Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

BËHEM SAKRIFICË LIRIE

by

Homazh të pafajshmëve të Parisit/
Nga Albert HABAZAJ/

Nuk kam fjalë, më sëmbon dhembja,/
Dhemb ligjërimi, zemra e syri…/
Si baçkallom’ e vjetër mendja/
Kur në palcë të lirisë hyri./

Si trumcakë të trembur fonemat/
Shpërndahen qiellit pa orientim…/
Në Paris s’pijnë ujë dilemat,/
Në Paris është dhe shpirti im./

Ndez qiririn e me shkrepje të flakës
Jam para teatrit “Batalcan” për nderim.
Për cipën e faqes, për zjarrin e vatrës,
Për Parisin shkoj për sakrifikim.

Më dhemb fjala e s’flas dot më,
Humanizmit m’i shndrit frymëmarrja;
Dy tufa lulesh tek viktimat vë,
Çelin për jetën shpresa të bardha.

Vlorë, 13, 16.11.2015
Ne Foto:Gazetaret e Vlores, Homazhe per viktimat e Parisit

DRIDHET KULLA EIFEL

by

Ramiz LUSHAJ/
DRIDHET KULLA EIFEL/
Sonte përgjysmë e lamë kafen e fjalën me Shpëtim Salën/
Ishim duke folë për plagën e madhe shqiptare: Versajën…/
Plagë të re hapën kamikazët terroristë në Paris./
Dhimbja e mori emrin Tiranë, Kumanovë, Guci, Kaçanik… /
U tërmet dhe kafja jonë e mbetur përgjysmë./

Prej nga kështjella e mbyllur e Vërsajës/
Lufta e Tretë Botërore po vjen…/
Dridhet e larta Kullë Eifel./

Në të parin kat,/
Mbi bunkerin luftarak – ngrihet posta Eifel.
Aty turistët me kartolina përcjellin mesazhet:
Mbylljani derën e keqe e të errët Terrorizmit…
Hapni deren e vjetër të Kështjellës së Vërsajës….

Tiranë, 13 nëntor 2015

Tragjedi e Parisit-Dhimbja ne Vargje-France po vuajme per Ty….

by

Nga Alfons Grishaj/
Francë/
Po vuajmë me Ty!/
Vendi i Karlit te Madh,/
I Zhana Dark…/
Vendi i Revolucionit,/
Ushtri e fjetur e Bonopartit !/
Eiffel , sot e ka fshehur koken mbi re…/
Jemi me Ty!/
Në lotët e gjakut tënd/
Paris, qyteti i jetës …/

Libri i lirisë ,
Statuje e Lirisë lindi tek Ti
Dhe u mboll në token e premtuar…
Francë, perandori e harruar,
Harroje “Internacinalen” e Pottier ,
Ringrini shpirtin e Bonopartit dhe flamurin “La Marseillaise” :
“Allons,efant dela patrie,
Le jour de gloire est arrive
Contre nous, de la tyrannie”…
Për të mposhtur Mamlukët e rinj
Përtej kufinjëve të moçalta të shkretëtirës,
Përtej ligjeve të rreme
Që qarramanët i kanë bërë!
Paris ! Pariiiis !
Harku i Triumfit pret marrshimin e De Golit…
Le jour de gloire est arrive!

Michigan, Saturday , November 14 , 2015

LULZIM MULLIQI NE SOFREN POETIKE TE DIELLIT

by

Poezi te shkeputura nga vellimi poetik”MALL MERGIMI”i autorit,Lulzim Mulliqi/
FOLEJA E SHQIPONJES/
Nisa te shkruaj sa e sa vargje/
Me shfaqen kujtimet e se kaluares/
Duke udhetuar pertej oqeaneve te botes/
Kujtoja femijerine time te trazuar/
Per atdheun kujtova ninullat e djepit/
Ne gjuhen time peshperita emrin e nenes/
I’a tregova enderren Shqiponjes e i thashe/
Foleja e jote gjendet atje ne tokat etnike shqiptare /
Deri te kufiri i Molles se Kuqe…/
—————————————————————————
MALL MERGIMI
Ne syte e mergimtarit verehet lodhja
C’fare eshte askush nuk e di
Ne rruget e errata te botes
Ai prore per atdheun mendon
Ne vetmi i humbur i tretur
Mendimet i shkojne verdalle
Ne naten me shi i lodhur
Qendron i vetmuar ne metropol
Ecen e ecen ne rrugen e pafund
Cdo hap mendon per dhimbjen e nenes
Per kombin,per atdheun digjet nga malli.
————————————————————————————–
KOSOVËS-VENDIT TIM
Vendlindjen time e mbaj ne zemer
Nga do qe shkoj meridianeve te botes
Dhe vetem ate do ta kujtoj pateshtur
Floket per te m’u zbardhen nga malli

Vendlindjen time e mbaj ne mendje
Dhe e kujtoj me shume mall
Ajo eshte vatra ime e pashuar
Qe per here me mban te gjalle.

Per vendlindjen time digjem nga malli
Neper qytete te ngrira rreth e rreth botes
Ajo eshte preher e shpresave te mia
Vendlindja eshte vatra e endrrave te mia.
————————————————————————
PRITJE
Nuk ke se cfare te presesh…
Ne Takimin e humbur si dikur…
Kur qielli eshte ngarkuar
Me shi,me rrebesh e stuhi

Me vetetimen e gjate terthore
Me rruge te trishtuar ne erresire
Shkembimin e thermon e ben pluhur
Qiellin e pret thelle ne lartesi

Tek syte Tu veshtroj pritjen…
Pellembet e ngritura nga qielli
Buzet e perthara qe flladisin ne pritje
Lutesh qe ne te takohemi perseri….
———————————————————————
PRESIM NJE DITE…
Shteg me shteg ne ne shtegtim
Tretem qe me nate ne dhe te huaj
Koha matet me peshen e mallit
Sekondat ne mergim rriten e behen muaj

Te shperndare ne mergimtaret kudo ne bote
Me mallin e pashuar per vendin tone
Presim te kthehemi nje dite serish
Ne vendlindje eshtrat ti pushojme

Kohen e masim me thinja ne koke
Me rrudha,me dhembe,me mall
Pritjet jane shpresa te pashuara
Ne zemra na digjet si nje mal…
—————————————————–
Autori:Lulzim MULLIQI(SHBA)

TË TRETESH NË TRETËSIRË TË HUAJ

by

Skicë/
Konferencierja, një vajzë e re, me një fletë në dorë tha:“Ai është një djalë i ri që e do poezinë. E flet mirë shqipen por poezitë i shkruan greqisht…”
…Dhe, duke mbajtur në një dorë mikrofonin e në dorën tjetër letrën, nisi të recitojë…
Recitoi një vjershë…
Më pas një dytë,
Më tej një tretë…
I dëgjova mes zhurmës që mbushi sallën.
Nuk i ndjeva.
Nuk më bëri “tëk” në shpirt.
Të njëjtën gjë bëri edhe salla.
Ai ishte një djalë i ri që siç u tha, fliste “mirë shqip”…
Më erdhi keq…
Nuk akuzova djalin. Nuk kishte faj. Vetëm dy vjeç ishte kur shkeli në tokën greke…
Akuzova “zotin”.
Jo atë që rri e na sheh nga qielli…
Akuzova “zotat” që rrinë e shohin nga karrigia e presidentit, kryeministrit, kryetarit të kuvendit, karriget e të gjitha partive…
Migjeni, dikur thërriste:
“Ah sikur të kisha një grusht e t’i bija malit që s’bëzan”.
Unë, duke perifrazuar poetin e madh, do të doja të thosha:
“Ah sikur të kisha një grusht dhe tu bija “zotave” që na lanë të asimilohemi, na e vdiqën gjuhën e bukur shqipe në mërgim, t’i rrëzoja nga “Olimpi” dhe t’i shkelja me këmbë…”
Fort, fort…
Mjerisht nuk kam as grusht, as gjymtyrë…
M’i kanë prerë…
Cung…
Dhe jam i detyruar të tretem në tretësirën e një vendi tjetër…

Abdurahim Ashiku