Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Kujtime te paharrueshme nga vizita e Papa Françeskut ne Shqiperi

by

Interviste e Valentin Lumaj me Don Ndue Gjergji/
– Don Ndue,si u perfaqesua Kisha e Zojes Pajtore ne viziten e Papa Françeskut ne Shqiperi?
Kisha jone, Zoja Pjatore e Shqipetarve mori pjese ne viziten e Papes me nje perfaqesi prej tete personave, une sebashku me nje grup besimetaresh, dhe udhtuem me kohe dhe enkas per kete takim historik te paharrueshem.
-Cilat jane pershtypjet e para qe perjetuat ne kete takim me Papen?
Ishte nje ngjarje e jashtezakonshme vizita e Papes ne Shqiperi, ose siç e quajne Vizita e Shekullit per Shqipetaret. Gjithashtu impresionet e mija, pershtypjet e mija, dhe perjetimet e mija kane kene te jashtzakonshme. Ne rradhe te pare asht per t’u permend se si Tirana, qytetaret Shqiptar, qeveria, presidenti, dhe te gjitha strukturat e Shtetit kishin ba nji pregatitje shume te mire. E para pershtypje e kandeshme ishte Aeroporti; ne hyrje te Aeroportit ishte vendos truporja e re e Nene Terezes. Mandej, gjate gjithe rruges prej te aeroporti deri ne hyrje te Tiranes ishin mbjelle peme te reja per ti dhene rruges nje gjelberim, gjalleri dhe jete te re. Ndersa brenda qytetit te Tiranes ne cdo vend kemi pare portrete te Papes me citate dhe thanje te tij te ndryshme ne te dyja anet e rruges. Bulevardi deshmoret e kombit ka kene i zbukuruem ne menyre perfekte, ku 40 martire, meshtare dhe laik, qe kane kene te vrare nga komunizmi, ishin paraqite ne menyre te dukshme me piktura te medhaja, me emra dhe mbiemra te lexueshem. Mandej ishte bulevardi Deshmoret e Kombit me ate hapesire te madhe dhe gjelberim, qe rradhe e gjen ne qytete tjera te Europes.
-A ishte pregatitur Kisha Shqiptare dhe shteti Shqipetar per ardhjen e Atit te Shenjte?
Pergatitja e Kishes dhe shtetit ka fillue me ndertimin e Elterit i cili nuk ishte aq grandioz por me shije dhe dimencione perkatese ku Elteri dhe ndertesa e Universitetit ne mrapaskene ishin ne harmoni me ngjyra bardhe e blu te Nenes Tereze dhe shume artistikisht te pergatitura mire. Gjithashtu edhe rezervimi i karrigave per 3-4 mije vete, ku ne njeren ane ishin te rreshtue perfaqesuesit e shtetit dhe ne anen tjeter perfaqesuesit e tri besimeve fetare ne Shqiperi, Katolik, Ortodoks, dhe Mysliman. Aty kena kene rreth 200 apo ma shume meshtare me archipeshkvin e Tiranes dhe Durresit Rrok Mirdita, archipeshvin e Shkodres Angelo Masafra, gjithashtu kan marr pjes rreth 30 Ipeshkvnij dhe dy Kardinale dhe te gjithe se bashku kena meshue me Papen. Une lirisht mund te them se mbare qeverija dhe shteti Shqipetar me te gjitha institucionet e veta dhe Kisha kane qene te angazhuara maksimalisht me kohe dhe me pregatitje shume te perparshme qe kjo vizite te jete e sukseshme. Rendi, kontrolli, dhe trafiku kane qene te mireorganizueme, pa asgja te teprueme dhe ne harmoni. Papen ne aeroport e priti Kryeministri Edi Rama dhe me pas pritjen e pare e kreu Presidenti Bujar Nishani ne presidence. I paharrueshem eshte fjalimi i jashtezakonshem i Presidentit, aq i bukur, ku i thot Papes “une i kam lexua gjithhere mesazhet Tueja qe i keni dergue botes, kishes, dhe njerzimit, ku edhe jam frymezue prej tyne”. E dyta eshte ku Presidenti i thote Papa Françeskut se shpia e Shqiptarit eshte e Zotit dhe e mikut, prandaj sot eshte dy here e juaja si njeri i Zotit dhe mik i Shqipetareve. Mbas meshes ishte nje takim me meshtare dhe perfaqesues te Kishes dhe peraqesues te gjithe besimeve te tjera. Ky takim u ba i gezueshem, si te ishin te gjithe vllazen te nje peshkopati, se bashku me prinjesat e besimit ortodoks the atij musliman.
Takimi i fundit ishte ne Katedrale me freten, seminarista, murgesha kandidate, e murgesha te rregullta e te gjithe ata qe sherbejne kishes ne Shqipni, ku ishin te pranishem rreth 700-800 vete.
E jashtezakonshem ishte edhe “Lutja e Mbramjes” te cilen e organizojme ne Kisha e kleri katolik, ku kishim nje kendim te bukur, koral, e i mrekullueshem. Papa tha “nuk po e lexoj fjalimin tim zyrtar te pregatitur po po ja jap ate Imzot Rrok Mirdites qe ta shtype, por deshiroj te kem nje kontakt me ju”.
Mandej Papes i dhuruen dhurata te ndryshme. Nder to nje pikture e madhe e Zojes se Shkodres apo e Zojes se Keshillit te Mire, qe eshte pajtorja e shqiptareve; i dhuruen edhe fotografite e zhvillimeve te medhaja ne Shqiperi, nje kelk te Meshes e gjana te tjera. Por dhurata me e madhe qe i dhane ishte nje deshmi e dy njerezve qe jane ende gjalle, te periulles se komunizmit, te asaj kategorie qe qe jane perndjek dhe persekutue barbarisht. Ata ishin Don Ernest Troshani, i cili ka qene shume here ne Kishen tone, dhe motra Marije Kaleta.
Dom Ernesti lexoi the tregoi se si ka vuejt nder burgje, miniera e xeherore te ndryshme rreth 100 metra nen toke, se si kishte kene i denuem per vdekje, te cilim ma vone e ndryshuen ne burgim te perjetshem, dhe kishte qendrue 28 vjet ne burgje , kto ne dy hove qe e kane burgos.
-Cila ishin sipas mendimit tuaj mesazhet kryesore qe Papa u la Shqipetarve?
Mesazhet e Papes nuk ishin veç per popullin Shqiptar por per te gjith boten, dhe per kete arsye e ka zgjedh Shqiperine si vendi i pare qe ka vizitue ne Europe.
E para ishte, sic tha Papa: “ se ne Shqipni gjeta jo vetem nji harmoni fetare por gjeta nje vllaznim Shqiptar”. Papa dha nje mesazh edhe per demokracine e re Shqipetare, ku Shqiperia ka kene nje dere e mbyllun per ungjillizimin, per Kishen, per Krishtin dhe besimin jo vetem katolik por edhe tjera dhe ka mbi 20 vjet qe Shqiperia i eshte hap jo vetem besimit fetar, por zhvillimit te gjithmarshem, civil, kulturor, shoqeror.
Papa percolli edhe mesazhet e tij, per kete vend qe ka vuejt kaq shume, tuej slelle ne kujtese fjalet e Papa Gjoni Palit II: “Shqiperia sa afer Romes e e krishtenimit, dhe aq i larget e i mbyllun”. Papa Francesku tha se ju jeni te bijte e Shqipes, te cilen e mori si simbol, krenare fluturon lart mbi rete, dhe se shqipja nuk i largohet cerdhes por gjithmone kthehet ne cerdhen e vet. Ai u tha shqiptareve te qendrojne ne vendin e vet, te mos largohen pa nevoje.
Papa ju drejtue te rinjve te cilet ishin rreth 70 % e te pjesmarreseve qe e priten te entuziazmuar Papen me kenge e simbole te ndryshme. Ai tha se eshte e vertete se shqiptaret jane populli ma i ri ne Evrope, prandaj ai u tha te rinjve, duajeni jeten, rinia asht jete, i thirri rinine qe t’i perkushtohen besimit, fese, Ungjillit, lajmit te mire te gezueshem te Zotit i cili na liron prej shume robnimeve. Ruajuni mos u bani pre e ineresave, e egoizmit, modave te botes, e pamoralit, drogave, dhe e gjanave negative qe epo e shoqerojne kohen tone, po te jeni ne lartesine e detyrave qe ky brez neser do ta kete ne dore fatin e Shqiperise, dhe ashtu sic pergatiteni ju sot ashtu do te jete neser Shqiperia.
-A mendoni se duhej vizita dhe kerkesa e Papes qe figura e martireve shqiptare deri tani ne disi ne hije, te ngrihej lart dhe te vleresohej me madheshti sic e meritojne.
Shume kane mendue se Papa ka me shpalle shenjten martiret shqiptare ne kete vizite te tij, por Papa ma se shumti e ka nxitue kete vizite per te takue popullin martir shqiptar, per te pa ne realitet paqesine fetare, civilizimin dhe zhvillimin shumedimencional te Shqiperise, dhe nga ktu, per me i dergue mesazhet e paqes mbare botes. Çeshtja e martireve shqiptare po shkon drejt nje proçesi normal, dhe nuk ka me shkue shume kohe dhe ata do te shpallen shenjten.
Ç’fare perfitoi Shqiperia nga kjo vizite e Papes?
Shqiperia ka perfitue shume. Vendi yne ishte vendi i pare jo vetem ne Balkan por edhe ne Evrope qe Papa viziton per here te pare, dhe kjo vizite e ngre Shqiperine ne piedestalin me te larte moral te Evropes. Ajo ka qene e vemendjen e mbare botes, dhe ishte ngjarja numer nji ne mbare boten e transmetuar drejtpersedrejti. Mendohet se aty ishin rreth 1300 gazetare. Papa me mesazhet e tij e ka ngrit lart popullin shqiptar, ka ngrite ate qe asht ma e virtytshmja, Ai u tha shqiptareve “ ju pregatitet dhe rritet Nenen Terezen e cila thirret ndryshe edhe Nana e gjithe botes.
Ju faleminderit Don Ndue Gjergji, Zoti te bekofte dhe te rrit’ pushtetin!

