• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Simpozium për harmoninë fetare në universitetin “Temple”, Filadelfia

July 19, 2017 by dgreca

1 feridinand gjana1 Fialdelfia harmonia

Përktheu për “Dielli-n”, Herion Kërcelli/

Shqipëria është e njohur për harmoninë fetare, por javën e kaluar pjesëmarrësit në simpoziumin publik mbi Pluralizmin Fetar, patën mundësi të mësojnë më shumë për lirinë e besimit dhe demokracinë në Shqipëri. Profesor Ferdinand Gjana prezantoi këtë temë në Universitetin “Temple” në Filadelfia duke theksuar 11 nëntorin 1990, si një ditë historike, kur besimtarë myslimanë, katolikë dhe ortodoksë, të gjithë bashkë, dolën në qytetin e Shkodrës për të rihapur objektet e kultit pas 50 vitesh persekutimi nga regjimi komunist. Prof. Gjana po merr pjesë në programin Instituti i Studimeve Ametikane për Pluralizmin Fetar në ShBA. Program:https://goo.gl/YZPCX4

Një vështrim i shpejtë për programin e këtij instituti

Instituti i Studimeve të Shteteve të Bashkuara (SUSI-s) për studentët lidera, programon pesë deri në gjashtë javë programe akademike për studentë të huaj mes moshave 18 dhe 25 vjec. Ata duhet të jenë të aftë për të përmirësuar kuptimin e tyre për demokracinë e SHBA dhe të zhvillojnë aftësitë e tyre të udhëheqjes.

Ky Institut përfshin një rezidencë akademike prej katër javësh, e përbërë nga aktivitete të klasës interaktive, diskutime, leksione, lexime, vizita të qendrave urbane  dhe punishte; një javë udhëtim drejt një rajoni të ndryshëm të Shteteve të Bashkuara; aktivitete që zhvillojnë aftësi udhëheqje; Shërbim komuniteti dhe mundësi për të bashkëvepruar me bashkëmoshatarët e tyre amerikane në një kamp universiteti. Cdo Institut përfshin afërsisht 20 pjesmarrës nga vendet e zgjedhura.

Gjatë vitit 2017, temat e mëposhtme do të ofrohen për një total prej 19 programe të liderve të studentëve:

-Angazhim Qytetar

-Cështje ambientaliste

-Politikbërje Publike Lokale, Shtetërore dhe Federale

-Pluralizmi Fetar në Shtetet e Bashkuara

-Sipërmarrja Sociale

-Historia dhe Qeveria e Shteteve të Bashkuara

-Udhëheqja e Grave

-Kohëzgjatja e Programit, 5 javë

Pranueshmeria dhe Permbledhja e Aplikimit

Aplikuesi duhet të plotësojnë kërkesat e mëposhtëme:

-Të jetë mes moshave 18-25 vjec dhe të ketë të paktën një simestër për të vazhduar në kolegj ose universitet.

-Të demonstrojë udhëheqje përmes punës akademike, përfshirje në komunitet, dhe aktivitete jashtë programit.

-Të jetë ekspert në leximin, shkrimin dhe foljen e Anglishtes.

-Të ketë pak ose jo udhëtim të mëparshëm ose experiencë studimi në Shtetet e Bashkuara.

-Të mos jetë një qytetar i Shteteve të Bashkuara ose banor i përhershëm i Shteteve te Bashkuara.

-I pranueshëm që të marë vizë J-1 të Shteteve të Bashkuara.

Pjesmarrësit e ardhshëm duhet të kontaktojnë Seksionin lokal të Marrëdhënieve me Publikun të Ambasadës së Shteteve të Bashkuara ose Konsullatën për informacion ditor rreth Instituteve për vitin 2017. Ambasadat e Shteteve të Bashkuara, menaxhojnë nominimin e kandidatëve, gjithashtu organizojnë intervista të pjesemarrësve për viza dhe udhëtim ndërkombëtar drejt Shteteve të Bashkuara. Në disa vende, kandidatët gjithashtu mund të zgjidhen nga një Komision Fulbright dyshtetëror.  {Burimi zyrtar, Ambasada e SHBA në Tiranë}.

Albania is well known for religious harmony but last week participants at a public symposium on Religious Pluralism had a chance to learn more about freedom of religion and democracy in Albania. Professor Ferdinand Gjana presented at Temple university in Philadelphia, highlighting November 11, 1990 as a historic day when Muslim, Catholic, and Orthodox believers came together in the city of Shkoder to re-open religious institutions after years of persecution by the communist regime. Professor Gjana is participating in the Study of the U.S. Institute for Religious Pluralism in the United States.

