ALFONS GRISHAJ/

Zgjim/

Sa vite ka që pres/

Mes këtyre kukullave të kristalta/

zgjimin tënd?/

Dhe ajrin dhe zërin tënd/

Do t’ia puthis pas shpirtit tim të thyer/

Duke fshirë çdo çast të humbur./

 

Nga kryqi im do të zbres pastaj/

Pa asnjë plagë…/

Dhe me gishtat e ngatërruar në flokët e tu/

Do të humbas në avujt e paformë.

 

Sa vite ka që pres,

Mes këtyre kukullave të kristalta

Që lotojnë pa pushim?

 

*** 

Çupa dhe Bariu

Lulet lëndinave

Prehur mbi perri,

Sa gjithë luginave

Ndihej një lumni.

 

Tek ecte tokësorja

Shumëngjyrshe magji

Paqtohej hyjnorja

Mbi atë mrekulli.

 

Tek shkelte mbi bar

Rritej shqim gjethi

Si të mbillte farë

Bulonte makthi*.

 

Ah, fatlumi  bari

Thuri një kurorë

Vjollca gjethe lari

Ia vuri mbi dorë.

 

Preku ato  flokë

Ti tregoj malkocit:

“Kurora është për kokë!”

Si pikë i ra vocit.*

 

E bukura voceja*

Kurorën mbi kry

Zgjati dhjetë yjet*

Mbi gjoks duke e ndry.

 

Sa ajër e liri

Ka në mal bariu,

Po aq mizori

Ka në tru  ethtriu*

 

Ato sy si gaca,

Gjumëdhënës pluhur,

Bariu dhe goca

Vdekur të përgjumur.

 

Rrugës mbushulinë*

Çupë e dramkosur*

Plot mbuhovinë*

Cipë e mavijosur.

 

Grabitur nga djalli

Në kullën e tij,

Shuheshin së gjalli

Vashat nji nga nji.

 

Por  ëngjëlli i saj

Që e ruante ngaherë

I hodhi një vaj

E dogji si serë…

 

Natës së flirtit

Djegur rrapatosë

Dhimbja e shpirtit

E afroi në gosë.

 

“Më ndihmo laureshë

Deri të lind dielli,

Do të bëj mbretëreshë

Fjalën kurr s’e shkeli.”

 

“Gruaja ime do jesh,

Do mbretnosh përjetë,

Ar e famë do kesh

Fusha, pyje ,det.”

 

Ah, goca perri,

Fshehtas pa tiranin,

Fugoi si veri

Prapa i la zanin.

 

Asnjë çast muhanak*

Nuk i hiqesh sysh

Kocka vajzash vandak

Kafka të ndara dysh.

 

Kapitur, ngushulluar

Ulur buzë stani,

Pamje e agulluar*

Hija e një vigani.

 

Bariu n’ krahë dojme*

Zemra logorisë,

Për vashën e sojmë

Zhuritur, lektisë.

 

Tre netë në gjumë

Ëndrra plot tmerr,

Të katërtën zhurmë

Bariun vrik në derë.

 

Dy lëmshe ndezur

Endeshin rreth stanit,

Ulurimë e zbrazur

Zëri i tiranit.

 

“Bari, vdekjen ke hak,

Se ma pive kupën,

Tek lëngoja në shtrat

Ma rrëmbeve çupën.”

 

Djaloshi,ky malkoc

Njohu satanain mirë,

“Ah, ky gjakatar doc

Don vashën e dlirë ?”

 

Krejt si tërmet dheu

Përplas bariu e dialli,

Bariu herë si Anteu,

Herë gurë stralli.

 

Terrin grisi agimi,

Per vdekje tirani

Nuk tërhiqej trimi

Gjak u mbush altrani*

 

Uluriu gjakatari,

“A je dorë qiellore,

Sytë e mi prej zjarri

Shuajn fuqinë njerzore!?”

 

Zbriti frikshëm djalli

Si ortek me borë,

Erë e gurë zalli

Ndoqi këtë gjaksor.