Bisedoi: Valentin Lumaj
16 Nentor 2014

Rrëfehet “Ambasadorja” e Muzikës Shqiptare në Zvicër,Mimoza Selimi

by

Mimoza Selimi është një nga këngëtaret më të njohura, të talentuarsa dhe të dashura për publikun shqiptar dhe në Diasporë, me një karrierë dhe përformancë shumë origjinale, ajo ka forcuar ndjeshëm statusin e saj kombëtar dhe europian në koncertet që ajo ka dhënë, brenda e jashtë trojeve shqiptare, vecmas në Zvicër ku ajo jeton, me prezenvën e të huajve, dhe interesi që ata kanë treguar për të njohur muzikën, kulturën e popujve të tjerë, në vecanti të asaj shqiptare,- është për tu admiruar. Klithmën e tingujve muzikorë të parë të jetës së saj, e ka prezantuar në Festivalin e Interpretuesve në vitin ’85-ë, me këngën- “E dua vendin tim”- të kompozitorit të shquar Agim Prodani, e kënduar më parë nga Artistja e Popullit, idhulli i saj përtej eternitetit, Vace Zela. Me zërin e ëmbël e të ngrohtë, plot mirësi e elegancë, që të bën thuajse të hysh verbërisht në kopështin magjepsës të saj muzikor dhe artistik, këngëtarja Mimoza Selimi ka krijuar, ka dhënë dhe jep shpirtin e talentit të saj nga aureola e tingujve të serenatave dhe muzikës së lehtë. Serenatat, këngët e muzikës së lehtë e popullore, këngëtarja e talentuar dhe e mirënjohur Mimoza Selimi i këndon dhe ia dhuron të gjithëve, sikur hap valixhen me perla e xhevahire, plot ëmbëlsi e mëncuri, me ngarkesë emocionale, që kapin anë të natyrshme të së përditshmes njerëzore, dhe mbartin ëndërra e dëshira me rreze hënore, si vetë dashuria. Për zërin e mrekullueshëm dhe talentin e saj e kanë cilësuar si Edit Piaf shqiptare dhe Ambasadorja e Muzikës Shqiptare në Europë. Në këtë intervistë, me një modesti të thekur më shumë nga sa duhet, ajo përvecse rrugëtimit të saj artistik, Mimoza na zbulon edhe një sekret; ajo shkruan edhe poezi dhe së shpejti hedh për botim, vëllimin e saj të parë poetik. Për më shumë ndiqni bisedën…
Bisedoi: Raimonda MOISIU

