• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

VRANARI PROMOVOHET NE UNIVERSITETIN “ISMAIL QEMALI”

December 9, 2012 by dgreca

Universiteti “Ismail Qemali” promovon botimet e vitit 2012 të shkrimtares Vilhelme Vranari Haxhiraj/

Nga Saimira Konda/

E quaj veten të nderuar dhe të privilegjuar që pasqyroj një takim letrar sa të bukur dhe tejet produktiv të një zonje të respektuar, e vlerësuar me disa çmime kombëtare dhe ndërkombëtare. Nuk e tepëroj me entuziazmin tim, pasi referuasit apo moderatori u pritën me duartrokitje nga të pranishmit.
Dje më 7/12/2012, ditën e premte, në orën 11, në sallën e Konferencave në Universitetin “Ismail Qemali” me nismën e Z. Bujar Leskaj (ish Ministër i Kulturës) dhe nën drejtimin organizativ të Rektorit të këtij tempulli dijeje, Prof.Dr. Albert Qarri, u promovuan tre libra të shkrimtares Vilhelme Vranari Haxhiraj, ku u prezantuan 4 botime të vitit 2012. Theksoj 4 botime, pasi romani “Rikthim i Ismail Qemalit” është botuar dy herë. Botimi i parë u bë nga Sh. Botuese”LULU” (USA),nën kujdesin e Dr. Fatmir Terziut – Londër. Kurse ribotimi u bë nga Sh. Botuese “Nacional”.
Moderator i takimit ishte Z.Fitim Haxhiraj.

Librat që u analizuan dhe u bënë të njohur për të pranishmit  janë:
1- “Rikthim i Ismail Qemalit” -roman
2-“Çmimi i Dualizmit “-novelë
3- “Bashkë në dashuri dhe  atdhetari” studim, që u botua në Bukuresht nën kujdesin  e plotë (tekniko-financiar) të Z.Baki Ymeri.
Ky takim ndryshe nga promovimet e tjera të shkrimteres Haxhiraj kishte një vlerë të veçantë pasi u bë në prani të mëse 300 studentëve.Morën pjesë përfaqësues të: Ministrisë së Kulturës, Zv/ministri Abaz Hado, ish ministri i Kulturës, Z.Bujar Leskaj(Kryetar i Kontrollit të Lartë të Shtetit, me përfaqësues të Qarkut Vlorë ,sekretari i Qarkut Vlorë Z. Ridvan Mersimi, Drejtori i Drejtorisë Arsimore Vlorë, Z.Ermal Xhelili,përfaqësues të  shoqatave, “Ismail Qemali”, “Ali Asllani”,”Dukati”,”Labëria”, “Kanina”, “Shoqata e të persekutuarëve”, shkrimtarë dhe lexues të autores.

Moderatori Fitim Haxhiraj, pasi falenderoi Rektorin e Universitetit, z. Bujar Leskaj, Zv/ministrin Hado, Sekretarin e Qarkut, Z.Ridvan, drejtorin e arsimit Z. Xhelili studentët dhe pjesëmarrësit, për këtë takim në Universitetin që mban emrin e Ismail Bej Vlorës, burrit të shquar të kombit, themeluesit të Pavarësisë dhe shtetit të parë shqiptar, citoi këto vargje të kënduara në Labëri:

“Moj Vlorë,

    moj strehë  xheneti,

       Doli e foli prefekti,

       Osmën Haxhi Muhameti:

       Të mblidhet gjithë mileti

       Se vjen Qemali nga deti”

“Labëri”

Fjalën e çeljes e mbajti Rektori i Universitetit, Z. Qarri, i cili e quajti domosdoshmëri takimin me një shkrimtare të tillë me përmasa tej kufijëve tanë shtetëror me studentët e Universitetit. Ai e quajti të rëndësishëm futjen e letërsisë bashkëkohore në institucionet  e arsimit dhe Kulturës për një edukim dhe drejtim ndryshe studentëve dhe brezit të ri.
Më pas, Prof.Dr . Bardhosh Gaçe “Mjeshtër i Madh” bëri analizën e romanit “Rikthim i Ismail Qemalit”dhe nxori në pah vlerat e tij, referat që do ta japim të plotë, fjalën e të cilit moderatori Haxhiraj e përshëndeti me disa vargje krenarie pr të shoqen:

“Zoti i madh që je lart.

Ma bëre dhuratë mua.

I lumtur që e kam shoqe

I nderuar që e kam grua!”

Fitim Haxhiraj
Bedri Çoku ardhur enkas nga Tirana, foli për vlerat e Vilhelmes si shkrimtare, së cilës ia mohuan të gjitha të drejtat humane apo si një nga gratë e para , që theu frikën e punoi në fushën sociale për demokracinë tonë të brishtë, për emancipimin e shoqërisë dhe veçanërisht në integrimin e gruas, ka luftuar dhe vazhdon të luftojë me letërsinë e dhe publicistikën e saj për barazi gjinore si dhe zbutjen e problemeve sociale . Z.Bedri Çoku theksoi se asnjë shkrimtar tjetër ,jo në 16 vjet por as në 68 vitet e pasluftës, si Znj. Haxhiraj që i ka dhuruar lexuesit 32 libra, me mijëra faqe , gjë për të cilën e falendereoj. Si Vilhelmja nuk ka tjetër në Shqipëri, është unikale.Ndaj pa droje jam i lumtur që e quaj “Shkrimtarja e Kombit”.

Nxënësja e shkollës së mesme “Orikum” Brixhid Çeloj, përshëndeti takimin me poezinë në hyrje të romanit, e cila me deklamimin e bukur, bëri gjithë auditorin të ngërthehej pas fjalëve të saj shprehëse.

“E Djeshmja”

Iku…

si ku kështu?!

Mbeti diku…

në rrugët e drobitura,

nën peshën e kohës.

La pas të qeshurat,

gëzimin,

dhembjen…

dhe zhgënjimin që lë mohimi.

Harroi përleshjet mes epokave.

Shpërfilli

ngërdheshjet demoniane,

hakërrima zagarësh…

lajkat servile…

buzëqeshjet hipokrite…

dhe me pluhurin e shekujve i mbuloi…
Ajo që iku dje,

vazhdon të çapëlojë

këmbëzbathur …

e përbaltur…

e lodhur…

e sfilitur…

Në shinat e jetës

bashkëudhëton me të sotmen,

rrugën e Nirvanës i tregon…

E sotmja …kapur për dore,

të dyja i ngërthen…

dilemën që nesër pritet të vijë

me gungaçen e zymtë që shkoi…

Buzëqeshjen…

shpresën…

të bukurën e rilindur…

mes dallgëve zulmëmëdha të jetës…

në një pikëkohë …e tashmja i bashkon!”

Vivra
Z.Ahmet Demaj, mësues, Kryetar i Sh.” Labëria”, autor i librit”Burimi që s’fal”,para se të bënte analizën e novelës “Çmimi i Dualizmit”,tha: “Z.Fitim Haxhiraj e kam njohur si qytetar, si artist, koreograf e kërcimtar, apo aktor, kohët e fundit si menaxher i letërsisë së bashkëshortes, znj.Vilhelme, kurse sot po njoh një moderator të shkëlqyer. Pas analizës së novelës, u shpreh duke pyetur: “Kjo novelë, këlthet ulërin:’ O njerëz, çfarë jemi dhe ku po shkojmë?” dhe më pas vazhdoi: “Kjo ngjarje mos ndodhtë në Shqipëri…larg nga vendi im, larg nga qyteti a fshati im, larg nga lagjia ime dhe larg nga shtëpia ime…!”

Ndërsa Z.Bajram Koshena pasi dhe mendimin për vlerat letrare të krijimtarisë së Vilhelme Vranarit, ku ai gjente veten, përshëndeti me  një poezi kushtuar autores:

 

Lulja që mbiu në gur

 

Në agun e qiellit arbëror

Kur nata ra…

mbi qiellin blu të vendit blu,

dhe maleve shkrepin vetëtima

Rrënjët …

Ti fort i mbolle mbi gurë,

Atje…,

ku lindin vetëm trima.

Mbi kalanë e lashtë

të Kaninës Zonjë…

u rrite …hodhe shtat,

detet e kaltër ta lanë ball

ti emrin e saj e ngrite lart.

S’të trembën vitet e përgjakur

fjala jote…

mes territ çeli si dritë

mirësi…

shpresë shpërndau anekënd,

edhe pse të keqen barbarët

mbillnin për çdo ditë,

Ti shpërfillëse

të ardhmen e brishtë po gdhend.

Lule je

në ballkonin mbi Vlorë,

fjala aromë mirësie

kë kundërmon në çdo vend

sikur Zoti…

të paska dërguar me dorë.

Si rreze drite, ngjyrë ergjënd

fjala jote

si ujëvarë që zbret nga mali

mendjekthjellët..

nën shkëlqimin diellor,

e shtrenjta jonë, Vilhelme Vranari,

je si rreze drite…

në agimet e qiellit arbëror!

Ish i burgosuri politik,qytetari fisnik,Anëtar Nderi i Sh.”Ali ASllani”,Z.Shaban Xhyheri, përmes fjalëve të tij si i moshuar përcolli te studentët mesazhe e dukimi mbi vlerat e një letërsie bashkëkohore, ku shkrimtarja i bënë radiografinë dhe autopsinë shoqërisë dje edhe sot. Lexoni letërsinë e saj që të njihni të vërtetën për Shqipërinë dhe shqiptarët. Moderatori Haxhiraj e përshëndeti me vargjet:

“Kështu lufton shqiptari,

për mëmëdheun e tija,

ndaj e gjithë bota thonë :

“atje buron trimëria!”

Zv/ministri Abaz Hado përgëzoi takimin e mrekullueshëm, uroi për vlerat e kësaj shkrimtareje të famshme brenda kufijëve tanë tokësor, në trevat shqiptare. E vlerësuar me çmime edhe jashtë vendit, në formë autoktritike pranoi mungesën e futjes së letërsisë moderne, veçanërisht të zonjës së nderuar Vranari për t’u studiuar nga nxënës dhe studentët tanë. E mori si detyrë për të ardhmen.

Nxënësja e gjimnazit të Orikumit, Marsela Seferi uroi shkrimtaren dhe përshëndeti të pranishmit me poezinë në ballinën e fundit të romanit. E ulur në gjunjë, ajo vajzë e re 16-17 vjeçe, iu fal qytetit “Nder i Kombit”mes duartrokitjesh për qytetin ëndërr.

Të falem , o Vlorë

 

Të falem …

ty Vlorë!

O qytet i Diellit,

ty…Parajsa,

ku kanë folenë Perënditë…

Adriatiku i kaltër…

të dhuroi mirësinë…

Joni blu i thellë…

me të tepërt të fali bujarinë…

Kodrat me agrume e ullinj…

dhuratë e vyer për begati.

Të pyes moj fatmadhe:

-a gjendet ndokund..

një tjetër Perlë margaritare…

si ti ?!

 

Ndaj Zoti…

me bujari të përkëdheli…

sepse të ka pasur …

dhe përjetësisht të ka

“Të Përzgjedhurën e tij…”

 

Unë…

bija jote të përgjërohem,

sot e përgjithënjë,

se kurrë nuk do të të ndërroj

me asnjë thesar të gjithësisë…

 

Të lutem,

më thuaj,

o qytet ëndërr…

a mund ta gjej vallë …

tjetërkund…

si ti një tjetër mrekulli ?! 

                 Vivra

Iniciuesi i takimit, biri i Vlorës Z. Bujar Leskaj i bëri një analizë prurjes letrare dhe cilësore të autores. Kujtoi promovimin e trilogjisë “Vështroni Meduzën”më 2005, kur ishte Ministër i Kulturës, e kam quajtur Zonjën Vranari “Musine Kokalari e Vlorës” kurse trilogjinë “Saga e Vranajve”.Ajo që ka shumë vlerë është ballafaqimi që i bën autorja të vërtetës së hidhur. Nga romani ai udhëtoi bashkë me Ismail Qemalin nëpër vite duke pasqyruar vlerat e diplomatit të shquar, fisnikut të mençur që pas Skënderbeut themeloi shtetin e parë shqiptar. Si Skënderbeu për kohën e vet, edhe Ismail Bej Vlora kanë vlera të pallogaritshme dhe janë të papërsëristshëm. Vilhelmja na e solli të gjallë në këtë 100 vjetor., gjë që nuk e bëri asnjë tjetër: Ndaj kritiku i mirëfilltë Dr. Fatmir Terziu dhe Prof. dr.Eshref Ymeri e kanë quajtur“E munguara në letrat shqipe”

 Së fundmi shkrimtarja Vilhelme Vranari Haxhiraj shprehu falenderimet për të pranishmit, iniciues dhe organizatorë, si dhe lumturinë e saj që ky promovim u bë mes studentëve, pasi para së gjithash ajo është mësuese.

Filed Under: Kulture Tagged With: Ismail Qemali, Saimira Konda, Universiteti, Vilhelme Vranari

CEZARIT-PËR ATË QË I TAKON CEZARIT

December 8, 2012 by dgreca

 NGA GËZIM LLOJDIA*

 
Abstrati
Enver Memisha Lepenica njihet  prej vitesh si studios e publicistë i veçantë në fushën historike   mirëpo sakrifica dhe  mundi i tij, puna shumëvjeçare përfundoi pa kapitale dhe pa fitime,por ai është nga figurat me te nderuara, sepse të  gjithë energjinë e tij ai e drejtoi në luftën për te mirën e përgjithshme. Enveri shkeli në gjurmët historike të një katundi të vogël me histori te madhe në Labëri, plot tradita që  kane ruajtur dashurinë dhe respektin reciprok duke vlerësuar karakterin burrërinë dhe patriotizmin. Sokakët e Lepenicës ky katund  i pluskuar  në  një shullë larg maleve maleve me mjegull,afër shushurimës së Shushicës. Katundet e shtrirë në të dy anët e lumit Shushicë e vetmja dege e Vjosës me rrjedhjen e poshtme, që përshkon pjesën më të madhe të gjatësisë lindore të Vlorës afro 80 km. Gjurma e thellë e qytetërimit të lashtë të kësaj lugine ka hapur një brazdë të thellë, ndonëse ndodhet në fillesë të saj. Në këtë luginë mulliri i kohës kishte gdhendur më tepër bestini se sa realitete duke fshehur në tokën e sajë të sertë, shkëmbore, aty ku gruri gjendet në “shtëpinë e vet”, diamantet e qytetërimit të saj, historinë e shkruar dhe gjurmët që kanë lënë qytetërimet. Këtu në këtë truall lindi edhe studiuesi dhe publicisti Enver Lepenica për të cilin dy autorë Novruz Shehu dhe Doc.Dr.Alqi Naqellari  përgatitën një botim serioz “: Enveri i Lepenices- Me rastin e 65 vjetorit te lindjes. Publikuar nga   “Emal “ gjithsejtë 449 faqe,  me ISBN978-9928-04-022-2. Ky libër është  i pari në llojin e vete ku autorët kanë sjell të plotë 65 vjet,të një njeriu studios,kërkues i ndershëm,patriot deri në frymë të fundit. Ky libër është i pari në llojin e vet , sepse jeta e një njeriu  pasionant e shqiptar i vërtetë aty është konceptuar në tërësinë sipas historiografisë dhe rrjedhave të kohës,është shkruar me një gjuhë të rrjedhshme plot kulturë .Ky libër është shkruar ndryshe nga botimet tjera .Ka një rrjedhë logjike të ngjarjeve dhe shkallëzimit të jetës të personazhit kryesor. Ka një renditje të temave sipas botimeve të kryera .Ka një mënyrë shkencore të paraqitjes së dokumenteve jetësore .Ka jetë dhe frymë jete në këtë botim  i cili i kushtohet një njeriu, që jeton ka mbushur plot 65 vjet,jeta e tij  është gjurma   që mbeten në shekuj thonë autorët .

Kronologji  historike

Autorët kanë ndjekur një kronologji  historike të çdo botimi  të këtij autori duke cituar  për çdo libër artikujt,kritika,recensat e kryera nga autorë të ndryshëm për librin e autorit E.Lepenica duke llogaritur kështu një punë me një kosto të madhe. Janë mbledhur pothuajse në masën 100%  artikujt dhe gjithçka, që i është kushtuar botimit,gjë që ka detyruar autorët ti kërkojnë ato jo vetëm në sitet e internetit por duke nisur një komunikim me autorët që kanë shkruar ,për botimet që do të thotë se janë kontaktuar shumë autorë për botime të ndryshme në kohë të ndryshme botimi dhe frutë i kësaj pune janë mbi 380 faqe,në formë eseje,kritike,recense,diskutimi , që i kushtohen librave të botuara nga E .Lepenica.Ne mund të vështrojmë vetëm disa prej tyre si i kanë renditur autorët e librit.:”Neper greminat e përgjakura komuniste”, Tirane 2007. Kanë shkruar: Eglantina Alliaj, Albert Abazi,Novruz Xh.Shehu,Hysen Ismail Haxhiaj,Petrit Muca, Dr. Iliaz Gogaj,Fari Shaska,Gezim Llojdia.”Perballe klithmave te korbave”, tirane 2008. Kanë shkruar: Gezim Llojdia.Dr. Iljaz Gogaj Docent, Dr. Alqi Naqellari,Kastriot Frasheri,Shpresim Kasaj.Thonë se ujqit e vjetër e shqyejnë vërtet hënën lehonë. Dhe qentë do ta bënin copë, nëse u jepej mundësia. Kështu ujqit dhe zogoria e qenve të ligësisë ishin gati duke shqyer, atë që quhej demokraci e brishtë e vendosur pas viteve ‘90 në Shqipëri. Një cifël e kësaj historie që ende e kemi në kujtesë gjendet në botimin më të fundit të studiuesit dhe publicistit të mirënjohur: Enver Memisha Lepenica: “Përballë klithmave të korbave”. Mjegullina ka  mbuluar nëpër kohëra enigmën e shumë vrasjeve mister. Nga zëri varet vdekja ose rrojtja e Shqipërisë .Enver Lepenica është laureuar në fakultetin ekonomik UT me rezultate të lartë ka kryer kurse kualifikime për organizim dhe drejtim, ka qenë drejtor kabineti i Ministrit të Kulturës, si dhe Inspektor i përgjithshëm i Ministrit të Brendshëm me gradën nënkolonel. Është themelues i gazetës së parë opozitare të qytetit të Flamurit “Zgjimi”, autor i librave historikë si: “Vetëvrasjet. Barbarët zbresin në Vlorë”, “Hysni Lepenica-Komandant i Përgjithshëm i Fuqive të Ballit Kombëtar”, “Antologjia e plagëve nën terrorin komunist”, “Pseudonimet e përdorura gjatë Lëvizjes antifashiste 1939-1944”.Një rekurs i munguar i individit në mbrojtje të demokracisë ndaj së keqes social-politike. Shënime për librin e z. Enver Memishaj. Edhe pse ndodhemi pranë kapërcimit të dy dekadave të përmbysjes së diktaturës komuniste ende shqiptarët nuk po arrijnë të shijojnë kolektivisht shijet e demokracisë së ëndërruar dhe shtetit të së drejtës. Këtij shqetësimi mëse qytetar, mbetjes së “korbave” dhe klithmave të tyre, i referohet studiuesi dhe autori i mirënjohur Enver Memishaj me libri e tij të fundit: “Përballë klithmave të korbave”. Në këtë lundrim të gjatë dhe të lodhshëm, për ti sjellë lexuesit me fakte ato të vërteta historike, që përveçse përshkojnë këtë tranzicion të tejzgjatur, ashtu edhe ngarkesat jo vetëm mendore, por edhe të armatës së ish-nomenklaturës komuniste të regjimit të kaluar. është ky udhëtim që na eksploron atë që rrallë e shohim. “ Kthimi i borxhit te madh”, Tirane 2009. Kanë shkruar:-Ferdinand Hysi,Izet Shehu, Gëzim Llojdia  ,Flori Slatina.’ Emblema e nje epopeje”, Tirane 2010. Kanë shkruar :Prof. Dr. Muharrem Dezhgiu, Laureta Petoshati .Prof.Dr. Uran Asllani, Ilmi Bani,Doc.Dr.Alqi Naqellari,Prof. dr. Bardhosh Gace,Shpresim Kasaj, Astrit Xhaferi.”Vetëvrasja, barbaret zbresin ne Vlore”, Tirane 1998-Fari Balliu. Komandanti i  pergjitheshem i fuqive te Ballit Kombëtar”. Prof.Doktor Hysni Myzyri,Akademik, Prof.dr. Beqir Meta, Prof. dr. Muharrem Dezhgiu –Avokat Neshat Nguci. Gëzim Zilja,Kostaq Xoxa, Cobo Skenderi, Skender Qendro.Prof. dr. Bardhosh Gace:Ne vargun e botimeve te pakta për Luftën e Vlorës te vitit 1920, do te zere nje vend te nderuar edhe “Emblema e një epopeje” e autorit vlonjat Enver Memishaj, qe ai shton mbiemrit edhe emër-vendin Lepenica, duke dëshmuar dashurinë e tij te zjarrte për vendlindjen, e duke respektuar e kujtuar edhe te paret e tij qe e mbajtën me nder këtë mbiemër. Për këtë ngjarje madhore te historisë sonë kombëtare, ne bibliotekën tone njohim disa botime serioze, si ato te Muin Camit, Neil Shehut, Ago Agajt, Gani Iliazit, Spiro Kosovës, Isuf Luzaj dhe shume shkrime analitik e studimor.

Epopeja e Vlorës e gjalle ne kujtesën historike te shqiptareve

Gjithsesi Epopeja e Vlorës me 1920, ende është e gjalle ne kujtesën historike te shqiptareve, e sidomos vlonjateve, pasi siç shprehet edhe autori italian Agustino Koriliano, ajo tronditi qiellin e Evropës dhe diplomacisë se saje duke kërkuar Urine e shqiptareve. Ne këtë 90 vjetor te kësaj epopeje te lavdishme, studiuesi i zellshëm Enver Memishaj pas një hulumtimi te thelle nxori ne drite ketë libër monografik dhe te veçante, libër ky qe përben një vështrim enciklopedik mbi Luftën e Vlorës siç është përcaktuar me te drejte edhe nga Prof.dr. Muharrem Dezhgiu. Duke përshëndetur këtë botim do te thosha se vlerat e tij janë te shumëfishta, veçanërisht do te theksonim:Se pari: Me këtë vepër autori për here te pare e sheh Luftën e Vlorës me 1920 ndryshe nga studiuesit dhe historianet e deritanishëm. Autori e sheh këtë lufte te udhëhequr nga atdhetare te zjarrte dhe te përgatitur nga ana ushtarake dhe kulturore si Osman Haxhiu, Qazim Kokoshi, major Ahmet Lepenica, kapiten Qazim Koculi etj, dhe jo ashtu siç është trajtuar deri tani se kjo luftë u udhëhoq nga fshatare analfabet, pavarësisht se peshën me te madhe te kësaj lufte e mbajtën fshataret patriot te Vlorës. Se dyti: Vlora nuk ka një muze qe te pasqyroje sadopak këtë epope legjendare. Vepra e z. Enver Memishaj “Emblema e një epopeje” na paraqitet ne këtë 90 vjetor si një muze i gjalle lëvizës, i cili ringjall historinë tone kombëtare dhe shërben njëkohësisht si një sensibilizim për organet e shtetit shqiptar per te ngritur muzeun e epopesë se Vlorës me 1920.Se treti: Ne këtë libër përshkruhen ngjarje dhe ndodhi historike te njohura pak ose aspak, por ka edhe mjaft personazhe, qe nga anëtaret e Komitetit “Mbrojtja Kombëtare”, qe rishpallen pavarësinë e Shqipërisë, shtabi i Luftës se Vlorës me 1920, komandantet e çetave, dëshmoret, te plagosurit ne këtë lufte, edhe këta te trajtuar për here te pare pasi ishin lënë ne harrese apo ishte mohuar vepra e tyre atdhetare. Autori pasqyron gjithashtu atmosferën e zjarrte luftarake e shpirtin liridashje te vlonjateve, por edhe te krahinave te tjera te vendit për te zgjidhur enigmën ne se do te kishte Shqipëri pas kësaj beteje, apo do te fshihej nga faqja e dheut si? shpreheshin luftëtaret e kohës. Se katërti: Je vlere e veçante e veprës se z.Memishaj është se ne faqet e kësaj vepre përshkruhet edhe kontributi i krahinave te tjera si Mallakastra, Tepelena, Gjirokastra, Tirana, Skrapari, Devolli te cilët ju bashkuan zërit çlirimtar te Vlorës.Se pesti: Këndvështrimi historik i kësaj vepre është i qarte Lufta Epope e Vlorës, është vazhdim i Kongresit te Leshnjes, ose siç thotë njeri prej protogandisteve te asaj kohe është e pjella e këtij kongresi, pra i përpjekjeve te vazhdueshme te shqiptareve për lirinë dhe pavarësinë e Atdheut

Flet autori Novruz Shehu: Enver Memisha, hyri ne jetën time dhe te Alqi Naqellarit, mbas viteve 2000. Ai vinte vazhdimisht ne Bibliotekën Kombëtare dhe shfletonte e shfletonte vazhdimisht. Kish nje trup te larte, flokët e bardhe e tregonin intelektual, por disa rrudha qe i ngushtoheshin e zgjeroheshin ne balle e tregonin rebel deri ne te pandreqshëm. Ndoshta ky rrebelizin i përbashkët na beri te mblidheshim te tre ne Institucionin e kafesë, ose parlamentin e popullit siç e quan Balzaku, e te sillnim e stersillnim te gjalle e te vdekur nga faqet e historisë. Demokrat e antikomunist i përkushtuar, Enver Memisha hyri ne fokusin e media jo pak here. Dhe ai përballej pa ja here syri “tent” duke u dhënë te kuptojnë, ish punëtoreve te sigurimit, se geni vital i se djathtës u përndoq, u sulmua, u dogj e sterdogj, por nuk u zhduk. Dhe te dine mire se demokracia, s’është tolerante aspak për militantet e terrorit te komunizmit. Me Enver Memishen është pothuaj e pamundur, qe te jesh mik dhe kjo për arsye se duhen tre kushte: Te jesh i ndershëm, te mbash fjalën, te jesh i guximshëm. Ne këtë trim e kemi pasur te vështire, por jo te pamundur, qe ta mbajmë mik dhe ne 65 vjetorin e lindjes t’i dhurojmë këtë libër, ashtu siç mund t’i dhuronim edhe një tufe me lule, apo një torte te shoqëruar me një 5000 lekëshe. Po pse nuk zgjodhëm rrugën tradicionale? Miti i librit mund te na beje pak allaoficer e allakryetar komiteti e alia sekretar i pare etj etj, qe bëjnë libra për vete e për ata qe bene çudira ne komunizëm. Natyrisht do te nënqeshin jo pak. Do te nënqeshin e bile do te shkrihen ne gaz ata, qe kane shkruar poema e filma e opera e valle e këngë për heroin e Kinës Lej Fen. Le te qeshin. Duhet te qeshin dhe te n–ojne edhe ata ne ketë planet. Por ne jemi te ndërgjegjshëm se po kryejmë një akt intelektual duke i dhënë pikërisht këtë libër, shoqërisë shqiptare, pikërisht ne 65 vjetorin e një intelektuali e studiuesi te guximshëm. Ne rast se shoqërisë i jepet ne libër modeli i një personi, qe te bën te ndihesh me i guximshëm, me sakrifikues, me human, atëherë këtu duhet kuptuar se kemi te bëjmë me një akt te rendesishem për ata, qe dine te vlerësojnë aktet e rëndësishme te shkronjës. Skënder Brahimaj shkruan:Lepenica është një fshat i vogël por me histori te madhe, qe ka nxjerre mjaft figura te patriotizmit shqiptar qe ne kohe te hershme, por veçanërisht dua te përmend figurat qe nga 1912, ne Luftën e Vlorës me 1920 dhe deri tek Lëvizja Antifashiste. Figura nga ky fshat nuk munguan edhe gjate Lëvizjes Demokratike dhe përmbysjes se diktaturës komuniste, 1990, 1991 dhe gjate vitit 1997 dhe 1998. Një nga figurat e shquara te këtij fshati është edhe Enver Lepenica, i dli u shqua veçanërisht gjate viteve 1990, 1991 dhe sidomos gjate viteve 1997 e 1998, duke luftuar me bandat komuniste me pene, me libra te botuar, ne propagande dhe me pushke ne dore kur qe nevoja. Komunistet e Vlorës nuk kishin gabuar, me 1997, kur morën vendimin për ta ekzekutuar. Ai ishte qendrestar dhe kundërshtar i vendosur i tyre. Enver Lepenicen te cilin unë do ta quaja pa dyshim një patriot dhe bir te denjë te Lepenices, me shume se sa një studiues te historisë dhe denoncues i forcimit, terrorit dhe dhunës komuniste.

Rilingjalli me buje tiparet e zjarrin e atij geni

Flasin autorët e librit:Ai ka lindur ne fshatin e Lepenices te rrethit Vlorës me5 korrik te vitit 1944, i përket fisit Allushaj te këtij fshati, fis me personalitete, qe kane rrezatuar ne historinë kombëtare. Ky fis, i ndare ne nendeget Memishaj, Brahimaj, Canaj, Hysaj, i ka dhënë personalitete te shquara historisë se Shqipërisë, ne shtresa te ndryshme kohore si Ahmet Lepenica, Hysni Lepenica, Aferdita Lepenica, Fejzua, Numani, Xhelali, Selami, Qemali, Refati, Zij ai, Hasani, Faiku, Xhezua, Allushi etj.I rritur ne genin e një fisi nga me vitalet, ne trevën e Vlorës e me tej, Enver Memisha, trashëgoi e rilingjalli me buje tiparet e zjarrin e atij geni, sa rebel e kryengritës, aq te mençur e me polen inteligjence..Enveri kreu ne Lepenice klasën e pare te shkollës fillore, shkollën shtatëvjeçare dhe dy shkolla te mesme e kreu në Vlorë,kreu arsimin e lartë për ekonomi., juridik

Referencë

“Perballe klithmave te korbave”, Tirane 2008

“Pseudonimet e përdorura gjatë Lëvizjes antifashiste 1939-1944”.
Kthimi i borxhit te madh”, Tirane 2009.
“Emblema e një epopeje Tiranë 2010
“Vetëvrasjet. Barbarët zbresin në Vlorë”,
 “Hysni Lepenica-Komandant i Përgjithshëm i Fuqive të Ballit Kombëtar”,
“Antologjia e plagëve nën terrorin komunist”
Msc.Anëtar i Akademisë Evropiane të Arteve

Filed Under: Kulture Tagged With: Enver Lepenica, Gezim Llojdia

Songs of Albanian Cultural Heritage*

December 7, 2012 by dgreca

Song for the Death of An Infant

Thou sleepest the eternal sleep, thine eyes are closed, so that

            thou mayest think the better about  thy mother and parents.

Thy sweet smile, which has not left thee, leaves me with hope.

            Thou art alive, and thou art only playing a game with us,

isn’t it so, my lovely child?

Yes, Yes! For thou leavest with me and unparalleled cruelty

(wretchedness) because thou art in flower of thine age,

that age which is the most beautiful!

When thy father, brothers, sisters saw thy lovableness increasing

 each day, they were happy in admiring thee; so dear

and so lovely; didst thou wish to leave them?

Hear me, my child, have pity on my sorrow. My voice, which

reaches as far as the heavens, should reach thy heart and

make it feel!

See how thy mother debates with herself, see how she despairs,

see her tears falling like a torrent. What, hast thou no longer

any pity for her!

O death, cruel death, without pity and without sense, thou hast

hardened the most tender of hearts and hast made it resist

the prayers of  a desolate mother.

 

Song for a Child

 

Pitiless death, why didst thou snatch my child, why didst thou

            tear him from my caress? O my dearly beloved child!

Thou wert too cruel in fulfilling thy function; since thou had        

            to take him with thee, why didst thou have him pass through      

            such prolonged and cruel sufferings? O my dearly beloved

            child!

If it is true that thou, O death, art terrible in any form, thou went

            most barbarous to a wretched mother in taking away her only

            joy.  O my dearly beloved child!

But then, my soul! my lost my lost hope! why didst thou no resist his

            blows?  O my dearly beloved child!

Didst thou no consider that by thine eternal departure, thou has

            opened a wound  in my heart that can never heal! O my

            dearly beloved child!

Didst thou not consider the pains of thine unhappy mother, didst

            thou not think of the cares we took to protect thee? O my

            dearly beloved child!

What use, my dear treasure, that thou smilest among the angles,

            when thou hast left me on earth, condemned to eternal tears?

            O my dearly beloved child!

True, the angles in heaven dance with joy and sing hymns of

            peace at the arrival of a new companion. O my dearly be-

            loved child!

Meanwhile I, sad and inconsolable on this earth of sorrows, fix

mine eyes toward heaven, toward thee. O my dearly beloved child!

May thine innocent and pure soul become a star of hope and life

            for me.  O my dearly beloved child!

May my soul, when I, too, give my body to the earth, may my

            soul meet thine so that we may never more leave each other

            O, my dearly beloved child!

 

*Excerpted from the book: The Albanian Struggle in the Old World and New

Boston, MA 1939

Filed Under: Kulture Tagged With: Cultural Heritage, Songs Of Albanian

NJE TAKIM I GËZUESHËM

December 7, 2012 by dgreca

Nga Luan Çipi/

Ishte e papritur thirrja telefonike për një takim ne “Hotel Rogner”. Bashkë me shkrimtarin  vlonjat Lame Fandi u ftuam për një bashkëbisedim me vlonjaten e famshme, hebreje-amerikanen Ana Xhon Kohen dhe kaluam këndshëm me të për gati dy orë.

Është rasti të shkruajmë pak fjalë për këtë figurë të shquar të gruas shqiptare në diasporë, që prej shumë vjetësh është Presidente e Shoqatës të Grave Shqiptaro-Amerikane, me emrin “MOTRAT QIRIAZI”.

 Ajo ka lindur në  qytetin e Vlorë, ne vitet e para pas Çlirimit dhe atje kaloi vitet plot gjallëri  të fëmijërisë dhe adoleshencës, duke kryer me rezultate të mira edhe  Gjimnazin “Halim Xhelo”.

 Nisi edhe studimet e larta në Tiranë, por u largua nga Shqipëria në vitin 1966, së bashku  me  prindërit dhe  anëtarët e familjes e saj dhe shkoi në Greqi, ku përfundoj studimet për mjekësi dentare në Universitetin Ethnikon dhe Kapodistriakon të Athinës, në vitin 1970. Pas  kësaj u shpërngul në Shtetet e Bashkuara, ku vazhdoi studimet në Shkollën Dentare të Universitetit të  Nju Jorkut dhe mori një diplomën për DDS Dentare në vitin 1976. Fillimisht u emërua si Asistent Profesor në një klinik të stomatologjisë të NYU ku qëndroj për dhjetë vjet dhe praktikoj po atje stomatologji të përgjithshme pa ndërprerje.

Në vitin 1990, me ndihmën e disa organizatave herreje të Amerikës, ajo solli 37 hebre shqiptarë  (dhjetë familje) në SHBA, dhe i ndihmoj ata në procesin e integrimit.

Në vitin 1991, ajo u ftua në Shqipëri për të festuar formimin e Shoqatës shqiptaro-izraelit, ku ajo ka qenë zgjedhur si anëtare nderi.

Dr. Kohen ka manifestuar qysh herët shpirtin e saj human e bamirës. Ajo arriti të ndihmojë shumë njerëz, duke u lidhur me partnerë analog  dhe me organizatat jo fitimprurëse që kanë pasur një vizion të ngjashëm me të sajën.  Kështu gjatë viteve të fundit, në partneritet me Fondin “Ajri i Pastër”, Dr Kohen ka arritur të dërgojnë fëmijët nga familje të varfra (kryesisht të emigrantëve shqiptar) në kampe verore.  Ajo gjithashtu ka  punuar me vullnetarë në mënyrë që të sigurojë  falas aftësimin  për burra dhe gra shqiptare, për të trajnuar e licencuar si ndihmës e shoqërues në  shtëpitë për të moshuarit, etj. Nëpërmjet  shoqatës së vet të grave ka kontribuar për të evituar e lehtësuar rastet e dhunës në familjet shqiptare dhe për kujdesin shëndetësor të tyre, deri në shërbime mamografie dhe të specializuara. Kjo ndihmë falas ka raste që ka kaluar deri te disa fëmijë dhe gra nga Kosova, çka mendohet te zgjerohet për raste emergjente në  dhe në Shqipëri.

Dr Kohen shpesh viziton shkollat me nxënës shqiptarë në Bronx, duke i mësuar fëmijët si të kujdesen për dhëmbët e tyre dhe për të ruajtur higjienë e mirë orale. Ajo merr pjesë në jetën e komunitetit ne vazhdimësi dhe ka kontribuar në mbështetje morale, emocionale dhe financiare për pjesëtarët e familjeve shqiptare. Ajo është vazhdimisht atje për të ndihmuar njerëzit në nevojë. Këto janë arsyet pse për pesëmbëdhjetë vitet e fundit gratë shqiptare e kanë nderuar atë me zgjedhjen e saj për çdo vit si President i AAWO Motrat Qiriazi “, organizata më aktive në komunitetin shqiptar të Amerikës.

 Ana Kohen është e martuar me një intelektual hebre të mbijetuar nga Holokaustit, me origjinë nga Polonia dhe ka dy fëmijë mirë të arsimuar dhe te suksesshëm në profesionet e tyre, djali si financier dhe vajza në veprimtari mode.

Dr. Ana Kohen çmohet dhe vlerësohet jo vetëm nga shqiptaret e Amerikës, po dhe nga Shteti i Izraelit dhe sidomos nga Shteti Shqiptar dhe Bashkia e Vendlindjes. Ajo është dekoruar nga Presidenti Mojsiu me medaljen “Për merita të veçanta civile” në vitin 2004 dhe është shpallur nga Bashkia e Vlorës “Qytetare Nderi”, në korrik të vitit 2006.

Ana Kohen ka popullaritet, afeksion e dashuri nga çdo qytetar që e ka njohur ne Vlorë dhe ka ndjekur me tej jetën e saj.  Ajo konsiderohet si simboli i hebrenjve shqiptar, që siç dihet, u mbrojtën me kujdes e ngrohtësi prej shqiptarëve dashamires nga rreziku i asgjësimit nazist. Sipas shkrimtarit dhe studiuesit Mojkom  Zeqo, pjesë të objekteve personale të saj do vendosen në Muzeun Historik, krahas dokumenteve strehues të Anshtajnit të madh, (që dihet se u strehua për pak kohë në Shqipëri) si simbole të mbrojtjes dhe bamirësisë shqiptare ndaj hebrenjve.

Poeti i madh Xhevahir Spahiu, gjithashtu e njeh dhe e simpatizon humanisten e bukur, ndaj thotë për te: “E njoh Ana Kohen, është rritur në Vlorë, ka ngrënë bukë Vlore”. Ai vazhdon të tregojë; “E mbaj mend të bukur, simpatike, e inteligjente. Bëmat e saj në Amerikë, në ndihmë të Shqiptarëve, janë të panumërta. Ajo ka ndikuar në krijimin e shoqatës së miqësisë mes dy popujve tanë. I takonte t’a bënte këtë punë të nderuar, siç i takon dhe nderimi që i bën shteti dhe shoqëria shqiptare, duke e dekoruar për meritat dhe veprën e saj. Ana mund të ndikojë shumë jo vetëm në gjallërimin e marrëdhënieve kulturore midis shqiptarëve dhe izraelitëve, por dhe mes shqiptarëve dhe izraelitëve që jetojnë në Amerikë. Letërsia jonë është shumë pak e njohur në Izrael, Ana mund të jetë një ambasadore e shkëlqyer, pasi është tepër bindëse si emër”.

 

Duke biseduar gjatë me  vlonjato-izrailito-amerikanen Ana Koheni, në radhë të parë si vlonjat, shoqe klase me vajzën time dhe motrën e Lame Fandit, si mik i afërt me babin e saj, të ndjerin Xhon Kohen, ne kujtuam me nostalgji  ngjarje të 40 vjetëve më parë dhe konstatuam se kjo dashuri ka ngelur e pa shlyer në kujtesën tonë, çka na shtyn, siç thotë ajo “ta duam më shumë Vlorën, Shqipërinë dhe Shqiptarët dhe të bëjmë sa më shumë përpjekje për forcimin e kësaj mirënjohje, dashurie dhe miqësie tradicionale”.

Gjatë bisedimit mësuam se me kontributin e saj në qytetin e Vlorë, rruga ku kanë banuar pjesa me e madhe e izraeliteve është restauruar dhe Bashkia si çdo rruge i kane vene dhe asaj një emër.  Mendimi ishte ta emërtonin “Rruga Ana Kohen”, po kur e mori vesh ketë  ajo protestoi dhe propozoj, ti a vinin emrin, ashtu si dhe u vendos përfundimisht “Rruga e Hebrenjve”. Ky gjest altruist  modestie na i rriti dhe më shumë respektin për të.

Ana Kohen është e ftuar në Shqipëri personalisht nga Kryeministri Berisha për festimet me rastin e 100 vjetorit te Pavarësisë dhe në agjendën e saj janë vizitat ne Vlorë dhe Tiranë, sipas Programit Qeveritar.

Unë dhe miku im Lame Fandi që ishim në bashkëbisedim, ndjemë kënaqësi të veçantë se e pamë  Ana Kohen ashtu të bukur, si ishte para 40 vjetësh.  Ne, gjithashtu,  u larguam me besimin se dr Ana Kohen ishte entuziaste e optimiste dhe me program të kthjelltë për ta gjallëruar dhe me tej veprimtarinë e Shoqatës të grave shqiptaro-amerikane “Motrat Qiriazi”, në dobi të Shqipërisë dhe Kosovës, si dhe për rritjen e forcimin e miqësisë të popullit tonë  me popullin Amerikan dhe Izraelit.
Tiranë,Nëntor 2012

 

Filed Under: Kulture Tagged With: Anna Kohen, Luan Cipi

GAZETARJA SHQIPTARO-GJERMANE, SHPALLET FITUESE”KAUSA 2012”

December 6, 2012 by dgreca

Arta ka fituar çmimin e parë në kategorinë e gazetarisë televizive për një rrëfim me temë nga migracioni

Gazetarja shqiptare-gjermane Arta Ramadani është vlerësuar me çmimin e parë “Kausa 2012” për gazetari, në kategorinë e gazetarisë televizive. Këtë çmim prestigjioz e ndan qeveria e Gjermanisë për kontributet më të mira në lëmin e gazetarisë kushtuar migracionit.

Siç është paralajmëruar edhe në një shkrim të mëhershëm të albinfo.ch, kur Arta ishte vetëm e nominuar, ndarja solemne e çmimeve do të bëhej më 5 dhjetor.
Pikërisht në këtë datë, në solemnitetin e mbajtur në Berlin, Arta Ramadanit iu nda çmimi i parë për gazetarinë televizive. Vendin e dytë në kategorinë e gazetarisë televizive e mori Anorte Linsmayer ndërsa të tretin Suana Meckeller, të cilat po ashtu kishin hyrë në rrethin e ngushtë për këtë shpërblim.

Ky çmim është dhënë edhe për dy kategoritë tjera të gazetarisë: për gazetarinë e shkruar (gazeta dhe internet) dhe për gazetarinë radiofonike. Për të tri kategoritë janë ndarë çmimet e para, të dyta dhe të treta.

Për çmimin “Kausa 2012” kanë mundur të konkurrojnë të gjithë gazetarët në Gjermani që janë më të rinj se 35 vjeç. Çmimi ka edhe vlerën e tij monetare, gjegjësisht 30 mijë euro që ndahen për 9 fituesit e kategorive të ndryshme.

Rrëfimi televiziv për të cilin ajo mori çmimin e parë mban titullin „Schlau und trotzdem ‘nur’ Hauptschule“ ose në shqipe: “Inteligjent dhe prapë `vetëm`në shkollën e përgjithshme” (të zanateve). Në këtë rrëfim ajo merret me problemin e diskriminimit të nxënësve me prejardhje të huaj në shkollat gjermane.
Si protagonist merr një nxënës turk, të cilin, me gjithë notat e shkëlqyera, mësuesit e orientojnë në shkollën e përgjithshme dhe jo në gjimnaz ose në “realschule” kua i e kishte vendin. Vetëm pas angazhimit të vendosur të nënës së tij, teknike medicinale, vogëlushit i njihet niveli dhe kthehet në shkollën reale.
Arta Ramadani punon si reportere dhe redaktore në magazinën e njohur “Nano” të televizionit gjerman 3sat.
E lindur në Prishtinë para 31 vitesh, bashkë me babanë e përndjekur politik dhe me familjarët tjerë Arta ka ardhur në Gjermani që në fëmijërinë e saj të hershme. Ajo ka studiuar për etnologji, politikë, medie dhe shkenca të komunikimit në Boston (SHBA) dhe Heidelberg e Mannheim.
Karrierën si gazetare e ka filluar në transmetuesin televiziv për të rinj “Sunshine Live” dhe ka kryer një numër praktikash dhe trajnimesh në televizionet si SWR dhe HR. Pastaj ka mbaruar një voluntariat (praktikë) njëvjeçare në ZDF.
Ndërsa, para se të kalonte në 3sat, Arta ka punuar si redaktore në emisionin e ZDF-së “Hallo Deutschland”.
Në televizionet ku punon, ajo ka realizuar edhe emisione speciale për aktualitetin në Kosovë. (Burimi Albinfo.Ch)

 

Filed Under: Kulture Tagged With: Arta Ramadani, e cmimit te pare, fituse

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 525
  • 526
  • 527
  • 528
  • 529
  • …
  • 547
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • SHBA dhe arkitektura e re e paqes globale: Diplomacia strategjike dhe ndërtimi i rendit të ri ndërkombëtar në epokën e demokracive të avancuara
  • Isa Boletini, Rënia si Akt Themelues i Ndërgjegjes Kombëtare dhe Alarm i Përhershëm i Historisë Shqiptare
  • Kongresi i Lushnjës dhe periudha përgatitore për Luftën e Vlorës 1920
  • GJON MILI DHE EKSPOZITA MЁ E MADHE FOTOGRAFIKE BOTЁRORE E TЁ GJITHA KOHRAVE
  • Rezoluta-6411,nga SHBA-ja, do të jetëson ndaljen e diskriminimit dhe  zgjidh drejt çështjen e Krahinës Shqiptare
  • IBRAHIM RUGOVA: BURRËSHTETASI QË E SFIDOI DHUNËN ME QYTETËRIM 
  • Mbi romanin “Brenga” të Dr. Pashko R. Camaj
  • Presheva Valley Discrimination Assessment Act Advances
  • Riza Lushta (22 JANAR 1916 – 6 shkurt 1997)
  • Krimet e grekëve ndaj shqiptarëve të pafajshëm në Luftën Italo-Greke (tetor 1940 – prill 1941)
  • Masakra e Reçakut në dritën e Aktakuzës së Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë
  • FATI I URAVE PREJ GURI MBI LUMIN SHKUMBIN
  • Skënderbeu, Alfonsi V dhe Venediku: në dritën e Athanas Gegajt
  • Abaz Kupi si udhëheqës ushtarak i çështjeve kombëtare
  • “Lule e fshatit tim” – Poezi nga Liziana Kiçaj

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT