Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

VATRA URON QEVERINE LVV-LDK

by

FEDERATA PAN-SHQIPTARE E AMERIKËS VATRA

2437 Southern Blvd, Bronx, NY 10458

United States

New York 04 Skurt, 2020

DEKLARATË E FEDERATËS PAN SHQIPTARE E AMERIKËS”VATRA”

    Federata Pan shqiptare e Amerikes “VATRA” e vlerëson si hap pozitiv finalizimin e marrëveshjes bashkëqeverisëse mes fituesëve ; Levizjes Vetëvendosja dhe Lidhjes Demokratike të Kosovës.

            Vatra përshëndet formimin e qeverisë së re dhe i uron kryeministrit Albin Kurti dhe kabinetit të tij qeveritar suksese në detyrën e re në shërbim të qytetarëve të Kosovës. Po ashtu përshëndesim dhe urojmë Kryetaren e Kuvendit të Kosovës znj.Vjosa Osmani. Në të njëjtën kohë, shprehim mbështetjen tonë të pakufizuar për t’u i ofruar bashkëpunim në kanalizimin e çështjeve të Kosovës në Washington dhe New York, si dhe lobim në favor të Kosovës në politikën Amerikane.

    Kemi besim të plotë se qevera Kurti, me gjithë sfidat e njohura dhe të panjohura që ka përpara, do t’u qëndrojë premtimeve elektorale dhe do të jetë bashkëpunuese, e suksesshme në realizimin e programit të saj, në zgjidhjen e problemve të pazgjidhura dhe vendosjen e normalitetit me fqinjët, në krijimin e besueshmërisë dhe njohjen botërisht të Republikes së Kosovës, ruajtjen e integritetit të plotë të territorit të saj, si dhe do të vihet plotësisht në shërbim të qytetarëve të Kosovës.

Per Federatën Pan-Shqiptare të Amerikës” VATRA”

                               Elmi Berisha, President

Kryetari i Vatrës priti Fratin Sergio Gazzea

by

– Bashkatdhetarë, të Premten, në EastWood Manor, organizohet një darkë fondmbledhëse për ngritjen e Muzeut të Kulturës Franceskane në Shkodër, 7 Shkurt 2020, në orën 7.00 PM. Jeni të mirëpritur.Ndihmo dhe Ti…

Ditën e shtunë, 1 Shkurt 2020, Kryetari i Federatës Pan Shqiptare të Amerikës “VATRA” z. Elmi Berisha së bashku me nën/kryetarin Ervin Dine dhe anëtarët e Kryesisë Zef Balaj, Anton Raja dhe Mark Mrnacaj pritën fratin Sergio Gazzea. Padre Sergio Gazzea shoqërohej nga arkitekti i njohur Gjon Radovani dhe bashkatdhetarët tanë në SHBA, Luke Pllumaj e Festor Volaj.

Kryetari i Vatrës u uroi mirëseardhjen mysafirëve dhe e përgëzoi fratin Gazzea për punët e mira që po bën në Shqipëri, për vite të tëra në Kelmend e tash në Kep të Rodonit, duke u përkushtuar në shërbim të besimtarëve. Në Kelmend për Padre Gazzea këndohen këngë. Ai është përcjellë me dashuri nga besimtarët, për të cilët ai bëri gjithcka; shpëtoi të sëmurë duke i dërguar për mjekime të specializuara, por edhe ndikoi në përmirësimin e kushteve ekonomike e kulturore në zonën e vështirë të Kelmendit, amdje solli aty nga Italia shumë ndihma e investime.

Tash frati i përkushtuar punon në Kepin e Rodonit. Përkushtimi i tij është edhe në ngritjen dhe pasurimin e Muzeut të Kulturës Franceskane. Ky është dhe Misioni i kësaj vizite në SHBA së bashku me arkitektin e njohur ndërkombtarisht, autori i projektit për kthimin në muze të Kampit të tmerrshëm të Telenës, e tash per Muzeun e Kulturës Franceskane. – Bashkatdhetarë, të Premten, në EastWood Manor, organizohet një darkë fondmbledhëse për ngritjen e Muzeut të Kulturës Franceskane në Shkodër, 7 Shkurt 2020, në orën 7.00 PM. Jeni të mirëpritur.Ndihmo dhe Ti…Le të ndihmojë kush të mundet dhe sa të mundet. Ne Shqiptarët e Amerikës e kemi detyrim shpirtëror ndihmën ndaj Vendlindjes.

Adresa: 3371 Eastchester Rd, The Bronx, NY 10469

LAMTUMIRË VANI!-NJË BUQETË KUJTIMESH PËR VAN KRISTON…..

by

-NJË BUQETË KUJTIMESH  PËR VAN KRISTON

-I jepet lamtumira e fundit, konsullit shqiptar të Nderit në Boston- 

Nga Fuat Memelli/DIELLI

Këto ditë që Van  Kristo ka ndruar jetë është folur e shkruar për të Është folur për kontributin e tij në Luftën e Dytë Botërore, pasi ka qënë ushtar në marinën amerikane. Eshtë folur për jetën e tij dhe kontributin  në komunitetin shqiptar të Bostonit.Një sintezë e figurës së tij njerëzore, e shpirtit të tij bujar, etj, u bë të shtunën që kaloi, në një nga kishat e Bostonit ,   ku u zhvillua edhe ceremonia e fundit mortore. Në ndryshim nga ne shqiptarët që vdekjet i përjëtojmë shumë keq, në Amerikë, sidomos kur njeriu ka mbushur moshën, ata e quajnë normale. Thonë se  ai person e shijoi jetën dhe sjellin kujtimet më të bukura që kanë patur me atë njeri. Shpesh  duke sjellë episode të ndryshme nga jeta e të ndjerit ( të ndjerës) ka edhe të qeshura. Por, le të kthehemi te Vani. Pjesëtarë të , të afërm, miq e shokë, zyrtarë të ndryshëm, sollën copëza kujtimesh me të. Duke mbledhur këto“copëza” mendoj se  të gjitha ato përbëjnë  një buqedë të bukur kujtimesh. Në fund të fundit, ato janë gjëja më e çmuar, kur një njeri largohet nga kjo botë.

I pari që e mori fjalën në atë ceremore mortore, ishte studjuesi Agron Alibali. Ai lexoi letrën që i kishte dërguar gruas dhe të afërmve të Vanit, ambasadorja shqiptare në Ëashington, zonja Floreta Faber. Ndër të tjera ajo theksonte se me pasionin dhe perkushtimin  e tij, Van Christo nëpërmjet rrjetit të tij “Frosina” (që ishte emri i nënës së tij) këshilloi dhe mbështeti shumë shqiptarë që erdhën në Amerikë. Gjithashtu ai dha një kontribut të çmuar si bashkëpunëtor për librin “Shpëtimi i shqiptarëve” me autor Harvi Sarner, kushtuar mbrojtjes që i bënë shqiptarët hebrejve gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Gruaja e Vanit, zonja Jane Kristo, solli plot kujtime nga jeta me të shoqin, por unë zgjodha vetëm një prej tyre. :” Do të tregoj një ngjarje që ishte nga më të bukurat e jetës së tij. Një ditë i shkon në zyrë një shqiptar. Ishte rreth  30 e ca vjet. Kishte një problem shëndetësor, një deformim në nofolllën e poshtme. Nga meraku e kishte mbuluar gojën me dorë. Ia shpjegoi hallin Vanit.-Mos u mërzit, se do regullohet kjo punë, i tha Vani. Shkoi bashkë me shqiptarin në spital  bisedoi me mjekë përkatës, duke i shpjeguar pse duhet ta operonin pa lekë këtë person dhe i bindi.Ata e morën përsipër operacionin, i cili doli me sukses. Pas ca kohe, ky person ishte martuar dhe i shkon në zyrë Vanit bashkë me gruan. Deformimi nuk dallohej fare. Vani u gëzua shumë dhe e përqafoi. Kur  erdhi në shtëpii më tregoi ngjaren dhe më tha:”Kjo ka qënë një nga ditët më  të bukura të jetës sime “.Ishte i  lumtur pasi pa frytin e ndihmës së tij. Ka edhe plot raste të tjera që ka ndihmuar shqiptarët në nevojë”. 

Jeffrey Christo, djali I tij :” Qysh kur ishim fëmijë, babai na tregonte rrëfenja të ndryshme që i sajonte vetë. Ato  kishin si temë ndeshjen e tw mirës me të keqen, ku në fund fitonte e mira.Kur u bëra baba, këto rrëfenja ia tregoja vajzave të mia. Ato i pëlqënin dhe ia tregonin shoqeve. Vinin edhe ato te shtëpia jonë për t’i treguar unë. Do them edhe dIçka tjetër. Babi më mësoi si analizoj një problema e si  të mund ta zgjidh atë. Më mësoi se nuk duhet  të dish gjihçka, por atë që di, duhet ta  bësh mirë . Ka disa mënyra për të zgjidhur një problem, por kryesorja është këmbëngulja. Unë  e zbatova në jetë porosinë e tij, dhe po të filloj një punë, duhet ta mbaroj pa tjetër.  Unë nuk ikja nga zyra, pa mbaruar punë, le të shkonte vonë. Ai më mësoi gjithashtu se për një burrë, nuk mjafton të jetë i fortë, por të jetë i dashur , të jetë i mirë . Unë jam përpjekur të jem i tillë .”

Pira  Christo, vajza e tij:” Babai e deshte shumë muzikën, e kishte në shpirt atë. Sa herë shkonim diku me makinën e tij vinte muzikë amerikane, franceze dhe pa diskutim shqiptare. I këndonim së bashku këto këngë. Ai e deshte shumë edhe muzikën klasike e bëri që ta duam edhe ne fëmijët e tij”..

Tana  Christo, vajza e tjetër:”Unë i ngjas shumë babait, jam shëmbëlltyra e tij. I ngjas në fytyrë në sy, por mbi të gjitha i ngjas në karakter. Nuk kam mbajtur kurrë kapele, por sot në kujtim të tij, mora një nga kapelat që mbante ai. Më duket sikur sot jam një Van i vogël”.

At artur Liollni, kancelar i kishës së Shën Gjergjit në Boston:”Kam plot kujtime me Vanin, që kur isha i ri, e deri sa ndrroi jetë. Ai erdhi bashkë me gruan në dasmën time në Neë York.Ceremonia u zhvillua në kishën shqiptare të Shën Kollit, e cila sapo ishte ndërtuar. Ceremonia ime ishte e para që zhvillohej në atë kishë të re”

Tom Keating, shok, shkrimtar, ish Ishtar në Vietnam: “  Vani ka shkuar ushtar në luftë që kur ishte 15 vjet. Si regull ai duhet të ishte mbi 16 vjet që të plotësonte kushtet.  Prindërit nuk e lejonin pasi ishte i vogël , por Vani këmbënguli   duke i kërkuar ndihmë xhaxhait të tij. Ai bisedoi me prindërit dhe më në fund ata u bindën. I shtuan edhe një vit për  të qënë 16 vjet dhe atëherë ai i kënaqur shkoi në luftë në përbërje të marinës merikane. Kur u kthyen nga lufta, zbritën në San Francisko dhe aty i kanë pritur si herons, duke i   dhënë edhe ushqime e pije falas”.  

Endri Misho, mik i tij: “ Gjithçka që kam aritur në jetë, ia dedikoj Van Christos. Më ka mbajtur në shtëpi, më ka ushqyer dhe veshur, më ka shkolluar për diplomaci si dhe për t’u bërë prift. Unë zgjodha rrugën e fesë.I jam mirënjohës për jetë. U prehtë në paqe shpirti i tij!”

 “Vitore Çupi, vazjë nga Mirdita:”Ishte viti 1999 kur erdha në Anerikë.  Isha vetëm 12 vjet. Kisha një problem shëndetësor.Më ndihmoi një grua irlandeze duke më dërguar te Vani dhe gruaja  e tij Jane.   Sapo erdha filluan iteresimin e tyre. U shtrova në spital dhe u operova. Tani jam mirë. Qdrova në shtëpinë e tyre 10 vjet. Tani jam në shtëpi veçan, por nuk e harroj kurrë ndihmën që më dha Vani dhe gruaja e tij. Mua më ka vdekur babai por Vani ēshtë babai  im i dytë”.

Silva Barrasso Misho, kushërirë e tij nga Korça:”Vani më  dha shpresë dhe krahë në jetë. Më mori  nga Shqipëia kur isha vetëm 13 vjet. Nuk erdha si shumë emigrantë të tjerë që kishin shumë probleme në fillim. Unë  e gjeta çdo gjë gati te shtëpia e tij dhe e Jane. Vazhdova disa shkolla këtu dhe sot jam dietolge. Ëndra ime u bë realitet, falë  ndihmës së të paharruarit, Van Cristo”.

Vladimir Misha, kushërii i tij nga Korça:” Vani ka erdhur në Shqipëri edhe para viteve ‘90 edhe më pas. Kur erdhi për herë të parë në Korçë, u befasua nga mikprija e njerzve. Kur pa një korçar të veshur jo mirë, i erdhi keq dhe më tha mua:” Pyete in direkt se çfarë mase e ka trupn që të di si t’ja mar kostumin”.  Po kështu edhe kur vajtëm në manastirin e Ardenicës, njê prift që shërbente aty  e pyeti se çfarë të mungon, të ndihmoj unë. Ishte bujar i madh  nga zemra”. 

Petrit Alibej, mik i tij:” Van Christo ishte një nga miqtë e mi të çmuar këtu në Boston. Ka qënë të shtëpia ime dhe unë kam qënë te ai. Më ka bërë përshtypje dashuria e madhe që ai kishte për Shqipërinë e shqiptarët si dhe dëshira për të ndihmuar njerzit në nevojë. Do të na mungojë shumë Vani ynë”.

At Artur Liolini bëri lutjen kishtare për shpirtin e tij. Në fund afrohen dy oficerë të marinës amerikane me flamur në dorë.Është një moment prekës. E shpalosin dhe palomin flamurin dhe ia dorēzojnë gruas së tij, Jane Christo. Sipas   amanetit , familja e dogji trupin e tij. Shkrimtarja e madhe, Isabel Alende, ka thënë: “ Njerëzit vdesin vetëm atëherë kur ne i harrrojmë”. Van Christo la plot gjurmë për të mos u harruar! 

STUDENT PERFORMERS SERIES AT CARNEGIE HALL

by

By Rafaela Prifti/

The United Nations International School presented A Festival of Orchestras last Sunday. The music event united the talents of young musicians performing at Carnegie Hall, the renowned concert venue. Underscoring the importance of music education, the afternoon program displayed the maturity of students performing an artistically demanding and highly entertaining selection. The Festival participants included UNIS String Ensemble, Tutorial House Jazz Band and Senior Wind Ensemble; The Collegiate Orchestra; The Rudolph Steiner School Orchestra and Wind Ensemble; The Brearley Middle and Upper School Orchestra; The Packer Collegiate Strings Orchestra.

In her opening note, the hostess of the program, Kim Bruno, said “Over the last eighteen years, A Festival of Orchestras has become the subject of immense pride, a labor of love, a validation of the principle that music is not a luxury, it is a necessity. The signature concert has united our educational communities to work together to provide rigorous and challenging training programs through music education…” One by one the groups of student musicians manifested their skillful interpretations of classic composers like Mozart, Beethoven, Schubert, or Baroque-era artists like George Frideric Handel, and award-winning American composers such as Michael Sweeney, Robert Longfield. Part of the selections were wind ensemble performances of The Pirates of the Caribbean Dead Man’s Chest – the original score by Hans Zimmer, the German-born composer, who has written music for 150 films. To the delight of an engaged audience, Rudolph Steiner School Orchestra paid tribute to Rock icons, with an arrangement by Larry Moore of Freddie Mercury, Brian May, John Deacon ‘The Best of Queen’.

Ending the program was the performance by UNIS Senior Wind Ensemble under the direction of John Lambert, Conductor. In introducing the selection, hostess Ms. Bruno, pointed out that two selections were original works. The first one “a masterful and sensitive composition by Tom Davoren, titled Belonging, she said, “is a personal reflection based on Davoren’s immigration experience to the United States – a musical documentation of the trials and tribulations of being accepted and belonging into a new community and new world.” The Ensemble’s second selection, Bogota, a composition by UNIS Jazz Conductor Michael Faye, was created by him especially for the Festival, earning the honor of ‘a world premiere’ performance. The guest euphonium soloist was Lina Tabak, a 2015 UNIS Graduate. The lineup concluded with Procession of the Nobles by Nicholas Rimsky-Korsakov, a magnificent movement which is part of the Wind Ensemble’s repertory.

Sitting in the audience, the faculty, staff, family members and friends cheered all the bands of student musicians that showcased their dedication to music, performing precision and talents. It was an exceptionally proud moment for UNIS senior students like Rea Kondi, lead trombonist, who were participating for the second time at the Festival of Orchestras at Carnegie Hall. Being rewarded with the experience of a lifetime in the UNIS Wind Ensemble performance of same event, in her freshman year in January 2017, she was excited to be back as part of the series. The thrill of working with master conductor John Lambert alongside performers of other selected schools is a milestone, a proud presentation and validation of hard work. It also represents a celebratory moment beyond the high-school years. Certainly, family and friends will cherish the Festival’s memory and will long rejoice over this notable event.     

SHOQATA E SHKRIMTARËVE SHQIPTARO-AMERIKAN UROI KRYETARIN E VATRËS

by

  Të shtunën në mesditë, 1 Shkurt 2020, në selinë e Vatrës, ishte për vizitë Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë, enkas për të uruar kryetarin e ri të zgjedhur në mënyrë unanime nga Kuvendi i 19 Janarit në Michigan, z. Elmi Berisha.

       Shoqata e Shkrimtarëve erdhi në Vatër pas veprimtarisë solidarizuese me Shkrimtarin Agron Tufa, ish drejtori ekzekutiv i Institutit për Studimin e Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit në Shqipëri (ISKPK), i kërcënuar politikisht dhe i vendosur në Zvicër, duke kërkuar atje azil politik për shkak të kërcënimeve të jetës së tij dhe familjes, për shkak të ushtrimit të detyrës. Kjo veprimtari u zhvillua në Kolegjin”Monroe” në Bronx dhe Vatra u përfaqësua me nënkryetarin e saj të dalë pas Kuvendit të Michiganit, Dr. Pashko Camaj, i cili përcolli atje solidarizmin e Vatrës me shkrimtarin Tufa.

             Kryetari i Shoqatës së Shkrimtarëve, shkrimtari Mhill Velaj e uroi kryetarin e Vatrës, Elmi Berisha, në emër të Shoqatës së Shkrimtarëve dhe shprehu gadishmërinë për bashkëpunim në të ardhmen. Vatra, tha ai është krijuar nga shkrimtarët( Është e vërtetë: Noli, Konica, Floqi, janë themelues), prandaj, ajo na takon ne më shumë se Ju! Velaj rikujtoi edhe Kuvendin e Vatrës që u zhvillua në Teqenë “Baba Rexhebi” në Michigan, duke vlerësuar mënyrën e zhvillimit të tij dhe kulturën demokratike që e përshkoi atë. Shkrimtari Mhill Velaj ishte delegat në Kuvend, përshëndeti në emër të Shoqatës dhe të vetin. Ai është pjesë e struktuarave të Vatrës të pas Kuvendit, duke u zgjedhur në listën e Këshillit Drejtues të Federatës.

         Edhe Presidenti i shoqatës, poeti Adnan Mehmeti, i uroi sukses kryetarit të Federatës Pan Shqiptare të Amerikës”VATRA” duke shprehur edhe gadishmërinë për bashkëpunim, siç ka ndodhur edhe në të shkuarën. Z. Mehmeti prezantoi edhe dy botimet më të fundit të Shoqatës së Shkrimtarëve: “Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptaro-Amerikanë-Aktivitete dhe Krijimtari” përgatitur nga ai vetë si dhe numrin 7, botimi më i fundit i revistës”PENA”, revistë letrare e Shoqatës së Shkrimtarëve  Shqiptaro-Amerikanë, kopje të të cilave ia dhuroi bibliotekës së Vatrës.

          Kryetarin e Vatrës e  uruan dhe i shprehën konsideratat pozitive, por përcollën edhe këshilla e bënë kritika për përmirësimin e Federatës: Nexhat Imeri, Ramiz Gjini, Luz Thaçi dhe Eleonora Gjoka.

      Kryetari i Vatrës, z. Elmi Berisha i falenderoi shkrimtarët për vizitën dhe urimet që i përcollën, natyrisht edhe për vërejtjet e këshillat. Ai premtoi se do të luftonte fort që duke ruajtur substancën historike të Vatrës, do ta bënte atë më aktive dhe do të çelte derën për Rininë shqiptaro-amerikane, për fëmijët tanë, siç u shpreh, që ta gjejnë veten në këtë Institucion -ikonë të Kombit tonë. Vatra, tha ai, do të ketë vizionin e shekullit, ku jetojmë.(Dielli)

*Per me shume fotografi shihni ne FB.