gjendje për të përballuar me rritjen e sfidave të thelluara ndëretnike, ekonomike dhe politike së bashku .

Në vitet 1980, të parët ishin shqiptarët e Kosovës, që filluan të kërkojnë që të ashtuquajturës ish “Krahinës” së tyre të i jepej autonomi më e madhe. Pra, që t’i jepej statusi i një republikë përbërëse , duke filluar me të vitit 1981 me protestat destabilizuese, që e tronditën nga themelet krijesën “Jugosllavi”, dhe ” varka fillojë të shpohet në mes liqenit” . Tensionet etnike ndërmjet shqiptarëve dhe serbëve ishin dhe mbetën në fokus, gjatë gjithë asaj dekadës. Ato ishin “ndezja e fitlit” dhe do t’u thoshin edhe popujve të tjerë të gjashtë Republikave “hajde pse nuk çoheni edhe ju!?” pse flini gjumë të rremë!! e jetoni vetëm me ëndrrat se keni qenë mirë me Titon.
Shqiptarët, ishin ata që e bënë udhëheqjen komuniste “Jugosllave”, të “humbi kontrollin” e saj – në atë kohë, dhe bota të shifte se çfarë po ziente përbrenda të ashtuquajturës”Jugosllavi”. Ngritja e shqiptarëve, rezultoi në homogjenizimin e serbëve anembanë “Jugosllavisë”, sidomos në Kosovë.Të cilën serbët gjithnjë e panë vetëm me një fare autonomie të krahinave. Megjithëse e shifnin se sistemi i tyre në Kosovë ishte joefektive në nivel të konsensusit në rang federal. Kosova doli e para si pengesë për interesat serbe në atë të ashtuquajturën “Jugosllavi” e Titos .

Në vitin 1987 , Sllobodan Millosheviqi, erdhi në pushtet në Serbi , dhe me anë të një seri të lëvizjeve populiste, sidomos atyre ulta -nacionalsite, për të fituar kontroll de facto mbi Kosovën , Vojvodinën dhe Mal të Zi , duke mbledhur një nivel të lartë të mbështetjes në mesin e serbëve për politikat e tij të lëvizjes nacionaliste . Kujtojmë, fjalimin e tij “nazisto fashist si Hitleri apo si Duçes” në Fushë Kosovë. Mirëpo, pas Kosovës, Millosheviqi, është pritur me kundërshtim edhe nga krerët e partive të republikave perëndimore të Sllovenisë dhe Kroacisë , të cilët edhe nga ajo që po shifnin në Europë, se se çfarë po ndodhte në Kosovë, deshën demokratizimin më të madh të vendit, në shkëmbim të dobësimit të komunizmit në Evropën Lindore . Kështu që Lidhja e Komunistëve të Jugosllavisë, ishte tretur në vitin 1990, Komunizmi në domino po binte një e nga një dhe kjo më shumë sipas shteteve dhe linjave të tyre etnike .

Gjatë 1990, komunistët jugosllav humbën fuqinë kundrejt partive nacionaliste në zgjedhjet e para shumë-partiake, të mbajtura në të gjithë vendin , me përjashtim të Serbisë dhe Malit të Zi , ku u fituan nga komunistët e Millosheviqit dhe aleatët e tij . Retorika nacionaliste në të gjitha anët u bënë gjithnjë e më të nxehtë . Në vitin 1991 , një nga një republikat shpallën pavarësinë ( vetëm Serbia dhe Mali i Zi mbeten më gjatë të federuar ) , por statusi i pakicave serbe jashtë Serbisë u la i pazgjidhur . Pas një varg të incidenteve ndër- etnike , luftërat jugosllave, së pari në Kroaci dhe më pas , më të rënda , në Bosnjë e Hercegovinë dhe Kosovë, lanë një dëm ekonomik dhe politik afatgjatë, në rajon dhe multietnik . Lanë shumë çështje pa zgjidhur edhe sot e kësaj dite….!

Mirëpo, si përfundim unë nuk jamë ndonjë “profetë” politik, të jem unë ai që them se “Maqedonia do të shpërbëhet, sot apo nesër”!. Por, jam i sigurt se kështu si po kërkon t’a mbajë shtetin Maqedonia, me këta politikan të sojit Nikolla Gruevski, do të ketë shumë shpejt fatin e “Jugosllavisë” së Marshallit Tito, dhe të Millosheviqit.

Shpërbërja e Maqedonisë, nuk është e thënë se do të vijë nga lufta apo gjenocidi pasues ndër- etnikë dhe politika ekspasioniste, po do të vijë nga idetë e ultra nacionaliste të Shkupit, hegjomonizimi dhe pikëpamjet e tyre pansllavismit të Maqedonisë, të cilat, janë elementet e rëndësishme që duhet kujdesur qeveria për të mos hapur grindje, dhe për të përfshirë faktorët bashkëkohore dhe historike, të cilat ishin natyrisht dhe formimi i të ashtuquajturës Maqedoni.

