• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

GJENOCIDI SERB, ATAK MBI NJË POPULL ME KULTURË TË LASHTË

February 26, 2017 by dgreca

Nga Dr.Nusret PLLANA/1 Nusret Pllana

24 shkurt 2017, Prishtinë/Regjimet  fashiste serbe, në vazhdimësi,  në mënyrë sistematike kanë bërë terror mbi shqiptarët në përgjithësi, e të Kosovës në veçanti, duke bërë përpjekje me zbatimin në praktikë të 24 elaborateve për  çfarosjen kolektive të shqiptarëve, që së paku nga viti 1844 (Naçertania e Garashaninit) e deri më 1998 – 1999 (Programi Patkoi i satrapit të Ballkanit, Kryekriminelit Millosheviq), të zhdukte këtë pjesë të popullit shqiptar, e bashkë me të edhe dëshmitë dhe çdo gjurmë të etnitetit shqiptar. Kjo racë e egër karpatiane, duke pas në shpirt urrejtjen patologjike ndaj popullit tonë, në mënyrë sistematike ka bërë terror, krime vrasje, dëbime , helmime, djegie, rrëmbime e masakrime deri në shkallë gjenocidale, me të vetmin qëllim për të na zhduk  si popull nga faqja e dheut. Duke zhdukur gjurmët e së kaluarës, me metodat më barbare e më perfide që nuk njeh as historia, pushtuesi serb plasoi tezën falso se gjoja Kosova na qenka tokë serbe dhe se historia e saj filluaka nga mesjeta.1 bashke Nusret

Populli shqiptar, ndër popujt më të vjetër të Ballkanit, duke mbrojtur tokën dhe lirinë e vet, shumë herë u përgjysmua nga luftërat, u pre, u dogj, u vra dhe u masakrua nga zjarrvënësit e Ballkanit – pushtuesit serbë.Për dhunën serbe mbi popullin shqiptar ka argumente të shumta, janë me miliona. Ky terror dhe kjo barbari nuk është ndalur asnjëherë, që nga ardhja e sllavëve në këto troje të Ilirisë. Shkalla e çmendurisë serbe ka shkuar deri në atë  nivel, sa që edhe foshnja është nxjerr nga barku i nënës shqiptare, siç ka ndodhur  edhe në luftën e fundit në Kosovë, më 1998 – 1999! Bile, bile, kriminelët serbë nga kafkat e shqiptarëve të vrarë duarlidhur kanë bërë edhe llamba për ndriçimin e dhomave të tyre. Këtë racë barbare nuk e mban mend asnjëherë historia e njerëzimit. Janë pra, po këto regjime fashiste që i vrasin edhe fëmijët e vet, për t’ua lënë fajin të tjerëve, siç ishte rasti  PANDA në Pejë, ku në një restoran të këtij qyteti, bandat policore serbe i vrasin 6 fëmijë serbë, prej të cilëve pesë ishin adoloshentë. Këtë akt të shëmtuar e barbar, i pashembullt në historinë e njerëzimit, e bëjnë vetëm e vetëm për t’ua lënë fajin shqiptarëve dhe Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e për t’i hasmuar shqiptarët me popujt e tjerë të Evropës dhe botës. Për këtë rast, pas gjithë atyre torturave e burgosjeve që ua kanë bërë qindra të rinjëve shqiptarë të Pejës, bile, bile, prej tyre ka që kanë mbet invalidë për tërë jetën, nga torturat shtazarake që i ka ushtruar UDB-ja mbi ta, ata (serbët pra), pa fije turpi, pas 16 vitesh, denoncohen dhe detyrohen ta pranojnë zyrtarisht se këtë krim e kanë bërë vet.

Në të gjitha këto veprime dhune, janë implikuar, përveç organeve shtetërore (ushtria e policia), edhe institucionet shkencore serbe, madje shumë aktive dhe e pandashme në këto veprime barbare ka qenë edhe kisha ortodokse serbe. Ajo (kisha serbe pra) edhe fëmijët e posalindur serbë i bekon që t’i urrejnë përjetësisht  shqiptarët.

Imazhet  që i përcollët përmes fotove dhe videoincizimeve, flasin më shumë se çdo fjalë e imja në këtë rast. Andaj, lirisht mund të them se, ato të lënë pa koment, të lënë pa frymë. Por, pa koment të lë edhe neglizhenca dhe papërgjegjësia institucionale e organeve kompetente të Republikës së Kosovës, që nuk ia kanë ngrit asnjë padi shtetit fashist serb në Tribunalin e drejtësisë ndërkombëtare të Hagës, për gjenocidin  mbi shqiptarët, edhe pse po bëhen 18 vite.  Kjo është papërgjegjësi historike dhe absolutisht e pafalshme, aq më parë kur dihet se, themelet e shtetit të Kosovës janë ngritur në gjakun e derdhur lum të bijëvë dhe bijave tona më të mira, të nënave dhe baballarëve tanë.

Ja edhe faktet dhe shifrat të cilat e argumentojnë katërcipërisht gjenocidin serb mbi shqiptarët, edhe në luftën e fundit në Kosovë 1998- 1999

KRIMET E SERBISË NË KOSOVË

VRASJET, MASAKRIMET, DËBIMI I POPULLATËS SHQIPTARE NGA KOSOVA

VARREZAT MASIVE (660 VARREZA), VRASJET E TË RINJËVE, FEMRAVE, PLEQËVE, FËMIJËVE, INTELEKTUALËVE, DHUNIMET E FEMRAVE

RRËMBIMI I TË RINJËVE DHE TË TJERËVE, DËRGIMI DHE VRASJA NË SERBI

HELMIMET E NËXËNËSVE, RRËNIMI DHE DJEGIA E  OBJEKTEVE TË BANIMIT, OBJEKTEVE NDIHMËSE, OBJEKTEVE EKONOMIKE, ARSIMORE, KULTURORE, FETARE, ETJ.

SHKATËRRIMET E SHTËPIVE DHE OBJEKTEVE TË TJERA

SHTËPI TË SHKATËRRUARA – DËMTUARA TË POPULLATËS SHQIPTARE (100.589)

SHKOLLA TË SHKATËRRURA – TË DËMTUARA ME DOKUMENTACION (358)

ZYRA TË VENDIT (71)

SHTËPI TË KULTURËS ( 30)

BIBLIOTEKA PUBLIKE DHE SHKOLLORE ( 93)

OBJEKTE SHËNDETËSORE (123)

OBJEKTE  FETARE ( XHAMI, TEQE, TYRBE) 215

KISHA KATOLIKE SHQIPTARE (5)

OBJEKTE NDIHMËSE – PËRCJELLËSE ( 88.101)

PASOJAT E LUFTËS GJENOCIDALE

OKUPIMI KLASIK I KOSOVËS

SJELLJA E FORCAVE TË MËDHA USHTARAKE NË KOSOVË

MASAKRA  TË MËDHA

VRASJE E ORGANIZUAR, MADJE EDHE FAMILJE TË TËRA

PERIUDHA JANAR 1998 – 12 QERSHOR 1999

TË VRARË: 11.840 VIKTIMA NGA KOSOVA

1392 FËMIJË DERI NË  18 VJEÇ

296 FËMIJË DERI NË 5 VJEÇ

1739 FEMRA

1882 TË MOSHUAR MBI  65 VJEÇ

1450 BANORË ENDE JANË TË PAGJETUR

JANË DHUNUAR 20.499 FEMRA SHQIPTARE

SIPAS TË DHËNAVE TË UNHCR, NË FILLIM TË QERSHORIT TË VITIT 1999, NGA KOSOVA JANË DËBUAR RRETH 1 MILION BANORË

443.300 KANË QENË TË VDENDOSUR NË SHQIPËRI

247.800 NË MAQEDONI

69.300 NË MAL TË ZI

21.700 NË BOSNJË – HERCEGOVINË

GJITSEJT 782.100 REFUGJATË

NË VENDET E TJERA TË BOTËS U VENDOSËN GJITHSEJ 76.475 REFUGJATË

13.639 NË GJERMANI

7.581 NË TURQI

5.829  NË ITALI

5730  NË  SHBA

PASTAJ NË FRANCË, NORVEGJI, SUEDI, BRITANI TË MADHE, POLONI, SPANJË, PORTUGALI, FINLANDË, ZVICËR, IZRAEL, KANADË, AUSTRALI, ETJ.