Bisedoi: Raimonda MOISIU

– Znj.Mimoza jeni një emër Artiste, fort i njohur në Shqipëri , në Kosovë, në Diasporë dhe trojet shqiptare. Cila është kënga e parë që keni kënduar? Cfarë viti?
Si fillim do doja t’ju falenderoja që më kontaktuat për intervistën Znj. Raimonda!Kam kënduar që e vogël, por prezantimi im i parë në aktivitetet e RTVSH, ka qenë në Festivalin e Interpretuesve në vitin ’85-ë, me këngën “E dua vendin tim” të kompozitorit të shquar Agim Prodani, e kënduar më parë nga Artistja e Popullit, idhulli im, Vace Zela.
–A mund të na përshkruani shkurtimisht, Zvicrën, aty ku ndërthurren edhe kultura të tjera.
Zvicra është një vend ku ndjehem shumë mirë, ku kam mësuar shumë, dhe që më ka dhënë shumë. Është për tu admiruar bashkëjetesa e respekti midis nacionaliteteve e kulturave të ndryshme, dhe këtë e kam vënë re në koncertet që kam dhënë, ku prezenca e të huajve, interesi që ata kanë për të njohur muzikën, kulturën e popujve të tjerë, është për tu admiruar.
–Artiste, këngëtare me një karrierë të gjatë, që do të thotë se keni përjetuar momente mbresëlënëse, të këndshme, por edhe kritike, dëshpëruese e të trishta. A mund të na përshkruani momente nga eksperienca tuaj?
Jam munduar të jap më të mirën nga vetja. Kam patur momente të bukura, por dhe të vështira. Një nga momentet që do doja ta kujtoja, është rruga që ndoqa për të marrë pjesë në Festivalin e Interpretuesve të Këngës në RTVSH. Isha maturante në Shkollën e mesme të muzikës “Prenk Jakova” në Shkodër. Isha shumë aktive në Klubin e Rinisë “Heronjtë e Vigut”, ku zhvilloheshin shumë aktivitete. Drejtor në atë kohë ishte Nard Bushati, që të gjithë e therrisnim Zotni Nardi. Një burrë që buronte, mirësi, energji, pozitivitet. Unë, e ndrojtur sic isha, por dhe kurajoze, i them: Zotni Nardi, do kisha shumë dëshirë të merrja pjesë në Festivalin e Këngës në RTVSH . Ai buzëqeshi, mori telefonin dhe u lidh me Redaksinë e Muzikës në Radio Tirana, ku bisedoi në mos gaboj me Spartak Tilin. I foli për mua, dhe c’duhej të bënim që të merrja pjesë në Festival. Kaluan 3-4 muaj, dhe në fund prillin e ’85-s marrim një letër, ku thuhej që më 10 Maj, duhet të paraqitesha pranë Redaksisë së Muzikës në Radio Tirana. Isha shumë e emocionuar, kisha ankth se isha përpara një të panjohure që ndoshta do të shënonte dhe fillimin e realizimit të endrrës sime. Dita erdhi, shkova në Radio Tirana, dhe ka qenë provimi më i vështirë i jetës sime. Dhoma e vogël e Redaksisë së Muzikës, ishte plot. Kam kënduar për herë të parë, përpara një jurie me emrat më të shquar të artistëve sic ishte Ferdinand Deda, që më shoqëroi në piano, Eno Koco, Spartak Tili, Avni Mula, Gazmend Mullai. Nuk kam për ta harruar kurrë atë ditë. Ishte fillimi i udhëtimit tim në rrugën e këngës, udhëtim sa i bukur, aq dhe i vështirë.