Para, dhe pas Luftës së Dytë Botërore , tensionet më të mëdha në Ballkan, dihet se erdhën duke u zmadhuar nga tensionet shumë- etnike, padrejtësitë, diskirminimit, genocidit. Megjithëse, me një make-up me ndihmëne Komunistëve ata arritën që të krijojnë edhe Jugosllavinë dhe ti “japin” asaj dominimin relativ politik dhe demografik të serbëve, në të gjithë Jugosllavinë . Çka ishte dhe themelore më pas e tensioneve të kombësive që ishin me konceptet e ndryshme të shtetit të ri Jugoslllav .

Gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë, tensionet e vendit janë shfrytëzuar nga komuniteti ndërkombëtar ” të krijoi një shtet që unë do ta quaja ” eksperimental” Maqedonas, një shtet “make-up” që përfshin pjesën më të madhe, kombësin shqiptare, (Maqedonë( Bullgarë 1.297.981 (64,18 %)Shqiptarë 509.083 (25,17 %)Turq 77.959 (3,85 %)Romë 53.879 (2,66 %)Serbë 35.939 (1,78 %)Boshnjakë 17.018 (0,84 %)Arumunë 9.695 (0,48 %)Të tjerë 20.993 (1,04 %).)

Një shtet, ky që megjithëse serbët janë pakica, por duket se janë një kolonë e pestë e ekspansionizmit në Maqedoni, duke ndjekur politikën e diskriminimit të shqiptarëve. Ende aty vazhdon politika e diktuar e Shkupit, ndaj një të tretës së Maqedonisë, diskriminimin e shqiptarëve, dhe kombësive të tjera përball nacionalizmit të shferenuar të Gruevskit, i cili do të çojë Maqedoninë drejt “shpërbërjers” ….!!! drejt dështimit të shtetit.

Maqedonia ka dështuar për të bërë shtet multi etnik, dhe për të zgjidhur problemet kyçe kombëtare etnike . Për më tepër , ngjallja artificialisht e nacionalizmit sllavo maqedonas, do të bëhet shkak i rritjes së tensioneve etnike, dhe lëvizjeve unitariste , kryesisht atyre sllavo-maqedonase ku me çdo kusht kërkohet dominimi sllavo maqedonas . “Shpërbërja” e Maqedonisë sipas meje vjen ashtu si dhe e ish e ashtuqujatura “Jugosllavia”, dhe do të ndodhë në ciklet e protestave, si fillim për të drejta më të mëdha të kombësive të tjera – kryesisht shqiptarëve. “Marrëvesha e Ohrit”, një dekadë më parë ska qenë gjë tjetër përveçëse: ” ishte një përpjekje për bet nje shtet “Qark të shkurtër”, ose një model i krijuar në modelin federal dhe formalizimin e të drejtave kombëtare etnike .

Ky “version” i dështuar i federatës që në thelb është bërë për herë të parë me “Jugosllavin” që nuk egziston më, me një bashkim shtetesh de facto , duke e vendosur presion mbi legjitimitetin e regjimit dhe duke “shtypur” me dhunë pakënaqësit etnike nga forca e pushtetit, ose e më të fortit, atij që është i frustruar vazhdimisht nga pamundësia dhe pamendësia e tyre, për të krijuar një shtet solid ashtu si pretendon sot Maqedonia.

Për Rishikimin e Statusit të Shqipërisë në Organizatën e Bashkëpunimit Islamik

January 3, 2014 by dgreca

Opinion nga Zeno JAHAJ/

Qeveria e vendit tonë i ka të gjitha arësyet të rishikojë statusin e Republikës së Shqipërisë në Organizatën e Bashkëpunimit Islamik (OBI). Antarësia e Shqipërisë në OBI nuk përputhet me synimet dhe objektivat e kësaj Organizate, as me statusin fetar të popullit shqiptar. Gjithashtu, antarësimi në OBI nuk është në pajtim me vullnetin politik, publik dhe me kuadrin kushtetues të Republikës së Shqipërisë.

Shqipëria aderon në OBI (Ish Organizata e Konferencës Islamike) me statusin e antarit prej vitit 1992. Në ato vite, vendi ynë përmbysi regjimin politik komunist, i cili i pati shtypur me dhunë ndjenjat dhe disponimet fetare, si dhe i pati shkatërruar të gjitha institucionet dhe organizimet fetare. Përkundër, regjimi i ri demokratik paskomunist krijoi kushtet për shprehjen e lirë të vullnetit dhe organizimit fetar. Pëikërisht në këto kushte do të zhvilloheshin inisiativat për riorganizimet fetare dhe ringritjen e institucioneve sipas disponimeve përkatëse.

Por i gjithë ky proces u krye më së shumti me volontarizëm dhe, sidomos, nën presioninin e organizuar të influencave të qendrave fetare të jashtme, jo rrallë të servirura si veshje për influenca politike. Për më tepër, rikthimi i organizimeve dhe institucioneve fetare u bë në kushtet e mungesës së Kushtetutës së vendit, si dokument themeltar që përcakton raportet e fesë me shtetin. Sikurse është e njohur, jeta dhe veprimtaria e vendit në vitet e para paskomuniste, zhvilloheshin në bazë paketash kushtetuese dhe jo në një Kushtetutë përfundimtare.

Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë u miratua vetëm në vitin 1998. Në këtë Kushtetutë, përcaktohet se në Republikën e Shqipërisë nuk ka fe zyrtare; shteti është asnjanës në çështjet e besimit e të ndërgjegjes; shteti njeh barazinë e bashkësive fetare; marrëdhëniet ndërmjet shtetit dhe bashkësive fetare rregullohen mbi bazën e marrëveshjeve të lidhura ndërmjet përfaqësive të tyre dhe Këshillit të Ministrave dhe këto marrëveshje ratifikohen në Kuvendin e Republikës së Shqipërisë, etj.

Si qytetar i këtij vendi, dyshoj nëse bashkëqytetarët e Shqipërisë janë të informuar se si janë zbatuar këto e të tjera kërkesa kushtetuese lidhur me statusin e bashkësive të sotme fetare në Shqipëri. Kjo është një temë jo pak nevralgjike që prek deri edhe sigurinë e sovranitetin e vendit. Por në kuadër të opinionit që po shpreh, mjafton të them se antarësimi i Republikës së Shqipërisë në në OBI (Ish Organizata e Konferencës Islamike) u bë pikërisht në kushtet e zbrazëtisë kushtetuese të paravitit 1998. Aktualisht statusi i sotëm i vendit tonë në këtë Organizatë është në kundërshtim me Nenin 10 të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë. Për më tepër, statusi i OBI, kërkon, midis të tjerash, që vendet antare të udhëhiqen nga vlerat Islamike; të përpiqen për të rigjallërimin e rolit parësor të Islamit në botë; të krijojnë kushtet e përshtatëshme për edukimin e shëndoshë të fëmijëve dhe të rinjve Muslimanë dhe për ngulitjen në ta të vlerave Islamike; të përhapin, promovojnë dhe ruajnë mësimet dhe vlerat Islamike; të arrijnë integrimin ekonomik që do të çonte në krijimin e një Tregu të Përbashkët Islamik, etj.

Nuk mendoj se antarësimi i Shqipërisë në OBI ka qenë një angazhim substancial. Më së shumti besoj se do të ketë qenë një lëvizje me prapavijë interesash pragmatiste. Por në çastin kur ky angazhim është kanalizuar organizativisht e politikisht, atëherë krijohet hapësirë për çfardo lloj leximi apo interpretimi: për anësi të shtetit ndaj një feje të caktuar; për disponime fetare në sjelljen shtetërore; për tjetërsim të përkatësisë gjeografike, historike, qytetërimore e kulturore të kombit shqiptar, etj.

Statusi fetar i shqiptarëve nuk është çështje tapie, sikurse mund të jenë tapitë e tokave. Se çfarë përbën feja e besimet fetare për shqiptarët, çfarë përkatësie fetare kanë shqiptarët, e të tjera – këtë e vërtetojnë të gjitha studimet e kërkimet, si dhe jeta sociale e shqiptarëve e çdo kohe e epoke. Mjafton të përmendim faktin ndoshta unik se shqiptarët emigrantë në këto dy dekadat e fundit (të cilët përbëjnë afro një të tretën e popullsisë së vendit), në rastin më të zakonshëm identifikohen krejt natyrshëm si qytetarë, si shqiptarë e si europianë, dhe, në rastin më të pazakonshëm, aplikojnë vetëm besimet fetare të vendeve perëndimore ku kanë emigruar e integru kështu, krejt natyrshëm në besimin e hershëm të të parëve të tyre.

Shumëkush në Ballkan e, fatkeqësisht, edhe më gjerë, do të donte që kombi apo shteti shqiptar të identifikohej si një komb apo shtet Mysliman, mbase për ta përdorur këtë kartë si mbulesë të disponimeve të tjera ekstremiste, ultra të djathta, etj. Nga çka verejmë, shumëkush, për mungesë informacioni, për paragjykim apo për shkaqe akoma më të thella, duket se dëshiron ta rendisë edhe Shqipërinë si vend mysliman, duke e sjellë Europën e shekullit të ’17-të në shekullin e ’21-të.

Asnjë vend tjetër Ballkanik nuk është deklaruar antar i Organizatës së Bashkëpunimit Islamik. Turqia ka arsyet e veta gjeopolitike, gjeografike e historike të përzgjedhë të jetë antare e kësaj Organizate. Bosnjë-Herzegovina prej dy dekadash aplikon vetëm statusin vendit vëzhgues në këtë Organizatë. Për arësyet e tyre edhe vende si Republika e Afrikës Qëndrore, Mbretëria e Tailandës, Federata Ruse dhe Rpublika e panjohur zyrtarisht e Qipros së Veriut aplikojnë status vëzhguesi në këtë Organizatë. Republika e Maqedonisë e ka një komunitet turk e një të tretën e popullsisë së vendit me popullsi shqiptare të shpallur në besimin mysliman, por nuk ka zhvilluar ndërmarrje të tilla të çorientuara. Do të ishte kundër procesit që hapa të tilla të ndërmerrte Republika e Kosovës.

Atëherë, në respekt të statusit të vërtetë kushtetues, politik, kulturor, qytetërimor e fetar të Shqipërisë, në respekt të vetë fesë Islame, ashtu sikurse në respekt të çdo besimi tjetër fetar, Qeveria e Republikës së Shqipërisë i ka të gjitha arësyet dhe detyrimin të tërhiqet nga statusi i anëtarit të Organizatës së Bashkëpunimit Islamik, duke ruajtur, për etikë dhe interes, statusin e vëzhguesit në këtë Organizatë.

Viti 2014, vit i realizimit të aspiratave kosovare!

December 29, 2013 by dgreca

Nga Faik KRASNIQI/

Një nga ngjarjet më të rëndësishme që ia vlen të përmendet gjatë vitit 2013, ishin zgjedhjet lokale të mbajtura në Kosovë! Zgjedhjet lokale të 3 nëntorit, ishin zgjedhjet më të mira të organizuara ndonjëherë në Kosovë, që prej përfundimit të luftës. Votuesit në Kosovë kësaj radhe votuan në mënyrën më të mençur, duke i ndëshkuar shumicën e kandidatëve për keqqeverisje. Partitë politike edhe pse pësuan debakël të vërtetë në këto zgjedhje lokale, secila prej tyre në mënyrën e vetë humbjen e interpretuan si ‘’fitore’’. Pothuajse të gjitha partitë u deklaruan të kënaqura me zgjedhje.

Vit i bashkimit kombëtar!

Ka ardhur koha e duhur që të reflektojmë dhe t’i tregojmë Evropës dhe gjithë Botës se Bashkimi Kombëtar nuk bëhet në dëm të ndokujt, bashkimi bëhet për interes të shqiptarëve dhe është punë që duhet të përkrahet… Bashkimi është çështje natyrale, shoqërore, fisnike, e mirë, pozitive dhe është në favor të Ballkanit dhe Evropës. Bashkimi i shqiptarëve si e drejtë natyrale do të ndodhë dhe duhet të ndodhë sa më parë… Kemi një gjuhë, një flamur, një gjak dhe një emër, jemi një! Shqiptarët e të gjitha trojeve etnike shqiptare duhet të bashkohen dhe të kenë një shtet, një qeveri, një parlament, një president, një kryeministër, një ushtri, një ligë, një kombëtare, dhe si përfundim, shqiptarët do të quhen shqiptarë, Albania, dhe jo më Kosova e ‘’kosovarë’’, ‘’maqedonas’’ e tetovarë, ‘’çamë’’, ‘’malazezë’’ etj, pra të gjithë do të prezantohen në botë si ‘’albanian people’’ (komb shqiptar)… Bashkimi është një gjë e cila do të ndodhë patjetër… është vetëm pyetje kohe, edhe pse mendoj se do të kaloj një kohë pak si e gjatë…! Shqipëria duhet të kthehet në formën e saj natyrale, prandaj edhe është natyrale që do të vijë bashkimi…! Ri-Bashkimi i trojeve etnike shqiptare duhet të arrihet edhe me diplomaci, që për fat të keq na mungon si shtet dhe qeveri… Po nuk u ribashkuan Shqipëria, Kosova, Kosova Lindore, Arbëria (Maqedonia), Malësia (Mali i Zi) dhe Çamëria, shqiptarët në Ballkan s’kanë për të përparuar… Ri-Bashkimi i Shqipërisë është e vetmja alternativ.

Vit i punës, shpresës dhe reflektimit!

