Ministrja e Kulturës e Shqipërisë, Mirela Kumbaro u prit nga ministri kosovar i Diasporës, Valon Murati, në një takim ku në fokus ishte bashkëpunimi i ministrive në aktivitetet kulturore “Ditët e kulturës shqiptare”, të cilat planifikohen të organizohen në diasporë.
Ministri Murati e njoftoi ministren Kumbaro për punën dhe funksionimin e tre qendrave kulturore në diasporë, konkretisht në Turqi, Zvicër dhe Suedi.
Sipas ministrisë kosovare, dy ministrat ranë dakord të themelohen qendra të përbashkëta kulturore në diasporë, të cilat do të shërbenin si vende ku mësohet për gjuhën dhe kulturën shqiptare, që atë ta paraqesin sa më mirë para botës.
Ndërsa, ministrja Kumbaro theksoi krijimin e një modeli të qendrave kulturore që do të kishte sukses për shumë vjet.
Të dyja palët ranë dakord që të kontribuojnë me projekte të përbashkëta të komunitetit artistik shqiptar, gjithnjë në të mirë të diasporës.
Edhe kryetari i Komunës së Prishtinës, Shpend Ahmeti priti ministren e Kulturës të Shqipërisë, Mirela Kumbaro në një takim, ku u diskutua për mundësitë e bashkëpunimit ndërinstitucional në fushën e kulturës.
Kosovo’s joy now despair on anniversary of independence
By Nebi QENA/AP/
PRISTINA, Kosovo (AP) — Jubilant throngs gathered around gigantic letters spelling “NEWBORN,” when Kosovo declared independence from Serbia seven years ago. Today, there’s a new national symbol: The bus stop where hundreds of people gather every day to flee a country they’ve given up on.
High hopes have turned to despair as Kosovars on Tuesday mark the anniversary of their dream of nationhood coming true. Tens of thousands of people, including at least 5,000 schoolchildren, have already fled on the nightly bus journey through Serbia and into the European Union. The mass movement of people — which some describe as an exodus — is a sign of simmering discontent with the governing elites in Europe’s youngest, poorest and most isolated country. The departures, coupled with violent January protests, threaten to export Kosovo’s economic and social troubles beyond its borders.
“I am so disappointed with my own place, I just want to leave,” said Bislim Shabani, an ethnic Albanian heading to Germany with his wife and four children.
Shabani said he worked in a company that went bust in a botched privatization, leaving many workers mired in debt: “They owe me 12 months of wages. I couldn’t provide for my family any longer.”
Lured by promises of a secure future abroad, many are happy to turn their backs on a country with rampant unemployment and corrupt officials — who critics say enjoy the protection of a justice system that caters to the elite.
Mirsad Muliqi waved goodbye to his brother and his family boarding a bus to Serbia, then said: “They just want to get out of this filthy place.” The unemployed Muliqi said he would follow as soon as his brother settles down in Germany.
Europe’s richest country has borne the brunt of the flow of refugees, with some 18,000 Kosovars entering since the beginning of the year. Official figures in Kosovo show that at least 30,000 Kosovars have sought asylum, mostly in Germany, since August. The figure, however, does not include migrants that stay illegally and do not register with the authorities. Hungarian police say over 23,000 migrants have been detected crossing their border in 2015 alone, the vast majority coming from Kosovo.
Almost none has any chance of receiving asylum, German authorities say, because they are not considered political refugees. The usual fate of those who receive a rejection letter: deportation.
To stem the flow, German border patrols have been deployed to secure the border between Serbia and Hungary and help with passport controls of people from Kosovo.
Unemployment in Kosovo stands at 30 percent, according to official statistics. It is highest among young people aged 15 to 24 — at a staggering 56 percent. Some 30 percent of the population lives in poverty.
President Atifete Jahjaga toured Kosovo cities recently in a bid to halt the exodus. In some towns she was met by hostile crowds accusing politicians of getting rich at the expense of citizens.
Anger boiled over in the streets of Pristina twice last month as stone-throwing anti-government protesters clashed with police who fired tear gas and rubber bullets to disperse the crowd. The government blamed the unrest on opposition parties wanting to stage a coup.
But Ramush Haradinaj, an opposition leader who backed the protests, said the dissatisfaction is due to stalled economic and social progress.
“People are not satisfied merely by the most basic rights,” Haradinaj told The Associated Press. “They want to know when Kosovo can join the EU, in what time frame? When will it no longer suffer from corruption? We are not talking about the Kosovo citizen who just wants to be free. We are talking about a citizen that has higher expectations.”
Kosovo came under NATO control in 1999 after the alliance bombed Serbia for 78 days to make it end its onslaught on ethnic Albanians. Since breaking away from Serbia, Kosovo has been recognized by 108 countries. Kosovo’s recent membership in sports organizations such as the International Olympic Committee has been welcomed as a major victory in its road to full-fledged statehood.
But Serbia’s rejection of Kosovo’s independence has prevented further recognitions and helped to isolate it internationally. The country’s 1.8 million inhabitants are subject to strict visa requirements and can only travel visa-free to a handful of countries, mainly neighboring Albania and Turkey. Kosovars are able to flow into Serbia under an EU-brokered deal for Serbia to recognize Kosovo-issued identification papers without recognizing its statehood.
The ease of travel to Turkey has also encouraged hundreds of Kosovo Muslims to join the ranks of Islamic militants in Iraq and Syria. Alarmed at the prospect of ending up with battle-hardened religious extremists, Kosovo lawmakers passed legislation to jail returning fighters for up to 15 years and rounded up over 50 suspected radicals, including imams.
Political analyst Dukagjin Gorani blames the simmering troubles on former rebel leaders who steered the province to independence from Serbia — but have become detached from their compatriots. He said they are now moving Kosovo toward “social revolt and political discontent.”
“Kosovo has … been systematically robbed and enslaved in the name of liberation,” Gorani said, referring to officials from the Kosovo Liberation Army who fought the separatist war and are now in leading positions.
A European Union police and justice mission that helped local authorities fight corruption has launched a series of indictments and investigations against senior officials. But no sentences have been handed down — triggering claims that the accused have strong-armed the fledgling legal system.
Gorani said the situation could explode into unrest at any time.
“You know how it is with the Balkans,” he said. “It is always a powder keg and at the heart of which Kosovo remains with a very short fuse.”
___
Kirsten Grieshaber and Geir Moulson in Berlin contributed to this report
Presidenti Nishani nderon personalitete të shquara të Kosovës
Presidenti NISHANI dekoroi Ahmet Krasniqin (pas vdekjes) Dekoratën “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”./
Kreu i Shtetit vlerësoi me Dekoratën “Nderi i Kombit” pas vdekjes veprimtarët e shquar, luftëtarët, ushtarakët, atdhetarët: Salih Çekaj, Zahir Pajaziti, Tahir Zemaj, Agim Ramadani, Ekrem Rexha (Drini), Indrit Cara, Luan Haradinaj, Bekim Berisha (Abeja), Fehmi Lladrovci, Xhevë Krasniqi-Lladrovci, Smajl Hajdaraj.
Dhe me “Dekoratën e Artë të Shqiponjës” Enver Malokun, Xhemal Mustafën, Shaban Manajn, Latif Berishën, Ukë Bytyqin si dhe me Titullin “Për merita të veçanta civile” Ismet Rracin, Agim Hajrizin, Haki Imerin.
Me rastin e 7-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës, Presidenti i Republikës, Sh.T.Z. Bujar Nishani vlerësoi sot gjatë një ceremonie të veçantë të organizuar në mjediset e Pallatit të Brigadave personalitete të shquara me kontribute në luftën për çlirim dhe pavarësi të saj.
Presidenti Nishani i akordoi intelektualit elitar, i dëshmuar me publikime të rëndësishme profesionale, por edhe artistike; Oficerit madhor, kërkuesit shkencor të teorisë dhe praktikës në artin e luftës; Njërit nga ideatorët dhe projektuesit e bërthamave të strukturave të para institucionale ushtarake; Ministrit të parë dhe themeluesit të Forcave të Armatosura të Republikës së Kosovës, Ahmet Krasniqit (pas vdekjes) Dekoratën “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”.
Kreu i Shtetit vlerësoi me Dekoratën “Nderi i Kombit” pas vdekjes veprimtarët e shquar, luftëtarët, ushtarakët, atdhetarët: Salih Çekaj, Zahir Pajaziti, Tahir Zemaj, Agim Ramadani, Ekrem Rexha (Drini), Indrit Cara, Luan Haradinaj, Bekim Berisha (Abeja), Fehmi Lladrovci, Xhevë Krasniqi-Lladrovci, Smajl Hajdaraj.
Dhe me “Dekoratën e Artë të Shqiponjës” Enver Malokun, Xhemal Mustafën, Shaban Manajn, Latif Berishën, Ukë Bytyqin si dhe me Titullin “Për merita të veçanta civile” Ismet Rracin, Agim Hajrizin, Haki Imerin.
Në fjalën e rastit Presidenti Nishani u shpreh:
“I nderuar Zoti Kryetar i Kuvendit të Republikës së Shqipërisë,
I nderuar ish-President Sejdiu,
I nderuar zoti Zëvendëskryeministër i Republikës së Kosovës,
I nderuar zoti Kryetar i Bashkisë së Tiranës,
Të nderuar ish-Kryeministra,
Ish-Ministra, Deputetë, Parlamentarë, miq dhe të ftuar!
Historia botërore e veçmas historia evropiane ka dëshmuar se, historitë e popujve të vegjël kanë kaluar nëpër portat e tragjedive të mëdha. Ky vlerësim i përgjigjet edhe historisë së popullit shqiptar, që si rrallë ndonjë popull është ballafaquar me robërinë e rëndë dhe iu desh të kalojë rrugë të gjata e me sakrifica të jashtëzakonshme për mbijetesë.
Kështu flasin faktet historike nga lashtësia ilire e deri në ditët e sotme, plot me ngjarje e kthesa të mëdha, ndër të cilat më e shquara ishte epoka e Skënderbeut, kur Shqipëria e vogël, ngadhënjeu plot 25 vjet radhazi ndaj perandorisë më të madhe të kohës, për t’ia rikthyer shpresën e qëndresës për mbijetesë popullit shqiptar, i cili nga shkëlqimi i shpatës së Skënderbeut, u vesh me krenari dhe vetëbesim për ta vazhduar udhën e lirisë, e cila, siç e dimë të gjithë, ishte e gjatë dhe me sakrifica të mëdha. Mirëpo, pikërisht në sakrificat e mëdha, qëndron edhe krenaria jonë e veçantë kombëtare, që, gjithnjë e gjithmonë bëri lufta të drejta dhe të pastra çlirimtare, dhe kurrë lufta robëruese.
Të nderuar pjesëmarrës në këtë ceremoni, vëllezër dhe motra,
Në faqet e historisë se kombit shqiptar, kapitulli më i veçantë i krenarisë kombëtare është Kosova, martirja heroike, që, ndonëse ka kaluar nëpër portat e tragjedisë së madhe, si feniksi, me shekuj është ringjallur nga hiri dhe nuk është ndalur deri në kurorëzimin e fitores së plotë, duke u bërë shtet i lirë dhe i pavarur.
Sot, kur Kosova shënon 7-vjetorin e Pavarësisë, e kujtojmë me krenari qëndresën heroike të Adem Jasharit, i cili, me mënyrën e flijimit historisë sonë kombëtare ia pasuroi faqet dhe me një akt qëndrese legjendare, unike në historinë botërore, si për nga forma ashtu dhe për nga përmbajtja e saj.
Historianëve u përket që ta bëjnë vlerësimin, por, le të më lejohet edhe mua ta konsideroj unike në historinë e re botërore edhe filozofinë politike dhe vizionaritetin e strategjisë çlirimtare të Dr. Ibrahim Rugovës, i cili ia imponoi njerëzimit doktrinën e re të mposhtjes së robërisë, duke u përcaktuar për ‘luftën paqësore’ për çlirim me porosinë për ‘mbrojten e pragut të shtëpisë’ që koha e vërtetoi se ishte çelësi efikas për realizimin e kauzës kombëtare të Kosovës. Dhe, pikërisht këtu vjen në shprehje tradita luftarake shqiptare, e cila reflekton veprime paraprakisht të konceptuara strategjike, siç është qëndresa heroike e Kullës së Jasharajve në Prekaz, që sikurse Oso Kuka në Kullën e Barotit, e kishte të prerë vendimin: për së gjalli të mos lejohej cenimi i pragut të shtëpisë! Ky guxim nuk është i rastit, por vazhdimësi e heroizmit tradicional të Drenicës, nga Isa Boletini e Hasan Prishtina, Azem Bejta e Shaban Palluzha e deri te Aziz Zhilivoda dhe pinjolli i familjes së tij, Heroi i Kosovës, Kolonel Ahmet Krasniqi.
Ky heroizëm u shpreh fuqishëm edhe nga heronjtë e ri të luftës së fundit çlirimtare, që lartësuan namin e Kosovës anembanë: si komandantët Agim Ramadani, Zahir Pajaziti, Sali Cekaj, Tahir Zemaj, Luan Haradinaj, e Smajl Hajdaraj, si Fehmia dhe Xheva, veprimtarët dhe luftëtarët atdhetarë Ukë Bytyqi, Ismet Raci, intelektualët atdhetarë misionarë të demokracisë dhe shërbestarë të devotshëm të idealeve liridashëse: Latif Berisha, Xhemail Mustafa, Enver Maloku, e deri te Indrit Cara nga Kavaja, që u flijua për çlirimin e Kosovës; Bekim Berisha-Abeja që me emrin e tij na bën të gjithëve të ndihemi krenarë.
Për çlirimin dhe lirinë e Kosovës u flijuan bijtë dhe bijat më të mira, që me punën dhe jetën e tyre janë vlerat e lavdisë dhe krenarisë së përjetshme të kujtesës historike, që, kam besimin e plotë se do të ushqejë brezat e ardhshëm për jetësimin e idealeve të tyre, sot dhe nesër.
Kjo ceremoni e sotme dekorimi, le të jetë një shenjë nderimi dhe respekti për të gjithë ata që kanë dhënë jetën për liri, demokraci, të drejta dhe prosperitet të kombit shqiptar!
Kjo ceremoni dekorimi, le të jetë edhe mesazhi ynë për të gjithë shqiptarët, se ne i vlerësojmë dhe respektojmë ata që luftuan për ditë më të mira të kombit tonë si dhe të gjithë miqtë dhe aleatët e shqiptarëve që iu bashkuan në këto sakrifica kombit dhe përpjekjeve shqiptare!
Zoti i bekoftë të gjithë ata burra dhe gra që kontribuuan për të mirën, zhvillimin, lirinë dhe demokratizimin e shqiptarëve! Ju faleminderit!”
Lufta e Putinit kunder Perendimit
SI SHIKOHEN GJANAT NGA KREMLINI/
Lufta e Putinit kunder Perendimit/
Revista Ekonomisti/
Perktheu per Diellin: GJON KADELI/
Nder kohe qe Ukraina ndodhet ne flake te luftes, ka ardhun koha qe te kuptohet rreziku i madh qe paraqet Rusia, dhe per t’a perballue ate.
Putinin e kane perqeshun per rrenat (mashtrimet) e vazhdueshme dhe asht perjashtue nga shoket e tij te te njejtit nivel. Ai sundon nji vend ku vlefta e pares ruse dhe ekonomia po bjen me te shpejte.
Kur Putini mori pushtetin ne dore, ai premtoi se deshironte qe vendi i tij te perparonte dhe qe do te zbatohej ligji. Njikohesisht, ai vuni ne dukje deshiren e tij per nji bashkpunim me vendet Perendimore. Por keto gjana , nuk jane ma qellimet e tija, edhe ne paqin qenendonjihere te tilla.
Shikoje boten ne perspektiven e tij, dhe simbas tij ai asht tuej fitue. Ai Ukraines i ka zanun frymen. Ai vazhdon te jete udhehqesi i pakundershtueshem i Kremlinit, tue perdorun taktika e tija kercnuese; si dhe rushfetet, menyrat qe ai preferon. Nderhymja ne Ukraine pati perfitime anesore per te. Kjo gja ka vu ne dukje, se sa i shtrejte asht mosnenshtrimi ndaj Rusise.
Per Putinin,qeveria e Ukraines asht vegel e Perendimit. Kjo krize
tregon se kush zotnon ne Ukraine, vend fqinje e Rusise. Ajo qe asht
edhe ma e bukur asht se ai ka krijue percamje ndermjet kundershtarve
te tij Europian, si edhe midis Europes dhe Amerikes. Qellimi i tij
kryesor asht te percaje, dhe ma ne fund t’a shkaterroje kete aleance.
Putini filloi nji proces nderhymjeje, qe nga Lindja e Mesme, ne
Gjeorgji, dhe mandej shume aventura fatkeqe ne Ukraine.
CFAR DON KREMLINI?
Vjetin qe kali Putini pushtoi Krimene, tuej e ba ate pjese te Rusise,
tuej ndryshue keshtu me force harten e Europes. Mandej luften ne zonen
lindore te Ukraines, ku don te krijoje nji shtet te pamvarun, ne
zonen e Donbase, te cilin ai mund t’a perdori si mjet, per te pengue
zhvillimin e Ukraines. Por keto nderhymje jane vetem perpjekjet e
tija ma te fundit, per te detyrue me dajak (force) ish shtetet
Sovjeitike, qe te bahen perseri pjese e Rusise, tuej perdorun si mjet
detyrues, nderprenjen e enegjise, embagon tregetare, ose luften. Per
Putinin, i vetmi fqij i mire asht i dobti, vasalet jane ma te mire se
aleatet. Vetem nji njeri, qe don t’a verboje vehten, mund te medoje
se, deshira e tij hakmarrese asht dobsue. Heret ose vone, ai mund te
pushtije vendet Baltike, te cilat jane anetare te Bashkimit Europian
dhe te Aleances se NATO-s
Europa Perendimore dhe NATO-ja, jane per Putinin, shenjestrat
perfundimtare. Per te, institucionet Perendimore dhe vlerat njerzore,
jane ma te rrezikeshme se ushtrite. Ai don te pengoje, perhapjen e
tynme, dhe t’i shkaterroje nga permbrenda.
Menyra se si Putini, me ane te diktatures sundon Rusine, ku askush nuk
guxon me e kundershtue,don te thote, se ai ka kohe, dhe dore te lire,
per te vazhdue fushaten e tij. Atij nuk ja vrasin ndergjegjejen,
vuetjet e popullit Rus, per te mberrijte qellimin e tij, ose per te
cue perpara, planet e tija gjeopolitike. Ai e persekuton ate qe e
kundershton, dhe aparati i tij propagandistik, krijon pershtypjen, se
gjoja, ai asht, nji atdhetar i flaket dhe nji nacionalist, i cili,
asht tuej ba cdo perpjekje, per te miren e popullit Rus.
CFAR MASASH DUHEN MARRE RRETH KESAJ CESHTJEJE?
Puna e pare per Perendimin asht per te kuptue problemin. Historiant
dot cuditen, se si, nderkohe qe Ukraina asht ne flaken e luftes,vendet
Perendimore, ende bajne debat, nese me e perjashtue Rusine nga grupi i
vendeve ma te industrializueme te botes G8. Me perdorun parafrazen
(thanjen) e Trotskit, ndoshta vendet Perendimore, nuk kane tregue
interesim per Putinin, por Putini ka qene i intersuem per to.
Hapi i dyte asht qe te perpilohet nji pergjigje, sa ndikuese, dhe po
aq kercenuese. Pjesa e problemit asht se Putini perdor rregulla te
ndryshem; ne te vertete, per te nuk ka rregulla qe nuk mund te
mosperfillen, as vlera te perboteshme, ne te vertete edhe fakte te
pamohueshme, sic asht rasti i rreximit te aeroplanit te Malejzise M417
ne Ukraine. Per te kane randesi vetem interesat. Rusija e Putinit ka
diplloome akademike, persa u perket bezdisje te ambasadoreve te
vendeve te tjera, te vrasjeve te atyne qe e kundershtojne, dhe tuej
pushtue vendet e tjera. Pra, fatkeqesisht keto gjana jane ba,
karakteristike e atij vendi. Vendet Perendimore, nuk mund te bajne nji
gja te tille, pa i vu vehtes nji damke te zeze.
Interpremtimi i tashem i kesaj krize asht, nese armepushimi i tashem
deshto, a duhet te ndihmohet Ukraina me arme. Por cdo njeri qe dyshon
se Putini cane kryet per dame shume te medha njerezore, duhet te
rikujtoje, luften tejet te pergjakeshme, qe u ba kunder popullit
Cecen, i cili po luftonte per te drejtat e tija. Ne te vertete,
kryeqyteti i Cecenise u shendrrue krejtesisht ne germadha, dhe vec
Zoti e din sa njerez humben jeten.
Nji strategji ma e mire asht, me ju shmang metodave te tija barbare,
dhe me u perqendrue, ne nji veprim qe ai, nuk mund t’a perballoje,
domethane, me krijue nji atmosfere mireqenjeje ekonomike, gja qe
njerzit deshirojne. Ma mire se me dergue arme, vendet Perendimore
duhet, qe ne menyren ma te shpejte, t’ japin sa ma shume ndihme
ekonomike Ukraines, per te ja ba te mundun, qe te krijoje shtetin e
vet, keshtu qe te realizoje andrren e saj. Po me aqe shpejtesi, vendet
qe ishin pjese e ish Bashkimit Sovjetik, e qe tash jane pjese e
institucioneve Perendimore, duhet, pa tjeter te perkrahen, te
risigurohen, dhe te krijohen baza ushtarake te NATO-s ne shtetet
Baltike, edhe ne qofte se Putini, bertet se mund te ndigjohet edhe ne
Kup te Qielli, nga zemrimi qe nji gja e tille mund te shkaktoje.
Udheheqsit Perendimore, duhet, patjeter, te ja bajne te qarte Putini,
si edhe popujve te tyne, se ato do t’i mbrojne aleatet e tyne, si edhe
Aleancen e Atlantikut Verior NATO-n, edhe ne qofte se kjo perpjekje,
bahet ne menyre te fshehte, dhe se mund te duket e erret. Nuk jane
vetem aleatet qe cmojne vlerat Perendimore, te njejten gja bajne edhe
shume Ruse, tuej perfshi edhe Putinistet e paturpshem, te cilet
kritikojne kritikojne vendet Perendimore, se gjoja sistemi i tune
ashte ne ramje, por shfrytezojne shkollat dhe tregjet e aksioneve. Ne
te njejten kohe, Perendimi duhet te perdori, cdo mjet qe ka, per te
ndihmue pop[ullin Rus, tuej perfshi edhe ata qe kane simpati per
Rusine, ne vendet Baltike dhe ne Ukraine, qe ata te informohen, rreth
menyrave te pergjakeshme, dhe te fhehta qe perdor Putini, tuej dhane
nen dore edhe rushfete. Duhet t’u bahet e ditun atyne, se Rusia, nji
komb i madh, asht tuej u terhequn zhagas (zvar) ne nji rruge, drejte
nji humnere te pafund, dhe se Rusia do te pritet me kenaqesi ne
Perendim, kur ajo te kete udheheqes te cilet, e trajtojne boten dhe
popullin e tyne me respekt, e jo me perbuzje, pamvaresisht se sa kohe
mund te marri nji gja e till.
QINDVJETESHI I DYTE AMERIKAN
Shtetet e Bashkueme kane pothuejse cdo gja te nevojshme, per te zgjidhun pa vonese problemet qe mund te paraqiten./
Nga David Petraeus e Michael O’Hanlon/
Washington Post/
Perktheu per DIELLIN- GJON KADELI/
Ne Shtetet e Bashkueme, me afat te shkurte, zhvillimi ekonomik asht i mire. Papunesia asht paksue. Veprimtaria ekonomike asht ne rritje. Deficitet jane ma pake se gjysma e atyne qe ishin gjate krizes se
fundit ekonomike. Cmimi i naftes asht ma i ulet, qytetaret i kane pague borxhet ne nji menyre te dukeshme dhe konsumatoret kane nji ndjesi pozitive.
Megjithe kete ka ende njerez qe jane pesimiste, dhe mendojne se Amerika asht ne dobsim e siper. Ky pesimizem, nuk asht i kufizuem vetem brenda Shteteve te Bashkueme. Aleatet kryesore te Shteteve te
Bashkueme ne Europe dhe ne Azi, po pershkohen nga nji dobsim i vazhdueshem i gjendjes ekonomike, nga probleme shqetesuese popullsise (demografike) dhe dobsimi i fuqise se tyne, shkakton qe shume njerez te mendojne se Bota Perendimore, asht ne nji faze terheqjeje. Me gjithe kete, ne pergjithesi, kjo ndjesi nuk kan e baze, persa u perket Shteteve te Bashkueme dhe Amerikes Veriore.
Ne te vertete, Shtetet e Bashkueme , jane ne nji pozite ma te mire, se cdo vend tjeter, gjate 20-30 vjeteve te ardheshme, dhe ka shume gjase(sheje), qe edhe per nji kohe ma te gjate. Bashke me Kanadane dhe
Meksiken, kane gjithashtu mundesina te konkurrojne bashkarisht, tuej pase perparesine ne fushen toksoro-politike (gjeopolitike), popullsine, burimet e landeve djegese, burimet e tjera natyrore dhe
rrjetin prodhues industrial, teknologjine, dhe mbi te gjitha, aftesine shpikese (inovacionin). Prandaj, nese “Qindvjeteshi i 20-te asht cilsue, “Qindvjeteshi Amerikan, atehere, edhe qindvjeteshi ne te cilin
po jetojme do te quhet Qindvjeteshi Amerikan; sepse Amerika ne krye me Shtetet e Bashkueme, e ka vu vehten ne nji pozite te tille, per t’a sigurue kete titull.
Qe nga koha qe ja paraqitem kete mendim, para dy vjeteve gazete Uashington Post, disa sheje te vecanta te favorshme, e kane perforcue,
ne te vertete shpejtesue kete pritje.
Tashti, Shtetet e Bashkueme, jane prodhuesi numer nji i naftes dhe i gazit natyror ne bote, me Kanadane dhe Meksiken, si luejtese te nji roli me randesi ne fushe te energjise.
Prodhimi industrial tashti, megjithse, nuk ka mberrijte ne nivelin e dikurshem, ka ba te mundun qe te punesohen me qinda mija njerez, dhe Meksika asht tashti e afte te konkurroje plotesisht me Kinen dhe me qendra te tjera me randesi te Azise, ne fushen e prodhimit industrial.
Shtetet e Bashkueme jane vendi numer nji, ne fushen e teknologjise moderne, si per shembull, ne ate aeuronautikes dhe te farmaceutikes.Deficiti i buxhetit federal, megjithse, ende i nalte, asht nen 3 perqind e prodhimit te pergjithshem kombetar brut, dhe borxhi publik, ne krahasim me borxhet e maparshe, asht stabilizue.
Simbas Forumit Ekonomik Botnor, Shtetet e Bashkueme dhe Gjermania jane dy nga fuqite ma te medhja ekonomike te botes. Ato jane pothuejse te barabarta, persa u perket aftesive te tyne konkurruese. Aftesia e Shteteve te Bashkueme bazohet ne madhesine e tregut te saj, kultures inisiativmarrese, dhe rrjetit te gjane finaciar. kurse Gjermania ne fushen e prodhimit te pergjithshem industrial dhe me aftesine e theksueme organizuese dhe mbareshtruese, qe cdo gja te kryhet simbas planit dhe prodhimi te jete shume cilsor.
Rritja e prodhimit brut kombetar te Shteteve te Bashkueme asht tashti mbi 3 per qind. Ne te vertete tashti per tashti duket se ekonomia e Shteteve te Bashkueme, per here te pare ne 9 vjete, te rritet ne
pikpamje te pergjitheshme absolute, tuej marre parasyshe dollarin, te rritet me shume se ajo e Kines. Pika e fundit asht vendimtare. Kina ka ba perparim te jashtzakonshem, sa qe asht cilsue historik,por
mberritja e saj ne nji Super Fuqi nuk asht e sigurt. Te lame me nji ane, faktin, se sistemi ekonomik e politik i atij vendi, nuk asht terheqes, ajo gjindet perball domosdoshmenise te fazes kalimtare, domethane, nga nji force punetore te pagueme pak, ne nji force punetore qe duhet te paguhet ma shume. Kines, nder te tjera i duhet te baje, keto gjana:
1) Te shtoje shpenzimet per mbrojtjen e ambientit.
2) Te uli nivelin e korrupcionit.
3) Te perimresoj sistemin prodhues.
4) Te zgjidhe problemin qe kane ndermarrjet shtetenore, te cilat kane nji sistem prodhues shume te dobet.
5) I duhet te paksoj borxhin e vendit, i cili asht ma i madhi ne bote, qe te jete mbrenda caceve, domethane qe te bazohet ne prodhimin e pergjithshem kombetar brut, si edhe zgjidhjen e
shuime problemeve te tjera.
Ne te vertete, dietari i Institutit Brookings David Dollarka, ka argumentue, se edhe ne qofte se Kina jau tejkalon Shteteve te Bashkueme, ne prodhimin e pergjithshem kombetar brut, mbrenda 20 vjeteve te ardheshme, Shtetet e Bashkueme mund t”a marrin ate titull perseri, mund t’a marrin ate titull perseri ma vone gjate ketij qindvjeteshi, ne qofte se modeli politik kinez mbetet autorita.
Shtetet e Bashkueme, ma shume se cdo vend tjeter i botes ne histori,kane burimet e nevojshme .e i perballue problemet e tyne; prandej edhe ky qindvjetesh do te quhet “Qindvjeteshi Amerikan”
- « Previous Page
- 1
- …
- 166
- 167
- 168
- 169
- 170
- …
- 203
- Next Page »