Kandidati i PBDNJ-OMONIA për bashkinë e Konispolit, Anastas Gudas vazhdon të qurravitet tek autoritetet greke për pamundësinë e fitores në Konispol/
Shkruan: Arben LLALLA/
Kandidati për kryetar të bashkisë së Konispolit i PBDNJ-OMONIA, Anastas Gudas është ankuar tek OSCBE dhe ODIHR se shkrimet që kemi botuar në media qenkan larg realitetit. Stafi dhe vetë Anastas Gudas përfolën në ankesat e tyre disa media shqiptare dhe një deputet se gjoja ushtrojnë presione ndaj votuesve të Konispolit, Xarrës, Mursio, etj. Por ne ia përplasim përsëri në fytyrë me fakte Anastas Gudës takimet që ai ka bërë e bënë gjatë kësaj fushatës me gjeneral e ushtrisë greke. Anastas Gudas, më 17 Maj, 2015, u takua me ish-shefin e shtabit të ushtrisë greke, Frangos Frangulis, zëvendësministri i shtetit, Terenz Kuik, sekretari i përgjithshëm i ministrisë së punëve të brendshme të Greqisë, Angjelos Sirigos, ku diskutuan rreth strategjisë për fitim e bashkisë së Konispolit nga PBDNJ dhe OMONIA.
Pyetja ime për Anastas Gudës është se çfarë e lidh atë me gjeneralët e ushtrisë greke në këtë periudhë të ftohtë që po njohin marrëdhëniet greko-shqiptare? Përse ka shfaqur kaq shqetësim Gudas për shkrimet e mia dhe na qenka ankuar tek “nëna” Greqi? Nëse kandidati i PBDNJ-OMONIA, Anastas Gudas vlerëson se në shkrimet e mia ka shpifje apo diçka të rrezikshme, ai mund të ankohet lirisht vetëm në institucionet e Republikës së Shqipërisë, shtetas i cili jam unë. Me ankesat e vazhdueshme tek institucionet e Greqisë, Gudas vërteton ato që kam denoncuar se kandidati në fjalë e ka kokën në Greqi dhe jo tek votuesit e Konispolit.
Këto ditë Anastas Gudas i shoqëruar nga Thoma Miço ka bërë takime të tjera me gjeneral-lejtmanët e ushtrisë greke. Përse nuk i tregon votuesve se çfarë biseduan me atë ish- komandantin e Fregatës të ushtrisë greke “SALAMIS”?
Më 1 Qershor, pikërisht në festën e fëmijëve, Anastas Gudas u shpërndau fëmijëve bluza ku propagandohet kandidimi i tij për bashkinë e Konispolit. Këta fëmijë nuk ua veshën bluzat në shtëpi, por në kafene ku zhvillohej takimi i kandidatit të PBDNJ-OMONIA me votuesit. Më tej personalisht Anastas Gudas u shpërndau portaleve sociale fotot e këtyre fëmijëve duke mos u fshehur fytyrën. Përse Anastas Gudasm keqpërdor fëmijët gjatë fushatës së tij elektorale? Ky akt bie ndesh me kodin zgjedhor për keqpërdorin të fëmijëve, por edhe me të drejtat e tyre.
Si inxhinier rrugësh Anastas Gudas duhet ta dijë se rruga e kandidimit për kryetar bashkie është e vështirë, kandidimi i tij nën logon e PBDNJ-OMONIA, është e gabuar sepse programi praktik i këtyre dy subjekteve është aneksimi i jugut të Shqipërisë, pra Autonomia e Vorio-Epirit. Veprimet e Anastas Gudës këtë periudhë treguan karakterin e tij të brendshëm për të realizuar projektet antishqiptare të SFEVA-s. Ato vijnë nga brendësia e historisë së tij njerëzore dhe etnike për të dalë në sipërfaqe në periudhën e fushatës gjatë takimeve që ai bëri në Athinë e Korfuz me gjeneralët e ushtrisë greke.
Virusi osman i ndërsyer nga sllavët
Nga Fahri XHARRA/
A jemi të infektuar nga virusi osman? Po . Këtë e vërtetoi historia e jonë e këtyre 110 viteve të fundit.
Virusi është një agjent biolologjik i cili riprodhohet në mbrendinë e qelizave të gjalla të organizmit tonë.Ju kujtohen “”fshikat e etheve ”, fshikat e herpesit ,një virus që jeton në trupin tonë ,dhe shafaqet gjithëmonë atëherë kur bie imuniteti i organizmit. Deri me tani janë të zbuluara mbi 500 lloje te virusëve biologjik, por mbrojtja nga këto “ egersira “ është punë e institucioneve shkencore të botës.
Ne as “ aciklovirin” kundër fshikave të etheve nuk dime ta prodhojmë.
Virusi për të cilin ne do të flasim nuk është biologjik ( mikro trupëz ) por është një virus psiqik i cili kurrësesi të largohet nga mendja e jonë . Edhe ky virus shfaqet dhe rishfaqet sa here që bie imuniteti i ynë kombëtar ( Një të infektuar , gjithmonë në rrezik) Virusi osman është një nga x virusat që i kanosen trupit tonë të madh kombëtar.
“Pas Kongresit të parë të Manastirit më 1908 shkrimi dhe shkolla shqipe mori hov të madh. Ideologët e Rilindjes Kombëtare e kishin kuptuar se problemi i arsimit kombëtar ishte i lidhur shumë ngushtë me bashkimin dhe forcimin e shqiptareve pa dallim feje e krahine. Kongresi i parë i Manastirit, pas Lidhjes së Prizrenit, ishte ngjarja më e madhe e popullit shqiptar, që u hapi rrugën jo vetëm të kërkesave legjitime të shqiptarëve, por që edhe ato kërkesa të realizohen në mënyrë legale dhe të jenë të lejuara nga qeveria e Sulltanit përmes rrugës parlamentare. “ (Avzi Mustafa )
Xhonturqit, “gjoja” të interesuar për ca liri politike të shqiptarëve dhe të maskuar nën maskën e parlamentare, kërkonin që gjithçka që ka të bëjë me kërkesat e shqiptarëve të drejtohen nga një qendër që do ta kishte selinë në Stambolli. Mirëpo, patriotët shqiptarë, të deleguar nga gjitha klubet e shoqëritë, njëzëri vendosën që të gjitha atributet, e sidomos ato të përhapjes së shkrim-leximit, t’i jepeshin klubit “Bashkimi” të Manastirit, e jo Komitetit “Bashkim e Përparim” dhe qeverisë osmane.
Diçka e ngjajshme edhe sot me lakmitarët e erdoganizmit.
Pas prillit të 1909 pushteti xhonturk e zbuloi fytyrën e tij – doli haptazi dhe me të ngut kërkojnë filloi të kërkojë të zbatohen dekretet perandorake të të ashtuquajturit Hatti-Humaiun, që mbi atë ta organizojnë rrjetin shkollor shtetëror në gjithë territorin e Perandorisë Osmane, me qëllim të mos lejojnë të hapen shkolla në gjuhën amtare, por të japë leje që gjuha shqipe të mësohet vetëm si lëndë mësimore në shkollat turke.
Kryeministriturk Ibrahim Hakki Pasha, pa drojë pati deklaruar: “Se çështja e alfabetit shqiptar ka karakter politik dhe kombëtar dhe qeveria nuk do të lejojë të ndahet Shqipëria nga shteti Osman“. (Avzi Mustafa: 2012:12). E ngjajshme me kërkesën e ndërrimit të historisë !
Manovrat e xhonturqve nuk kishin të ndalur për përçarjen e shqiptarëve. Ata dërguan emisarë për të nxitur klerikët fanatikë, hoxhallarë e myftinj, agjentë të veshur si dervishë, por edhe priftërinj ortodoksë, për mallkim e gjuhës e të shkronjave shqipe, që kështu shqiptarët të heqin dorë. Megjithatë emisarët nuk gjetën përkrahje nga shqiptarët. Në një dokument që gjendet në Arkivin e Maqedonisë (dokumenti mban nr. 74 të 17 frorit (shkurtit) 1910) kuptojmë se “Turqit e rinj janë angazhuar që të organizojnë një protestë kundër shkronjave latine të arnautve. Nga shumë qytete kjo protestë nuk ishte mirëpritur, kurse sukses ka pasur vetëm në Ohër, atje janë mbledhur 3000 frymë”. (Arkivi i Maqedonisë, dokum. I.19.173/207-208).(A.M)
”. Ata kërkonin t’i vënë në shërbim fanatikët fetarë, merimangat dhe satrapët e ndryshëm shqiptarë që ashtu të pengonin çdo gjë që ishte shqiptare. Xhonturqit dëshironin që shqiptarët nëpërmjet fesë ta përçajnë kombin. Çdo gjë që ishte shqiptare dhe e ruajtur ndër shekuj ata mundoheshin ta zhduknin dhe ta zëvendësonin me të huajën. Këtë e shohim menjëherë pas 7 muajve kur filloi fushata e egër kundër alfabetit të përbashkët të aprovuar në Manastir. Siç e dimë, alfabeti e shpejtoi hapjen e shkollave shqipe që dita-ditës po hapeshin si në qytete, ashtu edhe nëpër fshatra.
Ministri xhonturk i Punëve të Brendshme të Perandorisë, deklaronte “Shqipëri nuk ka! Ka vetëm provincë turke”. Viti 1909
Të bindur se nëpërmjet xhemijetit shqiptarët e besimit mysliman duan dhe do t’i mbrojnë shkronjat turke-arabe, në përvjetorin e parë të shpalljes së Kushtetutës Turke, përkatësisht më 23 korrik pikërisht më 23-29 korrik 1909, nën patronazhin e Klubit të Dibrës “Bashkimi” u organizua Kongresi i Dibrës.
Kongresi i Dibrës, siç dihet, u organizua nga Komiteti Qendror “Bashkim e Përparim” me një qëllim se gjoja shqiptarët e besimit mysliman nuk janë dakord me vendimet e marra në Kongresin e Manastirit. Një nga veprimet për ta penguar përhapjen e shkollës shqipe pas Kongresit të abe-së ishte propaganda e përdorimit të shkrimit të gjuhës shqipe me alfabetin turko-arab. Pas propagandës që e përdorën kudo si nëpër xhami e tubime, ashtu edhe me frikësime duke përdor lloj-lloj metodash, ata kërkonin të organizojnë një lëvizje të madhe që do ta luftonte shkrimin, shkollën shqipe dhe çlirimin kombëtar. Nga njëra anë kërkonte të thellohej përçarja ndërmjet shqiptarëve, kurse nga ana tjetër synonte që këtë ta paraqesin para opinion botëror si shprehje të pajtimit të shqiptarëve me Komitetin e Xhonturqve.
Po sot? Te na paraqesin 100 % proturk,
Nga historia : Polemikat dhe diskutimet rreth përdorimit të alfabeteve shqiptarët i ndanë në dy taborë. Në njërin tabor rrinte Riza Beu, Shaqir be Jegjeni, Sybi Efendii, Bedri Efendi, Haxhi Ali Elbasani, Haxhi Muhamed Vlora etj., që kërkonin që gjuha shqipe të shkruhet me shkronja turke-arabe dhe këtë e justifikonin duke thënë se Gegnija shkronjat latinisht nuk i pranon, kurse Riza beu nga Shkodra pohonte: ”se nuk ka nevojë të mësohet shqipja, neve na mjafton turqishtja. Në shkolla vetëm turqisht lexohet.” Ose, siç u prononcua Shaqir be Jegjeni:” Në Dibër nuk është kush që do shkolla shqipe, edhe në pas ndonjë, edhe ai do me shkronja arabe”. Në taborin tjetër me plot krenari qëndronin: Qenan Manastiri, Gani Frashëri, Abdyl Ypi, Seid Aga, Murat Agë Gjakova, Isuf beu, Ibrahim Daci e tjerë..
Një pyetje që është aktuale edhe sot ,është ajo e Gani Frashërit: “Me alfabetin arab shkruhet në Afganistan, Sumatra etj. A e di Bedri Efendiu se në çfarë shkalle kulturore ndodhet popullsia e këtyre vendeve“. Qudi , ne ende sot dëshirojmë të mbesim në nivelin e Afganistanit, Sumatrës. Jemenit !
Por fatbardhësisht ndodhi diçka tjetër në rrjedhat turke “ Kemal Ataturku Bëri reforma civilizuese :Reformat politike: E shformoi Sulltanatin ( 1.11.1922 ) ( ne krijuam sultanate partiake ); e hjeki kalifatin (3.03 1924 ) ( ne rrezikohemi nga sulltanët e rinj).I anulojë gjykatat fetare . ( ne filluam ta propagojmë sheriatin); E futi ligjin sekular gjithëkombëtar . ( ne e sulmojmë sekularizmin tonë ) . E shliroi gruan turke duke i dhënë të drejta politike dhe sociale (1926) ( ne po ia sjellim shaminë , ferexhën , largimin nga shkolla ) . E unifikoi edukimin . I mbylli medresetë dhe i hapi shkollat bashkëkohore sipas nevojave civilizuese të kombit ( Ne po hapim medrese dhe shkolla nëpër xhamija)
E futi Alfabetin Turk me shkronja latine dhe e filloi pastrimin e gjuhës turke nga fjalët e huaja (1 .11.1928 ) ( Ne nuk e pranojmë gjuhën e bashkuar dhe krijojmë gjuhë lokale, e kërkojmë alfabetin osman )
E shohim se fatbardhësisht virusi osman do të “ zhduket “ me ndërrimet politike në Turqi. Por “Ethet e verës” , vazhdimisht do të na i shqetësojnë buzët e kuqe e të shëndosha të kombit.
Fahri Xharra . 11.06.15
Gjakovë
BAVAREZI FRANZ JOSEF SHTRAUS DHE KOPËSHTI SHQIPTAR I KELKAZAVE
Nga Fritz RADOVANI/*
Ne Foto: F.J. Shtraus takohet me R. Alinë…/
■Kush ishte vizitori gjerman Franz Josef Shtraus që erdhi në Shqipni në vitin 1984 ?!
Kancelari Gjermanisë Helmut Kohl e ka vlersue me këto fjalë Shtrausin: “Një nga Etnit themelues ma të mëdhej të Republikës Federale.” Ndersa z. H.D. Gensher, e vlersoi: “Kontributin e Tij të pazevendsueshëm per ndertimin e demokracisë së mbas luftës në Gjermani.” Ishte themelues dhe drejtues per 25 vjet i Partisë Konservatore Gjermane.
Ishte një nga politikanët ma me eksperiencë dhe ma të fortë të Gjermanisë Perëndimore.
Presidenti amerikan Ronald Reagan e ka quejtë Shtrausin: “Njeri i jashtzakonshëm…”
■Pak fjalë per jeten e Shtrausit: Asht le në Mynih me 6 Shtator 1915. Ka perfundue po në Mynih studimet per letersi greke dhe romake. Në Luftën e Dytë ishte oficer artilerie në Francë dhe BS, u sëmue dhe u kthye në Bavari. Aleatët e nxoren të pafajshëm mbas 1945.
U ngarkue me detyra të randsishme shtetnore prej vitit 1949 dhe njihet si arkitekt i Shtetit Gjermano Perëndimor, që me Adenhauer, atëherë, kur edhe emnohet Minister Mbrojtje nga viti 1956 – 1962. Në 1966 deri 1969 ishte Minister Financash. U lidh me Lindjen per probleme ekonomike, tue u quejtë dhe mbet “konservator progresi”.
■Kryeministri i Landit Bavarisë F. Shtraus, vjen në Shqipni nga Hani Hotit…
Me siguri emnin e Shqipnisë duhet ta ketë “ndigjue gjatë Luftës, kur ishte në BS !!”
Kur po kalonte në rrugen e Taravicës në 21 Gusht 1984, pyeti perkthyesin: “Pse jemi tue udhtue nga kjo rrugë sekrete?”… Nuk kishte asnjë veturë që lëvizte andej…Rruga ishte gjithkah e “sigurueme” me bunkera… Ndersa vizitën e dytë e bani në Maj 1986, me një avion të vogel që drejtonte Ai vetë. Vizitat nuk ishin zyrtare. Në Nandor 1987 erdhi me i urue zyrtarisht Presidentit Ramiz Alia lidhjen e mardhanjeve diplomatike me Shqipninë që me 2 Tetor. Bisedimet e Tij me pushtetarët tanë nuk u publikuen kurr!
■Si e shikon Shtrausi Shqipninë?
Që diten e parë kur Shtrausi vuni kambën në Shqipni, Ai punoi per me krijue lidhje aq sa të rregullta dhe normale, aq edhe mbi baza institucionale. Ngjyra e mardhanjeve ishte mbi bashkpunimin ekonomik, teknik dhe financiar. Takimet e Tij me Adil Çarçanin, Manush Myftiun dhe mbyllja me Ramiz Alinë, i formoi Atij tablon e plotë per Shqipninë.
Në të verteten Shtrausi kerkoi me ngulm një qendrim të rij mbi të drejtat e liritë e njeriut.
Në vitet ma vonë janë dishmitarë dy djelmët e Tij, që shpalosin edhe të vertetat e atyne takimeve ku Shtrausi, mendonte që Shqiptarët nuk duhet të humbin rasën dhe shansin jo të vogel, per proceset demokratike që shpejt do të perfshinin Europen Lindore.
■Per çfarë kishte nevojë Shqipnia simbas Shtrausit?
Vendi ma i mbrapambetun stalinist në Europë, “pika ma e errtë e komunizmit” që shtypej nga Enver Hoxha dhe pasuesi i tij poaq terrorist Ramiz Alia, me një diktaturë nder ma të mnershmet në Europë, dhe me varfni të paimagjinueshme nuk mund të bante asnjë hap përpara me sistemin “mbretnor komunist” që qeverisej. Këto masa kishin vetizolue Shqipninë e bunkerizueme antidemokratike. Pra, duhej kerkue prej tyne liria e ekonomisë së tregut, hapja e kufinjve, heqja e nenit agjitacionit dhe propagandës dhe e drejta themelore e Lirisë Njeriut, “Liria e besimit” e mohueme me kushtetutë.
Ishte hera e parë mbas vitit 1944 që Shqiptarët shpresuen nga Bavarezi Franz J. Shtraus!
■Kujt i “besonte” në vendet komuniste z. Shtraus?
– Vetem falimentimit ekonomik të sistemit komunist botnor! Rezultati ishte vetizolimi!
■Po, tradhëtari i Popullit Shqiptar, krimineli Ramiz Alia, kujt i besoi?!
– Një tradhëtari tjeter si vetes së vet, Onekerit të Gjermanisë Lindore komuniste.
Ardhja e një delegacioni nga Oneker, i kryesuem nga Ministri i Jashtem gjerman, me një “premtim” per Ramiz Alinë, që “nëse Shqipnia, do të vazhdojë rrugen komuniste dhe dogmatike, nga Gjermania komuniste asaj do ti sigurohet e ardhmja e ‘ndritur”!! (1987).
■Një dhomë e madhe në Drejtorinë e Pritjes në Tiranë u mbush me dhurata bizhuterie argjenti dhe ari dhe iu derguen “shokut” Oneker, në shenjë falnderimi nga R. Alia. Vertetë “kushtuen” po, ishte koha kur Populli Shqiptar hante bar…“me ruejtë parimet”!
■Foto Çami dhe Dhimiter Dhora, shkuen dhe prishën marrveshjen me Perëndimorët, se Ramiz Alisë me shokë, nuk i interesonte “as mirqenja, as Europa, dhe as… Shtrausi”!
“Në fund të fundit rëndësi ka pushteti, që do të jetë plotësisht yni!” Pra, kolltuku!!
■Me 9 Nandor 1989 Muri i Berlinit ra! Ai ra në Berlin po jo, në Tiranë!
■Kopshti socialist i kelkazave nuk pranonte ndryshime…Shqipnia nuk kishte ndryshue asnjë gja nga kushtet e pranueme prej Esad Pashës në “Rrethimin e Shkodres” në 1913.
■16 Prill 1990. Mbas Katovicës, terroristi Ramiz Alia tha nder mbledhje “sekrete”:
“Dy gjëra nuk do t’i lejojmë, këto kurrën e kurrës, e para puna e shumë partive, që do të thotë të lejojmë një parti e Legalitetit apo e Balllit… Këtë kurrën e kurrës, sepse kjo do të thoshte tradhëti e atdheut , mbaroi pushteti popullor mbaroi revolucioni, e dyta ne kurrë nuk do të pranojmë çështjen e pronës private, tregun e lirë të varur mbi pronësinë private…Kjo do të thotë likujdim i socializmit. Po të vijë puna deri këtu, ta kemi parasysh se këtu jemi në Komitetin Qendror, edhe bar do hamë edhe gjak do derdhim. Këtu s’shkon më dhe s’do shkojë më tej, s’mund të shkojë. ..Ne kemi thënë që teza ynë ka qenë , deri tani, në kongrese dhe nëpër mbledhje që ne pranojmë pluralizëm mendimi por nuk pranojmë pluralizëm partiak. Kuptoni, që edhe pranojmë vetëm këto lloje subjektesh politike qe kemi edhe sot…Përveç aleatëve ideologjikë, do të kemi edhe mbështetjen e aleateve të Perëndimit, me të cilët kemi ruajtur fijet e lidhjeve të vjetra për hir të interesave të mëdha…Shoku Enver dikur, dhe unë sot, i kemi ruajtur këto lidhje që të garantojnë pushtetin tani edhe në të ardhmen, përgjithmonë! Ju garantoj se pavarësisht nga rrethanat e vështira aktuale, sido që të shkojnë punët, ujë do të rrjedhë në mullirin tonë. Për këtë jeni të garantuar sot e përgjithmonë. Kërkoj nga ju që të mos keni frikë, të mos shtrëngoni radhët dhe të mos dekurajoheni nga situatat e vështira që po kalojmë, sepse në fund të fundit rëndësi ka pushteti, që do të jetë plotësisht yni. Ju uroj punë të mbarë, mobilizim dhe mendje të kthjellët!
Mbajeni mend: Fitorja dhe pushteti do të jenë përjetësisht tona!”
■Dhe, menjëherë filluen vrasjet nder kufinjë e, shetitja e kufomave nder tela me gjemba!
■Shikoni me kujdes foton nalt! A nuk ju duket sikur Shtraus mendon… e thotë me vete:
■“Sigurisht, ky gomar, kujton se edhe unë do ha bar në ‘Kopshtin socialist të kelkazave!”
■Shtrausi i superfuqisë ekonomike, politike dhe strategjike e kuptonte mirë në surrat, terroristin që kishte perballë…Ashtusi sot, kuptohen pasuesit e tij mashtrues e rrencakë po, të asaj Parti hajdutësh vrastarë, që na nxorën nga Europa plot 70 vjetë përpara..!
*Ne vijim te rubrikes:”Në 70 vjetorin e përmbytjes së Shqipnisë…”
Melbourne, Qershor 2015.
Meta, mielli, vota…Mjerë Shqipëria!
Nga Fatmir Lamaj- ish i burgosur politik/
Ethet elektorale te 21Qershorit janë shtrir anembanë vendit, por dukshëm nga herët e tjera pamja sipërfaqësore e këtyre zgjedhjeve, pamvarësisht nga disa incidente të konstatuara të cilat mund të quhen të pranishme në raste të tilla. A do të jenë të lirë shqipëtarët të votojnë të pandikueshëm këtë herë? Unë nuk e besoj! Duke pasur parasysh atë që ndodhi në 2013 mendoj se edhe këto zgjedhje do të jenë një dukuri e përsëritur e tyre. Saliu në 2013 e kishte të pamundur fitoren, por jo atë humbje poshtëruese të 1 milion ( shuplakave ) e cila e nxori knockout atë dhe partinë e tij. Vota në 2013 u shit e u ble si një plackë tregu jo me shumë vlerë, me paratë pa origjinë të qarqeve të caktuara që kishin të vetmin qëllim, rrëzimin e Berishes… Berisha ra. I fituari i madh i atyre zgjedhjeve nuk ishte Rama, por kryeustai shitblerjeve të votave Ilir Meta, i cili aktin e shitblerjes të votës e ka kthyer në një lloj akti unikal duke e shndërruar atë në një dukuri negative që do ta quaja metizëm. Metizmi është bërë sot fenomeni sundues i gjithë politikës shqipëtare. Ai është i vetmi mekanizëm që blen dhe shet vota kur i duhet për zgjedhje presidentësh apo shefa institucionesh kushtetuese, që kërkojnë shumicën e cilësuar për tu zgjedhur, sidomos para ndyshimve kushtetuese të 2008. Metizmi ka filluar që me rënien e Majkos, kur ai i përcjell nga vet shoku i tij i ngusht, mbas mbledhjes së KPD-së së famshme, po ecte në atë orë të vonë i zhytur në zhgënjim drejt c’fronëzimit si kryeministër i këtij vendi. Mbas disa ditësh “shoku” i tij i ngushtë Ilir Meta, i zuri vëndin me bekimin e Nanos. Tashmë dihen bëmat e Ilir Metës si kryeministër, ku del bilanci më negativ i një kryeministri të tranzicionit të tejzgjatur shqipëtar. E filloi me shitjen e AMC-së grekëve, si e para dhe e vetmja kompani celulare për disa vite me radhë dhe si e vetmja mundësi për ato kohë të vështira, që prindërit shqipëtar të kominikonin me fëmijët e tyre në emigracion. Kjo kompani i’u zhvati shqipëtarëve të varfër dhe në mjerim, qindra milion ose ndoshta miliarda euro, duke abuzuar tejskajshmërisht me shërbimet e saj të pakontrolluara dhe të inkujaruara nga hesthja e shtëtit shqipëtar. Kuptohet, heshtja e atij që dëmton paguhet. Vjedhja e floririt në thesarin e shtetit mbetet akti më i rënd në historinë e qeverisjes Meta, e cila u mbyll me një fund qesharak më gjetjen e fajtorit të vertet… E vodhi një fshatar me gomar nga Peza, ha ha ha. Rrugët që u shtruan në kohën e Metës janë ribërë disa herë. Shikoni autostradën Tiranë-Durrës etj. Abuzimet në dogana e tatime dhe kudo ku vileshin të ardhura nga buxheti i shtetit, arritëm rekorde të frikshme duke u licensuar si dicka fare normale. Sot nga kjo sëmundje e trashëguar, zor se do të shpëtojmë ndonjëherë dhe sidomos tani kur metistët kanë uzurpuar të gjitha institucionet ku bëhet kontakti me lëkun. LSI që në fillim u krijua si intrus interesash, duke mbledhur rreth vetes njerëz të etur për para, dhe të zbrazët idealisht dhe politikisht duke u kthyer në lëvizjen skrapallishte për përfitim, dmth LSP. Rikualifikimi politik i Metës në zgjedhjet e 2009, i kushtoi shtrenjt jo vetëm PD-së e Berishës, por gjithë skemës politike shqipëtare si dukuria më negative e postkomunizmit. Cdo tentativë justifikuese se Shqipërisë i mungonin partitë e qëndrës, sic mundohen të bëjnë disa pseudoanalistë, duke pasur parasysh kontekstin aktual të zhvillimeve politike në Shqipëri, ose është e paguar prej atyre që s’ju mungojnë paratë ose në të kundërt, është një produkt mjeran i mëndjeve që e konceptojn realitetin politik në Shqipëri, jashtë përmasave të saj reale. Politika shqipëtare sot është një kaos dhe në kaos nuk ka pole apo qëndër. Meta në cdo marrëveshje di të bëjë pazare për të dalë i fituar, por të humbur gjithmon dalin ata me të cilët ai bën marrëveshjet. Rama zgjedhjet e 2013 i fitonte edhe pa Metën, Berisha kishte rënë. Me Metën unë besoj se ai i ka humbur ato zgjedhje sepse, rilindja si një ëndërr e bukur për të gjithë ata shqipëtar që kërkonin ndryshimin, vdiq pa lindur ende në shtratin e ndotur të marrëveshjes së 1 Prillit. Rilindja u kthye në gënjeshtër, ditën e gënjeshtrave. Militantët dhe anëtarët e thjeshtë të PS që u hoqën zvarr për 8 vjet të sillnin partinë e tyre në pushtet, tani janë sërisht pa punë dhe enden rrugëve të zhgënjyer ( kuptohet jo të gjithë se kudo ka pelivan ). Sot në vend të tyre janë ata që ishin dhe dje pjesë e administratës Berishiane dhe sërisht kapardisen nëpër kolltuqet e rehatshme me një pameritësi fyese, për këdo që sakrifikoi dhe besoi për 8 vjet në opozitë. Kohët e fundit të ardhurat në buxhetin e shtetit nga doganat dhe tatimet kanë rënë ndjeshëm, sepse lukunia e uritur e cakenjëve LSI-stë, duhet jo vetëm të marrin pjesën e tyre, por duhet të paguajnë tatimdetyrimin në arkën e partisë. Duhen para për të fituar sa më shumë pushtet në zgjedhjet që po vijnë. Sinjalet shqetësuese që vijnë nga terreni tregojnë cdo ditë e më qartë se kjo lukuni do të bëjë batërdinë në shitblerjen e votave duke u turrur c’frenueshëm drejt kutive të votimit sipas porosisë së partisë. Partia kërkon sakrifica dhe ato duhen dëshmuar! A do të triumfojë metizmi, dmth shitblerja e votave në 21 Qershor?! Të shikojmë. Vota e lirë është shpirti i demokracisë. Cdo deformim i saj e con atë drejt vdekjes së sigurt. Demokracia shqipëtare që ndodhet sot në një lëngim të vazhdueshëm, po vuan pasojat e këtij fenomeni që riciklohet herë pas here nga ata që duan pushtet për para e para për pushtet. Metizmi po i shtrin cdo ditë e më shumë metastazat e veta kanceroze në jetët e shqipëtarëve, duke u kthyer në një shpresvrasës e një gijotinë ëndrrash për ta. Sot shqipëtarët janë një popull në arrati, ku vetëm pamundësia për t’u larguar nga ky vend ka zvëndësuar klonin e dikurshëm të diktaturës. Europa kthen shqipëtarët e dëshpëruar e të rraskapitur dhe kërcënon me heqje vizash. Ajo duhet të bëjë përgjegjëse politikën shqipëtare për gjëndjen e mjerueshme ku ndodhen sot shqipëtarët. Shqipëtarët sot përjetojnë dhimbshëm një vdekje për së gjalli në atdheun e tyre që është kthyer në një varrezë gjigande për këdo që është i ndershëm dhe i drejt, dhe parajsë për cdo horr e bandit, kusar e kriminel. Ne sot jemi kthyer në një popull të pafuqishëm nga një pamundësi e detyruar për të ndryshuar këtë gjëndje ku jemi nga deformimi i vazhdueshëm i votës dhe nga kornizat e hekurta që ka krijuar sistemi në përcaktimin e saj. Ky sistem zgjedhjesh u bë terren i favorshëm për lindjen, vegjetimin e harlisjen e metizmit, i cili sot harbon pa zot, i shpenguar në shkretëtirën saharjane të politikës shqipëtare. 21 Qershori po afron, thesat me miell janë bërë gati për të blerë votat e shqipëtarëve, si dhe paratë, produkt i korrupsionit të vazhdueshëm për tu hedhur pakursim gjithandej. Shqipëtarë, cdo thes me miell që merrni sot të detyruar për bukën e gojës së fëmijëve, ai shndërrohet në një grusht helm. Cdo 5 mij leksh kthehet në prangosje dhe pamundesi për të ndryshuar me votën tuaj atë që dëshironi ju, duke i dhënë kështu mundësi e përmasë riskllavërimit komunist. Mjaft vuajtëm nga paraardhësit e këtyre që janë sot në pushtet, por si duket komunizmi vazhdon të ripërtërijë vetvetën nëpërmjet pinjollëve të vet në forma të sofistikuara si pseudodemokracia, neokomunizmi apo metizmi.
Mjer Shqipëria
Mehdet politika
50 vjet Nexhmia
25 Monika
Pasojat e rrezikshme të opsionit serb për ndarjen e Kosovës
Shkruan: Enver Bytyçi/
Mintstri i Punëve të Jashtme të Serbisë, Ivica Daçiç, duke iu përgjigjur pyetjeve të gazëtarëve lidhur me një platform të presidentit Nikoliç rreth Kosovës, ku parashtrohet kërkesa për ndërprerje të bisedimeve të Brukselit, ka theksuar se ai (Daçiç) ua ka paraqitur përfaësuesve të bashkësisë ndërkombëtare qëndrimin e tij personal për ndarjen e Kosovës.
Daçiç është shprehur disa herë në forma të ndryshme për këtë opcion. Në një rast ai kishte thënë se nuk i interesonte në sa shtete jetojnë shqiptarët, por i interesonin serbët, duke aluduar se ishte i gatshëm ta mbështeste opcionin e bashkimit të Kosovës me Shqipërinë dhe gjatë këtij procesi t’i shkëpuste Kosovës territoret e veriut të saj.
Nuk dihet nëse ky është gjithashtu projeksioni i presidentit serb,Tomisllav Nikoliç, i cili në dokumentin e tij që ia ka paraqit këto ditë kryeministrit Vuçiç,, i kërkon këtij të fundit ndalimin e bisedimeve të Brukselit për normalizimin e marrëdhënieve me Kosovën. Nëse Serbia mdërpret këto bisedime, atëherë ajo duhet të ofrojë një paketë tjetër zgjidhjeje. Dhe afër mendsh, kjo paketë do të përfshinte ndarjen e Kosovës, qoftë dhe me kompromisin e bashkimit të pjesës së mbetur me Shqipërinë.
Një zgjidhje e tillë do të ishte në shërbim të Serbisë dhe sidomos të forcave proruse në Serbi, e vendet e tjera të Ballkanit, përfshirë edhe Shqipërinë. Dobia konsiston në faktin se ndarja e Kosovës krijon precedentin e ndryshimit të kufijve në Maqedoni, në Bosnjë Hercegovinë e në ndonjë rast tjetër (Sanxhaku dhe Vojvodina potencialisht). Kjo do të thotë dezintegrim i rajonit dhe krijimi i shteteve të pastra etnike. Dikush do të pyeste se çfarë të keqe ka krijimi i shteteve të pastra etnike?
Kryesore është se krijimi i të tilla shteteve në Ballkan krijon shanse shumë herë më të mëdha për praninë e ndikimit dhe sundimit influent rus në gadishullin tonë. Do të krijohej një ndarje psikologjike gjithashtu midis popujve të Ballkanit. Por praktikisht shqiptarët humbasin territore. Veriu i Kosovës është i pasur në minerale dhe për këtë arsye Serbia insiston në ndarjen e saj, me qëllim që të grabisë pikërisht këto pasuri të mëdha të saj. Territori shqiptar i veriut të Kosovës është thesari, me të cilin kanë jetuar në mirëqenie disa breza banorësh të saj dhe mund të jetojnë edhe shumë breza të tjerë. Grabitja e këtij territori është gjithashtu ndëshkimi më i madh që u bëhet shqiptarëve.
Nga ana tjetër kjo zgjidhje nxit shqiptarët e Maqedonisë, edhe kështu të frustuar, që të kërkojnë shkëputjen nga sovraniteti i Shkupit. Por shtrohet çeshtja vetë Shkupi ku do të vendosej? Çfarë do të bëhej me qytete të tjera historikisht shqiptare, por të banuara në shumicë me popullsi maqedonase e të rrethuara nga fshatra të banuar me shqiptarë? A do të kishim në këtë rast një konflikt të pashmangshëm të armatosur, përsëri për territore. Dhe e njëjta gjë do të ndodhte me Republikën Srpska në Bosnjë-Hercegovinë. Do vihej në diskutim ekzistenca e këtij shteti. Rajoni, do të kthehej kështu afërsisht në kufijtë e vitit 1919 të kohës së krijimit të Mbretërisë Serbo-Kroate-Sllovene, shto këtu Malin e Zi si shtet. Por dy krijesat e pas Luftës së Dytë Botërore, Maqedonia dhe Bosnjë-Hercegovina, nuk do të ekzistonin si subjekte shtetërore ndërkombëtare.
Prandaj dhe duhet thënë se objeksionet e Daçiç për Kosovën e ndarjen e saj janë të rrezikshme, në radhë të parë për interesin nacional të shqiptarëve, më tej për procesin e integrimit të rajonit në NATO e në Bashkimin Europian dhe më në fund edhe për interesat gjeopolitike të Perendimit në rajon, pasiqë Rusia do të ishte e gatshme ta shtonte praninë e saj politike, ekonomike e madje ushtarake.
Politika dhe diplomacia shqiptare duhet të jetë e përgatitur dhe duhet të punojë për të evituar projekte të tilla ogurzeza, të cilat do të sjellin dezintegrimin e shkatërrimin, në vend të integrimit. Nuk mund të guxojë asnjë politikan shqiptar në Tiranë, Prishtinë, Shkup e diku tjetër që të pajtohet qoftë dhe në prapaskenë me skenarë të tillë. Mosveprimi gjithashtu do të ishte goditje e rëndë për interesat tona dhe perspektivën e shqiptarëve.
Ndërkohë NATO do të vinte në diskutim jo vetëm kredibilitetin e saj në rast dezintegrimi në rajonin e Ballkanit Perendimor. Një vatër e re zjarri në këtë rajon, kur rreth nesh janë hapur disa të tilla, si rezultat i invazionit rus në Ukrainë, do të vinte përballë njëra-tjetrës disa vende anëtare të NATO-s.
Ndërhyrja më emergjente ka të bëjë me integrimin e Maqedonisë në NATO e BE. Krahas kësaj, zgjidhja definitive është pranimi I Kosovës në OKB dhe njohja juridike e shtetësisë dhe sovranitetit të saj shtetëror. Dhe në fund zhbllokimi i ngërçit politik e kushtetues në Federatën e Bosnjë-Hercegovinës. Këto zgjidhje janë më të mirat, me më pak dhimbje, garantojnë paqen, stabilitetin dhe sigurinë në rajon dhe i japin shans perspektivës së integrimit euro-atlantik.
- « Previous Page
- 1
- …
- 788
- 789
- 790
- 791
- 792
- …
- 975
- Next Page »