Opinion – Page 841 – Dielli

DEMOKRACIA NË RËNIE PËR TË SHTATIN VIT

January 16, 2013 by dgreca

Nga Frank Shkreli/

Si çdo vit edhe sivjet, organizata Freedom House (Fridëm Haus), një organizatë këjo e pavarur me qendër në Washington, misjoni i së cilës është zgjërimi i lirisë anë e mbanë botës, mbështetja e zhvillimeve demokratike dhe mbrojtja e të drejtave të njeriut, botoi raportin vjetor për këtë vit në të cilin vlerësohen liria dhe zhvillimet demokratike ose mungesa e tyre, anë e mbanë botës.

Në njoftimin për media me rastin e botimit të raportit për vitin 2013, Freedom House thotë se raporti i sivjetëm mbi “Lirinë në Botë’’ tregon se për të shtatëtin vit me radhë, liria në botë gjatë vitit që kaloi ka shënuar më shumë rënje se sa zgjërim. Për më tepër, thekson raporti, të dhënat e raportit tregojnë dhe pasqyrojnë ndërmarrjen e një fushate persekutimesh në rritje e sipër nga diktatorët anë e mbanë botës, kundër lirisë dhe të drejatve të njeriut, veçanërisht drejtuar kundër orgnaizatave të shoqërisë civile dhe medias së pavarur. Arç Pudington, nëndrejtor për kërkime i Freedom House tha se të dhënat e mbledhura nga orgnaizata e tij, venë në dukje se, ”autoritarët modernë po bëhen më të sofistikuar”, duke shtuar se megjithëse ata , ”tregohen më të kuptueshëm, ata shtrëmbërojnë dhe abuzojnë me kornizat ligjore dhe i përshtaten kollaj teknikave të propagandës moderne.” Ai shton se, ”Sidmos ç’prej Pranverës Arabe, ata (diktatorët) janë nervoz nga lëvizjet popullore për liri e demokraci, gjë që çon në intensifikimin dhe persekutimin nga ana e tyre, të lëvizjeve popullore për ndryshim”.

Raporti flet për rënje të dukshme të lirisë gjatë vitit që kaloi, ndër të tjera, në Kazakistan, Kenia, Mali, Nigjeri dhe në zonën evropiane, përmenden Rusia Turqia dhe Ukraina, si vendet ku është shënuar një rënje e dukshme e lirive civile në përgjithësi. Freedom House thotë se të dhënat mbi gjëndjen e lirisë ishin posaçërisht ogurzeza për disa vende të Euroazisë. Rusia, thuhet në raport, ka marrë një drejtim vendosmërisht për më keq ç’prej se Vladimir Putin-i është këthyer në detyrën e presidentit. Freedom House thotë se pasi ai anashkaloi dhe margjinalizoi opozitën formale politike, Putini dekretojë një numër ligjesh që kanë për qëllim t’i marrin frymën opozitës në rritje e sipër nga grupe të ndryshme të shoqërisë civile. Dekretet e reja të imponuara nga udhëheqsi rus Putin, sipas Freedom House, vendosin dënime të rënda për bërjen e demonstratave të pautorizuara, dhe u kufizojnë grupeve të shoqërisë civile të drejtën që të mbledhin fonde për veprimtarinë e tyre dhe në të njëjtën kohë, vendosin kontrolle te reja mbi përdorimin e internetit në Rusi. Si përfundim, thuhet në raport, e gjithë zona e ish- Bashkimit Sovjetik, me përjashtim të tri vendeve baltike, rivalizon Lindjen e Mesme, si njëra prej zonave më shtypëse e lirive në botë, ku udhëheqsit autokratë qeverisin në shumicën e 12-vendeve të atij rajoni, duke e bërë këtë si një ndër rajonet më pak të lira në botë.

Ndërsa theksohet se shtypjet e lirisë po shtohen dukshëm në një numër vendesh anaë e mbanë botës, raporti i Freedom House u bën thirrje Shteteve të Bashkuara dhe vendeve të tjera demokratike që të tregojnë udhëheqje më të vendosur në luftën për liri e demokraci. Raporti kritikon administratën amerikane të Presidentit Barak Obama si edhe opozitën Republikane për dështimin e tyre që të tregohen udhëheqës në përpjekjet për zgjërimin e lirisë dhe të demokracisë anë e mbanë botës. Presidenti i Freedom House, David Kramer, tha në lidhje me këtë se ”nga e kaluara kemi mësuar se normalisht liria sigurohet me pjesëmarrjen dhe mbështetjen aktive të vendeve demokratike, siç janë Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe vendet evropiane. Dhe ndërkohë që këto vende kanë vendosur të mos jenë pjesë e përpjekjeve për sigurimin e lirisë në botë, atëherë, rezultati zakonisht është humbja dhe shtypja e lirisë kudo në botë.”

Është ironik fakti, sipas Freedom House, se ky mos interesim nga vendet demokratike perëndimore në mbështetje të lirisë anë e mabnë botës, po ndodhë në një kohë rezistenca kundër shtypjeve anë e mbanë botës, është më e madhe se kurdoherë tjetër. Thuhet në raport se disidentët anti-komunistë të cilët luftuan për të drejtat e njeriut dhe për liritë themelore gjatë Luftës së Ftohët — shpesh të izoluar dhe anonim — janë zëvendësuar tani me lëvizje të cilat gëzojnë përkrahje nga shtresa të dukshëme të shoqërisë.

