s p – Page 2737 – Dielli

Vetëvrasje…

November 19, 2021 by s p

Leon Mirakaj/

Shpërtheu në mëmëdhe.“Duam dënimin me vdekje”. Sa lehtë!Harrohet krimi, dhimbja e familjes, viktima e njomë.Sytë gjithë gjak të shoqërisë impotente kthehen nga vrasësi. “Në litar!”. “T’i presim kokën!”. “Ta tredhim e pastaj ta vrasim!”. Asnjë pikë refleksioni mbi çfarë ndodhi e çfarë ndodh përditë.Duam gjak.Gjithë frustrimi i jetës, i të përditshmes,dështimi i gjithë shoqërisë na kthen në atë që është më e thjeshtë për t’u bërë. Te xhelati. A thua kjo zgjidh gjithçka apo kthen në jetë djalin e shkretë?!A thua kjo e sjell prapë në gjirin e familjes së shkatërruar nga dhimbja. Vallë kjo gjë a do ndalojë krime të tjera!?Çdo reagim i familjes do qe i justifikuar. Ata i kuptoj.Shoqërinë dhe mekanizmat e saj, jo.Në fakt është ky problemi!Kjo shoqëri nuk ka mekanizma mbrojtës karshi krimit e as di ta përballojë atë për konseguencë.Nuk lexova një koment ku të thuhej: ”Ligji duhet të veprojë”. Nuk kanë besim te ligji.Tolerancë për të kuptuar pse ndodhi, në ç’ambient është rritur viktima dhe krimineli. Asfare!Në lajme ndoqa sekuenca të shtëpisë ku banonte autori i krimit. Është gati e pamundur që një qenie njerëzore e rritur e që jeton aty të mos jetë potencial krimi. Më shumë se varfëri! Mizerie!Degradim!E gjitha para syve të një shteti që duhet, pikërisht për këtë katergori, të jetë social e i kujdesshëm. Para syve të një shoqërie që bie nga retë edhe pse, mizerjen e ka dy hapa larg. Artikulime dhimbjesh e “analizë” njerëzish, gjitonësh që janë retroanalfabetë. Një tmerr i rrethuar me llum. Një llum që prodhon krim në çdo cep pallati a semafor, i gjithi i ndriçuar nga llampa e një fallciteti baresh e retorantesh, bisnesesh të ngritura mbi krim. Krim që glorifikohet kur të kalon para hundës me makina lluksoze a kur e sheh në podiume e tavolina mediash, duke dhënë mend e moral. Në të kundërt, njerëzit janë gati të çojnë në satër hallkën më dobët të sajë, më mjerane, që kapet e përdoret si: ”luftë efikase ndaj krimit nga shteti e shoqëria”.Vrasësi kishte kohë që bërtiste: ”Jam unë ai që vras e do vras. Më shpëtoni. Më fusni diku që të shpëtoj. Një çmendinë për mua. Në burg veç, më hiqni nga kjo çmendinë ku jetoj”. Po ne zgjedhim mënyrën më të thjeshtë. Mbyllim veshët. Kokën nga ana tjetër. Pastrojmë deri te lesa e shtëpisë. Plehrat e pastruara të dhomës i hedhim te rruga e të tërëve, sepse është e të tërëve pra, jo e jona. E jemi të qetë. Në fakt, jo tamam të tillë.Një cep syri e një hoje truri e mbajmë të zgjuar. Duhet patjetër të zëmë në faj dikë e veç fajin e përbashkët, atë që na bën të jemi qytetarë të përgjegjshëm për gjithçka që ndodh mes nesh, ta ndiejmë sa më larg. “U gjet krimineli. Urraaa!Ja ky është mostra. Fëlliqërsira. Plehu i shoqërisë”. Ai pleh që hedhim në rrugën e përbashkët kur pastrojmë.Për ata që duan xhelatin me sëpatë a bëjnë meme me litar nëqafë, dua t’u them:”Më gjeni një statistikë të vetme ku vrasja e një krimineli ka ulur kriminalitetin në një vend.Një të vetme.E kundërta është e vërtetë.Një shoqëri e shëndoshë, nuk lë jashtë dere askënd nga pjesëtarët e saj, nuk i fshin ata e pastaj t’i hedhë në rrugë, por është përgjegjëse për çdo veprim, sepse çdo veprim bie edhe mbi të, një shoqëri e tillë i ka të gjitha shancet të shërojë veten pa ndier instiktet ancestrale të shpellës që ta sundojnë.Nëse do mbajmë kokën mënjanë për çdo padrejtësi, sado e vogël të jetë, duke mos e parë si tonën, si të përbashkët, si pjesë të dobësisë, por edhe si mundësi për ta shëruar, do vazhdojmë pafund të prodhojmë vrasës e vrasje. Mundësitë për të qenë spektatorë të makabriteteve të tilla do jenë gjithmonë e më të mëdha. Ndërgjegjësimi i të qenit shoqëri solidariteti, bashkëpunimi, indiferenca civile e hedhur tutje, dashuria për njëri-tjetrin, mendoj se është zgjidhja e vetme.Janë pastaj, ligjet e zbatuara drejt të kësaj shoqërie që, atë që quhet krim fiziologjik ta izolojnë sipas arsyes që ligji mban në vetvete. Ligje të vëna nga qytetarë që paktin social do ta shihnin si gjënë më të shenjë. Në qiell, aty ku mendoj se ndodhet tashmë shpirti i vogëlushit të vrarë barbarisht, është Ai që do gjykojë e do e marrë pranë vetes.Këtu në tokë, jemi ne që duhet të paqtojmë shpirtrat e mendjet e munduara, të zhytura në mizerjen që së bashku krijojmë e që, vetëm së bashku mund ta largojmë.Pa sëpata, litarë e plumba. Pa fshehur dobësitë tona, duke vrarë dikë si shpagim, por t’i referohemi e të mundim të keqen veç me ndërgjegje të lartë e me ligje, që mendjet e shpirtrat e ngritura në nivele qytatarësh pra, Njerëzish të denjë, prodhojnë.

