Prof. Xhafer Beqiraj/
Si dĂ«shmitar nĂ« Tribunalin e HagĂ«s (2002) kundĂ«r Sllobodan Millosheviqit dhe kundĂ«r pĂ«rfaqĂ«suesve tĂ« tjerĂ« ushtarakĂ« tĂ« atij regjimi gjenocidal (2009), e ndiej sot si detyrim moral, qytetar dhe historik tĂ« flas publikisht pĂ«r kĂ«tĂ« padrejtĂ«si tĂ« rĂ«ndĂ« qĂ« po bĂ«het sot ndaj ish-krerĂ«ve tĂ« UĂK-sĂ«, kujtesĂ«s sĂ« viktimave dhe ndaj sĂ« vĂ«rtetĂ«s historike. UnĂ« dhe tĂ« tjerĂ« kemi dĂ«shmuar pĂ«r krimet qĂ« u kryen kundĂ«r popullit shqiptar nĂ« KosovĂ«, pĂ«r dhunĂ«n sistematike, pĂ«r dĂ«bimet masive, pĂ«r djegien e shtĂ«pive, pĂ«r vrasjet e civilĂ«ve dhe pĂ«r politikĂ«n shtetĂ«rore serbe tĂ« spastrimit etnik ndaj shqiptarĂ«ve. KĂ«to nuk janĂ« interpretime politike, por janĂ« fakte qĂ« janĂ« dokumentuar para drejtĂ«sisĂ« ndĂ«rkombĂ«tare dhe para opinionit botĂ«ror. KundĂ«r kĂ«tij regjimi dĂ«shmuan dhjetĂ«ra shqiptarĂ«, njerĂ«z qĂ« bartnin mbi supe dhimbjen e familjeve tĂ« tyre, tĂ« qyteteve, tĂ« fshatrave tĂ« tyre dhe tĂ« njĂ« populli tĂ« tĂ«rĂ«.
Sot, kur zhvillohen procese gjyqĂ«sore kundĂ«r ish-krerĂ«ve tĂ« UĂK-sĂ« dhe kĂ«rkohen dĂ«nime jashtĂ«zakonisht tĂ« rĂ«nda, pĂ«r mua kjo pĂ«rbĂ«n njĂ« padrejtĂ«si tĂ« madhe historike. Barazimi midis agresorit shtetĂ«ror serb qĂ« ushtroi gjenocid dhe tĂ« kerĂ«ve tĂ« popullit qĂ« luftoi pĂ«r mbijetesĂ« dhe liri, Ă«shtĂ« i papranueshĂ«m. Historia nuk mund tĂ« shkruhet duke barazuar viktimĂ«n me agresorin dhe as duke relativizuar krimet e dokumentuara kundĂ«r civilĂ«ve shqiptarĂ« nga regjimi shtetĂ«ror serb.
Unë besoj fuqishëm se ata që po gjykohen sot janë të pafajshëm. Besoj se procesi në vetvete është i padrejtë dhe se kjo gjykatë është duke vepruar gabim ndaj së vërtetës historike dhe drejtësisë. Si qytetar, unë jam i bindur se ata që në ndërgjegjen kolektive të popullit shqiptar lidhen me rezistencën ndaj dhunës dhe spastrimit etnik të Serbisë, nuk duhet të trajtohen si të barabartë me agresorin. Për popullin shqiptar, lufta për liri nuk ishte zgjedhje ideologjike, por ishte çështje mbijetese. Ishte reagim ndaj dhunës sistematike, ndaj dëbimeve dhe ndaj përpjekjes për zhdukje nga trojet e veta. Prandaj, bindja se viktima po ndëshkohet njësoj ose më rëndë se agresori, lëndon jo vetëm ndërgjegjen historike, por edhe besimin në drejtësinë ndërkombëtare.
Ndëshkimi i luftëtarëve të lirisë dhe relativizimi i gjenocidit serb dhe i spastrimit etnik përbën padrejtësi historike. Një popull që ka përjetuar gjenocid nuk kërkon hakmarrje, por kërkon drejtësi të vërtetë dhe respekt për të vërtetën historike. E vërteta historike nuk mund të fshihet dhe nuk mund të zëvendësohet me interpretime që barazojnë të pabarazueshmen. Kujtesa e viktimave është përgjegjësi morale e brezave dhe e institucioneve. Pa këtë të vërtetë nuk ka drejtësi dhe pa drejtësi nuk ka paqe të qëndrueshme për të ardhmen.
Liri pĂ«r ĂlirimtarĂ«t!
đ«đđđđđÌđđđ đđđđ đđÌ đđđđ đđđđ đđÌđđđđđÌđđđđđ, đđđ đ đđÌđđđđđ đđđđđđđđđ đđđđđđ đđđđđđđđđÌ đđđ đ̧đ đ đđđđđđ.