Emigracion – Page 137 – Dielli

NGA INFERMIER, NE ZV.SHEF NE SPITALIN UNIVERSITAR NE ATHINE

November 2, 2017 by dgreca

Dr.Begator Llaci nga ndihmës infermier në Greqi sot është mjek i specializuar dhe zv.shef në spitalin më të madh të përgjithshëm universitar në Athinë, Greqi./

1 shqip Greqi Bisedë me Dr.Begator Llacin, mjekun e suksesshëm shqiptar në Athinë/

Bisedoi Keze Kozeta Zylo/

Për të shuar kuriozitetin e lexuesve le të hidhemi në fëmijërinë tuaj. Cila është fëmijëria juaj, origjina dhe çfarë do të kujtoni me shumë prej saj?

Së pari dua t’ju falenderoj juve për intervistën dhe interesimin tuaj. Gjithashtu një përshëndetje të ngrohtë për të gjithë emigrantët shqiptarë në Amerikë. Kam lindur në qytetin e Tepelenës në vitin 1972 nga një familje e thjeshtë punëtore. Nga fëmijëria kujtoj pasionet e mia për muzikën dhe futbollin. Gjithashtu, mbresëlënse kanë qenë pjesëmarrjet e mia në festivalet e fëmijeve si në Tepelenë dhe në Shkodër në rang kombëtar ,në të cilat jam nderuar me çmime të para.

Përveç këtyre dy pasioneve një interes të vecantë kisha për mësimet.

Ju keni mbaruar gjimnazin në Tepelenë, me mësuesë tejet të përgatitur sa ju ka ndihmuar niveli i mësimdhënies se tyre?

Kam mbaruar shkollën e mesme “Abaz Shehu “në Tepelenë, në vitin 1990. Stafi pedagogjik kishte një përgatitje të lartë profesionale, ndër ta mund të përmend: mësuesin e historisë Z.Nekim Liçaj ,mësuesin e matematikës z.Jani Dine, mësuesin e fizikës Z.Arqile Peri,mësuesin e fizkulturës z.Mihal Çimi etj…Sigurisht pergatitja e tyre e lartë profesionale luajti rol në formimin tonë të ardhshëm intelektual dhe profesional.

Dhe meqenëse m’u dha rasti dua ti falenderoj të gjithë për kontributin e tyre ndaj nesh.

Ju mbaruat studimet e larta për mjekësi ne Tiranë dhe ndërkohë njehësuat diplomën dhe vazhduat specializimin për patologji të përgjithshme në Greqi.

Çfarë ndryshime pozitive dalloni midis nivelit mjekësor shqiptar dhe atij Helen?

Siç thatë edhe më sipër kam mbaruar studimet e larta për mjekësi në Tranë. Më pas u ktheva në qytetin tim, ne Tepelenë ku punova për një vit si mjek i përgjithshëm. Pasi emigrova kam njehsuar diplomën në universitetin e Athinës,më vonë u specializova për patologji të përgjithshme në spitalin universitar të Niqes, Pire të Athinës. Sigurisht që ka ndryshime në nivelin mjekësor shqiptar dhe atij grek: së pari është tradita që ka Greqia në fushën e mjekësisë jo vetëm në rang europian, por edhe në atë botëror, gjë që në Shqipëri lë akoma për të dëshiruar .Së dyti si një shtet i ikuadruar më shpejtë në nivelin europian i dha përparësi dhe zhvillimeve në fushën e mjekësisë.

Sa e vështirë ka qenë për të arritur këtë sukses kaq te lartë jashtë vendit tënd në Greqi, ku ju shkuat thjeshtë si emigrant?

Së pari të emigrosh në një vend krejtësisht të huaj, ku nuk njeh as gjuhën e komunikimit është sigurisht i vështirë integrimi në këtë shoqëri. Dhe unë integrimin tim e fillova pikërisht në këtë pikë: duke studiuar në fakultetin e filologjisë për gjuhën greke në universitetin e Athinës në vitin 2003. Më vonë pasi isha legalizuar fillova si infermier në spitale të ndryshme të Athinës, për periudha të ndryshme. Punësimi si infermier dhe jo si mjek vinte si shkak i mosnjehsimit të diplomës shqiptare në Greqi. Njehësimin e diplomes e kryeva në universitetin e Athinës në vitin 2005 duke dhënë dy provime plotësuese në patologji dhe në kirurgji. Ishte një obligim shumë i madh dhe orë të tëra studimi të përditshme për të arritur këtë sukses dhe njëkohësisht kam punuar. Më vonë kam ushtruar profesionin tim si mjek në ishujt e dëgjuar të Egjeut Mikono, Tino dhe Siro. Gjithashtu kam punuar dhe në një klinikë private turistike në Korfuz, në të cilën drejtoja dhe stafin mjekësor. Më vonë u specializova për patologjii të përgjithme në spitalin universitar të” Niqës” Pire Athinë, në vitet 2011 -2016. Gjithashtu në harkun kohor 2014-2007 mbrojta masterin për kancerin e mushkërisë në spitalin universitar” Sotiria”dhe mbarova një specializim një vjeçar për sëmundjet infektive dhe të përgjithshme të mëlcisë,në spitalin periferik infektiiv “Agjia Varvara” të Athinës . Sigurisht për të arritur deri këtu duhej një punë kolosale me përpjekje të vazhdueshme. Sot punoj si zv.shef në klinikën e parë patologjike në spitalin universitar të “Niqes”Pire, Athinë qysh prej një viti.

Ju punoni në një nga spitalet më të mëdha shtetërore te përgjthshme në Athinë, në Niqa Pire dhe çdo ditë ju përballeni me pacientë të sëmundjeve të ndryshme . Cili është qëndrimi juaj profesional dhe emocional gjatë ushtrimit të profesionit tuaj?