Program:https://goo.gl/YZPCX4

At-a-Glance

Study of the U.S. Institutes (SUSIs) for Student Leaders are five- to six-week academic programs for foreign undergraduate students between the ages of 18 and 25 designed to improve their understanding of the United States and to develop their leadership skills. Institutes include a four-week academic residency consisting of interactive classroom activities, discussions, lectures, readings, site visits, and workshops; one week of educational travel to a different region of the United States; leadership skills building activities; community service; and opportunities to interact with their American peers on a college campus.  Each Institute includes approximately 20 participants from selected countries.  In 2017, the following themes will be offered for a total of 19 student leader programs:

  • Civic Engagement
  • Environmental Issues
  • Local, State, and Federal Public Policymaking
  • Religious Pluralism in the United States
  • Social Entrepreneurship
  • S. History and Government
  • Women’s Leadership

PROGRAM LENGTH

5 weeks

Eligibility and Application Overview

Applicants must meet the following requirements:

  • Be between the ages of 18 and 25 and have at least one semester left of college or university
  • Demonstrate leadership through academic work, community involvement, and extracurricular activities
  • Proficient in reading, writing, and speaking English
  • Have little or no prior travel or study experience in the United States
  • Not a U.S. citizen or permanent resident of the United States
  • Eligible to receive a United States J-1 visa

Prospective participants should contact the Public Affairs Section of their local U.S. Embassy or Consulate for up-to-date information about 2017 Institutes. U.S. Embassies manage the nomination of candidates, as well as organize participants’ visa interviews and international travel to the United States. In some countries, candidates may also be selected by a binational Fulbright Commission.

Filed Under: Politike Tagged With: “Temple”, filadelfia, Herion Kercelli, Simpozium për harmoninë fetare në universitetin

DioGuardi: Rama 2, shans për reformë në drejtësi…

July 18, 2017 by dgreca

1 Joe DioGuardi 2

….shpresoj që opozita të mos zhduket/

Nga Saimir Sulaj, Washington/

Ish-kongresmeni Joe DioGuardi është i vetëdijshëm se të gjithë e njohin si njeriun që hap telashe. Për të tillë e njohin në Shqipëri, Kosovë e Maqedoni, por edhe në Kongresin amerikan apo në Departamentin e Shtetit. Kjo, sepse është i drejtpërdrejtë dhe sulmon atë që mendon se nuk po punon siç duhet. Këtë herë e takojmë në Washington, ku flet pa dorashka, specifikisht për zgjedhjet në Shqipëri dhe për fatin e Partisë Demokratike pas humbjes dërmuese në zgjedhjet e fundit parlamentare. Për DioGuardin, mandati i dytë i kryeministrit Rama, këtë herë pa nevojën e një koalicioni, është një mundësi për zbatimin e reformës aq të nevojshme në drejtësi. Ai zotohet, megjithatë, se do ta vëzhgojë me shumë kujdes punën e kabinetit “Rama 2”. Përsa i takon Partisë Demokratike, ish-ligjvënësi amerikan këshillon që të ngutet në riorganizim dhe t’i bëjë pyetjen vetes se çfarë nuk bëmë siç duhet, që njerëzit nuk dolën për t’i votuar. 

Kongresmen DioGuardi, në Shqipëri u zhvilluan zgjedhjet e përgjithshme parlamentare pak javë më parë. Partia Socialiste e kryeministrit Edi Rama mori një mandat të dytë qeverisës. Këtë herë, zoti Rama mund ta formojë i vetëm qeverinë e re. Çfarë mendimi keni për zgjedhjet dhe cilat janë pritshmëritë tuaja për qeverinë e re?

Së pari, mendoj se është shumë pozitive që në Shqipëri do të ketë reformë në drejtësi. Prej shumë vitesh, SHBA ka kërkuar që të kryhet reforma në drejtësi. Unë kam kërkuar që të kryhet reforma në drejtësi. Kemi kërkuar që të ketë drejtësi dhe që gjithsecili të trajtohet njësoj, qoftë kur bëhet fjalë për të blerë prona apo kaluar tituj pronësie. Askush nuk duhet të jetë në gjendje që të korruptojë një prokuror a gjykatës që ka edhe lidhje me qeverinë, apo të korruptojë dikë në qeveri. Kjo ka ndodhur shumë shpesh në të shkuarën dhe njerëzit nuk kanë më besim në qeveritë shqiptare.

Unë njoh një biznesmen shumë të madh, që ka koorporata të mëdha në Ballkan, në Serbi, Bullgari, etj. I kam thënë përse nuk investon në Shqipëri. Ai m’u përgjigj se nuk mund të bëjë biznes në Shqipëri. Atje nuk ka sundim të ligjit. Prit një moment, i thashë. E pe se çfarë ndodhi në zgjedhjet e fundit? Ai që fitoi, nuk ka shumë rëndësi se cilës parti politike i përket, po ngulmon për reformën në drejtësi. Dhe reforma do të kryhet. Njerëzit e duan dhe e kanë të nevojshme.

Pas kryerjes së reformës, do të ketë investime reale dhe vende të reja pune, jo vetëm vende pune në administratë. Kjo është e rëndësishmja e këtyre zgjedhjeve. Që kemi një fillim të ri për transparencën në Shqipëri. Transparenca është që ti merr atë që sheh dhe jo për të paguar dikë nën tavolinë apo t’i pëshpëris diçka dikujt në vesh, në mënyrë që të marr ndonjë përfitim për veten dhe familjen. Duhet të nisim të mendojmë për popullin shqiptar.

Rama erdhi në pushtet katër vjet më parë duke bërë premtime shumë të mëdha. 300 mijë vende të reja pune, shëndetësi falas, luftë kundër korrupsionit. Premtime të shumta. Katër vjet më vonë, ai doli me çështjen e timonit. I harroi të tëra premtimet që kishte bërë katër vjet më parë dhe tha se çfarë ka ndodhur ka ndodhur dhe ne tashmë do të përmbushim gjithçka. Po sikur edhe pas katër vjetësh do të kemi të njëjtën situatë? A mund t’i besojmë atij edhe për katër vite të tjera?

Ju keni jetuar në Shqipëri apo jo? Përse njerëzit votuan për të? Nëse ata menduan se Rama nuk mbajti premtimet për katër vjet, përse ai mori mandatin e dytë, me aq shumë vota aq sa nuk ka nevojë për koalicion. Ky mbase është mendimi juaj dhe i shumë njerëzve të tjerë, por ndoshta shumica e njerëzve e sheh atë si alternativën më të mirë krahasuar me qeverisjet paraardhëse, të cilat nuk e donin reformën në drejtësi. Ju e dini që kryetari i qeverisë paraardhëse, thuhet se ka bërë miliarda dollarë me të bijën dhe të birin. Si i bëri ai ato para? Nga paga e tij në qeveri? Kjo nuk është e drejtë.

Unë mendoj se të gjithë politikanët duhet të deklarojnë vlerën e shtëpive të tyre dhe se sa para kanë në banka, ashtu siç bëjmë ne këtu në SHBA, në mënyrë që njerëzit ta dinë se paratë e taksave të tyre nuk shkojnë për qeveritarët apo për njerëzit e partive të tyre, por po shkojnë te qytetarët. Ne do ta vëzhgojmë nga shumë pranë punën e qeverisë së re dhe të kryeministrit Rama dhe do të sigurohemi që do të mbajë premtimet. Unë ju siguroj për këtë sepse dua ta shoh Shqipërinë si një shtet që rritet ekonomikisht prej investimeve, jo prej tutelës së politikanëve apo miqve që kanë njohje. Është e nevojshme të krijojmë vende të vërteta pune për shqiptarët në shtetin mëmë dhe mbase ato do të përhapen përtej kufijve te shqiptarët në Maqedoni, Kosovë, Preshevë dhe Malin e Zi. Kjo është ajo çka kemi nevojë dhe shpresoj që kjo do të ndodhë dhe do ta ndjek çdo gjë nga shumë afër.

Opozita shqiptare, Partia Demokratike, pësoi humbjen më të madhe në zgjedhje, në historinë e saj gati 27-vjeçare. Tani po zhvillojnë një garë për kreun e ri të partisë. Çfarë mendoni se do të bëhet me këtë parti?

Ajo që ndodhi me Partinë Demokratike në Shqipëri, është e ngjashme me atë që ndodhi me demokratët këtu në Amerikë. Ata humbën çdo gjë. Ata nuk kanë shumicë në Dhomën e Përfaqësuesve dhe nuk kanë shumicën as në Senat. E humbën besueshmërinë në popull.

Kjo i ndodhi edhe Partisë Demokratike në Shqipëri. Çfarëdo që ata po premtonin, populli u zgjua nga gjumi dhe ata nuk ta thonë në sy, por kur shkojnë te kutitë e votimit, kur askush nuk i sheh se për kë po vendosin, ata thonë të vërtetën. Dhe e vërteta është se mbështetësit e mëparshëm të Partisë Demokratike, nuk morën energjinë e duhur. Ata nuk panë ndonjë arsye që të dalin dhe të votojnë për PD-në. Por nga ana tjetër, mbështetësit e Partisë Socialiste – pak rëndësi ka etiketimi, i urrej etiketimet, harrojini etiketimet partiake, ato nuk kanë më rëndësi, as në Amerikë –  ata mbështetës dolën dhe votuan. Kishin energjitë e duhura. Kjo është politikë. Përse dolën kaq shumë njerëz për të votuar për Edi Ramën dhe kaq pak për Partinë Demokratike?

Opozita po thotë se Edi Rama dhe Partia Socialiste përdorën paratë e drogës për të blerë zgjedhjet.

