Nga Arben LLALLA/
Opinioni në Maqedoni tashmë është dëshmitarë të rrahjeve të politikanëve shqiptarë midis tyre. Nuk është hera e parë që shqiptari vret apo rreh shqiptarin në sy të botës për interesat e huaja. Ky zakon tashmë është bërë pjesë e kulturës fatkeqe të shqiptarëve që vjen nga thellësia e historisë sonë kombëtare, që i ka rrënjët në vetëdije dhe në nënvetëdije, në mentalitet dhe dëshirat e shqiptarit për pushtet. Ky zakon lindi qëkur lindi BESA e shqiptarit dhe PABESIA e shqiptarit.
Partitë politike shqiptare në Maqedoni duhet të jenë të kujdesshme kur thirren në emër të patriotizmit, kur rrihen në emër të shqiptarisë, opinioni i gjerë shqiptar e dinë fare mirë se në të vërtetë ata rrihen e çirren nga etjen për pushtet, etjen për të mbrojtur interesat e huaj. Politikanët shqiptar duhet ta dinë se askush nuk e ka ekskluzivitetin të çirret, të rrahin vëllanë e tij në emër të mbrojtjes së çështjes kombëtare. Tashmë populli shqiptar në Maqedoni ka vërtetuar se nuk ka më parti politike që mbron në të vërtetë çështjen e kulturës, arsimit kombëtar, por kemi politikanë që mbrojnë interesat e tyre për pushtet dhe interesat e huaj.
Çdo ish-ushtar i UÇK asnjëherë nuk ka dashur të ngrejë dorë kundër vëllait të tij shqiptar për interesat e huaja. Meqenëse historia shkruhet dhe regjistrohet në mendjen e popullit çdo tentativë dashakeqëse që bëhet në emër të shqiptarisë do ti humbi shpejtë vlerat e saja. Shqiptarët në Maqedoni janë të vetëdijshëm që asnjë parti politike e dalë nga gjiri i saj nuk mund ti mbrojnë më interesat kombëtare me rrahje dhe vrasje midis shqiptarëve. Shqiptarët që lanë kostumin e luftës dhe tashmë kanë veshur kostumin e politikës duhet të jenë të vetëdijshëm se nuk i kanë më ato vlera të 2001, sepse kur hynë në profesionin e politikës duhet të jesh i kujdesshëm sepse kur gabojnë njerëzit që thirren në vlerat e luftës gabimet janë shumëfishë më të rënda dhe faji është shumë më i madh.
Unë jam i vetëdijshëm se pas çdo shkrimi kritik shkoj në shtigje me rreziqe të mëdha, por i kam marrë parasysh të gjitha dhe gjënë më të keqe…!
E ndjeva detyrë morale si shqiptar, publicist, historian për ti thënë dy rreshta në lidhje për ngjarjet e fundit të shëmtuara që ndodhën midis politikanëve shqiptarë në Maqedoni. Ngjarje që nuk duhet të ndodhin në të ardhme midis nesh, por përkundrazi duhet të bëhen mësim dhe tu shtrijmë dorën njëri-tjetrit për pajtim sepse nuk është turp, por Turp është të kemi Turp.
70 Vjetori në Shqip i Zerit të Amerikës në një Broshurë
Faleminderit Dr.Elez Biberaj!/
Faleminderit Dr.Elez Biberaj për broshurën që na dërguat rreth 70 Vjetorit të Zërit të Amerikës në shqip që u organizua vjet në mjediset e zyrave të saj në Washington DC.
E lexova dhe i shfletova faqet dhe fotot me vëmendje dhe emocion për shumë arsye…, por edhe pse ishja e ftuar atje si TV Alba Life në New York, çka më kujton thënien e presidentit të Amerikës dhe mikut të shqiptarëve që shpëtoi coptimin e Shqipërisë i cili thotë: Unë kurrë nuk e lexoj një liber në qoftë se ka qenë e mundur të bisedojë një gjysmë ore me autorin qe e shkruajti atë. Dhe ishte kënaqësi që ju intervistova ju dhe shumë gazetarë të tjerë të Zërit të Amerikës që punuan dhe punojnë me devotshmëri dhe kulturë për Atdheun tonë të shumëvuajtur.
…Zëri i Amerikës është një nga mediet më kryesore dhe që ka realizuar një nga misionet më fisnike për të frymëzuar popujt që jetonin nën diktaturë që të çliroheshin nga ajo dhe të fitonin Lirinë e mohuar. Për rrjedhojë kurrë shqiptarët nuk do ta harrojnë emisionin: “Ju flet Zëri i Amerikës” veçanërisht në luftën dhe përpjekjet e përmbysjes së sistemit komunist dhe ardhjen e demokracisë. Zëri i ikonës së gazetarisë Dr.Elez Biberaj u bë një nga zërat më të dashur dhe më besues se shumë politikanë të tjerë që morën frenat e drejtimit pas përmbysjes së diktaturës… ( pjesë e shkëputur nga reportazhi: Zëri i Amerikës 70 vjet në shërbimin shqip K.Zylo)
Kozeta Zylo
Staten Island, New York
Gusht, 2014
Shënimi ynë : Kjo broshurë ka shkuar tek të gjithë pjesmarrësit në festimet e 70 vjetorit të Zërit të Amerikës. Një kopje e tillë ka ardhë edhe në Vatër.Faleminderit!
U mbyll porta e ferrit
Nga Gëzim Llojdia/
1. Mortja nuk ngjiste në Goronecë . Afrohej si vetëtimë . Vejushë në të zeza . Shfaqej qartë pamja e saj. Rrëshaja si hije . Përpara mugut . Kullonin sokakët , lot Kërciste çatmaja. Xhindosej vivari. Kyçnin portat goronecarët . Një erë e marrë frushullonte . Në pritje , vdekje me plagë të thella . Binte trazimi i gjakut te mortja . Kthehej , përhumbsh dhe zhdukej . Kaurkat thoshin , prifti i tyre e largonte mortjen .
-Një ditë do të kthehem tek ju , ishte thirrja në kohë-mungesën e saj .
Goroneci mbylli varrezën e Gjohelmit .
E premte . Mëngjesi i ftohtë shoqëruar me një cipë vese. I hirtë mëngjes , survejohej përtej qelqeve . Roja i vuri kyçin.
-Sot mbyllim varrezën, tha ai solemnisht , nga të ikurit afër zemrës .
Pleqësia e xhivarrit morri në dorë një raport të rojtarit të varrezave.
2. Raporti fillonte me fjalët:
“ Nëse ne e ndjejmë dhimbjen , lotët tanë bëjnë një oqean vuajtjesh për ta . Një shtresë e hollë mjegulle na vendos koha si distancë nga ndarja . Në buzët tona që dridhen lexon ikjen tuaj. Në dorën tuaj , shtrihet mbretëria e heshtjes….Shifra nga raporti:80% e pleqve të Goronecit ishin në fushnajën e madhe të harresës . Mendimi i tyre ishte thyer në mes . Ishin tepër të sigurt se një ditë plakat e Goronecit . Çantën e teshave në supë,do të shkonin në fushnajën e madhe , ndërsa do ti prisnin me “mirëardhëshi”…
3.Plakat mbetën në Goronecë . Mortja hidhte hapin mendueshëm në mugëtirë . Do ta mortonte Goronecin . Lot i ngrohtë befas të bulëzoj .
-Perëndi , tha prifti , lutemi të ik vdekja nga Goroneci ynë . Të iki silueta e saj .Të humbas frika në mëndje , në zemër.
Në atë tokë belikë diku thellësisht nuk u desh të shkonte . Askush nga plakat e Goronecit.
U kërkua nëpër thellinat e një depoje të vogël tek varret . U gjet në dyshekun ku dremiste rojtari . Plakat , thaheshin në vitet e Goronecit mitik . Ndërsa si në rinin e tyre . Gjelbëronin. Në perëndim të jetës . Plakat e Goronecit po agonin , sikur të kishin dalë nga vesimi i mëngjeseve.
4.Rapsodi i fshatit Bert Ruzhaj mbasi korri barin,shiu grurin në lëmë,shkroi ndoca fjalë,për raportimin e rojës së varrezave.
”Unë Bert Luzhaj me profesion rapsod i përjetshëm po kumtoj këtë poemë .Poema ka 6 strofa.Titull mbreslënës.Xhivari ynë,në mot të motit,e ka quajtur mortja:
Gdhiu mug në xhivarin e Kunjovës
një zë klithi frikshëm:-Erdhi mortja,
klithma,plakash në kor,në mëhallën tonë,
u lëkund nëpër magji,xhivari i poshtëm.
Rrugicat u shkretuan. Vuvosën dyert.
si erë mbi re i ndoqi frymë e keqe.
-Sonte dhe vetëm sonte vjen mortja,
njerëzia vraponin,të ngujoheshin
-Ç’është kështu-thirri kryeplaku
-Futu brenda po arrin mortja,
ç’orë,ç’minutë do të thermojë jetët
e zeza,që s’ka shërim mortja.
Po vjen me këmbë me duar,
nuk i ndjen dridhjet sizmike, frika
kush mund ti thyej sonte, eshtrat tona,
mellan i zi po rrjedh nëpër rrugica.
S’dua të më fshiheni nën dhera,
me hapin tim ecin muret,dallgët bëhen hi,
copëra pasqyrash,ditën e grisin,
degë e heshtje, det me qiellin e zi.
Nuk pati derdhje ujërash,u tkurrën burimet,
as furrat nuk punuan ,tymtarët qëndruan kot.
-Ç’bëhet kështu-pyeti prifti i Kunjovës,
është kohë e vesës për të derdhur lot.
Nipi pyeti gjyshen: Ç’farë është mortja ?
E largët. E shurdhueshme. E tmerrshme.
Me zëra vuajtjesh,këmbëkryq. Gjithçka e ftohtë.
Pa zhurmë ,e përhumbshme,ulur përmbi heshtje.
Selia e Shenjtë u parashtron qeverive të botës shqetësimin e Papës për paqen
Ne Foto:Sekretari i Marrëdhënieve me Shtetet, kryeipeshkvi Dominique Mamberti/
Sekretaria e Shtetit të Vatikanit u ka dërguar ambasadave të akredituara pranë Selisë së Shenjtë një “Notë verbale” për të kujtuar thirrjet e kohëve të fundit të Papës Françesku në lidhje me gjendejn në Lindjen e Mesme. Radio Vatikani intervistoi Sekretarin e Marrëdhënieve me Shtetet, kryeipeshkvin Dominique Mamberti, dhe e pyeti si e shikon Selia e Shenjtë gjendjen e të krishterëve në Lindjen e Mesme në këto çaste:
Sigurisht, Sekretaria e Shtetit po e ndjek gjendjen e bashkësive të krishtera në Lindjen e Mesme me shqetësim të madh. Bashkësitë e krishtera janë duke vuajtur padrejtësisht, kanë frikë dhe shumë të krishterë janë detyruar të emigrojnë. Vetëm në Mosul ekstremistët kanë zaptuar dhe dëmtuar rreth 30 kisha e manastire të cilave ua kanë hequr kryqin. Për herë të parë pas shumë vitesh nuk ka qenë e mundur të kremtohej mesha e shenjtë ditën e diel. Duhet kujtuar se në Irak, sikurse edhe në vendet e tjera të Lindjes së Mesme, të krishterët janë të pranishëm që nga fillesat e jetës së Kishës dhe kanë pasur një rol domethënës në zhvillimin e shoqërisë. Ata dëshirojnë thjesht të vijojnë të jenë të pranishëm, si ndërtues të paqes dhe të pajtimit.
Çfarë është duke bërë Selia e Shenjtë për t’ua lehtësuar situatën?
Selia e Shenjtë vepron në nivele të ndryshme. Para së gjithash vetë Ati i Shenjtë ka treguar në raste të ndryshme dhe me malëngjim afërsinë e tij me bashkësitë e krishtera, veçanërisht me familjet e Mosulit, duke i ftuar të gjithë të luten për ta. E ka shprehur personalisht afërsinë e tij, me anë të kontakteve me disa prej udhëheqësve fetarë, si me Patriarkun e Babilonisë së Kaldeasve dhe me Patriarkun e Antiokisë së Sirianëve, duke i inkurajuar barinjtë dhe besimtarët të jenë të fortë e të shpresojnë. U ka dërguar edhe një ndihmë ekonomike familjeve, nëpërmjet Këshillit Papnor Cor Unum, për t’iu përgjigjur nevojave humanitare. Nga ana jonë, Sekretaria e Shtetit, nëpërmjet kanaleve të veta diplomatike, vijon ta tërheqë vëmendjen e autoriteteve ndërkombëtare dhe të qeverive tek vëllezërit tanë dhe pikërisht këto ditë u kemi dërguar një “Notë verbale” të gjitha ambasadave të akredituara pranë Selisë së Shenjtë, me tekstin e thirrjeve të fundit të Atit të Shenjtë në lidhje me gjendjen e përgjithshme në Lindjen e Mesme, dhe u kemi kërkuar t’ua përcjellin qeverive përkatëse. Ne urojmë me gjithë zemër që bashkësia ndërkombëtare ta shikojë me vëmendje këtë çështje, duke qenë se po preken parimet themelore të dinjitetit njerëzor, po preket respektimi i të drejtave të çdo njeriu, bashkëjetesa paqësore dhe harmonia mes njerëzve e popujve. Iraku dhe vendet e tjera të Lindjes së Mesme janë të thirrur të jenë model i bashkëjetesës ndërmjet bashkësive të ndryshme, përndryshe mbarë bota do të humbiste shumë dhe do të ishte shenjë shumë e keqe.
Në lidhje me Lindjen e Mesme, çfarë mendoni për konfliktet që po e përshkojnë atë rajon dhe në mënyrë të veçantë për rritjen e dhunës në rripin e Gazës?
Gjendja është tragjike dhe shumë e trishtueshme. Fatkeqësisht ekziston rreziku të mësohemi me të dhe ta shohim gati si të pashmangshme, gjë që nuk do të ishte e drejtë. Ati i Shenjtë ka bërë thirrje disa herë të vijojmë të lutemi, duke kërkuar dhuratën e paqes dhe duke pranuar thirrjen që vjen prej Hyjit për ta ndërprerë qerthullin e urrejtjes e të dhunës, që e largojnë paqen. Do të doja të theksoja ftesën e Papës për ata që kanë përgjegjësi politike në nivel kombëtar e ndërkombëtar, të mos kursejnë asnjë përpjekje për ndalimin e çdo armiqësie dhe të kërkojnë paqen e dëshiruar për të mirën e të gjithëve. Siç thotë Papa Françesku, duhet më shumë guxim për të bërë paqe, se për të bërë luftë. Nuk duhet të vihen në qendër të vëmendjes interesat e veçanta, por e mira e përbashkët dhe respekti i çdo njeriu.(Radio Vatikani )
” GUCIA E PLAVA NE VALET E JETES “, NJE LIBER I DHEMBSHEM
Nga Rexhep DEDUSHAJ/ New York/
uke e lexuar librin e HASAN I. GJONBALAJ : ” GUCIA E PLAVA NE VALET E JETES ” – Peje 2011/
Keto dite me ra ne dore libri i lartepermendur ne te cilin lexuesi i vemendeshem i verene dy qellime te autorit;
– Dhembeshuria e tij per kete bote – meqe e verente se eshte para vdekjes.
– Thenja e asaj qe ka mbetur pa u thene gjere me tani per historine e Krahines se Plave – Gucise:
Libri bene fjale per vitet 1941-2011…
Qe ne titullin e pare :ARMA E GJYSHIT ,Hasani merret me vdekjen ” si burr”,duke ia lene armen nipit .Ai armete e tij :dijen,talentin per te shkruar,ate qe e ka mesuar gjate jetes etj.ua len nipave neper librat e shkruara prej tij,me porosi te qarta se :” Vatani ” nuk duhet leshuar ,por duhet te mbrohet sic e mbronte gjyshi i tij 80 vjec.
Jane keto porosite e fundit te ketij intelektuali krijuese,i cili vec e dinte se ka shkelur ne drrasen e fundit te jetes!Shum shpejt edhe vdes…
Ne liber autori,ndoshta per here te pare ne jeten e vet e shfryne mllefin ,e shliron shpirtin ,per ate qe e ka pare,e ka perjetuar dhe s’ka guxuar kurr ta thot!!Dikush mund te thot se u be trim para vdekjes.JO.Por s’deshti me i marrur me vehte mesheftesite qe i dinte ,i kishte perjetuar e qe ia kishin shkurtuar jeten.Ne fshatin GURAKUQ qe do ta quante VUTHAJ” vetem atehere kur te lahet Shkembi i Kuq me rreze lirie ” ( f.53).
Kush e ka njohur Hasanin si e njihsha une,psh.veshtire e ka ta besoj se eshte ky liber i tij.Por,PO.Shprehjete jane te tija.Perputhen ngjarjeste e perjetimet e tija.Eshte i pezmatuar sic ishte pas Luftes ne Kosove :Pse Gucia e tij s’iu bashkua Kosoves?!Pse ishim kaq te nemur ?? Por edhe e len porosine se kurr askush se ka pranuar okupatorin e as qe do ta pranoj ,nga ajo krahine.
Jane tmerruese per PARINE e Plave- Gucise ” marreveshja e partizaneve shqiptar me ata malazezo- serb dhe marrveshja e Preke Calit me cetniket karshi parimeve te parise .Ishin dy plumba te rende per nacionalistet vendas…” (f.31).
Pastaj,si i nxierrnin kacaket pas LDB nga shpellate .Si i tradhtonte njerzit ” pushteti popullor “i Shqiperise duke shpallur amnesti per ta e lidhur ia dorzonin OZN-nes .Dihet fati i tyre pastaj…”( Artikulli :Dy kurthe per Kacak ” f.46.)
Pra,HASAN ISUFI – sic e quanin ,foli pak pa vdekur.Foli ate qe e kishte renduar tere jeten .Ate qe e kishte pare me sy.e kishte perjetuar ne shtepine e vet,te miqte e dajte e vet,ne fshatin e vet…
Ja vlen ta lexoni e shihni cfare bene komunistet e te dyja aneve te kufirit Shqiparo-Shqiptar…
I pershkruane te gjitha marifetelleqet e “pushtetit popullor “(lexo:UDB-ese)ne Vuthaj e me gjere…Verasjen e njerzve naten e fajsimin e fqinjeve per ate (duke e nxitur vellavrasjen ne mes Vuthjaneve).Pastaj,plackitjet e fshatareve,qethjen e deleve ne pike te dimrit,qethjen e kuajve dhe djegejen e sanave : “Zullumi ia kishte kaluar cdo te keqeje,..Ishte vepra me e shemtuar ,Si metode e futur nga pushteti qe t’i vinin flake sanes ne mullar mu ne balle te dimrit ,neper bore dhe shi!!”(f.53-54).”Nder te paret ne ndihme ( per fikjen e zjarrit-R.D.)arrinin dy mesues te fshatit …”(f.54)
Dhe,gjate viteve 1950-1967 e arriten kulmin e mosbesimit ( te fshataret ne njeri tjetrin _R.D.)duke perfunduar edhe ne disa gjakderdhje “(57).
Kulmin e mizorise UDB-a e arrine kur ne T’Shtrejte (me 18 korrik 1951-R.D.)” i pushkatojne dy DEDUSHAJ : Cung Tahirin me djalin e vellait Isuf Zymerin .Nuk nevijitej pseja,sepse te gjithe ishim para pushkatimit…”(f.59).
Keto bejne qe njerzit te ikin ,t’ia lene shtepine dhe pasurine ndonje plakut e plake.Duke e citua nje plake te tille buz Brematanes:” Per njerimin tim jam bindur se ata qe u larguane nga kjo zemer shqiptare ,do t’i lene zemrat e tyre neper pluhurin e rrugeve kryqe te botes ,te mos flas per ata qe u linden atje.atje dhe atje.Nuk me mjafton qe te vijne diten e varrosjes ,sepse nuk i shoh.”(f.73).
Hasani merr pjese ne varrimin e shume te rinjeve qe vinin ne arkivole nga Amerika.Ne pajtimin e gjaqeve qe i kishte shkaktuar UDB-a me kalecet e vet.Jo vetem ne Vuthaj por edhe ne fshatrat tjera te krahines ne fjale.Flet per shqiptarin e fundit te Nokshiqit legjendar etj,etj.
Me ka rene ne sy se vitet e fundit emri i Hasanit eshte lene ne harrese .Ai Hasani qe te semur e siellnin neper promovime librash e raste te tjera te krahines .Tani intelektualet e fshatit te tij,bile edhe ata qe ai i quante ; I MADHI N.N. se permendin askund neper emisione televizive ku thuhet se per Krahinen e Plave-Gucise s’ka shkruar askush!!
Tani po e kuptoi se Hasani i ka zhgenjyer fansate e vet me librin ne fjale.S’e kane pritur prej tij qe ish spiuneve te UDB-ese do tua permende te berat e tyre ne GURAKUQ- sic i quane ne liber Vuthajt.
Por Hasani ishte Vuthjane i vertete .Vuthjanet se permendin vuthjanin per te keq para te tjereve .Vepren ua ka permendur e emrat e keqeberesve jo. edhepse i ka ditur mire.Andaj ,bijte dhe nipate e atyre “bemireseve “te UDB-ese bejne mire me reflektuar e mos me u shitur me si ” patriot”te medhenje duke i share krijuesit tone se nje dite do ti permende ndokush edhe emrate e njerzeve te atyre te berave qe i pershkruane Hasani.U keshilloi ta lexoni librin e fundit te Hasan Gjonbalajt ne mos e pacit lexuar ende dhe reflektoni se boll ua kemi pare “hajrin”…
- « Previous Page
- 1
- …
- 418
- 419
- 420
- 421
- 422
- …
- 482
- Next Page »