Lideri i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Ramush Haradinaj konsideron se serbët e veriut të Kosovës do të marrin pjesë në zgjedhjet lokale të cilat janë përcaktuar të mbahen më 3 nëntor.
Haradinaj në një konferencë me gazetarë tha të dielën se ka indikacion që pjesëmarrja e serbeve në zgjedhjet e nëntorit do të jetë e konsiderueshme.
“E sigurt që do të marrin pjesë në zgjedhje, por a do të marrin pjesë në zgjedhje në numër më të madh, mbetet të shihet gjatë dinamikave që do të vijnë. Unë besoj se dinamikat e filluara dhe vetë kërkesat nga, ta zëmë, rasti i Bundestagut Gjerman edhe deklarimet e qarta në Beograd, por edhe deklarimet e secilit deri me sot jam i bindur se do ta çojnë kah situata kur serbet e veriut do të marrin pjesë në zgjedhje në numër më të madh”, tha Haradinaj.
Njohësit e zhvillimeve politike në Kosovë, thonë se përderisa organizimi i zgjedhjeve në veri tashmë është i sigurt, pikëpyetje mbetet nëse do të arrihet një klimë pozitive dhe gatishmëri e qytetarëve serbë atje për të marrë pjesë në zgjedhje.
Mirëpo, ish-kryeministri i Kosovës dhe lideri aktual i AAK-së Ramush Haradinaj, thotë se me thirrjet e faktorit ndërkombëtar për serbet në veri që të marrin pjesë në zgjedhje, një gjë e tillë do të realizohet.
“Ka besoj një shtytje të madhe ndërkombëtare, përfshirë Uashingtonin, Brukselin, dhe nga disa vende veç e veç që kjo të ndodh, dhe jam i bindur se edhe Beogradi do të shkojë në këtë drejtim”, tha Haradinaj.
Kërkesa e Beogradit për pjesëmarrjen e serbëve veriorë në zgjedhjet e Kosovës, duket të jetë e papranueshme për liderët e komunave në veri.
Njëri nga liderët e serbëve të asaj pjese, Milan Ivanoviq thotë nuk do të marrin pjesë në zgjedhjet e 3 nëntorit.
“Ai proces zgjedhor është pjesë e sistemit kushtetues të këtij shteti të Kosovës në të cilin ne serbët nga veriu i nuk marrim pjesë, andaj edhe nuk do të marrim pjesë as në zgjedhje“, ka thënë Milan Ivanoviq.
Kurse, një përfaqësues tjetër politik i serbëve në veri, Oliver Ivanoviq, mendon se nëse bojkotimi i zgjedhjeve do të jetë masiv, atëherë Prishtina dhe Bashkimi Evropian mund të bëjnë emërimin e organeve komunale në atë pjesë.
Ndryshe, Haradinaj i pyetur se a parashikon në ta ardhmen mundësin e ndonjë koalicioni me ndonjë nga partitë politike serbe në Kosovë është përgjigjur:
“Kemi komunikim të kohë pas kobshëm, po jo në këtë tematikë. Nuk na ka ndodhur deri tash të bisedojmë mundësinë e koalicionit. Kryesisht me ata që përfaqësojnë institucionet e vendit tash, ne komunikojmë, por nuk kemi biseduar ende për ndonjë koalicion”, shpjegoi Haradinja.
Sido që të jetë, data 3 nëntor, tashmë është caktuar për mbajtjen e zgjedhjeve lokale në gjithë terrorin e Kosovës edhe atë në harmoni me konsensusin e arritur në dialogun me Beogradin.(Kortezi Arton Konuzhevci)
Fuqia e mitit kosovar të krijimit
Shkruan:Andreas Ernst/
Tëhuajsimi nga miku amerikan/
Në asnjë vend tjetër – përfshirë edhe vetë Shtetet e Bashkuara të Amerikës – nuk gjen më shumë flamuj amerikanë për kokë banori sesa në Kosovë. Kosovarët e trajtojnë Amerikën si një mami të shtetit të tyre dhe si një forcë mbrojtëse. Flamujt në pompa benzine, restorane dhe në fanela flasin një nderim të thellë popullor. Por mrekullimi jokritik i miqve amerikanë po vehet në pyetje. Forcë shtytës e këtij emancipimi dhe njëkohësisht e një vetëdije radikale nacionale është partia – lëvizja „Vetëvendosje“. Ajo po udhëheq me sukses një luftë në dy fronte: kundër tutorisë së Kosovës nga të huajtë e fuqishëm (përfshirë edhe amerikanët) dhe kundër „qeverisë marionetë“ e të korruptuar të vendit.
