Archives for February 2023

VOTONI PËR FORUMIN SHQIPTAR DHE NIK GJELOSHAJN, SOLOMONIN E MALËSISË

February 22, 2023 by s p

Nga Gjekë Gjonlekaj /

New YorkNë fillim të këtij muaji Nik Gjeloshaj ishte i ftuar nga Shtëpia e Bardhë për Lutjet e Mëngjesit, ku si zakonisht marrin pjesë personalitete të shquara nga vende të ndryshme të botës. Disa analistë amerikanë e cilësojnë këtë si një pelegrinazh modern dhe Washingtonin e quajnë Meka e demokracisë botërore. Ftesa e një malësori shqiptar në këtë ceremoni ishte një nderim i jashtëzakonshëm për Malësinë dhe për vetë z. Gjeloshaj i cili në këtë vend ishte takuar me disa politikanë dhe diplomatë të njohur në Shtetet e Bashkuara. Në fushatën e parë zgjedhore për kryetar të Komunës së Tuzit, z. Gjeloshaj kishte premtuar se do të krijojë lidhje të mira me Shtetet e Bashkuara dhe me diasporën e Malësisë në Amerikë dhe Evropë. Pesë vjet më parë premtimet e tij ishin të mrekullueshme, por realizimi dukej pak i vështirë. Deri në kohën e z. Gjeloshaj diaspora ishte lënë pas dore totalisht. Por një politikë e tillë i përshtatej politikës serbo-malazeze, që diaspora e Malësisë të izolohej sa më shumë. Përgjegjësit e politikave serbo-malazeze për pothuajse një shekull e gjysmë bënë çmos për t’i larguar malësorët nga vendlindja e tyre e dashur. Që prej Lidhjes Shqiptare të Prizrenit e deri sot Malësia u vra, u shtyp dhe u terrorizua nga forcat policore dhe ushtarake serbo-malazeze. Ata sot e kësaj dite bëjnë përpjekje për ta demoralizuar Malësinë, bile edhe me botime qesharake. Një shembull i tillë ishte botimi i Enciklopedisë malazeze nga Akademia Malazeze e Shkencave dhe e Arteve. Malësorët që janë në tokën e tyre tash mijëra vjet, ata i quajnë ardhacakë! Si mund t’i arsyetojnë ato çmenduri historike kur xhubleta e Malësisë u vendos në Muzeun Historik të UNESCO-s, duke e vlerësuar mes tjerash edhe vjetërsinë e saj prej për më shumë se 4000 (katër mijë) vjeçare.Në kohën kur posa kishte dalë nga shtypi botimi, gjoja i asaj Enciklopedie, shumë shqiptarë, sidomos malësorë atdhetarë ishin shqetësuar shumë për ato trillime dhe falsifikime monstruoze. Pothuajse askush, bile as akademitë shqiptare nuk kishin reaguar kundër atyre shpifjeve monstruoze. Në atë kohë Nik Gjeloshaj ishte deputet në Kuvendin e Malit të Zi dhe ishte fyer rëndë dhe ndier keq për këto shpifje, prandaj ndërgjegjja e tij kombëtare e kishte detyruar që para gjithë deputetëve serbo-malazezë t’i fuste ato faqe të Enciklopedisë në koshin e plehrave. Kuvendi i Malit të Zi ishte tronditur për aktin e tij shumë të guximshëm, por Nikës nuk ishte lodhur fare, pavarësisht se ata ishin tërbuar për këtë akt të guximshëm që mund të quhej vepër historike dhe patriotike. Zyrat më të larta kombëtare e uruan Nikën për atë akt shumë të guximshëm. Si pasojë, për një kohë të gjatë e kishin kërcënuar banditët e Podgoricës deri në atë masë sa për një kohë nuk i merrte me vete fëmijët e tij për t’i shëtitur në qytetetin e Podgoricës, sepse kishte frikë se ato banda mund ta sulmonin fizikisht përpara fëmijëve të tij, gjë që mund t’u shkaktonte atyre trauma të mëdha. Nik Gjeloshaj dhe bashkëpunëtorët e tij patriotë kishin vendosur që në Malësinë tonë të mos festohej 13 Korriku ngase kjo datë ishte dita e pushtimit të Malësisë nga serbo-malazezët. Nik Gjeloshaj dhe bashkëpunëtorët e tij nuk pranuan diktatin e qeverisë qendrore për ta mbyllur Tuzin dhe Malësinë në kohën e pandemisë, për ç’gjë nuk kishin asnjë arsye sepse Tuzi dhe Malësia e kishin kaluar këtë faze. Bile edhe gjatë periudhës së virusit ata, domethënë Komuna në krye me Nik Gjeloshajn kishin vepruar më mirë se asnjë vend tjetër në botë për shpëtimin e popullit të vet. Por qeveria qendorore e kishte bërë këtë qëllimisht për të penguar zhvillimin e këtij vendi. Si pasojë, sot e kësaj dite qëndron padia në Gjykatën e Podgoricës kundër Nikës dhe Rexhep Çunmulajt.Sivjet është 110-vjetori i copëtimit të tokave shqiptare, ku për fatkeqësi bën pjesë edhe Malësia jonë. Qysh atëherë e sot trojet dhe populli i Malësisë u shtyp pa mëshirë nga diktaturat mbretërore dhe ato komuniste. Malësia filloi të marrë frymë pak më lirisht atë ditë kur fitoi të drejtën e themelimit të Komunës së pavarur. Ardhja e Nik Gjeloshajt në detyrën e kryetarit u prit mirë para katër vjetësh. Mund të thuhet lirisht se që prej ndarjes së Malësisë nga Shqipëria e deri sot Malësia jonë nuk ka lindur burrë më të rreptë dhe më të drejtë se Nik Gjeloshaj. Ai është politikan dhe demokrat i vërtetë dhe s‘ka dyshim se këto cilësi i ka trashëguar nga të parët e tij. Ata kanë traditë të shkëlqyeshme kombëtare për pothuajse tash 250 vjet. Kjo administratë dhe Nik Gjeloshaj jo vetëm që e ringjallën Malësinë, por ringjallën edhe diasporën malësore të Amerikës dhe Evopës. Para një shekulli Atë Gjergj Fishta kishte botuar poemën shumë të dhimbshme, ku thotë “Çonju të Vdekur se maroi Malësia”. Këtë poemë kushtrimi e kishte botuar pas masakrës së Hotit të vitit 1919. Në atë poemë i thërret të vdekurit ta shpëtojnë Malësinë. Gjergj Fishta thërret Dedë Gjo’ Lulin dhe Bibë Dodën, që të dy kishin qenë të vdekur. Bile për Malësinë disa herë kishte thënë se “çka han ujku s’e zën gjarpni”. Kështu e parashikonte të ardhmen e Malësisë poeti ynë kombëtar Gjergj Fishta. Kjo poemë tragjike mua personalisht më shqetësonte shumë. Por Zoti i Madh që ka krijuar Malësinë e Gjithësinë, pas 100 vjetësh solli në Malësi një burrë-shteti për ta shpëtuar Malësinë. Pavarësisht se Malësia nuk është shtet, brenda përbrenda ka të gjitha atributet e një shteti. Nik Gjeloshaj dhe administrata e tij e ngjalli Malësinë gjatë këtij mandati, duke bërë mrekulli që nuk ishin paramenduar as nga optimistët më të mëdhenj. Kjo administratë po realizon tri objektiva të domosdoshme për një shoqëri të përparuar. Po ndërton dhe rindërton rrugët e Tuzit dhe Malësisë sipas standardeve evropiane, të shoqëruara me rrymë elektrike dhe ujësjellës. Veprat e kësaj administrate, në krye me Nik Gjeloshajn, janë kolosale. Punime të tilla mund të jenë pare në kohët antike, por në një stil tjetër. Kështu kishin punuar Agroni e Teuta dhe Perandori Dioklecian. Qysh atëherë e deri sot civilizimi i Malësisë ishte rrënuar dhe groposur nën dheun e Labeacisë. Hordhitë e ndryshme barbare, duke përfëshirë edhe ato sllave, kishin bërë çmos për ta zhdukur të kaluarën e Labeacisë, ku bën pjesë Malësia sot. E gjithë kjo ishte bërë për zhdukjen e identitetit iliro-arbëror. Kjo që po ndodh sot, mund të quhet renesanca e Malësisë, më mirë të them Rilindja e Malësisë. Diaspora malësore kurrë nuk ka qenë më optimiste për përparimin dhe zhvillimin e Malësisë. Nik Gjeloshaj kurdo që ka vizituar Shtetet e Bashkuara është pritur me nderime të mëdha. Diaspora ka fituar mirëbesim të jashtëzakonshëm te Nik Gjeloshaj dhe administrata e tij. Diaspora ka filluar investimet e veta dhe vizita të përhershme në Malësi, sepse ata priten me nderime nga autoritetet e vendit. Asnjë politikan nga Malësia nuk është nderuar dhe pritur ashtu siç pritet Nik Gjeloshaj. Tuzi dhe Malësia ka mbështetjen e Shteteve të Bashkuara dhe këtë mbështetje e jep nëpërmjet zyrave të ndryshme, sidomos përfaqësive diplomatike amerikane. Kështu veprojnë edhe vendet perëndimore të Evropës.Për të folur për administratën e Komunës së Tuzit në krye me Nik Gjeloshajn duhet orë e ditë të tëra. Një pjesë të madhe të tyre i kemi parë në transmetimet e Televizionit BOIN. Nik Gjeloshaj është politikani më ekumenik i Malësisë tash një shekull. Për Pashkë Nika shkon në kishë, por edhe për Bajram shkon në xhami, duke i trajtuar njësoj. Malësia sot është një oaz midis dy shteteve shqiptare dhe Malit të Zi. Një pjesë e madhe e liqenit të Shkodrës dhe fushat e Dheut të Zi deri ne Majën e Komit janë pasuri e patundshme e Malësisë. Këtu bën pjesë Cemeri, Korita dhe lumi Cem që janë shumë piktoreske dhe të mira për turizëm. Kjo administratë po e vë në përdorim teknologjinë e re dhe sistemin më modern kompjuterik që janë të domosdoshme në këtë kohë. Komuna ka krijuar fonde dhe fondacione për të mirën e studentëve të dalluar dhe për shumë çështje të tjera. Nik Gjeloshaj ka themeluar Kryqin e Kuq të Pavarur të Tuzit. Si pjesë e veprimtarisë së Komunës janë gjithë ato dikastere të cilat i drejtojnë specialistë dhe ekspertë të njohur nga shkollat më të njohura të Ballkanit dhe më gjerë. Kjo administratë ka zhvilluar bujqësinë, pemtarinë dhe blegtorinë, që janë shumë të domosdoshme. Tani po zhvillon edhe industrinë, që siç duket Tuzi dhe Malësia do të jenë një vend industrial modern. Pra, Komuna ka afruar rreth vetes elitën e profesionistëve malësorë shqiptarë.Fushata e FORUMIT SHQIPTAR në krye me Nik Gjeloshajn na kujton fushatën presidenciale të Presidentit Ronald Reagan në vitin 1984, për fitoren e mandatit të dytë. Reagan gjatë mandatit të dytë kishte thënë: “Nuk keni parë çka do të shihni” (You haven’t see nothing yet). Kështu do të veprojë edhe administrata e Nik Gjeloshajt. Përparimet e mëdha do t’i shihni në mandatin e dytë, bile aq të mëdha që nuk mund t’i paramendoni sot. Nik Gjeloshaj mendon edhe për themelimin e shkollave të larta dhe mundësisht edhe të një universiteti në Tuz. Pas përfundimit të mandatit të dytë, Tuzi dhe Malësia do të duken si ato malësitë e Zvicrës ose Austrisë. Kush kishte menduar se Klubi Futbollistik “Deçiq” do të ngritej aq lart në Ligën Kombëtare të Malit të Zi?! Para 20 vjetësh, një miku im, specialist e çështjeve ballkanike, autoritet pranë qeverisë amerikane, kishte kaluar nëpër Tuz drejt Shqipërisë. Pas kthimit në Amerikë, më tha miqësisht me keqardhje se Tuzi ishte për dëshpërim. Edhe unë personalisht kur jam kthyer pas 35 vjetësh, jam larguar nga Malësia i dëshpëruar për gjendjen e mjerë të Tuzit. Dukej si ato vendet e banuara të Kandaharit! Por Zoti dërgoi një djalë malësor dhe besnikët e tij për të rindërtuar Tuzin dhe krejt Malësinë.Koalicioni FORUMI SHQIPTAR duhet t’i fitojë zgjedhjet e 5 marsit që vjen. Ata janë shumë më të kualifikuar se të tjerët për ta zhvilluar Tuzin dhe Malësinë. Dashuria dhe respekti për këtë koalicion dhe mandatin e kaluar e tregon më së miri vullneti i diasporës e cila do të bëjë një udhëtim patriotik dhe historik “për shpëtimin e Malësisë”. Sakrifica e tyre për të marrë pjesë në ato zgjedhje do të jëtë kapitull i shkëlqyeshëm në historinë e Malësisë sonë legjendare. Nik Gjeloshaj është si ata kalorësit e Mesjetës, është burrë shteti dhe biznismen. Anglisht Nik Gjeloshaj është: gentleman, statement & businessman, i cili ka për të hyrë në histori si Solomoni i Tuzit dhe i Malësisë.