Në lidhje me Evropën Perëndimore dhe Shtetet e Bashkuara raporti i Freedom House thotë se megjithëse këto vende vazhdojnë të jenë të mbërthyera nga kriza ekonomike dhe ndërkohë që Evropa, gjatë vitit të kaluar ka parë një rritje të dukshme të ndjenjave nacionaliste si përfundim i rritjes së fluksit në numërin e imigrantëve, këto vende megjithëkëto sfida kanë mundur të përballen me këto probleme pa dobësuar respektin tradicional për standardet demokratike dhe liritë civile në këto vende.

Freedom House, Shqipërinë dhe Kosovën i renditë midis 58-shteteve të botës duke i vlerësuar ato si vende me liri të pjesëshme, kategori këjo që — sipas Freedom House, është një vend në të cilin mbizotëron një respekt i kufizuar për të drejtat politike dhe liritë civile dhe një vend i cili shpesh vuan nga një ambijent korrupsioni dhe nga një regjim i dobët ligjor.

DILEMA NË ZGJEDHJET E 23 QERSHORIT

January 16, 2013 by dgreca

– DËGJUES TË VERBËR APO TË DËGJUAR – SOVRANË TË FATIT TË TYRE APO FATALISTË TË BINDUR/
Nga ELIDA BUÇPAPAJ/

Jemi në fillim të janarit dhe në Shqipëri ka nisur fushata elektorale, në një mënyrë anormale, duke paralajmëruar rigjenerim të gjuhës të dhunës dhe agresivitetit, ku gjithçka duket se do të fokusohet tek sulmet e ndërsjellta, dhe aspak tek standardet e demokracisë dhe të politikanit.

Televizionet e shumta, të cilat janë shërbëtore të bindura të politikës, shpejt do të mbulojnë hapësira të pafundme të kohës publike, duke ushtruar dhunë psikologjike tek elektorati, për të krijuar huti, duke e detyruar atë të shkojë tek kutia e votimit me sy mbyllur, pra si skllav i partisë dhe jo si njeri i lirë që zgjedh atë politikan tek i cili beson se ka vlera dhe se do të mbajë premtimet.Të tillë klime, aspak të shëndetëshme për shoqërinë, ku konflikti verbal është shtylla kurrizore e fushatës, i shkojnë për shtat një seri shkrimesh për liderin, shkruar nga Deepak Chopra, titulluar «një stil i ndërgjegjshëm jete – një lider duhet të shohë, dëgjojë e zgjidhë konfliktet». Pra, diçka në antitezë të plotë me çfarë na shohin e na dëgjojnë veshët. Duket sikur Chopra fokusohet në modelin e liderit të mbrapshtë që ka dalë përgjithësisht nga konfliktet ideologjike dhe fetare, ku demokracia është ëndërr e afërme, e largët apo shumë e brishtë e delikate, si tek ne, për shembull. Sepse lind pyetja, e si është e mundur, ne jetojmë në një rajon me Kroacinë dhe jemi larg kroatëve sa i përket performancës politike të liderit dhe lidershipit, i cili tek ne nuk e lejon, por e bllokon ecjen përpara të vendit dhe shoqërisë.

Mora si shembull Kroacinë, pasi shohim qartë se klasa politike e këtij vendi ka qasje shumë të ndërgjegjëshme ndaj shtetit të së drejtës, korrupsionit dhe mirëqenies së qytetarit, ndryshe me atë që ndodh tek ne. Dhe meqë stili i jetës së politikanëve të Tiranës ka efekt domino, në të paktën pesë shtete ku jetojnë shqiptarët, atëhere merret me mend edhe rreziku, edhe domosdoshmëria për ta luftuar këtë mënyrë sovjetike të të bërit politikë. Kështu do ta përkufizoja, nëse marrim në analizë këta 22 vite tranzicion, ku përfshihen edhe konfliktet në Kosovë, Maqedoni dhe Luginën e Preshevës.

Një lidërship i sëmurë përbën rrezik për vendin. Chopra ka shumë të drejtë kur thotë se për një lider kuintessenca e të bërit politik është se ai duhet të shohë, të dëgjojë e të dijë se si t’i zgjidhë konfliktet. Nëse nuk e bën, nuk është lider, le të rrijë në shtëpi, të merret me punë private, të dalë në pension e të heqë dorë nga të bërit politikë surrogato, sepse rezultati që kemi këta 22 vjet tregon se ky lidërship ka gjeneruar konflikte dhe situata konfliktuale nga pozita autokratësh dhe të një klase politike pa standarde demokratike.

Deepak Chopra analizon fjalën L-E-A-D-E-R-S, që tashmë ka hyrë dhe huazuar në të gjithë fjalorët e botës, si një akronim, ku „L“ është baraz me Look and Listen – pra, Vështro dhe Dëgjo. Chopra që jeton në një vend me demokraci të konsoliduar si SHBA, shkruan se „në të shkuarën, kur liderët ishin autokratë, populli duhej të dëgjonte dhe t’iu bindej urdhërave, ndërsa liderët kishin monopolin e të dhënit urdhëra dhe të marrjes së vendimeve të rëndësishme“. Por ky realitet që përshkruan Chopra është tejet aktual për Shqipërinë sot. Le të marrim vetëm një shembull, atë të mos votimit të tri ligjeve, ku të dyja palët vazhdojnë të luajnë ping-pong e t’ia hedhin fajin njëra tjetrës. Siç e shihni, ishte politika ajo që mori vendimin e rëndësishëm për fatin e keq të shqiptarëve! Pra në Shqipëri klasa politike është në nivelin autokratik, sepse fati i vendit, varet nga vendimet e saj të gabuara.