Kosova ka nevojë për udhëheqës të ndërgjegjshëm. Lufta kundër korrupsionit, kriminalitetit, drogës, tregtisë me qeniet njerëzore, prostitucionit duhet të jetë një nga detyrat kryesore. Hapja e vendeve të reja të punës, zhvillimi i bujqësisë ndihma që duhet dhënë për t’ju kthyer njerëzit tokës, krijimi i kushteve për tërheqjen e investimeve nga jashtë, rregullimi i sistemit shëndetësor të pastruar prej korrupsionit për të ofruar shërbim të gjithë qytetarëve. Sistemi i shkollimit, në të duhet të bëhen investimet më të mëdha ngase aty është zhvillimi, duhet krijuar kushte që studenti që kryen fakultetin të ketë mundësi punësimi, e shumë e shumë të tjera që duhet bërë për të dërguar vendin përpara.Të bëjmë që ky vit që po vjen të jetë vit i fillimit të veprimeve konkrete të mëdha, vit i kthesës së madhe, vit që do i jep fund një periudhë të errët e do kthejë shpresën për një ardhmëri më të mirë, të shikojmë përpara të marrim guximin të vejmë në lëvizje të gjithë potencialin që posedojmë e të bashkohemi në një të vetmin qëllim ta bëjmë Shqipërinë Natyrale, atdheun tonë, vend ku do mund të jetojmë me dinjitet! Le të jetë ky vit një vit i realizimit të dëshirave dhe aspiratave tona! Gëzuar Viti i Ri!

Në kërkim të Europës…

December 29, 2013 by dgreca

Çfarë fituan europianët me “Jo-n ” e 19 Dhjetorit 2013 ?/

Nga Zaim Kuçi /

Edhe pse nuk është aq bindëse për opinionin e dashuruar shqiptar (si dhe unë) me Europën, unë do të thoja se, vijon ende loja e dyzuar e asaj Europe të vitit 1913, ajo me pak ndryshime ka mbetur në atë fillim shekulli të ndarjes shqiptare. Kanë kaluar 100 vite….dhe, në se do të kisha një zë të fuqishëm do t’i thoja “Europës” se, të mos ketë frikë nga RSH. Ajo duhet të kuptojë se “de facto” ne punojmë e jetojmë në Europë, prej kohësh jemi atje. Aktualisht rreth mbi 50% e popullsisë shqiptare punojnë në kuadrin e emigracionit legal të mirëkontrolluar në disa nga vendet kryesore të botës. Bashkëatdhetarët e mi, jetojnë, punojnë e studiojnë ashtu sikurse çdo banor tjetër i Europës, të integruar me mendësi dhe punë në kontinentin e vjetër.

Po përse ky hezitim europian? Në se sjellim në kujtesën tonë të kaluarën shqiptare, ajo ka qënë gjithmonë viktimë e kësaj Europe, e cila e harron ose e anashkalon atë, ajo është tragjike. Ne vetëshpallemi të pavarur në vitin 1912, ndërkohe që të parët tanë, pellazgët, janë po aq të vjetër sa grekët e lashtë. Ata u vendosën në Europën Juglindore në të njëjtën kohë me grekët, bashkë me kulturën dhe gjuhën e tyre unike: shqipen. Do të ishte viti 1913, ku Europa futi në lojë Shqipërinë për të dalë nga një krizë e brendshme që nuk i dihej fundi. Ajo e pranoi shtetin shqiptar vetëm për interesa të saj për të larguar rreziqet ballkanike.

Fatkeqësisht, në vitet pasuese (pa hyre ne historine e ngjarjeve) patëm të njëjtën pamje indiference europiane, pak ndihma edhe kur përmbysën sistemin komunist, edhe pas 90-ta kur kishim vërtet nevojë për të mbijetuar dora europine ishte qesharake. Ne mbijetuam duke sakrifikuar gjithçka. Shqipëria historikisht e lënë pasdore nga Europa, shumë pak ajo ka hedhur interesin e saj drejt RSH, nga ana tjetër edhe “kolla” greke, Irlandeze, portugeze, spanjolle apo kriza financiare qipriote tronditi Europën duke zbrazur xhepat e qytetarëve të saj.

Çfarë priten shqiptarët më 19 Dhjetor 2013?

“Jo-n” hollandeze, e cila me kohë ishte hedhur në kërkim të jo-ve të tjera dhe e realizoi atë. Është e turpshme kjo lëvizje për hollandezët në emër të besimit fetar islamik, të trafiqeve dhe drogës shqiptare apo dhe për korrupsionin shqiptar. A ndjehen të qetë europianët përballë faktit që është kjo Hollandë që stimulon apo mbart stacionin e fundit të kësaj droge dhe trafikun ballkanik? Shqipëria nuk është as fillimi dhe mbarimi i këtyre të keqiave, por janë ato shtete që do të votojnë RSH, ajo u është bashkëngjitur atyre.

