Majlinda Lipi/

Si mësuesja e parë dhe e vetme e kursit të mësimit plotësues të gjuhës shqipe dhe kulturës shqiptare “Sevasti Qiriazi” në qytetin e Katerinit, kur zgjodha profesionin e mësueses nuk e kisha menduar kurrë se do kisha punën më të bukur për një mësues,t`u mësojë fëmijëve në mërgim gjuhën e nënës. Jam lindur dhe rritur në qytetin ku u lindën serenatat, në Korçë. Në një qytet në formë zemre, ku kitarat netëve marrohen (ashtu siç e përshkruan edhe poeti i madh korçar S.Rusi.

Lojrat e fëmijërisë në rrugicat me kalldrëm, vitet e bukura të adoleshencës , edhe studimet e mia janë të lidhura ngushtë me qytetin e kulturës dhe të dijes.

Kam mbaruar studimet e larta për Gjuhë – Letërsi në Fakultetin e Mësuesisë në Universitetin “Fan S. Noli” në Korçë. Jam diplomuar në Master në Mësimdhënie po në Universitetin e Korçës. Gjithashtu, pa u shkëputur nga mësimdhënia të cilën e adhuroj, kam mbaruar studimet në Institutin e Formimit Profesional, dega Parashkollor në qytetin e Katerinit, ku jetoj prej shumë vitesh.

Kam mbrojtur gjuhën greke në universitetin “Aristoteli” në Selanik dhe jam anëtare e Klubit të Shkrimtareve (femra) në qytetin e Katerinit që nga dita e krijimit të tij.

Pjesë e trajnimeve të ndryshme në shtetin grek, që përqëndrohen në studimin e aspekteve psikologjike të procesit edukativ e arsimor në institucionet shkollore, në vlerësimin dhe trajtimin e fëmijëve me nevoja të veçanta në arsimin parauniversitar dhe veçanërisht në integrimin e fëmijëve me aftësi të kufizuara në shkolla .

Kam marrë pjesë në seminare të shumta të organizuara për dygjuhësinë, metodologjinë dhe teknikat bashkëkohore të mësimdhënies së gjuhës shqipe dhe kulturës shqiptare në diasporë.

Anëtare e Lidhjes së Mësuesve Shqiptarë në Greqi që nga viti 2017, prej vitesh anëtare e Këshillit Drejtues dhe që prej vitit 2022 vazhdoj të jem anëtare e kryesisë dhe zëdhënëse shtypi e LMSHG-së.

Mësuese e certifikuar në regjistrin shtetëror të mësuesve të Diasporës,miratuar nga Ministria e Diasporës së Shqipërisë dhe pjesë e projektit “Mësues për Greqinë”.

Gjuha shqipe si formë e identitetit kombëtar

“Shqiptarët duhet të kenë si qëllim ruajtjen e gjuhës shqipe, që është edhe themel i godinës sonë shtetërore. Sa më i fortë që të jetë themeli, aq më shumë qëndron godina. Humbja e gjuhës vë në pikëpyetje edhe identitetin kombëtar”. Janë këto disa nga fjalët e profesorit tim të dikurshëm që nuk i kam harruar kurrë dhe sot që jam në mërgim mendoj se janë më të vlefshme se kurrë.

Rëndësia e mësimit të gjuhës shqipe është jo vetëm e madhe, por e domosdoshme për të gjithë shqiptarët kudo që jemi, sepse jo vetëm pasurohemi me dijet dhe shprehjet e bukurise së gjuhës shqipe, por edhe e lartësojmë nivelin kulturor e njëkohësisht i mbrojmë dhe i forcojmë rrënjët e krenarinë e qenësisë shqiptare.

Për të inkurajuar mësimin e gjuhës shqipe tek fëmijët e diasporës, të gjithë bashkë ne mësues, prindër e të afërm duhet të përpiqemi të zgjojmë interesin për gjuhën shqipe. Të synojmë ruajtjen e identitetin kombëtar, përçimin e vlerave tona kombëtare tek fëmijët.

