Kronike – Page 95 – Dielli

LA PATRIE (1920) / IMZOT LUIGJ BUMÇI : “POPULLI SHQIPTAR, ME VULLNETIN E TIJ, NUK DO TA LËSHOJË KURRË VLORËN.” – SHKRESA DREJTUAR KONFERENCËS SË PAQES NË PARIS

July 1, 2022 by s p

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 1 Korrik 2022

“La Patrie” ka botuar, të enjten e 22 janarit 1920, në faqen n°4, shkresën e delegacionit shqiptar të firmosur nga Imzot Luigj Bumçi, dërguar asokohe Konferencës së Paqes në Paris me qëllim ndalimin e copëtimit dhe ndarjes së Shqipërisë, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Ndarja e Shqipërisë

Protestë në Konferencën e Paqes

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Delegacioni shqiptar i drejtoi Konferencës së Paqes këtë protestë :

“Delegacioni shqiptar do të dështonte në detyrën e tij nëse nuk do të ngrihej edhe një herë kundër copëtimit dhe ndarjes së Shqipërisë mes italianëve, serbëve dhe grekëve.

Vetë jugosllavët thonë se duan të ruhet integriteti dhe pavarësia e Shqipërisë: prandaj refuzojnë atribuimin e rrethit të Shkodrës deri në Drin që Këshilli i Lartë kërkon t’u japë atyre, si kompensim për humbjet që pësojnë gjetkë.

Dhënia e territorit tonë serbëve do të pasohet nga ai i krahinave jugore grekëve, ndërsa grekët, me gojën e zotit Venizelos, deklarojnë se “janë të prirur të mos pretendojnë popullsinë e Epirit të veriut nëse Shqipëria përbën një shtet të pavarur me ndihmën e një fuqie që nuk do të kishte asnjë interes në Gadishullin Ballkanik”.

Jugosllavët thonë: “Nëse shtetet e tjera pretendojnë një pjesë të Shqipërisë, edhe kufiri i Serbisë duhet të shtrihet mbi Drin.”

Prandaj është zotërimi i Vlorës nga Italia dhe kërkesa e saj për të pasur një mandat mbi Shqipërinë që çon në ndarjen tonë. Por si mundet Shqipëria, e cila e gjen veten pa asnjë mbështetje të jashtme, ta detyrojë Italinë të evakuojë Vlorën ?

Populli shqiptar, me vullnetin e tij, nuk do ta lëshojë kurrë Vlorën. Me peticionet tona të shumta drejtuar Konferencës, ne nënvizuam këtë dëshirë dhe, me 22 dhjetor 1919, patëm nderin t’i dërgonim asaj një shkresë nga banorët e Vlorës dhe të rrethinës, me firmat e parisë dhe vulat e të gjithë komunave kundër pushtimit të Vlorës nga Italia.

Nuk mund të besojmë se Asambleja e Lartë, këtu në Paris, në vitin 1920, mund të vazhdojë me copëtimin e një vendi duke ia ofruar njërit apo tjetrit thjesht sepse nuk është në gjendje që ta evakuojnë atë nga italianët që u vendosën atje në mënyrë arbitrare.

Shpresojmë që z. Clemenceau, z. Lloyd George, si dhe z. Nitti nuk do të duan të marrin vendime që janë në kundërshtim me misionin e lartë historik të vendeve të tyre të mëdha dhe që do të dënoheshin nga ndërgjegjja universale. Për më tepër, Delegacioni Shqiptar mendon se këto kombinime, në kundërshtim me barazinë, nuk mund të shmangin pasojat katastrofike që vendimet e Asamblesë së Lartë duket se duan t’i shmangin.

Ju lutem pranoni, zoti President, shprehjen e konsideratës sime më të lartë.”

Presidenti i Delegacionit shqiptar,

(Nënshkruar) : Bumçi

Remarks by Ambassador Ferit Hoxha at the UN Security Council meeting on Ukraine

June 29, 2022 by s p

Thank you, USG DiCarlo, for this update, again a troubling one on this issue.