Le t’i kthehemi sot Bashkimit Europian i cili është në lëkundje për të mbijetuar për dakordësi vendimmarrje edhe për vogëlsirat e saj, kjo të mbipopulluara edhe nga forcat ekstremiste nacionaliste të shteteve të plakura elitë; duke shtuar ringjalljen e nacionalistëve tradicional në vendet e europës lindore dhe në shtete të tjera si rasti i Serbisë, Ukrainës, Greqisë, Qipro që nxituan tolerancën europine në gjeopolitikë dhe në ekonomi.

Do të definoja: në Europë ndjehet ndarja e shteteve elitë nga shtetet evropiane në nevojë dhe frika nga një gjeopolitike e re gjithnjë në rritje Rusisë. Sipas meje ishte kjo situatë që RSH u sakrifikua dhe do të sakrifikohet për të forcuar sado pak unitetin, kjo ndodhi edhe me Hollandën kryesueses së “jo-s”. Fatkeqësisht kemi të njëjtën pamje si “Po-ja ” dhe “Jo-ja ” e kohës së frikshme e marrjes së vizave ku europa na rrjeshtoi në rrjeshtin e fundit, pakëz më të preferuar se Bosnja-Hercegovina edhe pse ne shqiptarët më shumë se 10 vjet kontribuuam me një kompani këmbësorie në këtë vend të trazuar të rajonit tonë.

Çfarë do t’i kujtoj Europës post të padëshirueshmes “Jo”?

A është vlerë uniteti i gjithë popullit dhe spektrit të saj politik për të mbështetur çdo lloj operacioni, kur ai kërkohet për të mbrojtur lirinë e popujve, vlerë që në situata krize si vendet e rajonit, BE dhe vende anëtare të NATO-s nuk kanë dakordësinë e veprimit. A është vlerë që për shqiptarët NATO konsiderohet ideal, edhe pse kjo nuk është për të gjithë vendet e kontinentit tonë? A është vlerë që RSH i propozon rajonit tone te konfliktuar bashkepunim në të gjitha fushat edhe në fushen e mbrojtjes? A është dakordësia shqiptare unike përballë kërkesës për sigurinë e popujve?

A është vlerë që popullsia shqiptare ka predikuar në harmoni të plotë për shekuj me radhë tre fe : myslimane, ortodoks dhe katolikë dhe në shekuj kurrë nuk janë krijuar organizata të “vëllazërimit mysliman” siç po ndodh sot në botë.

Europa duhet të kuptojë se Republika e Shqipërisë ka vërtet shansin e vendndodhjes, pozicionin e favorshëm gjeostrategjik për rajonin, Evropën dhe më gjerë nga ku ajo vlerësohet në zonën pothuajse të përgjegjësisë së operacioneve të pritshme në këto hapësira, për të kontribuar duke vënë në dispozicion hapësirat e saj detare/ajrore, porte dhe aeroporte që kanë vlera dhe kontribute ushtarake më shumë se njësi të mëdha e mjete luftarake moderne.

Në se shtërngesat europiane do të vazhdojnë ritualin e tyre, përse jo, ky shans mund t’i drejtohet dhe gjeostrategjisë të aleatëve të dikurshëm strategjik….(Rusi/Kinë); por kjo nuk do të ndodh. RSh nuk mund të bëjë presione me aleatët e saj të vjetër për plasdarmën ballkanike të shumë kërkuar prej tyre siç nuk hezituan ta bënin fqinjët e saj Greqia apo Qipro (per 850 mijë qipriot, BE zgjidhi kuleten me 12 miliard euro) si shpërblim për mos t’iu bashkuar Rusisë. Ç’ndodh në Ukrainë dhe përse qarqet europine janë në alert për një kurs të ri ukrainas drejt rusisë? A mos vallë Serbia vërtet ka krijuar vlera në rritje demokratike, të vlerësueshme që po tërheq gjithnjë në rritje kujdesin evropian, disi dhe me servilizëm prej saj?

E dyshimta – Hollanda.