-Ju jeni diplomuar pranë Universitet “Luigj Gurakuqi” Shkodër , ku qëndron forca e inteligjencës Tuaj, – cfarë iu shtyhu të bëheshit këngëtare dhe pse?
Jam diplomuar në Universitetin “Luigj Gurakuqi” në Shkodër, si Mësuese e Ciklit të Ulët. Nuk e kam ushtruar si profesion, sepse për hir të së vërtetës, endrra ime ishte të ndiqja studimet në Gazetari. Në ata kohë kishte ligje absurde. Ne që mbaronim shkollën e muzikës ishim të “persekutuar”. Nuk kishim të drejtë të ndiqnim studimet në asnjë lloj degë tjetër përvec Ciklit të Ulët, në Akademinë e Arteve kuptohet që po, dhe kush kishte miq, kishte privilegjin të studjonte Gjuhë- Letërsi.Gjithmonë kam dashur të jem jo vetëm këngëtare, e pas 4 viteve si përgjegjëse e kulturës në Zejmen, Lezhë, fillova si Redaktore Muzike në Radio Tirana, dhe pata dhe një eksperiencë të mrekullueshme dhe në TV. Vite plot mbresa, emocione, që ndoshta do ti hedh dhe në një libër.
-Të kënduarit ka qënë një pasion i hershëm i juaji, apo talent i lindur? Kush ka ndikuar më së shumti në zhvillimet tuaja muzikore?
Dëshira për tu bërë këngëtare më ka lindur që kur kam qenë e vogël. Ka qenë zëri i të Madhes Vace Zela, që më bëri të ëndërroj, e për fat familja ime, e më shumë nga të gjithë Babai im i shtrenjtë, më ndihmuan që ta ndjek ëndrrën time.
-Ju jeni e njohur kryesisht për të kënduar këngë të muzikës së lehtë, serenatat korcare por edhe këngë lirike, balada të muzikës popullore? Na tregoni dicka për kar rierën tuaj?
E vërtetë që unë njihem me tepër si këngëtare e serenatave, e muzikës se lehtë. Por e dua shumë dhe muzikën popullore qytetare, folklorin, të të gjitha krahinave, dhe e ndjej veten të privilegjuar sa herë që jap koncerte në Zvicër, ku prezantoj muzikën tradicionale shqiptare. Ne kemi muzikë të mrekullueshme. Cdo herë pas koncerteve, të huajt vijnë e bisedojnë, ndajnë emocionet me ne dhe komplimentet nuk mungojnë asnjëherë.
-A keni shkruar ndonjë tekst këngësh?
Nuk kam shkruar tekste këngësh, por shkruaj poezia. Gjej në të qetësinë, lirinë e të shprehurit të ndjenjave të mia, dhe për mua është thjeshtë magjike.
-Kini nxjerrë disa vidioklipe dhe albume muzikore, por keni dhënë edhe koncerte brenda e jashtë atdheut. C’mund të na thoni për këtë? Cfarë mund të presin adhuruesit nga këto vidioklipe e albume debutues? Cilët janë producentët e tyre?
Kam kënduar në Shqipëri në kohë të vështira për artistët. Ishtë e vështirë të rregjistroje një album, videoklip. Megjithatë, me aq mundësi sa kisha unë nxora dy albume, në vitin ’94-ën, një album i titulluar “Nata” punuar e rregjistruar në Prishtinë me kompozitorin Naim Krasniqi, dhe në vitin 2000-ë, albumin “Të pres” që është dhe titulli i një prej këngëve më të dashura për mua.
-Jeni një nga këngëtaret Artiste më të preferuara, të adhuara e të kërkurat në trojet shqiptare. Pjesëmarja tuaj në shumë koncerte e evenimente me taban historik e kombëtar në komunitetin shqiptar aty ku jetoni, a e mendoni se ka ndikim në rritjen e erudicionit qytetar, intelektual dhe të identitetit shqiptar në tokë të huaj?
Mendoj që është mision i cdo artisti të paraqesë vlerat më të mira të artit, në rastin tim të këngës, përpara publikut. Mua, sinqerisht që më ka kushtuar shumë financiarisht fakti që nuk e këndoj këngën komerciale sic bëhet sot. Por ndjehem shumë e pasur, sepse në shpirt jam e qetë. Nuk mundem të bëj dot ndryshe.
-Jetoni në Lozanë të Zvicrës . Cfarë ju lidh me dy qytetet e Shqipërisë; Leskovikun dhe Korcën? C’janë serenatat për Ju?
Po, jetoj në Zvicër. Gjaku, që nuk harrohet kurrë, që të thërret të kthehesh kudo që të jesh. Serenatat për mua janë si ninullat, u rrita me to. Në familjen time janë kënduar gjithmonë.
– Cilat këngë preferoni të këndoni më shpesh; muzikën e lehtë, serenatat, baladat apo populloret?
Nuk mund të bëj një ndarje që të them preferoj të këndoj më tepër serenatën, baladat apo këngën popullore. E rëndësishme për mua është që kënga të më ngjallë emocion, e atë që ndjej, gëzimin, dhimbjen, tëp ërcjell tek publiku. Në përgjithësi, muzika , arti, i bashkon njerëzit, pavarësisht nacionaliteteve që i përkasin. Të mos flasim për fanatikët, që ekzistojnë dhe në art .
-Si femër intelektuale dhe Artiste, si ndiheni kur dëgjoni për krimin në familje, apo veset e tjera që kanë përfshirë një pjesë të komunitetit, sikundër droga e krimi? Dhunën ndaj gruas?Si mund të reflektojë shoqëria shqiptare për lehtësimin e këtyre plagëve?
Shqetesohem, indinjohem, kur dëgjoj për krimet në familje, vrasje pa shkak, dhunim të femrës. Si mund të quhet e civilizuar një shoqëri, kur nuk rrespekton, keqtrajton femrën, krijesën më të brishtë? Kuptohet që dhuna, droga, janë fenomene që i hasim kudo. Por ndryshimi qëndron në atë se sa bëhet për t’i parandaluar, për t’i ndihmuar dhe nga ana psikologjike femrat e keqtrajtuara e të rinjtë që ndodhen nën ndikimin e drogës. Sa punohet për sensibilizimin e shoqërisë për këto fenomene negative? Unë kam vite që jam larguar, por nuk mund të qëndroj indiferente për cfarë ndodh në vendin tim. Më duket sikur në Shqipëri, ekziston një indiferentizëm që vret. Per ne që jemi larg, dhimbja është akoma më e madhe. Qytetaria, emancipimi i shoqërisë, mendoj që ndikojnë shumë në zvogëlimin e krimit, dhe kthimin e besimit tek qytetarët për të jetuar me dëshirë në vendin e tyre.
-Kë dëshiron të falenderosh për realizimin e ëndrrës tuaj si këngëtare?
Vitet kalojnë, e unë për fat nuk ndjej peshën e tyre. Nuk i braktis asnjëherë ëndrrat, e luftoj që t’i kthej në realitet, edhe pse nuk është e lehtë. Asnjëhere nuk e kam patur të lehtë, e ndoshta këtu gjej dhe forcën. Kam projekte…
-Cili është instrumenti muzikor i preferuar i juaji? A mund të luani me të?
Instrumenti im i preferuar është pianoja, por nuk mund të them që luaj në piano.
-Çfarë mëkati i njihni vetes si këngëtare që i përket dy kohëve, para dhe pas ’90-s ?
Ishte periudhë e vështirë si para edhe pas ’90-ës për mua. Do kisha dashur të kisha rregjistruar më shumë këngë.,
-Vizitoni shpesh dhe Shqipërinë. Si e përjetoni këtë situatë që prek të gjithë të larguarit jashtë vendit?
Zakonisht shkoj 2 herë në vit në Shqipëri, jam shumë e lidhur me familjen dhe jam e lumtur të jem pranë mes të shtrenjtëve të mij.Ndjehem keq para miqve të mij që koha nuk më premton t’i takoj. Por nuk harroj asgjë, koha që ikën vetëm m’i bën më të shtrenjtë miqtë e kujtimet e mira.
-Kur shprehemi “brezi i mëparshëm”, kë keni ndërmend sipas jush? Cilët janë këngëtarët tuaj më të preferuar, shqiptarë e të huaj?
Brezi i mëparshëm? Më vijnë ndërmend shumë emra. Artistë dhe Artiste, që bënë art në kohë shumë të vështira, ku kishte një kontroll e censure monstruoze. Për fat të keq ka nga ata që brezin e mëparshem e identifikojnë me militantizëm, përçues e mbrojtës së ideologjisë së asaj kohe. Duhet ta vendosi gjithësecili veten në vendin e tyre, të mendohet, e të kuptojë sa shumë kanë bërë Brezi i mëparshëm. Përulem para tyre. Nuk do më keqkuptojnë lexuesit nëse vecoj Vace Zelen, sepse ka patur një ndikim të jashtëzakonshëm në jetën time. Kam patur fatin ta kem patur pranë gjithmonë që nga viti ’86-ë, që për një vit ishte Mësuesja ime. Afrimiteti që krijuam më pas ishte si Nënë-Bijë. Sa shumë mësova prej saj. Njoha Vacen Artiste, Vacen Nënë, Vacen Bashkëshorte, Vacen Rrebele, që dëgjonte muzikë të huaj dhe kur ishte e ndaluar e nuk i duronte padrejtësitë. Kam shumë për të treguar, por kujtimet janë aq të shtrenjta dhe është më mirë t’i mbaj për vete. Në jetën time kam njohur shumë njerëz, për fat. Që kur kam qenë fëmijë në Zejmen, Lezhe, në lice në Shkoder, pastaj në fakultet në Shkodër, qytetin e rinisë sime, ku me deshën aq shumë, ku mësova aq shumë, dhe ku guxova të qesh me barcaletat ´e rrezikëshme”. Kudo që shkova, njoha njerëz që më dhanë aq shumë dashuri, e që përfitoj t’i falenderoj që u bënë pjesë e udhëtimit të jetës sime në gëzime e vështirësi. Fjala FALEMINDERIT , nuk ka forcë ta shprehë mirënjohjen time, por dua t’ju them nuk ju harroj! Ju dua shumë e lus Zotin t’ju bekojë në cdo hap të jetës suaj!
-Mesazhi tuaj për inteligjencën e shoqërinë shqiptare sot….
Jam shumë e “vogël” para intelektualëve të vërtetë që jetojnë në Shqipëri. Jetoj larg, por e di që për ata jeta është e vështirë.Ndoshta mund t’ia lejoj vetes t’ju them që janë të pasur, shumë të pasur! Qytetaria dhe mëncuria nuk blihen me para!
Ju faleminderit!
Bisedoi:Raimonda MOISIU

Alban Merdani, debutim në NBC përkrah Megan Boone

by

Karen White, nga New York, : “Ylli në rritje, Alban Merdani – është duke bërë debutimin e tij televiziv, në një televizion kombëtar në SHBA – në NBC tek show ” – “The Blacklist – Listaezezë” krah për krah me aktoren Megan Boone”./
Intervistoi: Beqir SINA/
NEW YORK – LOS ANGELOS : Karen White, nga New York, e ka quajtur Ylli në rritje, duke shkruar se Alban Merdani – është duke bërë debutimin e tij televiziv, në një televizion kombëtar në SHBA – në NBC tek show ” – “The Blacklist – Listaezezë” krah për krah me aktoren Megan Boone. Merdani, është një aktor shqiptarë në SHBA – i cili e ka ndarë jetën e tij mes Staten Island, Brooklyn, në New York dhe Los Angeles në Kaliforni.
Në këtë intervistë të posaçme për gazetën Bota sot, në SHBA ai fletë me gazetarin tonë Beqir Sina, duke treguar jetën e atij artistike, dhe shoun e famshëm në NBC. Ai tregonë se ka fituar një eksperiencë në këtë shou, e cila ka qënë shumë positive, dhe do të jetë e paharueshme. “Të gjithë më mirepritën shumë mirë dhe me respect, megjithëse isha i panjohur dhe mik për një ditë xhirimi. E ndjeva veten is në shtëpinë time si të thuash” thotë Merdani..
Në fund të kësaj interviste aktori shqiptarë – thotë se “Në jetë, gjithmonë do të jetë dikush më i zgjuar, më i fortë dhe më i mirë se ju, por këmbëngulja dhe vendosmëria janë të plotfuqishme dhe ato do pervail në fund”
Kush është Alban Merdani ?
-Jam një njeri I thjeshtë si të gjithë. Një Shqiptar me nder, një aktor, një bir, një shok, një vëlla. Jam lindur në Shqipëri thellë në një fshat të rethit të Korcës ku familja ime ishte internuar nga sistemi komunist për 15 vjet të gjata. Aty jam ritur deri në klasën e 5-të fillore, dmthnë 10-11vjet. Në vitin 1990 më së fundi na u dha mundësia dhe e drejta për tu kthyer në qytetin e Korcës. Kemi jetuar ary për 4-5vjet të tjera dhe në vitin 1994 me familjen morëm rrugën e mërgimit për në Amerikë.
Diçka rreth asaj që ju jeni duke bërë në debutimin tuaj televiziv në NBC me shoun ” “The Blacklist””
Unë luaj rolin e një tregtari internacional armësh, i quajtur Sevan Volkov, I cili duke u vënë në posite të vështirë nga FBI ju jep atyre informacione të fshehta për kriminelin kryesor BERLIN.
Sa e vështirë është që të jesh “krah për krah” me një emër të till të shout amerikan Megan Boone?
Në fakt këtë pyetje i kam bërë vetes disa ditë para xhirimit, por në realitet nuk është e vështirë farë. Megan është një vajzë e re shumë e ëmbël dhe e respektushme. Shumë profesionale në punë. Një aktore e talentuar të cilës sipas ekperiencës time, fama që ka aritur me këtë shoun nuk I ka shkuar mbi kokë.
Eshtë më e lehtë të punosh me aktorë të një niveli të lartë e të njohur, apo me aktorë të rinj?
Pa tjetër më pëlqen të punoj me aktorë të lartë e të talentuar në këtë formë arti. Gjithmonë jam monduar në jetë ta rethoj veten me njerëz që janë më të talentuar, më me eksperiencë ose më me djeni për tema të ndryshme. Por koj sdo të thotë që është gjithmonë punë e lehtë. Im atë më thoshte gjithmonë kur isha I vogël, duhet ti kesh shokët gjithmonë më të mirë se veten. Sic shkon shprehja, “Më thuaj me kë ri të të them se cili je”
Unë besoj se në këtë mënyrë ritet dhe zhvillohet njeriu sa më shumë për të cur përpara. Kjo natyrisht sdo të thotë që aktorët e rinj nuk kanë vlera. Ne të gjithë kemi qënë të rinj si në jetë dhe në punëq e karjerë. Perkundrasi, aktoret e rinj për mua sjellin dicka të re dhe freskuese në punën e tyre. Pa shkak se nuk kanë eksperiencë ata janë shumë te uritu dhe elastik.
Çfarë përvojë keni marrë nga ky shou ?
Eksperienca ime në këtë shou ka qënë shumë positive, dhe do të jetë e paharueshme. Të gjithë më mirepritën shumë mirë dhe me respect, megjithëse isha i panjohur dhe mik për një ditë xhirimi. E ndjeva veten is në shtëpinë time si të thuash.
A përputhet tek ju – roli dhe karakteri – pra horri i cili shpesh gjendet në filmat e policisë në Hollivud me role të tilla të policisë, detektivë, për të krijuar një karakter emocionues?
Unë besoj që se cili prej nesh ka në brendësi një game të madhe ndjenjash dhe mendimeve disa prej të cilave janë shumë të frikshme dhe për këtë arsye shumica e njerzëve I refuzojnë për ti njohur ato. Por, të kesh dhe ti dallosh këto mendime apo ndjenja sdo të thotë që dhe ti je një person I tmershëm ose kriminel. Vënja në veprim e këtyre mendimeve ose ndjenjave të bën të tillë. Kjo është një ndryshim I madh sic besoj unë, midis njerëzve t socializuar dhe të dëbuarit e një shoqërie që shpesh marrin një jetë të krimit.
Gjatë karrierës suaj të suksesshme, ku e ka vendosur veten si një një aktor ose yll në rritje – Alban Merdani?
Nuk më pëlqen ti jap vetes tituj ose ta ve në pidestale. Unë besoj se jam një njeri I thjeshtë dhe një aktor që më pelqen dhe e dashuroj shumë këtë formë arti. Ditë për ditë mundohem ta përmirësoj veten.
Lindur gjatë sundimit të regjimit komunist, ku çdo mundësi për të shqyrtuar dhe zhvilluar talentet artistike ishin inekzistente dhe mohuar gjithmonë, si arritët ju deri këtu ?
Pata fatin e madh të arij në Amerikë në moshën 15 vjet dhe të edukohem këtu përse kisha dëshirë. Aritja ime deri këtu nuk ka qënë e lehtë dhe rrugët asnjeherë të shtruara me lule, sic e dinë shumë emigrantë rrugën e mërgimit. Për çdo gjë jam munduar dhe kam punuar shumë pa lodhje. Familja ime ka erdhur këtu me para borxh për ti blerë biletat e udhëtimit, dhe të arijmë deri këtu në vetvete është sukses I madh, por gjithmonë unë synoj për më lart.
Cila do të ishte nje resume e jetës suaj artistike ?
Resume-ja ime dëshiroj të jetë ajo ndërmjet të cilës, (filmave dhe pjesëve teatrale) dhe unë si shumë aktore të talentuar të le një gjurmë në historin e artit si akort, dhe ndoshta të bëj dicka që të mbahet mend për të ardhmen e këtij arti.
Çfarë suksesesh ka shijuar suksesi juaj në skenë dhe në film, cilat janë ?
Sukseset kryesore që kam shijuar kanë qënë nga ana artistike dhe njerëzore. Përvec ofertave të reja për projekte të ndryshme, jam shumë i prekur nga mbështetja dhe përkrahja që kam marë nga revistat, gazetat, dhe kanalet tv shqiptare, dhe komuniteti shqiptar në përgjithësi këtu në Amerikë dhe në atdhe. Ju jam shumë në borxh.
Cilat kan qenë momentet më të vështira ?
Siç e përmenda dhe më lart momente të vështira ka patur plot. Nuk ka rrugë pa gropa ose të përpjeta. Nuk ka rëndësi ose s’mbahen mend sa herë je rëzuar ose pengesat që të kanë dalë, ka rëndësi sa herë je ngritur përseri dhe ke vazhduar rrugën përpara.
Përveç aktrimit, a jeni i interesuar në drejtimin e filmave ?
Po jam. Kjo është një interes ose dëshira ime e re. Si aktor sa do të mundohesh të sjellësh në jetë idetë e tua, duhet gjithmonë të ndjekësh perimetret e shkrimtarit dhe patjetër të drejtorit të filmit. Interesi për drejtor më lindi sepse më pëlqen shumë bashkpunimi midis aktorëve dhe direjtorit. Se si së bashku sjellin një temë, nje ngjarje në jetë.
Kur e nisët karierën, a kishit një aktor që imitonit, idhulli juaj?
Fillimisht disa nga idhullit tim kanë qënë Robert Duvall, Marlon Brandon, Meryl Streep, etc por edhe disa më të rinj si Sam Rockëell, Amy Adams, Michael Fassbender, apo Tom Hardy.
A është e vërtet se :”“Aktori edukohet, mësohet, stërvitet, dhe tjetërsohet” ?
Po!Besjo që zoti ka futur në ne të gjithë një dhuratë të vecantë që ne duhet ta ndajmë me botën. Kjo dhuratë nuk është gjithmonë e lehtë për ta njohur por është shumë e vecantë për secilin prej nesh. Talenti është dicka që përmirësohet me edukim, praktikë dhe eksperiencë.
Që një aktor, të arrijë ta bindë publikun në atë çka ai kërkon të shprehë në atë çast të përcaktuar interpretimi, me ç’cilësi duhet të jetë i pajisur?
Në radhë të parë cdo aktor duhet të jetë në gjëndje ti zbulojë ose ti gjejë brenda në vetvete të gjitha cilesitë e temperamentit njerëzor, të këqija apo të mira. Që një aktor ta kuptojë atë që ai/ajo luan asnjëherë nuk duhet ta gjykojë karakterin e personazhit të tij ose ta ulë atë në vlerë.
Çfarë mesazhi kishit për lexuesit e gazetës tonë ?
Në jetë, gjithmonë do të jetë dikush më i zgjuar, më i fortë dhe më i mirë se ju, por këmbëngulja dhe vendosmëria janë të plotfuqishme dhe ato do pervail në fund.

TEUTA KAMBERI-LLALLA: JA SI DHE KUSH MUND TA IMPLEMENTOJE MARREVESHJEN E OHRIT

by

Marrëveshjen e Ohrit mund ta implementojë vetëm PPD-ja/
Në një intervistë kryetarja e komisionit për organizimin e Kongresit të PPD-së,Teuta Kamberi-Llalla, flet për Programin e PPD-së, numrin e delegatëve që do të marrin pjesë në Kongres, datën e kongresit, e shumë çështje të tjera/
PYETJE: Kur do të mbahet Kongresi, a kanë përfunduar përgatitjet, a është gjithçka gati?
Kamberi-Llalla: Në kuadër të Grupit të punës për përgatitjen e Kongresit të 6-të vepron edhe Komisioni për kuadro i cili me vëmendje të posaçme i analizon edhe potencialet kadrovike që partia i ka në momentin e dhënë. Komisioni përveç kësaj ka kontaktuar edhe kuadro për të cilat konsiderohet se mund ta udhëheqin partinë me sukses në periudhën që vjen. Synimi kryesor i nomenklaturës së deritashme politike është që të lansojmë në orbitën politike shqiptare kapacitete të reja politike që në heshtje ekzistojnë, por për një shkak ose një tjetër rijnë nën hije dhe nuk e marrin përgjegjësinë e shtyrjes së proceseve politike përpara. Këto kuadro me koncepcione evropiane, të rritur dhe edukuar në kohën e internetit, të facebook, twitter dhe instagram do ta marrin përsipër përgjegjësinë të ndërtojnë një shoqëri të drejtë multietnike, në të cilën do të respektohen dhe favorizohen realisht harmonia ndëretnike dhe parimet e barazisë e të drejtësisë për të gjithë qytetarët dhe komunitetet e tyre, duke u angazhuar për zbatim të politikave efikase dhe konkrete për barazi ndëretnike e për pjesëmarrje aktive të të gjithëve në prosperitetin e vendit.
Në mbledhjen e fundit të Kuvendit të përgjithshëm kemi caktuar një datë paraprake 14 dhjetorin, por do jetë mbledhja e Kuvendit të Përgjithshëm që do mbahet më 30 nëntor që në bazë të punës organizative që do të paraqes Komisioni për organizim të Kongresit. Do vendosi 14 dhjetorin apo disa ditë pak më tutje, të shohim, por ne punojmë për datën 14 dhjetor.
Komisionet vazhdojnë punët për përgatitje, do jetë një Kongres modest, larg lukseve dhe imazhit fallso. Çdo gjë do jetë demokratike ashtu siç ka qenë dhe është ndërtuar funksionimi i PPD.
PYETJE: Sa delegatë do të marrin pjesë në Kongres?
Kamberi-Llalla: Kemi paraparë që numri i delegatëve do të jetë 210 të cilët do votojnë për kryetarin e Partisë, kryesinë e ngushtë dhe drejtuesit e tjerë. Në Kongres do votohet për ndryshimet në Statut dhe Programin 4 vjeçar, politikën etj.
PYETJE: Kush janë kandidatët për kryetar partie?
Kamberi-Llalla: PPD ka qenë dhe mbetet ambient demokratik që nuk duron diktatura. Ne do të ndërtojmë ambientin tonë tradicional ku kryetari i partisë do të bashkëveprojë me organet e saja për ndërtimin e platformave politike, ekonomike, sociale, arsimore, kulturore. Do të zbatojë platformat dhe nuk do të vihet në pozitën e të të gjithëditurit dhe komandantit suprem. Anëtarët e organeve udhëheqëse të PPD-së do të punojnë për realizimin e vizionit të përbashkët politik ashtu siç kanë vepruar rilindësit tanë në të kaluarën e jo ashtu siç veprojnë politikanët ballkanas: paraja mbi të gjitha.
Nisur nga këto parime Komisioni konsideron se ende është herët të lansohen emra për kryetar, sepse kjo nuk është më e rëndësishmja se sa rëndësia e përcaktimit të parimeve me të cilat do të ecet përpara. Fundja, të gjithë e dinë se PPD nuk duron diktaturë brenda-partiake dhe është e vetmja parti demokratike në Maqedoni dhe Evropë që për 24 vite veprimi është udhëhequr prej gjashtë kryetarëve.
PYETJE: A ka gjasa që PPD të kthehet dhe të bëhet partia më e madhe shqiptare që ishte dikur?
Kamberi-Llalla: Dy skuadra futbolli kur hyjnë në fushë për të luajtur për fitore, por vetëm një ekip do fitoj ndeshjen. PPD ka qenë një parti e madhe, parti e popullit dhe i përket vetëm atij. Shpresojmë që votuesi shqiptar të bëj vlerësimet se kush parti shqiptare u ka ofruar gjatë qeverisjes, siguri, shpresë, krenari dhe punësime pa ryshfet. Do jetë vota e popullit në zgjedhjet e ardhshme nëse ka dëshirë të rikthehet fuqishëm PPD apo të mbetet një parti në histori. Duhet të dimë se është mëkat që PPD të mbetet jashtë Kuvendit të Maqedonisë, sepse ajo ka qenë dhe është partia e vlerave të larta, partia që bëri historinë e vërtetë të shqiptarëve në Maqedoni.
PYETJE: A do të miratohet platformë e re e partisë dhe cilat risi do ti përmbajë ajo?
Kamberi-Llalla: PPD ka qenë dhe mbetet burim i pashtershëm i platformave politike. Koncepti ynë fillestar ka qenë dhe ende më tej mbetet ai i shtetit dykombësh. Nëse për një arsye ose tjetër forca politike të caktuara nuk janë në gjendje ta pranojnë këtë filozofi politike atëherë alternativa jonë do të ishte ajo e qytetarëve të barabartë dhe jo ajo e një kategorie qytetarësh të pagëzuar me emër e mbiemër dhe e qytetarëve numra me përqindje. Thënë shkurt, PPD parimet e veprimit të saj politik i ka paraqitur qysh në Deklaratën e Grupit parlamentar për barazinë e shqiptarëve në Republikën e Maqedonisë në vitin 1992 dhe ato janë parime bazë të veprimit tonë politik dhe janë: krijimi i një sistemi politik konsociativ mbi parimet e të cilit mund të ndërtohet baraspesha e përfaqësimit dhe e garantimit me dinjitet të pabarabartë institucional të interesave të shqiptarëve në tërësinë shtetërore të Maqedonisë, krijimin e një strukture shtetërore dhe institucionale që reflekton realitetin multietnik të Maqedonisë, përfaqësim të drejtë politik në institucionin qendror legjislativ (Kuvendin e Maqedonisë) proporcionalisht me peshën demografike të shqiptarëve në këtë republikë, përfaqësim të drejtë, respektivisht proporcional në pushtetin ekzekutiv, në strukturat dhe organizmat e saj, përfaqësim proporcional në organet dhe në të gjitha instancat e pushtetit gjyqësor, etj, etj.
Shihni, edhe pas 23 vitesh zhvillim demokratik platforma e PPD-së ende nuk është realizuar plotësisht, ende duhet kohë realizimi. Nuk është ndonjë thënie e mençur po qe se themi se aktiviteti ynë politik do të mbështetet kryekëput në Marrëveshjen e Ohrit. Fundja ajo marrëveshje bazë politike ka pasur platformën e PPD-së, madje edhe e hartuar nga ekspertë të PPD-së, e hartuar për kohë të caktuar dhe rrethana të caktuara. Në këtë Kongres ne do të dalim me një deklaratë politike se si PPD i sheh zhvillimet politike, ekonomike, kulturore, arsimore aktuale dhe paralelisht do të punojmë edhe për rifreskimin e platformës tonë të përgjithshme politike në të ardhmen.
Ka shumë tema për të cilat, jo vetëm PPD, por edhe partitë tjera, duhet ti meditojnë. Për shembull ajo e koalicioneve parazgjedhore me partitë e etnikumeve tjera. Si të sqarohet fakti kur në sytë e shqiptarëve partitë në fushatën parazgjedhore i shajnë partitë maqedonase dhe fshehtazi në regjione të caktuara e ndihmojnë njëra- tjetrën. Dilema është a duhet dhe a ka ardhur koha veprimet prapa skenës politikes partitë politike shqiptare e maqedonase ti legalizojnë apo të vazhdojnë edhe më tej të punojnë prapa shpinës së elektoratit në emër të një patriotizmi të rrejshëm? Fundja çka u duhet platforma politike partive politike shqiptare kur fitimin e votës nuk e bazojnë në vullnetin e lirë të zgjedhësit por në vjedhjen masive të votave, në blerjen e tyre pasi ta varfërojnë paskajshmërisht zgjedhësin, me frikësime policore të elektoratit, madje edhe me vrasje? Për PPD këto koncepte asnjëherë nuk kanë qenë të pranueshme dhe gjithnjë do të refuzohen.
PYETJE: A do të ketë risi në bashkëpunimet ndërpartiake?
Kamberi-Llalla: PPD, gjithnjë ka qenë partia që ka vërtetuar se për çështjet e mëdha kombëtare dhe shoqërore, ka afruar zgjidhje dhe bashkëpunim. Është PPD, ajo që i mundësoi formacionit ushtarak të papranuar nga komuniteti ndërkombëtar që të paraqitet me subjekt politik, por kjo parti e nëpërkëmbi sinqeritetin e PPD-së dhe anëtarëve të saj dhe u angazhua për zhdukjen e saj nga skena politike. Të mos harrojmë se PPD është partia mëme e këtyre dy partive dhe është mëkat të sulmohet dhe shpifet pa fakte për të. Për ne paraqitja e çdo subjekti të ri politik është zbukurim i mëtejmë i një kopshti me lule plotë dhe ngjyra të ndryshme. Zaten në programin tonë politik kemi theksuar se PPD-ja është e hapur për bashkëpunim me të gjitha formacionet politike identike me principet dhe vlerat e saja në vend dhe jashtë se PPD-ja afirmon vendosjen e partneritetit dinamik me tërësinë e organizmave dhe asociacioneve të shoqërisë civile.(Intervista u dha per “Lajm” ne Maqedoni)

QYTETARËT T’U KËRKOJË POLITIKANËVE TË KOSOVËS TË PËRMBUSHIN DETYRIMET

by

Richard Lukaj:”Jam i çuditur që s’ka pasur më shumë reagim publik kundrejt udhëheqësve duke i kërkuar të përmbushin detyrimet e tyre”/
Intervistë me financierin e dalluar shqiptaro amerikan me origjinë nga Ulqini – Richard Lukaj, filantropist dhe biznesmen i suksesshëm i komunitetit shqiptar, në SHBA
Nga Beqir SINA/
NEW YORK : Muaj më parë nga Presidenti i Shqipërisë, iu dha dekorata Nderi i Kombit , mbas disa nderimeve dhe vlersimeve që ka marrënga Shqipëria dhe Kosova si dhe disa institucione ndërkombëtare. Financieri i dalluar shqiptaro amerikan me origjinë nga Ulqini Richard Lukaj, biznesmen i suksesshëm i komunitetit shqiptar, flet për herë të parë në një intervistë të posaçme për ngërçin politik në Kosovë, me gazetarin Beqir SINA.
Megjithëse me një aktivitet financiar që përfshin transaksione në të gjithë botën me vlerë prej gati gjysmë trilioni dollarë, zoti Lukaj ka gjetur kohë për të punuar edhe me komunitetin shqiptarë dhe për tu marrë me veprimtari filantropike, të ndjek dhe të kontribojë nga SHBA në disa çështje, për Kosovën, Shqipërinë, shqiptarët në Mal të Zi, Maqedoni dhe Luginën e Preshevës e Çamërinë, sidomos duke shfrytëzuar takimet me kongresmen e senator, udhëheqësit e shtetit ku ai jeton në Konektikët.
Ai thotë në këtë intervistë se udhëheqësit e Kosovës duhet të zgjidhin mospajtimet që kanë dhe të ushtrojnë sovranitetin e tyre. Çdo alternativë tjetër paraqet informalitet dhe ofendon sovranitetin për të cilin sakrifikuam kaq shumë.
Ndërsa shton për fjalët e ambasadores amerikane se simbas tij ato ” Nuk ishin fjalët më diplomatike të mundshme, por e kuptoj frustrimin që pasqyrojnë. SHBA-të, ndërkombëtarët, diaspora, dhe sidomos çdo qytetar kosovar kanë investuar shumë dhe ky ngërç politik pasqyron mungesë pjekurie politike dhe përgjegjësie”.
Lukaj tha se :”- Kostoja e këtij ngërçi është shumë e lartë për qytetarët kosovarë. Jam i çuditur që s’ka pasur më shumë reagim publik kundrejt udhëheqësve duke i kërkuar të përmbushin detyrimet e tyre.Gjatë kësaj periudhe ka pasur shumë projekte, investime, çështje ekonomike dhe strategji të ngrira nga pamundësia për të bërë biznes në Kosovë.”
Këtë javë – Ambasadorja e SHBA-ve në Kosovë, ka përçuar një mesazh për liderët e Kosovës, duke u thënë atyre mos e prishni punën’, derisa po fliste për ngërçin politik. “Mesazhi im për politikanët është shumë i qartë, mund ta them edhe në shqip, mos e dhi punën”, tha Jacobson. Si e komentoni ju dekleratën e ambasadores amerikane ne Kosovë Tracy Jackobson ?
– Nuk ishin fjalët më diplomatike të mundshme, por e kuptoj frustrimin që pasqyrojnë. SHBA-të, ndërkombëtarët, diaspora, dhe sidomos çdo qytetar kosovar kanë investuar shumë dhe ky ngërç politik pasqyron mungesë pjekurie politike dhe përgjegjësie. Shpresoj që grupimet e ndryshme të kuptojnë që po e mbajnë shtetin e porsalindur pezull dhe zgjedhjet e reja do të kushtonin shumë. Nga ana tjetër ngërçi ka ngacmuar publikun, të cilin shpresojmë ta frymëzojë që të angazhohet më shumë në të ardhmen dhe të bëjë zgjedhje më në përputhje me interesat e tij.
A mendoni se ngërçi politik në Kosovë, duhet të zgjidhet nga vetë forcat politike dhe jo me ndihmën e shteteve të tjera, mbasi siç permendet shpesh ose siç aludohet se “Kjo nuk mund të zgjidhet pa ndërhyrjen e Uashingtonit e Brukselit”?
– Udhëheqësit e Kosovës duhet të zgjidhin mospajtimet që kanë dhe të ushtrojnë sovranitetin e tyre. Çdo alternativë tjetër paraqet informalitet dhe ofendon sovranitetin për të cilin sakrifikuam kaq shumë.

A mendoni se Tirana sado pak mund të luaj rolin e saj në zgjidhjen e këtij ngërçi politik – dhe a ka pasur deri tani nga këndëshikimi juaj njëanshmëri të trajtimin e kësj çështje – nga Tirana zyrtare ?
– Jam i sigurt që Shqipëria është e angazhuar dhe është e informuar mjaft mirë mbi zhvillimet në Kosovë. Shqipëria vazhdon të tregohet një lojtare e pjekur dhe konstruktive në rajon, duke e kuptuar që angazhimi i saj rajonal përmban shumë përgjegjësi dhe shpeshherë vetëpërmbajtje të rreptë.
Heqja dorë nga Kryeparlamentari, a e zbeh fuqinë e veprimit të Bllokut, në “bllok” ashtu si u nisë dhe a mendoni se këtu me këtë rast “veproi” ose pati një farë indicie, deklerata e ambasadores amerikane ne Prishtinë?
– Nuk i di me aq imtësi detajet e negociatave të zakonshme të ndërmjetësuara nga presidentja Jahjaga, por di të them që SHBA-të dhe ndërkombëtarët do dëshironin ta shihnin këtë çështje të zgjidhur nga udhëheqësit e votuar për ta çuar kosovën përpara.
Ban Ki Moon tha sot se :Liderët kosovarë ta zgjidhin krizën politike. Mirëpo çfarë kërkohet nga lideret kosovar që të dilet nga kjo gjendje në se ajo nuk zgjidhet ? edhe tani
– I nderuari z. Ban Ki Moon ka përsëritur dëshirat dhe shpresat të shprehura dhe nga të tjerë mbi këtë çështje. Nëse udhëheqësit kosovarë nuk japin zgjidhje, atëherë gjithçka që po i ndodh dhe që mund t’u ndodhë shqiptarëve të Kosovës do jetë në konsideratën e elektoratit për zgjedhjet e ardhshme kurdo qofshin. Unë i qëndroj besnik demokracisë së njomë të Kosovës si dhe shqiptarëve të Kosovës, të cilët kanë kaluar sfida shumë herë më të mëdhaja se ky ngërç.
Fakti është se kanë kaluar afro pesë muaj që nga përfundimi i zgjedhjeve në Kosovë dhe institucionet qeverisëse ende nuk janë krijuar. Cili është mendimi juaj lidhur me këtë ngërç politik në të cilin e gjejnë veten sot politikanët e Kosovës?
– Kostoja e këtij ngërçi është shumë e lartë për qytetarët kosovarë. Jam i çuditur që s’ka pasur më shumë reagim publik kundrejt udhëheqësve duke i kërkuar të përmbushin detyrimet e tyre.Gjatë kësaj periudhe ka pasur shumë projekte, investime, çështje ekonomike dhe strategji të ngrira nga pamundësia për të bërë biznes në Kosovë.
A mendoni se nëse në këtë mënyrë po shkohet drejt zgjedhjeve të reja dhe a mund të shërbejnë këto zgjedhje si zgjidhje e këtij ngërçi?
– Shpresoj që jo sepse kostoja është tashmë shumë e lartë dhe ajo është rruga më e dëmshme për të gjithë shtetasit, por nëse çështja merr atë rrugë shpresoj të jetë paqësore dhe e efektshme.
– A duhen përpjekje të bashkërenduar nga të gjithë, dhe a po bëhet kjo në Kosovë?
Ka shumë pozicione dhe qëndrime për të ardhmen e Kosovës për të cilat janë dakord të gjitha palët. Të gjithë dëshirojnë ta afrojnë Kosovën afër institucioneve euroatlantike, kërkojnë dhe promovojnë zhvillimin ekonomik, duan të zhvillojnë siguri më të fortë dhe predikojnë për rend dhe struktura më të sigurta drejtësie. Gjithashtu të gjithë pretendojnë se po luftojnë kurrupsionin dhe sipërmarrjet kriminale. Thonë që janë të interesuar dhe për reforma të infrastrukurës arsimore për të përballuar nevojat e kapitalit intelektual të vendit.
Ndryshimi mes këtyre grupimeve qëndron tek përvoja, strategjitë e ndryshme dhe prioritetet përsa i përket këtyre çështjeve. Qytetarët kosovarë duhet të gjykojnë se me sa sinqeritet i ka klasa politike këto nisma, gjithashtu dhe aftësitë e këtyre grupimeve për të mbajtur premtimet e tyre zgjedhore.
-Si e komentoni vizitën e Kryeministrit Rama në Beograd e lidhur me situatën në Kosovë ?
Mendoj se vizita ishte e domosdoshme dhe respektoj shumë kurajon dhe profesionalizmin e treguar gjatë përfaqësimit të interesave të Shqipërisë.
– Së fundi në se ka mundësi edhe një mesazh nga ju për lexuesit tanë
Dëshiroj që të gjithë shqiptarët të angazhohen konkretisht, sepse jo vetëm kemi shumë çështje për të zgjidhur, por dhe shumë shanse të mrekullueshme për të realizuar sakrificat e bëra gjatë gjithë këtyre viteve. Vetëkënaqësia thjesht do të na bëjë të humbim dhe si pasojë të kemi shpërdëruar investimet kohore, energjitë, burimet dhe gjakun.