Historiku i kursit shqip

Kursi i mësimit plotësues të gjuhës shqipe dhe kultures shqiptare “Sevasti Qiriazi”, në qytetin e Katerinit (Greqi) funksionon prej 7 vjetësh dhe për herë të parë në këtë qytet. Është një nga kurset e shumta që mësuesit anëtarë të Lidhjes së Mësuesve Shqiptarë në Greqi kanë hapur për t`u krijuar mundësinë fëmijëve të emigrantëve shqiptarë mësimin falas të gjuhës shqipe.

Mësimi zhvillohet online në fundjavë me fëmijë të moshës nga 6 deri në 12 vjet. Janë kryesisht fëmijë që i përkasin brezit të tretë të emigrantëve. Duke qenë se fëmijët i përkasin moshave të ndryshme edhe zhvillimi i mësimit ka vështirësitë e veta.

Ajo që doja unë të theksoja është fakti që, pavarësisht moshës të gjithë fëmijët e njohin pak ose aspak gjuhën shqipe.

1-Pra, për të gjithë fëmijët ne synojmë njohjen sa më të mirë të tingujve, të shkronjave dhe një artikulim sa më të pastër të tyre.

2-Synojmë që fëmijët të kenë aftësinë që të shkruajnë dhe të flasin bukur gjuhën shqipe.

3-Synojmë që të zhvillojmë tek fëmija kompetencën e të shprehurit dhe të komunikimit në gjuhën shqipe.

4-Synojmë gjithashtu që të ruajmë dhe të zhvillojmë identitetin kombëtar, përçimin e vlerave tona kombëtare tek fëmijët.

Por si realizohet kjo?

Është vetë mësuesi ai që duke u bazuar tek nxënësi, mundohet të bëjë një gërshetim, një ndërthurje të lojës me detyrën. Është mësuesi arkitekti i orës së mësimit, është ai piktori që i jep ngjyra tablosë së tij për ta bërë sa më të bukur, sa më tërheqëse për nxënësin.

Mësuesi mundohet ta bëjë orën e mësimit sa më produktive, sa më argëtuese, që të mbledhë tek zgjoi bletët e vogla.

Edhe pse mësimi zhvillohet online, nxënësit e kursit të mësimit plotësues të gjuhës shqipe “Sevasti Qiriazi”, Katerini, janë pjesëmarrës në të gjitha aktivitetet festive që janë zhvilluar online nga LMSHG-ja. Kanë qenë përkrah moshatarëve të tyre nga të gjitha qytetet e Greqisë duke recituar e kënduar në gjuhën shqipe. Festa e 7-Marsit Ditës së Mësuesit, festat e 28-29 Nëntorit, festa e Ditës së Gjuhës Amtare ka bërë bashkë dhe në një zë të gjithë bijtë e vegjël të shqipes.

Gjithashtu në orën e mësimit ne jemi përpjekur të zhvillojmë aktivitete dhe projekte të ndryshme . Këtë e kemi realizuar në dy mënyra: duke përfshirë nxënësit e të gjitha grupeve, ose duke realizuar projekte vetëm me nxënësit më të rritur të cilët kanë një nivel më të lartë të kuptuari dhe të shprehuri të gjuhës shqipe.

Përgjatë viteve aktivitetet kanë qenë të shumta, por po përmend vetëm aktivitetet dhe projektet e këtij viti shkollor, të cilat kanë qenë të veçanta për nxënësit .

Javën e fundit të muajit tetor ndjemë aromën e letërsisë shqipe në një udhëtim përmes punimeve të nxënësve, të cilat sollën në jetë bukurinë e fjalës dhe artit.

“Tetori – Muaji i Letërsisë” ishte tema e projektit që nxënësit e rritur të kursit kishin përgatitur me kujdes të veçantë. Zgjodhëm të punonim së bashku antologjinë me pjesë të zgjedhura “Shko dallëndyshe”, pjesë e paketës “Gjuha shqipe dhe kultura shqiptare ”, niveli 1 .

Fëmijët me shumë dëshirë përzgjodhën secili nga një poezi prej librit duke krijuar një punim të veçantë , të bukur e plot me ngjyra. Kënaqësia më e madhe për mua si mësuese, ishte dëshira dhe përgatitja e një punimi të thjeshtë nga duart e fëmijëve më të vegjël , të cilët bashkë me motrat dhe vëllezërit e tyre më të rritur sollën mesazhe të bukura nga kjo antologji si: “Leximi na ndihmon të rritemi, të mësojmë dhe të ëndërrojmë më shumë”!

Në javën e Kongresit të Manastirit me nxënësit e rritur folëm për Muzeun Kombëtar të Arsimit në Korçë. U njohëm me pamje nga mjediset e brendshme të këtij monumenti të rëndësishëm të trashëgimisë sonë kulturore. Gjithashtu folëm për mësuesit që çelën Mësonjëtoren e Parë Shqipe më 7 Mars të vitit 1887.

Duke i kushtuar rëndësi të veçantë figurës së mësuesit, si përhapës i dritës dhe diturisë, nxënësit u njohën me mësuesen që çeli Shkollën e Vashave në vitin 1990. Emri i saj është mjaft i njohur dhe i rëndësishëm për nxënësit tanë.

Kursi ynë mban emrin e një prej figurave më të shquara të Rilindjes Kombëtare, të Sevasti Qiriazit, mësueses së parë shqiptare. Nxënësit u njohën me jetën dhe veprimtarinë e saj. Mësimi u shoqërua me materiale të ndryshme të përgatitura për Muzeun Kombëtar të Arsimit, për mësuesen e parë të vashave Sevasti Qiriazin dhe me ese të nxënësve të titulluara “Mësuesja ime”.

Në fund të orës së mësimit nxënës që e kishin vizituar Muzeun Kombëtar të Arsimit në Korçë treguan përshtypjet e tyre dhe të gjithë së bashku ndoqëm filmin artistik shqiptar”Mësonjëtorja”.

Nxënësit e rritur, u njohën me figura të rëndësishme pjesëmarrëse në Kongres, me idetë dhe përfundimet që nxori Kongresi i Manastirit:

Përcaktimin e alfabetit të gjuhës shqipe.

“Të drejtat tona”, ishte tema e projektit që zhvilluam ditën e shtunë me të gjithë nxënësit e kursit .

Mësimi pati në qendër 20 Nëntorin – Ditën Botërore të të Drejtave të Fëmijëve, ku ndër të tjera nxënësit u njohën edhe me Konventën e Fëmijëve. Zhvilluam lojëra të ndryshme si loja: ” E drejtë apo shkelje” dhe ndoqëm video të cilat i njohën nxënësit me të drejtat dhe detyrat e tyre. Gjithashtu fëmijët prezantuan punimet dhe vizatimet që kishin përgatitur dhe në të njëjtën kohë lexuan disa nga të drejtat e fëmijëve që kishin shkruar.

Gëzuar festat Shqipëri! Kështu titulluam aktivitetin e organizuar në kuadër të festave tona kombëtare.

Festuam të gjithë së bashku veshur me ngjyrat e flamurit shqiptar, vizatuam, recituam dhe kënduam për Shqipërinë tonë të dashur.

Ne jemi të gjithë të barabartë!

Kjo ishte tema e projektit që zhvilluam me nxënësit e rritur të kursit të gjuhës shqipe “Sevasti Qiriazi”, Katerini, zhvilluar në kuader të 3 Dhjetorit – Ditës Botërore të Njerëzve me Aftësi Ndryshe.

Përgjegjësia jonë si njerëz është të japim dashuri, mirësi dhe mbështetje aty ku duhet.

Humaniteti është një vlerë që lind në zemër dhe rritet sa herë që ne bëjmë mirë.

Humaniteti na pasuron shpirtin dhe na bën më të ndjeshëm, më solidarë dhe më njerëzorë.

Prandaj, ne si mësimdhënës nuk duhet të japim vetëm dije, por duhet t’i edukojmë nxënësit të jenë edhe humanë.

Humanizmi na bashkon, na mëson të vlerësojmë tjetrin dhe krijon një shoqëri më të ndjeshme e më të drejtë.

Secili prej nxënësve krijoi një poster plot mesazhe, ku shprehu mendimet e tij dhe mbështetjen ndaj personave me aftësi të kufizuara.

Kjo ditë u shndërrua në një mësim të fortë njerëzor:

Të jemi më pranë njëri-tjetrit, të shohim përtej vështirësive dhe të besojmë se çdo hap i vogël sjell shpresë.

T’i mësojmë fëmijët të jenë njerëzorë!

---

---

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 10 Dhjetor 2025

“Il Piccolo di Trieste” ka botuar, të mërkurën e 30 prillit 1913, në ballinë, intervistën ekskluzive asokohe me Prenk Bib Dodën në Trieste rreth dorëzimit të Shkodrës dhe fatit të ardhshëm të Shqipërisë, të cilën Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Një intervistë me Bib Dodën, princin e Mirditës

Prenk Bib Dodë Pashai, princ i Mirditës, ndodhet përkohësisht në Trieste. Pas një qëndrimi të gjatë në Itali, ku ka jetuar pothuajse në heshtje, duket se ka ndërmend të kthehet në Mirditën e tij malore, të cilën prej gati një viti nuk e ka parë.

Ai është një figurë madhështore shqiptari, me përmasa atleti dhe me një vështrim të gjallë inteligjence e dinakërie. Flet disa gjuhë; në italisht shprehet me qartësi të rrjedhshme dhe korrektësi. Një energji krenare i lexohet në fytyrë; dhe me të vërtetë, ai është prijësi i 50.000 mirditorëve dhe i rreth 150.000 shqiptarëve të tjerë që jetojnë në fise të shpërndara në kufi me Mirditën dhe që e njohin atë si krye të tyre shpirtëror. Njeri veprimi, ai ka qenë shumë i frikshëm për Abdul Hamidin, i cili për njëzet e tre vjet e mbajti në mërgim, larg atdheut. Megjithatë nuk ka mbajtur mllef ndaj sulltanit të vjetër gjakatar, i cili, ndonëse e internoi, e kishte emëruar pashë civil dhe ushtarak; përkundrazi, edhe sot ai vlerëson mendjen e ndritur dhe vullnetin e prerë të tij. Madje, në shpërthimin e revolucionit xhonturk, e kishte nxitur sulltanin të rezistonte me çdo kusht, por më kot, sepse Abdul Hamidi nuk kishte ditur tu qëndronte presioneve të shqiptarit inteligjent, i cili në ardhjen në pushtet të xhonturqve shihte anarkinë dhe shkatërrimin e Perandorisë Osmane.

Bib Doda më priti në dhomën që zinte në hotelin “Excelsior” të sheshit, ku shumë anëtarë të kolonisë shqiptare të Triestes kishin ardhur për ti bërë nderime. Duke pasur parasysh peshën e personalitetit të tij dhe momentin e rëndë politik, kisha frikë se princi do të kishte ndonjë hezitim për të dhënë një intervistë. Përkundrazi, sapo i ishte dorëzuar kartëvizita ime, më priti me përzemërsi dhe me një familjaritet shumë të sjellshëm.

Natyrisht, sipas zakonit të mirë shqiptar, ende pa hapur gojën për të formuluar pyetjen e parë, Bib Doda më ofroi një cigare. Pastaj, pa pritur që ta pyesja, filloi të fliste :

— E marr me mend tashmë qëllimin e vizitës suaj. Rënia e Shkodrës është një fakt që më ka hidhëruar thellësisht mua, ashtu si çdo shqiptar tjetër. Sidomos kushtet në të cilat ndodhi kjo rënie e kanë komplikuar edhe më tepër çështjen tashmë të ndërlikuar shqiptare, në një mënyrë vërtet të papritur. Megjithatë do të gënjeja po të thosha se nuk e kisha parashikuar tashmë dy javë më parë, duke biseduar pikërisht me disa shqiptarë të Triestes, goditjen — po ta quajmë kështu — të Esad Pashës.

— Shkëlqesia Juaj mendon se bëhet fjalë për një marrëveshje të mirëfilltë midis Esadit dhe Malit të Zi?

— Jo vetëm kaq mendoj, por shtoj se në organizimin e këtij mashtrimi ndaj Fuqive të Mëdha shoh dorën e Rusisë dhe pëlqimin e plotë të Turqisë. Esad Pasha ka vepruar me siguri nën trysninë e ardhur nga Stambolli dhe ka gjetur Malin e Zi të gatshëm ta ndihmojë lojën e tij.

— Si e shpjegoni dorëzimin e Shkodrës nga ana e gjeneralit, pasi e kishte mbrojtur kaq me ngulm dhe për kaq kohë?

— Esadi është mysliman dhe e gjithë forca e tij qëndron në ndikimin e madh që gëzon mbi elementin shqiptar mysliman, sidomos në Shqipërinë e Mesme. Pikërisht aty ai zotëron prona të mëdha feudale dhe aty dëshiron të krijojë bërthamën e mbretërisë së tij, e cila, për tu varur nga sovraniteti i Portës së Lartë, duhet patjetër të jetë një mbretëri thelbësisht myslimane. Shkodra katolike, përkundrazi, nuk përbën për të, as për synimet e tij, atë interes që mund të mendohej. Prandaj sakrifica që ai bën duke e dorëzuar — gjithnjë nëse versionet e dhëna deri tani nga shtypi janë të sakta — Malit të Zi, nuk është aq e rëndë.

— Shkëlqesia Juaj beson në suksesin e kësaj ndërmarrjeje të guximshme?

— Nuk është kurrë e mençur të bëhen parashikime në çështje kaq delikate: e keni parë sa befasi mund të ndodhin! Por nuk besoj se gaboj po të them se, nëse Xhavit Pasha i bashkon vërtet forcat e tij me ato të Esadit, pozita e mbrojtësit të Shkodrës në Shqipërinë e Mesme do të forcohet aq shumë, sa do tu shkaktojë jo pak shqetësime atyre që dje mendonin se, në rast të një pushtimi ushtarak, do të ndeshnin vetëm fise të varfra malësorësh të paarmatosur. Pas provës që ka dhënë në Shkodër, nuk ka nevojë të shpjegohen më tej cilësitë e tij si ushtar.

— Pra, më shumë se një “bluf”, Shkëlqesia Juaj mendon se bëhet fjalë për diçka serioze?

— Pikërisht kështu besoj.

Biseda u kthye më pas te qëndrimi i Fuqive të Mëdha ndaj Malit të Zi.

Prenk Bib Doda e njeh shumë mirë mbretin Nikollë.

— A do të tërhiqet mbreti i vjetër?

— Jo, — u përgjigj princi. — E njoh shumë nga afër karakterin e mbretit malazez për të supozuar se ai do të heqë dorë nga Shkodra. Tani që është aty, do të bëjë gjithçka për të qëndruar.

— Cila zgjidhje i duket sot Shkëlqesisë Suaj më e dobishmja për Shqipërinë e re?

— Ka vetëm një zgjidhje, — u përgjigj Bib Doda pa hezitim. — Ndërhyrja evropiane, qoftë e Austrisë e vetme, e Austrisë së bashku me Italinë, apo kolektive e të gjitha Fuqive të Mëdha, është krejtësisht pa rëndësi. Ajo që ka rëndësi është që ndërhyrja të ndodhë, dhe të jetë energjike, sa më shpejt të jetë e mundur.

— Ndërhyrje diplomatike?

— Jo, ushtarake! Përndryshe, lamtumirë Shqipëri. Shqipëria ende nuk është e pjekur; pa një pushtim të përkohshëm të huaj, ne do ta shohim të copëtuar nga luftëra të brendshme ndërmjet fisesh e fisesh, ndërmjet myslimanëve dhe të krishterëve. Vetëm një sundim i jashtëm mund të baraspeshojë energjitë ende të egra që gjenden në vend. Çështja e sovranit duhet të kalojë në plan të dytë: më parë duhet të krijohet “shteti” dhe pastaj mund të mendohet për një mbret.

Dhe duke shqiptuar këto fjalë me theks të një bindjeje të sinqertë, Bib Doda Pashai ma shtrëngoi fort dorën në shenjë lamtumire.

Mario Nordio

Shpetim Qorraj*/

Me shumë respekt dhe krenari, vazhdojmë të bashkohemi për të nderuar historinë tonë, heronjtë tanë dhe për t’i dhënë fëmijëve tanë një të ardhme edhe më të fortë këtu ku jetojmë. Faleminderit të gjithëve për përkrahjen dhe pjesëmarrjen! Bashkë jemi më të fortë!

Në emër tim dhë në emër të të gjitha shoqatave Shqiptaro Amerikane dhë ekipit Organizativë , ju falenderojmë gjithvë që keni ardh më nda këte momentë festiv e kranarie s’bashku më rastin e bashkë emertimit të rruges ne emer te Heroit Kombetar Isa Boletini.

Distinguished guests, elected officials, community leaders, friends and family—

In the name of all albanian american associations we thank you for being here with us today. Your presence means more than words can express. Today is not just another event on a calendar—today is a celebration of pride, unity, sacrifice, and the enduring spirit of our people.

We gather here to honor one of the greatest heroes of our history—Isa Boletini. A man who dedicated his life to freedom, to dignity, and to the future of Albanians everywhere. His courage continues to inspire generations, and today, in the best borough of New York City, we celebrate his legacy with pride.

At the same time, this is a moment of national joy—Albanian Independence Day. A day when we remember the bravery of those who fought so we could raise our flag high and live with freedom in our hearts. we celebrate The first public appearance of the KLA in Drenica and the Birthday of our legendary Comander our National Hero Adem Jashari

No matter where life has taken us—Albanja Kosova, , Montenegro, North Macedonia, Qameri Presheva Medvegja,Bujanoci or here in the United States—we remain one people, united by history, sacrifice, and love for our homeland.

To our community members—thank you for keeping our culture alive, for teaching our children where they come from, and for continuously showing that wherever Albanians go, we build, we contribute, and we rise together.

May this moment remind us of who we are—and may we always stand united, proud, and grateful.

Happy Albanian Independence Day!

Lavdi Isa Boletinit!

Rroftë kombi shqiptar!

God Bless United States Of America and this great city of ours.

*Fjala përshëndetëse në emër të shoqatave shqiptare dhe komunitetit shqiptar në Staten Island.

Delivered by the Council Chair of the Pan-Albanian Federation of America “VATRA” Kolec Ndoja/

November 28, 2025 – New York City, United States

Proclaiming the Roadmap for the New Constitution of the Unified Albanian Republic, starting with the designation of the Supreme National Council framework.

⸻

Distinguished guests, brothers and sisters of the Albanian Nation, honored representatives of our people from Albania, Kosovo, the region, and the diaspora, friends of the Albanian cause, and dear members of the great Pan-Albanian Federation of America — VATRA:

Tonight, on November 28, 2025, we gather in New York

to fulfill a circle of history that began centuries ago.

⸻

I. THE THREE NOVEMBERS OF OUR NATIONAL DESTINY

The First November – 1443

The day when Gjergj Kastrioti Skënderbeu raised the Red and Black flag in Kruja,

proclaiming the ancient right of the Albanian Nation to live free,

to stand united,

to defend its dignity before the world.

That November lit the eternal flame of our identity.

The Second November – 1912

The day when Ismail Qemali raised the flag in Vlora,

restoring independence to a people surrounded, divided, and almost erased,

yet unbroken in spirit.

That November gave us the modern Albanian state.

The Third November – 2025

Tonight, here in the United States — the land that gave refuge to our people and power to our diaspora —

the Albanian Nation stands together again.

Not to raise the flag for the first time, not to restore independence for the second time,

but to proclaim a new constitutional destiny for all Albanians everywhere.

Tonight, we embrace the new era, the roadmap of a New Constitution of the Unified Albanian Republic

as the spiritual, cultural, and moral home of our entire nation.

⸻

II. WHY THIS MOMENT MATTERS

We live across borders, across oceans, across continents —

but we have never stopped being one nation.

Albania stands.

Kosovo stands.

Our brothers and sisters in the region stand.

Our diaspora — millions strong — stands more unified than ever.

But our unity has never been written,

never been affirmed,

never been proclaimed in one voice —

until now.

Today, we do not speak as scattered communities.

We speak as one national family.

And tonight, here in New York,

on Albanian Independence Day,

we declare to the world:

**The Albanian Nation is One.

Its Constitution must reflect that truth.

And its future will be written together.**

⸻

III. A CONSTITUTION THAT RISES FROM OUR HISTORY

This roadmap for a New Constitution is not born from politics.

It is born from centuries of struggle, sacrifice, and hope.

It draws its moral strength from:

• Skënderbeu, the Father of our Freedom

• Mother Teresa, the Mother of our Compassion

• Ismail Qemali, the Founder of our State

• The Martyrs of Kosovo, the Keepers of our Honor

• The Diaspora, the Guardians of our Identity

• The Youth, the authors of our future

And it rests on a new architecture — the Four Chambers of the Supreme National Council:

• The Chamber of the Father, guided by justice and wisdom

• The Chamber of the Mother, blessed by the spirit of Mother Teresa and devoted to family, compassion, and human dignity

• The Chamber of the Offspring, protector of our language, culture, heritage, and children

• The Chamber of the People, voice of democracy, sovereignty, and the nation itself

For the first time in Albanian history,

our New Constitution aims to have a heart,

a soul,

and a conscience.

⸻

IV. THE ROLE OF THE DIASPORA — THE NATION WITHOUT BORDERS

We stand today in the United States —

the home of VATRA,

the organization that kept the idea of Albania alive

in the darkest hours of our history.

It was the diaspora that defended our national cause,

that supported our independence,

that protected Kosovo,

that preserved our language and faith,

that carried our identity across the oceans.

Tonight, the diaspora is no longer a witness.

It is a constitutional pillar of the Albanian Nation.

Every Albanian —

from Tirana to Prishtina,

from Ulqin to Tetovë,

from Preshevë to Çamëri,

from Europe to America,

from Australia to Istanbul —

belongs to one constitutional family.

⸻

V. A PEACEFUL, DIGNIFIED, INTERNATIONAL DECLARATION

Let the world hear clearly:

This roadmap for a New Constitution is not a call for conflict.

It is not a challenge to our neighbors.

It is not a rewriting of borders.

It is a declaration of:

• peace,

• unity,

• identity,

• dignity,

• and the eternal right of every nation to define its soul.

We reach out in friendship to all peoples and states around us.

We proclaim only what is ours by history, culture, spirit, and destiny.

⸻

VI. A CALL TO THE NATION

My fellow Albanians:

Tonight we do not close a chapter.

We open one.

Tonight we do not remember history.

We continue it.

Tonight we do not divide the past from the present.

We unite the past with the future.

On this Third November,

let every Albanian say:

**We are one.

We have always been one.

And now, we stand united for a New Constitution .

⸻

VII. CLOSING WORDS

May the blessings of Mother Teresa guide our compassion. May the courage of Skënderbeu inspire our strength. May the wisdom of our elders and the dreams of our youth shape the future that awaits us.

And may the New Constitution —our Covenant of Unity — serve every Albanian, in every land, for every generation to come.

⸻

Zoti e bekoftë Kombin Shqiptar.

Zoti e bekoftë Republikën tonë shpirtnore.

Zoti e bekoftë këtë Ditë të Madhe të Historisë.

Gëzuar 28 Nëntorin!

Gëzuar Ditën e Flamurit!

Rroftë Kombi Shqiptar!

Me një motivacion të thellë dhe frymëzim të palodhur nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit,shoqat e posathemeluar Lidhja eshte gjalle e cila ka një histori të pasur më shumë se dy dekada aktiviteti, ne sot jemi krenarë të njoftojmë themelimin zyrtar të kësaj shoqate nga pasardhësit e familjeve të mëdha të kombit shqiptar. Përfaqësuesit e shoqates: Në këtë ngjarje historike, ata që kanë marrë përsipër të çojnë përpara këtë trashëgimi janë:

Z. Mehmet Prishtina, përfaqësues i trungut familjar Hasan Prishtina

Fatmir Idrizi, përfaqësues i familjes Idriz Seferi

Z. Qamil Sahiti, sternipi i Azem Bejt Galicës

Xhavit dhe Zahir Kastrati, nipat e Shaban Polkuzhës

Vizioni dhe Misioni i Lidhja eshte Gjalle:

Lidhja eshte gjalle do të vazhdojë të jetë një trup i gjallë, që angazhohet në shërbim të ruajtjes dhe promovimit të trashëgimisë sonë kulturore, shpirtërore dhe kombëtare. Kjo shoqatë do të veprojë si një gardian i interesave tona, duke qenë aktiv në kuvendet e tri kryeqendrave shqiptare dhe më gjerë, atje ku shqiptarët jetojnë, por edhe në ato vende ku zëri i shqiptarëve nuk është gjithmonë i pranishëm.

Thirrje për intelektualët dhe shoqërinë:

Në këtë periudhë të zhvillimeve të shpejta dhe ndarjeve të thella politike, na duhet të kthejmë sytë dhe mendjet tek vlerat më të thella të kombit tonë. Thirrja jonë është për trurin intelektual shqiptar, shkencëtarët, akademikët dhe intelektualët që të mos përfaqësojnë vetëm interesat e ngushta të individëve apo grupeve, por të kthejnë kokën drejt atdheut, për të kontribuar në ruajtjen e identitetit tonë kombëtar dhe për të shërbyer si udhërrëfyes për të ardhmen tonë të qëndrueshme dhe të bashkuar.

Është koha që gjithsecili nga ne të përqafojë detyrën për të kthyer shikimin tek atdheu dhe për të shëndrruar çdo pasiguri dhe zhvillim negativ në një mundësi për të forcuar kombin tonë. Asnjëherë nuk është vonë për të denoncuar dhe kundërshtuar praktikat e gabuara që na rrethojnë, brenda atdheut dhe qeverisjes së tij. Ne duhet të vlerësojmë çdo kontribues të kombit tonë, dhe po ashtu të jemi të gatshëm të korrigjojmë dhe të ndihmojmë në largimin e asaj që është keq dhe e dëmshme për të ardhmen e tij.

Forca e Bashkimit dhe Shembujt e Heroizmit:

Le të nxjerrim forcën tonë nga historia e lavdishme e bashkimit, ashtu siç u shpreh ajo në Kuvendin e Lezhes,Kuvendin e Lidhjes së Prizrenit. Njëherësh, duhet të kujtojmë se angazhimi dhe sakrifica për të mirën e kombit janë ideali që duhet të na udhëheqin. Për këtë, një shembull i paepur është Hasan Prishtina, i cili gjithmonë e pati përparësi unitetin dhe fuqinë e kombit. Në një tjetër nivel të angazhimit për lirinë dhe drejtësinë, shembulli i Adem Jasharit dhe familjes Jashari do të mbetet gjithmonë një simbol i sakrificës dhe vetmohimit për atdheun.

Konteksti politik dhe thirrje për veprim:

Në këtë Milenium të Tretë, struktura politike në trojet tona shpesh janë të përqendruara në interesa ideologjike dhe personale. Ndaj, është koha që shkencëtarët, akademikët dhe intelektualët tanë të ngrihen dhe të udhëheqin për të orientuar popullin shqiptar drejt një të ardhmeje më të qëndrueshme, të bashkuar dhe të fuqishme.

Thirrja për Akademinë dhe Institucionet:

Si pasardhës të atyre që dhanë jetën për kombin tonë, Lidhja eshte Gjalle i bën thirrje Akademisë së Shkencave, Institucioneve të Historisë, Albanologjisë dhe Universiteteve që të ndërmarrin hapa të vendosur për të ruajtur identitetin dhe unitetin tonë kombëtar.

Mesazhi për popullin shqiptar:

Të gjithë ne duhet të jemi një popull të bashkuar, duke mos lejuar që ndarjet dhe interesat e ngushta të na shkatërrojnë atë që kemi ndërtuar me mund dhe sakrificë

Urime 28 Nëntori, Dita e Pavarësisë së Shqipërisë!

Le të bëjmë që shpirti i Lidhjes të jetë gjithmonë i gjallë, duke i qëndruar besnik idealeve të bashkimit dhe forcës kombëtare!

Bashkë, jemi të pathyeshëm!