Vitet 50-të e kujtojnë këtë shtet si iniciator dhe themelues i Bashkimit Europian dhe më datë 19 dhjetor kjo Hollandë u ndodh kundër këtij zgjerimi me shqiptarët. Asgjë nuk duket principale, edhe pse RSH duhet të bëjë një përmbysje në vetvete, që shpresojmë që do ta bëjmë, por ajo që duket madhore për hollandezët ndoshta do të jetë keqinformimi i myslimanizmit shqiptar duke harruar se ne u konvertuam pesë shekuj më parë në islam nga perandoria turke. Ishim edhe ne, shqiptarët e barrikadës kundër kësaj perandorie që të mos konvertonte dhe hollandezët në islam. Pra, përsëri shqiptarët do të sakrifikohen jo vetëm për tkurjen për zgjerim të Europës por dhe për fenomenin e ri klasik “Islam” të sajuar në kontinentin evropian të dirigjuar nga klani ekstremist hollandez.

Në këtë hamendje islamike për RSH do të ishte mirë që historianët europianë të riktheheshin edhe një herë në vite ku dueli fetar digjte dhe djeg akoma qëniet njerëzore sikur të jenë karkaleca fushe. Do t’ju kujtoja historianëve hollandezë dhe evropianë, a nuk do të ishte RSH një shembull bashkëjetesë fetare për Europën moderne, ku antisemitizmi ishte dhe ende vazhdon nje ideollogji shkatërruese? A nuk duhet kujtuar se Europa moderne ka qënë e preferuara e konflikteve me ngjyrë religjioze?…

Europa moderne, a nuk ka nxjerr mësime nga e tmerrshmja histori treqind vjeçare luftarake e Anglisë midis katolikëve dhe të krishterëve, e lagjeve me status “vëllezër”? E dhimbshmja histori europiane ka lënë ngjyra ndarje edhe ndërmjet Protestantësh dhe Katolikësh dhe, a do të kujtojë te dikurshmen histori ndarje te katolikëve që nuk kanë patur të drejta të barabarta me ata ortodoksit? A dini këtë ju të nderuar historianë? Europa moderne, a po shqetësohet me lajmet bajate të historisë Irlandeze në fushën e betejës religjioze?

Ç’po ndodh në Afrikë, Egjypt, Palestinë dhe në tërë botën arabe? Luftë fetare….me përmasa globale. Europa që të lëviz përpara e bashkuar duhet të fshijë nga harta e mendimit këtë të keqe të njerëzimit.

Shqiptarëve ju mungojnë shumë e shumë standarde evropiane por ata shëmbullsish kanë standardin më të arrirë: bashkëjetesën dhe dakordësinë fetare. Edhe për këtë “keqinformim” europian, Shqipëria do të ishte një model për Europën dhe më gjerë përsa i përket bashkëjetesës dhe tolerancës ndërmjet feve, fenomen që ka marrë përmasa globale dhe po evoluon në konflikte të mundshme midis shtetesh dhe popujsh. Post 19 dhjetori, a do të shtrojë në tavolinën evropiane këtë virtyt të bukur shqiptar?

***Shqiptarët janë pjesë e pemës europiane, gjeografikish, politikisht, ekonomikisht po aq dhe e kulturës, civilizimit dhe vlerave të saj madhore. Nuk mund të ndahet Identiteti shqiptar nga ai europian.

19 dhjetori, do të ishte dita që do të ndante ose jo radikalistët evropianë nga qytetarët e vërtetë të saj; do të ishte dita provë që RSH do të jetë ose jo viktima e këtyre zënkave evropiane.

19 dhjetori, a do të vendoste në provë për lobing, si ngahera të “zëmëruarin”, aleatin tonë strategjik- SHBA për plehrat e botës për të mbrojtur kompanitë ruse të naftës siriane? Shqiptarët dinë mirë të sakrifikohen për aleatin e tyre në se kërkesa do të ishte për interesa kombëtare të SHBA dhe jo ato globale. Do dëshiroja që kjo zëmëratë të jetë retorikë gazetarësh dhe jo politikë amerikane…!

Post 19 dhjetori, …. për të papranueshmen “Jo” europiane, e shumëlodhura Shqipëri, a do të reflektojë dhe do të kthehet përfundimisht tek superfuqia e botës, tek e sinqerta Amerikë?; Perse jo….ndoshta RSH përfundimisht do të fshijë të kaluarën lëkundëse historike europiane dhe do të realizojë ëndrrën e shqiptareve të pas viteve 90-të: “duaje shqipërinë si shqiptarët duan amerikën” duke hequr dorë nga politika: me shumë aleatë strategjikë. A do të kuptojnë ata që drejtojnë RSH se ka një aleat strategjik dhe ajo është: SHBA?

