Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Ndeshja me Senegalin, hap i madh drejt ndërkombëtarizimit të sportit kosovar

by

PRISHTINË/  Ndeshja me Senegalin është hap i madh drejt ndërkombëtarizimit të sportit kosovar, tha sot ministri i Punëve të Jashtme i Kosovës, Enver Hoxhaj, i cili ka pritur në takim sekretarin e përgjithshëm të Ministrisë së Jashtme të Senegalit, Amadou Kebe.

Gjatë takimit, ministri Hoxhaj e informoi Kebe për progresin në Kosovë, fuqizimin e shtetësisë dhe subjektivitetit ndërkombëtar. Ministri Hoxhaj, vlerësoi lartë marrëdhëniet bilaterale ndërmjet dy shteteve si dhe theksoi vullnetin për zgjerimin e mëtutjeshëm të bashkëpunimit.

Duke iu referuar njoftimit për zyrtarizmin e ndeshjes miqësore në futboll ndërmjet Kosovës dhe Senegalit, Hoxhaj ka falënderuar Qeverinë e këtij shteti për përkrahjen që ka dhënë për mundësimin e kësaj ndeshje dhe për vullnetin për bashkëpunim ndërmjet dy shteteve në fushat e ndryshme.

Sekretari i përgjithshëm i Ministrisë së Punëve të Jashtme i Senegalit, Amadou Kebe falënderoi ministrin Hoxhaj për gatishmërinë dhe për bashkëpunim e ofruar, duke shprehur kënaqësinë që ekipet kombëtare të dy vendeve në futboll do të zhvillojnë ndeshje miqësore. Ai ka paralajmëruar një vizitë në Kosovë të ministrit të Jashtëm të Senegalit me ftesë të ministrit Hoxhaj.

Pas takimit, sekretari i përgjithshëm i MPJ-së së Kosovës, Albert Prenkaj, dhe homologu i tij nga Senegali, Amadou Kebe, kanë nënshkruar një marrëveshje bashkëpunimi si dhe është bërë e ditur se do të pasojë edhe nënshkrimi i disa marrëveshjeve të tjera përfshirë edhe memorandumi i mirëkuptimit ndërmjet dy akademive diplomatike, të cilat do të nënshkruhen gjatë vizitës së ministrit të Jashtëm senegalez në Prishtinë

John McCain kërkon armatosjen e ukrainasve

by

UASHINGTON  – NATO-ja dhe SHBA-ja duhet t’i dërgojnë armë ushtrisë ukrainase sa më shpejt të jetë e mundur për të penguar një pushtim të pjesës lindore nga Rusia, deklaruan sot dy kongresmenë amerikanëme influencë, ku njëri prej tyre është John McCain.

“Ne i kërkojmë presidnetit Obama, në bashkëpunim me aleatët tanë të NATO-s, që t’i përgjigjemi menjëherë kërkesës për asistencë ushtarake të lëshuar nga qeveria ukrainase”, kanë shkruar John McCain dhe kolegu i tij Lindsey Graham në një komunikatë.
Ndihma, sipas tyre, duhet të përfshijë armë të lehta, municione, sisteme mbrojtëse, sisteme antitank dhe antiajrore, pajisje mbrojtëse dhe një bashkëpunim në fushën e informimit./

Ish-kundërshtari i NATO-s, në krye të Aleancës së Atlantikut Verior

by

OSLO – I emëruar sekretar i përgjithshëm i NATO-s, ish-kryeministri norvegjez, Jens Stoltenberg, ka hedhur hapat e tij të parë në një organizëm radikal kundër aleancës, përpara se të bëhej kampion i konsensusit të marrëdhënieve të mira me rusët, që mbizotërojnë edhe sot.

Ekonomist në profesion, Stoltenberg, 55 vjeç, nuk ka pasur ndonjëherë prirje të veçantë për çështjet e mbrojtjes dhe të sigurisë por 10 vite të kaluara në krye të qeverive të ndryshme atij i kanë dhënë një bllok me adresa ndërkombëtare shumë të sakta duke sprovuar edhe artin e të negociuarit.
Kreu i parë i NATO-s i dalë nga një vend kufitar me Rusinë, ish-kryeministri norvegjez ka marrëdhënie të mira me Moskën, një element shumë i rëndësishëm në një moment kur kriza e Krimesë rrezikon të sjellë tensione të krahasueshme me Luftën e Ftohtë.
Nën autoritetin e tij, norvegjezët dhe rusët kanë arritur marrëveshje të rëndësishme për përcaktimin e kufijve të tyre në detin Barenc dhe heqjen e vizave për dy popullsitë fqinje.
“Eksperienca e Stoltenbergut dhe e Norvegjisë si fqinje e Rusisë, me siguri do të jetë e nevojshme”, vlerëson gazeta norvegjeze “Aftenposten”.
“Por natyra e marrëdhënieve që Perëndimi duhet të ketë me Rusinë vendoset në vende të tjera dhe jo në organet e NATO-s”, shton e përditshmja norvegjeze duke iu referuar BE-së dhe mbi të gjitha Uashingtonit.
Kur ishte i ri, Jens Stoltenberg ishte kundërshtar i NATO-s dhe BE-së, dy organizata këto për të cilat ai më vonë u kthye në përkrahës.
Kur ishte adoleshent, me flokë të gjata, ai godiste me gurë ambasadën e SHBA-së si protestë ndaj bombardimeve në Haipong (Vietnam) nga “US Air Force” në vitin 1973.
Në vitin 1985, ai bëhet kryetar i Rinisë Punëtore e cila kërkonte daljen e Norvegjisë nga NATO-ja. Por nën udhëheqjen e tij kjo lëvizje më vonë u bashkua me Aleancën e Atlantikut Verior.
“Me sa duket idetë e tij radikale u venitën pak e nga pak me kohën por që nuk janë zhdukur krejtësisht”, shkruhej këtë javë në gazetën “Wall Street Journal”.
“Ministri Stoltenberg kishte protestuar kundër provave bërthamore franceze në Mururoa duke marrë pjesë në një stafetë me biçikleta Oslo-Paris në vitin 1995″, kujton gazeta konservatore amerikane.

Nuk është një “Skifter”

I lindur në një familje të përfshirë në politike, babai ishte ministër i Mbrojtjes dhe më pas i Punëve të Jashtme ndërsa nëna Sekretare e Shtetit. Jens Stoltenberg, i martuar dhe baba i dy fëmijëve, ia ka dedikuar karrierën e tij politikës.
Deputet në vitin 1991, ministër i Energjisë dhe më pas i Financave, ky njeri elegant me sy bojqielli u bë në vitin 2000, një ditë pasi mbushi 41 vjeç, kreu më i ri i një qeverie norvegjeze. Një pozicion të cilin do e mbajë për një kohë të shkurtër por që do e rimarrë sërish nga viti 2005 deri në tetorin e kaluar.
Nën drejtimin e tij, mbretëria nordike do të marrë pjesë në luftën në Afganistan dhe në sulmet ajrore kundër Libisë së Muamar Kadafit.
Vend ku traditat pacifiste bashkëjetojnë më së miri me kulturën atlantiste, Norvegjia është, falë burimeve naftëmbajtëse, një nga të rrallët anëtarë të Aleancës që rrit buxhetin e saj për mbrojtjen kur të tjerët e ulin atë për shkak të krizës.
Shumë popullor në vendin e tij, Stoltenberg habiti të gjithë botën kur bërri thirrje që t’i kundërvihemi me më shumë demokraci dhe më shumë humanizëm sulmeve ekstremiste të Anders Behring Breivik, i cili vrau 77 persona më 22 korrik 2011.
I sprovuar me negociatat e vështira, ai është bërë mjeshtër i artit të kompromisit në atë pikë sa disa të afërm të tij deklarojnë se i bën dalje konflikteve.
“Askush nuk shikon tek Jens Stoltenberg një ‘Skifter’ në çështjet e politikave të sigurisë”, deklaron Gunnar Stavrum, një komentator i gazetës në internet “Nettavisen”.
Sipas tij, “zgjedhja e Jens Stoltenberg tregon se në një moment të intesifikimit të konflikteve ndërkombëtare, fuqitë e mëdha të NATO-s shpresojnë të kenë një sekretar të përgjithshëm që arrin kompromise”./

 

Tony Blair’s Albania Mission Fails to Take off

by

Nearly six months after the former British prime minister was announced as an adviser to the Albanian government, he has yet to start work on helping Tirana’s integration into the EU.

“We remain in contact [with the Albanian government] and Mr Blair would of course still be happy to help, as both Albania and the region mean a huge amount to him, but there is no contract,” Cirian Ward a spokesperson for Blair told Balkan Insight.

“Any help would be done at no cost to the Albanian government,” Ward added.

Endri Fuga, a media adviser to Albanian Prime Minister Edi Rama, confirmed that the relationship with Blair had yet to be “institutionalized.”

“We respect Mr Blair for his achievements as prime minister and above all for the positive role he played in the region,” Fuga said. “Prime Minister Rama is in continued contact with Blair and if there will be cooperation we will make it public,” he added.

Although Blair’s popularity in Britain has taken a nosedive since the UK’s involvement in the Iraq war, he is still revered by many Albanians for his forward role in Kosovo.

Together with former US president Bill Clinton, he spearheaded a 78-day NATO air war in 1999 against the forces of the former Yugoslav strongman Slobodan Milosevic.

The campaign terminated Serbian rule over Kosovo, where the population is overwhelmingly ethnic Albanian.

On October 4, 2013, Blair landed in Tirana to attend a cabinet meeting with Rama, who presented the former British leader as his newest adviser.

Rama said that Blair had come to Tirana to help set up a “delivery unit”, with the help of the World Bank.

“Prime Minister Blair is at our service personally but totally voluntarily,” Rama said. “We have discussed with Prime Minister Blair and the World Bank to set our short, medium and long-term priorities,” Rama added.

Blair explained that he would be working together with the World Bank and other donors to strengthen Albania’s reform efforts, and promote the goal of eventual EU membership.

“I am here because I believe in this country, its people and the vision of progress that has been laid down for it,” Blair said.

“The orientation [of Albania] toward Europe is immensely important, and personally I’d love to see this country join the family of European nations,” he added.

After leaving office in 2007, Blair set up his Government Advisory Practice, GAP, securing lucrative deals with governments in Kazakhstan, Kuwait, Brazil and Colombia.

GAP’s contract in oil-rich Kazakhstan alone was said to be worth as much as £16 million (€18.85 million), the British Sunday Telegraph reported on May 19.

According to the same report GAP’s contract to advise the government of Sao Paulo state, the economic powerhouse of Brazil’s economy, is said to be worth almost £4 million a year (€4.7 million).

Blair’s work in Albania was supposed to come through the framework of the Global Network of Delivery Leaders, an initiative agreed in late September after a meeting between Blair, World Bank President Jing Yong Kim and the leaders of Albania, Ethiopia, Ghana, Haiti, Malawi, and Senegal.

According to the World Bank, the Network provides a peer-to-peer platform for political leaders to collectively share experiences and exchange ideas on how to make sure governments translate their policies into concrete results on the ground.

As the host, the World Bank helps convene the Network and provides support when needed.

Blair was expected to install a team of advisers in each of the countries to improve delivery of public services, ranging from education to vaccination rates of children and building bridges.

However, the delivery unit that was supposed to be set up in Albania with World Bank assistance has yet to materialize.

“Out of the six countries of the Network, we are providing some technical support in Albania and Senegal, where we facilitated the governments in identifying their key development priorities,” said David Theis, a World Bank spokesperson.

“The World Bank does not have a contractual relationship with Tony Blair’s team in any of the of the Global Network countries,” Theis added.(Caption: Former British Prime Minister Tony Blair speaks at a news conference alongside Albanian Premier Edi Rama | Photo by: Hektor Pustina/AP)

 

Takim në Vatikan ndërmjet Papës Françesku dhe presidentit amerikan Obama

by

Papa Françesku priti sot në Vatikan, presidentin e SHBA-ve, Barak Obama. Është hera e parë, që këto dy personalitete botërore takohen. Vizita e parë e Obamës në Vatikan është ajo e korrikut 2009, gjatë së cilës u prit nga Benedikti XVI.
“Welcome” (Mirëserdhët). Papa Françesku e priti edhe Barak Obamën me thjeshtësinë, që e karakterizon. Presidenti amerikan u përgjigj: “Faleminderit. Është mrekulli, që ju takoj”. Në çastin e bisedës private ndërmjet të dyve, të pranishëm, vetëm përkthyesit. Biseda zgjati rreth 50 minuta. Më pas, ceremonia e shkëmbimit të dhuratave dhe paraqitja e anëtarëve të delegacionit amerikan e takimi i tyre me Atin e Shenjtë.
Presidenti i SHBA-ve mbërriti në Vatikan rreth orës 10.15, i shoqëruar nga një kortezh i gjatë makinash, ndërsa zona pranë Shën Pjetrit ishte blinduar nga policia. Në Oborrin e Shën Damazit, kreun e Shtëpisë së Bardhë e priti imzot Genshvajn, prefekt i Shtëpisë Papnore. Së bashku me Obamën, edhe kreu i diplomacisë amerikane, Xhon Kerri, që në janar pati takuar Sekretarin e Shtetit të Vatikanit, kardinalin Pietro Parolin. Pikërisht me të bisedoi Obama, pas audiencës me Papën.
Komunikata e Sallës së Shtypit të Selisë së Shenjtë saktëson: “Bisedimet e përzemërta mundësuan shkëmbimin e opinioneve mbi disa tema të aktualitetit ndërkombëtar, me urimin që në zonat e konfliktit të respektohet e drejta humanitare dhe e drejta ndërkombëtare, për një zgjidhje me negociata ndërmjet palëve. Në kuadrin e marrëdhënieve dypalëshe e të bashkëpunimit ndërmjet Kishës dhe shtetit, u fol mbi çështjet me rëndësi të veçantë për Kishën Katolike në SHBA, si ushtrimi i lirisë fetare, e drejta për jetën dhe e kundërshtimit për hir të ndërgjegjes, si edhe tema e reformës së emigracionit. Në fund, u shpreh impenjimi i përbashkët për çrrënjosjen e trafikut të qënieve njerëzore në botë”. (Kortezi:Radio Vatikani)