Betejë e shkurtë
Të atakuarit e injoruan për një kohë të gjatë Vetëvendosjen si një sekt margjinal politik. Por suksesi i saj në kutitë e votimit, prezenca e tyre mediale dhe popullariteti në rritje bën që të fillohen të përdoren metoda të tjera: ndoshta do të duhej biseduar me ta, menduan amerikanët? Albin Kurtit, udhëheqësit dhe ideologut të Vetëvendosjes, për të parën herë që nga viti 1997, iu lëshua një vizë udhëtimi për në SHBA, për ku ai së bashku me zëvendësin e tij, Shpend Ahmetin, udhëtuan në maj. Në program: takimi me përfaqësuesit e Ministrisë së Punëve të Jashtme, me diasporën shqiptare dhe me akademikët.
Si rezultat i këtij udhëtimi ishte korrespodenca e mëpastejme e Edward Joseph-it, ish-zëvendësshefit amerikan të misionit të OSBE-së në Kosovë, dhe Shpend Ahmetit. Në të u diskutua sovraniteti i kufizuar i Kosovës, pozita e pakicës serbe dhe synimi i Vetëvendosjes për bashkimin e Kosovës me Shqipërinë. Interesant është nënteksti i kësaj beteje të shkurtë. Joseph-i është përfaqësues i „intervenimit humanitar“. Sipas këtij narracioni SHBA-të ndërhynë për të ndalur represionin dhe ndjekjen e kosovarëve nga shteti serb. Pas largimit të shtetit serb nga Kosova aty, nën udhëheqjen e Perëndimit, u krijua një shtet multietnik, i cili do të duhej të stablizohej përmes kyçjes së tij në strukturat euroatlantike. Koncesionet ndaj serbëve dhe kufizimet në sovranitetin shtetëror, Edward Joseph i konsideron se çmimin që duhej paguar Kosova për pavarësinë e saj. Në anën tjetër, bashkimin me Shqipërinë Uashingtoni e konsideruaka „ide të marrë“. Kush iu përmbaka asaj rrezikuaka miqësinë dhe mbështetjen e Amerikës.
Lufta çlirimtare historike
Shpend Ahmeti ka koncepte të tjera historike. Për të intervenimi perëndimor është një kapitull në luftën çlirimtare të shqiptarëve. „Llogari-koston“ e Edward Joseph-it ai e konsideron si parimisht të deplasuar. Ai bën me dije për atë se ndryshimet paskan pasur çmimin e tyre, shkruan kosovari. Këtë e dinë të gjithë bashkëkombësit e tij, të cilët e paguan me çmimin e lartë të gjakut lirinë e tyre. Edhe përkundër vlerësimit të lartë të kontributit amerikan nuk ishte ai vendimtar, por vullneti i popullit për pavarësi. Karakteristikë e të dy bashkëdialoguesve është një vetësiguri deri diku arrogante. Tek Joseph-i bie në sy ideja e diktimit të „çmimeve“ politike dhe kështu edhe e dirigjimit të qëndrimeve. Tek Ahmeti mbështetet në sigurinë e nacionalistit, se historia, sado e përgjakshme dhe mundimshme, përmbushet përmes shtetit nacional. Ndalimin e bashkimit me Shqipërinë nga Perëndimi kosovari nuk e merr shumë seriozisht. Ai ia përkujton bashkëkorresponduesit të tij se në vitin 1998 qeveria e Uashingtonit e hudhte poshtë kategorikisht pavarësinë e Kosovës (UÇK konsiderohej atëherë si terroriste). Që nga atëherë ka ndryshuar shumëçka dhe do të ndryshoje sipas vullnetit të popullit.
Çka tregon tjetër ky letërkëmbim? Udhëzimet e mikut amerikan pothuajse nuk i interesojnë fare kosovarit. Llogaria e shpenzim-përfitimeve i preokupon pak ata të cilët janë të pushtuar nga ndjenja e misionarëve të vetëdijës nacionale. Ne s’ju kemi borxh asgjë, është porosia e koduar dërguar amerikanëve. Dhe: ne kemi vërtet pak para, por shumë kohë.(Perktheu Nexhmedin Gurguri, Albinfo.ch)
Obama për reformën e imigracionit
Presidenti amerikan Barack Obama bëri thirrje për miratimin e një projekt-ligji për imigracionin që gëzon mbështetjen e Senatit dhe do të forconte sigurinë e kufirit, si edhe do t’i hapte rrugën shtetësisë për ata që ndodhen aktualisht pa dokumenta në Shtetet e Bashkuara.
Zoti Obama tha sot se paketa e ligjeve e miratuar nga senati me shumicë demokrate do të forconte ekonominë amerikane. Ai tha se reforma e imigracionit do të bënte më të lehtë për imigrantët e kualifikuar dhe ata që studiojnë në universitetet amerikane që të hapnin biznese dhe vende pune në Shtetet e Bashkuara.
Ai u bëri thirrje amerikanëve që janë dakord me të që t’i nxisin ligjvënësit e tyre në Dhomën e Përfaqësuesve me shumicë republikane që ta miratojnë legjislacionin në mënyrë që Presidenti ta nënshkruajë duke e kthyer kështu në ligj.
EDHE NEW YORK TIMES SI ALBRIGHT-E QUAN HASHIM THAÇIN GERRY ADAMS
Nga Beqir SINA/
NEW YORK CITY : Në një moment të veçantë gjatë bisedimeve ne Rambouillet (19 deri 25 – 1999), ish SekretariaAmerikane e Shtetit, Madeleine Albright, shfaqi atë mjeshtërinë e saj nëpërmjet diplomacisë amerikane e konsideruar si më të suksesshmet në botë.
Udhëheqësja e bisedimeve nga delegacioni i SHBA në ne Rambouillet – Francë, duke folur për komandatët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, ish udhëheqësin e saj Hashim Thaqi, në njërën nga seancat e bisedimeve, Albright pyeti udhëheqësit e bisedimeve, se : “Pse nuk ju jepni dorë njerëzve që kan dalë nga lufta e armatosur, diçka që Ju mundet ta bëni? tha ajo duke e quajtur Thaqin si një Gerry Adams të Kosovës! “Why don’t you give up the armed struggle? You could be the Gerry Adams of Kosovo!”
Shtypi i asaj kohe tha se Albright :”Gjithmonë, ishte duke menduar se zoti Thaqi do të jetë i zoti si Garry Adams”. (sqarim i im : Gerry Adams, ishte njëri nga themeluesit„ Provisional IRA“ dhe themelues i partisë „Sinn i cili një vit më vonë, ishte ishte emëru-ar edhe komandant i krahut ushtarak, i cili kishte rreth vetës mijëra iralndez)
Siç dihet në bisedimet e bisedimet në Rambouillet (19 deri 25 – 1999), u firmos se shqiptarët e Kosovës do të mbanin njëReferendumi për të ardhmen e tyre, si njerëzit e Irlandën e Veriut? Çka në asnjë mënyrë nuk u pranua nga delegacioni i Serbisë.
Ky nënshkrim i delegacionit të udhëheqësve shqiptarë të Kosovës dhe largimi nga Konferenca e delegacionit të Serbisë, do të çonte në mënyrë të pashmangshme, mbas disa muajve në ndërhyrjen ushtarake të NATO-s, me në krye SHBA, dhe luftën për liri të UÇK-së, në çlirimin e Kosovës, largimin njëherë e përgjithmon të Serbisë nga Kosova dhe mbas katër viteve të çlirimit, në Pavarësinë e Kosovës.
Deri tani 102 shtete sovrane, nga 193 shtete anëtare të Kombeve të Bashkuara kanë njohur formalisht Republikën e Kosovës. Shumica e vendeve të Bashkimit Evropian gjithashtu e kanë njohur Kosovën (23 nga 28); Anëtarët e BE-së vendosin individualisht se a do ta njohin Kosovën, ndërsa BEja ka dërguar misionin EULEX për të siguruar paqe, mbikqyrje të jashtme. Njëzetekatër (24) anëtarë të NATOs nga njëzetetetë (28) gjithsej e kanë njohur Kosovën.Shetet më të mëdha dhe më të fuqishme e kanë njohur pavarësinë e Kosovës, përfshirë SHBA, Anglia, Gjermania, Franca, Japonia, Italia dhe të tjera.
Kurse, sot, edhe e përditshmja amerikane “The New York Times” kryegazeta e botës, në botimin e sotëm i bën një portret kryeministrit të Kosovës, Hashim Thaçi, si një ish luftëtar dhe komandant i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që aspiron trashëgiminë e burrshtetasit.“Kam luftuar në anën e drejtë të historisë për çlirimin e popullit tim nga tirania kundër një armiku të pamëshirshëm që bënte përpjekje për kryerjen e një gjenocidi masiv,” citohet të ketë thënë Thaçi për të përditshmen njujorkeze.
Gazeta më tej shkruan se “kur Thaçi drejtoi luftën e përgjakshme guerile nga malet e vendit të tij të varfër ai ishte aq i aftë t’i shmangej kapjes nga armiku sa bashkëluftëtarët filluan ta thërrisnin Gjarpër”.Gazeta më tej thotë se nga Brukseli dhe Washingtoni sot ai konsiderohet një Gerry Adams i Ballkanit që po e çon vendin drejt Evropës dhe emri i tij po përmendet madje, megjithese e pamundur, edhe si një kandidat për Çmimin Nobel për Paqe.
Në profilin e saj, gazeta sjell deklarata te njerëzve nga Serbia ku thuhet se shumica e shfaqin urrejtjen ndaj tij duke e konsideruar si një kriminel të paakuzar lufte.
Shkrimi nuk e kursen Thaçin edhe nga përmendja e raportit të Këshillit të Evropës ku ai akuzohet për udhëheqje të grupit që tregtonte armë, heorinë dhe organe të njerëzve gjatë kohës së luftës (pra raporti famkeq i Dick Marty-të) akuza të cilat ai dhe qeveria e tij i kanë quajtur ‘të neveritshme,’ shkruan gazeta.
”Diçka e tillë kurrë nuk ka ndodhur dhe nuk kemi asgjë për të fshehur,” deklaron Thaçi, i cili nënvizon se i beson ‘të vërtetës dhe drejtësisë.’ Gazeta në këtë portret të gjatë shkruan edhe për prejardhjen e tij nga Drenica dhe familjen shumanëtarëshe me traditë luftarake kundër regjimeve shtypëse në Kosovë.
“MA MIRË VONË SE KURRË !”, THOTË POPULLI !
Nga Fritz RADOVANI/
Shumë herë kam pyetë veten se: “Kur do të vijë kjo ditë per Ju, Sali Berisha!” ? Shumë vonë! E nga e keqja, duhet kënaqemi me thanjen e Popullit: “Ma mirë vonë se kurrë!” Një thanje, aspak e pershtatëshme per kohen, rrethanat historike dhe pasojat që i keni sjellë Ju një Populli, që aq shumë të brohoriti (bashkë me mue), me 3 Janar 1991, tek Sheshi Avni Rrustemi, në Shkoder… kur, “Ora” e Shqipnisë, ndrroi “zemrekun e ndryshkun” të saj… Kështu, kujtueme dhe u besueme thanjeve tua prej “Malësori” të Veriut, pa u “kujtue” se kishe pi ujë në Bllokun e Tiranës!
Edhe até, nuk deshëm me e besue! Kujtuem se ishte ujë Selite, po ishte kenë “ujë” Lane!
Me datën 25 Maji 1991, ora 11.00 u organizue nga BSPSH Mitingu i Madh në stadiumin “Loro Boriçi” të Shkodres, ku morën pjesë mbi 30.000 vetë. Kur dola në tribunë me hapë mitingun, një përson që gjironte me kamera më tha: “Fritz, në apartamente përballë kanë vue snajpër…kujdes kur të flasësh!”…Unë në ecje drejtë mikrofonit iu përgjegja: “Çka kam shkrue do ti lexoj, por nuk besoj se komunistët mendojnë sot me më ba edhe mue Hero!” dhe, vazhdova fjalën historike të timen përballë “Rozafës”, që ishte e veshun me të zeza për ma shumë se 48 vjet…
Foli aty Muhamet Gradeci, Tanush Mulleti, Vinçenc Çefa…etj. dhe arriti nga Tirana edhe Kryetari i Nderuem i yni Ferdinand Temali, i cili, si gjithmonë me za si pushka, ushtoi me sa forcë kishte me pushtue zemrat e qytetarëve të Shkodres së thame e të zharituna për Liri dhe Demokraci, e cila nuk vonoi me ardhë mbas Asaj dite të bukur të BSPSH së Ré!..
Me 1 Qershor, në Tiranë, ora 11.00 në stadiumin “Dinamo”, ku kam përfaqsue BSPSH e Shkodres me zonjën Adlije Broci, Nana Arbenit, në prani të mija vetëve kryeqytetas, fjala mbyllej:
“Kur një Populli i ikën frika, Atij shpejtë i vjen Liria! Rrnoftë Shqipnia!”…
Qeveria ra…Me 10 Qershor 1992, ora 11.00, në intervistën e dhanun “Zërit Amerikës” nga anëtarët e kryesisë BSPSH së Shkodres, kam theksue: “Qeveria e ardhëshme kurrë nuk do të realizojë aspiratat tona dhe të mbarë Popullit Shqiptar, nëse në përbamjen e saj do të ketë kjoftë edhe vetëm një komunist…!”. Atëherë shumë vetë më quejtën “ekstremist”…por, sot, besoj janë me mendimin tim edhe ata, që atëherë, menduen me bashkpunue në qeveri edhe me ju “komunistët e konvertuem”! Prania e juej në çdo zyrë të mardhanjeve me Popullin sjelli vetem korrupsion!
Ju ishi sabotuesit e të gjitha premtimeve të bame ndaj Popullit e punëtorëve liridashës!
Dita e pergjakshme e 2 Prillit, kishte hapë plagë të reja. Kerkohej dënimi i kriminelëve…
Me të gjitha mjetët u punue për mos me zhvillue gjyqin e viktimave të 2 Prillit. Ishte PD që jo vetem, nuk donte zhvillimin e gjyqit, por edhe bahej pengesë. Fakti asht sot i pranishem që asnjë nga terroristët organizatorë e vrasës në këta 22 vjet qeverisje, nuk bani “asnjë ditë” burg…
Partia Demokratike Shqiptare ishte e para që ndërhyni, me “mbyllë” Grevën tonë pak ditë para kongresit PPSH, që me datën 8 Qershor, kur Ramiz Alia, po bahej gati me u veshë me petkun e “socialistave”, edhe pse terroristi i provuem kishte deklarue: “…Parimet nuk i shkelim!” ndonse, për hirë të kolltukut i shkeli të gjitha, madje, edhe flamurin e marksizmit e deri tek premtimet tek vorri i Enver Hoxhes me vejushen…e tij. E vetmja fjalë që ka mbajtë deri në fund me pasuesit e tij, që po vazhdojnë edhe sot, asht: “Edhe gjak do bëjmë!”…dhe pushtetin nuk ua japim kurrë atyne që janë vertetë demokrat, të cilët, me datën 13 dhetor 1990 pëmbysen përtokë njëherë e përgjithmonë bustin e kriminelit Enver Hoxha, para Prefekturës së Shkodres! Ai ishte akti ma Heroik i Rinisë kur në Tiranë, Stalini dhe Lenini i banin shoqni diktatorit tonë në sheshet qendrore! E, mos harroni, se endè ka nga Ata Djelmë që vazhdojnë me kenë të gjymtuem nga torturat e bame prej sigurimit nga zv. ministri i mbrendshëm terroristi Zylyftar Ramizi, që nga data 14 Janar 1990…per Stalinin.
Kur u zhvillue Greva e Pergjithëshme e BSPSH në Shkoder, tri ditë para hapjes së kongresit PPSh, erdhi nga Tirana antari i Kryesisë së BSPSH së Shkodres Mark Bardeli, dhe tek shkallat e Institutit të Naltë Pedagogjik na njoftoi se “Kryesia e Tiranës, kishte vendosë me mbyllë greven dhe se edhe Partia Demokratike ishte e atij mendimi!”… Unë i pergjegja: “Kjo nuk do të ndodhin kurrë në Shkoder, na nuk zbatojmë urdhnat e Ramiz Alisë dhe as të “atyne” që janë servilat e tij, apo që kerkojnë me i krijue kushte qetsije PPSh para hapjes së këtij kongresi turpi në këto ditë!” …
Turma kje me mue! U nisem të shoqnuem nga Rinia që thërriste për vazhdimin e Grevës deri në fitoren e plotë të kerkesave tona. Besoj iu kujtohet kur u vendos vazhdimi i Grevës edhe dy ditë të tjera “mbas hapjes së kongresit të PPSh”, si edhe brohoritjet e turmes jashtë selisë sonë.
Kujtoj që me datën 12 qershor kanë ardhë në seli dy antarë të Kryesisë PD, z. Menduh Derguti dhe A.Luli, të cilët kerkonin që të jepej urdhën nga ne, “me u nisë vagonat e ngarkuem me sheqer për Tiranë, mbasi Greva kishte krijue mungesë sheqeri në dyqanet e Tiranës…” Unë i shikova …dhe u thashë: “Jo, këte herë komunistët e Tiranës, të festojnë fillimin e kongresit tyne me bakllavë të paperlueme me sherbet, se kështu kanë urdhnue punëtorët e Shkodres!” dhe, kujtoj si tashti të qeshunin me zemer të të Ndjerit Qazim Lika, që u ndodh aty dhe u knaq nga përgjegja ime…
Mbas dy ditësh takova Pjeter Arbnorin tek SMT e vjeter, dhe më tha: “Doktori më ka thanë se asht e paknaqun partia nga qendrimi i fundit i sindikatës së Shkodres!” Unë, e pyeta: “Po për cilën parti e ka fjalën doktori, per atë që ka kenë apo për këte që asht tashti?”. Pjetri më tha: “Për partinë tonë…ç’ punë kemi ne me komunista?”…”Nuk po kuptoj se pse asht i paknaqun ai, mos ndoshta keni dashtë sheqerin ju me ua perlue bakllavat e kongresit të tyne?” Më shikoi i zemruem dhe gati harroi me më dhanë edhe doren, e pra, ky ishte Pjetri (miku yt) që drejtonte PD e Shkodres!..
Në muejn Korrik 1991 BSPSh e Shkodres kishte lidhje me Kryesinë e Tiranës, Kavajës, Durrësit, Korçës dhe me Kryesinë e BSPSh kombinatit tekstilit të Beratit. Lidhje të ngushta janë mbajtë gjithnjë me Kryetarin Gëzim Kalaja, i cili i ka vazhdue ato lidhje edhe mbas 1997.
Shkodranët e masakruem në rregjimin komunist nuk mbaheshin ma! Rinia e Kështjellës “Rozafat” errej e zgjohej pranë dy godinave, asaj të BSPSh dhe asaj të Muzeut Ateist, ku kishte zanë vend Kryesia e Partisë Demokratike të Shkodrës…Distanca e shkurtë mes këtyne godinave tashma lidhej me vargun e të përsekutuemve politik dhe rinisë heroike shkodrane, ku ndigjoheshin thirrjet e tyne: “Poshtë komunizmi” dhe “Duem Shqipninë si gjithë Europa!”…që nuk pushonin një minut!
Partia Demokratike premtoi, dhe mori drejtimin e Shtetit Shqiptar! Çka realizoi nga të gjitha premtimet e veta? – Po, PD realizoi një anderr të viteve ’70 të Enver Hoxhës, kur pat dishrue me u lidhë me Iranin “Islamik” të Komeinit, po që nuk e pranoi ai… Dishmitari asht gjallë! Libri i tij “Shenime per Lindjen e Mesme” si duket, kje frymzim per ju, dhe pa marrë mirë frenat e Shtetit Shqiptar, arritët paturpësinë ma të madhe antieuropjane, me 2 Dhjetor 1992 me shpallë Shtetin “Islamik” Shqiptar, “anatar” të “Konferences Islamike”… Bahen plot 21 vjet që keni rikthye shumë nga fletët e harrueme të historisë, po bashkë me ta edhe miqësinë “fetare” të Erdoganit, i cili tek ju Sali Berisha lexonte shumë tipare të pashallarëve të vjeter “eshtnat e rrashtat” e të cilëve ruhen atje!
Të mbeti pa rikthye Esad Pashë Toptani, po qeveria e re mund ta sjellin me miqtë e saj.
Sali Ram Berisha, Antar i PPSh: 8 nandor 1968…
Plot 24 vjet që Muri i Berlinit ra! Ndersa, ju Sali Berisha, sivjet festoni 45 vjet në sherbim të PPSh, dhe mbrenda kësaj kohë keni edhe 23 vjet me masken “demokratike”…
Porosia e terroristit Ramiz Alia, në vitin 1989 ishte: “Ne, komunistët reformatorë, do të zbatojmë strategjinë tonë në ekonomi, sipas së cilës kapitalistët dhe pronarët e ardhshëm në një vend socialist të jemi ne apo njerëzit tanë. Me strategjinë tonë të re, brenda dy-tre legjislaturash do të arrijmë që nga klasa komuniste të krijojmë klasën kapitaliste, e cila do të na përjetësojë në pushtetin politik të së ardhmes. Të jeni të sigurtë që e ardhmja do të jetë jona…
Ne jemi të përgatitur për të dyja rrugët; kemi njerëzit e vendosur dhe guximtarë, të cilët i kemi përgatitur me sakrifica e mund për vite me radhë, por kemi edhe organet tona të dhunës. Ndaj, mjerë ata që do të guxojnë të na kundërvihen. Ju a them këtë, që të mbani lart moralin dhe asnjëri prej jush të mos ketë frikë.”
Ju Sali Berisha, me PD tuej, keni realizue të gjitha udhzimet e Ramiz Efendi Alisë, dhe kur komunistët e pamaskuem “socialistë” në Vlonë, kerkuen qeverisjen me armë, ju presidenti Berisha, ua keni dhanë tue nxjerrë edhe kriminelët nga burgu… Një antar i Shtabit të Pergjithshem që kerkoi me shtypë revolten antidemokratike…Besoj e kujtoni mirë edhe kerkesen e Tij, perfundoi hamball shkarkimi…Drejtësinë dhe Ministrinë e Mbrendshme ti nuk ua preke fare, po edhe ua paise me “diploma” Perëndimore… Prap Shqiptarët të besuen Sali Berisha, edhe pse u tregove ma shumë komunist se “demokrat”, mbasi Demokracia nuk pranon “zhdukjen” e kundershtarëve të mendimit, një tipar i theksuem i komunistit pagdhenun… Edhe pse PD prap mori pushtetin me ndihmen e votimeve të Popullit t’ etun antikomunist per Liri, PD me ty në krye, e mbajti 8 vjet qeverisjen deri në 2013, dhe asnjë kriminel nuk u dënue. Nuk ua preku askush “tituj e dekorata” asnjenit prej tyne që per 47 vjet vetem kanë vra, pre, varë e terrorizue…Shqiptarët Atdhetarë. Kriminelët e Popullit Shqiptar edhe i vorroset me ceremoni ushtarake, se edhe ata ishin deklarue si ti “vëllezërit e gjakut me turq” … Ti ma shumë u tregove mjek i Bllokut Enver Hoxhës, që me veprat tua punove me ua forcue zemren tradhëtarëve, sesa mjek “demokrat” i Popullit Shqiptar që votoi gati 20 vjet per ty! Dhe me të vertetë “në mënyrë dinjitoze”, me 23 Qershor 2013 riktheve komunistët në pushtet!Ma teper nuk ke pasë se çka me i ba as Partisë, as Shqipnisë!
“Ma mire vonë se kurrë!”…thotë Populli.
Melbourne, 2013.
- « Previous Page
- 1
- …
- 448
- 449
- 450
- 451
- 452
- …
- 482
- Next Page »