19 dhjetori, ishte dita ku u skenua loja e turpshme – Europa e “krishterë” dhe Shqipëria “myslimane”- … lojë të cilën e luajtën për lëmoshë politikanët endacakë shqiptarë të viteve pas 90 –të duke nënshkruar futjen e RSH në “Ligën Islamike”; ata nxituan duke ndërtuar si kioska kaq shumë kulte fetare, shumë të vleshme dhe të pavleshme sa…duke gënjyer me bujën islamike edhe “zotin” për vlerat fetare të një populli të asaj kohe, të ardhur nga diktatura dhe i konvertuar – Ateist. Më datë 19 dhjetor Bashkimi Europian e kishte forcën e shkopit, me të drejtën për të kërkuar nga shqiptarët standarde europiane të sjelljes, shtet ligjor, të luftës kundër korrupsionit, krimit të organizuar, trafiqeve, drogës, etj. Nga ana tjetër, Bashkimi Europian e ka për detyrë gjithashtu të ndihmojë këtë vend të vogël për t’u bërë pjesë e kësaj europe.

Duke pranuar Shqipërinë me statusin e vendit kandidat, Europa ka pranuar në rreth 7.5 milion shqiptarë të rajonit, ka pranuar më tepër ekonomi dhe civilizim të shoqërisë shqiptare dhe ate rajonale. Po sa kushtoi “Jo-ja ” për Bashkimin Europian….?

RSH me kohë është futur thellë në këtë Europë. Ajo është prezente në jetën ekonomike, politike, familjare të këtyre shteteve me të mirat dhe të këqiat e saj.

Kjo është dhe do të jetë Shqipëria e pas 19 dhjetorit 2013.

AT SHTJEFEN GJEÇOVI-THIRRJE: FALNI GJAKSORËT!..

December 25, 2013 by dgreca

AT SHTJEFEN GJEÇOVI/

NË VITIN 2014 BAN 85 VJETË, QË E VRANË TRADHËTARËT…/

Shkruan: Fritz RADOVANI/

■Vllazen e Motra Shqiptarë !/

Në prag të 85 vjetorit të vrasjes së Martirit dhe dijetarit të madh të trojeve tona Shqiptare, të gjithë Bashkatdhetarëve që kanë humbë njerzit e tyne të dashtun e të shtrenjtë, u drejtoj këte

THIRRJE: FALNI GJAKSORËT!..

■KUVENDONI PRANË ATYNE OXHAKËVE TË NDERUEM DHE RRETH SOFRAVE BUJARE SI VLLAZEN…FALNI GJAQET !

■JU LUTEM, DUENI FLAMURIN E GJERGJ KASTRIOTIT !

NDER ATA MALE JANË ÇERDHET E SHQIPEVE !

JEPNI BESEN E BURRAVE SI ASHT KENË ZAKONI !

MOS U NGUJONI BRE BURRA, TË ATYNE BJESHKËVE…

MOS IA BANI QEJFIN HASMIT TUEJ SHEKULLOR !..

■SHQIPNIA E SHUMVUEJTUN KURRË, KURRË, ASNJËHERË NUK MUND TË RINDERTOHET PA FALJEN DHE PAJTIMIN TUEJ !

JA, ÇKA U THA PARA PUSHKATIMIT AT MATI PRENNUSHI, NJË VLLA I AT SHTJEFEN GJEÇOVIT, VRASËSVE TË VET, SLLAVOKOMUNISTË, NË ZALLIN E KIRIT TË SHKODRES:

“JAM I PAFAJSHEM, PO VDES NË KRYE TË DETYRËS S’EME. RRNOFTË KRISHTI MBRET, RRNOFTË PAPA, RRNOFSHIN KATOLIKËT, RRNOFTË SHQIPNIA. UA BAJ HALLALLË GJYQIT DHE ATA QË DO TË SHTIJNË MBI TRUPAT TONË TË PAFAJSHEM.”(Arkivi M. P. Mbrendshme, Tiranë, Dosja 1302)

■KLERIKË SHQIPTARË TË TË GJITHA BESIMEVE !

U prini, drejtoni dhe ndihmoni edhe Ju, shoqatat e grupet atdhetare, që do të punojnë per faljen dhe pajtimin e gjaqeve në vitin 2014 !

■Ju lutem, Nana, Motra e Vajza me futa të zeza…

Hapni rinisë dyertë e ngujueme nder shula !..

Fëmijët kanë nevojë per me mësue dhe me luejtë …

Banje këte veper Atdhetare e fetare në vitin 2014,

Vitin e 85, të vrasjes së MARTIRIT AT SHTJEFEN GJEÇOVI !

■Kujtoni, ju lutem, nga At Fishta:

Prandej, o Zot, prej qiellet

Ti priri sytë mbi né,

E ban që puna t’ kthjellet,

Si asht mirë për Atme e fé,

E gjaku i këtij meshtarit

T’ kjoftë falë per komb t’ Shqiptarit.

1914, (Mbi vorr të At A. Paliq, OFM.)

Me respekt e shpresë…Autori

Melbourne, 24 dhjetor 2013.