Duhet ta provojnë këtë. Me sa u pa, njerëzit nuk e besojnë këtë gjë. E di që është folur shumë, por përse njerëzit nuk e besojnë këtë? Gjithçka varet te njerëzit që votojnë. Çfarë besojnë ata. Nëse ju nuk mbani premtimet në një afat të caktuar kohe, herët a vonë nuk do të marrësh rezultatet që dëshiron. Tashmë mbetet të shohim se çfarë do të ndodhë.

Ata pësuan këtë humbje të madhe, por çfarë mendoni se duhet të bëjë kjo parti në mënyrë që të organizohet dhe të forcohet sepse një opozitë e fortë është shumë e shëndetshme për vendin?

Po, është shumë e vërtetë. Shpresoj që opozita të mos zhduket. Vendi ka nevojë për opozitë. Çdo vend ka nevojë. Ju nuk doni të keni një diktaturë, kur një person i vetëm thotë se çfarë duhet bërë. Partia Demokratike në Shqipëri duhet të shohë se çfarë ndodhi dhe të analizojë se çfarë ndodhi me votat. Gjithashtu duhet të analizojnë se çfarë lanë pa bërë, që njerëzit nuk dolën të votojnë për ta. Dhe ata kanë njerëz profesionistë që e bëjnë këtë.

Duhet po ashtu t’i drejtojnë pyetjen vetes: ndoshta na duhet të ndryshojmë platformën për partinë dhe duhet të kemi një plan më të qartë për krijimin e vendeve të punës dhe thithjen e investimeve të huaja. Mbase nuk duhet të mendojnë që të punësojmë bijtë e bijat tona dhe miqtë. Duhet të tregojnë që janë me të vërtetë të pavarur në mënyrë që të bindin popullin që do t’u sjellin drejtësi dhe barazi. /tesheshi.com/

Filed Under: Politike Tagged With: DioGuardi: Rama 2, ne Drejtesi, Saimir Sulaj, shans për reformë

Shqipëri- Përcillet kontigjenti i 5-të në operacionin “Sea Guardian”

July 18, 2017 by dgreca

IMG_3716Grupi Detar SNMG2, pjesë e të cilit është edhe anija shqiptare, përbëhet nga anije Gjermane, holandeze, britanike, greke dhe turke./

Nga Shefqet Kërcelli/

IMG_3663

U zhvillua sot në Komandën e Forcës Detare Plepa, ceremonia e përcjelljes së kontingjentit të pestë në operacionin e NATO-s, “Sea Guardian”. Në këtë ceremoni morën pjesë Zv.Ministri i Mbrojtjes, Petro Koci, Zv.Shefi i Shtabit të Përgjithshëm të FA, Gjeneral brigade Dedë Prenga, Prefekti i Durrësit, zoti Emiljano Jani, Komandantët e Forcave dhe Komandave ushtarake të Forcave të Armatosura, Drejtorë të Drejtorive në Shtabin e Përgjithshëm, Drejtori i Qendrës Ndërinstitucionale Operacionale Detare, kuadro dhe detarë të Shtabit e reparteve të Forcës Detare, si dhe familjarë të ekuipazhit të anijes “Oriku”, pjesëtarë të operacionit.

Ceremonia u hap nga Zv.Komandanti i Forcës Detare, Kapiten i Rangut të I-rë Subi Zenelaj, i cili fillimisht i uroi ekuipazhit të “Orikut”, pjesë e kontigjentit të 5-të, mision sa më të mbarë. Në vijim Kapiten Zenelaj theksoi se, ndjehem krenar për faktin se, katër kontigjentet e para paraardhëse realizuan me sukses misionin e ngarkuar. Me profesionalizmin dhe përkushtimin e spikatur, ekuipazhet tona treguan se janë të barabartë krah aleatëve, në realizimin e misionit të vëzhgimit, monitorimit dhe raportimit të trafikut të emigrantëve në zonën e përgjegjsisë, sipas detyrës së vënë nga Komanda Detare e NATO-s, theksoi Zv.Komandanti i Forcës Detare.

Më pas, Zv.Ministri Koci vlerësoi kontributin e vendit tonë në këtë operacion specifik nëpërmjet pjesmarrjes së Forcës Detare si dhe arritjen e standarteve të kërkuara në këtë fushë duke u shprehur se, “Pjesëmarrja në operacionin e Detin Egje është një përvojë e vyer që do ti shërbejë më së miri rritjes së kapaciteteve operacionale, ndërveprimit me NATO-n dhe profesionalizmit të Forcës Detare”.
Ceremonia vijoi me dorëzimin e Flamurit Kombëtar nga Zv.Ministri i Mbrojtjes komandantit të  kontingjentit të  5-të,  Kapiten i Rangut të III-të Ilir Cobo, i cili do të drejtojë kontingjentin  për dy muajt në vazhdim dhe përfundoi me një foto të përbashkët me ekuipazhin e anijes.

Ky kontingjent zëvendëson kontigjentin që u dislokua në Detin Egje në muajin qershor të këtij viti, si pjesë e operacionit “Sea Guardian” të NATO-s, në kuadër të përpjekjeve ndërkombëtare për të ndaluar trafikimin ilegal dhe emigricionin në këtë rajon.

Grupi Detar SNMG2, pjesë e të cilit është edhe anija jonë, përbëhet nga anije Gjermane, holandeze, britanike, greke dhe turke.

 

Filed Under: Politike Tagged With: “Sea Guardian”, kontigjenti i 5-të në operacionin, Përcillet, Shefqet Kercelli

Was Turkey’s Coup For Real?

July 17, 2017 by dgreca

1 david

By David L. Phillips/*

Much speculation exists about the coup in Turkey on July 15, 2016. Some even call it a “false-coup,” which President Recep Tayyip Erdogan organized in order to justify a crackdown against oppositionists. There are many other instances when a military tried to remove the civilian head of government. Case studies suggest a pattern, which can be used to evaluate the events in Turkey one year ago.

When conducting a coup, the first action involves capturing or killing the head of government, in this instance Erdogan.

In parallel to killing or capturing the head of government, loyal military and security units must be immobilized to prevent them from obstructing the coup.

Public information is critical. The putschists typically seize control of media so they can manage the flow of information to the public. Traditional media outlets involve radio and television, both public and private. New media include social media such as Twitter, Facebook, and YouTube.

A head of the putsch presents himself so the public can attach a face to the events and find reassurance. If the public protests the coup, mutinous soldiers use all necessary measures to preserve order.

The following occurred in Turkey.

Erdogan was vacationing in Marmaris on July 15. When mutinous soldiers arrived at his hotel to arrest him, Erdogan had checked out and was on his way to Dalaman aiport.

The first inkling of the coup occurred in the early evening when mechanized units used tanks to block the Bosphorus Bridge and the Fatih Sultan Mehmet Bridge, crossing from the Asian side to the European side of Istanbul. Land forces on the bridge were joined by the gendarmerie.

Prominent members of the Turkish Armed Forces (TSK) were arrested. Chairman of the General Staff General Hulusi Akar, and Deputy Chief of Staff Yasar Guler were imprisoned at the Akincilar air base on the outskirts of Ankara. Commander of the Land Forces General Salih Zeki Colak, Gendarmerie Commander Galip Mendi, Commander of the Air Force General Abidin Unal, and Commander of the Turkish Naval Forces Bulent Bostanoglu were also taken into custody. Hakan Fidan, head of the National Intelligence Agency, was rushed to a secure location.

TRT, Turkey’s public television, was taken off the air. Soldiers also seized control ofCNN Turk, interrupting a live broadcast. No private television channels were affected.

Erdogan disappeared during the coup. In the early hours of the morning, he surfaced to address the nation using FaceTime. He called on followers to take to the streets in defense of Turkey’s democracy.

Imams echoed Erdogan’s appeal. The chant “Allahu akbar” – God is great – reverberated from the muezzins of mosques. Many thousands of supporters went to Ataturk Airport and Taksim Square in Istanbul. They also gathered outside the presidential palace in Ankara.

F-16s controlled by the putschists allegedly bombed the army headquarters and the Turkish Grand National Assembly (TGNA).

Though Turkey’s military has a reputation for efficiency, its actions were poorly considered and badly executed. The coup fell far short of best practices for military takeovers.

How could mutinous soldiers have been unaware of Erdogan’s plans to leave the hotel? Failing to find him was a major gaff that undermined the coup from the outset.

Why wasn’t Erdogan apprehended on his way to the airport before his presidential plane took off? The coup plotters possessed F-16 fighter jets. Why didn’t they intercept or shoot down Erdogan’s plane?

Members of the Turkish General Staff representing major branches of the Turkish armed forces were detained. Was their arrest part of the coup design or was it intended to prevent them from joining the ranks of mutineers?

MIT’s Hakan Fidan, was not apprehended. Of all the members of Turkey’s national security establishment, Fidan is closest to Erdogan and best positioned to protect the president. Erdogan once called him his “sır küpü,” which means ‘jar of secrets’.

The putschists never presented themselves to the public, explaining events and offering reassurance.

Why did the coup plotters fail to take over major private networks that most Turks actually watch? Both TRT and CNN Turk have relatively small viewing audiences.

And why did the coup plotters allow social media to function? They could have jammed coverage, but didn’t. It is ironic that Erdogan addressed the nation using FaceTime, a form of social media he vowed to eliminate.

While imams called Erdogan’s supporters to the streets, the putschists issued instructions for people to stay indoors. Allowing Erdogan supporters free reign allowed a groundswell of popular support for the president.

Damage to the TGNA was minimal. Crater analysis suggested that explosives inside the building were used, rather than high impact ordinance of fighter jets.

According to US Secretary of State John Kerry, “It does not appear to be a very brilliantly planned or executed event.” Kerry has a knack for understatement. It was a botched coup that showed all the hallmarks of incompetence.

Would Erdogan be so reckless to stage an event that endangered Turkish citizens, killing 265 people? Another theory exists about Erdogan’s complicity.

Rather than organize the coup, Erdogan was either tipped off by members of the putsch or by the intelligence agency of a foreign government. Instead of preventing the coup, Erdogan allowed events to progress just far enough so claims of a coup were credible but not so far as to present any real risk.

In his first public remarks during the early morning of July 16, Erdogan issued a chilling threat: “This latest action is an act of treason. This attempt, this move, is a great gift from God for us. Why? Because the move will allow us to clean up the armed forces, which needs to be completely cleaned.” In a rush to judgement, he vowed to purge all state institutions of “the virus” spread by supporters of Fethullah Gulen.

The Turkish government had already prepared lists of oppositionists. The authorities moved immediately to arrest them. To date, about 50,000 security officers and civil servants have been arrested and another 150,000 dismissed from their jobs. Approximately 150 journalists are in jail. Members of parliament, judges, and educators have also been dismissed or arrested. Instead of reconciliation, Erdogan arrested another 7,000 people on the one-year anniversary. Erdogan vows to approve a bill reinstating the death penalty if parliament proposed it.

Some say Erdogan is paranoid. But even paranoid people have enemies.

Erdogan was profoundly aware of potential challenges from the TSK. Turkey has a history of military coups in 1960, 1971, 1980, and 1997. Erdogan was directly affected by the coup of 1997, which outlawed the Refah Party to which he belonged.

To pre-empt challenges, Erdogan pushed through constitutional reforms affecting the Kemalist judiciary. Pro-government prosecutors conjured fantastical plots, Ergenekon and Operation Sledgehammer, which were used to crack-down on retired and current military officers. Arrests sent shock waves through Turkey’s security establishment.

Events in Egypt further exacerbated Erdogan’s concerns. Erdogan identified closely with Egypt’s President Mohamed Morsi as a kindred spirit and fraternal political ally. Morsi was a leader of the Muslim Brotherhood and a known Islamist. When Morsi was overthrown by General Abdel Fattah el-Sisi in 2013, Erdogan feared something similar. He accused the West of masterminding Morsi’s removal.

Erdogan was pro-active to prevent a similar fate. Erdogan’s purge is called a “civilian coup” or a “controlled coup,” because it pervasively eliminated opposition and generated widespread fear in society and professional ranks. An open-ended state of emergency has been used by Erdogan to eliminate the rule of law and systematize repression.

Secrets are hard to keep. Repression is difficult to maintain. Close to two million people rallied in the Maltepe district of Istanbul on July 8. They demand “adalet” — justice and the rule of law. They want answers.

When Erdogan eventually leaves power, Turks and the world will learn what really happened. The truth will come out.

*Mr. Phillips is Director of the Program on Peace-building and Rights at Columbia University’s Institute for the Study of Human Rights. He worked on Turkish issues as a senior adviser and foreign affairs expert to the U.S. State Department’s Bureau of European Affairs under President Clinton and Bush. His recent book is titled An Uncertain Ally: Turkey Under Erdogan’s Dictatorship.

 

Filed Under: Politike Tagged With: Coup For Real?, David L Phillips, Was Turkey’s