Pastaj sipas rradhës Chopra vazhdon ta analizojë fjalën Leaders gërmë për gërmë: “L” Look and Listen – Shiko e Dëgjo, – „E“ – Emotional bonding – lidhje emocionale,“A”- Awareness –Vetëdije, „D“ – Dare to dream a new reality and do it- Guxo të ëndërrosh një realitet të ri dhe bëje atë, „E“ – Empowerment – Fuqizim, „R“ – Responsibility –Përgjegjshmëri dhe „S“- Synchronicity – sinkronizim.

Këto cilësi dhe veti të vyera për personalitetin e një politikani janë të panjohura krejt për politikanët shqiptarë. Ata s’kanë lidhje me ndjenjat. Ndjenjat nuk i njohin fare. Janë pragmatistë të pacipë. S’kanë vetëdije, ndjekin inercinë e njëri-tjetrit, edhe kur vihen përballë, shkëmbejnë akuza, jo se cili prej tyre është më i mirë, por se cili prej tyre është më i keq. Popullit i japin të zgjedhë midis të keqes dhe më të keqes dhe jo midis të mirës dhe më të mirës. Fuqizimin e shohin në planin e fuqizimit të tyre, nëpër klane dhe jo duke fuqizuar elementet dhe mjetet që të jep demokracia, ndërsa përgjegjshmërinë nuk e njohin fare. Mjafton të kujtojmë 1997 dhe 21 janarin e 2011. Edhe sinkronizimin, që do ta ilustroja me qëndrimet bipartizane për të mirën e vendit dhe në rastin konkret, “s” shpreh edhe shumësin e emrit lider, ky lidërship s’ka lidhje fare me të, janë konfliktualë deri në fund, nuk e njohin kompromisin, dialogun, komunikimin, paçka se janë përdorues të forumeve sociale Facebook dhe Twitter dhe assesi marrëveshjen për të mirën e vendit, ndërsa kur është fjala për interesat e tyre bëjnë marrëveshje me djallin dhe pranojnë që të gjithë pështymat që kanë hedhur tek njëri tjetrin t’i lëpijnë. Pra nuk e njohin moralin.

Kjo është situata me të cilën do të përballen shqiptarët në zgjedhjet e ardhëshme. Pyetja është nëse do të mbeten vëzhgues amorfë dhe dëgjues shurdhanë, në mëshirë të fatit, që liderët dhe klasa politike të vazhdojnë e të mbajnë në mënyrë të paligjëshme monopolin e urdhërave dhe të vendimeve për jetën e tyre e shqiptarët të vijojnë e të jetojnë në mizerabilitetin e tranzicionit edhe gjysmë shekulli tjetër, apo do ta detyrojnë klasën politike të marrë rolin që i takon, e votuesi të marrë rolin e tij legjitim, sepse vetëm kështu shqiptarët do të dalin nga listat e padëshiruara për shkak të një klase politike që nuk e meriton votën e tyre. Freedom House lajmëron se, bashkë me Kosovën, në kategorinë e vendeve pjesërisht të lira janë Shqipëria, Bosnja dhe Maqedonia, ku dihet se shtet pjesërisht i lirë, është ai që ka kufizim të respektimit të lirive politike dhe atyre civile.Dëgjues të verbër apo qytetarë të dëgjuar, sovranë të fatit të tyre apo fatalistë të bindur! Kjo është dilema dhe situata, të cilën duhet ta ndryshojmë, që Sovran për fatin e tyre të jenë vetë shqiptarët, jo një grusht njerëzish që shpërdorin pushtetin dhe nuk njohin asfare nocionin e liderit apo lidërshipit në një shoqëri demokratike, paçka se pretendojnë se janë liderë të një vendi anëtar të NATO-s. Problemi është se si Sovrani dhe politika të marrin rolet që u takojnë, që Sovrani të jetë “i dëgjuari” dhe lidërshipi “dëgjuesi”, që Sovarni të jetë vendimmarrësi dhe politika zbatuesi i vendimeve.

BEQIR SINA AKUZON PER PLAGJIATURE KEZE ZYLON

January 15, 2013 by dgreca

Te henen e kryeva reportazhin me titull”Assemblymani i ri i Shtetit të New Yorkut – Mark Gjonaj bëri ceremoninë e parë të Betimit”, dhe si zakonisht e nisa ne disa media qe une bashkepunoje ose punoje me to. Njera prej tyre e cila qe edhe e para qe e publikoje ishte Dielli online.

Dy dite me vone lexova VOAL online nje reportazh me te njejten teme nga shoqja me cante ne krah qe kishte kopjuar detajet me kyce te kesaj ceremonie . Dhe te them te drejten nuk po i besoja syve te mi, se “une e kisha vjedhur Kezen apo Kezja me kishte vjedhur mua materialin” pa piken e “turpit” dhe ne mes te dites……

Me e keqja eshte se kjo shoqe qe i ben te gjitha si thote ajo – se :”eshte edhe telekroniste, fotoreportere, gazetare e medies vizive dhe te shkruar, poete, shkrimtare, analiste, dhe e para qe ka levruar gjuhen shqipe ne New York, aktiviste dhe veprimtare e shquar e komunitetit,” nuk e ka heren e pare, qe ua vjedh punen te tjereve.