Fëmijët pas telave më gjemba

February 22, 2023 by s p

Instituti i Studimeve për Krimet e Komunizmit për herë të parë sjell para publikut dokumente arkivore që dëshmojnë veprimtarinë kriminale të regjimit diktatorial mbi fëmijët. Dje, të vendosur në një ekspozitë, në sheshin Skënderbej, “Fëmijët pas telave me gjemba” ishte një akt dhe homazh për fëmijët në Ditët e Kujtesës, të cilët vuajtën dhunën dhe persekutimin, pas burgosjes apo ekzekutimit të familjarëve të tyre. Drejtori i ISKK, Çelo Hoxha ne fjalën e tij, tha se “dokumentet në këtë ekspozitë e vërtetojnë se në periudhën 1945-1990 ka pasur mungesë ligji, dhe se, në terma ligjore, ajo që quhet internim ka qenë kufizim i paligjshëm i lirisë nga institucionet e regjimit komunist”. E shoqëruar me dokumente autentike, ekspozita ka tërhequr vëmendjen e qytetarëve si, dhe të trupave diplomatikë e përfaqësuesve të parlamentit prezentë në ceremoninë e perurimit duke u njohur me pjesën më të errët, dhe të dhimbshme të represionit komunist edhe mbi fëmijët e pafajshëm.Me ide të ish drejtores se Drejtorise se Studimeve ne ISKK, Luljeta Lleshanaku, dhe kurim të studiueses Brisejda Lala, qëllimi i ekspozitës është të hedhë dritë në një pjesë të rëndësishme dhe të pa studiuar të historisë së Shqipërisë, e cila lidhet me një nga anët më të errëta të veprimtarisë kriminale që u krye në emër të shtetit shqiptar.Ekspozita sjell për herë të parë aspekte të rëndësishme që lidhen me jetën e fëmijëve në internim dhe persekutimin e tyre. Nëpërmjet dokumenteve arkivore dhe fotove, vijnë para publikut informacione të panjohura lidhur me burgosjen e minorenëve dhe dërgimin e tyre në kampe pune. Dokumentet dhe historiku shoqërohen me skica të ish përndjekurit politik z.. Musa Çapani; ndërsa grafikat e tjera të përshtatura me historitë personale të marra nga vëllimet e “Zërave të Kujtesës”, janë realizuar nga piktorja Neraida Dado. Dokumentet e ekspozuara zbulojnë që internimi i fëmijëve ishte një proces i pabazuar ligjërisht, duke ofruar fakte mbi jetën e fëmijëve në kampe internimi, të rrethuar me tela, siç ishte Kampi i Tepelenës; jetën e fëmijëve në vende internimi në mungesë të kushteve më minimale të jetesës gjë që binte në kundërshtim me propagandën e kohës dhe konventat ndërkombëtare të të drejtave të fëmijëve. Këtu janë ekspozuar dhe dokumente të kohës që pasqyrojnë numrin e fëmijëve në kampe dhe vende internimi; dëshmitë e kohës i japin zë historive personale të përjetuara prej tyre. Ekspozita është e fokusuar tek persekutimi i fëmijëve dhe vuajtjet e tyre gjatë regjimit komunist, pavarësisht mungesës së theksuar të dokumenteve zyrtare dhe të dhënave lidhur me këtë fenomen. Përpos kontributit në Ditët e Kujtesës, ekspozita shënon nje prej ngjarjeve, më me rëndësi në kuadër të veprimtarisë vjetore të ISKK, duke përfshirë edhe botimin e kolanës 2022, promovimi i të cilëve mbahet nesër, në orën 10.00, në mjediset e Hotel Internacional Tirana, me prezencë të autorëve, ish të përndjekur dhe studiues.