Ja edhe shifrat e disa prej masakrave më të mëdha në Kosovë, gjatë viteve 1998/1999, për të cilat nuk u dënua asnjë kriminel serb.

26 shkurt  1998: MASAKRA E QIREZIT DHE LIKOSHANIT,

Të vrarë e të masakruar 23 shqiptarë, nga 16 deri në moshën 70 vjeçe

Asnjë kriminel serb i dënuar.

MASAKRA E IZBICËS, 147 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

5 – 8 MARS 1998: MASAKRA E PREKAZIT– 56 të vrarë, prej moshës 8 deri në 74 vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

26 shtator 1998, MASAKRA E OBRISË, 21 të vrarë, prej 2 – 94 vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

15 janar 1999,  MASAKRA E REÇAKUT, 42  të vrarë, prej 13 – 75vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

29 janar 1999, MASAKRA E ROGOVËS SË HASIT, 29 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

27prill 1999,  MASAKRA E MEJES DHE KORENICES, 376 të vrarë civilë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

MASAKRA NË DOBRATIN, BAJÇINË E KAÇANOLL, 18 të vrarë, prej 16 – 64 vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

Mars, prill, maj 1999, MASAKRA E MAKOFCIT, LLUKARIT E GRASHTICËS, 151 të vrarë, 8 të zhdukur, prej 7 – 90 vjeçe

Asnjë kriminel serb i dënuar.

19, 21 dhe 22 maj 1999, MASAKRA NË BURGUN E DUBRAVËS, 184  të vrarë, 140 të plagosur

Asnjë kriminel serb i dënuar.

MASAKRA NË CELINË TË RAHOVECIT, 51 të vrarë, prej 6 muaj – deri në 93 vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

02 .05. 1999: MASAKRA E STUDIMES – VUSHTRRI, 101 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

17 prill 1999: MASAKRA NË PAKLEKUN E VJETËR, 48 të vrarë, 3 të zhdukur, nga 10 muaj, 2 vjeç e deri në moshën 75 vjeç

Asnjë kriminel serb i dënuar.

Viti 1998/1999: MASAKRA E KAÇANIKUT  ME RRETHINË, 157 të vrarë civilë,

Asnjë kriminel serb i dënuar.

Viti 1998/1999: HANI I ELEZIT, 9 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

KRALAN – Komuna e Klinës, 25 të vrarë, 85 të zhdukur,

Asnjë kriminel serb i dënuar.

155 dëshmorë te humanitetit të SHHBK “Nëna Terezë”, 40 të zhdukur

Asnjë kriminel serb i dënuar.

15 prill 1999, REZALLË, 95  të vrarë, prej 7 vjeç deri në 87 vjeç, 3 të zhdukur

Asnjë kriminel serb i dënuar.

25 mars 1999, FORTESË – RAHOVEC, 62 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

KRUSHË E VOGËL, 113 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

KRUSHË  E MADHE, 241të vrarë, 64 të zhdukur

Asnjë kriminel serb i dënuar.

  1. MAJ 1999: QYSHK – PEJË, 42të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

31 mars 1999: PASTASEL – RAHOVEC, 106 të  vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

Prill -maj 1999, LYBENIQ, 80 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

14 maj 1999: PAVLAN, 12 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

ZAHAQ, 22 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar.

MASAKRA  E  BELEGUT, 49 të vrarë

Asnjë kriminel serb i dënuar

***

Të nderuar të pranishëm të kësaj Tryeze shkencore, të respektuar pjesëmarrës të medieve, ky është dështimi total i drejtësisë vendore dhe ndërkombëtare përballë Kosovës së vrarë e të masakruar me shekuj nga barbaria serbe.Kjo është ajo Serbia fashiste e cila gjithmonë në rolin e dhelprës dinake thot: “Mu kall mua bishti po le të kallet dynjaja”.

Ndoshta dikujt i duket absurde nëse them se, qendrat kryesore të ISISIT, respektivisht të terrorizmit botëror janë pikërisht Moska e Beogradi. Këta janë financuesit kryesor të qendrave rekrutuese të Bin Lladenave, gjithandej Evropës dhe botës, e fatkeqësisht me sukses po arrijnë ta aplikojnë edhe elaboratin 25-të me radhë, të zhdukjes kolektive të shqiptarëve, por kësaj radhe duke derdhë miliarda, në bashkëpunim me Rusinë cariste të Putinit, për ta “mvesh” rininë shqiptare në mjekrra e në ferexhe të zeza, duke i përgatitur ata (shqiptarët pra) për t’i çuar drejt një lufte vëllavrasëse të karakterit ekstrem fetar, e ne shqiptarët edhe më tutje në gjum, vazhdojmë t’i ham këto çorba plot helm të Beogradit, duke e shtuar për ditë e më tepër numrin e mjekrroshave e kallugjericave me ferexhe të zeza, e duke krijuar imazh tepër të keq para Evropës e Amerikës dhe para gjithë botës përparimtare se, shqiptarët nuk na qenkan racë pellazgo – iliro – dardane, por trungu gjenealogjik i tyre na vika dikah prej  Arabisë, Sirisë, Iranit , Irakut apo Afganistanit…!!!?

Madje, vet fakti se një numër jo i vogël i rinisë shqiptare (bile  më i madhi në nivel të Evropës- fatkeqësisht) ka marrë pjesë dhe vazhdon të marrë pjesë në luftën gjenocidale të Sirisë, të len aq shije të hidhur, sa që të bën të çmendesh!!! E institucionet tona të papërgjegjshme ende vazhdojnë të ngushëllohen me statistikat e tyre, duke na afruar shifra se, këtë vit numri i terroristave që po shkojnë me luftu në Siri është më i vogël se vitin paraprak, etj.etj., dhe përralla si këto. Shtrohet pyetja: Pse liderët tanë pushtetarë dhe fetarë, lejuan me aq lehtësi “metastazimin” e këtij sekti esktrem fetar në Kosovë, dhe jo vetëm në Kosovë, por gjithë andej trojeve tona etnike, që e çmendi botën dhe po i shkakton dhimbje të parezistueshme njerëzimit, gjithë andej Evropës dhe botës?!!!. Liderët tanë ende vazhdojnë të pijnë çaj rusi tri herë në ditë dhe me sy mbyllur heshtin para këtij kapitullimi fatal, që do të na kushtoj tepër shtrenjtë, e do të na kthej 500 vjet mbrapa.E njeriu që me bashkëluftëtarët e tij, Gjeneral Ramush Haradinaj pra, dhe njëri nga bashkëpunëtorët e ngushtë të NATOS – gjatë dhe pas luftës në Kosovë, për absurdin e Evropës dhe botës, ende vazhdon të mbahet i burgosur në Francë, me skenaret e regjimit fashist të Beogradit, apo thënë më troq me skenaret e Millosheviqave të vegjël, Nikoliq, Vuçiq, Daçiq, Dikoviç,  e plot të tjerë si këta, duke luajtur edhe më tutje me ndjenjat e shqiptarëve në përgjithësi, e të Kosovës në veçanti, e duke prodhuar kështu destabilitet politik, jo vetëm në rajon, por edhe në Ballkan dhe Evropë.A nuk është absurde, që pas gjithë këtij gjenocidi mbi shqiptarët, në liri vazhdon të mbetet edhe më tutje krimineli Ljubisa Dikovic?!!! Ai është aktualisht ushtaraku kryesor në Serbi. Që nga viti 2011, udhëheq Shtabin e Ushtrisë së Serbisë, ndërkohë që në këtë kapacitet ka vizituar edhe Kosovën, saktësisht bazën e KFOR-it ku ka zhvilluar takime me komandantin e kësaj force. Por, derisa mbi Gjeneralin serb Dikovic, i cili ka qenë dëshmitar në Hagë në kuadër të procesit të një ushtaraku tjetër serb, rëndojnë dyshimet se është përgjegjës për 1400 vrasje të civilëve shqiptarë në Kosovë, dhe ai edhe më tutje vazhdon të mbetet udhëheqës kryesor i asaj ushtrie vrastare serbe, shtrohet pyetja: “Çfarë ‘margaritarësh’ tjerë duhet të presin shqiptarët nga kjo Evropë ‘demokratike?!!!Qofshin të mallkuar ata që shkelin mbi gjakun e djemve dhe vajzave tona më të mira, mbi gjakun e  nënave dhe baballarëve tanë, që luftuan me shekuj për çlirimin e Kosovës dhe Bashkimin e trojeve tona etnike!Ata dhe ato që e shkelin këtë gjak, në kurriz të popullit tonë, e paqin fatin e Esat Pash Toptanit!!

*P.S. Këtë kumtesë shkencore, e lexova më, 24 shkurt 2017, me rastin e mbajtjes së Tryezës shkencore mbi gjenocidin serb mbi shqiptarët, organizuar nga Asociacioni i kriminologëve dhe kriminalistëve të Kosovës.

Filed Under: Politike Tagged With: atak mbi nje popull, Genocidi serb, të lashtë

Fan Noli et al:Memorandum on Albania

February 25, 2017 by dgreca

1Uilson

The following memorandum was sent to U. S. President Wilson and Secretary of State Lansing a few days before a delegation of Albanian-Americans left for France to take part in the Paris Peace Conference of 1919. Copies of the memorandum were sent to the foreign ministries of the Allied Powers and their ambassadors in Washington. The aim of the text and of the delegation was to ensure the continued recognition of Albania as a sovereign state. Many of the idealized views expressed in this memorandum, signed by leading clergymen of the Albanian Orthodox Churches of America, among whom Fan Noli (1882-1965) of Boston, can still be heard among Albanians today.

Albania’s titles to independence are sealed with the blood of her sons shed in their long struggles for the defence of their fatherland and the preservation of their race from prehistoric times to the present day. They are based on history as well as on actual occupation, on justice and humanity as well as on necessity for permanent peace in the Balkans, on international agreements as well as on the inalienable right of self-determination, and furthermore on valuable services rendered to civilisation by the Albanian race, which justify its claims to a fair chance to develop its genius for the benefit of the human race.

The land extending from Dulcigno to Preveza on the eastern shore of the Adriatic sea and covering the old Turkish vilayets of Scutari, Kossovo, Janina and the western part of Monastir, is occupied by a compact and homogenous population of more than 2,500,000 Albanians, speaking the same language and solidly united in their determination to become an independent nation. The Albanians, the most ancient race of Europe, have been there from time immemorial long before the Greeks and the Slavs had come into the Balkan Peninsula. They are the direct descendants of the old Illyrians, Macedonians, and Epirotes, and their language is the only living specimen of the tongues spoken by the aboriginal Aryan settlers of Southeastern Europe. They are a distinct race with distinct national characteristics, customs and traditions.

Their survival after centuries of epic struggles against the recurring hosts of invaders speaks well for their virility and tenacity in defending their national patrimony. Placed on one of the most coveted spots of Europe, they had to repel one invasion after another and became by the force of circumstances a nation of fighters par excellence. With their back on their bleak crags they fought against the overwhelming armies of the Romans, the Goths, the Venetians, the Slavs, and the Turks, voiceless through the centuries, with hardly an armistice, with no friend or disinterested protector, and somehow managed to emerge unbroken and unassimilated upon the stage of twentieth century Europe. They refused to bow to any conqueror, although their numbers were decimated by age-long wars and their territory, once covering the whole Balkan Peninsula and the whole eastern shore of the Adriatic, dwindled to what is known today as Albania. Under Alexander the Great, they smashed the Persian empire and conquered the East, under Pyrrhus they defeated the proud legions of Rome, under Scanderbeg they humbled the greatest Sultans of Turkey. Of all the Balkan nations, they were the last to surrender to the Turk but never acknowledged his rule and never bowed to him. While all the other Balkan races were utterly crushed, the Albanians under the leadership of the semi-independent Bushatlis of Scutari, and Ali Pasha Tepelen of Janina, still defied the Turk early in the nineteenth century.

The neighboring Balkan races were liberated one after the other by their European protectors, while the Albanians were invariably abandoned to the mercy of the Turks. The treaty of Berlin not only denied them independence but started the first partition of Albania by ceding Plava and Gusinia to Montenegro, Nish and Vrania to Serbia, and part of South Albania up to Kalama river to Greece. An independent Albania did not suit Germany and Austria at the time because it would have formed a barrier for the Drang nach Osten of Germany and the descent of Austria to Salonica. The appeals and protests of the Albanian League of Prizren, organized for the defense of the national territory were disregarded. Turkey was ordered to compel the Albanians to submit to the decisions of German-led Europe and an international fleet was sent to the Adriatic to enforce them. It was the most cowardly act ever recorded in the annals of modern history. The Albanians defied both Turkey and Europe and succeeded in modifying the stipulations of the Berlin treaty. The Greek frontier had to stop at Arta, the Montenegrins renounced the highlands of Plava and Gusinia, contenting themselves with the ports of Antivari and Dulcigno, which the Albanians could not defend against an international fleet, while the Serbians occupied the districts of Vrania and Nish with the assistance of a Turkish army which came to crush the forces of the Albanian League. Lord Fitzmaurice and Lord Goschen in 1880 advised the British government to erect an independent Albanian State, comprising the four Turkish vilayets of Scutari, Kossovo, Monastir and Janina, as the only just solution of the Balkan tangle but the other Powers opposed their suggestions and the Turks were left free to settle the Albanian question by force of arms. The Albanian League was dissolved, its leaders sent to prison or to exile.

The savage persecutions that followed are well-known to students of Balkan affairs. Albanian schools, Albanian societies, any printed matter in Albanian were prohibited under severe penalties. Albanian leaders and teachers were sent to jail or to exile without any trial. The Greek Patriarchate and the Greek bishops of Albania allied themselves with the Turkish government and terrorised the Albanians through Greek bandits imported from Greece and through solemnly stupid excommunications of the Albanian language and of all those participating in the movement for national regeneration. The use of the Albanian language in the church was strictly forbidden. Father Christo Negovani and Father Stathi Melani were murdered by Greek assassins under the most revolting circumstances for preaching in Albanian; other priests, excommunicated, or forced to leave the country. The only school where Albanian could be taught was the American school for girls at Koritza. But the spirit of the Albanians could not be broken. In 1908 the Albanians joined the Young Turks and compelled Sultan Abdul Hamid to grant a constitution and later on to abdicate. But when they saw that the Young Turks were worse than the Old Turks, they rose against them in 1910, 1911 and 1912, defeated their armies single-handed in Kossovo, and compelled them to grant autonomy to Albania. The success of the Albanian revolutions encouraged the Balkan states to attack and defeat Turkey in 1912. The Albanians declared their independence at Vallona on November 28 of the same year but that did not save them from invasion by the Balkan allies, who occupied all Albania except Vallona and claimed to partition the country among themselves.

The London Conference of 1913, which was called upon to settle the territorial disputes arising out of the Balkan wars, guaranteed the independence and neutrality of Albania, which was placed under the joint protection of the Great Powers of Europe. The delimitation of the frontiers of the new state was in reality a second partition, which was the more revolting in view of the important part played by the Albanians in bringing about the collapse of Turkey. Two thirds of the national Albanian territory with more than 1,500,000 Albanians were cut off and distributed to the neighboring states: the highlands of Hoti, Gruda, Plava and Gusinia and the cities of Ipek and Jakova went to Montenegro; Serbia obtained the province of Kossovo with the cities of Prizren, Uskup, Mitrovitza, Prishtina, Dibra, Struga and Okhrida; Greece extended her frontier beyond the Kalama river, thus annexing the province of Chameria with its seacoast from Preveza to the canal of Corfu. But the Greeks and the Serbians, having annexed, wanted to annex more and practically destroyed the Albanian state by their unprovoked aggressions. The Greeks refused to evacuate the districts of Koritza and Argirocastro, or Northern Epirus as they call it, which were assigned to the Albanian state by the London Conference. They continued their occupation by means of lawless bands which terrorised, massacred and devastated those Albanian regions from 1912 to 1916, until they were expelled by the French and Italian armies. When Prince William was starved out of Durazzo on September 1914, the Serbs and the Montenegrins reoccupied Central and North Albania and vied with the Greeks in exterminating the Albanians. They were driven out in their turn by the Austrians under whose occupation the Albanians starved by thousands from 1915 to 1918. Finally Albania was liberated by the Franco-Italian armies after Austria collapsed and surrendered. Thousands of Albanian volunteers fought in the ranks of the Franco-Italian armies against the Austro-Germans.

It is difficult to say how many Albanians survived this unparalleled series of invasions and counter-invasions, the systematic massacres of their Balkan neighbours, the blockade, the war diseases and the ruthless Austro-German requisitions. But what frightens the Albanians most is the danger of a third and final partition and enslavement as advocated by Serbia and Greece. Such an injustice is unthinkable after a war of liberation fought for the rights of small nationalities and the sacredness of international covenants. Albania is a small friendly nation and her independence was guaranteed by a solemn international treaty in 1913, which was reasserted by the French at Koritza on December 1916 and by the Italians on June 1917. Moreover, the partition of Albania, beside being cowardly, would also prove a dangerous folly, which will further complicate the Balkan embroglio and sow the seeds of another war in the near future, as it is impossible to satisfy the parties concerned. On the other hand, the Albanians, as their history shows, will never submit to a foreign rule and will certainly not fail to avail themselves of the rivalries of their oppressors in order to regain their independence. It is therefore in the interest of peace, as well as of justice, humanity and international morality that all secret bargains concluded under the stress and storm of military exigencies should be disregarded now that Prussianism has been crushed beyond recovery.

America and the Allies who have pledged themselves to the noble principles expounded by President Wilson are bound in honor to do justice to the ancient Illyrian race which has survived the bloody tyranny of the Turk. In accordance with these principles, the political and economic independence of Albania must be restored and guaranteed against future aggressions, by America and her Allies. The boundaries of the Albanian state must be rectified so as to include all territories purely or predominantly Albanian, carved off by Prussian tactics in the past, such as the seaport of Dulcigno, the highlands of Hoti, Gruda, Plava, Gusinia, the province of Kossovo with the cities and districts of Ipek, Prizren. Jakova. Mitrovitza, Prishtina, Uskup, Dibra, Struga and Okhrida, as well as the province of Chameria, or South Epirus, as the Greeks call it, extending from the canal of Corfu to Preveza. To dispute the Albanian character of these districts is to fly in the face of hard facts attested by every impartial observer. The Serbians frankly gave up the job and claim the Albanian province of Kossovo on hazy historical grounds and on recollections of the short-lived empire of Czar Dushan. The Albanians answered that they were there centuries before the appearance of the Serbians on the Danube and are today the actual possessors of the land. Moreover, the Serbians have no reason and no right to extend southward now that they can legitimately expand northward and secure their outlets to the sea through lands inhabited by kindred races.

The Greek claim to South Albania is based on a stupid confusion of religion with race. According to the Greek theory, all Albanians belonging to the Greek Church are claimed as “Greeks.” The absurdity of this theory is self-evident, but the Greeks, knowing the weakness of their position, add that all the Christian Albanians of the South want to be united with Greece. This contention falls to the ground when it is remembered that some of the most prominent Albanian leaders are Christians of the South. The undersigned, Christian clergymen from the South, voice the sentiment of thousands of Christian Albanians in America and in South Albania in declaring that they oppose the annexation of their native districts by Greece. On the other hand, no district of South Albania is exclusively inhabited by Christians, the Mohammedan Albanians being almost everywhere in a majority and fiercely opposing a Greek annexation. A plebiscite can prove this assertion provided it is conducted after a previous occupation of the contested regions by the armies of disinterested nation like America which has no axe of its own to grind. The same thing could be done in all northern districts contested by the Serbians and the Montenegrins.

Ethnographic reasons are not the only ones which militate for a rectification of frontiers on behalf of Albania. The permanent loss of the fertile regions of Kossovo and Chameria, or South Epirus, will cripple the economic life of the Albanian State. The cities of Ipek, Prizren, Jakova, Struga and Dibra, ceded to Serbia and Montenegro, are the market places of districts which were left to Albania by the absurd and unjust delimitation drawn up by the London Conference. Geographically, these cities belong to the Drin Valley, which must go as a whole to Albania. On the other hand, the delimitation of the southern boundary left to Greece a considerable part of the only carossable road existing in South Albania, which connects the city and district of Koritza with its seaport of Santi Quaranta. The mountainous character of South Albania makes the construction of another road between these points an extremely costly affair if not a physical impossibility. Geographically, all the southern districts down to Preveza belong to Albania, as it can be easily ascertained by a mere examination of a map and the course of the rivers. Another reason for the inclusion of the southern districts in the independent Albanian state is the fact that the Albanians of the South, whether Christians or Moslems, are the most advanced, the most cultivated and the most patriotic element of their race and their loss would be fatal to the future development and progress of the Albanian state. The city of Koritza, the cleanest city in the Balkans, is also the cradle of Albanian literary and national renaissance.

That the Albanian harbors must belong to Albania needs no extensive discussion. Their population is purely Albanian and their secure possession is an absolute necessity for the normal economic development of a maritime country like Albania.

 The accusation that the Albanians themselves were responsible for the collapse of the Albanian state, and therefore should not be given another chance, becomes ridiculous when the following facts are taken into consideration. The Albanians had practically no voice in the conduct of the affairs of their country; the International Commission of Control, appointed by the Powers to draw up the constitution of the new state and to organise the finances and the administration of Albania, could not agree on any measure on account of the jealousies of the representatives of the rival groups; the condominium of Austria and Italy degenerated into a pandemonium; an inexperienced German prince, selected and imposed on the Albanians by the European Powers, added to the general confusion by his blunders; the loan promised by the Powers to Albania has never materialised and nothing could be done without money; Greece has never evacuated the districts of South Albania, assigned to the new state by the London Conference, and Albania had to fight from the outset against lawless Greek bands; after the outbreak of the European war, Albania was attacked and overrun by Greece, Serbia and Montenegro, without any provocation, for the simple reason that these states availed themselves of the general conflagration to carry out their plan of partitioning Albania among themselves.

 The Albanians do not claim to be as advanced and refined as the western nations of Europe but they justly resent any implication that they are inferior to any other Balkan nation. There is more illiteracy in Montenegro, which has been free for a century, than in Albania where national schools were prohibited by the Turks. As a matter of fact, the trade of Montenegro is entirely in the hands of Albanian merchants. The Roman Catholic clergy of North Albania, composed of two archbishops, four bishops and over 300 priests, is the best-educated clergy throughout the Balkans. The Greeks, after a century of national life, have been unable to create a literary medium, Their written language being an artificial and barbaric jargon, neither ancient nor spoken Greek, while the Albanians in less than thirty years and under the most trying circumstances have cultivated their language and produced powerful poets and writers, like Father George Fishta, Anton Chako, and Faik Bey Konitza, with whom no modern Balkan author can stand a comparison. So far as religious toleration is concerned, the Albanians are easily superior to all Balkan races and to some highly civilised western nations of Europe; Albania is the only country in the world where Mohammedans, Roman Catholics and Greek Catholics have always lived in peace and harmony, have always sunk their religious differences and united for the defense of their common fatherland, Christians electing a Mohammedan leader and Mohammedans electing a Christian leader without being prejudiced by religious considerations; the Pan-Albanian Federation of America had a Mohammedan president, when the majority of its members were Christians, a Protestant president when no other member professed his religion, and now that the majority of its members are Mohammedans the president is an Orthodox Christian; which explains why the Jews of South Albania and especially of Janina prefer to live under Albanian rather than Greek rule. On the other hand, it is a well known fact that the Rumanians of Pindus, or Kutzovlachs, have several times appealed to the Powers since the London Conference to be included in Albania and thus escape Greek oppression and misrule. Similarly the Bulgarians of western Macedonia would not hesitate for a moment to opt for Albania if the alternative for them were to be subjected to either Greece or Serbia. The arrogant claim of Greeks and Serbians to “civilise” the Albanians by dividing their lands can find a stern rebuke in the pages of the report of the Carnegie Commission where their atrocities and massacres in Albania and Macedonia have been duly recorded by impartial investigators with documentary evidence, while the chivalrous conduct of the Albanians during the disastrous retreat of the Serbian armies through Albania in 1915 might serve as a contrast, fully illustrating the civilisation and humanity of the races involved.It has been asserted by the enemies of Albania, and a good many well-meaning foreigners have been led to believe, that an Albanian state cannot be financed on account of the alleged unwillingness of the Albanians to pay taxes. This is a gross exaggeration. The vast majority of the Albanians had been accustomed for years to pay taxes to Turkey, only a negligible minority of some highlanders of the North being exempt, and even these consented to submit to taxation by a national Albanian government in 1914. Another equally gross exaggeration advanced by interested parties is that Albania is composed of various clans which are unwilling to submit to a central government and that cantonal autonomy should be given to each clan. As a matter of fact the only clans existing in North Albania scarcely number 60,000 members and it is a matter of history that these clans scrupulously submitted to orders from the central government of Vallona and Durazzo and obeyed the officials sent to administer their districts in 1913 and 1914. The whole affair of Albanian cantons was a suggestion of interested parties which tried in that fashion to create foreign spheres of influences. The Albanians themselves rejected this plan with unanimity, which left no doubt in the minds of the foreign intriguers.

 A simple enumeration of the achievements of some famous Albanians and their contributions to human civilisation and progress may give an idea of the potentialities of the Albanian race: Alexander the Great conquered the East and carried European civilisation to the heart of Asia and Africa; Emperor Diocletian of Rome performed the stupendous task of reorganizing the tottering Roman empire; Emperor Constantine, the first Christian ruler of Europe, proclaimed Christianity as the official religion of the Roman empire; Saint Jerome translated the Bible into Latin and thus helped to christianise Europe; George Castriot Scanderbeg, one of the greatest Champions of Christianity and the last king of Albania, fought victoriously against the Turks for twenty-five years and saved Europe from the horrors of Turkish invasion in the fifteenth century; the Bushatlis of Scutari and Ali Pasha Tepelen of Janina continued the struggles of Albania against the unspeakable Turk for over half a century; Mehmed Ali Pasha liberated Egypt, Palestine and Syria and but for the intervention of the European Powers would have conquered Constantinople and abolished the Turkish empire a century ago; most of the leaders of the Greek wars of liberation, like Canari, Miauli, Chavella, Bochari and others were Albanians; the leaders of the Albanian revolutions of 1910, 1911, and 1912 undermined the morale of the Turkish army and were mainly responsible for its defeat during the Balkan wars. Finally, the Albanians have done their bit in the cause of civilisation and humanity by fighting on the side of the French and the Italians against the Austro-Germans on the Balkan front, while numerous Albanians have shed their blood under the Stars and Stripes in France.

 In view of these achievements, the Albanian race can rightly claim a chance to develop freely its genius and contribute its share to the cause of human progress and civilisation. With proper assistance and disinterested guidance, such as have been freely given to all other Balkan nations in their first steps towards national life, Albania, instead of being the cockpit of conflicting interests, will soon become a factor of peace and progress in the Balkans. The Albanians hope that America and the Allies will gladly help Albania to get on her feet, thus settling the Balkan question on a just basis, saving an ancient and promising race from extermination and enslavement, and giving it the place among the civilised nations of the world for which she has fought the longest and hardest of battles through the centuries.

 For the Orthodox Albanians of America

 Very Rev. Fan S. Noli,

Rev. Naum V. Cere,

Rev. Damian Angeli,

Rev. Mark J. Kondili,

Rev. Pando Sinitza,

Rev. Vangel Chamche.

 Boston, Massachusetts, November 27, 1918

[published in: The Adriatic Review, Boston, Vol. 1, No. 3, November 1918, p. 97 104. Reprinted in: Bejtullah D. Destani (ed.), Albania & Kosovo: Political and Ethnic Boundaries, 1867-1946. Documents and Maps. Slough: Archive Editions, 1999, p. 406-412.]

Filed Under: Featured Tagged With: Bejtullah D. Destani, fan noli, memorandum was sent to, U. S. President Wilson

Kemi nevojë për qeveritarë, jo për xherahë e kasapë

February 25, 2017 by dgreca

Shkroi: Faik Konica/

1_Faik-Konica2

« Drita », fletë shqipe që del në Sofie, shkruan në numër të 4 marsit 1905 : « Nesër, kur t’i dalë shpirti së ngordhurës Turqi, atëherë të gjithë shqiptarëẗ lypset të bëjnë kështu : çdo shqiptari mysliman, kur të flasë turqisht e të thotë ekemk, su, si dhe çdo shqiptari ortodoks, kur të flasë greqisht e të thotë psomi, nero, t’u presim me thikë jo vetëm gjuhën, po edhe hundën e veshët ». − Tani jam i sigurt se kemi edhe ne një burrë shteti (fr. homme d’État) ! Bravo, i lumtë atij që shkruajti ato fjalë, të cilat dëftojnë se çfarë vetash janë disa ndër ata që thonë se « punojnë për kombin ».

Të presim gjuhë, hundë e veshë !… Domethënë paska ndër ne një anë politike e cila ka shpresë ta qeverisë një ditë vendin me mënyrat e kanibalëve. Shumë bukur ! Sa për anën tjetër, ana e shqiptarëve që janë armiq të kanibaliesjës, e që më parë se çdo tjetër gjë kërkojnë të sigurojnë jetën edhe paqen e secilitdo, ajo anë do të sillet në këtë mënyrë përpara atyreve që « thonë ekmek, su, psmoni, nero » : « nuk do t’u japë patentë të hapin dyqan a të tregtojnë përveç atyreve që do jenë të zotët ta mbajnë defterin e tyre në gjuhë shqipe. Kjo do arrihet, dhe aq do ta bëjë ana e shqiptarëve të qytetëruar, në qoftë se kombi çlirohet një ditë dhe në qoftë se puna vete gjer atje. Shqiptarët me mend s’duan të punojnë me thikë për t’iu turrur botës. Kemi nevojë për qeveritarë, jo për xherahë e kasapë.

(Albania, nr. 1, janar 1905).

Filed Under: Opinion Tagged With: Faik Konica, jo për kasapë, Kemi nevojë, për qeveritarë

Protesta e Opozitës, Basha: Kjo është patjetër luftë…

February 25, 2017 by dgreca

…Eshtë luftë për Shqipërinë demokratike…/

1 basha-pedagoget1-696x464

Në Shqipëri, në ditën e 8-të të protestës, kryetari i opozitës Lulzim Basha vijoi retorikën e ashpër, ndonëse foli për një lëvizje paqësore dhe mjete demokratike.

3basha-gazetar1-4

“Kjo është një ushtri e paqes, një ushtri e metodave dhe durimit demokratik, është një ushtri e përballjes dhe vendosmërisë. Por kjo nuk është lojë. Durimi ynë nuk duhet të merret për dobësi. Provokimet nuk do t’i tolerojmë. Faqen tjetër nuk do ta kthejmë. Na godisni me shuplakë, do ju përgjigjemi më grusht. Në këtë shesh e anembanë Shqipërisë, sa herë goditeni nga padretësia, arrogance, antiligjshmëria, korrupsioni, mos u shtrini për tokë, mos ktheni faqen tjetër. Bashkohuni dhe goditini me grusht”, u shpreh zoti Basha..Një ditë më parë kreu i opoitës ftoi qytetarët që të reagojnë me forcë ndaj padrejtësive, duke folur për zyrtarë që do të tërhiqeshin zvarrë në shesh e duke u shprehur se kush kërkonte luftë, luftë do të kishte si përgjigje.Pikërisht për këto deklarata, Policia e Tiranës ka bërë sot denoncim në Prokurori ndaj tij “për thirrje publike për veprime të dhunshme”.Në fjalimin e sotëm zoti Basha përsëriti dhe një herë se protesta nuk do të përfundojë pa u arritur kërkesa për qeveri teknike, duke theksuar se ai nuk do të pranojë kompromise apo pazare në kurriz të të drejtave të qytetarëve. Pasdite zoti Basha mblodhi krerët e degëve të partisë së tij, ku u vendos që mbështetës të opozitës nga cdo i qytet të mbështesin në mënyrë të përditshme protestën.

***

Kryetari i opozitës deklaroi dje nga Sheshi i Lirisë se ai nuk do të tërhiqet për asnjë moment nga lufta që opozita i ka shpallur bandës kriminale në pushtet duke e konsideruar këtë si një luftë për të drejtat e çdo qytetari. “Nuk ka tërheqje. Vendosmëria jonë është totale. Policia do të vijë e do të ndjekë penalisht kryetarin e opozitës, sepse paska bërë thirrje për luftë. Dy gjëra t’i ndajmë bashkërisht këtu. Kjo është patjetër luftë. Eshtë luftë për Shqipërinë demokratike. Eshtë luftë për Shqipërinë europiane. Eshtë luftë për zgjedhje të lira dhe të ndershme. Eshtë luftë për të drejtat e çdo qytetari që nëpërkëmbet e goditet pabesisht nga arroganca e pushtetit të inkriminuar deri në palcë”, tha Basha.

Në lidhje me nisjen e hetimeve penale nga Policia e Shtetit kundër Kryetarit të opozitës, Basha tha se njeriu që duhet arrestuar sot nga policia është Rama dhe se thirrjet e tij nuk janë ato të një lufte të armatosur, por të një lufte për të çrrënjosur të keqen. “Po është luftë, por kësaj lufte populli i bashkuar, Partia Demokratike dhe unë personalisht kemi vendosur t’i vëmë gjoksin përmes një qëndrese dhe lëvizje madhështore, popullore, demokratike, kombëtare dhe paqësore.Askënd nuk kemi provokuar, por nëse na provokoni ta dini se nuk do të qëndrojmë si dele, por do t’ju godasim fort.

Reagimet tona dhe reagimi im është thirrje për mospranim të së keqes. Po. Eshtë thirrje për mospranim të së keqes, dhe, kur e keqja shkel Kushtetutën dhe Ligjin, për t’u futur në shtëpinë e çdo shqiptari, për t’u futur në jetën e çdo shqiptari, për të kapur prej fyti kryefamiljarët, për të shantazhuar gratë dhe motrat tona, për të trembur dhe frikësuar qytetarët, mbajeni mend, do ta merrni grushtin në fytyrë.Nuk është thirrje për luftë, a e dini pse? Nuk është ai formati i thirrjes për luftë. Ka tjetër format dhe tjetër formulë, thirrja për luftë. Po bëra thirrje për luftë z.Edi Rama, treçereku i Policisë së Shtetit do të vijë të të arrestojë ty. Do të vijë të të marrë ty, sepse tre të katërtat e Policisë së Shtetit si gjithë qytetarët e tjerë të Republikës së Shqipërisë, kanë hequr në shpinën e tyre padrejtësinë, paligjshmërinë, abuzivizmin dhe arrogancën, hiq këtu ata pak veta që i ke kthyer në rreshterë të drogës. Po të ishte puna për thirrje për luftë e për polici, të jesh i sigurtë që tre nga katër oficerë policie, do të ishin tek dera jote, duke të të marrë ty të pandehur.

Por kemi zgjedhur një rrugë tjetër që na shkon për shtat. Na shkon për shtat qytetaria, na shkon për shtat demokracia, na shkon përshtat si shqiptarë europianë, të vlerave perëndimore, të dinjitetit dhe të drejtave të njeriut dhe kjo është rruga e pjesëmarrjes, kjo është rruga e bashkimit, kjo është rruga e vendosmërisë totale deri në fitoren pa kushte të zgjedhjeve të lira dhe të ndershme përmes një qeverie të vullnetit të mirë. Kjo është beteja, kjo është kauza, ky është sheshi, këtu do të vijë së shpejti fitorja”, tha Basha.

Nuk do të ketë veting fasadë

Kreu i opozitës u shpreh se nuk mund të ketë një veting fasadë në bazë të të cilit kreu i qeverisë të emërojë gjyqtarët sipas oreksit të tij politik. “Duan veting fasadë, që të mos preket qimja e flokut e pushtetarëve të korruptuar dhe të banditëve të lidhur me ta. Duan që këta të kontrollojnë se kush rri e kush ikën nga gjyqtarët dhe prokurorët.Ky pra, kryeministri i Armando Prengës, kryeministri i Elvis Rroshit, kryeministri i 1001 bandave që i ka bërë gati të sulen si çakej mbi votën e shqiptarëve, ky do që të përcaktojë se cili gjyqtar rri dhe cili ikën.

E dini pse?

I duhet drejtësia fasadë, për të ruajtur Parlamentin fasadë, për të ruajtur qeverisjen fasadë, me kriminelët dhe hajdutët që gëlojnë pas kësaj fasade. Kjo është e vërteta që dini ju. Ju të gjithë e dini këtë. Të vetmit që nuk e dinë këtë, të vetmit që nuk e thonë këtë, janë pushteti i katërt fasadë. Janë mediat fasadë që kontrollohen nga oligarkët e lidhur me pushtetin. Janë televizionet fasadë, të cilët u shesin dëngla nga mëngjesi deri në darkë shqiptarëve. Fabrikojnë gënjeshtra, përdredhin të vërtetën dhe asnjëherë nuk janë në krahun e qytetarit të thjeshtë, por gjithmonë në krahun e pushtetit të inkriminuar e të korruptuar”, tha Basha.

Një Republikë e Re

Basha tha se ka ardhur koha që të shkulet kjo ngrehinë fasadë dhe duhet ndërtimi i një Republike të Re me ndarje të qartë të pushteteve, ku secili të ketë pavarësinë e tij dhe jo të gjitha pushtetet të jenë në duart e një njeriu.“Ne jemi këtu për ta shkulur këtë fasadë dhe për të ndërtuar së bashku diçka të re, të vërtetë, të mirë, për çdo shqiptar. Një Republikës të së vërtetës, të demokracisë së vërtetë, të zgjedhjeve të lira dhe të ndershme, pra të zgjedhjeve të vërteta. Të një parlamenti të vërtetë që përfaqëson qytetarët, hallet dhe problemet e tyre. Të një parlamenti të vërtetë, që bën ligje për t’u ardhur në ndihmë qytetarëve, të një qeverie të vërtetë, e cila ka për detyrë kryesore t’i shërbejë Kushtetutës, ligjit dhe përmes Kushtetutës dhe ligjit çdo qytetari të Republikës së Shqipërisë, pa përjashtim.Të një drejtësie të vërtetë, me gjyqtarë dhe prokurorë, që nuk mbrojnë, por godasin krimin dhe korrupsionin, duke nisur me kokën e krimit dhe korrupsionit kudo ku ai gjendet. Dhe me media të vërteta, me media të dekriminalizuara. Me media jashtë konfliktit të interesit. Me media transparente për financimin e tyre. Me gazetare dhe gazetarë dhe operatorë, dhe punonjës të medias, të cilët garantohen me ligj për statusin e tyre në mënyrë të mos jenë skllevër të pronarit, por ushtarë të interesit publik të shqiptarëve.Kjo Republikë e Re, po lind në horizont dhe po lind për shkak të përpjekjeve tash tetë ditore të qindra, mijëra qytetarëve që morën sot një javë vendimin e madh nga i cili nuk kthehemi pas.

Vendimin për të diktuar me bashkimin popullor, largimin e të vetmit institucion që qëndron në këmbë, por që ka shkatërruar çdo institucion tjetër, qeverisë së krimit, qeverisë bandave, qeverisë së drogës, qeverisë së korrupsionit dhe një qeverie me bazë të gjerë që ka besimin qytetar për të organizuar zgjedhje të lira dhe të ndershme. Me zgjedhje të lira dhe të ndershme do të hedhim themelet e Republikës së Re. Me zgjedhje të lira dhe të ndershme do të kemi parlamentin e popullit shqiptar dhe jo të banditëve, zuzarëve dhe horrave. Kjo është beteja, kjo është kauza dhe ky këtu, sheshi i lirisë, është sheshi i lëvizjes popullore kombëtare dhe demokratike deri në realizimin e fitores sonë, fitores suaj, fitores së çdo qytetari shqiptar.Po! Ka ardhur koha t’i japim fund edhe fasadës së medias. Po, ka ardhur koha për transparencë të financimit të medias, ka ardhur koha për dekriminalizimin e medias shqiptare, jo si shërbim ndaj opozitës, por si shërbim ndaj Shqipërisë dhe brezave që do të vijnë. Por beteja jonë sot, ka një qëllim kryesor, qëndresën e bashkuar dhe me vendosmëri totale, deri në largimin e qeverisë së krimi”, tha Basha.

Pakt kombëtar për qeveri teknike

Kryetari i PD, tha dje se tetë ditët e protestës qytetare janë shenjë e vendosmërisë për të mos u tërhequr nga kërkesa për arritjen e një pakti kombëtar për qeveri teknike që do të sigurojë zgjedhje të lira dhe të ndershme. “Shqiptarë të ndershëm që ndodheni në këtë shesh të lirisë, në këtë mbrëmje të tetë, të betejës tonë pa kthim deri në fitore, deri në largimin e qeverisë së krimit, deri në arritjen e një pakti kombëtar për një qeveri të zgjedhjeve të lira dhe të ndershme, si hapi ynë i parë, si premtimi ynë më i madh ndaj njëri-tjetrit ndaj shqiptarëve dhe ndaj brezave që do të vijnë, për një republikë të re të demokracisë, lirisë dhe drejtësisë së vërtetë dhe jo fasadë.

Katër pushtete thotë teoria;

Pushteti legjislativ, pushteti ekzekutiv, pushteti gjyqësor dhe media, si pushtet i katërt”.Për Bashën, Parlamenti është fasadë pasi është kthyer në shërbim të një grushti oligarkësh, duke shtuar se ligjet nuk bëhen për qytetarët, por për këtë grusht të vogël njerëzish që rrethojnë kreun e qeverisë.“Pushteti legjislativ, Parlamenti, çfarë është? Eshtë fasadë. Nuk ka Parlament. Parlamenti nuk diskuton hallet e vërteta të njerëzve. Parlamenti nuk jep zgjidhje për hallet e njerëzve. Parlamenti harton ligje që ndihmojnë një grusht oligarkësh dhe pushtetarësh. Ndan pasuritë kombëtare të shqiptarëve, shton taksat mbi kurrizin e popullit më të varfër të Europës, rrit çmimet e energjisë dhe të hidrokarbureve, buxhet pas buxheti, për t’i shërbyer një grushti njerëzish, oligarkësh dhe pushtetarësh që pasurohen nga dita në ditë.Parlament fasadë, sepse nuk ka asgjë të përbashkët as me hallet as me aspiratat e atyre, të cilët pretendon se përfaqëson, popullit dhe qytetarëve.Parlament fasadë, sepse në atë Parlament janë ulur sot, jo përfaqësuesit më të denjë të popullit shqiptar, demokratë apo socialistë, por llumi i shoqërisë shqiptare, kriminelët me damkë. Përfaqësuesi i popullit me armë pa leje, plagos në derën e komisariatit të policisë katër qytetarë që kanë shkuar të kërkojnë mbrojtje tek policia. Armando Prenga me 10 emra, me dhjetëra precedentë penalë, akoma dhe kësaj dite është deputet i Kuvendit fasadë, i Kuvendit të krimit. Përse? Sepse, e mbron kryeministri. E mbron kreu i qeverisë fasadë. Kjo është qeveria fasadë. Krahu i gjatë i Parlamentit fasadë.

Ky është kryeministri i fasadave dhe ky është kryefasada. Pas fasadës qeveritare, ndodhet po kështu, një tryezë e ngushtë, ku ulen 10 a 12 veta, njëri më hajdut se tjetri, njëri më kriminel se tjetri, njëri më i pangopur se tjetri.Kjo pakicë ka marrë peng Shqipërinë tash 4 vjet. Çdo vendim merret për të favorizuar këtë pakicë kriminelësh, të korruptuarish, të cilët ia dolën ta kthejnë Shqipërinë në vendin me problemin më të madh të kultivimit dhe të trafikimit të drogës në Europë dhe në botë.Për pushtetin e tyre e bënë paktin me krimin. Për pushtetin e tyre dhe për paratë e tyre bashkë me krimin, e mbollën Shqipërinë me drogë. Dhe tani me paratë e pista të drogës duan të kapin zgjedhjet e shqiptarëve. Duan të zhbëjnë votën e shqiptarëve që të vazhdojnë të livadhisin siç kanë bërë deri tani”, tha Basha.Basha u shpreh se shprehje e frikës për humbjen e zgjedhjeve është edhe lirimi nga burgjet e kriminelëve si Lul Berisha dhe organizatave terroriste si ajo e Hakmarrjes për Drejtësi.“Kjo është qeveria fasadë dhe Parlamenti fasadë që rri në këmbë për shkak të një drejtësie fasadë, prej gjyqtarësh dhe prokurorësh të korruptuar, të cilët nuk kanë guximin, kur kryeministri dhe ministrat shkelin ligjin, kur banditët e veshur me pushtet shkelin ligjin; nuk kanë pra guximin t’i vënë para përgjegjësisë. Kjo është drejtësia fasadë, që u merr shpirtin shqiptarëve, duke u shkelur të drejtat, duke u marrë pronat, duke mos u dhënë drejtësi sipas ligjit, por nga ana tjetër, liron Lul Berishën, i jep Hakmarrjes për Drejtësi pafajësi, dhe në asnjë rast të vetëm, nuk guxon të çojë hajdutët e veshur me pushtet para drejtësisë dhe prapa hekurave.Parlamenti fasadë, qeveria fasadë e kanë jetike ta ruajnë drejtësinë fasadë. Prandaj vetingun duan ta bëjnë siç duan ata vetë, jo siç e caktuam bashkërisht në ndryshimet Kushtetuese”, u shpreh Basha.

 

Filed Under: Featured Tagged With: : Kjo është patjetër luftë, Basha, PROTESTA E OPOZITES

VESELI KOMENTON FOTOGRAFINE ME PRESIDENTIN TRUMP

February 25, 2017 by dgreca

1 Veseli TrumpNjë ditë pasi që kishte publikuar fotografinë nga takimi me presidentin amerikan Donald Trump, që ka ndodhur gjatë janarit të këtij viti, kryetari i Kuvendit të Kosovës, Kadri Veseli ka thënë se mbetet i privilegjuar që ishte lideri i vetëm nga Ballkani, që takoi njeriun më të fuqishëm të politikës botërore.“Takimi im me presidentin Trump, është një takim që në rend të parë i shërben interesit të qytetarëve tanë, i shërben Kosovës”, ka thënë Veseli.

“Unë kam qenë shumë i gëzuar, krenar për jo vetëm faktin se kam pasur fatin që vetëm unë nga liderët e Ballkanit ta takoj një personalitet të tillë të fuqishëm, por kam qenë i entuziazmuar, më lejoni ta them këtë, për popullin tim”, është shprehur Veseli.

Ai tha se në momentin kur janë përcjellë shumë mesazhe se cila do të jetë politika e ardhshme amerikane nën udhëheqjen e presidentit Trump, ishte nder që një lider nga Kosova të takohet me një personalitet të tillë.“Vërtetë është një bekim për popullin e Kosovës dhe një falënderim i veçantë për Kosovën”, ka theksuar Veseli.“Ne jemi të bekuar me partneritetin që e kemi me vendet më të fuqishme perëndimore, ta mbajmë e kultivojmë këtë bekim dhe mos të lëmë të ftohet ky partneritet”, ka thënë kryetari i Kuvendit të Kosovës.

Filed Under: Featured Tagged With: fotografi, Presidenti Trump, Veseli

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 2173
  • 2174
  • 2175
  • 2176
  • 2177
  • …
  • 5724
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • VATRA URON BESIMTARËT KATOLIKË: GËZUAR DHE PËRSHUMËVJET PASHKËT
  • Ndërroi jetë Agim Bardha, “Vatra” e “Dielli” ngushëllojnë familjen patriotike të Ekrem Bardhës për humbjen e vëllait
  • Dita Ndërkombëtare e Librit për Fëmijë – Magjia e Leximit
  • Shoqëria shqiptare ka nevojë të kujtojë dhe reflektojë…
  • Balshajt dhe Cërnojeviçët në territorin e Zetës së dikurshme…
  • Divorci prindëror dhe funksionimi akademik dhe social në adoleshencën e hershme (moshat 10–15): Një rishikim teorik zhvillimor-ekologjik
  • HOMAZH PËR SHQIPTARËT QË HUMBËN JETËN NË MASAKRAT E TIVARIT DHE DUBROVNIKUT
  • Kush ishin 12 Apostujt?
  • NATO dhe e ardhmja euroatlantike e Kosovës: Garancia e sigurisë dhe perspektiva strategjike
  • Basorelievi i Gjergj Kastrioti Skënderbeu në Castello de Monti, Pulia, një prani që tejkalon gurin dhe kohën
  • Noli në Asamblenë e Lidhjes së Kombeve
  • Një Moment Historik për Komunitetin Shqiptar në Chicago
  • Dom Kelmend Spaqi, in memoriam…
  • “Këngë të përshpirtshme të kolonive shqiptare në Sicili”- Giuseppe Schirò
  • “HEDH NJË KAFKË TE KËMBËT TUAJA”!

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT