• Home
  • Politics
  • Opinion
  • Culture
  • Sports
  • Economy
  • Interview
  • Reporting
  • Community
  • Vatra

Dielli | The Sun

Albanian American Newspaper Devoted to the Intellectual and Cultural Advancement of the Albanians in America | Since 1909

Varri i Anakreonit,një përkthim si in memoriam për poetin Qazim Shemaj

August 15, 2017 by dgreca

1 ok Qazim-Shemaj-2-e1454320121530

Qazim Shemaj 1950-2017/

Poeti ynë lirik Qazim Shemaj, pas një bashkëpunim mjaft interesant me Jorgji Doksanin arritën të përfundonin vëllimin e parë të poezive lirike të A. S. Pushkinit, gjëra që janë përkthyer më parë në shqip, nga emra të njohur. Por vini re, poezia e Pushkinit ardhur nga liriku Qazim Shemaj ka tharm, ndjenjë dhe emocion të përsosur…

Së shpejti do t’i gjeni në një libër të veçantë, edhe in memoriam për poetin tonë që e mbylli krijimtarinë me këto perla… Xhevair Lleshi/

 A.S. Pushkin

Varri i Anakreonit/

e përktheu Qazim Shemaj/

Natë e heshtur diç të fsheh,

Kodra nxin në errësirë,

Përtërirë hënë e re,

Përmes resh lodron e lirë.

Ja ku shoh një lirë përmbysur,

Përmbi varr në qetësi,

Rrallë se tingulli i ngrysur

Nëpër tela mund t’i vijë,

I pajetë, pa gjallëri.

Ja, mbi lirë një kumri

Dhe një kupë e një kurorë

Miq, këtu prehet ai,

Ish dëfrimtari ynë me fore,

Shihni në mantel  të purpurt,

Si i gdhendur, daltë e flakë,

Ja, po shihet në pasqyrë,

Thotë : ”I thinjur jam dhe plak,

Kupë e jetës duhet pirë,

Jeta është dhuratë për pak!”

I  vrenjt vetullat, në vështrim,

Do ai t’i thurë , t’i nisë

Këngë Zotit të luftimit,

Po i thur veç dashurisë.

Natyrës borxhin e shtuar

Po ia kthen të fundit herë

Dhe mes korit, i gëzuar,

Kërkon prap’ t’i  sjellin verë.

Pas gazmorit kryethinjur

Hovin vashat rreth e rreth,

Plaku kohës, i panginjur,

Ca minuta po ia vjedh.

 Ja, dhe muzat e rrëmbyen,

Drejt në varr kaq buzagaz,

Trëndafilat flakë shpërthyen,

I tërhoqën lodrat pas…

Iku si një çast i ëmbël

Porsi  ëndë e dashurisë.

Kape, o i gjallë, se s’gjendet

Çasti i rrallë i lumturisë.

Çmoje jetën, argëtohu,

Gotën mbushe buzë më buzë,

Digju, shkrihu, përvëlohu

Dhe pas kupës – gjumin pus!

 

2016

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Pushkon, Qazim Shemaj, varri i Anakreonit

MALL QË RRJEDH SI UJVARË

August 12, 2017 by dgreca

2Libri Janit

-Shënime për vellimin e fundit poetik të Jani Plasës/

2 Jani2

Ne Foto :Jani Plasa, autori i librit  ”Ujvarë malli”/

Nga Fuat Memelli/

Një dhuratë tjetër për lexuesit  e poezisë, ka bërë kohët e fundit, shkrimtari e poeti Jani Plasa. Është një vëllim poetik ku nëpër vargje rrjedh mall emigranti, ndaj edhe vëllimin autori e ka titulluar”Ujvarë malli”. Ky është botimi i pestë i tij, pas dy romaneve, një vëllimi me tregime si dhe një me poezi. ‘Ujvara e mallit” numuron në faqet e saj 100 poezi, të ndara në kapituj sipas tematikës që përmbajnë. Unë kisha lexuar edhe poezitë e vëllimit të mëparshëm , të cilat më kishin pëlqyer mjaft, por këto të këtij vëllimi më “ngjitën” edhe më shumë. Më “ngjitën” dhe, siç e kam zakon kur lexoj një libër, nënvizoj pjesët që më pëlqejnë. Kur mbarova së lexuari, pashë se pjeset e shënuara ishin të shumta. Mbresat që përjetova, më nxitën edhe të shkruaj këto rradhë.

Libri nuk ka parathënie, siç ndodh në shumë botime. Në vend të saj ka poezinë ”Parathënie” ku ndër të tjera poeti thekson:”Lapsin e mpreha në grijën e ashpër të jetës/ me të rrëmiha kopshtin e bardhë të letrës/ në lehe vargjesh/ fara mendimesh e ndjenjash mbolla”….

Siç theksohet edhe në titullin e librit, shumë poezi kanë “mbirë” prej mallit, janë “ushqyer” e janë “rritur” prej tij. Poeti Jani Plasa, ka shkruar poezi vite më parë, qysh kur ishte mësues në fshatrat e Korçës, etj, por numuri i tyre është shtuar në këto 18 vite të emigracionit që jeton në Quincy të Amerikës, qytet afër Bostonit. Kështu ka ndodhur me shumë poetë të tjerë, pasi poezia lind nga brenga, nga malli për njerzit e dashur, malli për atdheun, për vendlindjen, për natyrën, për … Poezitë me temën e mallit, që janë ndër më të bukurat, autori i ka mbledhur në ciklin “Kam dy zemra”, të cilën njërën e ka lënë në Shqipëri dhe tjetrën e ka me vete këtu në Amerikë. Siç thotë Volteri:”Atdheu është vendi ku robërohet shpirti”.Malli për atdheun, për Korçën e tij, për shokët dhe miqtë, për shtëpinë e braktisur, e kanë kapur “rob” dhe nuk e lëshojnë. Por, megjithatë, ai e gjen një zgjidhje: ”plagët i mjekon me kujtime/ i lidh me ylbere dashurish”.

Gjurmë të pashlyera në krijimet e tij poetike, kanë lënë vitet e punës  si mësues i gjuhës dhe letërsisë. Krijimet me këtë tematikë, janë mbledhur në ciklin”Ditari i mësuesit”. Aty në fshatin e largët të rrethit të Korçës “tulatur në gjirin e malit/ ku drita humbet rrugën”, autori ka qëndisur plot vargje të bukur. Aty “ me zjarrin e dijes e ngrohim klasën e ftohtë/në shkollën e ndërtuar me plitharë e gurë/ ndërtesë e vogël kapur me thonj pas shpatit”.. Shumë poezi me këtë tematikë, janë shkruar në regjimin e kaluar dhe për hijen e trishtimit që i mbulonte, siç thotë autori, ishin të mbyllyura në “kuvli”, ndërsa tani në qiellin e demokracisë, i ka lëshuar të fluturojnë si zogj. Një nga poezitë e bukura të këtij cikli, është ajo me titull:”Djali i kulakut”: Si t’ja gremis trishtimin/ nxënësit tim të zellshëm e të mirë/ djalit të kulakut që vjen në shkollë që pa gdhirë?”Ai “asnjëherë nuk qesh/ asnjëherë nuk qan/Çfarë bluan?/ çfarë përtyp?/Çfarë tjetër veç dëshpërimit”. Kjo poezi, është një aktakuzë për regjimin e kaluar që me luftën e klasave, dënonte edhe fëmijët, siç ishte edhe ky nxënës “i dënuar nga urrejtja me heshta”. Gjëndjen e tij e vuan edhe mësuesi- poet, prandaj nuk mund t’i flasë për “lumturi”.

Një “stacion “ tjetër ku ndalet autori, është ai i shtëpisë ku është lindur e rritur, i nënës e vëllajt që kanë ndruar jetë. Pikat e lotëve që pikojnë për nënën dhe vëllanë ,janë “përrenj  dëshpërimi” dhe ia grryejnë shpirtin, por poeti i fshin lotët me dhimbjen e tij. Shtëpia tashmë e braktisur, është “tkurur prej heshtjes” dhe ai bën para saj “fotografinë e braktisjes”. Mijra shtëpi shqiptare u braktisën këto 25 vjet nga migrimi dhe emigrimi. Ato janë plagë të hapura në shpirtrat e të zotërve.

Kujtimet e dashurisë së parë, buisin në një cikël tjetër, të cilin autori duke përdorur dialektin e Korçës, e ka titulluar “Zoçka e dashurisë së parë”. Megjithëse poeti i ka kaluar të 70-at, dashuria, ky motiv i përjetshëm poetik, zbret edhe në “livadhin poetk” të Janit , sepse “një zoçkë e tulatur fle në zemrën e tyre dhe “ i fshin lotët me një pendë krahu”. Në pak vargje, flet shumë poezia”Letra e vonuar”. Dhe kjo ka një arsye:”duke e mbajtur në gji”. Poeti ”ka falur dhe ka marrë një qiell me dashuri”.

Motive të tjera me mesazhe për paqen dhe dashurinë mes njerëzve, kundër egos, smirës, kundër njerëzve me dy fytyra, përcillen në ciklet e tjera të poezive. Poeti “godet” me vargje njeriun hipokrit, pasi ”në fjalët e tij me një cipëz sheqeri/ lëvrin smira dhe vreri”. Ai “qëllon” me “armën” e poezive edhe politikën shqiptare, të cilën e quan “një mushkë me huqe”. Shpirti i tij delikat, si i gjithë poetëve, preket nga gjaku që derdhet nëpër botë si dhe për refugjatët e ikur nga lufta e varfëria që “dremitin mbi gjemba/ dhe jastëkë prej gurësh”.

Ja, për vlerat e “Ujvarë së mallit” për të cilat fola më lart, por që ka edhe të tjera, bëra mjaft nënvizime, njëkohësisht iu riktheva për ta lexuar. Ky është “magneti” i artit: të të bëjë për vete e mos të lëshojë, njëkohësisht edhe  të të shtier në mendime…

Filed Under: LETERSI Tagged With: autor i librit, Jani Plasa, Ujvare malli

FASLLI HALITI NE SOFREN E DIELLIT ME”TROKITJE” & “KOKA, PA KOKA”

August 4, 2017 by dgreca

2Faslli-haliti-188x300

Portret i poetit Faslli HALITI- Viz. S.kamberi «Artist i Popullit»/

NGA FASLLI HALITI/
TROKITJE

I.

Tak,
Tak. tak,
Trokitje…
Po trokasin.
Le të trokasin…,
Le të trokasin atje pas derës,
Mes breshrit, llohës, indiferencës,
Mes borës, stuhisë, shkretëtirave, shkurreve, erës.

II.

Lehje.
Po lehin.
Leri
Të lehin!
Po nuhasin.
Lëri të nuhasin.
Plehrat do nuhasin, bajgat,
Hajdutët, grapësit, hajnat, killerët,
Hajdutët,
Hajnat
Po vjedhin.
Lëri të vjedhin…
Tek ti
Tek unë
S’kanë ç’të vjedhin,
S’kanë ç’të marrin nga ne ata?
S’kanë ç’të klepsin klepsokratët
S’kanë ç’të vjedhin ku nuk ka.

III.

Krisma.
Dëgjohen
Krisma.
Dëgjohen të shtëna.
Ç’i dëgjon krismat, të shtënat;
Kundër njëri-tjetrin shtien,
Me njëri -tjetrin e kanë;
Me Kallash
Pistoleta
«TT»
Vriten
Mes  tyre.
Për një copëz tokë vriten,
Për një dekolte, për një minifund zyre.

  1. Britma.
    Sharje,
    Grushte, kacafytje si qentë
    Kafeneneve , trotuareve,
    Në parlament.

VI.

Lëri
Të bërtasin,
Lëri të grinden,
Lëri të hahen tepistët,
Leri të shahen mes tyre,
T’i thyejnë  turinjtë, nofullat njeri-tjetrit,
Sidomos atyre që kanë vjedhur me trena, furgona:
Që kanë grabitur fusha, kodra, troje, toka bregdetare.
Leri të shahen mes tyre deputetët, partiakët,
T’i thyejnë turinjtë njeri-tjetrit
Hundët prej pinoku që zgjaten
Që shkurtohen
Sipas
Gënjeshtrave të tyre
Kilometrike
Imcake
Milimetrike,
Hundët
E përpjeta,
Sidomos atyre
Që kanë ndërtuar vila
Bregdeteve, botës anembanë:
Në Londër, Paris,
Amerikë,
Spanjë,
Në bregdetin limitrof italian…!

VII.

Të vjedhurit, pronarët,
Të grabiturit keq.
Po bëjnë
Padira me nerv pronari, fermeri
Në prokurori, në gjykatë,
Po bëjnë kallëzime
Po pajtojnë
Avokatë.
Po apelojnë gjer në Hagë…

***

Po vijnë paditësit plot bindje, nerv, besim.
Le të vijnë paditësit e grabitur,
Le të vinë,
Le të padisin
Prokurorët,
Hetuesit,
Gjyqtarët,
Thonjgjatët e gjyqësorit,
Avokatët, qeveritarët.

VIII.

Paditës!
Paditini kriptohajdutët,
Hajnat mes të ditës me diell,
Bëni kundër hajdutërisë
Kallëzime
Penale
Gjithë nerv.

Bëni
Padira
Të ashpra,
Besojuni gjyqtarëve
Me duar të pastra.

Besojuni prokurorëve
Gjyqtarëve
Që japin drejtësi

Edhe pse sot ata kërkohen me qiri…

Shtator 2015

***

KOKA, PA KOKA  

…. Ai

Zbulon kafka 

Edhe në fund të dheut

Po të jenë,

Poshtë nё thellësi.

Në fund të dheut gropos kokat

Kokat plot tru, plot mençuri. 

 

Kafkat i nderon si gjenesha

Edhe kafkën pa tru,

Kafkën mbushur me dhè,

Me 

Baltë

Ai e zbulon,

Edhe në fund të dheut e gjen,

Kurse kokat me tru s’i sheh dot me sy,

Edhe kokën e një gjeniu e përҫmon, e urren.

Para kafkave kockëkalbura

Përulet,

Bije 

Në gjunj,

Sidomos para kafkave

Pa sy,

Pa gjuhë;

Sidomos para kafkave

Të mbushura me baltë, pa tru.

Koka prej arkeologu e tij

Është  

Plot

Kokalla,

Plot brinjë,

Plot vertebra, skelete; 

Koka e tij është fare pa koka,

Mbushur plot kafka, listela brinjësh,

 Plot kokalle, klavikula , nofulla, plot kocka…

Koka e tij

       Plot tjegulla,

Poçe.

Tjegullat,

Dhe poçet i ruan

Me delikatesë në qelqnajë,

Porcelanet,

Fajancat, qelqurinat 

I nxjerr jashtë nga vitrinat,

I hedh në një qoshe bashkë me plehurinat…

Banor

I mbitokёs,

Njëherësh i nëndheut

Edhe një palo poçe, të zbuluar rastësisht,

E çmon mbi kokën suprbe tё Deas, Skënderbeut.

17 nëntor, 2008

 

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Faslli Haliti"Trokitje, Koka pa Koka

Lamtumirë….

August 4, 2017 by dgreca

arshi_pipa 2(1)

Poezi nga Arshi Pipa/

1-anton-cefa

(Përgatiti për botim Anton Çefa)

Lamtumirë/

Delni e m’thoni udhembarë,/

mbanje veten t’forta,/

dridhnje n’erë shaminë me ojna/

prej mbi prak, o motra!/

 

Me shaminë fshini prej syshë

lotët tuej te votra,

hidhnje n’erë . . . nji dallëndyshë

ka me u ba, o motra!

Do ta shquej ndër mija tjera

te ku m’hodhi shorta

përtej detit n’dhena t’hueja

ku po shkoj, o motra!

Neli

Asnji sa Nelin s’deshta

ndër gjith’ shokët e burgut.

Kishte hijen e murgut,

kishte fjalët e thjeshta

qi n’buzë si lule çelin,

lule vjeshte të rralla,

e kundërmojnë të gjalla

te kujtesa ku ngelin.

Nji katundar ai ishte

prej Durrësi, nga rrethet.

E shtypshin keqas ethet,

me reuma ndër kërbishte,

përveç plagës mbi gju

qi mori n’arrati,

kur vëlleznit e ti

u vranë, ai vetë u zu.

 

E hiqte edhe ma keq

për ushqim, kishte lanë

tre kalamaj pa nanë

te votra me dy pleq,

por kurr s’e pata rrokë

n’aq ngushticë e nevojë

me namë e me shpërgojë,

nji herë me u grindë me shokë.

 

Shok, shpesh të kam kujtue.

Nji provë dojsha dhe e gjeta.

Prej asaj dite jeta

Pat kuptim me u jetue.

 

Mbramje katundare 

Gjallnohet mbarë katundi

kur dita vjen tue shmangë.

Bariu me dhent përpara i la fushoret

tue fishkullue nji kangë.

Ndër ara punët sosën.

Lëshoi kostari kosën,

djersën nga balli fshinë qi rrjedh mbi gushë.

E vasha e nuse me shtambat mbi krye

te kroni i lanë me u mbushë.

Blegërojnë e dhen e dhi mbledhun ndër vathë,

lodrojnë kingjat rreth nanash

tek hyjnë e dalin tbanash

kalamaj përmbas grashë me kambë zbathë.

Nji derë mbyllet e çilet,

përgjegjet pallja e lopës qi po milet.

E dyndet nata tue përzanë kuqloshe

dritën përtej kodrinash

qi shkojnë zhdërvjelltas tue value kah deti.

Nji grue i këndon foshnjes

tue e lëkundun te djepi.

Përgjumet nana foshnjen tue lëvitun,

dridhet nji maje plepi,

e mandat qi pikojnë erna përdarin

e shejin rrotull barin.

Navigare necesse

« N’oqeanin e pamasë,

lundërtarë mbi zgavrra lisi,

çka kërkoni ju me hasë

ku ndër gjire joshë avisi ?

Para jush e mbrapa mjegull,

valë qi ndiqen rretheqark

ndër bunaca e shqota shrregull,

e nji qiell qi u mbyllet çark ! »

 

« Qielli i çamë rrezitë ylbera,

fundi i detit ka visare,

na përcjellë me vringull era

anash botës kufitare.

Ndiej! Kërset me u thye anija,

vjen nji frymë, na jemi gati,

velat ndenë për ne dashnia

e lundrojmë me busull fati.”

Agim

Andrrat bahen të shkurta,

flurojnë të shpejta

n’ajrin e rralluem,

u ndihet murmurimi.

 

Te hyjzit vezullimi

Asht i shqetë,

e fryjnë era t’ imta.

 

Fërgullon tash e cikun

gjethnaja.

 

Agim te maja.

 

 

Legjenda e Drenicës

 

Uluron murrani i çmendun,

fshan si bishë me zhgjetën n’bri.

Davaritet mjeglla e dendun

mbi katundin shkrumb e hi.

 

E mbi buzën e nji rrmorje

duket tash nji kullë mënjanë.

Nji djalosh përmbas dritorje

rrin mendueshëm e nuk bzan.

 

Asht për rrugë e n’armë shtërngue:

bomba dore me gjerdanë.

“Loke, s’mundem me mungue;

lamtumirë kam ardhë me t’thanë.”

 

Qan e ama e duert i mbeten

tu’i përdredhë n’idhnim e fshan:

“Dy qi pata shkuen e mbeten…

bir o bir, ku don me m’lanë?

 

Mbushë s’i ke ti pesëmbdhetat,

kush at gja s’ta ven ty barrë…”

“Nanë, do t’shkoj me u ba me çetat,

gjakun vllezënve me u marrë!”

 

“Kanë me t’vra: si tu vëllezën,

si tët at, i pushkatue!

Ku na len, ah, mue fatzezën,

tande motër fatshkretue?”

 

“Lene, nanë! Ma keq me  e mbyllë:

ktu me e gjetë si berr e presin.

Shqe veç janë, me hyll pa hyll.

Qymen kanë ndërrue, jo vesin!

 

Lene t’shkojë, e mbarë ju dhashtë.

Ktheftë me nder. Por n’qoftë, o vlla…

(Perendija mos e thashtë!)

gjakun vetë kam me ta la!”

 

Fishkullon murrani rrmores,

me frullizë tue uturi,

hyn ndër hekrat e dritores

nalt te kulla shkrumb e hi.

Filed Under: LETERSI, Sofra Poetike Tagged With: Anton Cefa, Arshi Pipa, Lamtumire

KUJTIMET E QAZIM KOKOSHIT

July 25, 2017 by dgreca

ZBULOHEN DHE PUBLIKOHEN KUJTIMET E QAZIM KOKOSHIT FIRMËTAR I DEKLARATËS SË PAVARËSISË/

1 Qazim Kokoshi

Nga Sonila Rusheku/Instituti i Studimeve Historike “Lumo Skëndo”/

Instituti i Studime Historike “Lumo Skëndo”, në bashkpunim me Shoqatën Kulturore “Ismail Qemali”, Shoqatën e Shkrimtarëve “Petro Marko” dhe familjen e patriotit të shquar Qazim Kokoshi, firmëtar i deklaratës së Pavërësisë Kombëtarë, më 12 korrik 2017, në Pallatin e Kulturës “Labëria” në Vlorë bënë promovimin e librit: Qazim Kokoshi “Një histori e shkurtër e ngjarjeve shqiptare”, Kujtime, përgatitur nga studjuesi Enver Memishaj dhe botuar nga Instituti “Lumo Skëndo”

Ceremoninë mbeslënëse e hapi Çlirim Hoxha, drejtor i Bibliotekës së Qytetit, i cili ia dha fjalën z. Uran Butka, drejtor i Institutit. Zoti Butka vlerësoi lartë aktivitetin patriotik të Qazim Kokoshit, si udhëheqës i kryengritjeve antiosmane, si firmëtar i deklaratës së Pavarësisë Kombëtare, si udhëheqës i luftës së Vlorës më 1920 që rishpalli Pavarësinë e përmbysur nga Lufta e Parë Botërore, si deputet, si prefekt dhe kryetar i Bashkisë i Vlorës, si udhëheqës i Revolucionit të Qershorit, si figurë e shquar antifashsite.

Për këto aktivitete atdhetare ai u përndoq nga pushtuesit dhe u dënua tre herë me vdekje nga turqit, nga italianët dhe nga Mbretëria shqiptare. Komunistët shqiptarë sapo erdhën në fuqi e dënuan me dy vjet burg se gjoja kishte shitur tokë në kundërshtim me ligjet. Ai vdiq nq burgun e Vlorës nga torturat dhe vuajtja dhe trupi tij nuk iu dha familjes.

  1. Butka vlerësoi punën me pasion dhe seriozitet të z. Enver Memishaj, për studimin e jetës dhe veprës atdhetare të Qazim Kokoshit që botohet në këtë libër dhe si përgatitës i kujtimeve të Qazim Kokoshit të nxjerra me mundim nga arkivat. Ai vlerësoi vecanërisht gjetjen dhe botimin e dokumenyave që ndricojnë figurën atdhetare të Qazim Kokoshit.

Pas Uran Butkës fjalën e mori studjuesi Msc. Albert Abazaj i cili ndërmjet të tjerave tha: “Qazim Kokoshi na vjen sot i ringjallur dhe i vlerësuar në monografinë kujtimere përgatitur nga studjuesi tashmë i njohur në fushën e historisë z. Enver Memishaj. Duke lexuar këtë libër , të bie në sy moria e dokumentave, faksimileve , dëshmive e kujtimeve të cilat kanë një qëllim: zbardhjen e të vëretës historike dhe portretizimin e kësaj figure aq të dashur për shqiptarët e vecanërisht për vlonjatët dhe këtij qëllimi ia ka arritur me sukses autori i librit”

Shkrimtari njohur Eqerem Canaj vlerësoi në radhë të parë autorin e librit z. Enver Memishaj dhe konsulentin zotrinë e nderuar Dr. Bujar Leskaj “për kontributet e shquara në fushën e historisë, vecanërisht për krahinën e Vlorës me botimet e disa librave, duke servirur mjaft dëshmi e dokumenta  që tregojnë përkushtimin e tyre për të nxjerrë nga harresa shpirtin kombëtar të shqiptarëve. Një vlerësim i vecantë i shkon Istitutit “lumo Skëndo”, që kohët e fundit na ka dhënë disa vepra dinjitoze me frymë rilindase”.

Doktoresha e Shkencave historike, pedagoge e Universitetit “IsmailQamali” Znj. Enkelejda Billa i bëri një vështrim të përgjithshëm botimeve të veprave të fushës historike që trajtojnë tema pas shpalljes së Pavarësisë. Ajo vlerësoi lart disa nga këta autorë vlonjatë si z. Enver Memishaj – Lepenica me veprat dinjitoze  “Emblema e një epopeje”, “Major Ahmet Lepenica…”,  “Hysni Lepenica…”, “Fejzo Lepenica…” dhe tani së fundi ai ka bërë një studim serioz dhe me vlera për aktivitetin e patriotit të shquar Qazim Kokoshi ku me dokumenta të shumtë zbulon madhështinë e këti biri të denj të Vlorës dhe krahas këtij studimi ai boton dokumenta për veprimtarinë e Qazim Kokoshit  dhe kujtimet e tij për ngjarjet historike në të cilat ka marrë pjesë dhe ka udhëhequr. Kontributi i z. Enver Memishaj për ndricimin e ngjarjeve historike dhe personaliteteve të mbuluara qëllimisht me harresë ose të falsifikuara është është tashmë i vlerësuar nga personalitete të shquara të historisë  dhe dy titujt që i janë dhënë atij si “Personalitet i shquar i Qarkut të Vlorës” dhe nga Presidenti i Republikës “Mjeshtër i Madh”, janë të merituara dhe domethënëse për shërbimet e shquara që ai ka sjellë në fushën e historisë.

Prof. dr. Bardhosh Gace i bëri një analizë të thelluar botimeve të autorëve vlonjatë, në fushën e historisë ndërmjet tyre edhe z. Enver Memishaj për studimet serioze dhe me shumë vlera që  ka bërë në disa vepra historike dhe tani së fundi për aktivitetin e Qazim Kokoshit dhe zbulimin e publikimin e shumë dokumentave dhe kujtimeve të këtij patrioti.

Profesori vlerësoi lart shërbimet e shquara që z. Uran Butka ka  sjellë në fushën e kulturës dhe vecanërisht tani së fundi si drejtor i Insitutit “Lumo Skëndo”. Ndricimi i fugurës madhore të Mid’hat Frashërit  dhe botimi veprave të tij është një nga shërbimet e shquara që historiani Uran Butka i bën atdheut tonë.

Fari Shaska solli kujtimet e tij për ngritjen e flamurit pa yll më 28 nëntor 1991 dhe kontributi i nipit të Qazim Kokoshit të ndierit Burim Kokoshi dhe djalit të tij Altinit.

Mbesa e Qazim Kokoshit, Senile Kokoshi falnderoi Institutin e Studimeve Historike “Lumo Skëndo” dhe vecanërisht drejtorin e tij Uran Butka për atdhetarizmin e tij dhe botimin e kujtimeve të Qazim Kokoshit. Ajo falnderoi me fjalë dashurie dhe zemra z. Enver Memishaj i cili me veprën e tij i ngriti një monument të merituar Qazim Kokoshit dhe për ne familjarët na e solli të gjallë dhe të paharruar. Ajo falnderoi edhe folesit e tjerë që mbajtën ligjirata në këtë takim mbres lënës.

Në fund autori studimit për veprimtarinë ardhetare të Qazim Kokoshit dhe zbulimin e botimin e dokumentave dhe kujtimeve të tij, Enver Memishaj falnderoi bashkpuntorët e botimit të librit: konsulentin Dr. Bujar Leskaj, redaktorin Remzi Zeqja. Falnderime të vecanta ai i adresoi drejtorit të Institutit z.Uran Butka jo vetm për dashamirësinë e botimin e kujtimeve të Qazim Kokoshit, por vecanerisht për shërbimet e shquara që i sjell kulturës shqiptare në krye të Institutit “Lumo Skëndo, si nje punëtor i palodhur duke shpurë më lart trashgimninë atdhetare të të parëve të tij.

Autori falnderoi gjithashtu znj. Rashela Solomoni e cila me një dashuri të të pashuar në zemër për vendlindjen e sajë Vlorën kishte ardhur nga Shtetet e Bekuara të Amerikës.

Televizionet lokale tarsmetuan cerominë.

Filed Under: LETERSI Tagged With: Enver Memishaj, KUJTIMET E QAZIM KOKOSHIT, Sonila Rusheku

  • « Previous Page
  • 1
  • …
  • 223
  • 224
  • 225
  • 226
  • 227
  • …
  • 300
  • Next Page »

Artikujt e fundit

  • The Alliance That Doesn’t Exist
  • MAXIMILIAN LAMBERTZ – DIJETARI AUSTRIAK QË IA KUSHTOI JETËN STUDIMIT TË GJUHËS DHE FOLKLORIT SHQIPTAR
  • Shkodër, 8 prill 1937, kur vetëdija jonë kombëtare u lartësua nga “Lahuta e Malcis”, rrokaqielli i eposit në vargje i At Gjergj Fishtës
  • MASAKRA E TIVARIT DHE AJO NË FRONTIN E SREMIT – KRIM KUNDËR NJERËZIMIT!
  • MËRGIM KORҪA – “HISTORI TË PASHKRUARA”
  • Një jetë në shërbim, një dekadë në bashkim
  • MBRESAT E MIA ME KOMUNITETIN SHQIPTAR KËRÇOVAR NË OLLTEN TË ZVICRRES
  • Misioni i Madh i Studentave të Shkupit! Shqiptar bashkohuni studentave!
  • NJË GJUHË, NJË IDENTITET – STUDENTËT DALIN NË MBROJTJE TË SHQIPËS
  • “Shqiptarët e Amerikës” ndjekin me shqetësim të thellë zhvillimet e fundit në Maqedoninë e Veriut
  • Eshtrat e Hasan Tahsinit duhet të sillen në atdhe
  • “Irani dhe Siguria Kombëtare”!
  • Pamja e Hënës të cilën nuk jemi mësuar ta shohim
  • Analizë strategjike: Roli i SHBA-ve dhe ndikimi i NATO-s në suksesin operacional ushtarak
  • MICKOSKI DHE POLITIKA E KAMUFLUAR NË BALLKAN

Kategoritë

Arkiv

Tags

albano kolonjari alfons Grishaj Anton Cefa arben llalla asllan Bushati Astrit Lulushi Aurenc Bebja Behlul Jashari Beqir Sina dalip greca Elida Buçpapaj Elmi Berisha Enver Bytyci Ermira Babamusta Eugjen Merlika Fahri Xharra Frank shkreli Fritz radovani Gezim Llojdia Ilir Levonja Interviste Keze Kozeta Zylo Kolec Traboini kosova Kosove Marjana Bulku Murat Gecaj nderroi jete ne Kosove Nene Tereza presidenti Nishani Rafaela Prifti Rafael Floqi Raimonda Moisiu Ramiz Lushaj reshat kripa Sadik Elshani SHBA Shefqet Kercelli shqiperia shqiptaret Sokol Paja Thaci Vatra Visar Zhiti

Log in

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT
Privacy & Cookies Policy

Privacy Overview

This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary
Always Enabled
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Non-necessary
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
SAVE & ACCEPT