Dear Colleagues,

A senseless war of aggression that could and must have been avoided, has entered its fifth month.

125 days of outspread destruction, mounting civilian casualties and continued pain inflicted on millions of people in Ukraine.

Other millions across the world find themselves victims, as collateral damage of a war that has nothing to do with them, that is weaponizing everything, energy, trade, communication, including primarily food.

Dear colleagues,

Let us remind ourselves: on 29 March, 5 weeks after the start of its war of choice in Ukraine, Russia announced it was withdrawing its forces from the Kyiv area. The reason provided then was that it was a goodwill gesture to favor negotiations between the parties.

The truth proved very different: the attempt to take Kyiv failed spectacularly. Negotiations went nowhere; war intensified instead.

Russia continues its massive assault on Ukraine, threatening Europe, running against every human effort invested since World War II to build global peace through the international rule of law.

As war has shifted ferociously to the East, life returned to some sort of normalcy in Kiev until missiles started falling from the sky with an unmistaken message: Russia can hit you, at will, anywhere, anytime. Just because they can. Last Sunday, nearly one thousand people found themselves under a Russian airstrike which hit a shopping mall in the city of Kremenchuk in central Ukraine. Reportedly, tens of people lost their lives and several dozens were injured.

What possible justification can be provided to missiles thrown over a commercial Centre in the very heart of an urban area? What can possibly explain such blatant indiscriminate brutality against civilians?

Russia has continuously denied targeting civilians but overwhelming evidence like this one, proves, again and again, the contrary. Have we forgotten that Kiev was deliberately targeted last April as the UN SG Guterres was visiting the city? Reports speak now of deliberate attacks in protest to the G7 meeting. If it were so, why should civilians, including children, pay the price of such despicable symbolism?

Indiscriminate attacks on civilian infrastructure and innocent civilians constitute war crimes. Those who decide to attack shopping centers, shelters, schools, hospitals, kindergarten, apartment buildings are well aware of possible civilian casualties. They know they are committing war crimes when their responsibility is to protect civilians! They must pay for their actions.

Colleagues,

This aggression is not limited to Ukraine only. Zealous commentators of the state propaganda but also senior Kremlin officials fill the air with worst-case scenarios of deploying weapons of mass destruction, including nuclear saber-rattling. We notice a dramatical increase of cyber warfare and advanced disinformation attacks.

Further, the current food insecurity crisis continues to spread around the world. Global food prices are now at an all-time high. This is a parallel war that Russia is waging against the world.

It has transformed the war in Ukraine from a local act of aggression to an acute international challenge.

We know that million tons of grain are piled in Ukraine. Out of it, 8 million tons are said to be in the occupied areas and Russia is reportedly stealing it from Ukraine. A meticulous and professional investigation from the BBC shows how this is carried out in Dombas, and not only for grain but also other Ukrainian assets. Russia has already occupied 20% of Ukrainian territory, but its appetite has increased.

Colleagues,

This war is paralyzing Ukraine; it is destroying its industry, its roads, and schools and its health system along the way. It is killing civilians, it is punishing its youth and is destroying the fabric of the society. It is testing the resolve of those who truly believe in the rules-based international order, in the respect of the UN Charter.

This is no time to stay aside.

International support for Ukraine and its people is a moral and solidarity issue; it is to choose to stand on the right side, that of the law, of rights, of life, of dignity.

One day, this war will be over and the way it ends matter for all of us.

If we want to preserve the rule of law, we must make sure that everyone knows the cost of aggression against another country.

We welcome the recent commitments of G7 for a new package of coordinated actions aimed at increasing pressure on Russia over its war in Ukraine. We also welcome the latest decisions of the European Union.

Colleagues,

This war must stop, with full and immediate withdrawal of the Russian forces and military equipment from the entire territory of Ukraine.

The sooner the better, for all, Ukraine, Russia and the entire world.

Thank you.

PROF. MUHARREM DRAGOVOJA IN MEMORIAM

June 24, 2022 by s p

Bledi Stefa/

Personalisht kam patur fatin e mirë të takohem vetëm njëherë me Prof. Muharrem Dragovojën, kur kam qënë student.Ishim në katin e pestë të Fakultetit aty ku ndodhej edhe departamenti jonë dhe tek gjithsejcili prej pedagogëve që mund të hasje, vihej re një gëzim i veçantë. Prof. Dragovoja kish njoftuar se do të ishte prezent atë ditë dhe pothuajse edhe ne studentët ishim bërë pjesë e organizimeve të kësaj vizite. Duke u prezantuar në prezencë të pedagogëve të tjerë por edhe studentëve, shtrënguam duart me profesorin i cili përmendi fjalët “suksese ju uroj në studime dhe me plotë bindje mund t’ju them që Gjeodezia është një degë e bukur”. Këto kanë qënë fjalët që unë mbaj mënd nga takimi me Prof. Rremën, ashtu sikurse e thërrisnin me dashamirësi dhe në konfidence kolegët e tij më të rinj…

Muharrem Dragovoja lindi në 11 Korrik 1928 në një familje nëpunësi, në Qytetin e Shkodrës.Shkollën fillore e kreu në Qytetin e Kukësit dhe gjimnazin në vendlindje. Në prill të vitit 1944 merr pjesë në luftën nacional-çlirimtare në formacionin e brigadës së IV Kosovare. Më pas kthehet në vendlindje ku merr pjesë dhe shërben në komandën e Qarkut të Shkodrës.Me rihapjen e gjimnazit, vazhdon studimet të cilat i përfundon në vitin 1948. Në muajin Nëntor të vitit 1948 i akordohet bursa për vazhdimin e studimeve të larta në Degën e Gjeodezisë, në Instututin e Lartë të Gjeodezisë, Aerofotorilevimit e Hartografisë, në Moskë, studime të cilat i përfundon në vitin 1953.

Me kthimin në atdhe, emërohet inxhinier në Drejtorinë Gjeologji- Gjeodezi- Rruga Ura të Ministrisë së Ndërtimit. Gjatë viteve 1953-1957 aktivizohet në punime të ndryshme gjeodezike, komisione dhe si pedagog i jashtëm pranë Institutit të Lartë Politeknik. Me krijimin e Universitetit Shtetëror të Tiranës, emërohet Shef i Katedrës së Gjeodezisë, detyrë të cilën e kreu deri në daljen në pension (viti 1988, rreth 32 vite në detyrë).Gjatë punës pedagogjike, zhvillon leksione në lëndë të ndryshme në degët, Gjeodezi, Gjeologji, Ndërtim, Gjeografi etj.

Muharrem Dragovoja është botues i disa teksteve mësimore, artikujve shkencorë në ndihmë të prodhimit, monografive, manualeve, etj.Në vitin 1964 i akordohet titulli “Docent”.Prej andej në vitin 1994 merr titullin “Profesor” dhe në vitin 1996 merr titullin “Mësues i Popullit”.

Gjithashtu, bazuar në dokumenta rezulton që Prof. Muharrem Dragovoja ka qënë ndër themeluesit e Shoqatës së Gjeodetëve të Shqipërisë si dhe Kryetar i saj, për një periudhë relativisht të gjatë.Një nga fushat ku Prof. Dragovoja dha një kontribut të veçantë, ka qenë ajo e përgatitjes së teksteve mësimore dhe manualeve gjeodezike.Nën drejtimin e tij u përgatitën shumë programe mësimore dhe u zhvillua Dega e Gjeodezisë.U përgatitën gjithashtu një numër shumë i madh specialistësh të cilët punuan në drejtime të ndryshme në vitet në vijim.Për veprimtarinë e tij disa vjeçare, Profesor Muharremi është dekoruar me disa medalje dhe urdhëra. Me plot bindje mund të themi se Prof. Muharrem Dragovoja është një personalitet i madh, me kontribute të veçanta në zhvillimin e Gjeodezisë në vendin tonë. Në vitin 1994 kthehet në Moskë pranë familjes së tij, duke e vizituar disa herë vendin tonë.Ndahet nga jeta në 26 prill të vitit 2014.

Kryeministri Kurti zhvilloi takim virtual me zv. Sekretarin e tregtisë së ShBA-ve, Don Graves

June 22, 2022 by s p

Arritjet ekonomike, potencialet investuese dhe interesat ekonomike të Kosovës ishin tema e takimit virtual që Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, zhvilloi me Zëvendës Sekretarin e Tregtisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Don Graves. Kryeministri theksoi klimën tërheqëse për investime, veçanërisht në sektorin e teknologjisë së informacionit, që ka potencial të madhe dhe të dëshmuar, me mbi 650 kompani të këtij sektori, 70% e të cilave eksportojnë shërbime kryesisht në ShBA dhe BE. Ai foli për takimet që ka pasur gjatë vizitës në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku veçoi nënshkrimin e marrëveshjes me Korporatën e Sfidave të Mijëvjeçarit (MCC) për investim prej $236.7 milionë në sektorin e energjisë gjatë viteve të ardhshme.

Për ta lehtësuar zhvillimin ekonomik, kryeministri Kurti tha se jemi duke punuar në fuqizim të rendit ligjor, me themelimin e Gjykatës Komerciale, si dhe përmirësimin e mëtejmë të infrastrukturës dhe të bërit biznes në vendin tonë. Zv. Sekretari foli për mundësitë për investime të kompanive amerikane në Kosovë. U diskutua për angazhimin e Qeverisë së Kosovës për të identifikuar bizneset që do të mund të bashkëpunojnë me kompanitë amerikane.

Ai falënderoi Kosovën për qëndrimin e drejtë sa i përket invazionit ushtarak dhe agresionit rus në Ukrainë. U bisedua për misionin tregtar të Shteteve të Bashkuara të Amerikës që planifikohet të vijë në vjeshtë në Kosovë, me fokus në teknologji të informacionit. Po ashtu, u fol për programin “Partnership for Global Infrastructure” që përfshinë Kosovën, për mundësinë e ndihmës me plehra bujqësore si dhe mundësitë për investimet në infrastrukturë dhe energji të ripërtrishme. Kryeministri Kurti dhe zv.Sekretari Graves u zotuan të vazhdojmë bashkëpunimin dhe të punojnë me ekipet respektive të të dy qeverive.

Kur Imzot Frano Gjini i dërgonte letër protestë Diktatorit Hoxha për shkeljen e të gjitha të drejtave njerëzore, komunitare dhe kombëtare

June 20, 2022 by s p

Prof. Dr. Romeo Gurakuqi/

Letra e transkiptuar e Regjentit të Delegacionit Apostolik në Shqipëri, Imzot Frano Gjini, drejtuar Enver Hoxhës, qe ushtronte funksionet e Kryeministrit te Qeverise se Perkoheshme dhe Komandantit te Pergjithshem te Forcave te Armatosura, qe kishin marre pushtetin pas vakumit institucional te fundvitit 1944.

Letra, qe ne fakt eshte nje proteste per shkeljen e te gjjtha standardeve te te drejtave njerezore, komunitare dhe kombetare, eshte derguar nga Selia e Nunciatures Apostolike ne Shkodër, me, 8 janar 1946.

Permbajtja e kesaj letre eshte shembull i kurajos dhe pergjegjesise ndaj detyres se marre persiper, ndaj popullit, komunitetit dhe kombit, ne ditet me erreta te vendosjes se regjimit te terrorit ne Shqiperi.

Letra eshte gjetur ne The National Archives ne Kew, London, UK, ne dy dosje:

FO.371/58489

dhe

WO 178/75

“The Apostolic Delegation in Albania. Tirana, 8 Jan 1946.

To His Excellency Col.Gen. Enver Hoxha, Prime Minister and C and C of Albanian National Army.

Moved by a desire to permit the Albanian Catholic Clergy and People to make their contribution, even in these times of suffering, to the Nation’s reconstruction, to the consolidation of their hearts and the union of their Souls, We, who temporarily rule, as Regent of the Apostolic Delegation, certain that we interpret the feelings, not only of the Episcopate and whole clergy, but also those of the Catholic people of Albania, take the liberty to advance our free and open opinions.

Although the possibility of an understanding is daily becoming more difficult, the Catholic Clergy, with their true Albanian conscience, are ready to prove that their good will is not lacking, as it has never lacked, and that they are ready to surmount every difficulty and to use their authority in order to achieve this end.

The Albanian Catholic people and especially the Catholic Clergy have known at all times how to show their fiery patriotism with rare deeds, and to give cooperative assistance since the time of the re-birth of the Nations towards liberty, progress and culture, and to the formation of the Albanian conscience.

Like true Albanians, our Catholics would have given, even in more recent times, a great contribution towards the salvation of the Fatherland, if they had found a ground for National co-operation, and if the various ideological conceptions had not been disturbed, in manner which is in direct contradiction with their conscience and religious principles.

But while Catholics efforts continue to be looked upon with disfavour, and the Pope, The Vatican and the Catholic Clergy are attacked intermittently through conferences, through the radio, the newspaper “Bashkimi”, particularly since 2 December 1945, and while, directly of indirectly, the workings of religious and organizations, and above all of the Catholic Press, are being frustrated, it is not possible to diminish the disquiet of the Albanian Catholics.

Furthermore the faults of some members of the Catholic Clergy are being methodically exaggerated and taken advantage of (though the Catholic Clergy would be the first to denounce and punish these faults) and, completely regardles of the high merits of Catholicism in Albania, minor faults are confounded with major ones the guilty with the innocent, and such words as “Fascist, traitor, reactionary” are bandied about.

Unfortunately, confronted with these facts doubts as wakened naturally, amongst the people and the clergy- doubt, because the purpose is not only to fight the enemies of the State and People, but to attack directly or indirectly both religion and the progress of the people’s spiritual life. The Catholic Clergy and people, have the right to complain and to protest when they see that one side enjoys the rights, assistance and means for attack and propaganda and the other side has no freedom (guaranteed physically and morally by the authorities of the State, without fear of danger and suppression), to protect itself.

Thus we demand, equal freedom of speech and of press, of religion and organization and of private initiative, and representation in the National Assembly not only of material rights but also of the spiritual rights of all the Albanian people.

These demands are made by the Catholic Clergy:

a) in accordance with natural and historical rights.

b) in accordance with those freedoms which are declared by President Roosevelt on 6 January 1942, and which were accepted by the United Nations’s Agreement in San Francisco.

c) in accordance with the DECLARATION of the Antifaschist Council of National Liberation of Albania, on 23 October, 1944 (a declaration which with the liberation of Tirana, was announced through the streets of the Capital).

d) in accordance, finally, with the solemn promises which your Excellency, as Head of the Albanian Provisional Democratic Government, had occasion to make on 17 November, 1945, giving public answer to the Allies to the conditions which they had placed on their recognition of the Government headed by Your Excellency.

We conclude, repeating our sincere and prompt willingness to cooperate completely with all the strong powers of the Fatherland for the reconstruction of the Nations, for the consolidation of hearts and the union of souls.

Repenting our sincere and prompt willingness to surmount all difficulties and to use all our authority in order to achieve this purpose, as far as our conscience permits from the dogmatic point of view, and from the point of view of morality and basic discipline of the Catholic Church, to which we wish to remain faithful unto death, just as we wish to remain faithful to our beloved and much suffering Fatherland.

With highest esteem,

The Regent of the Apostolic Delegation, (signed) Frano Ma. Gjini.”