JETA SI NJË SPROVË E MADHE…

November 18, 2021 by s p

GAZMEND AGA/

Semundjet mendore jane epidemia e ketij shekulli dhe rasti i fundit i vrasjes se 8 vjecarit eshte maja e ajsbergut. Femije e gra te dhunuara, tentativa per vetevrasje dhe sulme te papritura ndaj njerezve jane vec disa nga fatkeqesite qe po ndodhin.Ne perendim ka evidentim te ketij problemi dhe shifrat duken shume me te medha se sa vendet ne zhvillim, ku fatkeqesisht nuk eshte se eshte sh me mire, por mungon evidentimi dhe trajtimi.Njerez te mire, mos nguroni te shkoni te psikologu ne raste tronditjesh psikologjike. Nese ai ju referon te psikiatri mos kini ngurim ta ndiqni deri ne fund kurimin tuaj. Nese keni nje te aferm qe ka nevoje per kete trajtim, keshillojeni, perpiquni ta bindni qe te shkoje. Nese nuk shkon dhe shikoni qe situata po del jashte kontrollit dergojini me force policore te trajtohen.Te semurin mendor eshte e veshtire ta gjykojme vellezer dhe motra. Burgu ose psikiatria jane zgjidhjet e vetme pasi kalohen te gjitha hapat e mesiperm.Edhe fetarisht, pasi robi humbet arsyen nuk eshte me i pergjegjshem per ato qe ben. I mbetet pergjegjesia te afermeve te tij per ta trajtuar problemin.Rasti makaber ka disa fajtore;Sistemi gjyqesor qe e ka lejuar te lire, njerezit perreth nese nuk jane perpjekur ta trajtojne, si dhe institucionet vendore qe nuk e kane adresuar ne instanca te tjera.Nuk eshte e lehte ne kushtet e Shqiperise, por duhet te thyejme tabute ne lidhje me trajtimet e problemeve te shendetit mendor. Njeriu me i dobet eshte ai qe ruan me fanatizem profilin e nje njeriu te forte nderkohe qe ka probleme.Jemi te dobet dhe cdo problem qe na godet mund te lere plage shpirterore dhe psikologjike te ne.Le te shtojme adhurimin, aktivitetin fizik dhe social. Le te ushqejme shpirtin me besim, zemren me dashuri dhe trurin me lexim. Le ta ndajme dhimbjen dhe gezimin se bashku. Le te gezohemi me ate qe kemi dhe te ndihmojme ata qe s‘kane. Le ta ruajme folene familjare, institucionin e fisit, lagjes dhe komunitetit.Djali 8 vjecar eshte plage per te gjithe ne sot dhe jeta e te afermeve te tij do jete kthyer ne sprove te madhe. Zoti i dhente durim atyre dhe gjithe popullit shqiptar. Sot duhet te jemi me prane njeri tjetrit.

Ndërron jetë shkrimtari i shquar shqiptar FADIL KRAJA

November 18, 2021 by s p

Zija Vukaj/

Sot u nda nga jeta një nga përfaqësuesit më të denjë të letërsisë shqiptare, dramaturgu, poeti, romancieri dhe tregimtari Fadil Kraja. Jeta e këtij artisti të madh të artit të fjalës ishte një vazhdë e ndritur në kulturën tonë kombëtare dhe vepra e tij mbetet një trashëgimi e çmuar e vlerave tona shpirtërore. Ai e filloi rrugën e vet të krijimit si poet, për ta vazhduar si autor tregimesh e romanesh dhe për t’u kurorëzuar si një nga ikonat e dramaturgjisë shqiptare, duke u bërë një nga patriarkët e kësaj gjinie në letërsinë e kombit tonë. Vepra e tij frymëzoi breza të tërë njerëzish, shkrimtarësh e artistësh. Skenat e teatrove shqiptarë qenë dëshmitare të emocioneve, ndjenjave dhe ideve që buruan nga opusi dramatik i këtij autori me vlera të larta estetike dhe frymë të thellë kombëtare. Me kohë Fadil Kraja u bë një nga artistët më popullorë e të dashur për lexuesin dhe publikun shqiptar brenda dhe jashtë kufijve të atdheut, deri në diasporën e largët. Ikja e figurave të tilla krijon një dhimbje të natyrshme për të gjithë ata që njohën personin, veprën dhe kontributin e tij. Veprimtaria e tij krijuese shtrihet në të gjitha gjinitë, zhanret dhe llojet letrare. Kështu kemi Vëllimet poetike: “Kënga ime””Melodi malësore””Jehona malesh” Vëllimet me tregime”Kandidatja e fundit”“Ndodhitë e Nereidës””Fajin e kishte Besa”Romanet“Britma e një gruaje”“Pengu i diellit”“Balada e nënës”DramaKa shkruar mbi 50 drama dhe komedi të suksesshme të shfaqura në të gjithë teatrot profesioniste të Shqipërisë, si dhe në Kosovë, Mal i Zi, Maqedoni dhe në diasporë. Mes tyre përmenden:”Fisheku në pajë”, i cili vetem ne Shkodër u shfaq rreth 500 herë”Sinjalet e natës””Shpartallimi””Baca i Gjetajve””Gjaku i Arbërit””Djem të mbarë””Çështja e Blertës””Flamur në dasëm””Rozafa””Kur flasin zemrat””Luani i shtëpisë””Çështje familjare”“Njerëz të ditëve tona”“Mos më shkim hisen e diellit”“Jorgani”“Ditari i një mësuesi”“Dopio gjashta”,“Dy jetë”“Midis dy dhimbjeve”“Surpriza”“Martesë me internet”“Nata e fundit”,Fadil Kraja ka pasur një bashkëpunim të ngushtë me trupën virtuoze të aktorëve të Teatrit “Migjeni” të Shkodrës, sidomos me Serafin Fankon regjisori i suksesshëm i “Fisheku në pajë”, me të cilin e bashkoi puna, gëzimet dhe emocionet, përkushtimet dhe sukseset e skenës. Veprat e tij janë luajtur nga aktorë të mrekullueshëm të skenës së teatrit të Shkodrës si Ndrekë Luca, Tinka Kurti, Ndrekë Prela, Lec Bushati, Vitore Nino, Bep Shiroka, Ymer Bala, Elez Kadrija, Rikard Ljarja, çifti Bruno Shllaku e Paskualina Gruda, si dhe shumë aktorë të trupave profesioniste të Tiranës, Korçës, Elbasanit, Fierit, Vlorës dhe trupës prestigjioze të PrishtinësFadil Kraja është fitues i dhjetëra çmimeve letrare e sidomos në dramaturgji.Ai është Laureat i Çmimit të Republikës.Kontributi i tij është çmuar edhe nga Presidenti i Shqipërisë, Rexhep Meidani, i cili i ka dhënë titullin e lartë “Mjeshtër i madh”.Presidenti i Republikës, Ilir Meta me rastin e 70 vjetorit të themelimit të trupës profesioniste të Teatrit “Migjeni” në Shkodër, e dekoroi shkrimtarin dhe dramaturgun Fadil Kraja me Urdhrin e Kalorësit të Flamurit.Në emrin tim dhe në emër të Shoqatës së Shkrimtarëve Shkodër u shpreh familjarëve dhe të afërmve të tij ngushëllime të sinqerta.Qoftë i përjetshëm kujtimi i tij!0People reached0Engagements–Distribution scoreBoost postLikeCommentShare

Nje Akt Formal Dhe Domethenia e Tij Ligjore

November 18, 2021 by s p

Rafaela Prifti/

“Degët e Vatrës janë bashkim vullnetar i bazuar në interesimin e të gjithë anëtarëve si të atyre të ardhur me kohë edhe të të rinjve,” thotë anëtari i Këshillit të Vatrës dhe kryetari i Degës së Rigdewood, Bashkim Musabelliu. Nismëtarja Monda Hamitaj, anëtarët dhe kryesia e kësaj dege, e cila u formua në korrik, ishin në selinë e Vatrës të dielën për të nënshkruar marrëveshjen e pranimit me qendrën, sic përcaktohet në aktet nënkanunore të organizatës. Në një vështrim të shpejtë, aty kishte anëtarë dhe titullarë nga dega e Manhattan-it dhe Queens-it. Të ardhur nga qytete të Shqipërisë si Pogradeci, Korca, Shkodra, përpara shumë kohe ose pak viteve, ata gjeografikisht jetojnë në lagjet e një qyteti apo edhe në shtetet pranë Nju Jorkut, por në Vatër vijnë dhe mblidhen për të gjetur dicka tjetër, sepse këtu ata janë të gjithë Vatran.

Si avokat dhe si anëtar Këshilli për më shumë se një dekadë e gjysmë në Vatër, Musabelliu e sqaron dhe e vlerëson lidhjen e kontratës, ashtu sic është paraparë nga hartuesit e Kanunores për dy arsye. E para se shkeljet dhe anashkalimet statutore e dobësojnë subjekin dhe së dyti sepse vetë formalizimi është procedure që përforcon aktet nënkanunore. “Në baze të tyre, – thotë avokati Musabelliu, – “dega jonë është krijuar për llogati dhe në funksion të organizatës Vatra.”

Zyrtarimi i një dege është më shumë se një akt formal sepse konsolidon themelin ligjor të Federatës dhe nënkupton një pakt pranimi nga secili Vatran që anëtarësohet në të.

Hap pas hapi, ai e paraqet kodin procedurial të formimit të degës: “Kanunorja parashikon që komisioni nismëtar kur arrin në konkluzion se ka arritur numrin e nevojshëm dhe në përputhje me vullnetin e anëtarësisë vë në dijeni Kryetarin e Federatës dhe nëpërmjet tij gjithë kryesinë. Kur arrihet dakortësia caktohet data e formimit ku qendra dërgon përfaqësuesin e saj për të vëzhguar procesin e formimit. Kur mbledhja formuese del me sukses përfaqësuesi i qendrës raporton në qendër pra te kryetari i cili cakton datën e legalizimit të deges ku ftohen grupi nismëtar po të deshiroj dhe anëtarësia, të jenë të pranishëm në nënshkrimin e kontratës.”

Akti i nënshkrimit të pranimit në emër të Vatrës nga Kryetari Elmi Berisha shënoi njëherit edhe momentin e anëtaresimit në degën e Ridgewood të z. Bahri Borici, ish-bashkiaku i Shkodrës.

Ylli Dosku, Sekretar dhe koordinator i degës me qendrën dhe me gazetën Dielli si edhe anëtar i Këshillit të Vatrës, ndihet mirë midis atyre që ai i quan “miq vatranë”. Ai thotë se u ndje mirë të dielën për shkak të “atmosferës shumë vëllazërore” të pritjes “së degës sonë në Federatë.”

Sic parashikohet në Kanunore, dega do ketë zgjedhje cdo dy vjet dhe nuk do ketë kryetar të përhershëm. Meqë dega Ridgewood u formua në korrik por u formalizua në nëntor, Bashkimi tha se shtyrja u diktua nga rrethana jashtë kontrollit tonë; babai i tij ndërroi jetë atë muaj, në gusht shumica e anëtareve ishin me pushime, dhe kështu data e zyrtarizimit u caktua në 14 nentor,

Meqë Ridgewood është në Queens dhe ekziston dega Queens, atëhere, e pyeta se në cilën degë do duhej të drejtohej për shembull, një banor i zonës së Astoria-s. Musabelliu tha se cdo degë mbulon një territor të caktuar dhe se në fillimet e Vatrës degët emëroheshin me numra. “Dega duhet të plotësoj kriteret apo kushtet e parashtruara në Kanunore. Të tilla janë numri me 15 anëtarë dhe pranimi i programit të Vatrës,” sqaron ai. “Secili anëtar ka të drejtë të ketë dhe të shpreh lirisht mendimet e tij si dhe qëndrimin personal për cështje politike, këto janë personale. Por në fund, Dega i qëndron dhe është një me Qendrën, kur vjen fjala të mbrojtja e interesave kombëtare dhe platformën mbarëshqiptare.”

Për anëtarët e rinj por edhe ata ekzistues, kryetari i degës thotë se “emigrantët e ardhur këtu duan të shërbejnë dhe ndihen pjesë e komunitetit. Për më tepër, ata duan të kenë identitetin e tyre në diasporë. Ata bëhen pjesë e Vatrës sepse në platformën e saj gjejnë shprehjen e interesave mbarëkombëtare.”

Ridgewood është një lagje rezidenciale rreth pesë kilomentra katrore që shtrihet në territorin e Queens dhe Brooklyn, dy njësi administrative të qytetit Nju Jork, në verilindje të Amerikës.

33 NUMRA TË REVISTËS ILLZ U BOTUAN, SHTET, KU JE?

November 18, 2021 by s p

REXHEP SHAHU/

U botua numri 33 i revistës illz, revistë letrare e Tiranës, tetor 2021Si botues dhe kryeredaktor i saj krenohem që arritëm të botojmë 33 numra reviste, 33 numra të illz që janë shumë e janë pak. Krenohem dhe nuk e fsheh gëzimin e krenarinë. Bile e shkruaj edhe pse mund të qortohem nga miqtë për mungesë përulësie. Por nuk i bëj dot ballë tundimit. Sepse e çmoj si një arritje të madhe për veten e grupin që bëjmë revistën, për miqtë, për shkrimtarët, për letërsinë shqipe, për kulturën kombëtare, për historinë e letërsisë, për shtetin dhe gjithë njerzit e “republikës” së letrave shqipe.33 numrat e revistës illz janë gjerdani më i bukur në qafën e letrave shqipe.33 numra reviste me rreth 8500 faqe B/5 me shkrim 11, ku për 64 muaj shkruan e përkthyen rreth 2500 autorë nga gjithë bota e gjithë kohërat letërsi të zgjedhur, janë pak e janë shumë, por është një punë shumë e madhe.33 numra të revistes illz, sa vitet e Krishtit. Për Krishtin që jetoi 33 vjet janë e vetmja jetë që pati ndonëse ai vazhdon të jetojë. Revista illz do të jetojë sa shkrimi.E ideuar dhe pagëzuar me këtë emër të bukur 5 vjet e gjysmë më parë nga miku im Izet Duraku që është drejtor i revistës, e sponsorizuar pa kushte, diktime e imponime nga miku im humanist deputeti Flamur Hoxha që e ndjen se një vend pa letërsi e arte është i shkretë, e mbështetur dhe kuruar nga figura të rëndësishme të letrave shqipe që u ulën në sofrën e bordit të saj, revista illz u bë qiell për shkrimtarë shqiptarë, ballkanas, europianë e botërorë të të gjitha kohërave edhe përmes përkthyesve të mrekulleshëm që na ndihmojnë, u bë bulevardi më elitar që ka aktualisht letersia shqipe, apo siç thotë miku i madh i revistës akademik Shaban Sinani ““Koleksioni i revistës “illz” është sot trashëgimi… dhe lexuesi e njeh si tribunë mendimi e krijimtarie për gjithë “republikën” e gjuhës shqipe.” Faleminderit për të gjithë kontribuesit e kësaj reviste, për shkrimtarët që sjellin shkrime, për përkthyesit që zgjedhin e përkthejnë për ne, për miqtë, lexuesit e të interesuarit që na përkrahin e nxisin.Në 33 numra të illz janë botuar e janë në radhë botimi pothuajse shkrimtarët më me emër pa përjashtuar askënd, ani se ende nuk është kompletuar konstelacioni i menduar prej nesh.S’kemi përfillë asnjëherë kritere ideologjike, nuk kemi shkrimtarë partie e shkrimtarë armiq, shkrimtarë të ndarë në breza të vjetër a të rinj. Për ne më i riu e më moderni është Homeri. Shkrimtarët e kanë parë revistën të hapur, lexuesit po ashtu. S’na ka shqetësuar pse shkrimtari është i bardhë a i zi, vjen nga burgu a liria, nga vendi a diaspora, nga Shqipëria a nga hapsirat e tjera shqiptare, nga gjuha standarte a dialektet, nga Ballkani a Europa etj.Jemi përpjekë me ikë si prej kolerës prej mediokërve e anonimëve të bujshëm, ndonëse ata kanë pushtetin edhe në planetin e letrave. Dhe do të përpiqemi.Po për shtetin shqiptar a janë, sa janë, çfarë janë 33 numra të një reviste letrare periodike dy mujore elitare me numër mesatar faqesh 240 e me dy numra antologjikë me nga 500 faqe për Skenderbeun e shkrimtarët martirë.Shteti, shteti si nuk e pa as nuk po e sheh revistën illz dhe dritën që bën ajo. Një revistë letrare që është e vetmja në gjuhën shqipe që gjithë numrat e së cilës gjenden në gjithë libraritë dixhitale në botë. Shtet, a je, ku je shtet?Është provuar se revista illz bën pa shtetin, i jep dinjitet gjuhës e letrave shqipe. Revista deri sot nuk krenohet me shtetin, por shteti, në mos sot, nesër e gjithmonë do të krenohet e do të mburret me këtë revistë illzish.Revista illz nuk është letra xhepi, revistë qokash, buzëqeshje ekranesh. Është e rendë për të hyrë ne zarfa, sirtare e nën tavolina zyrash. Koleksionin e saj nuk e ngrenë dot duar zyrtarësh, përfituesish projektesh, të zgjedhur e të begenisur ministrash a zyrtarësh partiakë e mediokër. S’e lexojnë as kuptojnë dot gjysmë a çerek të diturit që vendosin ta përçudnojnë dinjitetin e shtetit me autorët që zgjedhin e shpikin për shkrimtarë dhe i rekomandojnë për librin shkollor, për qoka shtetërore dhe për emancipim shoqëror, duke harruar si thotë Fishta se një liber i keq ashtë më i rrezikshëm e i më damshëm për shtetin se një kryengritje… Le të ndiçojë, le të na iluminojë shteti që drejtohet nga një njeri arti. Revista illz ka illzit e saj që bëjnë dritën e tyre. Shteti merr dritë prej saj, merr krenari e dinjitet dhe nuk kujtohet për këtë revistë yjesh të pangjashme, të pakrahasueshme me asgjë në përditshmërinë letrare të vendit. Ndjesë, por illz , revistë letrare e Tiranës bën diferencë në botimet shqipe. Dhe më shumë se sa ka nevojë revista illz për shtetin, është shteti ai që ka nevoje të madhe për revistën illz sot e mot, pasi revista illz tashmë është si Drini, nuk di të ndalet…Ne, që e bëjmë revistën illz, na mungon dora e lypjes për ta shtri. Nga krenaria për çfarë kemi bërë, liria, pavarësia e dinjiteti. Por shteti për ta zbardhë fytyrën e vet e për t’ia “rritë mendjen” vetes mendoj se duhet t’u ofrohet vetë me elegance e përulësi vlerave të tilla.Shteti nuk i sheh shkrimtarët edhe pse drejtohet nga një njeri arti që shquhet për fjalime nekrologjie për shkrimtarët e artistët, nuk e sheh revistën illz që tashmë është një histori e rrallë suksesi.Ne nuk kemi mbajtë kurrë qëndrime si revistë dhe ndoshta nuk kemi bërë mirë. Ndoshta duhet t’i ngjajmë më shumë kohës e të shqetësohemi më hapur për të ardhmen dhe fatin e shkrimtarëve pasi siç thotë shkrimtari Ethem Haxhiademi të cilin e mbytën në burg “Mprojtja mâ e madhe qi munt t’i bahet nji shkrimtari asht t’a çojnë mësuës asè sekretar në ndonji zyrë të vogël. Nga nji herë ngjanë qi e qisin jasht fare dhe nga kjo punë e thjeshtë dhe e lanë pa bukë në të katër rrugët.Po a munt të lulëzojë në këtë mënyrë literatura shqiptare?”.33 numra të revistës illz dolën, janë te lexuesi, te biblioteka. Janë shumë dhe pak.Shpresoj t’ju shkruaj kështu për numrin 66 e 99.