Nga Ramazan Çeka/
Misioni i madh kulturor i Pëllumb Krrashit që bën bashkë 18 shtete në skenën e Sanremos, duke magjepsur publikun europian në lartësimin e vlerave kombëtare.
Nga Dibra e Tropoja në Sanremo, 27 qershor 2026
Një nismë jashtëzakonisht fisnike dhe me vlera të mëdha kombëtare! Është vërtet mbresëlënëse të shohësh se si z. Pëllumb Krrashi, me një përkushtim të pastër vullnetar dhe dashuri të madhe për rrënjët e tij, shndërrohet në një ambasador të kulturës sonë në zemër të Sanremos, qyteti magjik i luleve dhe i muzikës në bregdetin e Ligurias, që botërisht njihet si kryeqendra e festave në Itali.
Prej pesë vitesh, ky qytet i famshëm fqinj nuk flet vetëm italisht. Në skenat e tij, aty ku shpalosen vlerat më të fuqishme të kulturës europiane, jehona e tupanit, ngjyrat e ndezura të kostumografisë sonë dhe hapat ritmikë të valleve të të gjitha trevave shqiptare kanë krijuar një fole të ngrohtë identiteti e krenarie kombëtare. Ky festival nuk është vetëm një garë apo aktivitet i radhës, por një urë bashkimi mbarëshqiptar, një dritare ku Europa mund të admirojë pasurinë e pashtershme të gurrës sonë popullore.
PROFILI I NJË MISIONI KULTUROR DHE MECENATI TË PALODHUR
Kjo mrekulli artistike nuk ka ardhur rastësisht. Ajo mban vulën e një njeriu me zemër të madhe dhe atdhedashuri të pashuar. Pëllumb Ramazan Krrashi, i lindur më 6 mars 1983 në fshatin Arras të Dibrës, një zonë e njohur për traditat e saj të pasura dhe njerëzit punëtorë, është një djalë me një histori suksesi, për të cilën çdo bashkatdhetar do të ndihej krenar.
I rritur në kohët e vështira të tranzicionit, Pëllumbit iu desh të përballej herët me sfidat e jetës. Si vëllai i madh i familjes, ai mbajti mbi supe përgjegjësi që tejkalonin moshën e tij. Në vitet e para të demokracisë, si shumë moshatarë, tentoi largimin nga vendi për një të ardhme më të mirë. Pas disa përvojave sipërmarrëse mes Tiranës dhe Dibrës, prej vitit 2011 ai është emigrant rezident në Itali dhe Montekarlo. Falë shpirtit guximtar, vizionit dhe punës së palodhur, ai sot vlen si ai “guri i rëndë në vend të vet”, duke korrur një sukses të jashtëzakonshëm si biznesmen në fushën e ndërtimit. Si pjesë e asaj diaspore të palodhur që ka plot 17 vite që kontribuon në shtetin fqinj, ai përfaqëson vlerat më të mira të integrimit dhe dinjitetit njerëzor.
Ai asnjëherë nuk heq dorë nga vendlindja, duke mbajtur të ndezur mallin dhe kontributin për vendin ku u rrit. Këtë lidhje të fortë ai e ka qëndisur edhe në fushën e sportit, si kontribues i hershëm i ekipit të futbollit në Arras, duke e kurorëzuar këtë pasion në vitin 2024, kur formoi zyrtarisht ekipin që mbledh rreth vetes rininë nën frymën e bukur “Futboll buzë Drinit”.
Ndonëse larg vendlindjes, ai asnjëherë nuk i shkëputi rrënjët; përkundrazi, e mori Dibrën dhe mbarë Shqiptarinë me vete. Pavarësisht se, tashmë, jetojmë në një kapitalizëm të mirëfilltë, ku sundon interesi dhe ndjenja egoiste, Pëllumbi, duke kaluar vetë vështirësi drejt rrugës së suksesit, me natyrën e tij humane dhe dëshirën për të ndihmuar njerëzit në nevojë, i ka mbështetur dhe u ka siguruar punësim shumë njerëzve të zonave të Dibrës.
Shpirti i tij human dhe bujar ka bërë që ai të jetë një krah mbështetës për bashkëpatriotët, duke ndihmuar shumë familje në nevojë. Dashurinë për njerëzit e tij z. Krrashi e tregon edhe në përditshmërinë e biznesit të tij, ku gati 70 për qind e ekipit të tij të punës janë bashkëfshatarët e tij, të cilëve u ka siguruar punësim dhe dinjitet, duke u bërë një shembull pozitiv për shumë familje që i janë drejtuar Italisë për një jetë më të mirë. Ky mision bamirësie ka kaluar edhe kufijtë e zakonshëm, pasi ai ka ndihmuar disa familje shqiptare për mjekime dhe kurime në spitalet e Italisë, duke u kthyer në një shpëtimtar në ditë të vështira.
Pavarësisht se kjo botë duket se është mjaft e ashpër dhe e vështirë për të mbijetuar, ka njerëz me shpirt e zemër bujare, me natyrë pozitive dhe dashamirëse që nuk i harrojnë rrënjët e tyre, përkundrazi kontribuojnë në të mirë dhe dobi të njerëzve që kanë nevojë. Urojmë të shtohen sa më shumë njerëz si Pëllumbi, i cili në veprimtarinë dhe ndihmën e tij nuk bën asnjë dallim politik, racor apo fetar.
Prej pesë vitesh, me një vullnet të admirueshëm, ai financon jo vetëm materialisht, por investon edhe shpirtërisht për të mbajtur gjallë këtë altar të traditës. Qëllimi i tij është sa fisnik aq edhe vizionar: që arti, kostumografia dhe vallet tona tradicionale të depërtojnë në zemrat e publikut europian, duke dëshmuar se shqiptarët janë bartës të një qytetërimi të lashtë e të pasur artistik.
Shtrirja gjeografike e këtij festivali madhështor ndërkombëtar përfshin plot 18 shtete, gjë që dëshmon për një gërshetim të fuqishëm të trupave artistike të diasporës dhe trevave amtare. Vlen të theksohet se jehona e këtij misioni ka prekur edhe maja të tjera të skenës europiane, siç ishte pjesëmarrja e suksesshme në Festivalin prestigjioz të Cannes në Francë, ku dinjiteti kulturor shqiptar u shpalos para elitës botërore.
Ky edicion u zhvillua në zonën e njohur “Piazza San Siro” në Sanremo, një pikëtakim kyç dhe një arenë festive ku folklori ynë gjeti hapësirën e merituar për t’u prezantuar magjishëm dhe me dinjitet. Për ditë me radhë, nën qiellin e Italisë u valëvitën flamujt tanë, u dëgjuan meloditë tona autoktone dhe u shpalosën me dinjitet vlerat tona unike.
“Kultura është pasaporta më e bukur e një kombi. Të shohësh vallet tona të lashta të kërcehen në Sanremo, do të thotë t’i dhurosh Europës pjesën më të pastër të shpirtit shqiptar”, shprehet me të drejtë ky misionar i traditës.
BASHKËPUNIMI DHE UDHËHEQJA ARTISTIKE
Një projekt i këtyre përmasave merr vlerë të jashtëzakonshme nga personalitetet që e udhëheqin. Ky sukses i madh ndërkombëtar mban nënshkrimin e një stafi të zgjedhur profesionistësh që garantojnë pastërtinë e trashëgimisë sonë shpirtërore:
Mice (Elmi) Duka: Drejtori i Pallatit të Kulturës në Dibër të Madhe, një emër me kontribut të rëndësishëm e të pashlyeshëm në jetën artistike dibrane. Ai sjell në këtë projekt peshën e traditës së pastër të kësaj treve, urtësinë dhe përvojën e pashtershme në udhëheqjen e jetës artistike dhe menaxhimin e vlerave tona mbarëkombëtare.
Azgan Haklaj dhe Adela Haklaj: Emra të mirënjohur të skenës, personalitete të menaxhimit kulturor dhe promovimit të vlerave kombëtare. Ata sjellin përvojën e tyre të çmuar në organizimin e festivaleve mbarëshqiptare dhe ruajtjen e identitetit tonë kulturor, duke ditur si t’i japin shkëlqim, përmasa të merituara dhe dimension kombëtar e ndërkombëtar çdo vlere të gurrës sonë popullore, për të nxjerrë kështu në dritë margaritarët tanë.
KCIMI I TROPOJËS: KUR KRENARIA E ALPEVE NDRIÇON SANREMON
Nuk kishte si të ndodhte ndryshe; në këtë arenë të madhe të kulturës europiane, shpirti i shqiptarit shpërtheu përmes “Kcimit të Tropojës”, kësaj kryevepre të gdhendur tashmë në listën e trashëgimisë botërore nën mbrojtjen e UNESCO-s. Kur tupanët rrahën nën qiellin e Sanremos, ajo që po ndodhte ishte një shpërthim i pastër shpirtëror, ku lartësitë e Alpeve tona u shpalosën me tërë madhështinë e tyre, duke e kthyer skenën në një altar të gjallë kulture e duke dëshmuar përpara botës forcën, dritën dhe lashtësinë e rrënjëve tona.
Kur dritat e skenës ndërkombëtare përndisin trashëgiminë tonë shpirtërore, çdo rrahje tupani kthehet në një trokitje krenarie. Në “FESTA DEI POPOLI”, përpara një publiku europian, kërcimi epik i Tropojës rrëmbeu të gjithë vëmendjen, duke u kthyer në kryefjalën e këtij edicioni.
Dinamizmi i vrullshëm por i disiplinuar, ritmi krenar e plot elegancë i Veriut, kostumet që shkëlqenin nën dritat e Sanremos dhe lëvizjet plot autoritet të kërcimtarëve tanë bënë që salla të shpërthente në duartrokitje të gjata e të pafundme. Ky interpretim pushtoi skenën, duke dëshmuar se folklori shqiptar flet me një gjuhë universale që nuk ka nevojë për përkthim; ai pushton drejtpërdrejt zemrat e kujtdo, si një pasuri e gjallë, e aftë për të magjepsur arenat më prestigjioze të botës. Kjo është pasaporta më e bukur që z. Krrashi dhe bashkëpunëtorët e tij po i dhurojnë Europës!
Ky sukses nuk shënon vetëm një moment duartrokitjeje, por triumfin e një stafi të palodhur që besoi fort te ky projekt madhor. Kur artistët tanë ngjitën në skenë forcën epike të Tropojës, aty po manifestohej historia, shpirti i pamposhtur dhe eleganca e gurrës sonë popullore, e cila rrëshqet si dritë përmes magjisë së artit.
NJË MODEL FRYMËZUES PËR TË ARDHMEN
Kjo është pikërisht magjia që ndodh kur shpirti dhe dinjiteti i traditës sonë pushtojnë skenat europiane! Përmes këtij organizimi madhështor, Piazza San Siro u kthye në një urë të madhe ku u bënë bashkë të gjitha trevat tona.
Ky triumf dëshmon se si diaspora jonë, e udhëhequr nga dëshira dhe vullneti i njerëzve si Pëllumb Krrashi, ky ambasador i palodhur i artit tonë, nuk e harron kurrë atdheun dhe piramidën e vlerave të vendlindjes. Përkundrazi, ai e merr me vete këtë pasuri shpirtërore për ta shpalosur përpara botës me dinjitet të plotë. Ai e “qëndis” atë në skenat më të bukura të Europës, duke lartësuar emrin e Shqipërisë dhe duke u kthyer në një model frymëzues se si ndërtohet dhe ndriçohet imazhi i kommit tonë në botë.