 

Bariu mbushur në gjak

Si kalorës përrallash

Mbrojti nder e konak

Pushoi në këngë zanash. 

 ***

Fermani i “Sulltanit”

“Jazek !”, – thërret  “Sulltani” i vjetër:

“Qafir, prej gjakut tand,  bok herif.*

Rinia arnaute  ka derë tjetër

Jo fronin  tem me u ba sherif ?!

 

Salak*,  zgjebe  ! Matuf , tru leylek.*

Prej belit t’ shqipes po don gajret ,

N’ vend qi me ja kput krahët melek

Na e kunorzove  hava – Hazret.”

 

Eh , ngusht u zu njaj trim zamani,

Ndrron   poturet  kalëron ferman,

Tuj gjujtë shqelma    si hajvani,

Derës shejtanit thërret: “derman.”

 

Mvrejt si  halldup në qafë hallkan,

Leh si qeni n’ terr  , ferrë e derë ,

Por fermani  zi  bëhet  kallkan

Shkrujtë nga njaj  qi  nuk ka nderë. 

*** 

Trishtim (10-05-1997)

Trishtohu shqiptar për çfarë po ndodh!

Kull’ e Babelit nuk ka lindur tek ti.

Fjalor hieroglifesh në të tymosurën lëkurë

Zhveshur në bisht të gjarpërit,

Tingëllon si zile shkurreve e zallit.

 

Si bishë ulërij të tronditet dheu

Vezuvi të zgjohet nga gjumi.

E biri i Tiranit të kthehet në strofullën e largët,

Që Teuta të mbretërojë sërish në paqe në këtë tokë të amshuar.

 

Brinjët e poleve nuk mund t’i kapë njeriu,

As zemrën e dheut nuk mund ta shpojë një flamur i pabesë

Që qan si lokomotivë e vjetër në lindjen e largët.

 

Trishtohu  vëlla, që thur qefine…

Në këtë hapësirë sferike gjysmë natë , gjysmë ditë,

Se toka rrotullohet dhe askush nuk e di…

Mbase terri të takon ty, dhe vëllaut tënd, dritë.

 ***

Trimit

Kujdes ti, o trim! Njeri i lirë,

Se gjithmonë pas ditës vjen nata,

Dinaku i shitur, fytyrë nxirë

Rri e pret nëse të zë lëngata.

 

***

Patriotëve te rremë

Ka kohë “patriotizmi” ka dalë porno,

Si hana kur hahet  drapër emfatik.

Gishtat  tregues mprehun thik’ në torno

Lojcakë ushkurësh , mjeranë  fanatik.

 

Laramanë foltoresh , mushkonja në oaz,

Qingjat sacrificë për egon pis bakal,

Perëndimi i syve , jargët helm maraz.

Zambizm bëjn’ lirinë , këta bukshkalë..

***

Gënjeshtari

Shkurre e ferra gënjeshtari,

Diku mbjell, diku dhe korr!

Et’ për gjah ka mëkatari,

I hesht goja veç në vorr. 

***

I pandreqshmi

Nuk duhen shumë kohë  burgu

Për fajtorin që quhet njeri,

Por për kafshen që vjen nga vulgu

Nuk mjaftojnë as një mijë vjet qeli.

————————————————-

*Makthi,  Lloj bari me lule të verdha e të bardha me aromë mjalti.

*Voc  ,   Djal i ri .

*Voce ,   Vajzë e re .

*Ethtriu,  Djall, satana.

*Mbushulinë, Hi pluhuri.

*Dramkosur , Dramatizuar .

*Mbuhovinë, Pluhnajë .

*Muhanak   , Burg.

*Agulluar    ,Pamje e errët.

*Dojme       ,  Pasiguri.

*Altrani       ,  Fushë beteje.

*Dhjetë yjet ,  Dhjetë gishtërinjtë, dy duart.

*Bok herif , Turqisht  – British slang ,  Bastard, etc…(!)

*Salak , Turqisht ,  Idiot .

*Leylek, Turqisht ,  Lejlek..