Një festë që të bën krenar e pjesë e sfidës të së ardhmes

February 22, 2023 by s p

Mbresa nga festimi i 15-vjetorit të pavarësisë së Kosovës në Boston

Nga Namik Selmani

Në vitet e qëndrimit tim në Boston përherë e kam pritur me entuziazëm festën e vëllezërve të mi kosovarë. Madje shumë herë kam qenë dhe pjesë e fjalimeve të festave. Jo vetëm festën e Pavarësisë së Kosovës kur nuk kam munguar asnjëherë, por dhe Festën e Pavarësisë së Shqipërisë ku marrin pjesë të gjithë shqiptarët pa dallim moshe e krahine.

Këtë radhë festa jubilare e 15-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës u përkujtua me mjaft emocion dhe entuziazëm në Kishën e Shën Gjergjit ose, si e quajnë në Boston e në mbarë Amerikën “Kisha e Fan Nolit.”

Që kur hyje në sallonin e kishës të përshëndeste flamuri i Kosovës dhe torta festive me mbishkrimin “Gëzuar 15 vite! Për jetë!”

Në sfondin e tortës festive ishte vizatuar dhe flamuri i shtetit të Kosovës që sot ngrihet krenar në mjaft shtete të mbarë mbarë botës.

Ceremonia e festës së Kosovës u hap nga Atë Thefoani që solli mjaft kujtime nga ardhja e kosovarëve në Sent Ljuis kur ai shërbente aso kohë në Kishën shqiptare të atij qyteti.

E ai tregoi se edhe vete ai ishte bërë pjesa me humane e pritjes së atyre njerëzve të persekutuar nga pushtuesi serb

Emocioni i rrëfimit të tij bëri që disa herë ai të duartrokitej nga pjesëmarrësit e shumtë që mbushnin sallën e lutjeve.

Duke e dëgjuar atë, kujtoja vizitën e kryeministrit të Kosovës zoti Albin Kurti para pak muajsh në Boston pikërisht në këtë kishë.

Aso kohe të gjithë u bëmë dëshmitarë të një emocioni të papërshkruar kurrë më parë kur na u shfaq për herë të parë një flamur gjigand që ishte qëndisur nga një grua shqiptare në fillimin e shekullit të kaluar. Këtë ngjarje unë e paraqita në shkrimin tim të botuar në librin “Kur fjala bekon fjalën”- Mbresa nga Amerika” dhe e quajta “Marigoja e Bostonit”.

Pas fjalës së tij e mori fjalën Z. Faton Limani anetar i komunitetit shqiptar në Boston.

Ai ka 11 vite ketu dhe është përfshirë në jetën social kulturore të Bostonin duke hapur dhe një Shkollë për mësimin e gjuhës dhe kulturës shqiptare online për të gjithe shqiptarët kudo ndodhen në mërgatë.

Ndër të tjera ai tha: “Pavarësia e Kosovës ishte padyshim dhe rezultat i kontributit te brezave të tërë të diasporës shqiptare këtu ne Amerikë e ne vende të tjera të botës. Ashtu siç kontribuan ne themelimin e shtetit të Shqipërisë ne 1912, Noli, Konica, veprimtare dhe atdhetarë të tjerë, e gjithë mërgata shqiptare vazhdoi edhe më pas të kontribuojë për çështjet me rëndësi të kombit tonë në mënyra te ndryshme, duke filluar nga ato politike, ekonomike, ushtarake e te tjera.

Ai tregoi në fjalën e tij edhe sfidat që Kosova e mbarë shqiptaria vazhdojnë të përballen. Duke u ndalur në një nga sfidat konkrete, si modelet jokushtetuese, të cilat po tentohet t’i imponohen Kosovës. Këto modele do ta defunksionalizonin nga brenda dhe do të krijonin mekanizma për destabilizim që do të shfytëzoheshin nga hegjemonia serbo-ruse.”

Ndër të tjera ai i bëri thirrje mërgatës që të vazhdojnë të punojnë edhe më shumë për të drejtat e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut, Mal të Zi, Luginë të Preshevës dhe në Çamëri.

Të gjithë pjesëmarrësit në këtë përkujtim festiv ishin të një mendjeje ashtu sic e permendi dhe Z. Limani që duhet të ndajmë kohën e duhur për të përcjellë tek brezat e rinj virtytet me fisnike të kombit tonë, gjuhën, kulturën dhe traditën. “Ne jemi komb i Skënderbeut dhe Shenjtores Nënë Terezë dhe kemi shumë për t’i dhënë jo vetëm kombit tonë, por edhe gjithë njerëzimit”.

Pas këtyre dy fjalimeve mjaft të përgatitura u bë ekzekutimi i Himnit të flamurit të SHBA, Kosovës dhe Himni Shqiptar.

Në koktejlin që ishte organizuar për këtë ditë, të gjithë uruan me zemër për mbarësinë e shtetit të Kosovës dhe për miqësine mes Kosovës, Shqipërisë dhe Amerikës. Të gjithë pjesëmarrësit sollën kujtime nga ditët e stuhishme të luftës dhe të emigracionit shqiptar nga Kosova në Amerikë.

Para rastin që të bëj njohjen me tre veprat e mia madhore kushtuar mërgatës së Kosovës në SHBA e konkretisht në Boston si libri “Kur fjala bekon fjalën-Mbresa nga Amerika” botuar në SHBA, “O ky malli për Gjakovën!” dhe antologjinë vetjake “Kosovë, bajrak i fjalës”.

Mes pjesëmarrësve më bëri përshtypje një çift studentësh. Të dy kishin ardhur për studime në Boston. Djaloshi ishte shqiptar që kishte lindur në Amerikë dhe familja e tij ishte me origjinë nga Korça. E fejuara e tij ishte një studente amerikane që kishte mësuar shqip mjaft mirë dhe dinte dhe të lexonte libra shqip.

Aktiviteti kaloi mjaft bukur me dëshirën që në mars të vijnë përsëri për t’u bërë pjesë e Muajit Nolian e për të promovuar ribotimin e kryeveprës e tij poetike ALBUM të botuar para pak kohësh nga Adriatik Press në kujdesin e Presidentit të Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë dhe biri i krahinës së Preshevës Adnan Mehmeti

Boston,
Shkurt, 2023

PISTAT E AFERËS MCGONIGAL – RAMA

February 22, 2023 by s p

Analizë e shtypit amerikan nga Rafael Floqi

FBI përbëhet nga dy pjesë. Një pjesë lufton krimin; pjesa tjetër e kryen atë. Kështu shkruan gazetari veteran amerikano shqiptar Peter Lukas për Boston Herald duke iu referuar rastit te McGonigal. Në më të mirën e tyre, agjentët e FBI-së vënë jetën e tyre në vijën e mbrojtjes së publikut. Dhe ndonjëherë ata vriten duke bërë kështu heronj, siç ishin dy agjentët e FBI-së që u qëlluan dhe u vranë në vitin 2021 në Sunrise, Florida duke hetuar një operacion seksual të fëmijëve.

Peter Lucas , ja pse e mira dhe e keqja kombinohen në rastin McGonigal

“Ndonjëherë më e keqja dhe më e mira kombinohen, shton ai, siç ndodhi kur, pas një hetimi të FBI-së, Charles F. McGonigal, një ish-agjent i nivelit të lartë të FBI-së, u padit javën e kaluar për pranimin e një pagese prej 225,000 dollarësh nga një shtetas amerikan i natyralizuar i lindur në Shqipëri, në New Jersey dhe kishte punuar për inteligjencën shqiptare vite më parë.

“Lidhja e Ramës me padinë e McGonigal është një goditje për liderin shqiptar dhe një pengesë për SHBA-në, e cila ka mbështetur hapur Ramën, një socialist, ndaj armikut të tij politik Sali Berisha, një ish-kryeministër dhe kreu i Partisë Demokratike të opozitës.

“Lidhjet e SHBA janë aq të thella me politikën shqiptare, sa që ambasadorja e SHBA-së Yuri Kim, si favor për Ramën, u përpoq të largonte Berishën nga deputeti i Parlamentit edhe pse Berisha ishte zgjedhur në mënyrë të rregullt. Ndërkohë Berisha do të kërkojë të rrëzojë Ramën në zgjedhjet e 2025, shkruan Peter Lukas.

New York Times: “mitëdhënësi është po aq fajtor sa mitëmarrësi”

Sa më shumë ditë kalojnë, aq me tepër gazetat më prestigjoze po e rëndojnë gjuhën për lidhjen mes kryeministrit Edi Rama dhe agjentit të akuzuar të FBI, Charles McGonigal. Të hënën e kaluar e përditshmja e famshme “The Washington Post”, e cila ka bërë një shkrim të gjatë me një grup autorësh, ky kryesorët janë gazetarët Shane Harris, Rosalind S. Helderman dhe Catherine Belton. Artikulli që zbret deri në detaje të aferës McGonigal, i kushton një pjesë të madhe edhe lidhjeve të tij shqiptare. Ai është në të njëjtën linjë të artikullit që publikoi pak ditë më parë New York Times, por ndryshe nga ai, ka nota më të errëta në përshkrimin e marrëdhënies së Edi Ramës dhe ish zyrtarit të FBI-së. “Charles McGonigal, ka marrë para për të çuar përpara interesat e kryeministrit shqiptar“, shkruan gazeta. Ajo vazhdon: “McGonigal ishte i zhytur deri në fyt në marrëveshje sekrete me kryeministrin e Shqipërisë“.

Ryshfeti mund të ndodhë në kontekste të ndryshme, si në qeveri, politikë, biznes, sport dhe zbatim të ligjit. Për shembull, një kompani mund t’i japë ryshfet një zyrtari qeveritar për të marrë një kontratë ose leje të favorshme, ose një individ mund të japë ryshfet një oficer policie për të shmangur një biletë trafiku ose një dënim tjetër. Ryshfeti është i paligjshëm në shumicën e vendeve dhe mund të rezultojë në dënime të rënda si për dhënësin ashtu edhe për marrësin. Përveç pasojave ligjore, ryshfeti mund të ketë ndikime negative në integritetin e institucioneve, besimin e publikut dhe zhvillimin ekonomik. Ajo gjithashtu mund të çojë në trajtim të pabarabartë, konkurrencë të pandershme dhe një shpërndarje të shtrembëruar të burimeve.

Nga ana tjetër në çdo legjislacion penal botëror mitëdhënësi është po aq fajtor sa mitëmarrësi.

Washington Examiner : McGonigal bë një lojtar në politikën shqiptare për para

John R. Schindler shërbeu në Agjencinë e Sigurisë Kombëtare si analist i lartë i inteligjencës dhe oficer kundërzbulimi, shkruante këto dite në The Washington Examiner se McGonigal është paditur gjithashtu nga Departamenti i Drejtësisë me akuzat për marrjen dhe mos raportimin e një pagese prej 225,000 dollarësh nga një ish-oficer i inteligjencës shqiptare të quajtur Agron Neza në verën e vitit 2017. Në atë kohë, McGonigal ishte ende në punë të FBI-së. Për arsye që mbeten të paqarta, McGonigal, të cilit i duheshin para për të paguar jetën e tij të dyfishtë – gruaja dhe fëmijët në periferi të Uashingtonit, DC, plus një dashnore e dyshimtë në Nju Jork – u bë një lojtar në politikën shqiptare për para. McGonigal, ndërsa shërbente ende si një zyrtar i lartë i FBI-së, u bë fiksues i kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama dhe Partisë së tij Socialiste në pushtet. Shqipëria është një aleat i vendosur i SHBA-së dhe anëtar i NATO-s, por që kur Rama mori drejtimin e Tiranës një dekadë më parë, ai vend i vogël është kthyer në një vatër korrupsioni, plus narkoshteti kryesor i Evropës, me lidhje të thella me kartelet e drogës në Amerikën Latine. Pse administrata Biden mbyll një sy ndaj gjithë kësaj, mbetet një pyetje shqetësuese. Blerja e zyrtarëve të lartë amerikanë si McGonigal është pjesë e mënyrës se si Rama vazhdon ta arrijë atë. Opozita shqiptare është e shqetësuar për këtë skandal, ku shfaqet një zyrtar i lartë i inteligjencës amerikane që shërben si fiksues për socialistët në pushtet.

Rasti McGonigal dhe Michael Flynn

E kjo aferë të kujton rastin e denimit të ish- këshilltarit të Trumpiit të falur më vonë nga ai Michael Flynn. Mediat shqiptare i kanë bërë jehonë shumë shtypit amerikan me këtë rast por ato për mos njohje kanë kapërcyer mundësitë e dënimit për shkelje Aktit të Regjistrimit të Agjentëve të Huaj, siç përmendet në pikën 16 të tij, ku çdo person që lobon për një qeveri të huaj, duhet të jetë regjistruar. Rastet e padive për bashkëpunëtoret e Trump Michael Flynn dhe Paul Menafort e ilustrojnë më mirë këtë.

“Emri i Nezës, së bashku me të tjerë, u përfshi në një fletë-thirrje të jurisë së madhe të nëntorit 2021, të publikuar nga Business Insider në shtator dhe të konfirmuar nga ‘Washington Post’ nga një person që ka njohuri për hetimin. McGonigal i kërkoi Nezës para- dhe Neza pranoi, duke i premtuar se do t’ ia paguante pak nga pak, sipas aktakuzës. Më pas, të dy burrat udhëtuan së bashku drejt Shqipërisë në shtator të vitit 2017, ku u takuan me kryeministrin Edi Rama.

Gati tre vjet me parë këshilltari amerikan për sigurinë kombëtare, Michael Flynn, filloi një gjyq penal që përfshinte një ish-partner biznesi iraniano-amerikan të Flynn. Gjyqi i Bijan Rafiekian në Gjykatën e Qarkut të SHBA në Aleksandri, Virxhinia, tregon nëse ai komplotoi për të lobuar në emër të Turqisë në përpjekje për të bindur qeverinë amerikane të ekstradonte klerikun mysliman Fethullah Gulen, i fajësuar nga Turqia për një grusht shteti të dështuar në korrik 2016.

Flynn gjithashtu ra dakord se ai gënjeu për aktivitetet e tij lobuese në dosjet federale që lidhen me punën në emër të Republikës së Turqisë gjatë gjithë fushatës së 2016-ës. Dënimi i shkuar keq pasi pranoi që gënjeu FBI : Flynn deri më sot nuk ka shpjeguar pse gënjeu për marrëdhëniet e tij me Rusinë ose Turqinë. A është kjo e njëjtë me pozitën e Nezës? Në fakt Neza bashkëpunoi me FBI. Po a është bërë kjo kundrejt shfajësimit të tij.

Në konkluzionet e prokurorit të Washingtonit kundër Charles McGonigal nuk përmendet asnjëherë fjala “korrupsion”. Ai akuzohet se ka falsifikuar dokumente dhe nuk ka raportuar vizitat, takimet dhe paratë siç ia kërkon ligji, por gjithsesi 225 mijë dollarët që i mori Agron Nezës konsiderohen thjesht para borxh. Borxh po përse? Duket se Neza mund të ketë folur për paratë dhe origjinën e tyre. Problemi është nëse Neza ka qenë paguesi apo sekseri.

Supozohet që qeveritarët shqiptarë që pritën McGonigal në Shqipëri të jenë të qetë nga hetimi përtej oqeanit. Pse jo, ta konfirmojnë narrativën e agjentëve të FBI. Por kjo nuk ndodh në rastin e kryeministrit të Shqipërisë, Edi Rama. Ai ofron një version tjetër të momenteve kyçe të hetimit. Diferencat mes atyre që thotë Rama në televizion dhe atyre që shkruhen në dosje janë thelbësore, shkruante Lapsi.al

Ndërsa me rastin e McGonigal, i cili ishte duke punuar për FBI-në në atë kohë, i dhuroi kryeministrit simbole të FBI-së dhe e paralajmëroi atë kundër dhënies së licencave fitimprurëse për kompanitë ruse të naftës. Ndërsa McGonigal dukej se po vepronte si oficer kundërzbulimi kundër ndikimit rus, prokurorët pretendojnë se në fakt, Neza dhe një tjetër shqiptar që punonte me McGonigal, i identifikuar nga prokurorët si një këshilltar informal i Ramës, kishin interesa financiare në fushat e naftës,” thekson gazeta e madhe amerikane.

Pasi shpjegon me detaje, tashmë të stërnjohura për publikun shqiptar, se si i kërkoi dhe si i mori ish zyrtari i FBI-së 225 mijë dollarët nga Agron Neza, pasi të dy takuan Edi Ramën në Tiranë, pasi precizon se si i mori ato, The Washington Post jep një tjetër detaj interesant. Në intervistën e saj për Euronews, Allison Guerreiro, ish e dashura e McGonigal, pohoi se ish zyrtari i FBI-së kishte ngrënë darkë me Ramën në një restorant luksoz në New York. Investigimi i The Washington Post përcakton datën dhe pjesëmarrësit e panjohur të kësaj darke.

“Para se të tërhiqej nga FBI në vitin 2018, akuza pretendon se McGonigal dhe Neza u takuan vazhdimisht me Ramën në SHBA dhe Shqipëri, përfshi një herë për darkë në Uashington në mars 2018, kur atyre iu bashkua një ish-agjent i FBI-së, i cili nuk është identifikuar”.

The Washington Post. McGonigal hetoi një shtetas amerikan për të çuar përpara interesat e Ramës

Natyrisht në artikullin e The Washington Post zë një vend të rëndësishëm edhe përdorimi i ish agjentit nga kryeministri shqiptar për të goditur opozitën në këtë vend. Gazeta e thotë troç: “McGonigal akuzohet se ka marrë para për të çuar përpara interesat e Ramës“.Sipas aktakuzës, McGonigal inkurajoi FBI-në që të hapte një hetim penal në vitin 2018 për një lobist amerikan që vepronte në emër të Partisë Demokratike të Shqipërisë, opozita kryesore e Partisë Socialiste të Ramës.

Një pjesë e informacioneve kundër lobistit, thanë prokurorët, kanë ardhur nga Neza dhe e kanë origjinën në zyrën e Ramës. Individi nuk përmendet në aktakuzë, por duket se përputhet me lobistin dhe ish-punonjësin republikan të Kapitolit, Nick Muzin, që u vu nën vëzhgim në të njëjtën periudhë pas një artikulli të marsit 2018 në “Mother Jones”, ku ngriheshin pikëpyetje nëse tarifat e tij të këshillit mund të ishin paguar nga një kompani me interesa ruse, duke nxitur një hetim në Shqipëri. Për këtë rast, nuk u ngrit asnjë akuzë. Në një email, Muzin tha: “Nuk kam asnjë arsye të besoj se kam qenë viktimë e këtij hetimi të rremë. Por nëse do të isha, kjo është për të ardhur keq dhe shpresoj se drejtësia do të vihet në vend”.

Në paragrafin 40 të dosjes në SHBA thuhet se në Janar të vitit 2018, McGonigal mori informacione nga Agron Neza për një lobist amerikan dhe këto informacione më pas ia kaloi një vartësi të tij në FBI për hetimin. “Personi A i kishte marrë këto informacione nga zyra e kryeministrit të Shqipërisë” thuhet specifikisht në dosje. Ky është një pohim që e implikon direkt kryeministrin Rama si nismëtar i hetimit për lobistin e Lulzim Bashës në SHBA, Nick Muzin. Kjo solli më pas nisjen e hetimeve dhe hetimin e Lulzim Bashës nga Prokuroria e Tiranës dhe procesin gjyqësor.

Alibia Rama : Nuk kam pasur më shumë info se ato që ka zbuluar Birn dhe Mother Jones

Rama nuk e pranon këtë version siç thuhet në dosjen amerikane kundër McGonigal. Ai dredhon përmes një fjalie që e përsëriti në 4 emisione njësoj: “Unë nuk kam pasur asnjë lloj informacioni më shumë dhe asnjë dokument më shumë dhe ne këtu në kryeministri nuk kemi pasur më shumë se ato që ka zbuluar Birn dhe më pas Mother Jones dhe nëse do ta kisha, patjetër që do t’ia jepja zyrtarit të lartë të FBI-së”.

Interesant është të shikohet edhe reagimi që ka bërë qeveria shqiptare për të mohuar akuzat. Gazetës nuk i është përgjigjur vetë Edi Rama. madje as ai që bën zakonisht njeriun e tij të propagandës, Endri Fuga, por një zyrtare thuajse e panjohur me emrin Manjola Hasa. Duke qartë që një avokat i zoti i ka thënë kryeministrit të ekspozohet sa më pak me shpjegime…Në akt-akuzë e Washington Post, paragrafi 22 thuhet se: “Në 9 Shtator 2017, në Shqipëri, i pandehuri McGonigal u takua me Personin B dhe kryeministrin e Shqipërisë. Me kërkesë të personit A, i pandehuri McGonigal i kërkoi kryeministrit të Shqipërisë të ishte i kujdesshëm në dhënien e licencave për fushat e naftës në Shqipëri për kompani ruse. Personi A dhe Personi B kishin të dy interes financiar në vendimin e qeverisë për dhënien e licencave për nxjerrjen e naftës”

Si e rrëfen Rama takimin? Kryeministri i Shqipërisë mohon diskutimin për licenca nafte apo kompani konkrete. Në përgjigjen që përsëriti pak a shumë njësoj në katër intervista, Rama tha se biseda kishte qenë e përgjithshme për influencën ruse, madje e quajti një “bashkëbisedim miqësor të përgjithshëm”.

“Më ka treguar që puna e tij ka në fokus influencën ruse në tërësi, më foli për rajonin, ku influenca ruse është prezente, ndërsa në Shqipëri është inekzistente” tha Rama në intervistën për Grida Dumën në Top Channel. “Nuk ka folur ai me mua për asnjë lloj biznesi në favor të personave të tjerë” shtoi kryeministri gjatë intervistës.

New York Post: Dorian Duçka në laptopin e Hunter Biden

Se kush gënjen për temën e bisedës në kryeministri do të kuptohet gjatë gjyqit që pritet të nisë në SHBA, kur McGonigal do të ketë versionin e tij të ngjarjeve Sa më shumë flitet për dosjen McGonigal, aq më shumë shtohen pikëpyetjet për rolin e Dorian Duçkës, të cilin Rama fillimisht e prezantoi si këshilltarin e tij pa pagesë.

Në akt-akuzë, Duçka përshkruhet si një njeri i punësuar në kryeministri, i pajisur me email të qeverisë shqiptare dhe me pasaportë diplomatike.

Bie në sy fakti se Rama tenton të distancohet nga këshilltari i tij, Dorian Duçka gjatë prononcimeve të tij. I pyetur për faturat e dëshmitarëve që Duçka ka paguar kundër lobistit të Bashës në Vjenë, Rama u shpreh: “Z. Duçka ka qenë këshilltari im i jashtëm. Person privat. Puna e tij se ç’ka paguar, ç’nuk ka paguar, për kë ka paguar, por ai nuk është në asnjë akuzë dhe këto janë insinuate

Por sipas gazetës amerikane New York Post. Shqiptarët e përmendur nga prokurorët e lidhin këtë skandal me Hunter Biden dhe kompaninë kineze të energjisë CEFC që i pagoi atij dhe xhaxhait Jim Biden miliona dollarë në një marrëveshje të cilës Joe Biden ishte planifikuar të bashkohej pas përfundimit të nënpresidencës së tij. Nga ana tjetër, Neza prezantoi McGonigal me një tjetër shqiptar me lidhje të mirë, Dorian Ducka, i cili ishte këshilltar i Ramës dhe gjithashtu punonte për CEFC.

Një fotografi e publikuar muajin e kaluar në median shqiptare me burim nga China Daily në maj 2017 tregon Ducka duke qëndruar me kryetarin e CEFC Ye Jianming, i cili i dha Hunterit një diamant 3,16 karatësh që vlerësohet të jetë 80,000 dollarë në shkurt 2017.

Ju gjithashtu vendosi Hunter-in në një mbajtës ligjor prej 1 milion dollarësh në mesin e vitit 2017, i cili përfundimisht u pagua për të ndihmuar kolegun e CEFC Patrick Ho pas arrestimit të tij. Dikush me të njëjtin emër të pazakontë si Duçka shfaqet në laptopin e braktisur të Hunterit në një diskutim me email rreth CEFC midis Hunter dhe bashkëpunëtorëve James Gilliar dhe Rob Walker.

“Dorian ishte një ndihmë e vërtetë që herët, kështu që ne duhet të shqyrtojmë se si ta përfshijmë atë,” shkroi Gilliar në emailin e 13 majit 2017. “Nuk ka si të mos e bëjmë,” përgjigjet Hunter, “dhe nëse shumica thotë jo, do ta heq nga paga ime.” Kjo ishte bujari jo karakteristike nga Hunter, i cili në atë kohë po qante i varfër për partnerët e tij të biznesit dhe kërkonte një ulje më të madhe të fitimeve.

“Hunter nuk do të hiqte asnjë qindarkë”, thotë një burim, i cili beson se “Doriani” i përmendur mund të jetë Ducka, pasi Gilliar kishte bërë biznes për CEFC në Shqipëri.

Ajo që shpesh ka qenë zhgënjyese për njerëzit në Ballkan është se, shpesh, kur shfaqen këta zyrtarë të lartë perëndimorë, në vend që të përdorin pozicionet e tyre për të ngritur lart luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar, duket sikur zbresin në nivelin shqiptar dhe bëhen pjesë e lojës.

Epilogu

Një pohim i mundshëm i Agron Nezës se ai mund të ketë vepruar si agjent i huaj i paregjistruar në favor të Ramës, do ta zhyste poshtë Ramën në raport me drejtësinë amerikane sipas të Aktit të Regjistrimit të Agjentëve të Huaj, siç përmendet në pikën 16.

Akti i Regjistrimit të Agjentëve të Huaj (FARA) është një ligj i Shteteve të Bashkuara që kërkon që individët dhe organizatat që veprojnë si agjentë të drejtorëve të huaj në një kapacitet politik ose pothuajse politik, të zbulojnë marrëdhëniet e tyre me njësinë e huaj dhe të japin informacion në lidhje me aktivitetet dhe financat e tyre. Qëllimi i FARA-s është të sigurojë që qeveria amerikane dhe qytetarët e saj janë të informuar për burimin e informacionit dhe identitetin e atyre që përpiqen të ndikojnë në politikën e SHBA-së ose opinionin publik në emër të interesave të huaja. Sipas FARA, individët dhe organizatat të cilëve u kërkohet të regjistrohen si agjentë të huaj duhet të paraqesin raporte të rregullta në Departamentin e Drejtësisë së SHBA-së që detajojnë aktivitetet dhe transaksionet e tyre financiare. Mosrespektimi i FARA mund të rezultojë në dënime penale dhe civile, duke përfshirë gjoba dhe burgim.

E njëjtë me pozitat e Michael Flyyn. Deri në periudhën e tranzicionit presidencial në 2016-2017, edhe Michael Flynn ishte duke punuar fshehurazi në një projekt të drejtuar nga qeveria turke që përfshinte përpjekjet për të diskredituar klerikun turk disident në SHBA (Fetullah Gulen). Në vetë ditën e zgjedhjeve, Flynn botoi një rubrikë ku kritikonte Gylenin dhe lavdëronte Turqinë, pa zbuluar se Turqia qëndron pas përpjekjes (diçka që më vonë do të çonte në shkeljet e tij të Aktit të Regjistrimit të Agjentëve të Huaj. Flynn atëherë vendosi të shtyjë dënimin e tij në mënyrë që prokurori Sullivan të mund të qetësohej dhe të peshonte bashkëpunimin e tij të plotë me qeverinë në hetime të shumta, duke përfshirë ndjekjen penale të ish-partnerit të tij lobues në Turqi, Bijan Kian, nga Virxhinia, në vendimin nëse do të dërgonte oficerin e përgjithshëm në pension në burgun federal.

Flynn shpëtoi pasi u fal nga ish-presidenti Trump, por Ramën, nëse është i implikuar, kush mund ta falë?

Dick Marty, ky mashtrues i madh

February 22, 2023 by s p

Prof. dr. Agim ZOGAJ

Historia e një trillimi

Po bëhen dy vjet nga arrestimi dhe mbajtja në paraburgim e disa nga krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, ndryshe, udhëheqës të lartë të shtetit të Kosovës. Bazë për ngritjen e Aktakuzës kundër tyre ishte Raporti i Dick Martyt, i cili Raport. në fakt ishte një sajesë politike, trillim i paskrrupullt në bashkëpunim me shtetin e Serbisë, Rusinë dhe ndonjë aleatë të tyre, të hapur dhe fshehtë, pra, edhe në Këshillin e Evropës. Jo më shumë se tre javë, pas shpalljës së Pavarësisë së Kosovës, ish Prokurorja e Përgjithshme në Gjykatën Penale Ndërkombëtare, Carla Del Ponte e kishte dhënë një intervistë për Swissinfo. Në intervistën e botuar. më 11 mars 2008, Del Ponte, ngjashëm, sikur propaganda serbe dhe ajo ruse e kundërshtonte legalitetin e shpalljës së pavarësisë së Kosovës. Ndërkohë, një ditë pas publikimit të intervistës së Carla Del Ponte, Kryetari i Komisionit për Politikë të Jashtme të Këshillit të Konfederatës Helvetike, Dick Marty, në intervistën me gazetaren, Silvia Cattori, të publikuar më 12 mars 2008, ngjashëm sikur Del Ponte, në të njëjtin pozicion me shtetin serb dhe rus, kishte kundërshuar shpalljen e pavarësisë së Kosovës gjoja, ”… në kundërshtim me të drejtën ndërkombëtare”. Në të njëjtën intervistë, Dick Marty, akuzon, përbalt, me të njëjtën gjuhë shoviniste të shtetit serb, Ushtrinë Çlrimtare të Kosovës, madje , duke e cilësuar edhe si “…organizatë kriminale…që u shndërrua në instrument të amerikanëve për t’u mundësuar atyre në Kosovë krijimin dhe mbajtjen e bazës ushtarake më të madhe në botë”!?
Carla Del Ponte, në detyrën e Prokurores së Përgjithshme në Gjykatën Penale të Hagës, gjithnjë nën presionin me vetëvullnet, udhëzimin e propagandës serbe dhe ruse, kishte urdhëruar zhvillimin e hetimeve lidhur me pretendimet e shtetit serb për gjoja “trafikimin e organeve njerëzore nga UÇK-ja”. Pas përfundimit të hetimeve të zhvilluara, po e njëjta Del Ponte kishte urdhëruar mbylljen, përfundimin e atij hetimi, asaj çështjeje duke e kualifikuar propagandën serbe si “…legjendë e thjeshtë e sajuar njëlloj si tregimet e ngjashme që shfaqen në zonat e tjera të konflikteve”! Ndërkohë, çështjen e sipërpërmendur, krejt papritur e kishte akualizuar në librin e saj, “Përndjekja: Unë dhe kriminelët e luftës”.
Aso kohe, ishte më se e qartë se, kjo lloj gjuajtje në shtriga, me metodat më të sofistikuara , në radhë të parë, të shërbimeve sekrete serbe dhe ruse, do të hap një kapitull të luftës special, kundër pavarësisë së Kosovës, kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, dhe natyrisht, shtizat e sulmeve me helmin e propagandës serbe do të bien mbi krerët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, mbi ata, të cilët në planin ushtarak dhe diplomatik krijuan aleancën me NATO-në, me qytetërimin evro-perëndimor. Me një shpejtësi rrufeje, Serbia,agresori historik i shqiptarëve, që më 15 prill 2008 avancoi në propagandën e saj kundër Kosovës dhe Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Kësaj radhe, përmes deputetit rus në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës, Konstantin Kosachev i cili, më 15 prill 2008 e dorëzoi propozimin për Rezolutë lidhur me “ trajtimin çnjerëzor të personave dhe tregtisë ilegale me organet e njerëzve”? Projekt-Rezoluta ishte nënshkruar nga 17 deputetë, duke u mbështetur me atë rast vetëm në thëniet spekulative, hakmarrëse, të Carla Del Pontes,pra, marrë nga libri i saj. Një ditë pas nënshkrimit të asaj Projekt-Rezolute, në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës, mbajtur më 14 – 18 prill 2008, delegacioni parlamentar zvicerran dh ai suedez propozuan që të hapet debat lidhur me “pasojat e shpalljes së pavarësisë së Kosovës”. Gjatë atij debati, pikërisht më 16 prill 2008 diskutimi i Dick Martyt, për shumëçka ishte i veçantë, jashtëzakonisht ekstrem dhe i trilluar.
Dick Marty nuk kurseu fjalor politik, policor, hetues, anatemues, deskriditues, ngjashëm, sikur qeveritarët serbë kundër Kosovës. Madje, po të analizohej, atëherë dhe sot fjala e tij, kuptohet se, cili ishte objektivi i planit serbo- rus, i përçuar dhe transmetuar në mbarë botën, aq brutalisht siç e ka paraqitur Dick Marty. Logjika politike, e propagandës spekulative të cilën në fjalën e vetë e kishte paraqitur Dick Marty, është në unison të plotë me propagandën, historikisht të njohur serbe, kundër shqiptarëve dhe veçmas kundër Kosovës. Dick Marty kishte konstatuar se : ”…pas dhjetë vjete të administrimit ndërkombëtar, Kosova gjendet pa një shoqëri të mirëfillët civile. Të gjithë ata që preokupohen me çështjen e kriminalitetit, e dinë se Kosova ka qenë gjithmonë e ndoshta sot më shumë se dje, një qendër e kriminalitetit ndërkombëtar e krimit të organizuar (…)”? Dick Marty, pra, edhe para hartimit të Raportit të tij famkeq, e qartëson pozicionin e tij, duke i shpallë luftë të ndytë Kosovës, duke e etiketuar si “ oazë” historike të” krimit” të organizuar. Por, Dick Marty, i gjetur me vetvullnet, në kurthet e propagandës serbo/ruse, harron se, Kosova që nga viti 1912 e deri në vitin 1999 ishte tokë e pushtuar na Serbia/Jugosllavia, ndaj, si ka mundur të ishte “ qendër e kriminalitetit ndërkombëtar” kur nuk është vetëadministruar?!
Propaganda serbe në kombinim me atë ruse, dhe e transmetua nëpër botë, përmes Carla Del Ponte dhe sidomos nga Dick Marty, krijoi një konfuzion të pa parë në opinonin e atëhershëm evro-perëndimor. Si rrjedhojë, pa ndonjë analizë të mirëfilltë dhe të argumentuar, të mbështetur në burime, fakte, dëshmi, Komisioni për Çështje Juridike dhe të Drejtat e Njeriut të Këshillit të Evropës me 16 prill 2008 e kishte ngarkuar, pikërisht Dick Martyn të hartonte një Raport për çështjet të cilat, me skenarin e propagandës serbo-ruse tani më ishin bërë publike.
Publiku evro-perëndimor, ishte tronditur me të thënat, deklaratat, e Dick Martyt, veçmas me pretendimet e tij se, gjoja çlirimtarët e Kosovës kanë ndërmarrë veprime për trafikim të organeve të personave të vrarë!? Publiku evro-perëndimor, nuk mund ta kishte as idenë më elementare se, një evro-parlamentar si Dick Marty, qëllimisht bëhet zëdhënës, i propagandës primitive, shoviniste, jocivilizuese të shtetit serb dhe atij rus! Shqiptarët ndërsa, të gjetur në huti nga ajo propagandë gebelsiane, krejtësisht e pamoralshme nga një evro-deputet, i një shteti model të qytetërimit dhe edukatës politike e qytetare, nuk e kishin marrë me shqetësim, nuk kishin reaguar ndaj spekulimeve të Dick Martyt. Kjo mos vigjilencë e institucioneve, sidomos të drejtësisë të Kosovës, do të kishte pasoja fatale.
Ndërkohë që, e tronditur dhe e revoltuar nga ai manipulim politik i çështjes, aq të ndjeshme, pra, edhe nga përfshirja e pashembullt e Carla del Pontes, në përhapjen e paskrrupullt të propagandës serbe/ruse. kishte reaguar Florence Hartmann, ish zëdhënësja e prokurorisë së përgjithshme. Ajo kishte reaguar përmes një shkrimi të botuar në gazetën “Le Temps”, datë 16 prill 2008. Në shkrimin me titull, “Carla Del Ponte dhe thashethemet për trafiktim me organet në Kosovë”, shkruante se:”…si është e mundur që Carla Del Ponte, puna e së cilës konsistonte që të kërkohet e vërteta, përkunder pengesave, dhe në këtë mënyrë të luftohet mohimi dhe maniupulimi, sot të na fundos në kohën më të errët të propagandës…Të flitet sot, përderisa për pesë vjet nuk u soll asnjë element i ri që da ta mbështeste këtë tezë, është papërgjegjësi”!
Është e dokumentuar, shteti serb, përmes shërbimit të tij të intelegjencës, ishte i vendosur që ta instrumentalizonin Dick Martyin, ndaj, shumë shpejt i vunë kontaktet me te dhe e bën viktimë, me dashje të kurthës së tyre. Ishte shans i jashtëzakonshëm për shtetin e Serbisë, Rusisë dhe aleatët e tyre që, në mënyrë të paskrrupullt, plot helm dhe vrerë politik ta manipulojnë opinionin publik evro-perëndimor dhe atë botëror. Ish ambasadori serb në Zvicër, Milan St. Protiç pikërisht në përurimin e librit të tij, më 24 tetor 2018 e kishte bërë publike se, drejtpërdrejt, ai vetë, në prani edhe të zyrtarëve të shtetit serb, ia kishte dhënë Dick Martyt “… provat e përgatitura nga institucionet e Serbisë për trafikimin e organeve dhe për Shtpinë e Verdhë”!? Ai, ishte ndjerë krenar dhe ishte lavdëruar duke propaganduar se, ishte personi kryesor i cili ndikoi që të themelohet Gjykata Speciale. Hapur e kishte pranuar se, në disa takime, radhazi, ku kishte marrë pjesë edhe Kryeprokurori serb dhe agjentët e BIA-së, kishte arritur që, Dick Martyn ta bindëte për ta hartuar Raportin për krimet e pretenduara të shqiptarëve. ,

Gënjeshtrat, spekulimet tronditëse në Raportin e Martyt
Ndoshta, as vetë Dick Marty, nuk kishte besuar në fabrikimin morbid të dhënave të rrejshme të Shërbimit sekret serb, në lidhje me gjoja “ trafikimin e organeve” të personave të vrarë, dhe me ekzistimin e të ashtuçuajturës Shtëpi e Verdhë. Dick Marty, gjatë bashkëpunimit me zyrtarët serbë, pra, edhe me Shërbimin e tyre sekret, duket se ka qenë tepër naiv për të besuar në “ përrallat e frikshme” serbe, ose, qëllimisht, si një kundërshtar i pavarësisë së Kosovës dhe antiamerikan i përbetuar, ka besuar se, me Raportin e shpifur do të jetë në shërbim të planeve serbe. Edhe në fazën e hetimeve, vazhdimisht sekrete dhe në bashkëpunim me Shërbimin sekret serb (BIA), edhe përmes gazetarëve “hulumtues” serbë, në lidhje me pretendimin e trafikimit të organeve , Marty nuk kishte gjetur asnjë provë! Këtë ia kishin bërë të ditur edhe ekspertët e EULEX-it për krime lufte, madje, duke ia qartësuar se akuzat për trafikim të organeve janë vetëm “ përrallë e frikshme”. Sa më tepër që, zhvilloheshin hetimet, Dick Marty, pra, edhe në lidhje me Shtëpinë e Verdhë në Veri të Shqipërisë, nuk gjente prova. Ai fakt, Dick Martyn dhe bashkëpunëtorët e tij serbë, po i bënte jashtëzakonisht të frustruar. Sidoqoftë, nën trysninë e qëllimit të tij makabër, kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe luftës çlirimtare të popullit të Kosovës, ndonëse pa asnjë provë, mashtruesi dhe keqbërësi, Dick Marty në Raportin e tij famëkeq, krejtësisht të trilluar, shkruan paragrafë për “ heqjen e organave me qëllim të trafikimit…”!? Është për tu veçuar fakti se, pikërisht më 12 dhjetor 2010, raportuesi Dick Marty, pjesë e grupit të deputetëve liberal – demokratë në Asamblenë Parlamentare e dorëzoi dokumentin, po me të njëjtin titull sikur rusi, Konstantin Kosachev, “ Trajtimi jo human i njerëzve dhe trafikimi i paligjshëm i organeve njerëzore në Kosovës”! Dick Marty në Raportin e tij politik të Këshillit të Evropës ndër të tjera shkruan se :” …ndaj të ndaluarve në disa lokacione të Shqipërisë janë hequr në mënyrë të kundërligjshme organet e të cilat pastaj janë trafikuar për transplantim në vendet e treta…”!? Por, tani, dy vjet pas ngritjes së Aktakuzës, së Gjykatës Speciale kundër disa, prej krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në asnjë paragrafë të aktakuzave përkatëse nuk flitet për trafikim të organeve dhe as për Shtëpinë e Verdhë. Dyshimet për trafikim të organeve muk u provuan asnjëherë. Këtë e kishte deklaruar edhe ish prokurori Clint Williamson i cili, përmes Task Forcës Speciale Hetimore të BE-së ishte marrë me hetimin e Raportit të Dick Martyt.
Ish – prokurori i Tribunalit të Hagës dhe avokati, Geoffrey Nice, ndërsa në një prononcim për mediet në Kosovë ka thënë se:”…Si një vështrues i jashtëm mendoj se ka ardhur koha për prokurorin e kësaj gjykate z. Smith që të njohë dëmin të cilin i ka bërë poupullit tuaj dhe të dalë qartazi dhe të thotë se ne nuk kemi dëshmi të tilla dhe se askush nuk do të akuzohet për këtë krim…Kur jam njoftuar për dyshimet për marrje organesh nga një revistë e cila shkruante për një raport dhe për një dëshmitar të cilit Serbia i referohej, si K 144, mu ka dukur plotësisht një shkrim i shpifur ”!
Historia e fushatës së tërbuar dhe e shpifjeve, sipas skenarit serb, e Dick Martyt vazhdon dhe me rastin e Medicusit, një nga rastet më të gjata dhe më të përfolura në historinë ligjore të Kosovës së pas luftës. Duke iu referuar Raportit të shpifur të Dick Martyt, Rezoluta e Këshillit të Evropës në paragrafin e pestë shkruan se:”…ky aktivitet kriminal ( trafikimi i organeve)…ka vazhduar deri më sot, siç tregohet nga një hetim që po e kryen…EULEX-I në lidhje me klinikën Medicus në Prishtinë”. Pika e përmendur zë vend në paragrafin 168 të Raportit të miratuar nga Këshilli i Evropës në të clin thuhet se trafikimi i organeve i identifikuar në Raport është i lidhur ngushtë me çështjen e Klinikës Medicus. Gjyqi i rastit Medicus ka filluar në tetor të vitit 2011 dhe ka vazhduar për 19 muaj pra, deri më 23 prill 2013. Gjyqtari ndërkombëtar, Dean B. Pinels në dëshminë e tij ndër të tjera deklaron se:” Gjatë rrjedhës së gjyqit, ne e konsideruam me rëndësi jetike marrjen e dëshmisë së Dick Martyt pasi ai pretendoi se kishte prova përkatëse siç u përmenden më lart. Më pas ne bëmë një kërkesë zyrtare përmes kanaleve diplomatike në Këshillin e Evropës për pjesëmarrjen e tij në gjyq dhe, natyrisht, supozuam se ai dhe Këshilli i Evropës do të bien në dakord lehtë”. Mirëpo, gjithnjë, sipas dëshmitarit të sipërpërmendur, “ Për tronditjen dhe habinë tonë, Marty dhe Këshilli i Evropës pretenduan se ai nuk ishte i disponueshëm me arsyetimin se kishte imunitet për të dëshmuar. Sipas mendimit tonë, ky pretendim ishte absolutisht i pakuptimtë sipas rregullave të Këshillit të Evropës, të cilat parashikojnë një përjashtim në raste të rëndësishme, por ne kurrë nuk arritëm ta siguronim pjesëmarrjen e tij në gjyq ose të mësonim arsyen e vërtetë të refuzimit të tij…”!?
A do të thotë kjo se, Aktakuzat, të cilat u ngritën, si në rastin e Sali Mustafës, me falsifikime të “ dëshmive” të rreme, të trilluara, ashtu siç ishte skenari serbo-rus duhet të rrëzohen, nga vetë Gjykata Speciale? A mban përgjegjësi dhe a duhet të ketë ndjekje penale ndaj mashtruesit, Dick Marty, i cili, në rast se e konsideron veten se, ka rol në themelimin e Gjykatës Speciale atëherë, është njollusur dhe është person i dyshuar edhe me faktin që, ka refuzuar të dëshmojë në Procesin gjyqsor, të rastit Medicus? Më pastaj, historia e kësaj Gjykate Speciale dhe e Aktauzave kundër krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës do ta jep verdiktin edhe për përgjegjësinë të cilën e mban Këshilli i Evropës? Dhe, mbi të gjitha, institucionet e Republikës së Kosovës duhet të kërkojnë, në gjykatat ndërkombëtare, ndjekje penale ndaj institucioneve të Drejtësisë të shtetit të Serbisë, për fabrikimin, përhapjen e të gjitha atyre gjoja “dëshmive”, “ provave” të inskenuara të cilat quan, në themelimin e Gjykatës speciale dhe në ngritjen e Aktakuzave kundër çlirimtarëve, ish krerëve të pafajshëm, të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës?
/ Autori është profesor në Universitetin e Prishtinës, historian dhe autor i 12 librave. /