Qe te mos merrem me shume me kete steriotip – qe nuk i eshte lene gje pa i thene per te gjitha shkrimet(poezit) e saj qe jane plagjitura, por do t’i thoja se heren tjeter mbasi kjo Kezja me duket se nuk ka “as mask per tja cjerr as boje per ti dale” si i themi ne shqiptaret – por ajo sa per diskretitim publik heren tjeter do te ballafaqohet per copyrights …..

Per me shume lexoni dy shkrimet dhe gjykoni e paragjykoni vete se kush ja ka vjedhur njeri tjetrit punen…..shenimet jane me bold.(Beqir Sina)

Date:

1/14/2013 1:08:20 P.M. Eastern Standard Time

Assemblymani i ri i Shtetit të New Yorkut – Mark Gjonaj bëri ceremoninë e parë të Betimit

BEQIR SINA, Bronx -New York

Kryeministri i Shqipërisë Sali Berisha,Senatori i njohur i Nju Jorkut, në senatin e SHBA, Chuck Schumer, Kongresmeni Elito Engel dhe udhëheqës të lart vendorë përshëndetën zotin Mark Gjonaj
BRONX NEW YORK : Kjo ishte një ditë krenarie për amerikanët dhe shqiptarët e këtij qyteti njujorkez, i cili ka edhe ndoshta numërin më të madh të shqiptarëve që banojnë në New York. Kjo ishte dita më e lumtur e jetës së tij dhe familjes dhe atyre mijëra shqipëtarve që jetojnë në këtë qytet, por edhe për mbarë shqiptarët kudo që janë, Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Luginën e Preshevës, Malin e Zi, Çamëri dhe Diasporë, që një shqiptarë në SHBA arrin një post kaq të lartë në Shtetin e New Yorkut.

Ishte 13 janar 2013 dita kur një djalë shqiptari – djali i Reçit të Ulqinit Mark Gjonaj i lindur në Amerikë, dje në një atmosfer festive do të bënte në sallën e teatrit të shkollës së mesme “Christopher Columbus High School”, betimin e parë, si një anëtarë i parë shqiptar në historinë e emgracionit, i zgjedhur më 6 nëntor anëtarë në Kuvendin e Shtetit të Nju Jorkut, nga Qarku 80 në Bronx.

“Kjo ishte një ditë historike për popullin shqiptar, tha Marko Gjonaj ashtu si është edhe për të gjitha komunitetet e tjera, amerikanët, italianët, Jewish-ët , Puerto Ricans , rusët, afrikano- amerikanët, kinezët, arabët dhe të tjerët, pra të gjitha komunitetet,”
Ceremoni u shoqërua prej fjalimeve nga gjuha jonë amtare, himni ynë kombëtarë, flamuri kuqezi me shkabën me dy krena, të cilat qëndronin të lidhura ngushtë “krah për krah” me hymnin amerikan, flamurin amerikan dhe fjalimet në gjuhën angleze, të senatorve, kongresmeneve dhe udhëheqësve fetar e politik lokal, autoriteve vendore dhe përfaqësueseve më të lart të shtetit të Nju Jorkut.

Mark Gjonaj hyri në sallë me familjen e tij që rrinte në rreshtin e parë, i shoqëruar nga një “lumë” urimesh e përgëzimesh. Menjëherë, pas tij u vendosë një skuadra e Policisë së Shtetit( NYC Police Department Explorere Post 2436) e cila egzekutojë marshin e policisë, me pesë flamuj përfshirë atë të SHBA, Shqipërisë, Shtetit të New Yorkut, Policisë dhe Kuvendit të New Yorkut .

Ceremoninë, në të cilën morë pjesë më shumë se 1000 vetë e hapën dy hymnet kombëtare, ai American National Athem, kënduar nga Fatima Santos dhe Pledge of Allegiance kënduar nga Nathalia Fernandez – si dhe Hymnim shqiptarë, të cilin e këndojë këngëtaria e mirënjohur Merita Halili e shoqëruar nga mjeshtri i firsamonikës Raif Hyseni.

Ndërkohë që hapjen e bekimit të ceremonisë e kreu I Përndershmi dom Pjetër Popaj – Kryefamullitari i Kishës Katolike Zoja e Shkodrës.
Ceremoninë e udhëhoqi gjykatësi i njohur njujorkez Douglas E. McKeon drejtori i Zyrës së Betimit për Shtetin e New Yorkut, i cili ishte ngarkuar edhe për të administruar betimin e zyrës së re, për assemblyman Mark Gjonaj.

Senatori Jeff Klein ishte i pari në mesin e shumë atyre folësve në këtë ceremoni të gjatë, I ndjekur nga William J. Madona, Artenida Gjeli, Aleatha Williams, Denis Wales dhe Jeffrey Panish, Diane Cerino, Charles E. Shumer, Carl E. Heastie, Ruben Diaz Jr. Elito Engel, Adriano Espaillat, Ruth Hassel – Thompson, Michael Bendedetto, Eric Stevenson, Christine Quinn,, James Vacca, Gilbert Galanxhi, Akan Ismaili, Vuksan “Sonny” Vataj, Rosa Gjonaj, Paul Gjonaj, Elsa Lulaj, Robert Johnson.
Pika më kulminate e kësaj ceremonie ishte betimi mbi librin e Biblës- i cili shprehet mbi citimin e kapitullit “So, Help Me God!” (Zot, më ndihmo mua!). Ceremonia e betimit “Zot më ndihmo mua!” u shoqërua me daljen në skenë të Mark Gjonaj- së bashku me gruan Robertën, dhe dy djemtë e tij, Jozefi dhe Nicholas . Duke mbajtur dorën e majtë mbi Bibël – të cilën e mbanin dy djemtë e tij dhe me dorën tjetër ngritur lart më pëllëmbë me “shikim” nga gjykatësi Douglas E. McKeon drejtori i Zyrës së Betimit, ai përsërit një për një fjalët e betimit, para gjykatësit Douglas E. McKeon. Më këtë rast duhet theksuar se kjo nuk është ceremoni zyrtare, mbasi Betimi zyrtar do të bëhet javën e ardhëshme në kryeqytetin e New Yorku – Albany.

Miku i madh i shqiptarëve Kongresmeni Eliot Engel tha se ai dëshironte të gjithë të dinë se pjesmarrja e tij në këtë ceremoni ishte një nder për një mik të mirë të tij si Mark Gjonaj. Engel ka shtuar se Mark Gjonaj fitoi një garë që shumë pak njerëz e kishnin menduar më parë teksa më në fund i dhanë atij një shans për të fituar, dhe se Marku është i zgjuar, punëtor, dhe di se si të bëjë gjërat e mira për të gjithë komunitetet në këtë distrikt. Engel vlerësoi gjithashtu Assemblyman Gjonaj për ruajtjen e traditës së tij duke e kthyer gjithmon “kokën prapa për të treguar prejardhjen e tij – nga erdhën dhe prindërit e tij” shtoi kongremeni Eliot Engel.

Senatori i njohur i Nju Jorkut, në senatin e SHBA, Chuck Schumer, mbasi foli me një konsiderat të lart për komunitetin shqiptarë, tha se ai;”Asnjëherë nuk e kishte vënë në dyshim fitoren e Mark Gjonaj, sepse ai është shembulli i emigrantëve që arrijnë suksesin në SHBA, kur integrohen dhe punojnë shume për këtë vend. Senatori Schumer ashtu si dhe Presidenti i Bronxit, Ruben Diaz ishin të mendimit se Assemblymani Gjonaj ka një etikë të punës së tij për të ndihmuar në përmirësimin e rrethit të tij, në Bronx , në një mënyrë për të sjellë të gjithë njerëzit së bashku.”

Më pasë e mori fjalën Drejtoresha e Marrëdhënieve me Publikun, Artenida Gjeli, e cila ka shprehur një ndjejë kënaqësie të veçantë, që po përshëndeste, me këtë rast të gjithë në gjuhën tonë të ëmbël Shqipe, Ajo e nisi fjalën e saj me përshëndetjen :” Mirësevini në betimin e anëtarit të ri të Asamblesë së shtetit të New Yorkut, për Distriktin 80-të, zotin Mark Gjonaj!’

“Kjo ceremoni historike, kjo fitore e madhe, theksojë znj. Gjeli e një shqiptari të Amerikës në SHBA, i cili vjen nga një familje punëtore shqiptare nga qyteti i Bronxit – New York, nuk ndodhi rastësisht, sepse si ai pati pas vetes ashtu si shqiptarët edhe Amerikanët e të gjitha kominitetet e tjera(amerikanët, italianët, Jewish, Puerto Ricans , rusët, afrikano amerikanët, kinezët, arabët dhe të tjerët, të gjitha komunitetet), të cilët e përkrahën masivisht, duke parë tek ai njeriun që do t’i përfaqësoi ata me një vizion të qartë për të ardhmen e këtij vendi.

Në vijim ajo tha se :’Për aqsa mund të quhet se kjo fitore është historike ; “Kjo nuk mendojë se është vetëm fitorja e zotit Mark Gjonaj – por mendojë se është fitorja e të gjitha komuniteteve të Distriktiti 80-të, që ai do të përfaqësojë tani, me një mandat dy vjeçarë, pra kjo është fitorja e të gjitha komuniteteve që banojnë e jetojnë në këtë Distrikt.”

Në fund ajo adresojë edhe një falemnderim të përzemërt në emër të Anëtarit të ri të Asamblesë së New Yorkut, zotit Mark Gjonaj, dhe në emër të stafit të tij , në emrin e saj, si Drejtoresha e Marrëdhënieve me Publikun,’ duke iu faleminderuar nga zemra për kontributtet e dhëna, për përkrahejn dhe punën vullnetare që kan bërë në këtë fushatë të sukseshme”, tha ajo.

Ambasadori i Shqipërisë në Washington zoti Gilbert Galanxhi pos një urimi personal lexoi letrën përshëndetëse që Kryeministri i Shqipërisë z. Sali Berisha i drejtonte zoti Mark Gjonaj :

MARK GJONAJ, BURRI QË BËRI HISTORI…
Fotoreportazh nga KEZE KOZETA ZYLO

E Martë, 01.15.2013, 10:41am (GMT+1)

Me krenari të ligjshme dhe plot emocion u mblodhën shqiptarët e Nju Jorkut për të marrë pjesë në ceremoninë e betimit të z.Mark Gjonaj i cili fitoi vendin në Asamblenë e Shtetit të Nju Jorkut. Z.Douglas E.McKeon gjykatës dhe drejtor i zyrës së Betimit për shtetin e Nju Jorkut e udhëhoqi ceremoninë e inagurimit.

Salla ishte e mbushur plot e përplot nga qindra e qindra shqiptarë, amerikanë dhe nga komunitete të tjera që votuan bindshëm për Mark Gjonaj. Në këtë ceremoni përshëndetën personalitete të shquara në fushën e politikës si Senatori veteran Chuck Schumer, Kongresmeni Eliot Engel, senatori Jeff Klein, Ruben Diaz Jr.Elito, Christine Quinn, James Vacca, etj.. Ndërsa nga shteti shqiptar përshëndeti Ambasadori i Shqipërisë në Uashington z.Gilbert Galanxhi i cili lexoi dhe përshëndetjen e kryeminstrit z.Sali Berisha. Nga shteti i Kosovës përshëndeti ambasadori z.Akan Ismaili.

Në emër të stafit të punës që kanë ndihmuar në fushatë të z.Mark Gjonaj ka përshëndetur drejtori ekzekutiv z. Vuksan “Sony” Vataj. Fjala e tij u ndërpre disa herë nga duartrokitjet. Znj.Artenida Gjeli, drejtoresha e marrëdhënieve me publikun e cila u mirëprit nga salla përshëndeti në gjuhën shqipe në nderim të origjinës së z.Mark Gjonaj i cili vjen nga një familje shëmbullore emigrantësh nga Reci i Ulqinit dhe arritën të edukojnë fëmijë plot kulturë dhe mirësi. Midis të tjerash znj.Gjeli tha se z.Gjonaj krijoi besimin në të gjithë votuesit, pasi panë tek ai njeriun me vizion dhe që do t’i përfaqësojë denjësisht në Asamblenë e shtetit të Nju Jorkut.

Mark Gjonaj i dha Kombit shqiptar dhuratën më të bukur pasi emri i Shqipërisë do të dëgjohet dhe më me respekt dhe dashuri nga shumë politikanë amerikanë. Z.Gjonaj është shqiptari i parë në gjithë historinë tonë që ngjitet në postin e lartë të politikës amerikane.

Gjate ceremonisë e cila zgjati për tri orë rresht u fol gjatë për Shqipërinë nga senatorët dhe përfaqësuesit e politikës amerikane. Në sfond midis flamurit amerikan, shtetit të Nju Jorkut, Kuvendit dhe Policisë ndrinte dhe Flamuri Shqiptar. Krahas hymnit amerikan u këndua dhe ai shqiptar nga artistja e mirënjohur Merita Halili shoqëruar në fizarmonikë nga Raif Hyseni. Skuadra e Policisë së Nju Jorkut egzekutoi më parë marshin e policisë.

Lutjen dhe bekimin e ka dhënë i përndershmi, kryefamullitari i Kishës “Zonja e Shkodrës” Dom Pjeter Popaj.

Me shumë emocion është pritur fjala e nënës fisnike së z.Mark Gjonaj, Roza Gjonaj, e cila në përshëndetjen e saj ndërmjet të tjerash tha: Më falni në skenë kurrë s’kam dalë, E ju mirë se keni ardh/ …Baba, nana e familja po të urojnë, ruaje fort ti emnin tonë/ E ke marre kët detyrë të randë, Zoti ty djalë të prifte mbarë/ Nje dit mrrish në shtëpi të Bardhë!…

Ka vazhduar me motrën e Markut, e cila duke e uruar me një dashuri të veçantë vëllain e saj tha se: Duke filluar nga sot Marku nuk është vetëm vëllai im, por ai është edhe juaji.

Në fund ceremonia u finalizua me betimin e z.Gjonaj.

Udhëheqësi i ceremonisë ftoi në skenë familjen e Markut, bashkëshorten Robertën me dy djemtë Jozefin dhe Nicholas. Z.Gjonaj me dorën e majtë tek Bibla që e mbanin dy djemtë e tij përsëriste fjalët e Gjykatësit Douglas E. McKeon njëherazi drejtori i Zyrës së Betimit: Zot më ndihmo mua!…

Të gjithë por veçanërisht pjesëmarrësit shqiptarë u larguan nga kjo ceremoni me plot krenari dhe dashuri pasi dëgjuan nga përfaqësues të lartë të politikës amerikane vlerësimin maksimal për z.Mark Gjonaj, dhe në respekt të tij u fol gjatë dhe për Shqipërinë. Sa më shumë shqiptarë do të ketë aq dhe më mirë Amerika do te jetë tha Senatori veteran Chuck Shumer.

Kur burra të tillë ja zbardhin faqen Kombit, medoemos bëjnë Histori.

Mark Gjonaj hyri në Historinë Shqiptare si i pari shqiptar në politikën amerikane që do të na perfaqësojë denjësisht në Asamblenë e Shtetit të Nju Jorkut.

Së shpejti TV Alba Life do të sjellë pranë jush kronikën nga ceremonia e inagurimit të betimit të z.Mark Gjonaj të zhvilluar në Shkollën “Christopher Columbus” në Bronx.

Bronx, New York

13 Janar, 2013

AMERIKA NUK ËSHTË NË RËNIE

January 15, 2013 by dgreca

hkruan “The Washington Post” /

Do të ketë debat madhor në politikë të jashtme, gjatë betejës së konfirmimit të nominimit të ish senatorit Chuck Hagel, për sekretar amerikan të mbrojtjes, dhe për çështjen e ndërlidhur se sa gjatë duhet të qëndrojnë trupat amerikane në Afganistan.
Presidenti Barack Obama duhet ta shfrytëzojë këtë rast të qëndrojë në mbrojtje të vizitonit të tij të gjërë se si forca amerikane mund të jetë e qëndrueshme dhe e përdorshme, megjithqë kjo nuk duket natyrore për pragmatistët, që dëshirojnë që vendimet të merren atëherë kur të vijë koha, shkruan në fillim të artikullit e përditshmja Washington Post.
Kjo do të jetë një tjetër betejë lidhur me çështjen nëse Shtetet e Bashkuara janë në rënie afatgjatë. “Ne nuk jemi në rënie dhe diskutimet për këtë çështje nuk duhet të na frikësojnë. Duket se këtë e kemi çdo herë në pak dekada”, shkruan gazeta.
“Ne e kishim këtë në vitin 1960 kur John F. Kennedy premtoi që vendi të lëvizë përsëri”.
“Ne e kishim atë diskutim në vitin 1980, pas Vietnamit, pas invadimit rus në Afganistan dhe pas marrjes së pengjeve amerikane në Iran”.
“Roland Regani kishte premtuar që Amerika përsëri të bëhet e madhe”, shkruan Washington Post.
Në vitin 2008, me rritjen e Kinës, vendi ynë ishte përbaltur në luftën dëshpëruese në Irak dhe ekonomia ishte në rënie të lirë.
Obama erdhi duke paralajmëruar “shpresë” dhe “ndryshimi në të cilin ne besojmë”. Fjala kryesore ishte “besojmë”.
Në vitin 2012, Mitt Romney i dha Obamës kompliment në përdorimin e së njejtës fjalë në slloganin e tij “Beso në Amerikë”.

Kritikët më të ashpër të Obamës e akuzojnë atë se ai e ka pranuar rënien e Amerikës. Ata besojnë se ai dëshiron të tërhiqet nga bota dhe ta ulë buxhetin e Pentagonit, për të krijuar hapësirë për më tepër shpenzime të brendshme.

Ai shpeshherë akuzohet se po bën zgjedhje evroperëndimore: më pak për ushtri, më tepër mirëqenie të shtetit.

Chuck Hagel, kritik i fryerjes së Pentagonit, dhe i angazhimit amerikan në Irak dhe Afganistan, nominalisht shihet si agjent republikan i Obamës, në arritjen e këtij transformimi, shkruan Washington Post.

Të shohim së pari në të vërtetat e pjesërishme të mishëruara në kritikën, e cila përndryshe, i keqkupton synimet e Obamës.
Presidenti gjithnjë e ka konsideruar intervenimin në Irak një gabim shkatërrues.
Shumica e amerikanëve janë të lumtur, që trupat janë jashtë këtij vendi.
Por, ai ishte shumë më tepër i paqartë lidhur me Afganistanin, për shkaqe politike dhe të pavarura.
Sikur shumë demokratë, ai e sheh luftën në Afganistan të arsyeshme nga zhvillimet më 11 Shtator 2001, në mënyrën që Iraku nuk ishte. Por, koha dhe kushtet në terren e kishin bindur atë se ekzistojnë kufizime se çka Shtetet e Bashkuara mund të arrijnë atje, shkruan Washington Post.
Nominimi i zotit Hagel dhe i senatorit John Kerry, si sekretar shteti, mund të sjellë përfitime shtesë për forcimin e lidhjeve amerikane me Evropën.
Asgjë nga kjo nuk është rënie, tërheqje ose izolacionizëm.
Është një qëndrim që i ka rrënjët në realizëm për burimet e vërteta të fuqisë së Amerikës dhe për urgjencën e veprimit të përbashkët ekonomik dhe të brendshëm, shkruan pos tjerash, e përditshmja Washington Post.

Përgatiti: Fatmir Bujupi

DEA BEJLERI, VOGELUSHJA SHQIPTARE QE LA AMERIKEN EDHE PSE ISHTE ME PASAPORTE AMERIKANE

January 14, 2013 by dgreca

Kushtuar Senatores së Diasporës Dea Bejlerit, vogëlushes 9 vjeçare me pashaportë amerikane që la Amerikën, e detyruar, sepse prindërit nuk kishin dokumente…Shpesh gazetat, TV-të më së shumti ju kushtojnë vëmendje të rriturve për kontributet e tyre në aktivitete të ndryshme, duke i lënë pakuptuar në harresë botën e mrekullueshme të fëmijëve…/

Nga Keze Zylo Kozeta /

Në këtë shkrim personazhin kryesor kam Dea Bejlerin, nxënësen e shkëlqyer të Shkollës Shqipe, e cila ka filluar aktivitetin e saj në Diasporë qysh në moshën tre vjeçe. Në shumë manifestime që janë organizuar në Diasporë në New York ajo ka marrë pjesë gjallërisht duke intepretuar poezi patriotike nga autorë të ndryshëm. Kohët e fundit në 15 vjetroin e TV “Kultura Shqiptare” kur drejtuesja e programit e pyeti se në ç’moshë ke filluar të recitosh, Dea iu pergjigj se ka qenë në skenë qysh në moshen tre vjeçe. Në 100 Vjetorin e Pavarësisë që u organizua nga TV Alba Life dhe Shkollat Shqipe, Dea interpretoi poezinë: “Naganti i Isa Boletinit” shkruar nga poeti i Kombit Agim Shehu. Por ajo nuk ishe vetem një intepretuese e poezive, ndërkohë shoqëroi në këngë dhe sopranonn e shquar znj.Lindita Mezini Lole. Edhe në ngritjen e Flamurit në Manhattan, në Panairin e librit që u organizua në New York nga Shoqata e Shkrimtarëve shqiptaro-amerikane ajo interpretoi poezine “Unë e dua librin”, si dhe për vit në 28 Nëntor organizuar nga Shoqata “Devolli” dhe te tjera organizata ajo ka marrë pjesë me një dashuri të veçantë dhe pasion për të interpretuar poezi për Shqipërinë, Kosovën, Çamërinë nga autorë të ndryshëm.Dea është një vajzë shumë e talentuar jo vetëm në Shkollën Shqipe por dhe në atë amerikane. Por viti 2013 Dean e zuri në Kanada, pavarësisht se ajo u lind dhe u rrit në New York gjer në moshën 9 vjeçe. Prindërit e saj intelektualë patriotë Blerina dhe Neritan Bejleri u detyruan të largohen pasi nuk kishin dokumente. Ah këto ligje sa të mjera janë ndonjëherë?…Kur merr rrugët e mërgimit duke lënë pas mëmëdheun tënd dhimbshëm, mundohesh që me shok dhe miq në vendin që të pret ta kalosh me sa më pak dhimbjen dhe brengën me njerëz të mirë që mund t’i takosh rastësisht apo në mënyrë tjetër.Ndërsa shpesh mund të ndodh që të leshë prindërit, familjen, shoqërinë nga vendi që vjen, në emigrim plus punëve që duhet të përballosh për të krijuar jetën e re, duhet të njohësh dhe miq të rinj për të kaluar së bashku fundjavet apo festa e ndryshme që jo pak organizohen dhe në Diasporë. Aktivitetet e ndryshme që kemi organizuar veçanërisht për Flamurin, Kombin, Kosovën na kanë lidhur ngushtësisht me familjen Bejleri. Disave mund t’ju ketë rënë fati që të gdhihen me dokumenta amerikane e kam fjalën për vendin ku jetoj prej vitesh, ndërsa të tjerë të stropaciten për ato të shkreta dokumenta me vite të tëra dhe nuk i marrin dot… Kjo i ndodhi Deas me prindërit e saj, ndaj dhe u larguan për në Kanada e cila i mori denjësisht në gjirin e saj.Vit të mbarë në Kanda miqtë tanë Bejleri!

Ishte tejet e dhimbshme ndarja me Dean dhe familjen e saj. Nuk do ta harroj kurrë ndarjen me vogëlushen, duke u përqafuar të dyja, lotët na rrëshqisnin pa komanduar, si e madhe që ishja mundohesha t’i gelltisja për hatër të saj, por ishte e kotë… Në mes këtij emocioni ndarës i thashë: Ti do të vish prapë e ëmbla jonë se ti ke pashaportë amerikane, ke lindur këtu ! Dea me lot të nxehtë fëmije dhe duke me shtrënguar duart fort më tha:”Si nuk do të vi pranë jush? Unë u rrita në Shkollën Shqipe, kam shumë shok dhe shoqe që dua t’i kem përgjithmonë”.

Por jo vetëm ne ndjemë dhimbje, por gjithë shkolla, nxënësit, mësuesit, prindërit u trishtuan pamasë për largimin e saj dhe të familjes. Edhe mësuesja dhe nxënësit e klasës në shkollën amerikane ishin prekur shumë, Dea dhe atje nuk ishte një nxënëse e thjeshtë, por ajo ishte zgjedhur me vota prej të gjithëve si Senatore e klasës.

Pjekuria e saj para kohe dhe talenti më kanë frymëzuar për ta pasur gjithmonë personazh shumë të dashur në shkrime, poezi dhe libra të botuar. Një prej tyre është poezia: “Senatorja e Diasporës” botuar në librin: “Mjellmat po të vijnë”. Gjithmonë si mësuese pranë saj dhe duke e pasur bashkëpunëtore të TV Alba Life kam ndjesinë e veçantë se Dea do të ketë zërin e saj dhe do të nderojë Shqipërinë dhe në Kanada. Ajo pranë Kanadasë ku prindërit e saj fituan dokumentet, shkoi me një “resume” tejet të pasur që do ta kishin zili dhe shumë të rritur. Janë fatlumë organizuesit e shoqatave në Diasporën e Kanadasë që do të lidhen me Dean dhe do të ndjejnë nga afër talentin, vullnetin dhe patriotizmin që karakterizon këtë nxënëse të jashtëzakonshme me gjak shqiptari. Kjo falë prindërve të saj intelektualë po aq aktivistë që po e rrisin dhe edukojnë me cilësitë më të mira si dhe gjyshërve që i falin aq ngrohtësi dhe dashuri.

Për kontributin e tyre si familje plot kulturë Presidenti i Alba Life z.Qemal Zylo organizoi një ceremoni me mësuesit dhe nxënësit e Shkollës Shqipe në Brooklyn.

Mamaja e Deas Blerina ka qenë mësuese qysh në hapjen e shkollës Shqipe, ndërsa Neritani një bashkëpunëtor i ngushtë, njëherazi dhe kryetar i shoqatës “Devolli”. Në ceremoninë që u organizua, Zoti Qemal .Zylo në emër të Bordit iu dha çertifikatën e mirënjohjes familjes “Bejleri” me motivacionin: “Si aktivistë të shquar në Diasporën Shqiptare si dhe për kontributin e vyer që i kanë dhënë Shkollës Shqipe në New York”.Ata u larguan për në Kanada me shumë urime nga miq dhe shokë të shumtë që i donin dhe respektonin për kontributin e tyre. Ndërsa Dea udhëtonte drejt Kanadasë, në vesh ende dëgjoja zërin e saj fëminor, se unë do të vi prapë në New York, ngase u rrita në Shkollat Shqipe dhe kam shumë shok e shoqe për të takuar…