Eshtë më se e vërtetë që unë përditë përballem me pacientë me sëmundje të ndryshme dhe të moshave të ndryshme . Ndërthurrja e anës profesionale dhe emocionale në përballje me sëmundjen e pacientit janë gjithmonë në shkallën sipërore. Mundohem gjithashtu të jem sa më afër pacientit që të ndihet sa më pozitiv nga ana psikologjike për përballimim e sëmundjes.

Ju keni mbajtur disa kumtesa të ndryshme ne fushën e mjekësisë në Greqi. Si jeni prezantuar në këto konferenca akademike mjekësore greke dhe mbarëkombetare?

Shkenca e mjekësisë është një shkencë në zhvillim dhe si gjithmonë është në kërkime dhe zbulime të reja. Kam qënë i pranishëm në 30 konferenca mbarëkombëtare, në të cilat janë diskutuar tema të ndryshme mjeksësore si psh: studime të reja mbi sëmundjet e sistemit tretës, sëmundje të tensionit arterial të lartë, mjekimi i sëmundjeve infektive të mëlcisë, të rejat bashkëkohore për sistemin kardiovaskular e shumë tema të tjera. Gjithashtu së bashku me një ekip kolegësh grekë kam marrë pjesë në 10 studime të ndryshme mjekësore në lidhje me ndikimin e hepatiteve në kancerin e mëlçise. Në të gjitha pjesëmarrjet e mia jam munduar të bëj paraqitje sa më të denjë profesionale.

Në shtetin fqinj helen jetojnë dhe shumë emigrantë shqiptarë. Sigurisht, jeni përballur edhe me bashkëkombasit tanë gjatë ushtrimit të profesionit tuaj. Mund të na përshkruani emocionet tuaja si mjek dhe si shqiptar?

Profesioni i mjekut nga vetë natyra e tij eshtë human dhe nuk mund t’i ndajmë pacientët nga përkatësitë kombëtare. Për ne pacientët janë të gjithë njelloj, megjithatë përballë shqiptarëve është një obligim emocional i natyrshëm sepse jemi bashkëkombas dhe mundohem ti ndihmoj sa më mirë duke komunikuar dhe në gjuhën tonë.

Cila është familja juaj në Greqi?

Prej 12 vjetësh kam krijuar familjen time nga e cila erdhi në jetë dhe një djalë. Familja ime më ka mbështetur dhe më ka përkrahur në çdo hap dhe është pjesë e arritjeve të mia.

Dhe së fundi, mendoni se një ditë do te ktheheni në qytetin tuaj të lindjes në Tepelenë për të ofruar përvojën tuaj si mjek i specializuar i ardhur nga një shtet europian me mjekësi më të zhvilluar se vendi ynë?

E përse jo? Rëndësi ka të na mbështesë shteti ynë, sepse në Shqipëri lë shumë për të dëshiruar sistemi shëndetësor, sidomos në periferi të vendit. Le të shpresojmë…

Ju falënderoj për intervistën dhe ju uroj suksese të mëtejshme në profesionin tuaj.

Gjithashtu dua të bëj një falenderim të veçantë për emigrantët shqiptarë kudo që janë duke u uruar fat dhe suksese në jetë .

Faleminderit dhe shumë urime Dr.Llaci!

Manhattan, New York

1 Nëntor, 2017

Njoftim i dobishëm për studentët shqiptarë

November 2, 2017 by dgreca

Ambasada e SHBA-ve në Tiranë ka publikuar një njoftim të rëndësishëm për të gjithë studentët shqiptarë, të interesuar për të kryer studime në Amerikë.

Njoftimi është kryer përmes rrjetit social dhe ka të bëjë me programin Global UGRAD, një mundësi e artë për ata të rinj nga Shqipëria, që kërkojnë të studiojnë në SHBA.Për më tepër lexoni postimin e ambasadës së SHBA: Jeni student në nivelin e parë të studimeve, të gatshëm për të sfiduar veten dhe të eksploroni shoqërinë, kulturën, jetën akademike në ShBA dhe të takoni njerëz nga e gjithë bota? Aplikimi për programin Global UGRAD është hapi i parë.

Këtu do të gjeni më shumë informacion: https://goo.gl/m9NtKG

Konkretisht:

Programi Global UGRAD

Programi Global UGRAD, është një program i financuar nga Departamentit i Shtetit. i cili jep bursa për studentë të nivelit universitar në 55 vende të botës. Studentët caktohen në kolegje dhe universitete në të gjithë Amerikën, ku marrin pjesë në një semestër të nivelit parauniversitar pa diplomë. Bursa mbulon udhëtimin, shkollimin, dhomën, siguracionin për aksidente/sëmundje, një pagesë të vogël mujore, dhe shpenzime për libra. Pjesëmarrësit jetojnë në konvikt me bashkëmoshatarët e tyre amerikanë ose në banesa me familje amerikane. Global UGRAD është një program shkëmbimi i pavarur, i konceptuar për t’i ekspozuar studentët ndaj sistemit arsimor, shoqëror dhe kulturor amerikan. Të gjithë studentëve u kërkohet të marrin pjesë vullnetarisht në aktivitetet e shërbimit komunitar, si dhe të marrin pjesë në aktivitete të zhvillimit profesional si pjesë e programit Global UGRAD. Studentët largohen nga Amerika me idenë për t’u bërë udhëheqës në profesionet dhe komunitetet ku jetojnë. Studentët që kanë mbaruar programin Global UGRAD mund të aplikojnë për programin Fulbright, të përfitojnë specializime të rëndësishme ndërkombëtare, dhe të punojnw në biznese ose administratë në vendet e tyre. Konkurenca për programin është shumë e lartë dhe në bazë merite. Finalistët do të përzgjidhen në bazë të rezultateve akademike, aftësive drejtuese, dhe përgatitjes së tyre për të studiuar në Shtetet e Bashkuara.

FUSHAT E STUDIMIT

Global UGRAD është i hapur për të gjitha fushat e studimit dhe nuk është diskriminues ndaj racës, ngjyrës, gjinisë, orientimit seksual, fesë, etnisë, ose paaftësisë fizike.

KËRKESAT PËR KUALIFIKIM

Progami Global UGRAD është i hapur për këdo që është:

Mbi 18 vjeç
Shtetas shqiptar, aktualisht rezident në këtë shtet
Të ketë mbaruar vitin e parë të universitetit përpara se të fillojnë programin Global UGRAD
I regjistruar si student në çdo universitet të akredituar, publik ose privat, dhe ka të paktën një semestër për të kryer në vendin e tij në përfundim të programit Global UGRAD; Programi Global UGRAD nuk mund të konsiderohet si semestër përmbyllës për një student universiteti.
Njohuri të mira të gjuhës angleze të folur dhe të shkruar (Një program trajnimi për përmirësimin e gjuhën angleze, mundësohet për disa finalistë); të aftë për të filluar studimet në Shtetet e Bashkuara në Gusht 2018 ose Janar 2019 (kandidatët e zgjedhur nuk mund të fillojnë me vonë se këto data)
Të ligjshëm për t’u pajisur me vizën amerikane për studentë (J-1) që nevojitet për këtë program
Të ndërgjegjshëm për t’u kthyer në vendin e tyre pas përfundimit të programit

JO TË KUALIFIKUESHËM

Personat në kushtet e mëposhtme nuk kualifikohen për programin Global UGRAD

Qytetarë amerikanë dhe banues të përhershëm në Shtetet e Bashkuara
Personat që aktualisht studiojnë, jetojnë, ose punojnë jashtë vendit të tyre
Punonjës vendas të misioneve amerikane të cilët punojnë për Departamentin e Shtetit dhe/ose për Agjensinë Ndërkombëtare të Zhvillimit (USAID); punonjësit janë gjithashtu të pakualifikuar për një vit pas mbarimit të kontratës së punës;

UDHËZIME PËR APLIKIMIN

Një aplikim i plotë duhet të përmbajë:

Aplikimin
Një ese
Kopje të pasaportës biometrike ose kartës së identitetit
Listë zyrtare të notave të universitetit (të noterizuara)
Dy letra reference (të shkruara në anglisht). Një referencë duhet të jetë akademike dhe e shkruar nga një pedagog ose asistent pedagog nga fusha kryesore e studimit. Referenca e dytë mund të jetë jo akademike e cila ka të bëjë me jetën ose punën e kandidatit.
Ekuivalentim i notave sipas sistemit amerikan të vlerësimit

Aftësia në gjuhën angleze

Nuk kërkohet të jepet testi i TOEFL gjatë kohës së aplikimit. Kandidatëve të përzgjedhur do t’u kërkohet të japin testin zyrtar të TOEFL. Programi do të mbulojë shpenzimet e testit zyrtar.

UDHËZIMET E APLIKIMIT

Udhëzimet hap pas hapi për të plotësuar aplikimin do t’i gjeni këtu (PDF 791 KB).

Për tu regjistruar për programin Global UGRAD dhe për të plotësuar aplikimin përdorni Google Chrome dhe Mozilla Firefox. Nuk rekomandojmë të përdoret telefon celular ose Internet Explorer.

Kërkohet që kandidatët e interesuar TË APLIKOJNË ONLINE!

Nxitoni! Afati i fundit është 31 Dhjetor, 2017 ora 11:00PM (ora shqiptare).
Mos përdorni shkronja të veçanta/pikësime. Sistemi njeh vetëm alfabetin anglez.
Shiheni me kujdes dhe njëherë aplikimin! Klikoni “dërgo” vetëm nëse jeni 100% të sigurt për ta bërë. Deri në këtë moment klikoni “ruaj”
Procesi i regjistrimit kërkon konfirmim të llogarisë tuaj. Do të merrni një e-mail me udhëzime dhe një link për tu regjistruar.

Regjistrohuni këtu.

Përzgjidhni aplikimin Global UGRAD 2018 dhe klikoni “regjistrohu”

Klikoni: Plotësoni aplikimin online

Për pyetje të tjera ju lutemi shkruani në: CultureandEducationTirana@state.gov

(Ju lutem lexoni të gjitha udhëzimet dhe informacionin me kujdes përpara se të plotësoni aplikimin)

{Sh.K. Sipas faqes zyrtare të Ambasadës së SHBA}.

Ivica Daçiç dhe Serbia kishin gati skenarin ,,Tokën e djegur,, të Kosovës

November 1, 2017 by dgreca

SHSHA në Çikago:Duhet të lajmërohet bota se Ivica Daçiç dhe Serbia kishin bërë gati skenarin për ,,Tokën e djegur,,të Kosovës/

Skender-Karaçica-autor

Nga Skender Karaçica/ Çikago/

Institucionet e shtetit të Serbisë po udhëhiqet nga individë me duar të përgjakura në kohën kur kryekrimineli Sllobodan Millosheviq kishte bërë gati skenarin shfarosës deri në sunstancë të shqiptarëve dhe të Kosovës përmes programit ushtarako-policor për ,,Tokën e djegur,,.Më këtë të dhënë e nis reagimin SHSHA në Çikago dhe i drejtohet tërë opinionit botërorë se Serbia ende ka nëpër analet e veta ushtarko,diplomatike dhe të nëntokës skenarët që ua la testament Sllobodan Millosheviqi për shfarosjen e shqiptarëve dhe shembjen e themeleve të shtetit të ri të Kosovës,ndonëse që nga vitet 1844-1999 me mite e gënjeshtra të njohura për shqiptarët,u munduan që të ,,serbizojnë,,Kosovën,thuhet në këtë reagim të SHSHA-së nga Çikago.

Bota demokratike,analet diplomatike dhe segmente të tjera nuk e dinë se Ivica Daçiç i ka duart e përgjakura me luftërat që i zhviulloi Serbia ndaj popujve joserb në ish-Jugosllavi dhe ndaj shqiptarëve dhe Kosovës.Në të gjitha takimet e fshehta të logjistikës luftarake,shfarosëse për ,,Tokën e djegur,,të shqiptzarëve dhe të Kosovës,Ivica Daçiç ka mare pjesë në tavolinën e kryekriminelit S.Millosheviq në Beograd dhe në skenarët e përgatitur për orët e vdekjes kolektive të tyre ashtu siç ndodhi në vitin 1998-1999,thuhet nga Çikago.

Do të ishte punë imediate që MPJ e Kosovës sa më parë të vë lidhje me kompetentët e diplomacisë së shtetit Surinami

për të sqaruar skenarët e Serbisë dhe të Ivica Daçiç kundër shtetit të Kosovës,që për shpalljen e saj nuk ka shkelur asnjë normë të ligjeve ndërkombëtare dhe për këtë e pati dhënë mendimin e vet me kompetencë profesionale Gjykata në Hagë.Atëherë çfarë kërkon Serbia dhe Ivica Daçiç që sillet si ,,pronar,,i vdekur i saj që me pushtimet ripushtimet e Kosovës gjatë historisë së përgjakur dhe me mitet e gënjeshtrat e njohura,,patriotike,,karshi Kosovës për gjoja se ajo na qenkash ,,zemra e Serbisë,,me këto referene edhe tash po e luan lojën e djallit,thekson për opinion SHSHA në Çikago.

Aty ku e la kyrekrimineli Sllobodan Millosheviq skenarin shfarosës për shqiptarët dhe Kosovën,tashti po e vazhdon pioneri i tij Ivica Daçiç në Beograd që në mëngjes para botës po pataqitet si ,,demokrat,,e natën me shpalimin e këtyre skenarëve të njohur për ne kundër shtetit të ri të Kosovës,thotë zëshëm SHSHA.

Shqiptarët dhe Kosova asnjëherë nuk e kanë konsideruar Serbinë dhe Jugosllavinë për shtetin e vet,atëherë pioneri Ivica Daçiç që i mori mësimet nga kryekrimeli S.Millosheviq larg duart nga shtetndërtimi i Kosovës dhe po ia përkujtojmë pionerit me duart e përgjakura se shqiptarët dhe serbët janë ndarë njëherë e përgjithmonë,thuhet në fund të reagimit nga Çikago.

30 vjetë marrdhenie dilpomatike mes Shqipërisë dhe Kanadasë

October 30, 2017 by dgreca

Ditën e shtunë më 28 tetor 2017, nën kujdesin e ambasadës shqiptare në kryeqytetin e Kanadasë, Otava, u përkujtua 30 vjetori i vendosjes së mardhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Kanadassë me një koncert të « Trio Fammus » i ndjekur nga një kokteil/

Nga Ajet Nuro, Montreal, Kanada/

Ndoshta lajmi për vendosjen e marrdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Kanadasë para 30 vjetëve nuk ka patur atë rëndësi sa edhe vendosja e marrdhënieve diplomatike me Gjermaninë Perëndimore apo Britaninë e Madhe por, sot 30 vjetë më vonë ajo merr një rëndësi të veçantë. Në epokën e vendosjes së marrdhënieve, lajmi, e shumta ka gëzuar ata që do të donin një Shqipëri më të hapur me botën, ndoshta pa guxuar të mendojnë një Shqipëri të lirë dhe demokratike. Sot, ai veprim i thjeshtë ka sjellë në peisazhin diplomatik, ekonomik dhe social të Shqipërisë një nga vendet më ndikues në jetën e shqiptarëve. Modeste në diplomacinë ndërkombëtare, me një imazh paqësor por me një ekonomi solide, Kanadaja është vendi i dytë për nga volumi i investimeve në Shqipëri pasi për disa vite ka mbajtur vendin e parë. Kanadaja, është bërë atdheu i dytë i disa dhjetra mijëra shqiptarësh që janë vendosur, punojnë dhe jetojnë në këtë vend.

30 vite histori suksesi

Në këto 30 vjetë nga vendosja e marrdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Kanadasë shumë ngjarje kanë ndodhur, ngjarje që kanë ndikuar edhe në marrdhëniet mes dy vendeve. Së pari, vetëm tre vjetë pas vendosjes së mardhënieve diplomatike Shqipëria hyri në epokën e ndryshimeve madhore që çuan në ndryshimet demokratike dhe fillimin e një tranzicioni të gjatë shoqëruar me probleme ekonomike e sociale që bënë që mijëra shqiptarë të linin vendin e tyre për t’u larguar në vendet fqinje dhe shumë prej tyre edhe përtej oqeanit Atlantik në Amerikë dhe, edhe në një vend të ri ku shqiptarët nuk kishin shkelur më parë (përveç një komuniteti të vjetër të pas Luftës së Dytë Botërore), në Kanada.Së dyti, lufta në Kosovë, e rreshtoi Kanadanë me vendet e NATO-s që ndërhynë në Kosovë për të shpëtuar shqiptarët e atjeshëm nga shfarosja. Kanadaja ishte nga vendet e pakta që vendosi të merrte 5000 refugjatë për të ndihmuar sado pak në krizën e refugjatëve të shpërnguluar nga vendi i tyre nga dhuna e makinës ushtarake serbe.

Kanadaja, ndonëse një vend i largët, ka marrdhënie ekonomike me Shqipërinë dhe duke qenë se ajo ka ekspertizë në sektorë strategjikë si nafta, gazi dhe minierat, ajo ka mundur të siguroj një vend të nderuar në rangun e vendeve investuese në Shqipëri. Jam i bindue se me politika tërheqëse dhe sidomos me krijimin e kushteve politike e sociale, investimet kanadeze në Shqipëri mund të shtohen për të ndikuar pozitivishtë në ekonominë e brishtë shqiptare.

Në 30 vjetë nga vendosja e marrdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Kanadasë një komunitet i tërë shqiptarësh është vendosur në Kanada. Ata janë integruar në një vend ku « multikulturalizmi » përbënë krenarinë e këtij vendi dhe mund të themi se ata i gjenë në të gjitha sferat e jetës ekonimke, politike e sociale të këtij vendi. Shqiptarët janë të vendosur në metropole si Toronto (Ontario), Montrteal (Kebek), Kalgari (Alberta), Vankuver (Kolumbia Britanike) por edhe në qytete të vogla dhe janë të integruar më së miri në të gjitha aspektet.

30 vjetë marrdhënie diplomatike dhe më shumë se kaq

Nën kujdesin e ambasadorit të Republikës së Shqipërisë në Kanada, shkëlqesisë së Tij zotit Ermal Muça mund të them me plot gojën se jo u përkujtua por u festua 30 vjetori i këtyre marrdhëneve mes dy vendeve tona. Të shtunën më 28 tetor 2017, u mblodhën në Ottawa në National Gallery of Canada, miq të Shqipërisë, pjestarë të trupit diplomatik në Ottawa, përfaqësues të Parlamentit të Kanadasë dhe atij të Ontarios, përfaqësues të ministrisë së tregëtisë së jashtëme të Kanadasë si dhe shqiptarë nga Toronto, Montreali, Hamiltoni dhe qytete të tjera. Unë kam marr pjesë në shumë festa organizuar nga ambasada jonë në Ottawa por përkujtimi i 30-vjetorit të marrdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Kanadasë përbënte një kulm për sa i përketë pjesmarrjes së bashkatdhetarëve tanë. Koncerti i « Trio Fammus » ishte një zgjedhje e shkëlqyer që u pëlqye nga të gjithë pjesmarrësit. Për shqiptaro-kanadezët koncerti i familjes Papajorgji, Jani (violinë), Sofia(piano) dhe Livia (violinë), ishte një përkëdhelje e nostalgjisë së atdheut të largët dhe krenari e pasurisë kulturore e muzikore dhe për të huajt një udhëtim në muzikën shqiptare e klasike botërore transmetuar me virtuozitet e mjeshtëri nga artistët shqiptarë.

Një kokteil pas koncertit shërbeu si pikë takimi mes të gjithë pjesmarrësve. shqiptaro-kanadezë të ardhur në shenjë respekti për shtetin shqiptarë dhe atdheun e tyre, drejtues shoqatash që grumbullojnë shqiptarët këtu në Kanada si dhe intelektual shqiptarë, ishin të gjithë të gëzuar që gjendeshin së bashku. I pranishëm ishte edhe gazetari i talentuar i komunitet tonë, gazetari i televizionit PASQYRA në Toronto zoti Ilir Lena.

Do të doja të falenderoja organizatoriët e këtij aktivitetit, ambasadorin e Shqipërisë në Kanada, zotin Emal Muça si dhe stafin e tij për organizimin e aktivitetit.

Mardhënie të shkëlqyera por …

Nëse marrdhënet mes Kanadasë dhe Shqipërisë janë të shkëlqyera e Kanadaja është duke e mbështetur Shqipërinë në rrugën e saj drejt integrimit në Bashkimin e Europian dhe në strukturat e tjera Euro-Atlantike kjo nuk do të thotë se nuk ka vend për përmirësime. Nëse Kanadaja ka mundur të zëri një vend të dytë për volumin e invesitmeve në Shqipëri, investimet Kanadeze mund të jenë shumë e shumë më të mëdha nëse do të nxiteshin kompani të tjera të përmasave të vogla dhe të mesme. Duhen gjetur rrugët për një gjë të tillë. Pse mos të shtohen lidhjet dhe marrdhëniet në fushën e edukimit, shëndetsisë dhe fusha të tjera. Nëse shqiptarët mundën të ngrenë një statujë të Nënë Terezës në Montreal ndërsa në Toronto të shpallin muajin nëntor muaji i trashëgimisë shqiptare dekretuar nga parlamenti i Ontarios (për mos të përmendur arritje të tjera), ata janë në gjendje të japin edhe më shumë ndihmë në forcimin e marrdhënieve dypalëshe. Ngjarjet e fundit në Shqipëri, përfoljet për lidhjet e krimit me politikën (thashethemet kanë ekzisuar gjithmonë….) ishin një temë që nuk mungoi në bisedat mes shqiptarëve por edhe në formë pyetjeje nëse investimet kanadeze do të stepen nga këto ngjarje. Sigurisht, klima politike dhe sociale është një nga kushtet bazë të suksesit të investimeve të huaja. Por, nëse flasim për një rritje të komunitetit shqiptar në Kanada, arritjes së një pjekurie të këtij komuniteti, ai mund të ndikoj edhe më shumë në fatet e vendit të origjinës së tyre. Më duket se duhet t’i qëndrojmë larg atij slloganit famkeq të epokës komuniste « të mosndërhyrjes në punët e brendëshme ». Nëse Kanadaja n’a ka dhënë mundësinë të jemi qytetarë të saj duke ruajtur qytetarinë tonë shqiptare, kjo e fundit nuk duhet të jetë thjeshtë një stoli. Në Kanada, pjesmarrja në jetën politike të vendit është një detyrë, pse jo edhe në atë shqiptare? Shqiptaro-kandezët si pjesë e diasporës shqiptare kanë shumë për t’i dhënë Shqipërisë. Ata nuk duhet të presin t’u kërkohet ndihmë. Shqipëria është e të gjithëve. Ne duhet të jemi pjesë e historisë dhe e traditës së shkëlqyer të disaporës sonë që është gjendur gjithmonë pranë atdheut, pikërisht në momente vendimtare.

Pamje nga aktiviteti

: Nga e majta Lulzim Laloshi, Laze Leskaj dhe Ajet Nuro

: Shqiptarë nga Montreali me ambasadorin e Shqipërisë në Kanada zotin Ermal Muça

: Artistët e Trio Fammus Jani Papadhimitri, Sofia Papadhimitri dhe Livia Papadhimitri

: Kryetarja e nderit e Shoqatës Shqiptaro-Kanadeze Toronto, zonja Ruki Kondaj dhe kryetarja e shoqatës Kulturore Shqiptare të Montrealit zonja Anila Erindi

: Me artistët e Trio Fammus

: Me artistët e Trio Fammus

: Nga e majta në të djathë Laze Leskaj, Mariola Leskaj, Alma Nuro dhe Ajet Nuro

: Nga e majta Laze Leskaj, Aulona Leskaj, Alma Nuro dhe Marjola Leskaj

: Një grup shqiptarësh nga Toronto në foto me ambasadorin shqiptar në Ottawa z. Ermal Muça

: Shqiptarë dhe aktivistë nga Toronto, Ontario

: Kryetarja e Shoqatës kulturore shqiptare në Montreal si dhe kandidate për këshilltare në një nga rajonet e Montrealit zonja Anila Erindi

: Zoti Ilir Lena (Televizioni Pasryra) duke intervistuar zonjën Anila Erindi

: “Delegacioni” i Montrealit

: Një grup shqiptarësh nga Montreali, Kebek

: Autori, Cezarina Kora dhe Alma Nuro

100 VJETORI I SHKOLLËS SË PARË SHQIPE FESTOHET NË “DARDHËN E DYTË”, NË AMERIKË

October 30, 2017 by dgreca

Njëqind vjetori i shkollës shqipe të Dardhës/

6 foto e perbashket 1 dita kur u hap shk e Dardh 1 Mes Leonidha Cika 3 Pjesmarr ne veprimtari 4 Pjesmarres 7 Franklin Zdruli

Nga Fuat Memelli-Boston/

100 vjetori i shkollës shqipe të Dardhës, e cila u çel në vitin 1917, u përkujtua sivjet në muajin gusht në fshat. U shkrua dhe u fol për këtë ngjarje. Por , shumë dardharë që jetojnë në emigracion, e veçanërisht ata që jetojnë në Amerikë, nuk mundën të shkojnë në vendlindje në këtë përvjetor dhe u mbeti një peng.

8 Sotir Pani 10 certifikate 9 Certifikate 5 moderatori Vaske Bruko

Një “Dardhë e dytë” e emigrantëve të këtij fshati, është në qytetin Uster pranë Bostonit. (Sipas Sotir Panit, në këtë qytet ka 22 familje dardhare ndërsa në gjithë Amerikën, bëhen 60.) Këta dardharë të mbrujtur me shpirtin patriotik të të parëve të tyre, deshën ta përkujtojnë këtë ngjarje edhe këtu në Amerikë. Dhe e përkujtuan bukur!Ditën e shtunë datë 21 tetor, dardharë që jetojnë në Uster, në Boston e qytete të tjerë si dhe miq të tyre, u mblodhën në sallën e kishës “Shën Mëria” për të përkujtuar këtë ngjarje të shënuar. Shumë prej prej ish nxënësve të asaj shkolle, i ka mbuluar bora e viteve. Në sytë e tyre ndrit malli për shkollën e parë dhe vendlindjen që i kanë larg. Organizatorë të veprimtarisë ishin dardharët Vaskë Bruko, Klodi Melka dhe Franklin Zdruli. Vaska me një ligjërim të bukur, lexoi një përmbledhje të referatit kryesor të mbajtur në Dardhë në konferencën shkencore organizuar nga Bashkia e Korçës dhe Shoqëria Dardhare “Shpresa”. Shkurt dhe qartë, ai shpalosi fakte dhe ngjarje që nga hapja e shkollës e deri në ditët tona.

FRAGMENTE NGA HISTORIKU I SHKOLLËS

Kam përpara një mori informacionesh dhe fotosh për 100 vjetorin e shkollës shqipe të Dardhës. M’i dhanë ato organizatorët e takimit në Uster si dhe dardharë të tjerë që jetojnë në Shqipëri e nëpër botë. Më kishte folur Niko Balli, kryetar i Shoqërisë Dardhare “Shpresa, kur isha në muajin maj në Sinicë; më nisën plot të dhëna e fotografi edhe dardhari i përkushtuar, Arian Çika që jeton në Tiranë; dardharja Adriana Stefani, e cila me trup është në Kanada ndërsa me zemër në Dardhë; Sotir Pani, i cili jeton në Boston, por është një “muze i gjallë” për Dardhën e më gjerë. Më vlejtën gjithashtu shkrimet e postuara nga dardhari Kristaq Balli, i cili jeton sa në Dardhë e në Korçë e që bëri një punë të veçantë për muzeun e fshjatit, etj. Unë u mundova ta “sit” këtë bollëk materialesh dhe veçova vetëm disa fragmente prej tyre.

Në Dardhë ekzistonte një shkollë qysh në shekullin e XVIII ku mësimi jepej në gjuhën greke. Rrethanat e përshtatëshme për hapjen e shkolllës shqipe, u krijuan pas shpalljes së Republikës së Korçës në dhjetor 1916. Dardharët e Amerikës të Shoqërisë “Mbleta” në një mbledhje në vitin 1916, përcaktuan si të domosdoshme hapjen e shkollës shqipe në fshatin e tyre. Dardhari Leonidha Çika mori përsipër hapjen e saj. Në vitin 1916 ai kthehet në atdhe për të përmbushur këtë mision. Shkolla shqipe në Dardhë u hap në muajin shtator 1917 me nxënës djem dhe vajza. Një foto historike e Thimi Racit, e ka fiksuar këtë moment. Leonidha gjeti mbështetje nga dardharët e Amerikës si dhe nga patriotët shqiptarë të Korçës si Themistokli Gërmenji, etj. Shkolla e Dardhës përparoi nën kujdesin e dardharëve patriotë si Josif Pani, Kosta Isak, Thoma Zengo, Andrea Ktona, Spiro Konda, Thoma Nashi, Dr. Pandeli Gliozheni, Pero Ponari, Pandi Isak, Petro Laci, Misto Millona, Kosta Çeku, Ili Zdruli, Miti Kotepano, Adham Çeku, Kristo Ktona, Pandi Tollko, Thimi Vishnja, Misto Zengo, Petro Kotepano, Thimi Ktona, etj, që kapërxyen pengesat duke i dhënë prioritet arsimimit në gjuhën shqipe. Kosta Isaku, i shkruante Leonidhës nga Bostoni: “ Me përpjekjet e tërë shqiptarëve dhe me anën e miqve amerikanë, punët zunë të kthjellohen dhe dielli zuri të ndritë edhe për ne. Nata shkoi dhe dita nisi të shkrepë”.Leonidha e mësuesja e parë e vajzave, Julia Ndili (Tromara) e më pas Eftrepi Koçi, bënë çmos për përparimin e shkollës.

Një ngjarje e veçantë në rrugën 100 vjeçare te shkollës shqipe të Dardhës, është ajo e ndërtimit të godinës së saj të re, pasi mjedisi aktual ishte i papërshtatëshëm. Leonidha u shpjegoi situatën dardharëve të Amerikës. Shoqëria “Mbleta” me kryetar Kosta Isak dhe sekretar Thoma P. Zengo, vendosën të ndërtojnë një shkollë moderne. Ata zbrazën “qeset” e tyre me zënë e parë që u bëri Vllazëria “Mbleta”, dëgjuan zënë e çilimijve të Dardhës që dridheshin si purteka nga të ftohtit dhe dërguan 12.000 dollarë ndërsa Shoqria Dardhare “Bashkimi” e Bukureshtit, dërgoi 46.000 lei. U ngrit komisioni i përbërë nga figurat e shquara të Dardhës si Prof, Spiro Konda kryetar, Leonidha Çika sekretar dhe anëtarë Dr. Pandeli Gliozheni, Jasif Pani, Ilo Zdruli dhe Thoma Nashi. Pas një pune të madhe, shkolla përfundoi së ndërtuari në vitin 1924. Në përfundim të saj komisioni i shkruan Shoqrisë “Mbleta:”… Kush e vështron këtë monument, i mbeten sytë dhe mbetet pa gojë. Është një nuse me tel e rënë prej qielli. … Leonidha Çika, dimër e behar, natë e ditë, bëri një punë që nuk matet. Puna e tij është gjigande dhe e paçmuar”. Emigrantët dardharë kontribuan për shkollën e fshatit me urdhër të ndërgjegjes, pasi siç ka thënë Volteri :” Atdheu është vëndi ku rrobërohet shpirti”. Ndërtimi i shkollës së re në Dardhë, u pasqyrua nga gazeta “Shqiptari i Amerikës” dhe “Shqipëria e re “ në Kostancë të Rumanisë.

NJË TUFË LULE QË NUK U VENDOS…

Emri i cili u lakua më shumë në konferencën shkencore mbajtur në Dardhe si dhe në mbledhjen përkujtimore që u zhvillua në Uster, ishte ai i mësuesit të parë, Leonidha Çika. Hygoi ka thënë :” E ardhmja është në dorën e mësuesve”. Dhe mësuesi patriot Leonidha Çika, e bëri realitet këtë thënie. Nipi i Leonidhës, Arian Çika , krahas materialeve për rrugën 100 vjeçare të shkollës, më dërgoi plot të dhëna edhe për mësues Leonidhën. Ishte djali i Vangjel Çikës, i cili kishte mbaruar shkollë në Greqi dhe jepte mësim në ishullin Kos. Edhe Leonidha e bëri shkollën aty. Ai u rrit mes librave që kishte i jati. Veç greqishtes mësoi në mënyrë autodidakte edhe anglisht, turqisht e fërngjisht. Krahas kontributit për hapjen e shkollës shqipe, për ndërtimin e godinës së saj, ai është autor edhe i një pune të madhe për hartimin e një teksti aritmetike me 1249 faqe. Teksti ishte ruajtur me fanatizëm nga pasardhësit dhe u publikua në këtë përvjetor. Ai u përpoq të ecte në rrugën e Mësonjtores së Parë Shqipe të Korçës dhe modelit të shkollave amerikane.

Në vitin 1924, për shkak të mbështetjes fanoliste dhe ndikimit të elementëve antishqiptarë, Leonidha pushohet nga puna. Le familjen dhe nxënësit e niset për në Amerikë me një grup dardharësh. Në vitin 1932 kthehet në atdhe dhe qëndron deri në gjysmën e parë të vitit 1934. Niset për herë të tretë në Amerikë dhe pas 7 muajsh vështirësie pas një aksidenti në dorë, vdes i varfër në moshën 54 vjeçare. Ai u përcoll për në vorreza nga shokët e tij dardharë ndërsa shërbesa fetare u krye nga Fan Noli.

Kjo ishte në vija të trasha jeta dhe kontributi i tij. Por, në këtë përvjetor të shënuar të 100 vjetorit të shkollës shqipe të Dardhës, nuk u vendos dot një tufë lule te varri i tij. Dhe kjo pasi nuk i dihet varri. Kanë kaluar shumë vite, megjithatë mendoj se varri i tij duhet të ishte gjetur, jo vetëm në këtë përvjetor por edhe më parë. Në Amerikë ka patur e ka shumë dardharë. Në Shqipëri vepron Shoqëria Dardhare “Shpresa” ndërsa në Amerikë është Shoqëria Dardhare “Bleta”. Nëpërmjet këtyre shoqatave, nëpërmjet individëve të ndryshëm, duke bashkëpunuar edhe me Ambasadën Amerikane në Tiranë si dhe struktura të tjera në Amerikë, mund të gjendet. Është në nderin e Dardhës e të dardharëve ( dhe jo vetëm) që ta bëjnë këtë. Do të ishte një homazh për njeriun që i kushtoi mendjen dhe zemrën e tij kësaj shkolle.

DARDHARËT-MODEL I EMIGRACIONIT

Kam përpara plot përshëndetje të dërguara nga dardharët në këtë përvjetor të shënuar të shkollës shqipe të Dardhës. Edhe këtu po shkëpus vetëm disa copëza prej tyre.

Raimonda Çika (Gjiknuri), Filadelfia, mbesa e Leonidha Çikës

-Dardharët e Amerikës, fizikisht janë këtu por mendjen dhe shpirtin e kanë aty në Dardhën e magjishme. Ata janë bijtë dhe niprit e patriotëve dardharë që punuan fort këtu në Amerikë dhe kontribuan për Dardhën e Shqipërinë. Ata kujtojnë me respekt e mirënjohje mësuesin e parë Leonidha Çika dhe mësuesit e tjerë të Dardhës. Në vendlindje janë shtëpitë tona, është shkolla, janë gëzimet e hidhërimet.

Doc. Petrit Skënde, Uster

-Djemtë e këtij fshati kryen një vepër madhështore. Ata mblodhën dhe investuan një shumë të mdhe për kohën, që të ndërtohej një vepër e madhe në fshatin e lindjes. Këta djem fshati, pa universitete dhe jo të pasur, patën një shtysë shpirtërore , një ndjenjë fisnike që shihnin rrotull tyre në Amerikë e Rumani. Kjo gjë nuk lindi vetvetiu, por mbiu nga ajo traditë që ishin edukuar në fshatin e lindjes.

Bardhyl Panolli, San Diego-Kalifornia

-Ne dardharët krenohemi se shkolla jonë ishte ndër të parat që pasoi Mësonjtoren e Parë Shqipe të Korçës. Hapja e shkollës i mbylli dyert gjuhës greke që impononte Patriakana e Stambollit. Ka mbetur proverbiale përgjigja e pleqve dardharë ndaj një dhesppot greki cili porosiste që në Dardhë të mësohet vetëm greqisht: “Mirë hirësi të flasim greqisht, por si të bëjmë që ëndrat i shohim në shqip?!” Dardharët u bënë model i emigracionit. Ata u bënë ambasadorë të miqësisë kudo që ishin.

Artur Liolini , kancelar i kishës së Shën Gjergjit-Boston

Neka Doko, punonjëse e librarisë dhe Qendrës Kulturore “Fan Noli”

-Në këtë ditë të shënuar, kisha jonë kujton me nderim e respekt dardharët e ditur e patriotë , basahkëpunëtorë të ngushtë të Fan Nolit si Sotir Peci, Josif dhe Vasil Pani, Kosta Isak, Leonidha Çika, Ilo dhe Julia Tromara, Gaqo Konda(Gjoleka), Goni Katundi etj..Kujtojmë me nderim të paharruarën Rozi Çeku (Theohari) që ka lënë një pasuri të vlefëshme në Bibliotekën “Fan Noli”, ndërmjet të tjerave edhe për Dardhën.

Autori i shkrimit

-Fshati im, Sinica, e cila ndodhet pranë Dardhës, ka patur e ka lidhje të shumta me këtë fshat. Hapja e shkollës shqipe në Dardhë, rezatoi në fshtrat e Devollit të Sipërm e më gjërë. Pesë vjet pas saj, u hap shkolla shqipe në Sinicë ndërsa dhjetë vjet më vonë, u hap në Arzë. Dardha e dardharët, kanë reazatuar dije e kulturë jo vetëm në zonën tonë e në qarkun e Korçës por në gjithë Shqipërinë. Para dy vjetësh u ndërtua muzeu i Dardhës. Edhe në Sinicë ka nisur puna me rikonstruksionin e shkollës ku do ngrihet muzeu, punë e cila do të vazhdojë në të ardhmen

Prof. Thanas Gjika, Uster

-Ju sot treguat kujtime të bukura nga jeta 100 vjeçare e shkollës tuaj.Po kaq e këndëshme është të jesh i bashkuar edhe në një bashkësi me përmasa kobëtare siç është Federata Panshqiptare “Vatra”, tek e cila ka dardharë si Doc. Petrit Skënde, Franklin Zdruli, etj që i janë bashkuar degës sonë këtu në Uster. Ftoj edhe dardharë të tjerë të bëhën pjesë e saj.

Mbresa të bukura nga shkolla e Dardhës, sollën për pjesëmarrësit edhe ish nxënësit e shkollës së Dardhës, Petrika Stefani e Sotir Millona. Ata e dardharë të tjerë, përmëndën me dashuri e respekt një varg mësuesish që shërbyen në vazhdim në shkollën e Dardhës si: Sotir dhe Eftimi Niçi, Dhimitraq Kere, Sotir Vangjel Zengo, Mantho e Dhora Dono,Thoma Naço, Llazi Polena, Dhimitër Ziu, Rahmi Koçibelli, Jorgji Balli, Gaqo Balli, Vangjo Konda, Loreta Laço, Koli Skënde, Mihal Pani, Shadije Batelli dhe Donika Kere, të cilët përgatitën breza të tërë nxënësish që kontribuan në fusha të ndryshme të jetës në gjithë Shqipërinë.

VLERËSIME

Pas shfaqjes së filmit të bukur dokumentar për rrugën 100 vjeçare të shkollës së Dardhës, përgatitur nga TV “Korça”, moderator i veprimtarisë Vaskë Bruko, ndau disa çertifikata “Mirënjohje” dhe të tjera, për personat që kontribuan për 100 vjetorin e shkollës, dhënë nga Bashkia e Korçës dhe Shoqëria Dardhare”Shpresa”. Me çertifikata “Mirënjohje” u nderuan: Vangjo Konda, Shoqata “Bleta” Elvira Stefani, Stafi “Dardha org.”, Dhimitër Skënde, Sotir Millona. Me çertifikatë “Pjesëmarrje” u nderuan: Sotir Pani, Petrit Skënde, Adriana Stefani, Franklin Zdruli, Klodi Melka, dhe Kristi Pina.

Një foto kolektive e gjithë pjesëmarrësve para flamurit shqiptar dhe atij amerikan, mbylli veprimtarinë e zhvilluar në Uster, në “Dardhën e dytë” këtu në Amerikë. Ajo u filmua dhe fotografua nga Ardian Murraj, i kudondodhur në veprimtaritë e shqiptarëve në Uster.

Tetor, 2017