E djatha shqiptare, Lulzim Basha dhe kundërshtarët e tij në PD

July 16, 2017 by dgreca

Nga Enver Bytyçi/

Prej disa javësh në kampin e demokratëve po zhvillohet një betejë. Duke e vështruar nga larg ajo duket si një betejë për keun e Partisë Demokratike. Në substancë mbetet një luftë gladiatorësh se kush prej njërës palë ta fusë ose rifusë në dorë partinë më të madhe opozitare të sotme, e quajtur ndryshe si partia që themeloi pluralizmin politik në Shqipëri, që e çoi vendin në Këshillin e Europës, mbylli Marrëveshjen e Asocim Stabilizimit me BE-në, çoi në liberalizimin e vizave dhe e anëtarësoi Shqipërinë në Aleancën më të madhe të globit, NATO. Do të mjaftonin këto arritje që Partia Demokratike të bashkohej në qëllimet e përpjekjet e saj për të qenë edhe në të ardhmen jo vetëm pretenduese e pushtetit, por një subjekt politik i dëshmuar për një qeverisje të suksesshme, pavarësisht gabimeve të saj. Po të analizojmë rezultatin e votimit të vitit 2013 e deri te ai i 25 qershorit të këtij viti, duket qartë se kemi të bëjmë me një asimitri midis vizionit dhe përkushtimit të Partisë Demokratike për zhvillimin e Shqipërisë dhe numrave të saj në parlamentin shqiptar. Kjo diferencë kërkon një analizë të plotë, të veçantë, serioze, pa inate, pa hakmarrje, pa përjashtimin e palëve që sot janë në konflikt me njëra-tjetrën. Jam nga ata që e ndjek çdo ditë debatin në mesin e demokratëve. Përpiqem te secili që shfaqet në ekran të gjej pikën e fortë e të dobët të tij në fushatën që zhvillohet. E ndërkohë më është dashur të rikthehem në retrospektivën e zhvillimeve në Shqipëri e në PD gjatë këtyre 27 viteve, me qëllim që të shkoj deri te një analizë dhe përfundim logjik. Me të dy palët kam ndarë jetën time të një çerek shekulli, jo si politikan, por si studiues i politikës. Me disa kemi qenë kolegë në media, me disa të tjerë në fushatat elektorale, diku jemi takuar në përpjekjet për të dhënë ekspertizën tonë për çeshtjet e zhvillimit të vendit. Pra, nga kjo pikëpamje e kam shumë të vështirë të mbaj një qëndrim ndaj palëve, aq më pak të qëndroj mbi palët. Por kjo nuk më pengon të jap disa mendime, të cilat në ndërgjegjen time i shoh si të sinqerta. Së pari: Asnjëra palë, as zoti Basha, as zoti Selami, as grupi që i kundërvihet procesit, nuk shoh që të elaborojnë pikëpamjen dhe domozdoshmërinë e pozicionimit të qartë të Partisë Demokratike si parti konservatore e së djathtës. Ideja se me këtë pozicionim zvoglohet elektorati është ideja më rrënuese e PD-së dhe drejtuesve të saj. Madje këtë ide dhe mentalitet do ta quaja një klishe të së majtës, e cila ka mundur t’i bindë demokratët se “Shqipëria është e majtë”?!!! Një absurditet ky që ka zvogluar dhe dobësuar përpjekjet e PD-së për suksesin e saj politik dhe elektoral. Me logon “Shqipëria është e majtë”, PS dhe partitë e saj simotra në këtë vend kanë krijuar mitin e “pathyeshmërisë’, veçmas nëse e majta është e bashkuar. Prej këtij momenti fillon dështimi i Partisë Demokratike. Madje ky dështim merr shpesh herë format e pragmatizmit politik të flirtimit, kontrabandimit, blerjes e shitjes së deputetëve me mazhorancën e majtë, pa folur për votat e votuesit. Sot Majlinda Bregu paska drekuar me Vlahutinin. Nuk do shihja asgjë të keqe, nëse do ta kisha parë zonjën Bregu të shqetësuar e të përkushtuar për fatin e Partisë Demokratike, sa për fatin e qeverisë së zotit Rama. Ndërkaq shumë e ndoshta shumica e atyre që janë në krah të Bashës, Selamit apo Astrit Patozit i shoh aty jo si idealistë, por si njerëz pragmatistë që udhëtojnë nga një parti te tjetra, nga një fraksion te tjetri për interesa personale, për përfitime politike dhe materiale e financiare. Ata që e kanë shitur PD-në disa herë në këtë një çerek shekulli janë bashkuar rreth Astrit Patozit dhe akuzojnë Lulzim Bashën se paska shitur PD-në te Edi Rama. Ndërsa disa të tjerë, që Lulzim Basha i mban afër, si ish drejtorin e policisë bashkiake, përsëri qëndrojnë pranë tij për të përfituar materialisht dhe jo për idealizmin e tyre konservator. Ky konglomerat pragmatistësh e materialistësh militantë nuk i lejon grupet që të dalin me programe politike të djathta dhe konservatore para anëtarësisë së kësaj partie. Pikëpamja se “Çfarëdo të bëjmë ne, fitorja do jetë e së majtës”, është një pikëpamje disfatiste dhe kjo buron nga fakti se as Lulzim Basha, as Eduard Selami dhe as Astrit Patozi nuk kanë shfaqur deri tani një projekt ambicioz konservator për zhvillimin e Shqipërisë. Nëse do të ndërtohej një platformë konservatore në modelin euro-atlantik dhe sipas eksperiencës së të djathtës shqiptare nga viti 1920 e këtej, atëherë do të kishim një Parti Demokratike më solide, më të orientuar, më të bashkuar, me më pak fraksione dhe me më shumë konsensus brenda saj. Së dyti, ashtu si në ballafaqimin politik pozitë-opozitë edhe në këtë betejë brenda PD-së duket se politika te ne di të bëjë mirë vetëm një gjë: – Të denoncojë gabimet e palës tjetër dhe të mos marrë përgjegjësi për veten e saj. Debati politik është ndërtuar i tillë: – O burra të sulmojmë Lulzim Bashën dhe ta denigrojmë atë. Lulzim Basha ka faje dhe përgjegjësi të padiskutueshme. Ai nxiti dhe i çoi deri diku disa iniciativa politike të rëndësishme në pikëpamjen e zhvillimeve politike në Shqipëri, siç ishte dekriminalizimi, pengimi i kryeminisrtit për të kapur drejtësinë, lufta kundër krimit, drogës e trafiqeve dhe u përpoq të sensibilizojë opinionin e brendshëm e të jashtëm për deformimin e votës së shqiptarëve. Por në katër vite nuk u kujdes për të riorganizuar Partinë Demokratike, që ajo të funksionojë si një e tërë nga kryesia e deri te seksioni. Madje katër vjet i la disa degë në ditë të hallit. Si kryetar i PD-së ai solli një program politik konkret, por pa një frymë, dhe shumë vonë. Lulzim Basha ra në kurthin e Edi Ramës, së paku kaq di unë, jo kur nënshkroi marrëveshjen me të, por kur i lejoi vetes të bëhej bashkëfajtor për vjedhjen dhe deformimin e votës, edhe pse e dinte se nuk kishte ansjë fuqi praktike ta ndalonte këtë. Se një ministër i brendshëm, pa mandat për të urdhëruar drejtorin e Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, pa nisur punën do të dështonte. Shih si tallet një sekretar i Përgjithshëm i Ministrisë së Arësimit me ministren teknike që Basha dërgoi aty. Basha është në krye të PD-së për të bërë llogari të sakta dhe për të marrë vendime të drejta në favor të partisë që drejton. Edhe mënjanimi i forumeve të partisë ishte gafë e tij. Aq sa mundej ai kishte mundësi të bashkëvepronte. Por a mund të kthehet beteja për kreun e PD-së në një betejë sulmesh për gabimet që bëri Basha, duke mohuar disa fakte pozitive të punës së tij?! Eshtë një nga absurdet e markës shqiptare. Aq më tepër këtë e bëjnë ata që janë më shumë përgjegjës për dështimet sesa për sukseset, pasi për t’i ngrënë kokën kryetarit, i vune gurë nën rrota. Prandaj kjo betejë është e pandershme, e pakalkuluar qartë. Dhe kjo rrejrdh nga fakti se asnjëra palë nuk frymëzohet nga filozofia e të djathtës, nga doktrina politike konservatore e evolucionit. Ndërsa hiqemi të djathtë dhe konservatorë, bëjmë të fortin dhe udhëhiqemi nga dokrinat e majta revolucionare, se kjo mënyrë të menduari dhe të vepruari duket si më e dobishme për eleminimin e kundërshtarit. Një parti, cilado qoftë ajo, që pranon luftën përjashtuese të rivalëve brenda saj, ajo ka probleme me programin, me doktrinën, me orientimin, pozicionimin e saj. PD është një përzierje e të gjitha rrymave dhe pikëpamjeve për politikën, por ende nuk është e nuk e di deri kur nuk do të bëhet përfaqësuese e denjë e konservatorizmit në Shqipëri, për të synuar që e gjithë popullsia e këtij vendi të ngrihet në shtresën e mesme e në statusin e të pasurve, si bartëse e kësaj filozofie.

 

Filed Under: Politike Tagged With: E djatha shqiptare, Enver Bytyci, kundërshtarët e tij, Lulzim Basha dhe, në PD

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 535
  • 536
  • 537
  • 538
  • 539
  • …
  • 667
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • Shoqata shqiptaro-amerikane “Skënderbej” Inc. promovon romanin “Brenga” të Dr. Pashko Camaj 
  • ASOCIACIONI SI ENTITET PARA-SHTETËROR APO VETËMENAXHIMI SI GARANCI E RUAJTJES SË RENDIT KUSHTETUES NË KOSOVË
  • Luana Bajrami, aktorja nga Kosova feston 25 vjetorin me Oscar dhe hyn në Histori
  • Çfarë e bën mashkullin burrë?
  • Pse Hoxhë Hasan Tahsini ishte drejtuesi i lobit shqiptar në Stamboll
  • Artan Shabani, piktori i ngjyrave që vuan dramën e Çamërisë
  • Gënjeshtra i ka këmbët e shkurtra, por stresi i jep krahë: Pse biem pre e gënjeshtrave?
  • Shuhet lahutari rugovas Rrustem Bajrami-Imeraliaj, 1932-2026
  • PËKUSHTIM XHEVAT KORҪËS
  • Shqiptarët në Philadelphia festuan Ditën e Verës
  • RAKETAT SUPERSONIKE TË SERBISË: SINJAL ALARMI PËR SIGURINË NË BALLKAN
  • MONOGRAFI E RËNDËSISË SË VEÇANTË
  • BALLKANI PERËNDIMOR NDËRMJET ARKITEKTURËS SË PAQES DHE RREZIKUT TË RIFORMATIMIT GJEOPOLITIK
  • Zgjidhja e mençur angleze e Shekullit XIX – Krijimi i Pullës Postare
  • Love Bombing si dukuri digjitale

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT